Ons hoor van die môre tot die aand van ” haatspraak “, ‘n foefie wat uit linksliberale Amerika hierheen oorgewaai het. ‘n Mens kan haas nie jou mond meer oopmaak nie sonder dat jy op die een of ander manier aan haatspraak skuldig is. Haatspraak teenoor swartes natuurlik. Teen wittes kan ‘n mens maar sê wat jy wil. Wie op aarde het al soveel haatspraak ervaar as die Afrikaner? Tog is dit nie haatspraak wat in hoofsaak verantwoordelik is vir die haglike betrekkinge tussen wit en swart Suid-Afrikaners nie.
Die meeste van ons het die een of ander tyd in ons lewe swartes geken wat ‘ n mens kon respekteer — goeie ordentlike mense op wie jy kon staatmaak en vertrou. Uit die tyd van die bosoorlog weet ons dat hulle moedige en lojale vegters en gewaardeerde kamerade aan ons kant was. ‘n Mens plaas nie sommerso jou lewe op die spel nie. Ek kan nog goed onthou die dag toe ons as jong amptenare die staatsbegrafnis vir oudpresident Jim Fouché moes reël en toe, op die laaste oomblik, dosyne tuislandleiers en hulle senior ampsdraers vir die begrafnis opgedaag het. Dít het vir ons as organiseerders hoofbrekens besorg, maar aan die ander kant was dit aanduidend van ‘n gevoel van warmte jeens die Suid-Afrikaanse regering en witmense in die algemeen..
Hoe het dit dan gekom dat wit en swart Suid-Afrikaners mekaar vandag so te sê voor die voet wantrou en verag? Die antwoord lê natuurlik by die ANC-regime en die wittes wat hulle aan die bewind gestel het. Hulle is dié wat ons kan beskryf as die haatmakers.
Veel skadeliker as haatspraak is die begrip haatmaak. Wat ‘n mens sê, is belangrik en het gevolge, maar meer nog as die dinge wat jy sê, is dit die dinge wat jy doen wat mense mekaar laat haat. Hoe lui die Engelse spreekwoord: Sticks and stones may break my bones but names can never hurt me. Dade weeg swaarder as woorde soos almal weet, behalwe vir die haatdraende en wraaksugtige regime.
Wat het meer antagonisme tussen die rasse veroorsaak as die verderflike beleid van SEB oftewel Swart Ekonomiese Bemagtiging, (Black Economic Empowerment), nog ‘n Amerikaanse konkoksie? SEB beteken dat kundige en ervare witmense by die duisende uit die werkplek gerangeer is, met die gevolglike ineenstorting van noodsaaklike openbare dienste, onder meer kragvoorsiening, wat die land tot op die afgrond gevoer het met rampspoedige gevolge vir die ekonomie en daarmee saam kwynende werksgeleenthede waaronder almal ly, wit en swart . Dit gebeur natuurlik in ‘n “nuwe” nie-rassige Suid-Afrika en ten spyte van ‘n grondwet wat rassediskriminasie verbied.
Dan kom nog daarby die misdaadontploffing waarvan, nie uitsluitlik nie, maar meesal blankes die slagoffers is. Ook hier is die oorsaak terug te voer na SEB, d.w.s. die wittes wat uitgeskakel is uit die polisiediens ten gunste van die korrupte en onbevoegde polisiediens wat ons ken. Daarby kom nog die doelbewuste en volgehoue propaganda van die regime oor baie jare wat swartes laat glo dat wittes hulle iets skuld. Wittes is naamlik verantwoordelik vir die gemors wat die ANC-regime van die land gemaak het.
En die ergste natuurlik, is die stelselmatige uitroei van ons mense op plase, maar ook in die stede. Geen dag gaan verby nie sonder dat daar berigte is van moorde, verkragtings en aanrandings van witmense. Of die regime hieraan aandadig is, kan ons nie met sekerheid beweer nie, maar daar is wel aanduidings dat hulle voete sleep met arrestasies en vervolgings. Vir seker is die ANC-regime aanspreeklik vir die afskaffing van die kommandostelsel wat elders op Praag en YouTube bespreek word en wat vir baie jare die veiligheid van ons mense op die platteland verseker het.
Kom ons noem nog enkele voorbeelde van haatmaak : die ANC-bemoeienis met die aard van ons skole en universiteite en dus met die opvoeding van ons jongmense en kinders, die doelbewuste pogings tot uitwissing van ons taal, die aftakeling van ons kulturele erfenisse, die beskadiging en verwydering van standbeelde van figure wat ‘n vooraanstaande rol in ons geskiedenis gespeel het, die verdraaiing en vervalsing van die geskiedenis self (waaraan sommige blankes lustig meedoen), die feit dat ‘n boer wat ‘n bietjie te energiek betoog het na aanleiding van die moord op ‘n jong plaasvoorman, vervolg word terwyl honderde swart betogers wat links en regs moor en roof en brand skotvry uitgaan, die feit dat ‘n standbeeld in ‘n tradisioneel Afrikanerdorp beplan word vir die rampokkervrou Winnie Mandela, die feit dat ‘n weersinwekkende skepsel soos Robert McBride senior poste in die staatsdiens, waaronder die polisiediens kan beklee ten spyte van sy rekord van moord en misdaad, die naamsveranderings van ons dorpe en stede, die diefstalle van miljarde rande deur ANC-bewindhebbers uit die staatskas m.a.w. ons belastings, noodlenigingshulp aan mense wat skade gely het weens Covid-19 wat net aan swartes gegaan het, (d.w.s. die gedeelte daarvan wat nie gesteel is nie), die onteiening van grond sonder vergoeding, die beplande berowing van ons pensioenfondse om finansiële tekorte van ‘n bankrot gesteelde en wanregeerde staat te vergoed.
Iewers moet ons die lys staak, maar daar is nog veel meer. Al hierdie aksies is op die een of ander manier bestem om witmense uit die samelewing te elimineer , dus uitdelgingshandelings. Haatspraak, al is dit so erg soos “kill the boer kill the farmer”, kan ons nog op ‘n manier verwerk, maar die daadwerklike uitmoor van ons mense gaan die pot laat oorkook, soos so pas in Senekal gebeur het. Die las word by die dag ondraagliker en daarmee saam groei die haat.
Enigeen met ‘n bietjie verstand en oë in sy kop behoort te kan sien Suid-Afrika is op die rand van ‘n tragedie. As daar ooit versoening tussen wit en swart Suid-Afrikaners sou kom, en ons weet, die kanse daarvoor is skraal, dan moet die inisiatief uitgaan van die ANC. Hulle regeer die land, hulle besit die mag en hulle moet die moed aan die dag lê om toenadering tot wit Suid-Afrikaners te soek. Dit kan met ‘n gesanik oor die verlede nie geskied nie. Wat vereis word, is dade wat die sake hierbo genoem, daadwerklik hanteer: Indiensneming op grond van kwalifikasies en bekwaamheid, nie op grond van ras nie, ‘n regmatige lewensruim vir ons taal, beter beskerming van ons mense veral op plase en geen onteiening van grond sonder vergoeding nie. Wat kan hulle verloor deur dit te doen, terwyl ons almal daardeur net kan wen?
Die minister van polisie, Nathi Nhleko sê ‘n verslag het aanbeveel dat Robert McBride geskors word uit sy amp omdat hy meegewerk het om sewe Zimbabwiërs in 2010 uit die land te sit.
Nhleko het die Parlement se portefeuljekomitee oor polisie toegespreek.
Hy het gesê ‘n onafhanklike verslag het bevind dat die omstrede McBride, wat tans as hoof van die onafhanklike klagtedirektoraat, OPOD dien, strafregtelik aangekla word vir beweerde sy rol in die deportering.
Daar is bevind dat McBride met ‘n verslag van die OPOD gepeuter het om Anwa Dramat vrygespreek te kry vir sý rol in die deporterings.
Die voormalige hoof van die Valke, Dramat se vermeende betrokkenheid by die saak het tot sy skorsing en uiteindelike bedanking gelei.
Alhoewel Dramat se skorsing ter syde gestel is na ‘n hooggeregshofaansoek, het hy bedank.
Vogens die polisie het die hoof van die Onafhanklike Polisie-Ondersoekdirektoraat, Robert McBride glo ingemeng met die ondersoek na die hoof van die Valke.
Valkebaas Anwar Dramat is glo na die inmengery vrygespreek. Die minister van polisie, Nathi Nhleko het McBride Woensdag in kennis gestel dat hy geskors is.
‘n Woordvoerder sê McBride het na bewering ingemeng in die minister se ondersoek na die saak.
McBride is tot Donderdag die kans gegun om redes aan te voer oor hoekom hy nie geskors behoort te word nie.
McBride sal Vrydag ‘n dringende interdik in die Pretoriase Hooggeregshof aanvra teen die voorgestelde skorsing.
Dramat en ‘n kollega is vrygespreek van beweerde betrokkenheid by die onwettige uitlewering van vyf Zimbabwiese verdagtes in 2010.
Sedert Opod se uitvoerende direkteur, Robert McBride, se aanstelling, het die direktoraat se administrasie blykbaar tot stiltand gekom.
Die direktoraat ondersoek klagtes van wangedrag van die polisie en gee aanbevelings waaraan die SAPD moet voldoen binne 30 dae.
Wetgewing vereis dat die SAPD die minister die polisie in kennis moet stel en ‘n bewys moet indien dat die dissiplinêre kwessie afgehandel is.
Maar in minder as 5% van die gevalle waar aanbevelings verlede jaar gemaak is, is sulke bewyse ingedien. Dit beteken die indiening het met 10% vanaf 2012 verder afgeneem.
Die polisie se jaarverslag meld dat hulle 764 dissiplinêre aanbevelings van die direktoraat ontvang het , waarvan 645 binne 30 dae in werking gestel is. Volgens Opod het hulle 884 aanbevelings gedoen.
Maar die direktoraat se waarnemende hoofdirekteur vir ondersoeke, Matthews Sesoko, het gesê dokumentêre bewys van aanbevelings wat geïmplementeer is, bestaan feitlik nie. Hy het gesê Opod het slegs 38 volledige verslae van die polisie vir sy 2013/14 aanbevelings ontvang.
Die Adjunk-nasionale kommissaris vir Korporatiewe Dienste by die SAPD, luitenant-generaal Nobubele Mbekela, het gesê “dokumentêre bewyse was nog nooit ‘n vereiste nie”.
McBride se afwesigheid, blykbaar om ‘n strategiese beplanningsessie by te woon, het sy “minagting vir die proses” uitgelig, het opposisielede gesê.
Die aanstelling van McBride as hoof van die Onafhanklike Polisie-ondersoek Direktoraat (Opod), is voorheen met onthutsing begroet.
Opposisiepartye het gesê McBride is nie geskik vir die pos nie as gevolg van sy persoonlike regsprobleme in die verlede.
Maar, die minister van polisie, Nathi Mthethwa het lede vermaan en gesê dat McBride vrygespreek is van dronkbestuur aanklagte tydens sy termyn as Ekurhuleni Metro-polisiehoof.
Twee wit polisiebeamptes is afgeneem waar hulle ‘n ongewapende swart Nigeriese man in ‘n Kaapstadse straat in hegtenis neem, het die polisiewaghond Opod Saterdag gesê.
Die Onafhanklike Polisiedirektoraat (Opod) het gesê die beamptes, tussen die ouderdomme van 42 en 45 jaar oud, sal in die hof sal verskyn op aanklagte van aanranding.
Vrydag is videomateriaal wat twee gewapende wit polisiemanne in uniform en privaatwagte viraal versprei, ook in Nigerië waarna swart en bruin openbare verontwaardiging teen polisiegeweld losgebars het.
“Die arrestasie nie sou gebeur het sonder die oplettendheid van die publiek nie,” het Moses Dlamini, die woordvoerder vir die polisiewaghond gesê.
Robert McBride is pas aangestel as hoof van Opod. Die voorval is deur bruin toeskouers uit ‘n gebou op kamera vasgelê wat toevallig ‘n baie goeie blik op die gebeure gehad het.
Opod se woordvoerder het gesê ander aanklagte kan bygevoeg word.
Die twee adjudant-offisiere sal vandag in die plaaslike landdroshof verskyn.
Die beamptes het blykbaar verlede Donderdag die man geskop en geslaan nadat hulle hom kaal uitgetrek het. Dit het ten aanskoue van ander lede van die publiek plaasgevind.
Die Opod-woordvoerder het die lede van die publiek wat beeldmateriaal van die voorval opgeneem het, bedank.
Die uiters omstrede voormalige bomplanter Robert McBride is as die nuwe hoof van die Polisie se Onafhanklike Ondersoekdirektoraat (Opod) aangestel.
Die Minister van Polisie, Nathi Mthethwa, sê McBride sal eerskomende Maandag in sy nuwe pos instap.
McBride was destyds deel van ‘n groep van Umkhonto we Sizwe wat twee restaurante in Durban in 1986 opgeblaas het waarin onskuldige burgerlikes dood is.
Drie vroue het in die ontploffing omgekom en nog 69 is beseer.
McBride is later as die hoof van die Ekurhuleni Metropolisie aangewys maar het sy werk verloor nadat hy van dronkbestuur aangekla is.
Die Direktoraat was vir meer as ‘n jaar sonder ‘n permanente hoof na die vertrek van Francois Beukman.
Die benoeming van Robert McBride as hoof van die polisie se onafhanklike ondersoekdirektoraat is deur die Nasionale Raad van Provinsies se Gekose Komitee oor Veiligheid en Grondwetlike Ontwikkeling die benoeming ondersteun.
Sy welbekende daad was om bomme by die “Why Not” Restaurant en Magoo’s Bar in Durban op 14 Junie 1986 te plant waarin drie blanke vroue dood is en 69 mense beseer.
Hy is gevange geneem en skuldig bevind en daarna tot die dood gevonnis, maar later begenadig in 1992 nadat sy optrede as “polities gemotiveer” geklassifiseer is.
Hy het later amnestie by die Waarheid-en- Versoeningskommissie ( WVK) ontvang nadat die ANC hul vroeë ontkennings van betrokkenheid by die aanval laat vaar het.
Die Waarheid-en-Versoeningskommissie het oor die bomaanval gesê: “Dit blyk dat nie baie nie, indien enige, van die slagoffers in hierdie voorval lede van die Suid-Afrikaanse Polisiediens [die teiken] was.
McBride het amnestie vir die aanval gekry, hoewel die kommissie bevind het dat dit ‘n “growwe skending van menseregte” was.
In 1998 is McBride in hegtenis geneem deur die Mosambiekse polisie op aanklagte van wapensmokkelary, en in 1999, terwyl hy in die geselskap van onderwêreldbase by ‘n gesellinklub was, is McBride aangekla van aanranding.
In 2011, is McBride skuldig bevind aan dronkbestuur en dwarsboming van die gereg, en gevonnis tot vyf jaar tronkstraf. Hy is in April verlede jaar vrygespreek.
Verlede week is McBride se benoeming deur die Portefeuljekomitee oor Polisie gesteun, nadat McBride vir die pos benoem het.
Opposisiepartye is sterk gekant teen McBride se aanstelling in die pos.
Die pos is sedert Francois Beukman se bedanking in 2012 vakant.
Daar is seker min mense wat so goed vir die Afrikaanse term “suurstofdief” kwalifiseer soos die pseudo-regsgeleerde Pierre de Vos van die Universiteit van Kaapstad. De Vos dra niks tot die samelewing by behalwe halfgebakte interpretasies van die Suid-Afrikaanse grondwet met ‘n onderliggende toon van Boere- en antiblanke haat nie.
Pierre de Vos kan gerus my rubriek oor die Inval van die imbesiele lees, want hy behoort beslis tot die pes van onnoselheid wat hierdie land onder die ANC se korrupte skrikbewind getref het. Hy is by uitstek ‘n aap en ‘n na-aper. Maar selfs as ek dít sê, voel ek sterk dat ek die orde van die primate beledig! Eugène Marais, skrywer van Burgers van die berge en Die siel van die aap, sou my gelyk gee dat die gemiddelde blouaap of bobbejaan interessanter as Kaapstad se sogenaamde “Claude Leon Foundation Chair in Constitutional Governance” is. Dis blykbaar wat De Vos is: ‘n langnaamstoel. Hulle het net vergeet om die suffiks “-gang” by te voeg, dan sou dit ‘n goeie Afrikaanse vertaling kon wees!
Pretensie is waarskynlik die naamwoord wat Pierre de Vos die beste opsom. Iewers het ek al kommentaar gelewer oor die “Dunning-Kruger-effek“, wat slim mense onseker maak en die onintelligentes van selfvertroue laat oorloop. Die dom persoon wéét eenvoudig nie wat hy nie weet nie, daarom glo hy dat hy “volleerd” is. De Vos se presieuse politiekery onder die vaandel van sy o so Ingelse woernaal, “Constitutionally Speaking” popel van die uiterste pretensie. Dis nog ‘n eienskap van die horingdom Afrikaner, sy voorliefde vir Engels, die Britse koningsgesin, soos hulle in die Naarpers-tydskrif Die Huisgenoot opgehemel word – en alles wat daarmee saamhang. Hulle ondersteun ook Britse sokkerspanne en droom van ‘n lewe in ‘n council flat waar hulle saam met ander bleek halfgeletterdes bier kan drink terwyl hule na Tottenham Hotspur op die kroegtelevisie kyk.
In Afrikaans praat ons, ietwat chauvinisties, van “die Engelse ghwar”. Soos Oscar Wilde egter sou kon sê: “Daar is een ding wat erger as ‘n Engelse ghwar is, en dis ‘n Afrikaanse ghwar wat Engels geword het.”
Die grinnikende Pierre de Vos straal sy nuutgevonde status as Engelse ghwar met trots uit. Tesame met ghwarskap, het hy ook – dit spreek vanself – ‘n stewige dosis Boerehaat ingekry. Volgens Wikipedia het “Pierre Francois de Vos” aan die Pietersburg High School gematrikuleer. Is daar so iets op Pietersburg en het dit iets met Hoërskool Pietersburg te make? Blykbaar was daardie ander verloopte Afrikaneridioot, Van Zyl Slabbert, insgelyks in Pietersburg op skool. In Inval van die imbesiele het ek hom beskryf as “verreweg een van die domste mense wat ek ooit die twyfelagtige voorreg gehad het om te ontmoet”.
Weereens stem dit my ongemaklik om Pierre de Vos enigsins met ‘n verloopte Afrikaner – al was hy ook ‘n volslae moroon soos Van Zyl Slabbert – te vergelyk. Dit impliseer ‘n vorm van “erkenning” vir Pierre de Vos, wat gereeld op “Radio Sonder Mense” gehoor word, waarskynlik omdat die Britse geheimediens ‘n mol daar geplant het om die Afrikanerbevolking deur nie-mense te laat teister. Hy word uitgenooi om sy onsinnige, polities korrekte opinies met die arme luisteraars te deel. Moenie lag oor die “Britse-geheimediens”-deel nie: ek het my vermoedens oor sekere omroepers van Radio Sonder Mense!
Weereens sukkel ek om Pierre de Vos te kategoriseer. Dat hy nie tot die spesie homo sapiens behoort nie, is gewis. Selfs nie ‘n primaat nie, nee. Hy laat my dink aan daardie kortverhaal van Jorge Luis Borges oor antieke Chinese klassifikasies, waaronder “diere wat van ver af soos vlieë lyk”. Dan eerder: reptiel.
Pierre de Vos is inderdaad ‘n dinosourus wat iewers uit die Jurassic Park van politieke korrektheid ontsnap het. Hy verlang na Oos-Duitsland en die dae toe die hoof van die Stasi, Markus Wolf, en Joe Slovo nog iewers in Oos-Berlyn in ‘n kantoor bomme vir Suid-Afrikaanse Wimpy-restaurante beplan het. In perverse Pierre se stiksienige klein universum is enige misdaad of gruweldaad geregverdig solank dit teen blankes, verkieslik Afrikaners, gepleeg word. Of gepleeg is.
Want in sy jongste lispelende gesis op Konstitoesjinillie spiekieng, nogal oor sy geesgenoot Robert McBride, verdedig die Rooi Reptiel van Rondebosch die gebruik van terreur teen burgerlikes in Suid-Afrika! Hy skryf oor die dronklap McBride se aanstelling as hoof van die Onafhanklike Polisie-ondersoekdirektoraat:
But my guess is that many people who are horrified by McBride’s appointment, are motivated by other, completely irrelevant, considerations.
People who believe in the moral equivalence of acts committed in pursuit of the struggle against Apartheid and acts committed to defend and protect the minority Apartheid regime, will invariably point out that McBride was involved in the planting of a bomb outside Magoo’s Bar, which killed three people and injured 69 others.
However, I would argue that such a belief in the moral equivalence between those who fought Apartheid and those who enforced it is itself morally despicable. One side was fighting injustice. The other side was fighting to protect injustice.
Judging McBride for his involvement in the Magoo’s Bar incident is a bit like judging Winston Churchill for his involvement in the bombing of Dresden or judging Harry Truman for ordering the bombing of Hiroshima and Nagasaki. (Although it must be said that this analogy is unflattering to McBride – in the latter two examples, hundreds of thousands of people were killed, while only three people were killed in the Magoo’s Bar bomb.)
Unless you believe the Apartheid state was a legitimate state and that any illegal acts of resistance against it was illegitimate, you cannot judge McBride for his involvement in this case. In any event, like many others, McBride received amnesty from the Truth and Reconciliation Commission for his actions, which wiped the slate clean.
Uit hiedie idee-arm klein betoog (betogie?), sien ons helder die beperkinge van die reptielbrein. Die reptielbrein, die oerbrein, dink naamlik binêr: óf-óf. Veg of vlug. Óf wit óf swart. Wit sleg, swart goed. Apartheid sleg, kommunisme goed.
Mao het gesê dat as mense oor “kultuur” praat, haal hy sy pistool uit. Ek voel omtrent dieselfde oor mense wat in Suid-Afrika oor “moraliteit” praat. In die mees immorele, perverse, gewelddadige, misdadige, korrupte, leuenagtige en esteties afstootlike bestel op aarde, kry verraderlike slange soos De Vos dit reg om oor “moraliteit” te praat. Selfs om ‘n argument – nee, dis die verkeerde woord, want praatsieke Pierre is nie tot argumente in staat nie, noem dit ‘n verwyt, ‘n gekyf – selfs om sy gekyf op “moraliteit” te begrond, verg darem een of ander begrip van moraliteit of morele waardes, waaroor nóg De Vos nóg kriminele Azanië beskik. Anders as Mao, kry ek nie lus om my pistool uit te haal as ‘n laer vorm van lewe sy “moraliteit” uitpluk nie; dit sou goeie ammunisie vermors. Eerder ‘n byl of iets dergelike waarmee zombies gewoonlik uit hul halfdooie bestaan verlos word. Lees gerus ook episode 23 van Gustav Venter se Bodem elders hier.
In sy newelagtige reptielbrein sonder nuanse, poneer die konstitoesjinil hanswors sy totalitêre teleologie van: die doel heilig die middele: One side was fighting injustice. The other side was fighting to protect injustice.
Ek is seker dis wat Beria gesê het toe hy die Katynwoudmassamoord op Poolse nasionaliste gerasionaliseer het. McBride se lafhartige bom in Magoo’s Bar wat “maar net drie mense gedood” en ‘n verdere 69 beseer het, word daarmee geregverdig. Ek herinner my dat selfs die vader van kultuurmarxisme, Herbert Marcuse, teenoor die Baader-Meinhof-terreur in die toenmalige Wes-Duitsland in ‘n Time-onderhoud opgemerk het dat “die etiek van jou einddoelwit ook uit jou optrede moet spreek”. Soos die voormalige polisiekommissaris, Johan van der Merwe, in sy outobiografie skryf, het die ANC hom nie aan die Geneefse Konvensie en verwante protokolle oor aanvalle op burgerlikes gesteur nie. “Propaganda deur die daad”, die slagspreuk van elke terroris, was die enigste beginsel wat die bose Joe Slovo en sy ewe bose handlangers soos McBride se optrede gerig het. Om Churchill en Dresden of Horosjima by te sleep, is net nog ‘n voorbeeld van De Vos se algemene sofisme en voorliefde vir drogredenasies. Dis seker daarmee dat hy al die pad van Pietersburg-hoërskool af in Kaapstad kon gaan stoel.
En dan kom ons by die finale bewys dat die Groot Stoel byna niks van die volkereg verstaan nie, want hy beweer:
Unless you believe the Apartheid state was a legitimate state and that any illegal acts of resistance against it was illegitimate, you cannot judge McBride for his involvement in this case. In any event, like many others, McBride received amnesty from the Truth and Reconciliation Commission for his actions, which wiped the slate clean.
Soos die horde dom kommunistiese dinosourusse en Berlynsemuur-nostalgiste in dié land gewoonlik maak, gebruik De Vos hier die begrip “apartheidstaat”. Op sigself is dié gedagte terug te voer na die gevleuelde woorde van Marx en Engels, naamlik dat die staat bloot ‘n “komitee is om die sake van die burgery (bourgeoisie) te reël”. Die apartheidstaat, dus die Westers georiënteerde staat met Rormeins-Hollandse en Engelse gemenereg wat tussen 1652 en 1994 bestaan het, was weens sy “gebrek aan legitimiteit” as’t ware “vrye wild” vir McBride of enige ander terroris, sadis of aanvaller van vroue en kinders om na willekeur aan te val, die bloed van sy burgers te vergiet of les bes, soos die fameuse Winnie, die “halssnoer” te laat botvier.
Pierre de Vos… grinnikend
Onderliggend aan die brandsiek, grinnikende Pierre de Vos se stelling is geen logika of argument nie, dog bloot leedvermaak. Die vieslike klein tor verlekker hom in die pyn en lyding van sy held, McBride, se terreurdaad. Dit spreek nogal boekdele oor die gehalte van akkademiese akkedisse in die Nuwe Suid-Afrika, die element van sadistiese perversie wat aan soveel universiteite uitslaan. Nie net is McBride deur Tutu se lieg-en-bieg-kommissie kwytgeskeld nie, maar ons mag nie eens die uitvaagsel se afskuwelike optrede “oordeel” of veroordeel nie!
Wat Tutu se lieg-en-biegkommissie betref, het ek destyds in my boekie Om die waarheidskommissie te vergeet so min of meer die vooroordeel daarvan uitgewys. In welke mate was daardie kommissie en sy werksaamhede “legitiem” terwyl dit die metodes van ‘n Stalinistiese “vertoonverhoor” gevolg het? Die veelgeroemde kommissie is bloot opgerig om die destydse veiligheidsmagte te veroordeel, amnestie van sommiges te weerhou en voor die voet ANC- kommunistiese terreur kwyt te skeld. Voorbeelde van die Tutu-kommissie se juridiese mistastinge is legio en ons hoef nie nou weer daarop in te gaan nie.
In die oë van alle regdenkende mense sal Robert McBride se terreur egter nooit regverdigbaar wees nie, ongeag hoeveel linkse propaganda in die Oos-Duitse en Sowjetstyl daar tans op ons deur die regime en sy meelopers soos De Vos uitgegiet word.
Gepraat van kommunisme, bring dit my by die ergste van sy fantasmagoriese uitsprake, die gedagte dat die staat vóór 1994 “oor geen legitimiteit beskik het nie”. Op sigself is so ‘n uitspraak gegrond op die kommunistiese idee dat slegs die finale, sosialistiese staat van die toekoms, die kommunistiese utopie, enige bestaansreg of “legitimiteit” het. Die wette van die parlement tussen 1910 en 1994 beteken niks en kan maar geïgnoreer word. Hoewel, tans sien ons hoe dikwels selfs ANC-advokate soos Gilbert Marcus, broer van die reserwebankgoewerneur Gill Marcus, hul op uitsprake van regters in die verlede beroep en hoe die jurisprudensie van die “onlegitieme apartheidstaat” in die hede voortduur.
Toegegee, hierdie land is deur propaganda verower. Daarom is die openbare mening sedertdien insgelyks vergiftig teen alles, hoe goed bedoel ook al, wat voor 1994 plaasgevind het. Die soort algehele veroordeling van selfs die onskuldigste uitinge van vóór ’94 spreek insgelyks van die gebrek aan nuanse of rasionaliteit van die heersende ideologie wat deur ywerige napraters en Boerehaters soos De Vos onderhou word.
Die blote feit dat ‘n sekere aantal gebreinspoelde mense aan ‘n idee glo, maak dit nog nie wáár nie. Dis tog die aanvangspunt van enige vorm van logiese denke.
Terloops, het ‘n peiling deur die staatsradio in Rusland wat kort ná Mandela se dood in Desember gehou is, bevind dat 83% van Russe glo dat “Mandela ‘n terroris was”; boonop was 86% insgelyks van mening dat “apartheid ‘n legitieme regeringsvorm is”. Kennelik werk die Suid-Afrikaanse Kommunisteparty se propaganda nie so goed in ‘n land wat self vir 70 jaar aan kommunisme blootgestel is nie. Asof dit nog nodig is, wys dit die absurditeit van De Vos, die anti-apartheidsreptiel, se stomonnosele argumentum ad populum uit. Immers is daar meer inwoners van Rusland as van Suid-Afrika. Moet ons daarom hul mening as die waarheid aanvaar; hulle is dan ‘n meerderheid? Of is die waarheid meer as ‘n meningspeiling?
Dit ly geen twyfel dat Suid-Afrika vóór 1994 universeel as ‘n staat erken is nie. Die Montevideo-konvensie van 1933 het die volkereg uiteengesit wat die erkenning van state betref. Die eerste artikel daarvan bepaal die vier elemente wat nodig is vir ‘n staat om erkenning te geniet:
“Die staat as ‘n persoon binne die volkereg behoort oor die volgende kwalifikasies te beskik: (a) ‘n permanente bevolking; (b) ‘n gedefinieerde grondgebied; (c) ‘n regering; en (d) die vermoë om met ander state verhoudings aan te gaan.”
Veel meer as enige ander Afrikaland, het Suid-Afrika destyds aan elkeen van dié kwalifikasies voldoen en is universeel as ‘n staat erken, selfs deur vyandelike lande. Waar kom De Vos daaraan dat ons land destyds een of ander seerowerseiland of tydelike afstigting deur ‘n groepie gewapende Afrika-rebelle was? Dis tog loutere snert!
De Vos se skryfsels word ook op die webblad The Daily Maverick geplaas. Meer nog as die Mail & Guardian of selfs die naargeestige Naarperspublikasies, verteenwoordig die Daily Maverick tans die uitgesproke mondstuk van Boerehaat in Suid-Afrika. Dit is daar waar Afrikaners selfs in hul huidige verarmde, gewonde, verstote, verdrukte en magtelose toestand verder beswadder en tot vyand, nie net van die swart meerderheid nie, maar selfs van die mensdom gemaak word! Plaasmoorde en ander geweld word vergoeilik of geringgeskat deur Pierre de Vos en sy Engelstalige Boerehaat-kamerade.
Africa Check, wat laas vir Steve Hofmeyr met fanfare gekritiseer het weens sy uitspreek dat Afrikaners “soos vlieë in hierdie bedeling sterf”, het so pas ‘n stuk op die Daily Maverick geplaas waarin geargumenteer word dat Suid-Afrika eintlik glad nie die “verkragtingshoofstad van die wêreld” is nie. Weereens wemel die artikel van absurde gevolgtrekkings:
In South Africa, a study in 2010 by Gender Links and the Medical Research Council found that in South Africa’s Gauteng province only one in 13 women reported non-partner rape and overall only one in 25 rapes had been reported to the police.
Given these variables “no international comparisons will be accurate,” Lizette Lancaster, manager of the Institute for Security Studies crime and justice hub, told Africa Check.
Met ander woorde, omdat die eintlike verkragtingskoers waarskynlik dertien keer hoër as die amptelike syfer is, mag ons nie van Suid-Afrika as die “verkragtingshoofstad” van die wêreld praat nie! Sulke terme is taboe, maar nie die aanhoudende verguising van Afrikaners as Nazi’s, rassiste, oorlogsmisdadigers en ongewenstes in die land nie.
Wat presies is hier aan die gang? wonder ‘n mens. Waarom vind De Vos en sy Boerehaat-juigkommando van die Daaglikse Nar dit nodig om soveel haat en nyd teen ons aan te blaas?
Die Parlement se portefeuljekomitee oor polisie het die aanstelling van Robert McBride as hoof van die Onafhanklike Polisie-ondersoekdirektoraat (Opod), goedgekeur.
Die voorsitter van die komitee, Annelize van Wyk, sê die nominasie sal nou na die Nasionale Vergadering verwys word wat na verwagting McBride se aanstelling as die hoof van Opod sal goedkeur.
Die direktoraat is al sonder ‘n permanente hoof vir meer as ‘n jaar. Opposisiepartye,waaronder die Demokratiese Alliansie, Congress of the People en die African Christian Democratic Party, is ontstoke oor die nominasie en het gesê McBride is nie geskik vir die pos nie as gevolg van sy persoonlike regsprobleme in die verlede.
Maar, die minister van polisie, Nathi Mthethwa het lede vermaan en gesê dat McBride vrygespreek is van dronkbestuur aanklagte tydens sy termyn as Ekurhuleni Metro-polisiehoof.
Mev. Helen Zille, premier van die Wes-Kaapse provinsie, het ‘n hele reeks naamsveranderings in dié provinsie aangekondig. Dít volg ná die suksesvolle transformasie van skool- en straatname wat die party reeds in Midvaal uitgevoer het.
“As ek om my kyk, sien ek nog te veel name en simbole uit die apartheidstyd,” het mev. Zille in Kaapstad gesê. “Ons party, wat die fakkel van bevryding by die ANC oorgeneem het, sal sorg dat die hele provinsie van apartheidsname gesuiwer word.”
Die naam van die Hoërskool Jan van Riebeeck in Kaapstad is een van die eerstes wat gaan waai. Sowel die munisipaliteit van Kaapstad as die provinsiale owerheid het reeds stukke op die skool en sy beheerraad beteken waarin hulle tien dae gegun word om die skool se naam te verander, anders sal die dit summier gesluit word.
Die skool moet ook sy wapen en leuse verander. Die leuse, “Wees jouself”, word deur die Stad Kaapstad en die provinsie as “uiters rassisties, seksisties, patriargaal en etnies chauvinisties” gesien en moet daarom saam met die naam gewysig word.
‘n Bekende naam wat ook in die slag bly, is dié van Stellenbosch. Die Swazi-gebore parlementêre leidster van die DA, me. Lindiwe Mazibuko, het die naam as “uitheems en ‘n klad op die hele Wes-Kaap” beskryf. Die party het tydens ‘n seremonie by die Victoria-en-Alfred-waterfront in Kaapstad aangekondig dat Stellenbosch voortaan as die “Robert-Sobukwe-metro” bekend sal staan.
Die Universiteit van Stellenbosch het die naamsverandering van die dorp verwelkom en terselfdertyd verklaar dat dié instelling insgelyks sy naam na die “Robert-Sobukwe-universiteit vir Afrikastudies” sal verander.
“Ons voel al lankal ongemaklik met die naam Stellenbosch,” het prof. Russel Botman, die rektor, gesê. “Dit herinner te veel aan die gekonstrueerde apartheidsidentiteit van die Afrikaner. Ons is deesdae ‘n Afrika-universiteit waar Afrikastudies een van die grootste enkele doseer- en navorsingsaktiwiteite verteenwoordig. Daarmee saam word die meeste van ons kursusse vanuit ‘n swartbewussynsperspektief aangebied, iets waarvan mnr. Robert Sobukwe, stigter van die PAC, natuurlik ‘n voorloper was. Ons is daarom baie trots om ons kampus hier onder die eikebome na die Robert-Sobukwe-universiteit vir Afrikastudies te herdoop.”
Prof. Cheryl Walker, hoof van die departement sosiologie aan die universiteit en ‘n voorste pleitbesorger vir grondhervorming, was “verheug” oor die naamsverandering. “Ons moet nou nog net van Afrikaans hier op die kampus ontslae raak, dan sal ons almal meer tuis voel.”
Wynboere op Stellenbosch het ná ‘n vergadering met die premier se kantoor hul “heelhartige samewerking met die transformasie-inisiatief” belowe. Alle wynetikette waarop die woorde “Wine of Stellenbosch” verskyn, sal eersdaags met “Wine of the Robert Sobukwe Metro” vervang word. “Ons het reeds ‘n klompie jare gelede alle Afrikaans van ons etikette verwyder,” het een van die wynboere gesê. “Dus sal ook hierdie verandering glad verloop. Mens moet aanpas by die nuwe omstandighede.”
Die bekende Dorpstraat op Stellenbosch sal insgelyks tot “Robert-McBride-straat” herdoop word. ‘n Woordvoerder van die Bruin Bevrydingsinisiatief het gesê: “Noudat mnr. McBride op klagtes van dronkbestuur en regsverydeling vrygespreek is, voel ons die tyd het gekom om hom vir sy bedrae tot die ‘struggle’ te vereer. Hy sal altyd vir sy dapper optrede by Magoo’s Bar op die Durbanse strand onthou word. Ons wil ook die universiteit versoek om ‘n eredoktorsgraad aan hom toe te ken, sommer by dieselfde seremonie waar ‘n eredoktorsgraad postuum aan Robert Sobukwe toegeken sal word.”
Terwyl die hele Robert-Sobukwe-metro (voorheen Stellenbosch) werskaf om die nuwe naamborde aan te bring, het die raad van die universiteit besluit om vandag op 1 April te vergader om die voorgestelde Ph.D.’s, honoris causa, aan die twee Roberts (Sobukwe en McBride) te bespreek.
“Ek dink nie daar sal ‘n probleem wees nie,” meen prof. Russel Botman. “Toe die eredoktorsgraad postuum aan Bram Fischer toegeken is, was daar ‘n effense polemiek, maar dié keer is ons hele gemeenskap baie eensgesind. Die Robert-Sobukwe-universiteit vir Afrikastudies is ‘n globale universiteit met Engels as voertaal en hierdie progressiewe gebaar kan net ons internasionale aansien verhoog.”
Ook die SR het tydens ‘n spesiale sitting sy onvoorwaardelike steun aan sowel die naamsverandering as die toekenning van die twee eredoktorsgrade uitgespreek.
Ander Wes-Kaapse name wat verander, is onder andere: Montagu word Winnie Madikizela-Mandela Village, De Doorns verander na Chris Hani City, Bellville word gewysig na Joe Slovo Town en Franschhoek word na Frantz Fanon Corner herdoop.
Kampsbaai sal voortaan as Tsafendasbaai bekendstaan. Volgens mev. Zille “word die liberale bydrae tot die bevrydingstryd in Suid-Afrika dikwels onderskat. Ek het veral ‘n sagte plekkie vir mnr. Frederick John Harris wat deur die apartheidsregime ter dood veroordeel is. Daarom sal ons De-Waal-rylaan na hom vernoem en ook ‘n standbeeld teen Duiwelspiek vir hom oprig van waar hy ‘n ogie oor die stasie van Kaapstad kan hou.”
Almal weet natuurlik dat daar nooit so 'n man was nie. Die menslike geaardheid is juis nié altruïsties nie. Selfs binne die dwangbuis van die Sowjetkommunisme, was dit steeds elke man vir homself. Korrupsie, baantjies vir boeties en magsmisbruik was aan die orde van die dag.
Die ANC-bewind het egter daarin geslaag om Homo Azanicus, die volmaakte Nuwe Suid-Afrikaanse Man, te baar. Sy naam is Robert McBride.
McBride is gebore naby Durban, die kind van skoolonderwysers. Gegewe sy latere deelname aan 'n Marxistiese rewolusie, is dit nie sonder ironie dat sy ouers deel was van die bourgeoisie nie. As die vorige bedeling voorts wel so 'n bose bestel was, wonder mens hoe sy ouers dan desnieteenstaande die sogenaamde onderdrukking daarin geslaag het om hulself as onderwysers te bekwaam. McBride kon kwalik daarop aanspraak maak dat hy arm grootgeword het soos byvoorbeeld die gemiddelde inwoner van, sê maar, Zambië.
'n MK-aanval op 'n olieraffinadery naby McBride se woning het nietemin 'n groot indruk op hom gemaak, want hy het hom in die tagtigerjare by die ANC aangesluit. Die aanval wat McBride se naam as't ware gemaak het, was 'n lafhartige bomplantery by die Magoos-kroeg in Durban, waarin drie mense dood en 69 beseer is. McBride, immer die dapper krygsman, het vreemd genoeg nie 'n militêre teiken gekies nie. Daar was onder andere 'n verkennersoldaatbasis in Durban wat wel 'n legitieme militêre teiken kon wees, maar McBride het verkies om sy aanval op ongewapende burgerlikes te rig. Daar was ongetwyfeld 'n oortuigende strategiese rede hoekom McBride nie die verkennersbasis wou aanval nie…
Nie net het hierdie "dapper" kryger verkies om sagte teikens af te maai nie, maar sy bom is ook in die verkeerde kroeg geplant. Die oksimoroniese MK-"intelligensie" het gans en al 'n ander kroeg geïdentifiseer wat deur ongewapende lugmaglede buite diensure besoek is, maar McBride het die "militêre" operasie lelik opgefoeter. Hier het hy alreeds die kenmerke van jou tipiese Homo Azanicus begin toon: 'n volslae onvermoë om te beplan asook algemene onbevoegdheid. Laasgenoemde is uiteraard 'n trotse tradisie binne die ANC, wat vandag nog deur Alec Erwin en die getransformeerde topbestuur van Eksdom voortgesit word.
Nes die onbevoegde, getransformeerde bestuur van Eksdom vandag met astronomiese bonusse beloon word vir hulle vernietiging van 'n voorheen werkende organisasie, is McBride in 2006 beloon met 'n merietemedalje deur die getransformeerde SANW. So ook is die lafhartige beplanner van die Kerkstraatbom beloon met 'n senior pos in die Reserwebank.
Soos mens kon verwag van die sikofantiese WVK, is McBride ter dood veroordeel, maar deur die WVK kwytgeskeld van sy misdade, en is hy verkies tot die Gautengse uitvoerende komitee van die ANC. In iets wat reguit uit 'n skets deur Casper de Vries kom, is McBride aangestel by Buitelandse Sake, nogal in 'n intelligensiepos! In 1998 word hy in hegtenis geneem deur die Mosambiekse polisie. Hy was glo besig om wapensmokkelary te ondersoek, maar het weer eens 'n totale gemors daarvan gemaak. Weer eens het hy met sy voorbeeld gelei, en is die trotse tradisie van verdagte wapentransaksies voortgesit deur onder andere Schabir Shaik, Jacob Zuma en selfs, luidens gerugte, president Mbeki. Vir sy aandeel in korrupsie is mnr Zuma, ook 'n Nuwe Suid-Afrikaanse Man, beloon met die presidentskap van die ANC.
McBride se kriminele neigings en onbekwaamheid kon uiteraard nie onbeloon bly in die Nuwe Suid-Afrika nie, en hy is later aangestel as die hoof van die Ekurhuleniese Metropolisie. Sodoende het hy nog 'n presedent geskep, want die ewe korrupte Jackie Selebi is ook later as die hoof van die getransformeerde SAPD aangestel. Dit neem uiteraard een krimineel om 'n ander te kan raaksien en dus is 'n pos in die polisie die aangewese ding vir die Selebi's en McBrides onder ons. Selebi, nes McBride, het hom baie meer tuisgevoel onder diegene met 'n verdagte karakter soos Glenn Agliotti, Suid-Afrika se antwoord op John Gotti.
Na die tipiese fatsoen van die ware Nuwe Suid-Afrikaanse Man, het McBride geen tyd verspil om sy mag te misbruik nie. Hy het onder andere glo 'n kollega gedreig dat hy hom nie net sou laat vermoor nie, maar ook sy vrou sou laat verkrag. Nog vreemder, hy het die arme man gedreig dat hy ook sy troeteldiere sou laat vermoor! In Desember 2006, meer as 'n bottel whisky sterk, het McBride sy motor naby Centurion gerol. Sy medebeamptes is aangesê om die insident te probeer verswyg en het gepoog om ooggetuies te intimideer. Kort na die ongeluk het McBride glo self geprobeer om ooggetuies te intimideer deur hulle by 'n vulstasie aan te rand en te laat arresteer.
Weer eens is hierdie soort gedrag tiperend van die Nuwe Suid-Afrikaanse Man. Meer as die helfte van die ANC se parlementslede het hulself skuldig gemaak aan korrupsie in die sogenaamde Travelgate-skandaal. 'n Getroude paartjie wat tans in die kabinet sit, het glo R300 000 tussen hulle verduister. Die reaksie van die ANC? 'n Grootskeepse toesmeerdery en selfs bevordering vir die skuldiges. In hierdie opsig is McBride 'n pionier. Sy bevordering het die weg gebaan vir die beloning en bevordering van diegene wat wandade pleeg.
In die nuutste, boeiende aflewering van die sepie: McBride, die Azaniese held, het onlangs sy verskyning gemaak tydens sogenaamde xenofobiese oproerigheid. McBride was geklee in sy Metropolisie-uniform, wat herinner aan dié van 'n veldmaarskalk in die voormalige Sowjetunie, ten spyte daarvan dat hy geskors is hangende die ondersoeke teen hom. Reëls geld duidelik nie vir hierdie pragvoorbeeld van Nuwe Suid-Afrikaanse manlikheid nie, nes dit ook nie geld vir die lede van die ANC-bewind wat in hulle blouligkonvooie mindere sterflinge van die pad druk nie. McBride se verskyning by die onluste het volgens Radio 702 se joernaliste op die toneel die situasie laat oorgaan tot geweld. Verwag ons egter enige iets anders as volslae onbevoegdheid van 'n Nuwe Suid-Afrikaanse Man?
Sou McBride wel skuldig bevind word in enige van die verskeie hofsake hangende teen hom, is daar geen perke aan sy toekomsmoontlikhede nie. McBride, die Kommisaris van Polisie, is nie onmoontlik nie. Wie weet – Robert McBride, die Nuwe Suid-Afrikaanse Man, kan selfs die Minister van Wet en Orde in die Zuma-kabinet word.
Mev. Helen Zille, premier van die Wes-Kaapse provinsie, het ‘n hele reeks naamsveranderings in dié provinsie aangekondig. Dít volg ná die suksesvolle transformasie van skool- en straatname wat die party reeds in Midvaal uitgevoer het.