Rusland – Bladsy 16 – praag.co.za

Obama probeer Kongres oorreed om Sirië te bombardeer

Amerika se president Barack Obama het die Amerikaanse Kongres gevra om die stemmery vir goedkeuring om militêre aanvalle op Sirië te loods, uit te stel.

Obama sal nie die nodige steun vir sy aanvalsplan in die Kongres kry nie. Sen. John McCain (R-Ariz.) en Sen. Lindsey Graham (R-S.C.) het naarstiglik probeer om die aanval te regverdig.

Die Guardian het vroeër onthul dat McCain omkoopgeld van superryk bankiers, die Rothschilds aanvaar het.

Die Amerikaanse president het gesê die uitstel “sal aan Rusland kans te gee om Damaskus te oorreed om sy chemiese wapens te oorhandig”. Damaskus het reeds ingestem.

Die voorsitter van die Senaatskomitee vir gewapende optrede – Carl Levin – sê Obama wil Sirië en Rusland daarop wys dat hy ernstig is oor die chemiese wapenkwessie.

Die Senaat het Dinsdagaand met debatvoering begin ter ondersteuning van Obama se aanvalsplan. Die Senatore wat die aanval steun kry meer as 80% van hul skenkings van militêre kontrakteurs.

Obama het intussen weereens argumente probeer vind om optrede teen die Siriese regering te regverdig.

Hy het in ‘n toespraak wat regstreeks op Amerikaanse televisie gelewer is, benadruk dat die Siriese regering ongetwyfeld vir die chemiese aanval op Siriese burgers verantwoordelik is. Die VSA beweer dat die bewyse “logiese afgelei” kan word.

Amerika beskik oor geen vaste bewyse dat Sirië vir die gifgasaanval verantwoordelik is nie. Rusland het intussen gesê dat bewyse gevind is dat die beeldmateriaal wat die Withuis gebruik, vervals is.

Twee Europese joernaliste van twee afsonderlike gesaghebbende koerante, ‘n Belg Pierre Piccinin en Italianer Domenico Quirico, bevestig dat die Amerikaans-gesteunde rebelle vir die gifgasaanval verantwoordelik is.

Die Amerikaanse president het in sy toespraak, onder andere, gesê dat “ander tiranne” ook moontlik gifgasse sal aanwend indien die VSA niks omtrent Sirië doen nie. Amerika het ‘n aantal jare gelede die grootste gifgasaanval ooit in die Midde-Ooste teen duisende Koerdiese burgerlikes gesteun.

Hy sê ook dat al-Kaida bemoediging uit die wêreld se daadloosheid sal put. Dié opmerking het vir heelwat verbasing gesorg, aangesien die VSA al-Kaida in Sirië aktief oplei, bewapen en finansieel steun.

Obama se toespraak kom te midde van toenemende internasionale verdeeldheid oor en druk op die VSA om af te sien van die voorgestelde bombardement van Sirië. Frankryk het skielik hul ywerige steun teruggetrek.

‘n Vergadering deur die Verenigde Nasies Veiligheidsraad is ter elfder ure afgestel, nadat Rusland sy versoek om ‘n sessie onttrek het.

Sirië verwelkom plan om chemiese arsenaal onder internasionale beheer te plaas

Sirië het ‘n voorstel van Rusland verwelkom om sy chemiese wapenarsenaal onder internasionale beheer te plaas.

Dié stap kan beteken dat die VSA se voorgestelde militêre ingryping gestuit kan word.

Die Siriese minister van buitelandse sake, Walid al-Moealem, het gesê sy regering verwelkom die voorstel, maar hy het nog nie aangedui dat sy land die plan aanvaar nie.

Die Amerikaanse president, Barack Obama, het gesê dat dié plan “potensieel positief” kan wees en het beloof om ernstige oorweging daaraan te skenk.

Indien Sirië sy chemiese wapenarsenaal onder internasionale beheer plaas, kan dié stap beteken dat die voorgestelde militêre ingryping deur Amerika afgeweer word.

Moealem sê die stap kan beteken dat die lewens van Siriërs gespaar sal word. Frankryk het gevra dat die internasionale gemeenskap die Russe se voorstel omsigtig moet oorweeg.

Die voormalige Amerikaanse minister van buitelandse sake, Hillary Clinton, het na ‘n vergadering met president Barack Obama gesê die Russiese plan moet nie nog ‘n verskoning wees vir ‘n vertraging of enige dwarsboming nie.

Clinton het gedreig dat Rusland die internasionale gemeenskap se pogings moet steun of die gevolge moet dra.

Stoei terug vir 2020 Spele

Een van die wêreld se oudste sporte, stoei, het sy plek op die Olimpiese Spele se Sportrooster behou nadat die sportliggaam oorweeg het om dit af te haal vir 2020.

Ná ‘n stemmery deur die Internasionale Olimpiese Komiteelede in Buenos Aires in Argentinië is besluit om dit wel in te sluit as item. Die IOK het groot kritiek uitgelok deur sy besluit.

Stoei, wat een van die min sportsoorte is wat in die antieke sowel moderne Olimpiese Spele aangebied is, het 49 van die 95 stemme gekry. Druk deur Iran en Rusland het vir die oorwinning gesorg.

Bofbal en Sagtebal se gesamentlike bod was tweede met 24 stemme terwyl muurbal 22 stemme gekry het.

Dit beteken dat stoei by sowel die Somerspele in 2020 in Tokio en die Spele in 2024 te sien sal wees.

Afrikaans kort ‘n nuwe mediamodel

deur Dan Roodt

[followbutton username=’danroodt’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Hou van Dan Roodt se Facebookblad

Moontlik was daar ‘n tyd in die negentiende eeu toe mense koerante gelees het bloot om ingelig te word. As deel van jou koerant het jy sommer op die koop toe die jongste aflewering van ‘n vervolgverhaal deur Charles Dickens of Honoré de Balzac, twee van die gewildste skrywers in die negentiende eeu, ontvang.

Daardie tye is egter vir goed verby. Toenemend in die twintigste eeu, maar veral nou in die een-en-twintigste, het media byna ‘n vorm van “oorlog met ander middele” geword. Joernalistieke objektiwiteit en selfs integriteit het plek gemaak vir belange wat deur media gedien word. Individuele joernaliste en meningsvormers is “penvegters” wat elke dag teen ‘n opponent in die kryt tree. Trouens, laasgenaamde is die titel van ‘n biografie deur Jaap Steyn oor Piet Cillié, een van die bekende historiese joernaliste van Die Burger.

Twee onlangse onderhoude wat hier op die praagwebblad gevoer is, is verhelderend sover dit die hedendaagse rol van media betref. Die eerste is dié met Margarita Simonjan, die uitvoerende redaktrise van die Russiese TV-netwerk, Russia Today. Die tweede gesprek, met dr. Christo Landman, verskyn vandag.

In haar onderhoud vergelyk Simonjan die rol van haar internasionale nuusnetwerk met dié van die Russiese departement van verdediging en sê: “…as Rusland gaan oorlog maak… dan sal ons by die geveg betrokke raak, ja. Dit is op die land se regte, gewapende konflikte van toepassing. Onthou u die oorlog in Augustus 2008? Op daardie tydstip het die meeste Westerse mediahuise gereageer asof hulle Georgië se departement van verdediging was.”

Aansluitend hierby verduidelik dr. Christo Landman: “As jy onder die aandag kom, dan moet jy aanvaar dat daar strategieë in werking gestel sal word om jou te neutraliseer. Sodra jy ‘n faktor word, is jy ‘n teiken.” Met ander woorde, Individue en groepe wat vir Afrikaans of die Afrikanersaak standpunt inneem, sal geteiken word.

In die Engelse rubriek wat ek gister geskryf het, sê ek in die eerste sin: “South Africa’s multiracial and multicultural society is exploding into a never-ending Kulturkampf or American-style culture war.” Hierdie kultuuroorlog gaan oor idees, maar ook oor ons reg op voortbestaan, ons reg om ons privaateiendom te behou of om ons kinders na Afrikaanse skole te mag stuur. Dit is alles “regte” wat in die brandpunt van hierdie stryd staan. Aan die oorkant is daar twee radikale standpunte: een beskou ons as “nie deel van die Afrika-kontinent nie” en daarom behoort al ons bates gewoon genasionaliseer te word en ons uit die land verdryf te word. Die ander “laat ons toe” om aan te bly, maar op voorwaarde dat ons geheel en al in die meerderheidsamelewing integreer en op die duur geassimileer word.

In hierdie oorlog is geen metode taboe nie: ‘n persoon kan geëtiketteer word, vir ‘n idioot uitgeskel word, sy privaatlewe kan oopgevlek word en soos ons in die onlangse Amerikaanse geval van Paula Deen gesien het, as jy dertig jaar vantevore die K-woord (die N-woord in die VSA) gebruik het, kan jou reputasie vandag daardeur geruïneer word.

Dit is ook ‘n reële oorlog want dit gaan om klimaatskepping, propaganda, om haat en vyandigheid teen die geteikende groep op te wek. Geweld geskied agterna byna outomaties. Ek verstout my om te sê dat plaasmoorde in dié land nie sou plaasgevind het indien die Afrikanervyandige media nie oor baie jare soveel nyd en gif teen boere gesaai het nie. Die internasionale propagandastryd wat tans om Sirië gevoer word, is ‘n ander insiggewende voorbeeld. Of Amerika, Frankryk en Brittanje daardie land gaan aanval, gaan uitsluitlik bepaal word deur die soort klimaat wat hulle in die media kan skep. Daar geskied manipulasie van feite, oor en weer beskuldigings van chemiese wapengebruik, oorlogsmisdade en dergelike meer.

Daar is feitlik geen “redaksionele onafhanklikheid” nie, want elke orgaan, elke koerant, TV-kanaal of radiostasie het reeds kant gekies, sowel plaaslik as internasionaal en dis maklik om sy partydigheid uit sy beriggewing en kommentaar af te lei.

Om maar een bekende voorbeeld te noem: Die Naspersgroep volg openlik die Britse en Amerikaanse regerings se standpunte in sy internasionale beriggewing en daarom steun Naspers blindelings ‘n aanval op Sirië. In hul plaaslike nuusdekking word alles weer so geplooi om die DA en die groot sakeondernemings, waaronder die mynhuise, te pas. Afrikanerskap is vir Naspers ‘n onding en word telkens met “rassisme” en ander ongure begrippe verbind.

‘n TV-kanaal soos Russia Today word deur die Russiese regering befonds. Hier sit Afrikaners met ‘n probleem, want geen regering ter wêreld gaan vir ons media betaal nie. Plaaslike adverteerders mag ‘n bydrae lewer, maar te eniger tyd kan adverteerders deur veiligheidsdienste of vyandelike media geteiken word en kan sodanige fondse summier afgesny word. Suid-Afrikaanse korporatiewe advereerders is ook geheel en al verbind tot die multikulturele samelewing, regstellende aksie, swart ekonomiese bemagtiging en alles wat daarmee saamgaan, dus gaan hulle ook maar langtand wees om in media te adverteer wat krities teenoor dié beleidsrigtings staan. Boonop verkies Suid-Afrikaanse reklame-agentskappe steeds om op papier of in uitsaaimedia soos radio of TV te adverteer, pleks van op die internet. Volgens beskikbare statistiek, word slegs 2% van alle reklame in ons land aan digitale media bestee.

Hoewel digitale media soos webblaaie, ens., dus aan die agterspeen suig sover dit advertensie-inkomste betref, is gedrukte koerante besig om te kwyn en word hulle deur aanlynmedia vervang. Dit skep ‘n geweldige finansiële krisis vir die mediahuise, want niemand maak werklik geld uit die internet nie, behalwe enkele reuse- internasionale groepe soos Google of Facebook wat oor honderde miljoene gebruikers beskik.

In Afrikaans is die toestand des te meer akuut, vanweë die klein mark wat deur Afrikaanse media bedien word. Hoewel Afrikaanse media redelik sterk staan teen Engelse media in Suid-Afrika, kan ons glad nie met die groter tale, veral natuurlik Engels, internasionaal meeding nie. ‘n Webwerf soos die Britse mailonline beskik byvoorbeeld oor 70 miljoen gebruikers wat aan hom ‘n aardige advertensie-inkomste besorg.

Om verskeie redes is Afrikaanse media nie volhoubaar nie. Naspers het ‘n sogenaamde “betaalmuur” vir sy dagblaaie se aanlynweergawes ingestel. Behalwe vir die Wall Street Journal en ‘n paar ander internasionale voorbeelde, wil lesers eenvoudig nie vir aanlyninhoud betaal nie. Die internet is veronderstel om gratis te wees.

Dit is egter waar dat aanlynmedia tans nog op die gedrukte media parasiteer. Vanweë die groter advertensie-inkomste van gedrukte media, kan hulle bekostig om meer joernaliste in diens te hê, ondersoekende joernalistiek te doen en bepaalde groot stories oop te vlek. Aanlynmedia maak meesal gebruik van die groot nuusdienste wat die stories van gedrukte koerante herverpak en teen ‘n breukdeel van die oorspronklike koste te koop aanbied. Andersins het sulke nuusdienste hul eie joernaliste in diens wat berigte skryf wat weer aan die gedrukte koerante en aanlynmedia verkoop word.

Maar wat gebeur wanneer gedrukte koerante heeltemal tot niet gaan en al daardie joernaliste wat danksy papier steeds ‘n salaris verdien, eensklaps sonder werk gaan sit? Ek vermoed dat ons in Afrikaans slegs vyf jaar van so ‘n situasie verwyder is, gouer indien die huidige vervreemding tussen die Nasperskoerante en Afrikaanse lesers wyer uitkring. Danksy sy oorsese belange, onder meer in Hong Kong, kan Naspers al sy Afrikaanse media sluit sonder dat dit sy winsgewendheid noemenswaardig sal beïnvloed.

Wat ons by praag probeer regkry, is om die gratis model wat reeds op die internet gevestig is, só aan te wend dat dit op die duur volhoubaar kan raak. Niks is egter ooit heeltemal gratis nie en in die reël moet vyf persent van gebruikers bereid wees om vir ‘n diens te betaal vir so ‘n diens om te kan voortbestaan.

Die netwerk wat praag gevestig het, met sowel ‘n Afrikaanse as ‘n Engelse webwerf, asook ‘n sterk teenwoordigheid op sosiale media soos Facebook en Twitter, beskik oor die potensiaal om daardie “departement van mediaverdediging” te word wat Afrikaners so broodnodig het. Veral vanaf ons Engelse webblad loods ons kritiese kommentaar en berigte wat hard slaan en konsternasie onder ons vyande veroorsaak, omdat Afrikaners nou vir die eerste keer in ‘n lang tyd hulle teen propaganda-aanvalle verdedig.

Beide webwerwe verteenwoordig ‘n formidabele navorsingsbron waar die aantal moorde, verkragtings en ander geweld in ons land daagliks weerspieël word. Dit maak dit vir navorsers, aktiviste en kommentators moontlik om sulke inligting altyd byderhand te hê.

Die internet beskik beslis oor die potensiaal om ons te bevry, want ons kan ook ekonomiese netwerke, handel, beleggings, betalings en wat nog van hier af bedryf. Daar moet egter ‘n nodale punt wees waar al hierdie dinge ontmoet.

Dat hierdie webblad moet aanhou bestaan en moet groei, is van wesentlike belang. Word deel van die vyf persent deur op die onderstaande banier te klik!

G20 diep verdeel oor Sirië

Die staatshoofde van die wêreld se vernaamste ekonomieë, die G20, kon nie daarin slaag om hulle diepe verdeeldheid oor die konflik in Sirië te oorkom by samesprekings by die G20-beraad wat tans in St Petersburg in Rusland plaasvind nie.

Die VN en Arabiese Liga se gesant vir Sirië, Lakhdar Brahimi, het hom ook by die leiers aangesluit en die hoofsekretaris van die VN, Ban Ki-Moon het druk probeer toepas vir ‘n internasionale vredeskonferensie oor Sirië.

Wêreldleiers het hulle eie standpunte probeer stel in toesprake van 10 minute elk, maar geen deurbraak kon bereik word nie.

Die Italiaanse Eerste Minister, Enrico Letta, het na afloop daarvan gesê die diepe verdeeldheid oor Sirië is nou slegs bevestig.

Amerika se gesant by die VN het vanuit New York, Rusland daarvan beskuldig dat hy die VN-Veiligheidsraad gyselaar hou, terwyl die Britse Eerste Minister, David Cameron, aangedui het dat Londen nuwe bewyse het van die gebruik van chemiese wapens. – RSG

VSA se Kerry ‘verloor nie slaap oor Poetin se leuenaar-opmerking’

Die Amerikaanse ministerie van buitelandse sake het die verklaring deur die Russiese president, Wladimir Poetin, as “belaglik” afgemaak, dat staatsekretaris John Kerry aan die Kongres oor Al-Kaida se rol in Sirië sou gelieg het.

“Staatsekretaris Kerry is, soos u almal weet, ‘n gevesveteraan met toekennings vir dapperheid,” het ‘n segsvrou vir buitelandse sake, Jen Psaki, gesê, met verwysing na Kerry se diens tydens die Viëtnamoorlog. “Hy het al meer as woorde gehad wat in sy rigting gemik is.

“Dus verloor hy nie slaap ná so ‘n belaglike reaksie wat op ‘n onakkurate aanhaling gegrond is en geheel en al vedraai is nie,” het sy bygevoeg.

Woensdag het Poetin vir Kerry daarvan beskuldig dat hy oor die militante Al-Kaida-groep se betrokkenheid by die Siriese konflik gelieg het.

“Hulle lieg natuurlik pragtig. Ek het debatte in die Kongres dopgehou. ‘n Kongreslid vra mnr. Kerry: “Is Al-Kaida daar?” Hy sê: “Nee, ek sê dit nou met vertroue dat hulle nie is nie,” het Poetin tydens ‘n vergadering van die menseregteraad in die Kremlin gesê.

“Al-Kaida-eenhede is die hoof-militêre groepering, en hulle weet dit,” het hy gesê, met verwysing na die Verenigde State. “Dit was onaangenaam en onthutsend vir my – ons praat met hulle, ons gaan van die standpunt af uit dat hulle ordentlike mense is. Maar hy lieg en weet dat hy lieg. Dis treurig.”

Poetin het nie nie verdere besonderhede verstrek nie.

Tydens ‘n meningswisseling met ‘n senator, is Kerry gevra of dit “eintlik waar is” dat die Siriese opposisie “met tyd meer deur Al-Kaida geïnfiltreer is”. Kerry het gesê: “Nee, dit is eintlik nie waar nie. Dit is eintlik inkorrek.” – Reuters

‘Die Weste stereotipeer nog altyd vir Rusland’: Russia Today-redaktrise

Margarita Simonjan, 33, is die hoofredaktrise van die staatsbeheerde satellietnuusnetwerk, Russia Today. In hierdie onderhoud, wat met die Duitse tydskrif Der Spiegel gevoer is, beweer sy dat Westerse joernaliste steeds verkies om Rusland as ‘n booswig te skilder en dat haar stasie geen uitlaatklep vir regeringspropaganda bied nie.

Die Russiese president, Wladimir Poetin, het ‘n anti-CNN vir Westerse gehore geskep deur middel van die internasionale satellietnuusnetwerk, Russia Today. Hy het die netwerk van stapel gestuur ten einde “die monopolie van die Angel-Saksiese massamedia te verbreek”. Die regering het kennelik in sy doel geslaag, want die netwerk geniet meer kykers in die vernaamste stede van die Verenigde State as enige buitelandse uitsaaier.

In Washington skakel 13 keer soveel kykers op Russia Today in as op sy Duitse eweknie, Deutsche Welle. ‘n Totaal van 2 miljoen Britte volg die program. Op YouTube het Russia Today, wat in Moskou geleë is, onlangs die miljardgrens verbygesteek, die eerste uitsaaier ter wêreld wat dit regkry. Die hoofredaktrise, Margarita Simonjan, 33, sien die uitsaaier as ‘n soort ministerie van mediaverdediging vir Rusland.

U netwerk sien sigself as ‘n teenvoeter vir die vernaamste Amerikaanse uitsaaiers. Hoe het u daarin geslaag om die CNN-legende, Larry King, 79, van alle mense af te rokkel?

Simonjan: U sal hom daardie vraag moet vra, maar ek weet dat hy hoogs tevrede is om weer in spel te kom.

Wat kan Russia Today aan King bied wat ander nie kan nie?

Simonjan: Ek kan uit een van sy onlangse onderhoude aanhaal: “Ek het gedink ek kan aftree, maar ek is versot op my werk. Ek het nie gedink ek sal dit mis nie, maar ek mis dit wel.”

U netwerk word deur die Russiese regering befonds. Wat staan in u missieverklaring?

Simonjan: As u op enige gewone dag op CNN of die BBC inskakel, is 80 tot 90 persent van die berigte identies. Ons wil wys dat daar baie meer stories daarbuite bestaan as die 10-per-dag wat ‘n mens gewoonlik teëkom. Ek sê nie dat mense nét na ons program moet kyk nie, ek sê hulle behoort dit óók te kyk.

Die Russiese media het ‘n ietwat meer dramatiese siening van u doelwitte. Vele vergelyk u netwerk met die departement van verdediging. U het dit self al gesê, as Rusland gaan oorlog maak…

Simonjan: … dan sal ons by die geveg betrokke raak, ja. Dit is op die land se regte, gewapende konflikte van toepassing. Onthou u die oorlog in Augustus 2008? Op daardie tydstip het die meeste Westerse mediahuise gereageer asof hulle Georgië se departement van verdediging was.

In 2008 het Russiese troepe die Georgiese grondgebied binnegeval nadat president Mikheil Saakasjwili die bevel gegee het om Suid-Ossetië aan te val, ‘n separatistiese republiek wat noue bande met Rusland handhaaf.

Simonjan: Al die Westerse uitsaaiers het slegs die Georgiese kant van die verhaal weergegee. Saakasjwili is op al die netwerke vertoon; sy verklarings is op alle programme uitgesaai. Daar is gesê dat Rusland die oorlog begin het. Daar is gesê dat die land se troepe ‘n besige mark in die provinsiale dorpie Gori gebombardeer het. Ons het dadelik ons korrespondente soontoe gestuur, wat geen spoor van hetsy ‘n geskietery, hetsy bombardemente, kon vind nie. Westerse uitsaaiers het hul dekking in die geheel op die lyding van Georgiese burgerlikes gefokus. Daar was geen verwysing na Suid-Ossetiërs nie, wat intussen elke nag artillerie-aanvalle deur Saakasjwilli moes verduur. Dit was suiwer pro-Georgiese propaganda.

Dit was nie só eensydig nie. SPIEGEL het byvoorbeeld vroeg reeds verslag gedoen dat dit Saakasjwilli was wat die eerste skoot geskiet het. ‘n Komitee van die Europese Unie het tot dieselfde gevolgtrekking gekom.

Simonjan: Sekerlik, maar bloot agterna! Hoeveel mense het werklik die EU-verslag gelees? Die meerderheid mense glo tot vandag toe dat Rusland die oorlog geheel en al sonder provokasie begin het. Die bose Rusland bespring arme klein Georgië.

Dis nie ongewoon om Rusland in die rol van aggressor te sien nie.

Simonjan: Daarteen maak ek beswaar! Rusland het geen oorlog met ‘n ander land oor die afgelope 20 jaar begin nie. By hoeveel gewapende konflikte was Amerika in dieselfde tyd betrokke? Aan hoeveel oorloë het Europa deelgeneem?

Hoe verklaar u Rusland se negatiewe beeld?

Simonjan: Die Weste het nog nooit van die Koue-Oorlog-stereotipe afgesien nie. Een ding wat min joernaliste verstaan, is dat Rusland die Sowjetunie van binne af begin afskaf het. Dit was ons wat besef het dat kommunisme ;’n mislukking was. Ons het verstaan dat dit verkeerd was om ons wil op ander volkere af te dwing. Ons het die Oosblok sy vryheid gegun. Vandag is ons ‘n ander land, met ‘n heel anderse mentaliteit — iets wat Westerse joernaliste soms moeilik vind om te begryp. U, byvoorbeeld, het vroeër verklaar dat Rusland aggressief opgetree het sonder om dit met feite te staaf.

Is Russia Today se oogmerk om objektief verslag te doen? Of gaan dit ten eerste en bowenal daaroor om ‘n perspektief te bied wat anders as dié van die Westerse media is?

Simonjan: Het u al baie voorbeelde van objektiewe verslaggewing in die algemeen raakgesien?

Daar word pogings aangewend om objektief te wees. Maar u netwerk dek net een kant, en bied die Siriese diktator Bashar Assad ‘n platform vir sy politieke boodskap aan.

Simonjan: Daar is mense wat na Assad se politieke teenstanders as die “demokratiese opposisie” verwys. Maar selfs die rebelle het vroue verkrag en kinders vermoor. Neem byvoorbeeld vir Saakasjwilli. Hy word deur die BBC as ‘n held voorgehou. Vir ander verteenwoordig hy ‘n verdrukker. Daar is geen objektiwiteit nie – slegs benaderings van die waarheid deur soveel stemme as moontlik.

Die Russiese opposisie word slegs by uitsondering op u netwerk getoon, behalwe as ‘n teiken vir smeerveldtogte. U het selfs die Russiese woernaalskrywer en dissident Roestern Adagamof van pedofilie sonder die geringste bewys daarvan beskuldig.

Simonjan: Waarom het ons oor Adagamof berig? Want hy was besig om hom in die openbaar as ‘n kampvegter vir geregtigheid te posisioneer

Die beskuldigings wat teenoor hom gemaak is, is uitsluitlik gegrond op verklarings deur sy gewese vrou wat sê dat hy baie jare gelede ‘n minderjarige meisie in Noorweë seksueel mishandel het. Die owerheid het weens ‘n gebrek aan getuienis verseg om ‘n klag teen hom aanhangig te maak.

Simonjan: Ons het hom nie vervolg nie; ons het bloot ‘n verslag uitgesaai. Ons het ook gepoog om ‘n verklaring van die vrou en van Adagamof te verkry. Sou die Duitse media versuim om oor ‘n politieke aktivis wat daarvan beskuldig word dat hy ‘n 12-jarige meisie seksueel mishandel het, te berig? Ek het self met die eggenote gepraat, en ek het beslis nie die indruk gekry dat sy kranksinnig is nie.

Hoe het dit gebeur dat u netwerk die eerste was om beeldmateriaal van die inhegtenisname van ‘n CIA-spioen in Moskou gedurende Meimaand te verkry? Hoe nou werk u met die owerheid saam?

Simonjan: Ons het daardie beeldmateriaal van ‘n agentskap verkry op dieselfde manier as wat elke ander Russiese televisienetwerk te werk gaan. Dit was nie eksklusiewe materiaal nie. Ons was eenvoudig vinniger as die ander om dit te publiseer. – Spiegel Online

Snowden pos by top sosiale netwerkwerf aangebied

Die Amerikaanse fluitjieblaser Edward Snowden is ‘n werk deur Rusland se top sosiale netwerk-webwerf Donderdag aangebied, ure nadat die voormalige intelligensie-kontrakteur ‘n jaar lank asiel in Rusland ontvang het.

“Ons nooi Edward Snowden na St Petersburg en sal bly wees as hy besluit om by die sterspan van programmeerders aan te sluit by VKontakte,” het Pavel Durov, een van die stigters van VKontakte, Rusland se antwoord op Facebook, gesê op sy profiel.

Snowden se tydelike asiel sal hom toelaat om te werk in Rusland, volgens Anatoly Kucherena, ‘n prokureur vir Snowden.

Moskou het Washington se herhaalde versoeke om Snowden uit te lewer geweier. Hy staan tereg op aanklagte van spioenasie nadat hy besonderhede van geheime Amerikaanse toesigprogramme uitgelek het wat selfoon- en Internetdata betref.

Om vervolging te ontsnap, het Snowden na Moskou van Hong Kong gereis op 23 Junie en moes vir meer as ‘n maand in die transitodeel van die Sheremetyevolughawe wag voor hy Donderdag met ‘n nuwe stel vlugtelingdokumente die gebou kon verlaat.

Spanning tussen Rusland en die Verenigde State van Amerika, wat reeds haaks is oor die konflik in Sirië, sowel as ander verdedigings- en menseregtekwessies, is deur Snowden se besluit verhoog.

Durov van VKontakte, of “InVoeling”, sê hulle het meer as 210 miljoen geregistreerde profiele en tot 47 miljoen daaglikse gebruikers. Hy het gesê hy is trots oor Rusland se besluit om Snowden te help.

“Vandag het Edward Snowden – die man wat die Amerikaanse veiligheiddienste se misdade aan die kaak gestel teen die burgers van die hele wêreld – tydelike asiel in Rusland ontvang,” het Durov gesê.

“In sulke oomblikke kan ‘n mens trots voel op ons land en spyt oor die loop wat geneem word deur die Verenigde State – ‘n land wat die beginsels waarop dit eens gebou was, verraai het,” het hy bygevoeg.

Die ding met bloed

Voorgedra tydens ‘n vergadering te Villeria, Pretoria, op 13 Julie 2013

My ouma aan moederskant het eenkeer vir my gevra: “Kind, hekel jy dan nooit?”

Toe vra ek vir haar: “Ouma, skryf Ouma dan nooit boeke nie?”

En ‘n ander keer: “Waaraan sit jy heeltyd en dink?”

“Ek dink nie, Ouma, ek luister.”

“Waarna luister jy, ek hoor dan niks?”

“Na die bloed wat in my are vloei.”

Ek sou ook kon sê: “Dis dieselfde bloed wat in die Vryheidsoorloë en in konsentrasiekampe gevloei het, en in die are van my groot-ouma aan vaderskant se suster, wat die vrou was van genl. De la Rey.”

En verder sou ek kon sê: “Die ding met bloed is dat dit nie praat of fluister of waarsku nie. Die ding met bloed is dat dit droom, en dat ‘n mens as jy goed luister, die bloed die drome in ‘n snaakse blikkerige dreunstem kan hoor sing. Wat die rede is hoekom mens daarna luister.”

In die sewentiger- en tagtigerjare, wat die tyd was toe ons besig was om grootmense te word, het daar die bloed gevloei van swart skoolkinders wat veg vir hulle vryheid, en van necklace-slagoffers, en van martelare vir ‘n struggle, en van ons broers op die grens, en van stedelinge in bom-aanvalle.

Soms was dit moeilik om tussen polisie en ambulanssirenes en politieke propaganda deur te hoor wat dit is wat die bloed vir ons sing.

Die swart kinders in die skole het die vryheid verwerf waarvoor hulle bloed vergiet het en waarvoor hulle bloed vergiet is. Dis nie asof hulle heeltemal begryp wat om met die vryheid te doen nie, maar dis hulle s’n, en ek kan daarmee leef, solank as wat ek hoegenaamd toegelaat word om te leef.

Ek kan leef met die feit dat ek, terwyl ek ‘n Afrikaanse skrywer is, in Rusland moet Engels gee omdat ek nie in my eie land mag werk nie.

Ek kan leef met minus 23 grade, wanneer mens jou oë moet knip om te keer dat dit vasvries, en jou asem in ys verander waarin jy verstik. En met kraaie en stukke ys wat deur die wind uit Siberië teen jou kop vasgewaai word terwyl jy probeer balanseer op die ys, en met wilde honde wat soos wolwe deur die strate en woude agter kraaie aan blaf in die sneeu .

Waarmee ek nie kan leef nie, is met die bloed wat twintig jaar ná die bevryding nog steeds in ons land vloei, om redes wat ek nie vanuit my eie kultuur kan verduidelik nie en wat ek nie bereid is om vanuit ‘n ander kultuur te verduidelik nie.

Waarmee ek nie kan leef nie, is met hoe Afrikaanse skrywers hulleself laat verbied het om te luister na die bloed wat ten hemele skreeu.

Die ding met bloed is, wanneer ek nie meer die drome wat die bloed met sy snaakse blikkerige helder dreunstem vir my sing kan oorvertel nie omdat die taal waarin ek praat opgehou het om te bestaan, ek die bloed sal gebruik om te skilder. En die droom wat ek in bloed sal skilder, sal ‘n droom wees van ‘n land langs ‘n rivier, met mense wat in inheemse landskappe bedreigde diere en minderheidsgroepe beskerm, wat virtuele skole in bote op eilande bedryf waarvandaan hulle geletterdheid verkoop aan ‘n donker kontinent, met boomhuise waarin hulle hulle regte opeis van verwonderde diplomate.

Waar ek die kleur mag wees wat ek is, waar ek mag hou van wie ek hou,

waar ek mag gee omdat ek wil, waar ek openlik trots mag wees op my voorouers,

waar ek my kultuur mag beoefen in ooreenstemming met my Europese herkoms.

Waar ek die taal mag praat waarin ek my bloed hoor droom.

My lewe in Rusland: ‘n onderhoud met Fransi Phillips

Die Afrikaanse skryfster Fransi Phllips vertel van haar lewe in Rusland en hoe sy daar beland het op praagTV, ons YouTube-kanaal.

Die onderhoud is op 3 Julie 2013 in die Pretoriase kunsmuseum gevoer. Die vraesteller is Dan Roodt.

Gebruik Sirië dié gifgas?

Die propaganda-oorlog tussen Washington en Moskou oor die aanwending van sarin-gifgas in Sirië, het ‘n wenner en ‘n verloorder.

Gebruik Sirië dié gifgas teen sy gewapende opposisie? Ná honderde koerantberigte, het Parys, Londen en Washington besluit dat dit wel die geval is. Die “rooi lyn” wat pres. Obama vir die VSA se betrokkenheid gestel het, is oorgesteek. Die oorlog is op hande.

In werklikheid, kom hierdie Westerse mediaspel te laat. Luidens die internasionale reg, is Sirië nie ‘n ondertekenaar van die Konvensie oor chemiese wapens nie en kan hy dit vryelik gebruik. Vir Damaskus om chemiese wapens van massavernietiging nou te gebruik, is egter oorbodig, aangesien die oorlog waarskynlik aan sy einde gekom het met die Siriese regering wat rebelle uit sleutelposisies verdryf.

‘n Woordvoerder van die Siriese ministerie van buitelandse sake, Jihad Makdisi, het op 23 Julie 2012 gesê sy land sal chemiese wapens net teen eksterne vyande gebruik. Hierdie verklaring is deur die NAVO-lande as ‘n dreigement jeens die “rebelle” vertolk.

Eintlik, en sonder enige twyfel, het die woordvoerder NAVO en Israel bedoel. Die woordvoerder was baie duidelik oor die feit dat daar geen sulke wapens teen die Siriese “rebelle” gebruik sou word nie.

NAVO het in 2003 nie gehuiwer om “wapens van massavernietiging” in Irak te vind nie. Twee keer, op 20 Augustus en 3 Desember 2012, het president Barack Obama Sirië teen die gebruik van chemiese wapens gewaarsku.

Die neokonserwatiewes het hulself daarna druk beywer vir Westerse militêre ingryping. Volgens hulle smag Sirië na ‘n “Arabiese Lente” wat wreed deur ‘n “diktator” onderdruk word. Die internasionale gemeenskap moet ter wille van die mooiklinkende ideale van vryheid en demokrasie ingryp.

Professor Anne-Marie Slaughter, voormalige direkteur van beplanning vir Hillary Clinton (2009-2011), het Obama se laissez-faire in Sirië selfs met die Rwandese geval vergelyk! Haar Washington-Post-artikel in ‘n histeriese trant was bedoel om die Amerikaanse bevolking tot ingryping te oorreed. Meer as 60% was egter daarteen gekant.

In 2003 is bewyse van “wapens van massavernietiging” in Irak deur ‘n verrassende getuie na vore gebring. Terwyl die hoof van die inspeksiemissie van die Verenigde Nasies, Hans Blix, voor die Veiligheidsraad bevestig dat sulke wapens nie in Irak nie meer sedert 1991 bestaan nie, het Hussain al-Shahristani, ‘n wetenskaplike in ballingskap, Colin Powel egter daarvan oortuig: Saddam Hussein hét chemiese, bakteriologiese en kernwapens.

Sy woorde is deur die Internasionale Instituut vir Strategiese Studies (IISS) in Londen bevestig. Nie een van sy uitsprake was waar nie. Ná die inval het Washington erken dat hy verkeerd was.

Dié valse getuie het nietemin die Adjunkpremier van die “bevryde” Irak geword en die IISS gaan steeds ongestoord voort met sy naakte propagandabedrywighede asof daar nie ‘n miljoen onskuldige mense gesterf het nie.

Die twee koloniale magte, Frankryk en die Verenigde Koninkryk, wat die Midde-Ooste in 1916 verdeel het, is baie gretig dat Westerse militêre ingryping – ten spyte van die drie Russiese en Chinese veto’s – moet voortgaan. Op 27 Mei, die vooraand van ‘n belangrike vergadering van EU-ministers oor die moontlike lewering van wapens aan die “rebelle”, het die invloedryke Franse koerant Le Monde skielik ‘n ondersoek van Jean-Philippe Rémy op die voorblad geplaas wat van die gebruik van saringas in Damaskus getuig.

Die verslaggewer het bloed- en urinemonsters wat deur ‘n Franse militêre laboratorium getoets is, teruggebring. Die Franse minister van buitelandse sake, Laurent Fabius, reageer soos verwag kan word, en die Britse regering skree “oorlogsmisdaad”. Uiteindelik, volg die Withuis met: “Ons intelligensiegemeenskap bevestig dat die Assad-regime baie keer gedurende die afgelope jaar chemiese wapens teen die opposisie aangewend het, waaronder saringas op ‘n klein skaal.”

Die probleem is ten eerste dat daar nie ‘n probleem is nie: Die gebruik van saringas is in 2007 deur die Konvensie op chemiese wapens verbied maar is nóg deur Israel nóg Sirië bekragtig.

Dit beteken dat hierdie twee lande wettig sonder die pleeg van “oorlogsmisdade” die gas mag aanhou en aanwend.

Tweedens, die gebruik van saringas deur gereelde troepe, selfs al word dit nou deur Parys, Londen en Washington “bevestig”, bly hoogs onwaarskynlik. Die saak soos dit deur Le Monde aangekondig is, kan net die onwaarskynlikheid verder verhoog.

Die Siriese weermag het na bewering in Damaskus, in die distrik van Jobar, die gas gebruik sonder dat die gas die straat na die burgerlike bevolking en die res van die hoofstad versprei het. Rebelle se reaksies dui daarbenewens op ‘n baie lae dosis. Hulle is dadelik met atropien behandel, maar ook met plaaslike behandelings waaronder oogdruppels, wat blyk onnodig te wees vir ‘n gas wat deur die vel dring. Kortom, die getuienis sal nie die feitetoets eers naastenby slaag nie. Net so min as wat George W. Bush en Tony Blair se “feite” en “bewyse” in Irak van WMV (Wapens van Massavernietiging) geslaag het.

Joeri Oesjakof, die buitelandsebeleidsadviseur vir die Kremlin, het begin lag toe hy die “bewyse” sien. Hy sê hy kon nie verhelp om aan die proefbuisie vol antraks te dink wat deur Colin Powell aan die Veiligheidsraad voorgehou is nie.

‘n Mens wonder waarom die bewerings van Carla del Ponte, ‘n lid van die Kommissie van Ondersoek vir die Hoë Kommissaris vir Menseregte, nie dieselfde reaksies ontlok het nie. Sy het op 5 Mei 2013 op die Switserse televisie gesê: “Tydens ons ondersoek […] is konkrete bewyse van die gebruik van saringas gevind. En dit is gebruik deur teenstanders, maw deur die rebelle, en nie deur die regering nie.”

Turkye word tans deur ‘n politieke opstand teen die Moslem-broederskap verlam, wat deur Erdogan in plek gehou word, terwyl Washington in Katar die troon aan die diktator se seun Tamim moet oorhandig. Die tydsberekening in die Midde-Ooste vir hierdie omwentelinge beteken dat die Russe en Amerikaners sal moet gaan sit om uiteindelik vrede te bespreek.

Sal die NAVO-inisiatief werklik kernwapens verminder?

NAVO se sekretaris-generaal Anders Fogh Rasmussen glo Rusland moet deelneem aan die Konvensionele Magteverdrag. KMV, in Europa.

Rasmussen wil dié kernsperinisiatief met 28 lede van die Alliansie bespreek. Die verdrag sal volgens NAVO die volume kernwapens in die wêreld verminder na wat aanvaarbare vlakke vir hedendaagse bedreigings is.

Die KMV is op 19 November 1990 in Parys onderteken tussen NAVO en die Warskou-pakt wat ondertussen ontbind is.

Dié dokument het die aantal wapen tussen die twee strydende blokke beperk na nie meer as 40,000 tenks, 60,000 gepantserde voertuie, 40,000 swaar artilllerie-eenhede, 13,600 vegvliegtuie en 4,000 aanvalshelikopters nie. Die getalle is daarna weer gedurende dieselfde dekade hersien.

Met die ontbinding van die Sowjet-Unie is ‘n nuwe verdrag in 1992 onderteken wat Rusland beperk het tot 6,400 tenks, 11,480 pantsers, 6,415 artilleriestelsels, 3,450 vliegtuie and 890 helikopters.

Alhoewel Azerbaijan en Georgië die verdrag onderteken het, het Litoue, Letland en Estland dit nie bekragtig nie.

Intussen het Pole, Tsjeggië en Hongarye ook by NAVO aangesluit, ten spyte van beloftes dat NAVO nie oos sal uitbrei nie.

Dit het veranderinge in die KMV meegebring wat tydens ‘n spitsberaad op 19 November 1999 in Turkye besleg is.

Daarmee het NAVO-lidlande se kwota wapentuig aansienlik toegeneem, terwyl Rusland s’n dieselfde gebly het.

NAVO-lede kon 19,096 tenks, 31,787 pantsers, 19,529 artilleriestelsels, 7,273 vliegtuie and 2,282 helikopters aanhou.

Dit is later verhoog toe Bulgarye, Roemenië, die Baltiese state en Slovenië by NAVO aangesluit het.

Die Baltiese state weier steeds om die KMV te bekragtig wat kan veroorsaak dat hulle as wapenstore kan gebruik word met onbeperkte wapentuig en dit binne ‘n reikafstand van 500km van Moskou en slegs 200km van St Petersburg.

Die besluit van die VSA in 2007 om ‘n missielafweerstelsel bykomend in Pole en Tsjeggië op te rig, het dus konsternasie in Rusland veroorsaak.

Dié verwikkelinge het Rusland in 2007 laat onttrek uit die KMV aangesien dit duidelik was dat sekere lede van die verdrag nie van plan was om daarby te hou nie.

Rusland het intussen ‘n nuwe verdrag voorgestel, een wat meer ewewigtig is, maar dit is deur NAVO afgewys wat aandring op die ou ooreenkoms.

лестницу на

Brand eis 117 slagoffers in Rusland

Rusland het Maandag ‘n nasionale dag van rou verklaar en vlae by alle openbare geboue is halfmas gehang.

Die dodetal van ‘n verwoestende brand wat deur ‘n vuurwerkvertoning veroorsaak is het 117 lewens geëis.

Die aantal dooies is aanvanklik op 113 beraam en sowat 100 beseer het ‘n beampte gesê, maar intussen het nog vier mense in die hospitaal beswyk.

Sowat 130 mense is in dié brand, wat ontstaan het toe ‘n vuurwerkvertoning die Lame Horse-nagklub uitgebreek het, beseer.

Dit word beskou as een van dié land se ergste tragedies.

Blomme is oral in die land ter nagedagtenis van die slagoffers geplaas.

Wladimir Poetin, die Russiese premier, het laat Maandagaand die toneel van die brand besoek en aangekondig dat konsertsale en klubs se veiligheidsmaatreëls voortaan aan strenger beheer onderwerp sal word.

палатка купить киев депутат лобановский

Afrikaner moet nie op geopolitiek reken

Dr. Dan Roodt het ‘n baie interessante stuk geskryf op grond van Aleksander Doegin se geopolitieke denke wat dan ook weer sterk steun op die denke van die politieke en regsfilosofie van Carl Schmitt. Hy onderskei tussen volke of beskawings wat n tipe swewende Atlantisme inneem en volke wat grondgebind (Blut und Bodem) is. Hy beskryf ook baie goed die nuwe ruimtes wat deur die modernisering van die mensdom oopgegaan het, eers die seeruim toe die hemelruim en nou natuurlik die kuberruim, asook hoe dit in besit geneem is met etnisiteit wat self binne hierdie ruimtes kan bestaan. Dr. Roodt beskryf hoe die Britse ryk as ‘n klein eilandvolk uiteindelik beheer oor die seeruimte geneem het en dat hulle vandag saam met Amerika, Australië en ander eertydse kolonies ‘n tipe Atlantisme-magsblok verteenwoordig.

Die Afrikaner kan deur dié bril dan ook as ‘n tipe Atlantistiese volk gesien word. Ons voorvaders het immers met skepe hierheen gevaar en veel belangriker is die kontekstuele raamwerk van Afrikanerbestaan, as een waarin hy bykans te alle tye op elke terrein, ‘n voortdurende minderheid is, konstant ontanker van grond, asof ons ons ossewaens as skepe gebruik het en Afrika ons oseaan is.

Dit wil met die eerste oogopslag voorkom asof veral die Engelse met hierdie strategie baie vermag het, maar ons moet na die geskiedenis sowel as na hul huidige toestand kyk of daar nie strukturele foutlyne is by so ‘n strategie nie. Histories het die Engelse volk groot suksesse behaal deur eerstens beheer oor die Walliese en Skotse volke te verkry en daarna die oseane in te vaar. In daardie proses is die Walliese en Skotse volke in ‘n mate geassimileer. Vandag is 40% van Londen se onder-18-bevolking Moslems van Arabiese, Turkse en Indiese afkoms. Daar kan nie gestry word dat n Australiër (Engelsman met snaakse aksent) meer reg op Londen het as die Moslengelse (Moslem-Engelse) volk nie. Die tot op hede beste poging om die inheemse Britse volke te beskerm, word dan ook aangewend deur die BNP (Britse Nasionale Party) en nie deur ‘n Engelse nasionale party nie.

In ‘n treffende debat tussen prof. Kevin Macdonald en Eric P. Kaufmann aangaande die agteruitgang en verval van WASP-dom in Amerika getiteld “Selfmoord of Moord?” voer prof. Macdonald aan dat die hoofrede Joodse immigrasie na Amerika was en dat Jode nie, sou of wou assimileer nie en daarom altyd in hul eie etniese belang sou stem. Kaufmann voer weer aan dat dit die samehorigheid oftewel homogene gevoel van volksbestaan is wat reeds gebreek was deur die hoë aantal immigrante vanuit Oos- en Suid-Europa wat, alhoewel blank, oor ‘n baie langer tyd sou assimileer omdat hul kultuur, geloof en wêreldbeskouing baie van die WASP-volk verskil het en hulle in sulke groot getalle gekom het. Sy sienings word na my mening gestaaf deur die oneindige getalle “koppelteken-Amerikaners”; “Italian”, “Polish”, “Russian” en Joods-Amerikaners wat so te sê almal in 1965 teen alle beperkings op etniese immigrasie gestem het. Pat Buchanan noem die 1965-immigrasiewet ook nie verniet Hitler se nadoodse wraak op Amerika nie.

Elke volk probeer indien dit moontlik is om kleiner volke wat etnies naby aan hom is te assimileer, kleiner volke op hul beurt skop soveel as moontlik daarteen en probeer so veel as moontlik voordele vir hul etniese groep inpalm. Dit is hier waar Alexander Doegin interessant is; dit is min dat denkers van groot volke insien dat om klein volke te assimileer soms die skeur in die skip se buik kan wees en dat alle volke binne sekere ruimtes wil vaar.

Voor ons dan verder vaar, wil ek vir nog ‘n oomblik anker gooi by ‘n omskrywing van etnisiteit en denke daaromtrent. Nes die Afrikanervolk dan uit ‘n losgemaal ‘n volk gevorm het, lê daar vandag oral oor Europa en Amerika vele bruin en swart entiteite wat tussen die hamer en die aambeeld wag om identiteite te word, deur hetsy oorloë of natuurrampe tot volk geslaan te word. Die ou Londinium, antieke hoofstad van die Engelse, is vandag die hoofstad van die Moslengelse volk. Dit betaal dus slegs om Atlantisme te beoefen as jy ‘n hawestad het en hom behou.

Die eerste debat waarna ek verwys het en die gevolglike verwatering van etnisiteit gee dan ook aanleiding tot ‘n tweede debat, tussen Jared Taylor en Steve Sailer. Hoewel dit min betrekking op ons situasie het, is dit nogtans ‘n baie leersame debat. Mnr. Sailer wil volksvreemde immigrasie beveg deur op burgerskap ”citizenist”(sy skepping) te fokus terwyl mnr. Taylor ‘n wit-nasionalistiese standpunt inneem. Alhoewel ek in hierdie debat mnr. Taylor se standpunt ondersteun, kristalliseer dit die idee dat sonder ‘n gemeenskaplike taal, kultuur en selfs geloof, etnisiteit baie moeilik verdedigbaar is, maar as daardie entiteit geanker sou wees (Blut und Bodem) sou die teendeel waar gewees het.

Daar was so laat as die 1940s nog volksgenote wat met ossewaens deur Afrika gevaar het. Klein nedersettings het hulle in Mosambiek, Angola en so ver noord as Kenia en Tanzanië bevind. Ons kan die volk dan beskou eerder as ‘n entiteit of skip wat vaar en twee maal anker gegooi het eers met die stigting van die kortstondige Boererepublieke en toe weer in 1961 en daardeur word die entiteit, identiteit (Blut und Bodem).

Om terug te keer na dr. Roodt, hy verduidelik hoe wêreldbeskouings tot magsblokke lei en beskryf dan Rusland en sy pogings om sy invloedsfeer weer uit te brei en vra dan of ons nie ons gewig agter hierdie nuwe Russiese magsblok moet ingooi nie.

Na my mening is dit ‘n moontlikheid maar ons moet in gedagte hou dat magsblokke wanneer hulle kompeterend is slegs met magtige volke en lande in vennootskappe tree en kleineres slegs ondersteun om ‘n doring in die vlees te wees. Hul vriendskappe is meestal minder werd as jou vyande se vyandskap. Die idee van magsewewig en magsblokke het ontstaan aan die einde van die Napoleontiese oorloë met die Kongres van Wene in 1815, en sedertdien het honderde politieke denkers en filosowe hulle besig gehou met die bestudering daarvan en kan ons dit gemaklik tot by die Koue Oorlog volg.

Baie klein volke het dan ook met tyd hul lot of eerder noodlot by sulke blokke ingegooi, en alhoewel dit sommige gehelp het, het dit meestal uitgeloop op ‘n keuse van watter tipe oorheersing jy wil hê.

Die geskiedkundige dr. Margaret McMillan vertel in haar boek “Richard Nixon en die week wat die wêreld verander het” hoe Rusland in 1969 stil-stil by Amerika navraag gedoen het oor hoe hulle sou voel as Rusland ‘n atoombom op China sou laat val. Dit het niemand verbaas nie want van Moskou tot NY het almal Mao Tse-Toeng so kranksinnig gesien as wat ons Max du Preez met ‘n pen sien. Mao het vanaf 1960 ten minste 70 miljoen mense van hongersnood laat omkom en dít terwyl die wêreld teen die euwels van apartheid betoog het. Maar in 1972, onverwags en sonder waarskuwing, kom die nuus uit Amerika, China en elke nuusagentskap ter wêreld dat Richard Nixon vir ‘n besoek in China is. Dit was ‘n geopolitieke verskuiwing van magiese omvang, niemand kon dit voorspel nie dit was vir Jan-alleman ondenkbaar. McMillan vertel dat die atmosfeer in Moskou een van naarheid, rou en skok was. Dit is in sulke omstandighede dat ‘n Sowjet-politieke adviseur wonder of hy homself en sy skoonma sal vergas of net homself; so het Moskou in die winter van 1972 gevoel.

Die punt wat ek hiermee wil maak is dat internasionale politiek so wisselvallig is, dat die Afrikaner hom bykans soos n skipbreukeling in die oseaan bevind en om op ander lande en magsblokke staat te probeer maak is soos om blindelings te hoop die regte golf vat jou en vat jou in die regte rigting. Want as Rusland bykans omvergewerp kan word deur ‘n verskuiwing, wat sal dit nie aan die Afrikaner doen nie? Internasionale politiek is ‘n skaakspel van nie net al die skuiwe ken nie maar ook om die geduld toe te pas vir die geleentheid om die regte skuif te maak.

In tussen tyd moet ons die praktiese aanpak, die voorbereiding tref. Wat ons te doen staan, is vir my eenvoudig: die opbou en uitbreiding van ‘n spreekwoordelike hawestad.

Hierdie hawestad moet de facto Afrikaans wees. Dit hoef in juridiese terme niks meer as ‘n munisipaliteit te wees nie. Dr. Dirk Hermann skryf in sy repliek op twee treffende referate wat hy betitel “Orania en ‘n stad wat nog kom”: “Oor die stad wat moet kom, kan Afrikaners wat selfs buite Orania is, sê: daar is my plek in Afrika, ek bly net hier op my kontinent.” Hoekom sal ek dan na Orania as ‘n hawestad verwys? Wel Afrikaners kan hulself weer anker en (Blut und Bodem) plaas, hulle hoef glad nie alles op te gee nie en kan as’t ware volhoubaar die Afrika-oseaan met ‘n Atlantisme benut, met die sekerheid van ‘n fisiese tuiste.

Dan kan ons in elk geval met enige moondheid onderhandel; ons kan weliswaar veel verder dink en selfs Khaddafi se plan van ‘n Verenigde State van Afrika ondersteun want waarom voortdurend in die klein ontvisde poeletjie probeer visvang as daar ‘n hele Afrikakontinent is om ons nette oor uit te gooi. Met nuwe volke wat gebore gaan word, oues wat gaan skeur, kan niemand die toekoms voorspel nie; dit sal ‘n dobbelspel eerder as ‘n skaakspel wees.

Demografiese veranderinge gaan die globale politiek tref. Die volgende is van die dinge wat die Russe verwa”g: die Islamisering van Wes-Europa is onafwendbaar; Rusland se vriendskap met Iran verseker haar van ‘n wye speelveld, Amerika gaan a.g.v. haar multikulturele obsessie met etniese polarisering tuis sit. Wes-Europa of Amerika kan selfs met etniese burgeroorloë sit en as iemand militêr tot Afrika gaan begin toetree, sal dit moontlik China wees. Doegin hoop dat met die Islamitisering van Wes-Europa, gebiede in Europa uit eie vrye wil toenadering tot Rusland gaan soek en dalk selfs Alaska soos die geweld oor die Kanadese grens versprei, Igor Panarin het selfs die opbreek van Amerika in ses nuwe lande voorspel. Met sulke toekomstige verskuiwings sal dit onwys wees om ons hoop op enige eksterne faktore te plaas.

Die Russe het ongesiens met China oor hul suidgrens ooreengekom in 2008 en dis ‘n grens wat die grootste gedeelte van duisend jaar betwis was. Dit is ook die mees diplomatiese nie-aanvalsverdrag wat ek ooit teëgekom het. Gerugte doen ook die rondte dat Pole ten minste teoreties ingestem het om Duitse grondgebied, wat in die tweede wêreldoorlog afgestaan is, terug te gee indien Rusland aan haar terugbesorg wat sy in dieselfde oorlog verloor het. Rusland kan Duitsland en Pole dus binne dae aan haar kant hê. Herstelde territoriale integriteit is iets wat Duitsland nie van die hand sal kan wys nie, en haar burgers sal daarop aandring soos wat derduisende wit Franse en Nederlanders oor die Duitse grens probeer stroom, Slawiese minderhede sal haar ‘n verskoning gee om permanent in Duitse sake in te meng, en Serwië sal outomaties aan Russiese kant staan met die hoop om Kosowo te herwin.

Doegin se verduideliking van volke wat ruimtes wil beslaan, het dalk meer te doen met sy idee van ‘n Slawies-Turkse ooreenkoms. Die nie wit-Russe is Tartare of die Tartaarse volke is meestal etniese familie van die Turke of half Turks-Slawies en bewoon die suidelike gebiede van Rusland. Doegin se planne kan nie slaag sonder hul instemming nie. Brittanje sal onbelangrik wees as Amerika opbreek en veral ná Skotse onafhanklikheid terwyl Israel met ‘n oorlog op alle fronte sal sit.

Daar is omtrent ‘n vensterperiode van veertig jaar voordat die demografiese veranderings hulself klaar gemanifesteer het. Die Afrikaner sal slegs op homself aangewese wees. Hoewel demografie voorspel kan word, is internasionale politiek onstuimig. Dinge mag dalk volgens Doegin se planne verloop, maar miskien word ons een oggend wakker en Nixon sit al weer in Beijing.

Kom ons konsentreer eerstens op die uitbou van Orania as hawestad. Dan kan ons ons handelskepe daarvandaan oor die kontinent laat uitvaar met groot internetseile en aandelebeurs-aangedrewe motors. Daar is geen ruimtes wat ons nie kan verken nie, maar as die geopolitieke donderwolke bots of selfs oorlogsgolwe te onstuimig raak, kan ons altyd in die veiligheid van Orania ons ankers gooi. Politiek sal daar altyd wees maar demografie bepaal politiek; politiek bepaal nie demografie nie. Dít is waarmee ons onsself in afwagting op hierdie verskuiwings mee moet besig hou. Orania moet opgebou word en sou die geopolitieke toestande dan bondgenote oplewer, pion E2 na E4 en dan is dit hulle skuif!

mobile casino free cash no deposit