Skrywer: Dan Roodt

Piet Croucamp, Pierre de Vos en die honde van Karl Marx

Tans vlieg daar steeds eposse heen en weer oor Piet Croucamp se anti-Christelike uitlatings waarvan ‘n opname onlangs na vore gekom het.

Om meer as een godsdiens of wêreldbeskouing in ‘n enkele land te akkomodeer, was nog altyd ‘n probleem. Ons voorouers met Franse vanne het in die Kaap beland vanweë die Bartolomeusnag toe Catherine de Médicis besluit het om die poorte van Parys te sluit en alle Protestante voor die voet dood te maak. Tot in die vroeë 1700s was daar nog godsdiensoorloë en ‘n sekere Marie Durand (‘n naam wat eintlik Afrikaans klink!) is in die suide van Frankryk vir 38 jaar in ‘n kerker opgesluit omdat sy verseg het om van haar Protestantse geloof afstand te doen.

roodt_fbfotoVandaar dus die Europese besluit om kerk en staat te skei. Ongelukkig sien ons tans hoe die sekulêre Europese staat nie meer in staat is om dié skeiding te handhaaf nie omdat Moslem-immigrante ‘n absolute siening van hul eie geloof handhaaf en dus verwag dat skole veral daarby moet aanpas en hulle moet toelaat om hul gebruike te handhaaf.

In ons land heers daar enersyds ‘n waardekrisis omdat ons nie meer in staat is om tussen reg en verkeerd te onderskei nie, en andersyds word daar ‘n soort appèl op sekularisme van die Europese tipe gedoen, maar dan sonder om werklik die geskiedenis en veronderstelllings daarvan te verstaan.

Die post-1994-staat is kwalik ideologies neutraal. Croucamp se aanval spesifiek op die Christelike godsdiens geskied vanuit ‘n chauvinistiese vooroordeel teenoor Christene. Hy sou byvoorbeeld nie dieselfde kwetsende opmerkings oor Islam of die Jodedom maak nie.

Of selfs Mandela se naam ydellik gebruik nie. Toevallig het ek ‘n week of tien dae gelede ‘n epos van iemand ontvang wat by sy werk afgedank gaan word omdat hy geweier het om aan die korporatiewe Mandeladag deel te neem! Hy is geskors en word dissiplinêr verhoor omdat sy weiering blykbaar die maatskappy in ‘n swak lig stel en boonop aanstoot aan swart werknemers gegee het.

‘n Mens sou vele intellektuele of akademiese besware teen Croucamp se “argument” kon inbring. Immers hou die bestaan, aldan nie, van God denkers en teoloë al eeue lank besig. Die wetenskap self is geensins absoluut nie (hoewel swaartekrag en ‘n paar ander dinge moeilik weerlê kan word) en Croucamp se beroep op Einstein as die teenpool van Christelike denke is op sy minste problematies, aangesien die moderne kwantumfisika, waaronder die teorie van die Oerknal, deelagtig aan sekere veronderstellings is wat in wese nie veel van byvoorbeeld Genesis verskil nie. Maar ek dink nie dis waaroor dit gaan nie.

Croucamp is heeltemal vry om op Christene te vloek en te skel – hoewel, ‘n mens sou wou sien dat hy ter wille van konsekwentheid dit na die ander Semitiese gelowe uitbrei, as hy oor die moed beskik – maar dan in sy persoonlike hoedanigheid. Die argument wat teen die bestaan van Afrikaanse universiteite gebruik word, naamlik dat die belastingbetaler geen ander taal as Engels mag subisidieer nie, geld seker ook vir die verkondiging van idiosinkratiese persoonlike vooroordele terwyl mens ‘n gesubsidieerde amptenaar is? Croucamp het insgelyks nie sy uitlatings oor ‘n breindood God en Christus in ‘n Melvillese kafee gemaak nie, maar blykbaar op die perseel van die UJ (wat eens die RAU was). Tensy die styl van akademiese debatvoering dermate agteruitgegaan het en deesdae nie meer van die gemiddelde kroeggesprek te onderskei is nie, meen ek ook dat Croucamp nie die vorm en reëls van ‘n akademiese of intellektuele gesprek nakom nie.

Pierre de Vos van die Universiteit van Kaapstad het Croucamp ondersteun met die volgende woorde:

Die Grondwet beskerm nie gelowiges teen kritiek van hul Godsdiens nie net soos dit nie ateïste teen kritiek bescherm nie. Dan het ons ’n teokrasie. Dit beskerm almal se reg om te glo wat hulle wil en om wat hulle glo te verkondig (sien Grondwetlike Hof-uitspraak in S v Lawrence). U is dus geregtig om te glo dat die essensie van menswees is om te glo. Ander van ons het die reg om te glo die stelling is absurd en om dit te sê. ’n Akademikus se plig is nie om hom of haarself te sensureer om te voldoen aan wat sommige ander as fatsoenlike gedrag en denke voorhoud nie, maar om sy of haar eerlike sienings te gee, ongeag wat ander mag glo.

Dit wil voorkom asof De Vos vir hom en Croucamp absolute vryheid van spraak met staatsubsidie opeis, want die grondwet sou dit toelaat. Geeneen van ons het ooit tot hierdie grondwet ingestem nie en daar was nooit ‘n referendum daaroor nie. Ek voel my hoegenaamd nie deur die grondwet gebind nie en weier byvoorbeeld om te aanvaar dat ek en my nageslag aan regstellende aksie onderworpe moet wees omdat een of ander NP-amptenaar iewers dertig of veertig jaar gelede iemand sou te nagekom het. Dat die grondwet daarom carte blanche verskaf aan sogenaamde “tenured radicals” om die res van ons te beledig en eintlik haatveldtogte teen ons te voer, maak ook allermins sin.

Ons het ‘n nuwe Verligting in Suid-Afrika nodig. Want die soort onverdraagsaamheid van die Spaanse Inkwisisie wat deur Van Wyk Louw in sy gedig “Die hond van God” beskryf word, leef tans voort by wat mens “die honde van Karl Marx” sou kon noem. Ons land het die ideologiese uitskot van ‘n totalitêre Oos-Europa geërf. Tot 100 miljoen mense is deur die kommuniste uitgemoor, vele ook omdat hulle Christene was. Die studente in Pretoria wat ná ‘n Bybelstudiesessie by haar meenthuis in Pretoria aangeval, verkrag, met ‘n mes geskend en vir dood agtergelaat is, is maar een van die duisende gevalle waar gelowige Christene deur “vryheidsvegters” of “honde van Karl Marx” aangeval is.

Nietzsche se kritiek op die humanisme is ook ter sake, want die sogenaamde ateïs plaas bloot die mens op die troon van God en daarmee saam word die hele siklus van sensuur, onverdraagsaamheid en vervolging wat die Kerk in sy donkerste jare gekenmerk het, herhaal. Croucamp en vele ander het al oor en oor bewys hoe onverdraagsaam hulle is deur byvoorbeeld dissidente akademici aan te kla, hul spraakvryheid – selfs in hul persoonlike hoedanigheid weg van die kampus af – aan bande te lê en letterlike heksejagte teen hulle te onderneem. Deur Christus met Mandela te vervang en daarmee diegene te vervolg wat oneerbiedig teenoor “Nelson van Qunu” (teenoor Jesus van Nasaret) is, is ewe seer Middeleeus.

Pakistan en Indië het twee lande geword omdat Moslems en Hindoes nie saam in dieselfde land kon aanbly nie. Solank as wat die honde van Karl Marx ons in Suid-Afrika vervolg, ons spraakvryheid skend en die universiteite slegs katedrale vir anti-Christelike vloekers is, sien ek nie hoe die stelsel volhoubaar is nie. Ek sou eerder in ‘n verdraagsame Christelike volkstaat wou woon wat soos in die 1983-grondwet godsdiensvryheid erken, as in ‘n fanatiese, dom, totalitêre, sekulêr-fundamentalistiese soort Demokratiese Kampoetsja (die republiek van Pol Pot wat tussen 17 April 1975 en 7 Januarie 1979 bestaan het) waarin “akademici” dit as hul taak sien om slegs Christene (maar geen ander gelowiges nie) te beledig.

Demokratiese Kampoetsja is net soos Demokratiese Suid-Afrika gekenmerk deur etniese vervolging, anti-Christelike onverdraagsaamheid en terreur:

Massacres of ethnic Vietnamese and of their sympathizers, as well as destruction of Vietnamese Catholic churches by the Khmer Rouge took place sporadically in Cambodia under the Democratic Kampuchea regime, especially in the Eastern Zone after May 1975. By early 1978, however, the Vietnamese leadership decided to support internal resistance to the Pol Pot regime and the Eastern Zone of Cambodia became a focus of insurrection. In the meantime, as 1978 wore on, Khmer Rouge bellicosity in the border areas surpassed Hanoi’s threshold of tolerance. War hysteria against Vietnam reached bizarre levels within Democratic Kampuchea as Pol Pot tried to distract attention from bloody inner purges. In May 1978, on the eve of So Phim’s Eastern Zone uprising, Radio Phnom Penh declared that if each Cambodian soldier killed thirty Vietnamese, only 2 million troops would be needed to eliminate the entire Vietnamese population of 50 million. (Uit: Wikipedia)

Wat my betref, kan al die fakulteite van geesteswetenskappe aan die universiteite maar afgeskaf word, want hulle verteenwoordig kultureel-marxistiese kloosters wat geen kennis of kritiese denke aan studente oordra nie en bloot bestaan om hul arme slagoffers met hul negentiende-eeuse dogma te indokrineer. Pleks van miljarde rande hierop te vermors, kan vryskutnavorsers bloot vergoed word vir publikasies in geakkrediteerde tydskrifte. Aangesien die gemiddelde akademikus slegs een artikel per jaar produseer, terwyl hulle veel meer aandag aan hul heksejagte op “afvalliges” bestee, sal die land ‘n groot intellektuele inspuiting kry en daar ook veel meer mededinging wees, pleks van die huidige baantjies-vir-boeties-stelsel.

Maar dis weer ‘n ander debat.

Tim du Plessis en Naspers as teenaanwyser

In Suid-Afrika is daar baie mense wat die heel tyd in die kristalbal kyk en die toekoms probeer voorspel. ‘n Mens sou kon sê dat politieke waarsêery omtrent die hooftydverdryf van joernaliste en meningsvormers is.

In vandag se Rapport kyk Tim du Plessis weer in die kristalbal en sien dat Suid-Afrika bestem is om “na die sentrum te verskuif”. Seg hy:

“Politici wat hul storie ken, weet die beste plek van waar jy regeer, is die sentrum. Jy kan van enige punt in die spektrum verkies word, maar as jy aan die bewind wil bly, is die sentrum die plek vir jou.”

roodt_fbfotoDaarna noem hy enkele internasionale voorbeelde op van politici wat van verlinks of dalk meer regs na die sentrum beweeg het, soos byvoorbeeld die Brasiliër Lula de Silva, asook Margaret Thatcher en Ronald Reagan. (Hy vergeet egter van Thatcher se beroemde opmerking: “Die middel van die pad is waar jy omgery word.”)

Dan haal hy sy en Naspers se groot held op: FW de Klerk! Iewers doen ‘n pamflet wat FW de Klerk in die laat sewentigerjare uitgereik het en waarin hy die Progressiewe Party se beleid kritiseer, steeds die rondte. Volgens Du Plessis het De Klerk egter “die sentrum verskuif toe hy die 1992-referendum oor die nuwe bedeling uitgeroep het. Met ’n meerderheid van twee derdes het hy die regses, wat hom tot in Februarie 1992 nog ernstig bedreig het, geneutraliseer, so veel dat hulle tot vandag toe geen faktor meer is nie.”

De Klerk het nie die sentrum verskuif nie. Sy intellektuele en politieke swakheid het veroorsaak dat hy eenvoudig aan die druk van die buiteland en die Suid-Afrikaanse Kommunisteparty toegegee het en uiteindelik is hy heeltemal uit die politiek geboender.

Dis ook nie waar dat “die regses” – waaronder Du Plessis waarskynlik enigiemand verstaan wat nie die huidige Amerikaanse, antiblanke multikul-ideologie onderskryf nie – “geen faktor meer is nie”.

Trouens, die SA blankes was nog nooit so regs as juis nóú nie! Selfs Cyril Ramaphosa wil graag met Afrikaners praat omdat dit hom kwel dat “versoening” besig is om skipbreuk te lei. Dit was maklik om die lede van die sogenaamde Boeremag op te sluit, maar dis nie so maklik om drie miljoen Afrikaners en seker nog ‘n miljoen Engelse hier en in die buiteland stil te kry nie. Hoewel die meeste van hulle vir die liberale DA stem, verskil hul eie sienings en dié van die DA omtrent honderd-en-tagtig grade van mekaar. Op die sosiale media en selfs die kommentaarafdelings van Nasperskoerante gons dit van ontevredenheid. Selfs Piet Kopdoek, wat niemand ernstig opneem nie, het op ‘n keer gesê dat “daar meer regse Afrikaners as linkse swartes is”. Op die internet en sosiale media, lyk dit regtig só!

In die ou dae is daar spottend oor liberale Engelse en Jode gesê: “Praat Prog, stem VP en dank God dat die Nasionale Party regeer.” Deesdae het ons die omgekeerde: mense praat ANC en onderwerping aan die bestel, maar stem DA en vóél regs, selfs verregs. Noem dit kognitiewe dissonansie. Trouens, ek skrik as ek jong blankes – Afrikaans én Engels – hoor praat. Die sogenaamde K-woord is omtrent die ligste van die terme wat hulle gebruik. Gegoede mense in Pretoria-Oos is gou om na genetika te gryp om die toestand in die land te verklaar. Hulle sê dinge wat Hitler of die Amerikaanse rasseskrywers uit die 1920s sal laat bloos. Ek het ‘n teorie dat apartheid ons liberaal gemaak het, want dit het ons teen die naakte werklikheid van Afrika-geweld, -hegbsug en -onbevoegdheid beskerm.

Die internet het ook ‘n omwenteling gebring en alles wat verbode is, van pornografie tot die bevraagtekening van die Jodeslagting tydens die tweede wêreldoorlog, is vrylik beskikbaar. Die beheer wat die hoofstroommedia soos Naspers of die SAUK in ons land uitgeoefen het, is daarmee heen. Pandora se doos is geopen, sodat inligting en menings vrylik sirkuleer.

Omdat die meeste joernaliste in die hoofstroommedia links is, word die “sentrum” as iewers tussen kommunisme en ultraliberalisme gedefinieer. Regoor die wêreld voel die gewone publiek egter anders en oral is plaaslike of streeksnasionalismes aan’t opbloei.

Die Nasperskoerante se toekomswiggelary het nog altyd verkeerd geloop. Ongelukkig het dit hulle nie verhoed om geld te maak nie, want daar is nie eintlik ‘n alternatief nie en DSTV is hul groot geldmaker, tesame met die Hong Kong-aandele in Tencent. Net soos ‘n ryk man oor die politiek verkeerd kan wees, skiet Naspers konstant mis. Hul eie lesers kan dit insien en op Beeld se kommentaarblaaie vaar lesers openlik teen die linkse redakteur, Adriaan Basson, uit.

Nog voordat Zuma leier van die ANC in Desember 2007 geword het, het ek en Tim du Plessis eenkeer koffie gedrink in Melville. Toe ek vir hom sê Zuma gaan waarskynlik leier van die ANC en president word, het hy dit as vergesog bestempel. Kom ons gaan egter verder terug: toe Jaap Marais en ander in die tagtigerjare voorspel het dat die Kommunisteparty in die toekoms die land gaan regeer, het Naspers dit as “bog” afgemaak en ons verseker dat “die NP nooit tot so ‘n stap sal oorgaan nie”.

Toe die Nuwe Nasionale Party van Marthinus van Schalkwyk gestig is, het die Naspersmedia ons verseker dat daar nou ‘n “groot koalisie” gaan wees met samewerkende opposisie en dat die meeste blankes daarvoor gaan stem. Toe stem hulle in 1999 vir Tony Leon se “veg terug”-veldtog en die NNP verdwyn van die toneel af. Darem had Kortbroek tot onlangs nog ‘n joppie as minister van toerisme.

Uit die geskiedenis van Naspers se optimistiese voorspellings, kan ons sien dat geen daarvan bewaarheid is nie. Uiteindelik berus politieke ontleding nie op die kristalbal nie, maar op begrip van die faktore en kragte wat die uitkoms bepaal.

Henry Kissinger het reeds in 1978 voorspel dat die land “in 1995 aan die ANC oorhandig sou word”, weens die onbekwaamheid van sekere NP-ministers soos Dawie de Villiers, die rugbyspeler. Rugby was nog altyd ons ondergang. Rugbyspelers word hoofseuns en selfs leiers, want hulle is mos gewild. Dat Kissinger met een jaar van die merk af was, kan ons hom seker nie verkwalik nie. Hy was reg en die hele Naspers was honderdpersent verkeerd.

Die eerste ding wat ‘n mens oor multikulturele of multi-etniese samelewings lees, is dat hulle gewoonlik na die uiterstes toe polariseer. Ons sien dit in die Midde-Ooste waar die Likoedparty in Israel en Hamas in die Gasastrook tans met ‘n vernietigende oorlog besig is. Hamas verloor militêr, maar hy wen die propagandastryd, net soos die NP-regering militêr gewen het maar polities verloor het. Bygesê: ek glo nie dat Israel ooit ‘n FW gaan oplewer wat sommer holderstebolder aan Hamas sal oorgee nie. Lank daarvoor sal die Mossad of een of ander Joodse kidon hom vir seker gaan “uithaal”.

Naspers het ‘n probleem met die EFF wat nie mooi inpas in die prentjie van veelrassige harmonie wat hulle soos in die SABMiller-bieradvertensies verbete aan ons voorhou nie. Interessant is dat die EFF ook nou anti-Joods en anti-Israel begin raak. Malema het gister ‘n oproep gedoen dat mense Woolworths moet boikot omdat dit blykbaar produkte vanuit Israel invoer. Maar almal weet ook dat Woolworths oor ‘n Joodse bestuur beskik, dus sal die Moslems wat deesdae in Suid-Afrika teen Israel betoog, duidelik verstaan wat hier aan die gang is. Malema het ook beweer dat die DA “geld uit Israel kry”, waarmee hy die vinger na die party se Joodse donateurs en topbestuur wys. Duidelik skaar Malema hom aan die kant van die Palestyne en die Moslems, téén Israel en die Jode.

Wat Tim du Plessis en sy base by Naspers verseg om in te sien, is dat daar geen sentrum in Suid-Afrika bestaan nie, omdat daar geen middelgrond tussen die kulture of die belange is nie. ‘n Tyd lank het die hoofstroommedia die mite geskep dat daar ‘n “konsensus” in ons land bestaan oor die geskiedenis, oor Mandela en hoe sleg apartheid was. Die gefabriseerde mite van die ANC se heldhaftige “vryheidstryd” onder aanvoering van Sint Mandela, was die setel van ons gemeenskaplike nasionale identiteit. Ook die DA lê hom natuurlik by dié mite neer. Weg is die koue oorlog, of die Kerkstraatbom, die bomme in die Wimpy’s, tesame met Winnie se halssnoermoorde en die openlike Boerehaat en oproepe tot volksmoord waaraan die ANC en SAKP hul skuldig gemaak het.

Die Afrikaner – volgens Naspers is alle Afrikanermans wat met blanke vroue trou “regs” – is besig om stadigaan uit sy winterslaap te ontwaak. Daarom begin ons weer Die Stem uit volle bors sing, op Afrikaanse universiteite aandring en vind ons geweldsmisdaad aanstootlik. Natuurlik het Naspers al keer op keer die dood van die Afrikaner voorspel. Vanuit hul hoofkantoor te Heerengracht 40, Kaapstad, het Naspers reeds keer op keer die einde van die Afrikaner in die kristalbal gesien, met Karen Zoid se Engfrikaanse musiek iewers in die agtergrond. Hulle het selfs ‘n nuwe term uitgedink om ‘n amorfe nuwe multikul-nasie te beskryf wat in hul etniese laboratorium ontspring het: die “Afrikaanses”.

Dis natuurlik ‘n foutiewe term, want ‘n “Afrikaanse” is bloot ‘n vroulike Afrikaner, net soos ‘n mens praat van “student” en “studente” of “joernalis” en “joernaliste”. Hulle moes dit eerder “Engfrikaanses” genoem het, want diegene wat tot hul nuwe stam behoort, kan gewoonlik nie Afrikaans sonder Engelse woorde besig nie en is vrot van Anglo-Amerikaanse dogma. Die Afrikaner, daareenteen, se band met Europa en die volkere waaruit ons ontstaan het en honderd jaar gelede sy aan sy met ons geveg het, is onvernietigbaar. As die Afrikaner enigiets is, is hy nie-Engels. Daar is ‘n paar van ons wat so sterk Afrikaner is, ons is Eurokaners, begeester met eeue se denke, wetenskap, filosofie, kuns en letterkunde wat deur ons ou-nuwe taal gedra word. Selfs Engeland is vir ons te primitief, wat nog te sê die half-Engelse bevolking in dié land wat vanuit die bieradvertensies vir ons hul identiteit uitgrinnik.

As iemand altyd verkeerd is, kan jy hom as ‘n teenaanwyser gebruik. Dis die geval met Tim du Plessis en die meeste van Naspers se meningsprekers. Wanneer hulle iets voorspel, gaan die teenoorgestelde gebeur.

Die proses van polarisering na die uiterstes toe is reeds in Suid-Afrika aan die gang. Oorlede Z.B. du Toit het in sy boek Die nuwe toekoms voorspel dat twee sterk swart partye in Suid-Afrika slegte nuus vir blankes gaan wees, omdat hulle mekaar onderling tot radikalisme gaan aanhits en gaan oorbie in antiblanke beleid. Dis sienderoë besig om tussen die Ekonomiese Vryheidsvegters en die ANC te gebeur.

Ons kan dus verwag dat Suid-Afrika die pad van ‘n Zimbabwe gaan stap, met al hoe meer radikale maatreëls teen blankes, waaronder veral die konfiskering van blanke bates. Volskaalse volksmoord is nie uitgesluit nie, want die dekades lange haatveldtog wat daar in Suid-Afrika se hoofstroommedia teen die Afrikaner gevoer is, het ‘n vlak van etniese spanning in die land geskep wat moeilik ontlont gaan word. Naspers se Engelse koerant, City Press, verkeer op die voorpunt van die Boerehaatveldtog en as die EFF-vegters uiteindelik in die voorstede met R4’s op ons gaan losbrand, gaan dit óók Naspers se skuld wees.

Soos Mao gesê het: “‘n Revolusie is geen teeparty nie.” Daardie politieke analfabeet, FW de Klerk, het nooit Mao Zedong gelees nie. Daarom gaan ons aanstons die ekstremisme van egte kommunistiese regering ervaar.

Suid-Afrika kan nie anders as om al hoe verder links en antiblank te raak nie. Tim du Plessis se beskamende hoop op die teenoorgestelde, bevestig dit. Ongelukkig.

Ope brief aan alle PUK-studente

Liewe PUK-student,

Baie geluk met julle geslaagde betoging gister. Dit was baie ordentlik en gedissiplineerd, anders as sommige ander betogings in ons land waar daar op pad ‘n paar motors aan die brand gesteek word, klipgooiery plaasvind en die gewone verwoesting gesaai word.

roodt_dan_wikiDis so effens ‘n woord uit die ou Suid-Afrika, “klipgooiery”. Nie dat daar nie in die nuwe Suid-Afrika ewe veel klippe gegooi word, letterlik en figuurlik nie. Reeds is daar ‘n klip of twee in julle rigting geslinger en is julle “regses” genoem. Want sien, as ‘n mens hoegenaamd vir Afrikaans iets wil doen of jou taalregte wil opeis, sal daar mense wees – veral ook ‘n sekere Johannesburgse koerant met daggarokende joernaliste wat in Melville bly – wat jou as ‘n “regse” of fascis of Nazi gaan tipeer.

Ja, ek weet, ek weet, volgens julle memorandum “steun” julle “die Grondwet van RSA – nie ontgroening nie! Ons koester ʼn samelewing geskoei op die grondwetlike waardes van gelykheid, vryheid en menswaardigheid.”

Feit is egter: julle, net soos ek – al het ek nooit destyds vir die NP gestem nie – dra die smet van die vorige propaganda-oorlog wat rondom Suid-Afrika gewoed het, saam. Óf ons moet aanvaar dat ons vir altyd en vir ewig verloor het, óf ons moet begin opstaan. Ek hou van julle etiket #saljyopstaan, want dit staan reeds in die teken van so ‘n opstand in die volle sin van die woord.

Weet dat ek en baie ander Afrikaners van alle geslagte saam met julle staan en voel in hierdie stryd! Dis ons almal se opstand. As ons dié stryd verloor, is dit so min of meer verby met ons, want daar sal van Afrikaanse universiteite, van ons kultuur, van ons mense, net mooi niks in dié droewe land oorbly nie.

As daar enigiets is wat ek of enigiemand anders vir julle kan doen, moenie huiwer om my op Twitter, Facebook of enige ander manier te kontak nie. Ek en ander stry en betoog al omtrent 20 jaar lank vir Afrikaans. Beeld en haar susterskoerante het my al alles onder die son genoem: ‘n verregse, ‘n Nazi soos julle (hoewel ek nog nooit die saluut gegee het nie), ‘n fascis, ‘n puris, ‘n taalbul, ‘n apologeet vir apartheid, ‘n rassis, ‘n baie dom persoon en selfs “gay” (hoewel ek 100% heteroseksueel is). As jy vir Afrikaans opstaan, is enige etiket of belediging goed genoeg!

Want sien, dis ‘n woorde-oorlog. Die span wat die ander span die swartste kan smeer, wen. Leuens, halwe waarhede, valse voorstellings, dít alles is wapens in die stryd. Julle het reeds iets daarvan ervaar. Ongelukkig is ons Afrikaners mos ordentlik, dus van nature verloorders as dit by slegsê en propaganda kom. Ons is eerlik en reguit. Goeie eienskappe in die lewe, maar geen goeie eienskappe as dit by die propaganda-oorlog kom nie.

Daarom, vir wat dit werd is, hier is ‘n paar wenke en ‘n bietjie, noem dit maar: opbouende kritiek.

Besef dat die ander kant, dis nou die mense wat ons land so min of meer met die hulp van die Nasionale Party van ons afgevat het en toe alles begin plunder het, van die staat, die munisipaliteite, Eskom, tot by SAL, die SAUK, Transnet, die ou Weermag, die Reserwebank, noem maar op, ons almal beheer met woorde en begrippe. Dit strek van die woordbom “apartheid” tot by oënskynlik positiewe begrippe soos transformasie, gelykheid, grondwetlike waardes en dergelike meer.

Daarom, indien ons in opstand is, moet ons geen sentimeter toegee in ons diskoers nie. Sien dit as ‘n hofsaak wat jy (óns) vir die res van jou (ons) lewe gaan veg. Ons opponente is elke dag daarop uit om ons skuld te bewys. Dis “oorlog met ander middele”, ‘n semantiese oorlog. Elke erkenning van ons skuld en selfs die herhaling van die vyand se terme, tel teen ons. Sodra ons toegee dat daar hoegenaamd iets soos “transformasie” moet plaasvind, het ons negentig persent van ons saak verloor.

Dan is daar nog dinge soos “nie-seksisties” en “nie-rassig”. Dit behoort tot die Sowjetunie. Joe Slovo, die leier van die Suid-Afrikaanse Kommunisteparty wat bomme in ons stede en in Wimpy-restaurante laat afgaan het, het dit uitgedink. In Johannesburg is ‘n straat se naam verander en na hom vernoem. Dis al te veel. Moenie hom verder vereer deur sulke clichés te gebruik nie. Dieselfde geld vir “multikultureel” en “meertalig”. Die eerste is ‘n illusie en die tweede is om die witvlag oor Afrikaans te hys. Jy hys hom net nie heeltemal nie, net so halfmas. Vergeet van meertaligheid, die halfmaswitvlag. Wees eerlik: Is daar enige universiteit in Suid-Afrika wat “meertalig” is? Nee, daar is net Engelse universiteite en ‘n paar Afrikaanse universiteite wat onder druk van die owerheid besig is om te verengels. Dis ‘n geveg tussen Afrikaans en Engels, net soos die Anglo-Boereoorlog, tussen die Empaaier en die Republiek. Moenie dit kompliseer nie, dan gaan ons net verloor.

Wees krities, bevraagteken alles. Lees ook wat ek en ander op die PRAAG-webblaaie skryf. Ons kyk baie anders na Suid-Afrika. Ons glo lankal nie meer in die ANC en SAKP se propaganda nie. Daar is ‘n magdom feite wat hul gerieflike rympie oor ons geskiedenis weerspreek. Daar is ook ‘n groter stryd wat buite ons grense in die noordelike halfrond en in die Midde-Ooste woed. Dit raak ons hele beskawing. Raak insgelyks dáároor ingelig.

Vir ons almal is dit moeilike tye, want ons word oorheers. Die professore en universiteitsbestuur by die PUK is almal skrikkerig. Bang om hul werk te verloor. Bang om in die linkse media met klippe gegooi te word, woordklippe soos “rassis”, “fascis”, “Nazi”.

Goddank, julle betoging daar op Potch wys dat julle nie bang is nie. Blade Nzimande, ons kommunistiese minister van hoër onderwys, kan dalk ‘n ondersoek aanvra. Hy kan julle name eis en die universiteit sal dit verskaf, net soos hulle altyd maak, gehoorsame Afrikaners. Want hy is mos die baas. Die rooi en die swart base heers oor ons. Julle kan selfs geskors word. Dit het al gebeur, dat ‘n student geskors word omdat hy sy mening durf uitspreek het. Of ‘n plakkaat geswaai het.

Intussen het ons nog so ‘n klein bietjie spraakvryheid. Gebruik dit, soos julle reeds maak. Ook die sosiale media. Raak aktief op Facebook en veral Twitter. Sommige van julle doen dit reeds, maar dis die plekke waar ons ons sê mag sê, anders as in die koerante of op TV.

Dis ook nie nodig om polities korrek te wees nie. Dis goed dat daar gister swart studente saam met julle betoog het. Voordat die ANC op die toneel verskyn het, het wit en swart in dié land goed klaargekom. Ons Afrikaners is verdraagsaam en medemenslik, nog altyd.

Daar sal egter ‘n tyd kom wanneer ons ook sélf sal moet opstaan. Nie saam met ander nie, maar selfstandig, onafhanklik van ander. As Afrikaners en selfs, durf ons dit sê, as blankes. Daardie dag is nie ver nie, want hoe minder skuldig ons voel, hoe minder ons deur die vloekwoorde en slagspreuke en holle dreigemente en leuens van die vyand verkneg word, hoe meer selfvertroue sal ons hê om ook óns regte en vryheid op te eis.

Kyk bietjie na wat Steve Hofmeyr gedoen het. Hy het op Nelspruit ‘n paar volksliedjies gesêr. Toe sing hy sommer Die Stem ook. Saam met 45 000 mense. Daaroor is hy amper gekruisig! Die einste Beeld het hom so sleg gesê dat die see hom nie kon afwas nie. Beeld hou nie van die PUK nie, hulle hou nog minder van Steve, en dan hou hulle seker die heel minste van enige Afrikaner wat Die Stem sing.

Dis dalk iets wat julle moet oorweeg. Om gereeld Die Stem te sing. Op die kampus, in die koshuise, in die kroeë en kafees. Dis ‘n mooi lied. Dit sê iets van wie en wat ons is, en waar ons vandaan kom. Twintig jaar gelede het drie klein landjies in Noord-Europa, Letland, Estland en Litaue, van kommunisme vry geword bloot omdat hulle verbode volksliedere begin sing het. Gaan google dit bietjie. Hulle het mekaar se hande vasgehou en gesing, honderde duisende van hulle. Daarteen was die tenks en die soldate nie bestand nie.

Nooi sommer ‘n Beeld-verslaggewer uit om dit te kom afneem as julle Die Stem sing. Miskien kry die redakteur ‘n hartaanval as hy dit sien en dan is ons van hom ook ontslae.

Ons is trots op julle! Ons staan sáám met julle in jul stryd vir ons taal en om nie verder deur ou Rooi Blade en sy Beeld-mbongi gelem te word nie.

Ek verstout my om te sê: ons hele volk staan agter julle. Hier en in Australië, in die Midde-Ooste, in Kanada en waar ons ons ook al bevind, die boorlinge en die ballinge, almal sáám!

Met vriendelike groete,

Dan Roodt

Help ons om praag op te gradeer!

Beste praag-leser,

Vanoggend het die webblad nie minder as drie keer nie onbeskikbaar geraak. Die eerste twee kere rondom vyfuur vanoggend was daar geheueprobleme en die derde keer het ‘n lêer in die databasis korrup geraak, moontlik weens oorverhitting.

Gelukkig kon ons dit telkens gou genoeg herstel. Die derde keer was ‘n groter tegniese uitdaging wat ons darem binne ‘n halfuur of so te bowe kon kom. Maar dit vermors kosbare tyd en energie.

Daarom het ons nou tot die stap oorgegaan om binne die volgende paar dae na ‘n nuwe, groter en sterker bediener te verskuif. Met splinternuwe programmatuur sal alles vinniger én veiliger werk. Om alles op te stel, asook al die data vir ongeveer 20 000 artikels in ‘n oorsese land van een rekenaar na ‘n ander oor te kopieer, is egter ‘n delikate oefening wat ons tot laatnag gaan besig hou. Ons begin van nuuts af aan met ‘n leë hardeskyf!

Die nuwe bediener sal ons in staat om soveel meer vir al ons lesers en ondersteuners te kan doen, met allerlei nuwe voordele en toegang tot inligting en vermaak.

Met die hoofstroommedia wat toenemend polities korrek en onder invloed van die ANC en die Suid-Afrikaanse Kommunisteparty staan, is praag vir ons almal ‘n onontbeerlike bron van inligting, menings en debat. Ons vermoed dat ‘n groot deel van die Suid-Afrikaanse media sedert 1994 deur binne- en buitelandse inligtingsdienste geïnfiltreer is; oor die afgelope paar dae was dit byna komies om te sien hoe hulle die amptelike Britse en Amerikaanse regeringsinligting en teeninligting oor Israel en die Oekraïne-tragedie klakkeloos weergee! Drie senior intelligensie-amptenare van die VSA-regering het vandeesweek presies dieselfde terme gebruik as wat in Beeld en Die Burger staan. Dis sekerlik nie toevallig nie.

Die hoofstroommedia in ons land het openlike propagandaspuite vir die ANC en die oorlugsugtige Anglo-Amerikaanse wêreldryk geword. Dit word nie eens meer weggesteek nie. Paul Craig Roberts verwys na die BBC as die British Brainwashing Corporation, maar hy het nog nie die media in óns land gesien nie!

Daarenteen, vergelyk die twee praag-blaaie met die beste van die internetmedia in oorsese lande wat die waarheid uitsnuffel en boekstaaf. Ons Engelse blad word ook wyd in Europa en in die VSA gelees. Ons stelsel is so aanpasbaar dat ons enigiets kan aanbied, van teks en foto’s tot klank/potgooie en video. Dit laai besonder maklik en vinnig op selfone en tablette ook af, selfs op verafgeleë dele van die platteland. Spoed is vir ons belangrik, vandaar die eenvoud en minder foto’s wat ons deesdae plaas.

Disqus stel lesers in staat om self deel te neem en inligting, asook skakels, foto’s en video’s te plaas. Geen van die hoofstroomblaaie se kommentaarafdelings laat soveel vryheid met skakels, beelde en video op Disqus toe nie.

Dus, as u nie reeds ‘n maandelikse debietorder uitgeneem het om ons te ondersteun nie, maak gerus nou so. Help ons om in dié see van vyandelike propaganda ‘n vlammetjie van hoop brandend te hou. Dit mag selfs lewens red, want as daar volle beheer oor inligting in ons land heers, sal ons eenvoudig een vir een uitgewis kan word sonder dat ‘n haan ooit daaroor sal kraai. Almal weet dat die SA revolusie nou eers ná 20 jaar op dreef begin kom, net soos in Zimbabwe vanaf 2000 gebeur het.

Neem ‘n oomblik en vul die vormpie hier in. As u enige vrae of voorstelle het, kontak ons by inlig[by]praag.org. As u nie tyd het nie, stuur in elk geval vir ons ‘n e-pos en ons sal ‘n plan maak om die inligting per e-pos of selfs telefonies by u te bekom.

Dr. Dan Roodt
Eindredakteur

Die Stem: Ons moet eie kultuur en tradisies beja

Pleks van klasseloosheid, verteenwoordig ‘n ongedifferensieerde samesyn die nuwe utopie wat aan ons voorgehou word.

Leon Shreiber se poging in Beeld om Afrikaners wat graag Die Stem wil sing en Julius Malema se swart radikalisme as “spieëlbeelde” aan mekaar gelyk te stel, mag goeie propaganda wees, maar sneuwel sodra dit onder die vergrootglas kom.

As ons vergelykings wil tref, is daar eerder ‘n ooreenkoms tussen Schreiber se soort opgewarmde “smeltkroes”-denke en dié van die EFF. Malema het hom tydens ‘n onderhoud met Debora Patta as ‘n “Marxis-Leninis” beskryf. Sy sienings van ons geskiedenis is radikaal en strook met dié van Joe Slovo en Ruth First, wat glo dat die Suid-Afrikaanse verhaal een lang geskiedenis van diefstal deur blanke “setlaars” verteenwoordig.

roodt_dan_wikiSoos ons weet, is die marxisme ‘n internasionalistiese ideologie wat opgesom word deur die slotreël van Marx en Engels se Kommunistiese Manifes: “Werkers van die wêreld, verenig u!” Die hedendaagse multikulturalisme en Anglo-Amerikaanse imperialisme wat die bestaan van individuele volkere misken, is deelagtig aan dieselfde internasionalisme. Onlangs het die Amerikaanse meningsvormer en voormalige redakteur van die Wall Street Journal, Paul Craig Roberts, geskryf:

If we are honest and have the strength to face reality, we will realize that the Soviet Union did not collapse. It simply moved, along with Mao and Pol Pot, to Washington and London.

Pleks van klasseloosheid, verteenwoordig ‘n ongedifferensieerde samesyn die nuwe utopie wat aan ons voorgehou word. Dit is wat Schreiber met die cliché van ‘n “inklusiewe visie” bedoel. Dieselfde gemeenplaas word oor en oor aan ons in bier- en kola-advertensies oorgedra. Trouens, die skryfster en reklamekundige Sarah Britten het ‘n verdoemende PhD-proefskrif aan Wits geskryf waarin sy die rol van die SA Brouerye (tans SABMiller) by die skep van Suid-Afrika se “nuwe identiteit” aan die kaak stel: One Nation, One Beer: The Mythology of the New South Africa in Advertising.

Ons sien dus dat daar veel eerder ‘n verband tussen Schreiber se eie “inklusiewe smeltkroes”-denke en die revolusionêre marxisme van die EFF bestaan. Nóg Schreiber nóg Malema hou van ons land soos hy tans is en wil dit deur revolusionêre ingryping of sosiogeniëring verander.

Blykbaar is “konserwatisme” vir Schreiber ‘n vloekwoord, daarom dig hy dit vrylik toe aan almal wat hy wil kritiseer. Onderliggend aan die meeste konserwatiewe lewensbeskouings is egter die gedagte dat ‘n volk of gemeenskap oor die vryheid moet beskik om self sy aard en toekoms te bepaal. Patriotiese Afrikaners kies self om “Die Stem” te sing, sonder dat dit deur die staat of SA Brouerye of die grondwet op hulle afgedwing word.

Hoewel die huidige SA grondwet oor verskeie gebreke beskik, erken dit nogtans vryheid van assosiasie en vryheid van uitdrukking, wat dit vir mense moontlik maak om enigiets te sing wat hulle wil.

Dit is ook natuurlik dat Afrikaners weens algemene geweldsmisdaad en korrupsie minder met die huidige bewind identifiseer as met hul vertroude nasionale simbole, waaronder ‘n verruklike volkslied soos “Die Stem”. Trouens, tesame met die Franse “La marseillaise”, is “Die Stem” waarskynlik die mooiste volkslied ter wêreld. Suiwer om estetiese redes verdien dit om nog baie lank in die harte van mense te leef. Die huidige hibriede volkslied van Suid-Afrika skend die integriteit daarvan as kunswerk en dit was net die grysskoengenerasie van NP-politici wat daartoe kon instem dat dit as ‘n laslappie by die ANC se lied, “Nkosi Sikelel’ iAfrika” gevoeg word. Dis vir my op dieselfde vlak as die geboue deur van ons grootste argitekte soos die Skotse Afrikaner, Gordon Leith, wat tans in Johannesburg met filistynse argeloosheid gesloop word.

Die enigste mense wat teen die sing van “Die Stem” in die openbaar beswaar maak, is ‘n klein groepie verloopte Afrikaners en professionele klaers wat dit op hulself neem om Afrikaners te “betig” telkens as hulle van die kwasi-Amerikaanse spoor afdwaal. Hoe lank moet ons nog met dié steriele en voorspelbare jeremiades saamleef?

Aangesien Schreiber Duits magtig is, mag hy iets van Nietzsche weet, wat ook die na-oorlogse denke op die Europese vasteland geweldig beïnvloed het. Ons moet ophou om ons bestaande kultuur te probeer ontken ten gunste van die soort internasionalisme wat tans wêreldwyd soveel krisisse veroorsaak. Eerder behoort ons ons eeue oue tale en tradisies te “beja” soos Nietzsche gesê het en nie te skroom om te sing, te dans en te skryf nie.

Utopiese samesyn, soos klasseloosheid, lei juis tot konflik omdat dit sowel die individu as die gemeenskap van sy keusevryheid ontneem en hom in ‘n reënbooggevangenis (of -kroeg) inkerker.

Die onlangse ryke was almal koloniaal en verdrukkend van aard. As Statebondsland poog Suid-Afrika steeds om hom as ‘n nuwe klein empaaier daar te stel, maar dit het reeds misluk, lank voordat Afrikaners weer openlik “Die Stem” begin sing het.

Bouval

Bouval

Waar eens gewoel en gewerskaf
is, staan nou gras, geel soos kakie
knapsekêrels ‘n olieboom of twee
‘n akkedis huiwer en skarrel weg

Dakloos gloei die wit mure nogtans
teen twaalfuur in die snikheet son
swart krake rank na bo en onder
soos versteende plante naamloos

Geskend die grafstene iewers teen
die randjie, graniet en kruis weggedra
herwin vir ‘n beter doel as om
die verdwene stamlede te gedenk

Die windpomp het verroes
die dam is leeg en gebars
die leë krip ‘n simbool van gebrek
aan sowel skaapskare as herder

As die son laatmiddag water trek
verdonker geleidelik elke venstergat
en iewers glim spatsels lig
soos oë agter grynsende maskers

Die nuwe-Suid-Afrika-legitimiteitskrisis

Sonder die Hertzog-regering van 1924 sou daar nooit ‘n oranje-blanje-blou-vlag of Die Stem gewees het nie!

Die invloedryke Duitse regsfilosoof Carl Schmitt het van “uitsonderlike toestande” gepraat waartydens mag van hande verwissel: oorloë of politieke krisisse oor die algemeen. Die Franse noem hul huidige stelsel die “Vyfde Republiek”, aangesien daar sedert die Revolusie van 1789 al vier vorige republieke was wat om een of ander rede ten einde geloop het. Die Vyfde Republiek het tydens die Algerynse oorlog op 4 Oktober 1958 begin.Suid-Afrika ervaar tans ‘n legitimiteitskrisis wat tot so ‘n uitsonderlike toestand mag lei.

Dan RoodtTot dusver het ons ten minste vier ander uitsonderlike toestande gehad. Die eerste was tydens die 1790s toe die Patriottebeweging onder Kaapse Afrikaners teen die Kompanjie se heerskappy begin beswaar maak het. Ons voorouers is juis deur die Franse Revolusie geïnspireer en het daarom in die nag geheime pamflette versprei en op selfregering begin aanspraak maak.

Ná die tweede Britse besetting in 1806 het die Groot Trek plaasgevind, wat insgelyks op ‘n verwerping van die “wettige gesag” van Brittanje neergekom het. Selfs die NG Kerk het die Trekkers onder sensuur geplaas en geëkskommunikeer.

Die Rebellie van 1914 was ingelyks ‘n legitimiteitskrisis, maar het nie tot ‘n uitsonderlike toestand gelei nie, aangesien die Botha-regering wel die mag behou het.

Maar in 1922 het daar ‘n staking en opstand van werkers aan die Rand plaasgevind wat gewelddadig deur die Smuts-regering onderdruk is. Dit het tot die magsverlies van Smuts en die pro-Britse faksie in ons politiek aanleiding gegee, met Hertzog wat in 1924 aan bewind gekom het. Sonder daardie Hertzog-regering sou daar nooit ‘n oranje-blanje-blou-vlag of Die Stem gewees het nie!

Gedurende die 1980s is ‘n ongekende propaganda-oorlog vanuit die buiteland teen Suid-Afrika gevoer, tesame met buitelandse inmenging in die vorm van steun vir stedelike terreur en guerilla-oorlog teen die land. Natuurlik was die Angolese of Grensoorlog ook aan die gang.

Ten minste vier state het destyds teen ons opgeruk: Die voormalige Sowjetunie, Kuba, Oos-Duitsland en Swede. Vanweë die eksterne druk het Afrikaners al hoe meer verdeeld geraak, met die HNP en KP wat van die NP afgestig het. Op die ou end het FW de Klerk en die hele kabinet teen PW Botha se leierskap gemuit. Nie lank daarna nie het die NP gekapituleer teenoor die eksterne ANC en SAKP-leierskap wat deur die vier buitelandse magte, asook die globale Angel-Saksiese media ondersteun is.

Die chaos van die vroeë negentigerjare was ‘n klassieke geval van ‘n legitimiteitskrisis wat tot ‘n uitsonderlike toestand en magsoordrag lei.

Dog, hoewel die ANC intussen sy militêre en institusionele mag binnelands gekonsolideer het en steeds in die buiteland gewild bly, ervaar sy bewind tans ‘n tipiese Afrika-legitimiteitskrisis. Daar heers wydverspreide korrupsie, nepotisme en magsmisbruik op alle regeringsvlakke. Nie net deligitimeer dit die stelsel nie, maar die staat verloor ook beheer oor sy burgers. Misdaad is geheel en al buite beheer. In sommige voorstede is elke huis al beroof. In vele ander lande sou die regering reeds deur betogings en ‘n versetsbeweging oorweldig gewees het.

Waarom gebeur dit nie in Suid-Afrika nie? In die eerste plaas is die bevolking, veral Afrikaners, baie vredeliewend en wetsgehoorsaam. Daar aanvaar hulle selfs gesag wat nie meer wettig is nie. Swartes betoog wel makliker en brand geredelik geboue af, maar in die verlede – vóór 1994 – is hulle juis deur Swede, Nederland en ander state betáál om dit te doen!

Geen betoging of opstand geskied ooit spontaan nie en veral ook nie die publisiteit wat agterna daaraan gegee word nie. Meer mense sterf tans gewelddadig as ooit onder die NP-regering en tog bly die buitelandse media heel kalm oor Suid-Afrika, anders as in die tagtigerjare toe selfs ‘n paar brandende buitebande iewers as die “begin van revolusie” voorgestel is.

Omdat die ANC en SAKP deur middel van propaganda aan bewind gekom het, verstaan die organisasie dat hy beheer oor die media moet uitoefen. Vandaar dus die taamlik openlike manier waarop gesorg word dat die SAUK en sy bestuur deur ANC-lojaliste gevul word.

Wat Afrikaners betref, verseker die Naspersgroep ook “denkbeheer”. Al hoe minder Afrikaners word toegelaat om in die groep se Afrikaanse koerante te skryf en op KykNET te verskyn! Bruines, swartes en selfs Engelssprekendes geniet as meningsvormers voorkeur in die Naspersmedia.

Brood en sirkusse – panem et circenses soos die Romeine dit genoem het – is ‘n ander manier waarop die staat poog om sy kwynende legitimiteit te behou. Vandaar die staatstoelaes wat uitbetaal word en wat vir die ANC stemme moet verseker, asook sy konstante inmenging in sport, wat in die meeste lande as ‘n privaataangeleentheid beskou word. Slegs in die voormalige kommunistiese Oos-Europa is sport so konstant deur die staat oorheers.

Om te keer dat die legitimiteitskrisis in ‘n volskaalse politieke krisis of noodtoestand oorslaan, sal die ANC en sy meelopers steeds poog om propaganda aan te wend. Vandaar ook die Mandela-kultus wat selfs noudat die Groot Xhosa dood is, lewendig gehou moet word met jaarlikse “Mandela-dae”, die onthulling van standbeelde op elke denkbare en ondenkbare plek, en so meer.

Ongelukkig is dit so dat regeringskrisisse in Afrika veel langer vedra word as op ander vastelande lande. ‘n Vervallende staat kan dus dekades voortduur en indien daar nie van buite af ingegryp word nie, kan ‘n heerser en sy naaste familie of sy party oënskynlik onbepaald aan bewind bly. Robert Mugabe se Zimbabwe is so ‘n geval, maar daar is vele ander voorbeelde daarvan in Afrika.

Die onbekende faktor in Suid-Afrika is die internet. Meeste mense, veral Afrikaners, beskik deesdae oor redelike goeie en selfs hoëspoedinternetverbindings. Terwyl staatsgesag van die tradisionele media soos radio, TV en koerante afhanklik is, woed die aftakeling daarvan op webwerwe en in die sosiale media.

Twitter is reeds een van die mees invloedryke media en almal, van staatshoofde tot sokkersterre en joernaliste poog om hul invloed daar te laat geld. Hoewel Naspers en ander media ‘n veldtog teen Steve Hofmeyr voer, veg hy op Twitter, waar hy met een twiet 106 000 mense kan bereik, moedig terug.

Persoonlik verskaf dit my nogal genoegdoening dat ek die meeste liberale joernaliste, ook van die kapitaalkragtige Engelse media, op Twitter uitstof wat ons aantal volgelinge betref.

Oor die afgelope paar dae is ek besig om die redaktrise van een van die giftige anti-Afrikaanse en antiblanke webblaaie op Twitter in te haal en sal haar waarskynlik binnekort verbysteek. Haar invloedryke webblad word vanuit die buiteland en taamlik duistere bronne (buitelandse veiligheidsdienste?) gefinansier, maar praag staan nie vir hulle terug nie.

Tans beskik ek oor 9 300 volgelinge op Twitter, wat elke dag met omtrent 30 toeneem. Volg my op Twitter en help my om die 10 000-kerf te bereik:


Die stryd op die internet sal uiteindelik bepaal of hierdie stelsel sy natuurlike gang gaan en vanself in duie stort, en of dit nog jare en dekades lank zombie-agtig gaan voortduur.

Ope brief aan Piet Croucamp

Geagte Piet Croucamp,

U skrywe aan Johan van der Merwe spreek van presies die soort onverdraagsaamheid en fanatisme wat soveel van ons al genoop het om regdeur die huidige “demokrasie” te sien.

Oud-genl. Van der Merwe se opleiding in die polisiekollege blyk van hom veel meer van ‘n regsgeleerde en intellektueel te gemaak het as u nuwe-Suid-Afrika-PhD wat u blykbaar op sekulêr-godsdienstige geloofsgronde verwerf het. Bekering en fundamentalisme speel in u geval ‘n groter rol as enige kennis of logiese denke.

Die breedvoerige standpunt wat Johan van der Merwe uiteengesit het, beide in sy ope brief aan mev. Zille en sy memorandum “The Conflict of the Past: A Factual Review” is gegrond op eeue oue Westerse beginsels in die wysbegeerte en ons Romeins-Hollandse reg, naamlik dat elkeen op gelyke behandeling geregtig is. Daarmee saam, dat morele beginsels insgelyks nie van dubbele standaarde gebruik moet maak nie. En dan die audi alterem partem-reël wat daaruit voortvloei, naamlik dat elkeen in ‘n saak aangehoor moet word en dat ‘n eensydige relaas oor ‘n voorval of selfs die geskiedenis onaanvaarbaar is.

U rol om sowel individuele Afrikaners as ons hele volk en kultuurgroep te probeer verdag maak, lyk al hoe meer bedenklik, selfs sinister. Kennelik word u iewers vergoed of ten minste vereer vir u verbete pogings om sensuur op ons toe te pas.

Verlede jaar het u die heksejag op dr. Louise Mabille van Tukkies ontketen, meer onlangs Steve Hofmeyr probeer beswadder en nou dié venynige briefie aan Van der Merwe waarin u hom sowaar die doodstraf toewens! Boonop noem u hom ‘n lafaard van apartheid.

Asof u geesgenote, die terroriste wat met die mees totalitêre bewind van die twintigste eeu, die Sowjetunie, geheul het en onskuldige burgerlikes in Suid-Afrika met motorbomme en die halssnoermetode vermoor het, nie vuige lafaards was nie! Daar word bereken dat tot 60 miljoen mense in die Sowjetunie gesterf het vanweë die soort stomme, linkse fanatisme waarvan u dikwels vulgêre uitsprake popel.

Die punt wat oud-genl. Van der Merwe maak, naamlik dat grootskaalse en georganiseerde terreur slegs met onkonvensionele metodes beveg kon word, is waarskynlik geldig. Dit verg ook geweldige moed om die vrylating van Eugene de Kock te bepleit, die man wat deur die histeriese mediamense in ons land, asook in Brittanje en die VSA, met duiwelse byname behang word. Terwyl hul eie terroriste en moordenaars, soos die aanvallers op die St. James-kerk, byvoorbeeld, argeloos verontskuldig word.

Ons het oor die afgelope week gesien hoe diegene wat Steve Hofmeyr sy spraakvryheid en artistieke vryheid wil ontsê, tot ‘n platvloerse geskel oorgaan, iets wat kennelik ook deel van u eie repertoire uitmaak.

Hoe knus u eie verhouding met die huidige maghebber ook al mag wees, gee dit u nie die reg om ons aanhoudend te beledig en te verguis nie. Gegewe dat u, soortgelyk aan mnr. Joe Slovo van die SAKP en vader van die terreurveldtog, in die buiteland gebore is, is dit soveel te meer vermetel dat u ons inheemse Afrikaners se regte en menswees op soveel maniere kan vertrap.

Ongeag ons onderlinge verskille en die afwesigheid van enige partypolitieke oplossings, is Afrikaners vandag meer verenig as ooit in ons aanspraak op gelyke burgerskap van dié land, wat beteken dat ons op elke gebied gelyk behandel wil word.

Ons verwerp sowel kommunisme as die verwante Amerikaanse rasse-ideologie wat ons op grond van ons velkleur en afkoms vir altyd aan negatiewe rassevoorkeure onderwerp.

Ongeag die redes vir hul aanhouding, dring ons daarop aan dat al ons politieke gevangenes billik en wetmatig behandel sal word, iets wat tans duidelik nie die geval is nie.

Trouens, solank as wat daar Afrikaner- politieke gevangenes bestaan, sal ons nie vry wees nie.

Die een positiewe rol wat fanatici soos u speel, is om die huidige stelsel in sy totalitêre naaktheid en onverdraagsaamheid te ontmasker. Dit sou daarom betaamlik wees as u minder die woord “demokrasie” gebruik en u meer op Stalinistiese retoriek soos “fascisme” en “klassevyand” beroep.

Dat u nostalgie vir Rooi Terreur en die vergange Sowjetryk ook ‘n skeutjie anglofilie en verlange na die Britse Ryk insluit, spreek byna vanself. Daarvan getuig u ongeneeslike Boerehaat.

Groete,

Dan Roodt

Nuwe SAUK-hoof wil ‘lisensies’ vir joernaliste sien

Die nuwe bedryfshoof van die SAUK, Hlaudi Motsoeneng, gaan volgens die koerant The New Age formeel vir Kommunikasieminister Faith Muthambi vra dat joernaliste voortaan lisensies sal moet hê om te mag skryf.

“Ons gaan sulke voorleggings doen. Ek is verbaas dat die SA nasionale redakteursforum dit kan teenstaan. Dit beteken dat hulle nie hul werk behoorlik doen nie,” sê Motsoeneng.Volgens die koerant het hy reeds ‘n plan opgestel en is bloot besig om dit verfyn alvorens dit aan Muthambi voorgelê word.

Motsoeneng het voorheen aangedui dat joernaliste ‘n lisensie soos dié in die mediese en regsberoepe behoort te hê om te mag praktiseer.
Joernaliste wat dan “onprofessioneel” optree, se lisensies sal weggeneem word.

Buitelanders ‘kuier te lank’ op hul SA visums

‘Buitelanders help Suid-Afrika om van die verwoesting van apartheid te herstel’

In die eerste kwartaal het127 656 buitelanders wat oor ons grense gekom het “te lank op hul visums gekuier”. Blykbaar is boetes ook “ondoeltreffend” as ‘n “afskrikmiddel” om buitelanders te oorreed om die land te verlaat, aldus die adjunkminister van binnelandse sake, Mkuseni Apleni.

Daarom wil die ANC-regering voortaan onwettige immigrante wat “verskeie kere” onwettig in die land gevang word tot “ongewenstes” verklaar. Die werklike syfer van onwettige immigrante of mense wat met vervalle visums in die land verkeer, is egter waarskynlik veel hoër as die amptelike 127 656.

Die departement van binnelandse sake maak dit ook voortaan makliker om om politieke asiel in Suid-Afrika aansoek te doen. By die grensposte sal ‘n asieltransitovisum wat vyf dae geldig is uitgereik word, waarna die asielsoeker by die naaste “vlugtelingontvangskantoor” kan aanmeld. Die vorige transitopermitte is nou afgeskaf.
Dit gaan ook nou makliker wees vir studente van oor die hele Afrika om in Suid-Afrika te kom studeer. Voorheen moes hulle jaarliks hul studentevisums hernieu soos in Europese lande die geval is. Voortaan sal hulle egter van ‘n langer visum voorsien word wat vir die duur van die kursus geldig is.

Apleni sê:

“Sommige studente bly in die land aan nadat hulle gegradueer het, en dra sodoende tot die ekonomie by.

“In die 1999-witskrif oor internasionale migrasie, het ons ons as ‘n nuwe demokratiese maatskappy wat van die verwoesting van apartheid herstel, daartoe verbind om mense met vaardighede, kundigheid, hulpbronne, entrepreneurskap en kapitaal aan te lok wat tot die land se heropbou, ontwikkeling en nasiebou kan bydra.”