T.T. Cloete is dood

Die Afrikaanse digter T.T. Cloete het vanoggend in die Mooimed-hospitaal op Potchefstroom gesterf. Hy was een van die bekendste moderne Afrikaanse digters wat veral in woordspel en kriptiese beeldspraak uitgemunt het. Theunis Theodorus Cloete is op Republiekdag, 31 Mei, in 1924 gebore en was dus 91 jaar oud ten tye van sy oorlye.

Hoewel hy as dosent en literêre teoretikus aan die Universiteit van Potchefstroom aktief is, debuteer Cloete eers op die rype ouderdom van 56 met sy bundel Angelliera, waarvoor hy sowel die Ingrid Jonker-prys as die WA Hofmeyr-prys vir Poësie ontvang. In ‘n onderhoud met Die Burger op 12 Februarie 2011 het Cloete verklaar:

“Ek kom uit ’n ras-egte boeregemeenskap. Maar my pa was as boer baie belese en het altyd vir ons gesê ons bly naby die engele.”

Cloete promoveer in 1953 onder ‘n ander groot, miskien die grootste, Afrikaanse digter N.P. van Wyk Louw in Amsterdam met die proefskrif: “Trekkerswee en Joernaal van Jorik”.

Hy was 58 jaar lank getroud met Anna van Zyl, wat op 2 Mei 2007 aan nierkanker oorlede is. Gedurende die laaste vier jaar van Anna se lewe het hy haar self versorg. Volgens sy seun Theo, “het hy nooit haar bed verlaat nie. Hy het homself daar ingerig en langs haar bed gesit en werk.” In ‘n ander onderhoud in Die Burger in 2009 het Cloete oor sy vrou gesê:

“Anna was die nie-skrywende digter in my. Sy het my bewus gemaak van so baie dinge. Goed wat spontaan aanleiding gegee het tot gedigte. As jy die verhouding tussen Alice en Edward Elgar snap, het jy dalk iets van die verhouding tussen my en Anna.”

In J.C. Kannemeyer se Geskiedenis van die Afrikaanse Literatuur word Cloete redelik afgeskeep, waarskynlik omdat hy en Kannemeyer in 1980 in ‘n polemiek betrokke was oor die oorspronklikheid, aldan nie, van Kannemeyer se uitsprake oor Afrikaanse literêre werke. Nietemin, gegewe die groot aantal pryse wat Cloete vir sy œuvre ontvang het, word hy as een van die groot Afrikaanse digters van die twintigste eeu erken.

Volgens Heilna du Plooy het na Cloete se akademiese werk verwys en “hoedat hy geskool is in ’n wye humanitêre insig in die geestesaktiwiteit van die mens”. CLoete het ook vertalings van Frans na Afrikaans gedoen.

Artikels oor T.T. Cloete:

Afrikaanse Wikipedia

TT Cloete (1924–2015), biografie deur Erika Terblanche

saturnusfees

saturnusfees

kom skink nou nog ‘n dop in ons dopperland
waar elkeen met ‘n teleskoop toegerus
die sterre en planete beskou in die wete gesus:
lê die hemelse orde nie voor die hand?

dog op aarde op die romeinse vakansiedag
as elke jan rap die winkels bestorm en fuif
en politici en sakemanne na geld snuif
soos kokaïen vanaf ‘n spieël onder gelag

weet ons wie voortaan gaan regeer
ons slawe bevry van onderdanigheid
wat ons te midde van grimmige vrolikheid
moet bedien, elke swygsame dame en heer

wat bo was is onder asook andersom
eens was hy geleerd ‘n gesiene man
nou eet hy slegs dan en wan
so kom ons om so kom ons om

soos destyds die god van ‘n enkel seisoen
gedurende die res van die jaar
grootliks en genadiglik onsigbaar
wink saturnus se ring op afstand van miljoen

die gasreus se weerkaatsde lig flonker
soos ‘n groot ster ‘n vae herinnering
aan ons vergane beskawing
met rondom ons gesigte woedend donker

soos dié van carthago se hammon-baäl
die grusame god wat nie huiwer
om babakrete in die vlamme te versluier
met musiek as hy sy eersgeborenes kom haal

die afrikasaturnus verstaan ons nou beter
sy behoefte aan menslike offerande
terwyl verbale vernis allerhande
slagspreuke walm wat verstar in die eter

eensklaps het hy jou en my beet
ons asems stol tot dié kreet

Bouval

Bouval

Waar eens gewoel en gewerskaf
is, staan nou gras, geel soos kakie
knapsekêrels ‘n olieboom of twee
‘n akkedis huiwer en skarrel weg

Dakloos gloei die wit mure nogtans
teen twaalfuur in die snikheet son
swart krake rank na bo en onder
soos versteende plante naamloos

Geskend die grafstene iewers teen
die randjie, graniet en kruis weggedra
herwin vir ‘n beter doel as om
die verdwene stamlede te gedenk

Die windpomp het verroes
die dam is leeg en gebars
die leë krip ‘n simbool van gebrek
aan sowel skaapskare as herder

As die son laatmiddag water trek
verdonker geleidelik elke venstergat
en iewers glim spatsels lig
soos oë agter grynsende maskers

praag begin ‘meem’-veldtog om stereotipering van Afrikaners teen te werk

NPVWL_domenregspraag het ‘n ‘meem’-veldtog begin om die stereotipering en verguising van Afrikaners in die hoofstroommedia, veral Naspers, teen te werk. N.P. van Wyk Louw se foto sal saam met allerlei slagspreuke gebruik word met die gedagte dat dit viraal op die internet, per e-pos en via sosiale media sal versprei.

Neem self hieraan deel deur die skakel na hierdie bladsy onder u vriende en kennisse te versprei of klik op die “deel”-knoppie vir Facebook en Twitter hiernaas.