Sal wurms ‘n einde bring aan kosrassisme?

Australiese inheemse voedsel is nog steeds ‘n rariteit op borde in die land, maar die skrywer John Newton wil hierdie “kosrassisme” beëindig.

Newton het die deugde van insekte en wurms vir voedsel besing, met die argument dat die omhelsing van inheemse kos “‘n pad na versoening kan wees”, het die ABC (Australiese Uitsaaikorporasie) berig.

Die gesprek sê regte, nie-rassistiese Australiese kos “word deur die inheemse mense van die land vir meer as 50 000 jaar al geëet”.

“As ons net die kos eet wat deur die eerste setlaars hierheen gebring is en almal wat gevolg het, kan ons onsself nog Australies noem? Die opeenvolgende golwe van aankomelinge sedert 1945 het ook hul kulture en kos saam met hulle gebring. En wat het Anglo-Australië doen? Dit opgeraap.

“Die voedsel van immigrante omhels van oral oor die wêreld. Die gevolg is dat Australië nie net multikultureel is nie, dis multikulinêr. Australiërs sal na ‘n Thai-restaurant gaan – na enige soort restaurant – en het geen vrees daarvoor nie.

“Hulle sal ewe tevrede bootnoedelsop met bloed daardeur geroer verorber of stinkende tofu. Maar nie larwes of quandongs of akudjura (bostamaties) nie.”

Die wurms is groot, wit larwes van verskeie motte wat hout eet, die belangrikste stapelvoedsel van die woestyn en histories ‘n stapelbestandeel in die dieet van inheemse mense. Tradisioneel is dit selde dat mans dit uitgrawe, maar die “gender” vooroordeel word vir die oomblik nog geïgnoreer deur die sosiale geregtigheidstryders.

Die “kosrassisme” in Australië het vorendag gekom nadat deelnemers op ‘n ITV-reeks met die naam I am a celebrity … Get me out of here, aan gehore vertel het hoe walglik die wurms proe en dat dit hulle siek maak.

“Die wurms [witchetty grub] van die inheemse mense is ‘n belangrike bron van proteïen. Dit het ‘n godsdienstige betekenis. Vir ons om te gaan staan en grappe maak daaroor, wys geen respek nie,” het die aanbieder Ray Mears ontstoke verklaar.

Ray het gesê: “Dit is eerder soos iemand wat na Brittanje gaan en sê: ”n Gebraaide aartappel, is dit nie die vreemdste ding nie?'”

Maar die wurm-etery is nou geskrap uit die reeks na kommer dat wit Australiërs steeds gaan geweier om te sluk.

Franse maatskappye verkies wit Franse werknemers

Maatskappye in Frankryk word toenemend huiwerig om Arabiere aan te stel. ‘n Franse opname wat verlede Maandag vrygestel is, het aan die lig gebring dat 30 persent van groot besighede wit Franse kandidate verkies.

Tussen April en Julie verlede jaar, het ‘n raadgewende firma in opdrag van die Ministerie 40 ondernemings in ses stede met meer as ‘n duisend mense gepeil, het AFP berig.

Die firma het 3 000 aansoeke vir 1 500 werksgeleenthede namens die 40 maatskappye uitgestuur, en in alle gevalle, het die werkgewer twee aansoeke vir dieselfde werk ontvang van mense met soortgelyke agtergronde, ondervinding en kwalifikasies.

Die enigste beduidende – maar soms beslissende – verskil was name van die aansoekers. Franse name is die enigste manier vir werkgewers om ‘n rasse-onderskeid te maak, omdat openlike rassekategorieë deur die wet verbied word in Frankryk en swaar strawwe dra.

Die opname het bevind dat ten minste 12 van die 40 maatskappye gediskrimineer het teen nie-wit kandidate met Arabies-klinkende name.

Wanneer dit kom by onderhoude, byvoorbeeld, het 47 persent van die kandidate met tradisionele Franse name onderhoude gekry, maar slegs 36 persent van diegene met name uit Noord-Afrika.

Die regering het haastig verklaar dat die peiling “te klein was om te veralgemeen” vir alle Franse maatskappye, maar die minister van arbeid Myriam El Khomri het gesê die houdings bevestig die bestaande ongelykheid.

“Hierdie peiling, van ‘n ongekende skaal, het duidelik ‘n treffende ongelykheid van behandeling in indiensneming ontbloot,” het sy gesê.

Die olifant in die wiskunde-klaskamer

Minister van basiese onderwys, Angie Motshekga, het eensydig besluit om die wiskunde slaagsyfer in Suid-Afrika van 40% te verminder tot 20%.

‘n Formele verklaring is uitgereik deur die Departement, om die spesiale aanpassing aan te kondig. Die Departement sê hulle besef dat die huidige stel vereistes ‘n groot aantal leerlinge negatief sal beïnvloed.

Die olifant in die vertek is die gebrek aan swart prestasie, maar al die betrokkenes probeer oudergewoonte ander redes verstrek om dit weg te steek.

Die DA meen in sommige gevalle, moet net sekere leerlinge vrygestel word van die verlangde vlak van prestasie, maar ‘n “radikale verandering” in die wiskunde slaagvereistes is nie die antwoord nie. Dit is natuurlik ‘n onsinnige voorstel.

Afrikaanse skole wat net meer as 5 persent van die land se skole uitmaak, behaal 28 persent van alle wiskunde onderskeidings.

Die verhouding van die aantal onderskeidings by Afrikaanse skole is 500 persent beter as by die res. Dit is waarskynlik een van die vele redes waarom die Departement aanhoudend dreig om die 358 skole oop te stel vir Engels sodat swart kinders daartoe toegang kan verkry.

Net so het Frankryk se immigrante die land in die jongste internasionale onderwysranglys in die verleentheid gestel. Dit het ‘n totaal van vyf plekke gedaal sedert ‘n vorige verslag ses jaar gelede.

Met die onderwysstelsel wat oorlaai raak deur immigrante, het die land twee plekke gedaal tot 27 uit 72 in die nuwe Pisa onderwysranglys, wat Dinsdag vrygestel is.

Frankryk se leerlinge kon net ‘n gemiddelde 495 punte behaal, terwyl die gemiddeld onder OECD lande meet as 493.

Die vaardigheid van hoërskoolleerlinge in Frankryk is nou soortgelyk aan die VSA, Oostenryk, Swede en Spanje wat ook nie homogene bevolkings het nie.

TIMSS navorsingsgroep het bevind dat veral Franse 10-jarige leerlinge nou aan die onderkant van die klas in Europa staan wanneer dit kom by wiskunde, en tweede laaste na Ciprus in wetenskap.

In vergelyking is dit weer die “agtergeblewenes”, diegene wat uit immigrante huise kom, wat so beroerd doen.

“Die verskil tussen die twee groepe is veral merkbaar in Frankryk, waar die verhouding tussen prestasie en sosio-ekonomiese agtergrond van die studente een van die grootste is onder die lande wat deelgeneem het,” het die studie gesê.

Singapoer is bo-aan vir sy onderrig van wetenskap, lees en wiskunde. Die studente behaal ‘n gemiddeld van 556 punte, ver bo die 493 gemiddelde vir die OECD.

Die vyf top-presterende lande in die PISA toetse was Singapoer, Japan, Estland, Taiwan en Finland, almal relatief homogene lande.

Media skep nog ‘n rassestorm rondom Houtbaai en Vanessa Hartley

Die Suid-Afrikaanse hoofstroommedia wat in navolging van die liberale Amerikaanse media ‘n obsessie oor ras en rassisme onderhou, se jongste slagoffer is Vanessa Hartley, ‘n inwoner van Houtbaai naby Kaapstad wat ‘n rassistiese uitlating op haar Facebook sou gemaak het. Sy het naamlik gekla dat daar te veel swart plakkers (“Africans”) op Houtbaai toesak.

Die ANC in die Wes-Kaap het intussen besluit om ‘n klag van rassisme by die SA Menseregtekommissie aanhangig te maak. In ‘n verklaring sê die ANC:

“Vanessa Hartely, ‘n inwoner van Houtbaai, het ‘n aanstootlike Facebook-plasing geskryf waarin sy sê: ‘Hulle is soos dom diere. Ons behoort ‘n tou aan hulle vas te maak. Te veel Afrikane sak op Houtbaai toe. Stel ‘n petisie op. Binnekort sal daar niks van Houtbaai oor wees nie’.

“As die ANC in die Wes-Kaap verseg ons om te aanvaar dat dié provinsie tragies aan die boosheid van rassisme verbonde moet wees dat die broederskap wat die mosaïek van die provinsie behoort te wees nooit verwesenlik kan word nie. Ons verwerp Vanessa Hartley se rassistiese geteem as beide ‘n verwronge siening van waaroor die land gaan en sekerlik nie verteenwoordigend van die meerderheid mense in die provinsie nie. Rassistiese sal nie die laaste woord inkry nie.

“Ons versoek dat die Suid-Afrikaanse Menseregtekommissie die maksimum straf- en korrektiewe maatsreëls binne hul domein sal toepas ten eidne te verseker dat dié tipe gedrag verwerp en agtergelaat word,” lui die verklaring.

Tans verskyn daar allerlei bestekopnames in die media oor die lys “rassestorms” van die jaar. Dr. Dan Roodt voer vanoggend ‘n onderhoud hieroor met die TV-kanaal ENCA by die eTV-ateljee wat later uitgesaai sal word.

“My standpunt is dat Suid-Afrika sonder rassestorms kan klaarkom,” sê hy.

Penny Sparrow se aansoek om appèl misluk

Penny Sparrow se aansoek om verlof tot appèl teen ‘n gelykheidshofbeslissing was onsuksesvol.

Die Scottburgh gelykheidshof het Donderdag haar aansoek ter syde stel weens onreëlmatighede in terme van die reëls van die hof se beslissing, en haar beveel om die regskoste van die ANC se betaal.

Vergesel deur haar dogter Charmaine Cowie, moes Sparrow hoor daar was ‘n “aantal gebreke” in haar aansoek wat sy in Julie geliasseer het.

Die ANC se prokureur Peter Williams het die administratiewe foute in haar aansoek uitgewys.

Hy het bygevoeg dat die kennisgewing van appèl ook buite die vasgestelde tydperk ingehandig is en dat sy versuim het om die betrokke bevel en gronde uiteen te sit.

In ‘n Facebookpos in Januarie, het Sparrow swart morsjorse met ape vergelyk omdat die hordes op Nuwejaarsdag in Durban die strande vervuil het. Die ANC het haar hof toe gesleep oor haar “rassisme”, klaarblyklik ‘n bekentenis dat die strand ‘n vullisafvalhoop is.

In Junie het die Umzinto-gelykheidshof gelas dat Sparrow tot R150 000 betaal aan die Oliver en Adelaide Tambo Stigting.

Nadat die gelykheidshofsaak afgehandel is, is Sparrow krimineel aangekla weens crimen injuria.

Die Scottburgh-landdroshof het haar beboet met R5 000 in September nadat sy skuldig gepleit het. Die boete was die gevolg van ‘n pleitooreenkoms.

Sparrow is gevonnis tot ‘n verdere twee jaar gevangenisstraf, opgeskort vir vyf jaar.

Ban Ki-Moon soebat by Zuma oor Strafhof

Teenkanting teen die Internasionale Strafhof het duideliker geword tydens ‘n debat oor die Strafhof se jaarverslag wat in die Verenigde Nasies se Algemene Vergadering gelewer is.

Suid-Afrika het nie aan die debat deelgeneem nie. Die VN-sekretaris-generaal, Ban Ki-Moon het President Jacob Zuma die naweek in ‘n telefoniese gesprek probeer oorreed om die besluit te heroorweeg.

Talle Afrika-lande het hulle tydens die ope debat teen lande in Europa, Asië en Latyns-Amerika uitgespreek, maar ander het hul voortgesette steun toegesê aan die Strafhof.

Sommige lande het ook hul teleurstelling uitgespreek oor Suid-Afrika en ander lande se aankondiging dat hulle hul aan die Statuut van Rome gaan onttrek, terwyl die Strafhof Kenia en Burundi die skerpste veroordeel het.

Maar druk bou vir Afrika-state om die wêreld se enigste permanente oorlogstribunaal te verlaat, maar die hof sê hulle sal voortgaan.

“Selfs as die helfte van die Afrika-lande die hof verlaat, sou dit baie jammer en skadelik vir die konsep van internasionale reg wees, maar dit sal nie die einde van die hof wees nie,” het een IS amptenaar wat anoniem wou bly, aan Reuters nuusagentskap gesê.

“Dit is duidelik die IS nie regverdig is nie,” het die Keniaanse akstivis Ngujiri Wambugu in sy rubriek vir die Jamaica Observer geskryf en gevra waarom die voormalige Amerikaanse president George W. Bush en oud-Britse premier Tony Blair nog nie aangekla is vir die inval in Irak nie.

Uganda se president Yoweri Museveni het die hof beskryf as ‘n “klomp nuttelose mense” by sy inhuldiging in Julie, en is reeds besig om druk toe te pas om met die volgende AU-beraad in Januarie ‘n Afrika-uittog te bewerkstellig.

“Die IS verdien wat nou gebeur,” sê Okello Oryem, Uganda se junior minister van buitelandse sake.

Die mees kommerwekkende vir die IS, is bewerings van rassistiese vooroordeel en “neo-kolonialisme”. Byna elke Afrikaland het ingekoop by dié besware.

Swart maatskappye sal verder verswart, belowe Zuma

President Jacob Zuma sê die meeste maatskappye onder swart bestuur sal binnekort kan uitsien na groter mag.

Die doelwitte van die regering se breëbasis- swart ekonomiese bemagtiging, bekend as BBSEB, sal glo verder aangepas word om wittes te benadeel.

Zuma het op ‘n dinee van die raad vir swart sakelui in Johannesburg gepraat, het RSG berig.

Hy het gesê sy regering het besluit om die Wet op die Raamwerk vir die Voorkeur Verkrygingbeleid te herroep.

Dié wet bepaal dat wanneer die regering tenders aanvra, hy eers maatskappye met ‘n bewese rekord moet oorweeg, wat die meeste swart maatskappye volgens president Zuma nog nie het nie.

Hy het belowe dat swartes binnekort verandering sal waarneem wat tot hul voordeel sal wees.

Drie Brandfort-plaasaanvallers voor

Die drie swart mans wat aangekla word van poging tot moord op Charl Gutter in Brandfort verlede maand, sal na verwagting vandag weer in die hof verskyn.

Teboho Francis, Tefo Tlhabo en Tsietsi Rampa is by hulle vorige hofverskyning borgtog geweier.

Die vermeende aanvallers staar aanklagte van poging tot moord en poging tot roof in die gesig.

Die aanval het die 29ste Augustus plaasgevind, toe Gutter na bewering deur vier mans op sy plaas genader en aangeval is.

Skote is afgevuur op Gutter in sy voertuig, maar hy het daarin geslaag om te ontsnap.

Hy het teruggeskiet en het een van die aanvallers gewond. Die gewonde aanvaller, Saniboy Segalo is onderweg na die hospitaal dood.

Leon Lemmer: Die beredeneerde regsheid van Samuel Francis

Die Amerikaner en trotse Suiderling, Samuel Francis (1947-2005), was ‘n historikus en joernalis wat met sy regse en ander geskrifte nasionale aansien verwerf het. Wanneer ‘n mens sy tekste lees, tref die diepte en oortuigingskrag daarvan jou dadelik. Hy het nie gewildheid gesoek nie en soms met sy onbesproke rasionaliteit sy vlakker en meer opportunistiese geesgenote teleurgestel, bv deur met redenasies aan te toon dat ‘n tuisland van Amerikaanse blankes nie realisties haalbaar is nie. Hieroor skryf ek volgende keer.

In regse geledere is daar groot ondersteuning vir Francis se standpunt dat rasse ingevolge persoonlikheid, gedrag en ook intelligensie verskil. Vandaar die tradisionele Amerikaanse beleid van rassesegregasie. Maar hy het blankes nie beter as ander rasse geag nie; bloot dat blankes anders is, bv dat wittes omstandighede skep waarin hulle (en ander rasse) meer tuis voel as die omstandighede wat deur die leefwyse van nie-wit rasse daargestel word; vandaar die uittog van nie-wittes uit hulle woonbuurte en hulle intog in tradisioneel blanke gebiede. “Non-whites may indeed create a different civilization of their own, but it will not be the same as the one we as whites created and live in, and most of us (or even most non-whites today) would not want to live in it” (Francis, bron hier onder, Kindle 2162).

Daar is ‘n omvattende versameling van Francis se geskrifte beskikbaar: Shots fired: Sam Francis on America’s culture war (FGF Books, 2006, 361p; Amazon Kindle $11,39). In hierdie rubriek bepaal ek my egter by sy politiek soos weerspieël in sy Essential writings on race (New Century Foundation, 2007, 119p; Amazon Kindle $5,64), met ‘n inleiding deur Jared Taylor.

Met verwysing na die Bybel verklaar Francis prontuit: “Neither ‘slavery’ nor ‘racism’ as an institution is a sin” (116). Albei is immers eeue lank algemeen as normaal in ontwikkelde of beskaafde samelewings aanvaar. Dieselfde geld rassediskriminasie of “apartheid and colonialism” (123). Laasgenoemde twee bestaan nie meer in Suid-Afrika nie, maar rassediskriminasie is sekerlik nog met ons, maar hierdie keer word dit met oorgawe in die naam van regstelling, transformasie, of watter eufemisme ook al, ten koste van blankes bedryf.

In die na-koloniale era “we see the transfer of power in almost every dimension of public and private life. Thus far, the transfer is more cultural than it is political or economic” (161). Francis verwys hier na Westerse lande. In die meeste voormalige kolonies is die eens blanke politieke mag aan nie-wittes afgestaan. “In South Africa, the transfer has already been completed” (154).

Vir Francis gaan dit uiteraard hoofsaaklik oor Amerikaanse toestande. Oor kulturele magsoordrag aldaar skryf hy:

“The Martin Luther King [public] holiday [introduced] in 1983 was the first and most important instance of the trend but by no means the last; indeed, it can be argued that the King holiday was merely the legitimizing agent of the attacks on other symbols that have occurred since. Attacks on the display of the Confederate battle flag and on other Confederate and Southern white symbols are now commonplace,* but the Alamo in San Antonio is another traditional white symbol that is also under attack – by Hispanics. The Custer battlefield in Montana now celebrates the Indian victory, although what is historically memorable about the battle of the Little Big Horn is not the victory of several thousand Indians over a small American cavalry detachment but rather the defeat of whites at the hands of non-whites” (161). [* “Attacks on the Confederacy really are: the opening salvo in an assault on everything that is distinctively European” (1478).]

Die swartes wil nie hê dat die vlag wat die Suidelike state in die Amerikaanse Burgeroorlog (1861-1865) gebruik het in die openbaar vertoon word nie omdat dit glo aan die era van slawerny herinner. “Only with the advent of the ‘civil rights’ era [1960s] and of mandated racial equality have the Confederate flag and all other symbols associated with the Confederacy been singled out for attack, and of course the reason is that these flags and symbols are the emblems of a government and culture that was based on slavery and racial inequality. In an age in which the egalitarian imperative is absolute and ‘racism’ is virtually a religious taboo, continuing to honor and display these symbols in public – especially by state and local governments – constitutes an outright act of resistance to the dominant egalitarian orthodoxies” (1492). “It is now open season on all things Confederate” (1558). “The rejection of the Southern and American past was implicit in signs carried by black anti-flag demonstrators last winter [1999-2000] that read, ‘Your Heritage Is Our Slavery'” (1571). Wat die swartes verlang of eis is “the total extirpation of those parts of the Southern past they find ‘offensive’ (ie anything that does not glorify blacks) and the rewriting of the past to magnify and glorify the achievements of their own race” (1577).

In Suid-Afrika matig nie-wittes en hulle blanke meelopers hulle die reg aan om ‘n verbod op die openbare vertoon van die vorige Suid-Afrikaanse vlag by bv sportbyeenkomste te plaas omdat dit glo aan apartheid herinner, asof die era van apartheid net sleg was. Daar is egter geen verbod op lof vir die afgryslike barbaarsheid en misdadigheid wat bv ANC/UDF- en PAC-terrorisme gekenmerk het nie. Ter verduideliking van wat hier bo staan: By Alamo is 180 blankes in 1836 deur Hispaniste gedood in die stryd om Texas se onafhanklikheid van Meksiko te verkry. Nie-wittes se oorwinning oor blankes by Alamo en by Custer mag gevier word maar nie blankes se oorwinnings oor Hispaniste en Indiane nie. Nie-wittes het in hierdie sin die kultuurstryd gewen. Die rede hiervoor is dat Hispaniste en Indiane, soos swartes en Asiate, etniese minderheidsgroepe in Amerika is en op grond daarvan as benadeeldes, as slagoffers van blanke boosheid, beskou word. Insgelyks mag die Voortrekkers se oorwinning by Bloedrivier eintlik nie meer gevier of selfs herdenk word nie omdat dit glo in nie-wit geledere aanstoot sal gee. Ook in die nuwe Suid-Afrika is die veralgemenende persepsie gevestig dat nie-wittes en veral swartes goed en blankes en veral Afrikaners sleg is. Op hierdie manier dring nie-wittes in Amerika en veral swartes in Suid-Afrika hulle wensbeeld van die geskiedenis aan die blankes op.

“The holidays, public anniversaries, flags, songs, statues, museums, symbols, and heroes that a people shares are fundamental to its identity and its existence as a people. What we are witnessing on the official level of public culture in the attacks on these traditional symbols and their displacement by the symbols of other races is the effective abolition of one people and the gradual creation of another” (168). Dit is aan hierdie soort kultuurmoord wat Max du Preez meedoen as hy skryf dat Cecil Rhodes se standbeeld maar gerus verwyder kan word want hy het nooit van Rhodes gehou nie. Du Preez het nie die visie om te besef dat dit in ‘n reeksaksie teen standbeelde van blankes sou ontaard nie. Insgelyk het Wim de Villiers van die verwydering van die laaste oorblyfsel van wat eens die Verwoerd-gebou was ‘n openbare spektakel gemaak om die ANC en Open Stellenbosch ter wille te wees. Mense soos Du Preez en De Villiers, met hulle Hugenote-vanne en anders as Francis, het nie die insig om te besef dat kultuurmoord die aanloop tot die uitwissing van die blankedom kan wees nie.

“Western movies now routinely define the whites as the villians and the Indians and Mexicans – or, even more fantastically, blacks – as the heroes or martyrs … It is routine also to display almost all criminals – rapists, murderers, robbers – as whites, though the statistical truth, of course is that violent crime in the United States is largely the work of non-whites” (175) al is hulle demografies die minderheid. Francis verwys na Mel Gibson se Lethal Weapon-reeks. “The second installment … depicted white South Africans – today’s Hollywood version of Nazis, no doubt – as masterminding drug smuggling into the United States” (181). Wanneer ek sodanige misleidende uitbeelding aanskou, dink ek: As rolprente en televisieprogramme en -advertensies die werklikheid weerspieël, het lande soos Amerika en Suid-Afrika glad nie ‘n ernstige misdaadprobleem nie.

“While the explicit racial hatred of whites expressed in black-directed films is well known, an increasingly common theme in mainstream television and film is that of the dangers represented by hordes of violent and vicious white supremacists, skinheads, neo-Nazis, paleo-Nazis, and racist terrorists who seem to lurk in every city, behind every storefront, in every small town throughout the country, everywhere, all the time. Recently [1994], in the ABC-TV production of the eight-hour film of Stephan King’s The Stand, a tale of the final struggle at the end of the world between supernatural forces of good and evil, the personification of goodness and of God was an elderly black woman, while the devil was portrayed as a blue-eyed, blond-haired white man, whose evil followers waved the Confederate flag. Even at the end of the world, it seems, Hollywood cannot rid us of white racism” (181).

“Today anti-white themes … provide the background and the context of popular entertainment” (195). “This is a calculated tactic aimed at seizing cultural legitimacy and cultural hegemony and ultimately coercive political power on behalf of non-whites at the expense of whites … It offers a conspirational interpretation of history in which whites are systematically demonized as the enemies of the black race, and a myth of black racial solidarity and supremacy. ‘Afro-racism’ is the ideological and political apparatus by which an explicit race war is prepared against the white race and its civilization, not as part of ‘rage’ nor as a response to ‘injustice’ and ‘neglect’ but, like any war, as part of a concerted strategy to acquire power” (201).

Francis haal die volgende groot waarheid op: “Of course non-whites are by no means the only peddlers of anti-white racism. One of the most remarkable features of our interesting times is the degree to which whites themselves help dig their own racial and civilizational grave” (208). Die nuwe Suid-Afrika is ‘n skandalige toonbeeld hiervan. Verlooptes redeneer dikwels “that race is merely a social invention rather than a fact of nature and argues for the abolition of the concept of race as applied to whites. Racial identity is forbidden for whites but not for non-whites (or at least blacks)” (208), wat op dubbele standaarde neerkom. “Of course the explicit goal is to destroy white civilization by doing away with the symbols and institutions of the collective consciousness that defines the race and is the foundation of the culture” (215).

“We know from the population projections by die US Census Bureau last year [1993] that by the middle of the next century [ie 2050] the present white majority of the United States will have dwindled to a minority in its own country, and given that fact and the increasing legitimization of anti-white racism in the United States, the situation in this country for whites is not going to get any better, to say the least. Of course, the revolution could not have succeeded or gone as far as it has without the active assistance of whites” (250).

Bill Clinton is een van die wittes wat die anti-wit-revolusie in woord en daad aanhelp. Omdat die meerderheid Amerikaners teen 2050 na verwagting nie-wit gaan wees, het Clinton blankes gewaarsku om goed vir nie-wittes te wees anders gaan hulle vorentoe bars. Sy naïewe veronderstelling is dat as blankes bv swartes op die hande dra en hulle oorvergoed, hulle dieselfde teenoor blankes sou doen as hulle politieke beheer kry. Dit is egter dwaas om te veronderstel dat daar wederkerigheid gaan wees. In Suid-Afrika het die nie-wittes en veral die swartes tydens apartheid steen en been oor rassediskriminasie gekla omdat dit oneties en ‘n euwel is. Desnieteenstaande is rassediskriminasie nie in die nuwe Suid-Afrika verbied nie en word dit met oorgawe toegepas, maar hierdie keer ten koste van blankes. Tydens apartheid het nie-blankes geëis dat politiek uit sport gehou moet word. In die nuwe Suid-Afrika is politieke inmenging in sport meer as ooit tevore aan die orde van die dag. Die “apartheidsregering” het tuislande aan etniese groepe gegun maar die ANC-regime gun nie ‘n tuisland aan blankes of Afrikaners nie. Blankes word deur swartes uitgesonder vir verguising en nie vir verering vir alles wat hulle tot stand gebring het nie. Ek kan steeds nie die onoortrefbare dwaasheid glo dat toegelaat is dat alles wat sedert 1652 plaaslik opgebou is grootliks onverdiend in die skoot en beheer van die swartes beland het en dat daar geen greintjie (amptelike) dankbaarheid of selfs blote erkentlikheid uit daardie oord jeens blankes is nie.

Volgens Francis is “the pervasive venom of universalism” (256) die onderliggende euwel. “In the universalist world-view, there is neither history nor race nor even species, neither specific cultures nor particular peoples nor meaningful boundaries. Therefore there are no concrete duties to race, nation, community, family, friend, or neighbor and indeed no distinctions to be drawn between neighbor and stranger, friend and foe, mine and thine, us and them. In the happyland of universalism, we owe as much to the children of Somalia – indeed more – than we do to the hapless citizens of Los Angeles … Even to invoke ‘our’ identity, our interests, our aspirations is to invite accusations of all the ‘isms’ and ‘phobias’ that are deployed to prevent further discussions and to paralyze the formation or the retention of a common consciousness that might at some point swell up into actual resistance to our dispossession (263).

Max du Preez is een van diegene wat van ander mense (eerder as homself) verwag om die onderskeid tussen “ons” en “hulle” uit te wis. Daar is ook Wim de Villiers met sy globale benadering waarvolgens die Universiteit Stellenbosch eerder ‘n Afrika- en wêrelduniversiteit moet wees as een wat aan die groepbelange (soos die tradisies, geskiedenis, kultuur en taal) van Afrikaners reg laat geskied. Francis huldig die teenoorgestelde standpunt:

“What we as whites must do is reassert our identity and our solidarity, and we must do so in explicitly racial terms through the articulation of a racial consciousness as whites” (283).

“The reassertion of our solidarity must be expressed in racial terms for two major reasons. In the first place, the attack upon us defines itself in racial terms and seeks through the delegitimization of race for whites and the legitimization of race for non-whites the dispersion and destruction of the foundation of our solidarity, while at the same time consolidating non-white cohesivemess against whites” (283). “Secondly, we need to assert a specifically racial identity because race is real … I do not suggest that race as a biological reality is by itself sufficient to explain the civilization of European man – if race were sufficient, there would be no problem – but race is necessary for it, and it is likely that biological science in the near future will show even more clearly how necessary racial, biological, and genetic explanations are to understanding social and historical events more fully” (290).

“The civilization that we as whites created in Europe and America could not have developed apart from the genetic endowments of the creating people, nor is there any reason to believe that the civilization can be successfully transmitted to a different people.* If the people or race who created and sustained the civilization of the West should die, then the civilization also will die. A mere cultural consciousness, then, that emphasizes only social and cultural factors as the roots of our civilization is not enough, because a merely cultural consciousness will not by itself conserve the race and people that were necessary for the creation of the culture and who remain necessary for its survival. We need not only to understand the role of race in creating our civilization but also to incorporate that understanding in our defense of our civilization. Until we do so, we can expect only to keep on losing the war we are in” (296).

[* Dink aan hoe woongebiede, skole, universiteite en wat ook al wat blankes opgebou het vir nie-wittes en veral swartes onaanvaarbaar is en opsluit verander/getransformeer moet word om eerder vir hulle as vir blankes te pas.]

Francis kom tot die gevolgtrekking “whites do not act cohesively or think of themselves as a unit, that whites have no racial consciousness … In the United States today, whites exist objectively but do not exist subjectively, and that is in my view the fundamental racial problem they face, the basic reason they (I should say ‘we’) are losing the racial war against us … the spineless abnegation of their own country and culture that is at the root of white male paranoia offers proof of the absence of a subjective existence” (310). “As long as whites continue to avoid and deny their own racial identity, at a time when almost every other racial and ethnic category is rediscovering and asserting its own, whites will have no chance to resist their dispossession and their eventual possible physical destruction” (317).

Blankes wêreldwyd het myns insiens meer om op trots te wees as waaroor hulle skaam hoef te wees. Hulle moet hulle nie laat breinspoel deur nie-wittes wat hulle kritiseer met eensydige voorstellings waarvolgens blankes net sleg is en dat hulle skuldig daaroor moet voel nie. Ek was voorheen (soms) geneig om eerder kultuur- as rasverskille te beklemtoon, maar Francis maak ‘n oortuigende saak daarvoor uit dat blankes in hulle eie belang rasbewus moet word en dat hulle hulle nie moet laat intimideer deur bv swartes wat rasbewustheid by blankes as “rassisme” etiketteer nie. Rasbewustheid kom in groot mate by swartes voor en behoort as teenvoeter ook algemeen by blankes aangetref te word.

Na aanleiding van die invalle van “barbare” in die Romeinse Ryk verwys Francis na “the Roman poet Juvenal’s [60-140 nC] famous line that ‘the Orontes [the main river of ancient Syria] empties its garbage into the Tiber” (942), die rivier by Rome in Italië. Gebeur iets soortgelyks dalk tans in veral Duitsland weens die instroming van immigrante uit die Midde-Ooste en van elders in die Derde Wêreld?

“The perversion of our strengths into weaknesses is exploited against us and our rivals seek victory through our back doors. European Man can survive today only if he begins to recognize that victory through honorable combat is not enough; he must also be prepared to meet the challenges on the level of cultural combat, and the only way he can do so is through recovery of his racial heritage, the roots of who we are and where we come from as a people” (949).

“Jared Taylor noted … ‘There is increasing evidence that personality traits … are under genetic control’ … we now know and are increasingly learning about the role of genetic forces (and therefore race) in shaping personality (and therefore culture)” (962). “Europeans have shown a tendency to neglect their own racial interests and … they find developing their own racial consciousness … difficult. As Jared Taylor noted … every other race tends to think in terms of its own race and group, and ‘Only whites pretend that pluralism and displacement are good things and that measures necessary to ensure group survival may be immoral.’ We tend to think that way because we are naturally prone to transcend subjective and particular interests and to idealize what is objective and universal” (989).

Sedert die jare sestig gee die Amerikaanse regering, anders as voorheen, voorkeur aan immigrante uit die Derde Wêreld; dermate dat deesdae beweer word “America is a ‘nation’ defined by no particular racial or ethnic identity” (1150). Ben Wattenberg het hierdie nuwe realiteit soos volg geformuleer: “America is the ‘first universal nation'” (1150). Bill Clinton noem dit “an embrace of our common humanity” (1164). Hierdie selfverklaarde Amerikaanse etniese en kulturele identiteitloosheid hinder hom nie. Francis skryf: “The idea that America is or has been a universal nation, that it defines itself through the proposition that ‘all men are created equal’,* is a myth. Indeed, it is something less than a myth, it is a mere propaganda line invoked to justify not only mass immigration and the coming racial revolution but also the erosion of nationality itself in globalist free trade and a One World political architecture. It also justifies the total reconstruction and re-definition of the United States as a multi-racial, multi-cultural, and transnational swamp” (1185). Later vra Francis: “If they are born or created equal, do they remain equal?” (1198). [* Die tweede sin van die Amerikaans Onafhanklikheidsverklaring (1776) lui: “We hold these truths to be self-evident, that all men are created equal …” Francis noem dit “one of the most arcane – and one of the most dangerous – sentences ever written, one of the major blunders of American history” (1205).]

‘n Grondwetkenner word soos volg aangehaal: “Black freedom and equality were, and are, a revolutionary change in the original constitutional system” (1232). Francis skryf: “We are not and never were a ‘universal nation’ … defined by the equality clause of the Declaration” (1329). “A universal nation is … a total rejection of the American past and the national identity as we have always known it. Racial universalism is not simply an adjustment or a ‘reform,’ let alone a continuation of the proper direction of American history, but a revolutionary reconstruction of the American identity” (1336). “Without the common blood that made us a nation in the first place, there will be no American nation” (1383). In Amerika neem die ras- en kulturele revolusie sulke afmetings aan dat daar van die “new America” gepraat word (1798, 2121), wat uiteraard aan die frase “nuwe Suid-Afrika” herinner. Bill Clinton verwelkom die nuwe Amerika en noem hierdie proses “the third great revolution in America” (2114).

“There are three general reasons why a revival of white racial consciousness and identity is needed. In the first place … race deeply affects and shapes cultural life” (2190). “What kind of society and how much civilization a people creates is now clearly known to be related to what kind of race they are, and the decline or disappearance of the white race can be anticipated to impoverish what remains of Western civilization” (2197). “Second, regardless of the role of biologically based racial differences in accounting for behavioral and cultural differences, whites, like any race, should wish to survive and flourish simply for their own sake … whatever their merits or flaws. Even the minimal rationale for racial survival is denied to whites today because of the constant demonization of whites that non-whites and whites themselves heap on them and because of the blindness of whites … to their own racial identity. And third, white racial consciousness is necessary simply as a means of self-protection. White racial identity is an integral component of the historic identity of America as a culture and a nation. The emergence of an explicit racial consciousness among non-whites in a country that remains (so far) majority white and in which whites have constituted the culturally defining and dominant race creates tensions that are already obvious and threaten to become far more dangerous and destabilizing in the future” (2203). Voorheen “white supremacy was able to exist at all only because whites possessed a powerful racial consciousness, and non-whites did not. Today, that situation is reversed – with ominous implications for the dwindling white population” (2250).

Deesdae klink die BLM-frase, “Black Lives Matter,” dikwels op. Plaaslik is ons grusame ervaring dat baie blankes jaarliks in ons stede en dorpe en op ons plase vermoor word, dikwels deur swartes. Het dit nie tyd geword dat ons die BLIK-frase, “Blanke Lewens Is Kosbaar,” tot vervelens toe ophaal nie? Ons weet dit is die waarheid. Waarom word dit nie gesê nie? Dit is myns insiens hoogs onwaarskynlik dat ‘n Afrikaanse koerant weens die sug na politieke korrektheid hom in ‘n hoofartikel positief oor BLIK sou uitlaat. As Max du Preez net lof vir swart bewussyn het, word ruimte graag daaraan afgestaan; selfs aan sy verregaande bewering: “swart landgenote sedert 1994 méér as ons moes aanpas en toegee” (Netwerk24, 13 September). Vir blankes sal Du Preez nie ‘n lansie breek nie. Ewewig is nie in sy aard nie.

Die lengte van hierdie rubriek is sodanig dat ek een van die belangrikste sake wat Francis beredeneer, die moontlikheid van ‘n tuisland vir blankes, nie kon insluit nie. Ek hoop om hierdie kwessie volgende naweek in my rubriek aan die orde te stel.

Bainsvlei-moorde: Misdaadtoneel spreek boekdele

Twee van die drie laggende verdagtes (foto) in die moord op die Swanepoel-egpaar van Bainsvlei, Bloemfontein op 11 Januarie verlede jaar, het enige betrokkenheid by die misdade ontken, maar die misdaadtoneel spreek van die teendeel.

Die Vrystaatse hooggeregshof het Donderdag gehoor dat Fana Ntshedi se vriendin het sy skoene vir hom gebring het om aan te trek, die oomblik toe hy in hegtenis geneem is.

Die staat beweer spore van daardie skoene is op die moordtoneel gevind. Ntshedi ontken dit en sê dat hy nie die skoene ken nie.

Hy het getuig dat hy ook nie ‘n venster gebreek het op die misdaadtoneel waar sy vingerafdrukke gevind is nie.

Hy het ook nie ‘n sokkie verloor met sy DNA op die misdaadtoneel nie.

Beskuldigde nommer twee, Motsamai Bitterbos het aan die hof gesê hy het sommer toevallig bakkie die slagoffers langs die pad opgemerk om 03:00 die oggend ná die moorde.

Hy wou die voertuig na die slagoffers “terugneem” en het by hul huis “rondgeloop”. Hy sê dit is die rede waarom sy voetspore op die misdaadtoneel was.

Hy het daarna besluit om na die polisiekantoor te ry om die voorval aan te meld, maar is gestop deur ‘n vangwa op pad en in hegtenis geneem, het Bitterbos gesê.

Hy het die Swanepoels se gesteelde vuurwapen by hom gehad toe hy vasgetrek is.

Die derde beskuldigde in die saak is Jackie Louw. Sy getuienis sal vandag gehoor word.

Die bejaarde Toon en Riene Swanepoel is ure lank gemartel en Rienie is herhaaldelik verkrag voordat hulle doodgeskiet is. Die polisie het gesê die moordtoneel het soos ‘n “skietbaan” gelyk.

Hulle het Toon in die been geskiet omdat hy wou terugveg en daarna sy vrou voor hom verkrag, het die ondersoekbeampte, Kobus Coetzee gesê.

Britte vaar uit teen Chinese lugdiens se ‘rassisme’

‘n Britse Hindoe, Vivendra Sharma (foto) het uitgevaar teen die Chinese lugdiens Air China en hulle van “rassisme” beskuldig.

Air China het skynbaar hul passasiers gewaarsku om versigtig te wees wanneer hulle sekere gebiede in Engeland besoek waar etniese minderhede met donker velle woon.

Die raad, in Engels en Mandaryns, is deur ‘n Chinese joernalis raakgesien in ‘n tydskrif wat Air China op hul vliegtuie beskikbaar stel.

Volgens berigte is baie Britte woedend oor die beeld wat die lugdiens van Londen weergee.

Sharma, ‘n lid van die Arbeidersparty wat ‘n nie-wit distrik in Londen verteenwoordig, het Woensdag gesê dat hy het aan die ambassadeur van China in Brittanje geskryf, en eis ‘n verskoning vir die “blatante onwaarheid en rassistiese stellings”.

Haze Fan, ‘n produsent van CNBC, het ‘n foto getwiet van die tweetalige artikel van die tydskrif. Gebiede waar daar nie wittes woon nie, moet glo vermy word, het die tydskrif aanbeveel.

Die tydskrif berig dat Londen oor die algemeen veilig is, maar dat toeriste nie saans alleen moet uitgaan nie en vroue nie op hul eie moet reis nie.

Luidens die berig moet mense versigtig wees as hulle, soos dit gestel word, gebiede binnegaan wat hoofsaaklik deur Indiërs, Pakistani’s en swart mense bewoon word nie.

Air China het nie op die berigte gereageer nie.

Wittes wat in swart omgewingsaktiviste ontpop versper Londense aanloopbaan

Alle vlugte na en van die London City-lughawe is ontwrig nadat betogers Dinsdag aanloopbane uit protes teen “sistemiese rassisme” uitbreidingsplanne versper het.

Maar die swartes aan die ontvangkant van die beweerde “sistemiese rassisme” wou niks weet van die aksie nie.

Volgens die polisie onderhandel hulle met nege wit betogers wat daarin geslaag het om die aanloopbane te bereik. Die betogers het ’n driepoot opgerig en hulle daaraan vasgemaak.

Die groep, Black Lives Matter, het op sosiale media gesê die beplande uitbreidings sal die plaaslike gemeenskap aan omgewingsdegradering blootstel.

Die groep sê “wanneer swart mense in Brittanje 28 persent meer geneig is as wit landsgenote om aan lugbesoedeling blootgestel te word, weet ons omgewingsongelykheid is ‘n rassistiese krisis”.

Omgewingskwessies raak glo swartmense in Suider-Afrika veral sê hulle. “Teen 2050 sal daar 200 miljoen klimaatvlugtelinge wees… sewe uit tien van die lande wat die meeste geraak word deur klimaatsverandering is in Suider-Afrika.”

Maar die swartes in die VK was nie beïndruk deur hul moeite en rassensitiwiteit nie.

Hulle wou op Twitter weet waar die swartes is wat deelneem en hoekom daar slegs nege wit aktiviste is sonder ‘n swart gesig daarby.

Bruin student wat ‘kaffermeit’ pos nie ‘uitgesonder’ nie

By die Kaapse Skiereiland Universiteit van Tegnologie (KSUT) is net ‘n ligte fladdering opgemerk toe student van die Wellington-kampus per ongeluk stempos op WhatsApp uitgestuur het na haar klasgroep wat bedoel was vir ‘n private gesprek.

In die stempos, gestuur op 22 Augustus, verwys sy na een van haar klasmaats as ‘n “kaffermeit”.

Sy is later in kennis gestel deur ‘n klasmaat dat sy die stemnota gestuur het na die verkeerde groep.

‘n Klasmaat het glo die SA Studente Kongres (Sasco) gekontak om ‘n klag in te dien.

Sasco het die Studente se Verteenwoordigende Raad genader, wat ‘n optog gereël het en studente gemobiliseer het “in die stryd teen rassisme”.

“Ons wou nie die meisie uitsonder nie, daarom het ons ‘n vreedsame optog beplan om die hele kampus se studente te verenig en bewustheid teen rassisme te kweek,” het SR-lid Athi Ndita gesê.

Die student, vermoedelik bruin, word tans aan ‘n dissiplinêre verhoor onderwerp.

SRC sekretaris Elsabe Westraat het gesê hulle is bewus van die voorval.

KSUT se woordvoerder Lauren Kansley het gesê die saak geniet aandag.

Penny Sparrow kry nuwe regshulp

Penny Sparrow het Maandag vlugtig in die Umzinto-landdroshof verskyn.

Sparrow, wat neerhalende opmerkings oor swart strandgangers gemaak ná hulle morsige Oujaarsaandpartytjie op Facebook, is aangekla van crimen injuria.

Sparrow was stil in die beskuldigdebank terwyl sy deur landdros Vincent Hlatshwayo aangespreek is.

Die saak is uitgestel sodat haar nuwe prokureur kan konsulteer met haar. Sy sal nou verteenwoordig word deur ‘n Regshulpprokureur, Elaine MacDonald.

In haar oorspronklike Facebook post, Sparrow het geskryf:

“These monkeys that are allowed to be released on New Year’s eve and New Year’s day on to public beaches towns etc obviously have no education what so ever so to allow them loose is inviting huge dirt and troubles and discomfort to others.

“I’m sorry to say that I was amongst the revellers and all I saw were black on black skins what a shame. I do know some wonderful and thoughtful black people. This lot of monkeys just don’t want to even try. But think they can voice opinions and get their way of dear,” she continued.

“From now on I shall address the blacks of South Africa as monkeys as I see the cute little wild monkeys do the same, pick and drop litter,” Sparrow added.

In Junie het die Umzinto-gelykheidshof gelas dat Sparrow tot R150 000 betaal aan die Oliver en Adelaide Tambo Stigting.

In ‘n onderhoud met News24, het Sparrow gesê dat “aap” gebruik word as ‘n troetelwoord deur wit mense.

Sparrow het intussen doodsdreigemente ná haar kommentaar ontvang.

“Die dreigemente was verskriklik … my selfoon was so besig dat ek nie kon bel nie. Daar was verskriklike doodsdreigemente. Mense het gesê hulle gaan my huis bom en ander het foto’s gestuur van naakte vroue, en gesê ek gaan verkrag word… dit was skokkend,” het sy gesê.