Nuwe bywerking 18 November 2014: Geagte, leser, ons het so pas die beëdigde verklaring van Conrad Koch, alias Chester Missing, se prokureurs ontvang: 90 bladsye van onverdunde linkse politiek, anti-Afrikaner- en anti-blanke propaganda. Sowel Steve Hofmeyr as ek word met die teerkwas van “rassis” bygedam.
Ook die redaktrise van die Nasperskoerant City Press, Ferial Haffajee, ondersteun in ‘n meegaande verklaring Koch se aanspraak op algehele “spraakvryheid”. Vir Koch gaan dit daaroor om Steve Hofmeyr en enige Afrikaner wat dit durf waag om hom teen politieke korrektheid uit te spreek, te belaster, te verguis en al sy bronne van inkomste deur intimidasie en propaganda af te sny.
Kan ons dit aanvaar? U het oor die afgelope week gesien hoe sommige Afrikaanse organisasies opsy staan te midde van die herrie rondom Steve Hofmeyr se “apartheid-twiet“, asook hoe ons opportunisties deur Afriforum aangeval is, noudat die ekstreem-linkse faksie ons in hul visier het.
Sonder u steun gaan ons nie dié belangrike intellektuele en hofstryd wen nie. Sluit nou dadelik by PRAAG aan, vul ‘n debietorder in met die bedrag van u keuse of kontak ons by: inlig[by]praag.org.
Ons het dit al male sonder tal op dié forum herhaal: die Afrikaner het nie die stryd verloor weens ‘n gebrek aan durf, wapentuig of selfs middele nie. Ons het die vierde sterkste weermag ter wêreld gehad, pragtige ambassades in elke Westerse hoofstad, asook die SAUK, koerante en universiteite.
Die een terrein waarop die Afrikaner die spyt afgebyt het, was op die gebied van inligting of propaganda. Uiteindelik het die ANC en SAKP die land oorgeneem, byna sonder om die spreekwoordelike skoot te skiet.
Hoe was so ‘n groteske oorgawe moontlik? Tot dusver het vele mense die klem gelê op die verraad van mnr. FW de Klerk en die Nasionale Party, maar hulle het nie met die inligtingstryd – noem dit die semantiese oorlog (SO) – rekening gehou nie.
Oral in die verlede is ons verguis, met Nazi’s vergelyk en veral uitgeskel vir “rassiste”. Die intellektuele opstand woed al lankal hier op praag, maar Steve Hofmeyr het met sy sing van Die Stem openlik teen die polities korrekte dwangbuis van die nuwe Suid-Afrika in opstand gekom.
Die Stem, daardie onskuldige volkslied waarmee ons grootgeword het, het ‘n amperse histerie in die hoofstroommedia veroorsaak. Toe Steve tien dae gelede twiet dat swartmense self vir apartheid verantwoordelik was, “go figure”, het ‘n nog groter lawaai losgebars.
Maar dit was eintlik die histerie van mense wat reeds besef dat hulle hul greep op die Afrikaner verloor het. Vandaar dus die heftige debatte en stryde wat daar tans op die internet en op sosiale media rondom Steve en sy uitsprake woed.
Vanuit die staanspoor het ons besef dat die oomblik uiteindelik aangebreek het dat mense vir hulleself gaan begin dink en nie langer die knuppel wat Beeld swaai, vrees nie.
Die SO wat tans op sosiale media woed, verg feitlik 24-uur-pe-dag-aandag.
Ons mág nie hierdie rondte verloor nie, ook nie die hofsaak wat PRAAG saam met Steve teen sy teisteraar, die polities korrekte buikspreker Conrad Koch en sy swart pop Chester Missing, aanpak nie.
Om te kan wen, sal ons alles moet insit. Maar ons het baie meer steun nodig, veral finansieel. Vul dus asb. so gou moontlik ons debietordervorm in of stuur vir ons ‘n epos na inlig@praag.org indien u ‘n kontantskenking wil maak.
Eendrag maak mag! Hierdie is opwindende tye; verandering mag dalk net om die draai lê.
Die stryd wat tans rondom die sanger Steve Hofmeyr woed, het breë gevolge vir die voortbestaan van Afrikaners en die Suid-Afrikaanse politiek in die algemeen. By tye in die verlede het Afrikaanse sangers en kunstenaars ‘n veel belangriker rol as politici gespeel om die geskiedenis ‘n nuwe rigting te laat inslaan en vandag is dit ook nie anders nie.
Dink maar aan Afrikaans self, wat deur C. E. Boniface, Jan Lion Cachet, S.J. du Toit en die Genootskap van Regte Afrikaners vanuit die niet met hekelskrifte en gedigte geloods is en in die twintigste eeu tot Suid-Afrika se belangrikste kultuurtaal sou ontwikkel. Die digter Eitemal het met sy verbranding van ‘n Britse vlag op die Tukkiekampus in die dertigerjare ‘n finale breuk tussen Boer en Brit veroorsaak en sodoende die destydse Afrikanernasionalisme ‘n hupstoot gegee.
Hofmeyr het met sy Engelse twiet oor swartmense wat die ware argitekte van apartheid sou wees („Sorry to offend but in my books Blacks were the architects of Apartheid. Go figure“) byna onmiddellik histerie in die geledere van linkse Engelse meningsvormers veroorsaak. Dit is as heiligskennis beskou. Maar sulke uitsprake wat téén die konsensusmening indruis, skep dikwels vernuwing in ons denke. Toe George Orwell en Arthur Koestler vir die eerste keer kritiek op die kommunisme in die veertigerjare gelewer het, het ‘n groot deel van die Europese intelligentsia dit as heiligskennis beskou en is hulle daarvoor verwerp. Ook Albert Camus se spottende verwysing na die Kommunistiese Party as ‘n „Rooi Kerk“ het ‘n breuk tussen hom en Jean-Paul Sartre veroorsaak en het tot hewige rusies gelei.
Dat ‘n kritiese uitspraak oor ons verlede op sigself as „rassisme“ uitgekryt word, toon in watter mate Suid-Afrika in die greep van ‘n ongesonde fanatisme en gebrek aan demokratiese verdraagsaamheid verkeer. Aangesien die huidige stelsel op soveel gebiede reeds krake vertoon, bestaan daar sekerlik die vrees dat dit sal moet verander, waardeur vele mense – nie net ANC-kaders nie – hul huidige magsposisies sou moes prysgee. Vandaar dus die heftigheid en buitenissige woede waarmee meer indringende kritiek op ons heersende ideologie begroet word.
Die buikspreker Conrad Koch verteenwoordig ‘n lid van die Engelse akademiese en media-elite wat sedert 1994 ons sienings van die geskiedenis en onsself bepaal. Koch self spog voortdurend met sy Meestersgraad in die antropologie wat van hom ‘n verhewe maatskaplike kommentator sou maak. Agter Koch staan ‘n hele falanks Engelse joernaliste en akademici wat deur hul afkeer van Steve Hofmeyr en Afrikaners in die algemeen verenig word.
Steve Hofmeyr is ‘n sanger en kunstenaar wat voortdurend met gewone mense in aanraking is. Op ‘n intuïtiewe manier sien hy die oplossing vir ons dilemma raak en hoe om die politieke skaakmat wat ons bereik het, te omseil. Wat as nie net Afrikaners en blankes nie, maar ook swartmense, aan apartheid aandadig was? „Gedeelde aandadigheid“, noem Hofmeyr met sy gebruiklike opgewektheid dit op Twitter.
Dis ‘n radikale idee, maar nie so vergesog nie.
Dat die vorige politieke stelsel oor baie dekades en selfs eeue heen in ons land óók deur swartmense ondersteun en onderhou is, kan sekerlik nie in twyfel getrek word nie. Vandag sit Buthelezi en Holomisa, wat voorheen tuislandleiers was, saam met die ANC in die parlement. Almal vind dit normaal. Anders as na Hofmeyr, slinger niemand doodsdreigemente na hulle toe nie. Frederik van Zyl Slabbert het iewers gesê dat tot sestig persent van die Suid-Afrikaanse bevolking op ‘n stadium by die apartheidstelsel betrokke was, dus is ons almal ewe „skuldig“.
Die casinomagnaat, Sol Kerzner, het danksy apartheid skatryk geword. Dalk moet ons hom „die apartheidsmiljardêr“ noem. Vandag behoort een van die mees luukse hotelle in Kaapstad steeds aan hom. Sien ons dat die skuim-om-die-mond-linkses en -liberale voor sy hotel betoog of hom op Twitter verguis en belaster? Nee, kennelik nie.
Daar mag ‘n donker kant wees aan Steve Hofmeyr se stelling oor swartmense wat die argitekte van apartheid was. Tot dusver het hy self nie veel daaroor uitgebrei nie, maar miskien hoef hy ook nie. Die meeste van sy ondersteuners verstaan dit instinktief. Dit het te make met iets soos „self-segregrasie“, ‘n term wat insgelyks deur die Joods-Suid-Afrikaanse skryfster, Ilana Mercer, gebruik word. Mercer is ‘n „klassiek-liberale libertariër“ wat tans iewers in Washingtonstaat, daar waar Boeing en Microsoft gesetel is, woon.
Vele swartmense, om van lede van bepaalde stamme nie te praat nie, verkies om apart van ander te woon. Onlangs het van die links-liberale meningsvormers juis gal gebraak oor „die terugkeer van apartheid“ vir bykans 20 miljoen plattelandse swartmense in ons land wat hulle in sogenaamde „tradisionele gebiede“ bevind en steeds aan inheemse reg en die gesag van stamkapteins onderworpe is. Hul eeue oue gebruike, regstelsel en kultuur, het bestaan lank voor die Stellenbosse sosioloog, dr. Hendrik Verwoerd, van apartheid gepraat het en het hom oorleef! Die kaart van tradisionele gebiede in ons land stem presies ooreen met dié van die ou TBVC-state, tesame met die nie-onafhanklike maar selfregerende tuislande.
‘n Ander aspek van die debat wat Hofmeyr aangeroer het, maar wat vele mense verseg om, hetsy weens domheid, hetsy weens vooroordeel, raak te sien, is dié rondom die ontwikkelingsagterstand van Afrika wat noodwendig op ‘n stelsel van blanke of Europese oorheersing moes uitloop. Die liberale Amerikaanse akademikus, Jared Diamond, het ‘n hele boek daaroor geskryf met die titel, Guns, germs and steel, wat elke Suid-Afrikaner behoort te lees. Daar is ook ‘n aanlynvideo beskikbaar waarin Diamond oor sy idees uitbrei, wat ewe interessant is.
Steve Hofmeyr word van „rassisme“ beskuldig, terwyl hy bloot ‘n soort revisionistiese „nouvelle histoire“ bedryf. Die mense wat hom vir „rassisme“ verkwalik, herinner my aan die „groot wit marxiste“, ‘n term wat in my universiteitsdae gewild was; dit is linkses, veral natuurlik marxiste, wat ‘n taamlik minagtende siening van swartmense se politieke en intellektuele vermoëns koester en self beter weet wat vir hulle goed is. Daarom sien die groot wit marxis die swartman as ‘n soort kinderlike slagoffer van die geskiedenis en apartheid sonder dat hy self daaraan deelgeneem het. Sulke mense het natuurlik nog nooit verder as Rousseau se agtiende-eeuse stereotipe van die „edele barbaar“ gekom nie.
Wie is nou eintlik die rassis, Hofmeyr of die groot wit marxis wat slegs die „kind van Afrika“ soos in Ingrid Jonker se gedig raaksien, maar nie die volwasse Afrikamens wat op gelyke voet aan die geskiedenis deelneem nie?
As daar een ding is wat ‘n libgestremde kenmerk, is dit vrees. Vrees vir sogenaamde rassisme. Vrees vir die denkbeeldige regse gevaar. Vrees vir uitlatings deur sangers op sosiale netwerke. Daardie vrees neem tans die vorm aan van ‘n histeriese reaksie op Steve Hofmeyr se twiet oor apartheid. Van die heel bangstes bevind hulself in Auckland Park en Melville, Johannesburg, onder andere die liggewig-redakteur van Beeld, Adriaan Basson, asook die akademikus, Pirate Piet Broucamp.
Pirate Piet meen byvoorbeeld anderdag op Radio Sonder Mense te vertel hoe blankes bly moet wees dat ons ‘n Nüremberg-verhoor vrygespring het ná 1994. Kennelik ly Pirate Piet aan ‘n skuldige gewete, en het hy of sy voorouers hetsy swartes se grond gesteel, hetsy swartes aangerand of vermoor vóór 1994, maar ek deel gelukkig nie Pirate Piet se vrees nie. Ek het in my lewe nog nooit ‘n swarte benadeel of sy grond gesteel nie, en ek bekommer my dus hoegenaamd glad nie oor sulke aanklagte teen my nie. Sover my kennis strek, deel Steve Hofmeyr ook nie Pirate Piet se vrees en bewing vir die swart gevaar nie.
Nietemin is die aard van Pirate Piet se vrees baie interessant. Alhoewel hy hard poets aan sy beeld as ‘n ekstreemlinkse regime-naprater, koester hy duidelik ‘n intense vrees vir swartmense. Hy lê snags met ‘n bewende onderlippie en wonder of daardie einste swartes, voor wie hy so graag hande-viervoet kruip, hom ook met pangas gaan kom aantree soos die Mau-Mau met die Britse setlaars in Kenia gemaak het, sou ‘n Afrikaanse sanger aanstoot gee op Facebook of Twitter. Niks maak hom so vinnig beheer verloor oor sy blaas se sluitspier as wanneer iemand soos Steve Hofmeyr ‘n opmerking maak wat volgens Pirate Piet die swartes, vir wie hy so doodbang is, kan antagoniseer nie.
Wie is terloops die grootste rassis: Iemand wie se mislike bestaan gekenmerk word deur ‘n intense vrees vir swartmense, Pirate Piet, of Steve, wat swartes nie vrees nie en die moed van sy oortuiging gehad het om oop kaarte oor sy mening oor apartheid te speel? Is die definisie van rassisme nie om ‘n sekere eienskap (wreedheid en barbaarsheid in Pirate Piet se geval) aan ‘n sekere ras toe te dig, en hulle gevolglik te vrees nie?
Mens vind nog ‘n ander tipe vrees op die blaaie van Naspers se publikasies. Daardie vrees is een vir die feite en die waarheid. Niks veroorsaak so maklik bruin merke in ‘n Naspershoernalis se onderklere as iemand wat die moed het om die politiek inkorrekte waarheid in die openbaar kwyt te raak nie. Nou kyk, mens moet maar die histeriese berigte en meningstukke met ‘n groot sak sout opneem, want selfs nie eens ‘n Naspershoernalis is heeltemal so dom om nie te besef dat Steve Hofmeyr doodreg was oor apartheid nie.
Daar in Naspers se kantore sien hulle ook, nes die res van ons, hoe die poskantoor, nes talle ander instansies sedert 1994, wanfunksioneel geraak het. In 1906 is die Cullinandiamant per gewone slakkepos na Engeland verskeep, en het dit veilig daar uitgekom. Meer as ‘n honderd jaar later, in ‘n tydperk van rekenaars en binnebrandenjins, kan die getransformeerde poskantoor egter nie eens briewe tussen Aucklandpark en Melville aflewer nie. ‘n Posstuk wat ‘n diamant bevat het, sou nie eens die agterkamer van die poskantoor waar dit versend is, gehaal het, voor dit gesteel sou wees nie. Daardie Naspershoernaliste weet ook baie, baie goed hóékom die poskantoor nie meer sy mandaat kan uitvoer nie – dit is getransformeer terug na die steentydperk, en staan onder swart beheer. Binne slegs 20 jaar is ‘n funksionerende organisasie vernietig deur swart wanbestuur en militante swart werkers.
Laat ek dit dus in eenvoudige terme stel: Apartheid was nie opsioneel nie. Apartheid, asook die wette wat deur die Britte ingestel is, is ingestel om te verhoed dat presies wat in 2014 aan’t gebeur is – endemiese korrupsie, verval, wanbestuur, moorde, verkragtings, kragonderbrekings, berge onafgelewerde pos – nie reeds in 1914 gebeur het nie. Dit was nie blankes se skuld dat swartes on-ontwikkeld was in 1652 of selfs in 1852 nie. Ons voorouers het bloot geen ander keuse gehad nie.
Die gemiddelde Naspershoernalis wéét al die bostaande, maar nietemin vind hy, asook Joodse ploerte wat nog met poppe speel, dit nodig om Steve te probeer demoniseer. Dus vind ons histeriese, tranerige uitbarstings wat Steve veroordeel en probeer afmaak as ‘n randeier wat nie namens Afrikaners praat nie. Het Steve al ooit beweer hy praat namens Afrikaners, wonder ek terloops? Tog is die kans helaas goed dat die kabaal van Joodse seuntjies wat nog popspeel, Naspershoernaliste en ekstreemlinkse akademici, Steve se lewe nog vir hom onhoudbaar gaan maak. Miskien is sy sangloopbaan verby, en moontlik gaan hy sukkel om ooit weer by ‘n fees op te tree. Dit is eintlik verstommend, nè? Durf en praat die waarheid, en die linkses, mal van hul kranksinnige vrees vir die waarheid, sal op jou toesak soos ‘n swerm brommers, en jou probeer vernietig.
Ek het egter nuus vir Naspers en agterlike Joodse ou mannetjies wat nog met poppe speel: Nie net Steve nie, maar minstens driekwart van Netwerk24 se eie lesers, volgens ‘n peiling op hulle eie blad, stem saam met die feite oor apartheid. Ek plak die uitslag van Naspers se eie peiling hier onder. Ja, julle kan weliswaar vir Steve doodskree en sy sangloopbaan is bes moontlik verby agv julle kwaadwillige optrede. Minstens driekwart van die gewone blankes op straat ken egter die waarheid, daardie einste waarheid waarvoor julle so ‘n intense vrees koester. Nee, dis nie rassisme, julle ou towerwoordjie nie. Dit wat julle rassisme noem, is bloot gesonde oordeel, gegrond op eenvoudige waarnemings.
Wees dus gerus bang, maar ook julle weet dat Steve reg is.
Conrad Koch en sy pop Chester Missing het Donderdag voortgegaan om twiets te stuur oor Steve Hofmeyr ten spyte van ‘n tussentydse beskermingsbevel teen hom.
Koch het Hofmeyr in sy jongste twiet gedreig en gesê hy gaan hom “brand”.
Beeld het Donderdag berig dat Koch bevestig het dat hy ‘n telefoonoproep gekry het rakende die hofbevel, dus moet Koch bewus wees daarvan dat hy in die tronk kan eindig as hy nie met sy veldtog ophou nie.
Koch het gesê dit is “fundamenteel” verkeerd om regsoptrede teen ʼn satirikus te neem. Hy het nie kommentaar gelewer oor die uitgebreide, kwetsende veldtog wat hy teen Hofmeyr voer nie.
“Dit is absoluut mal. Steve spoeg rassistiese gal. As hy uitgedaag word, tree hy verwaand op,” het Koch aan die koerant gesê. “Al wat ek gedoen het, was om te twiet. Die prys van sy rassisme kom nou terug na hom toe.”
Volgens Beeld het Koch gesê sy twiets oor Hofmeyr is nie haatspraak nie, aangesien hy nooit iets haatdraends gesê het oor die sanger of vir mense gesê het om sy borge of die fees [Afrikaans is Groot] te boikot nie.
Intussen het RSG se Spektrum-nuusprogram drie agtereenvolgende onderhoude Donderdag uitgesaai waarin Hofmeyr se beweerde “rassisme” in mindere of meerdere mate veroordeel is.
Ene dr Llewellyn Curlewis, van die Prokureursorde van die Noordelike Provinsie, het homself geredelik weerspreek deur te sê Hofmeyr moes nie die landdroshof genader het nie en daarna beweer dat die hooggeregshof slegs genader kan word indien alle remedies uitgeput is. Hy het ook “gewonder” of Roodt en Hofmeyr se verklarings in beëdigde vorm ingedien is, sonder om daaraan te dink dat die landdros nie die bevel sou toegestaan het indien dit nie die geval was nie.
Die prokureur het nog geen van die stukke rakende die kwessie onder oë gehad nie en dra geen kennis van die bevel nie, maar het nogtans nie geskroom om sy mening daaroor te gee nie. Hy het verklaar dit sal nie slaag nie.
‘n Byna vergete sanger het ook een of ander oordeel probeer fel, maar die pad byster geraak tydens die uitsending en vasgehaak op Hofmeyr se gewildheid, klaarblyklik in ‘n misplaaste selfreklamepoging.
Kallie Kriel van Afriforum het gesê hulle kan nie Hofmeyr se uitlatings oor rassekwessies ondersteun nie.
Hy het die “groepie” teen Hofmeyr veroordeel, maar gesê dit is beter om ras te vermy aangesien daar geen teenkanting was teen Dookoom of Julius Malema se rassisme deur Hofmeyr se kritici nie.
Die buikspreker Conrad Koch van Seepunt, Kaapstad is vandag deur die Randburgse landdroshof verbied om Steve Hofmeyr enigsins verder te teister, sy borge of vennote te kontak of bykomende lasterlike of kwetsende aamerkings oor hom te publiseer. Die tussentydse hofbevel geld vanaf 13:00 vandag tot 27 November om 08:30 wanneer Koch in dieselfde hof sal moet verskyn om te verduidelik waarom die bevel nie ‘n finale bevel gemaak behoort te word nie.
‘n Lasbrief vir Koch se inhegtenisname is reeds uitgereik en sal uitgevoer word indien hy die bevel, wat oral in die Republiek van Suid-Afrika van krag is, sou verontagsaam. Intussen het Koch, wat op Twitter as Chester Missing gespog het dat hy Steve Hofmeyr gaan ruïneer deur druk op sy borge, asook dié van Afrikaans is Groot te plaas, geweier om sy adres per telefoon aan ‘n polisiekaptein van Douglasdale, Johannesburg te verstrek. Dr. Dan Roodt, wat die bevel aan die polisiekantoor vir betekening op Conrad Koch gaan oorhandig het, was teenwoordig toe Koch versuim het om sy woon- of werksadres aan die polisie te verstrek.
PRAAG, wat oor die afgelope 48 uur vir Steve Hofmeyr bygestaan het om die aansoek te bring, was egter nie bekommerd oor Conrad Koch wat intussen vir die gereg probeer wegkruip nie. “Dis eenvoudig lagwekkend,” sê Dr. Dan Roodt. “Eers dreig hy vir Steve in gekruide taal en hou hom voor as die magtigste man in Suid-Afrika, maar nou kruip hy vir die polisie weg. Ons gaan in elk geval die hofbevel en dagvaarding aan hom per e-pos stuur en uiteindelik sal ons en die polisie hom wel opspoor.”
Indien die tussentydse interdik op 27 November in ‘n finale bevel omskep word, sal Conrad Koch voortaan oor ‘n misdaadrekord as teisteraar beskik. “Ons kon eenvoudig nie langer stilsit om te sien hoe Steve Hofmeyr, wat steeds die gewildste sanger in Afrikaans is en met wie ons al meer as ‘n dekade saam vir Afrikaans en Afrikanerregte stry, op kwaadwillige wyse en deur teistering benadeel word nie.”
Steve Hofmeyr was vanmiddag hoogs in sy noppies en het die goeie uitslag met ‘n ete in ‘n Sandtonse restaurant saam met Roodt gevier.
Die tussentydse bevel is kragtens die Wet op die voorkoming van teistering, 2011, toegestaan. Aanvanklik was daar ‘n probleem omdat dr. Dan Roodt die verklarings in Afrikaans ingedien het terwyl die landdros nie Afrikaans magtig was nie. Die verklarings is egter goedgunstiglik en inderhaas deur hom in sy eie handskrif vertaal, waarna die bevel toegestaan is.
“Ons sal ander dag weer oor Afrikaans as hoftaal baklei,” het hy gesê. “Intussen moes ons die proses stuit waardeur Steve Hofmeyr en Afrikaanse musiek deur kwaadwillige ekstremiste aangeval en verguis word.”
PRAAG en Hofmeyr oorweeg ook die moontlikheid om Conrad Koch vir laster te dagvaar weens onwelvoeglike uitlatings oor die sanger wat hy op Twitter gepubliseer het.
Dit is Steve Hofmeyr se reg om vanuit ’n bepaalde perspektief na die ontwikkeling van Suid-Afrika se geskiedenis te kyk. Dit wil voorkom asof Hofmeyr se perspektief inpas by die siening dat Suid-Afrika se geskiedenis handel oor die koms van die wit man na Suid- Afrika. Wat met sy Westerse kultuur, die christendom, eiendomsreg, ensovoorts gesien kan word as die wit beskawer van Suid Afrika.
Vir sommiges handel die ontwikkeling van Suid-Afrika se geskiedenis egter oor die stryd tussen wit en swart nasionalisme, of ’n bevrydingstryd, of die stryd tussen ryk en arm, of die stryd tussen kapitaliste en arbeiders, of oor kolonialisme en imperialisme, om net ’n paar te noem. Gebeure uit die geskiedenis word dikwels aangehaal om ’n bepaalde perspektief te regverdig.
Hofmeyr se siening moet miskien net weer ’n bewustheid wek dat daar meer as een perspektief oor Suid-Afrika se geskiedenis bestaan. Hopenlik open dit weer die debat en gesprekke hieroor.
Die vraag is egter watter perspektief of ideologie gaan Suid-Afrika se toekoms bepaal? Watter perspektief of ideologie sal daartoe lei dat Suid-Afrika tot sy volle potensiaal kan ontwikkel? Gaan daar ’n beweging na regs (vrye mark) of links (sosialisme) in die ekonomie wees? Gaan daar beweging na verdere demokrasie of miskien outokrasie wees?
Pick n Pay sal sy borgskap van Afrikaans is Groot (AIG) glo hersien nadat ‘n politieke veldtog deur ‘n Joodse komediant deur Media24 ondersteun is om Steve Hofmeyr se optrede by dié musiekfees te kelder.
Conrad Koch het Steve in sy kwaadwillige teisterveldtog ‘n “apartheid-ontkenner” en “wit suprematis” genoem nadat Hofmeyr in ‘n twiet opgemerk het dat die meerderheid swartes voorheen apartheid ondersteun het.
Hofmeyr se stelling berus op ‘n gewone feitlike taksering oor die houding van landelike swartes voordat die ANC ‘n terreurveldtog mbv buitelandse befondsing van stapel gestuur het om ‘n volskaalse “People’s War” in stedelike gebiede te loods.
Van die tien Suid-Afrikaanse tuislande, was die drie grootste die Transkei, Bophuthatswana en KwaZulu.
Die swart bevolking was in totaal de jure die enigste bevolking van hierdie drie areas, dus meer as 60 persent van die bevolking van Suid-Afrika wat in daardie state gestem het vír apartheid.
PnP het destyds fluks sake gedoen in sulke gebiede sonder enige morele selfkastyding, net soos ‘n meerderheid Joodse sakemanne wat klaarblyklik tans hul seile na groter politieke winde wil span met ‘n georkestreerde Boerehaatveldtog.
In teenstelling met die Transkei, was Bophuthatswana en KwaZulu geleë in die groot groei-areas van die Suid-Afrikaanse ekonomie.
Conrad Koch het Pick n Pay, die hoofborg van AIG, daarna genader om hul borgskap te onttrek.
“Dit sal baie hartseer wees as ’n misplaaste sosiale-media-veldtog daartoe lei dat ons nie meer in staat is om hierdie konserte te ondersteun nie. Maar in die lig van onlangse gebeure sal ons ons toekomstige borgskap van die fees hersien,” lui ’n verklaring deur Pick n Pay gister.
Die maatskappy, ’n gekontrakteerde borg van AIG, het lelik begin kleitrap en later te kenne gegee hulle steun musiek wat nie hulle politieke doelwitte aantas nie.
In reaksie het PnP gesê hulle “ondersteun Afrikaanse musiek, maar nie individue nie”.
Hulle het Hofmeyr se stellings veroordeel en gesê sulke opmerkings het geen plek in Suid-Afrika nie.
Die maatskappy het ’n roemryke geskiedenis van teenkanting teen ongeregtigheid, het hulle gesê.
Pick n Pay het sy teenkanting teen Hofmeyr se opmerkings aan die organiseerders van AIG duidelik gemaak, in navolging van Koch se aanbevelings.
Die buikspreker Conrad Koch het in sy angsvallige pogings om Steve Hofmeyr in die openbaar te verkleineer, gesê dat Afrikanervroue en -kinders eintlik verdien het om in die Anglo-Boereoorlog deur die Britte uitgemoor te word. Dit volg op ‘n boek deur ‘n akademikus van die Universiteit van Kaapstad, Elizabeth van Heyningen wat beweer die Boerevroue en -kinders het nie omgekom vanweë ‘n gebrek aan voedsel en higiëne nie, maar vanweë hulle eie agterlikheid, “lae intelligensie” en “swak higiëne”.
Die twiet waarin Chester Missing alias Conrad Koch sê dat Afrikanervroue en -kinders verdien het wat hul gekry het.
Steve Hofmeyr het verlede week, voor sy optrede Saterdag by Afriforum se gratis musiekfees by die Voortrekkermonument, teenoor praag vermeld dat hy tans ‘n ongekende aantal doodsdreigemente ontvang. Vanoggend berig die media dat daar Saterdag spesiale veiligheidsmaatreëls vir die sanger en Afrikaanse aktivis getref is.
Die Johannesburgse dagblad Beeld, wat vroeër met ‘n veldtog teen die laaste Afrikaanse kampus op Potchefstroom begin het deur studente van “Nazi-rituele” te beskuldig, verkeer op die voorpunt van die aksie teen Hofmeyr omdat hy dit durf waag het om enkele weke gelede Die Stem te sing. Die ekstreemlinkse redakteur van Beeld, Adriaan Basson, neem Hofmeyr ook kwalik omdat hy onlangs beklemtoon het dat swartes weens hul deelname aan die stelsel en verskeie ander faktore mede-argitekte van apartheid was.
Tesame met Adriaan Basson, is die buikspreker Conrad Koch wat “namens” sy pop Chester Missing vir 144 000 volgelinge twiet, besig om mense teen Hofmeyr en Afrikaners in die algemeen op Twitter te probeer opsweep. Koch huiwer nie om vloekwoorde en lasterlike taal te gebruik nie en tipeer Hofmeyr om die beurt as “moroon”, “idioot” en “rassis”. Hier is ‘n voorbeeld van een van sy twiets waarin hy openlik dreig dat hy Hofmeyr gaan vernietig.
Steve, u dicktroll, by the time I am done with you even your dog will think you’re a c*nt. “@steve_hofmeyr: Koch’s campaign is backfiring
praag het vanoggend boodskappe met Hofmeyr uitgeruil waarin hy Koch daarvan beskuldig dat hy “regter, jurie en laksman speel”.
“Conrad Koch is besig om die swart publiek met sy verdraaiings, asook borge soos Williams Hunt en Pick n Pay, teen my af te speel,” meen Steve Hofmeyr.
Conrad Koch en sy mede-Boerehater, Zapiro
Williams Hunt op Port Elizabeth het ‘n week gelede hul borgvoertuig ‘n dag vroeë van Hofmeyr teruggevra nadat Koch hul telefoonnommer op Twitter gepubliseer het en sy volgelinge aangemoedig het om by die motorhandelaar beswaar teen Hofmeyr te maak. Tans spits Koch hom daarop toe om die Afrikaans is Groot-musiekfees, waar Steve Hofmeyr een van die genooide kunstenaars is, se borgskappe insgelyks te laat terugtrek. Hy plaas veral druk op Pick n Pay om sy borgskap aan dié Afrikaanse musiekfees te onttrek.
Op sy beurt het Steve Hofmeyr gewaarsku dat daar “vele afleggings kan geskied as gevolg van Conrad Koch se veldtog. Sowel Links as Regs kan die maatskappye begin boikot. Williams Hunt het in ‘n benoude twiet hul houding verander deur skielik te verkondig dat hulle “Steve weer sal borg” nadat inwoners van PE en boere in omliggende streke te kenne gegee het dat hulle eenvoudig hul voertuie sal teruggee en daardie takke sal boikot oor hul ondeurdagte boikot teen my.”
Pick n Pay is insgelyks huiwerig om die hele Afrikaanse publiek te vervreem deur die sensuurveldtog deur Beeld en Conrad Koch teen Steve Hofmeyr te steun. Steve Hofmeyr sê: “Pick n Pay, een van die borge van Afrikaans is Groot het laat weet dat hy nie met individuele kunstenaars onderhandel nie maar alleen met ‘n agentskap.”
By Saterdag se musiekfees by die Voortrekkermonument het Steve Hofmeyr, tesame met ‘n skare van 20 000 mense, weereens Die Stem gesing, ondanks die heftige kritiek wat Beeld en ander linkse media reeds weke lank teen Hofmeyr en die meer patriotiese Afrikaners monster.
Nadat Hofmeyr aanvanklik Die Stem by die Innibos-kunstefees op Nelspruit gesing het, het Vodacom intussen laat weet dat hy voortaan van die organiseerders sal verwag dat hulle in die konktrakte van kunsternaars die sing van Die Stem sal verbied.
Intussen het Conrad Koch vanoggend op Cape Talk verskyn waar hy gesê het:
“Steve Hofmeyr het die grens oorgesteek en verdien daarom om geöstrajeer te word toe hy gesê het dat swartmense self die argitekte van apartheid was. Ek kan nie met Steve Hofmeyr argumenteer nie, want ek het ‘n meestersgraad in antropologie. Die rede waarom Hofmeyr geloofwaardigheid het, is omdat groot maatskappye hom daardie geloofwaardigheid gee. Hofmeyr sê dat swartes nie ontwikkel genoeg was om aan ons samelewing deel te neem nie.”
Koch het op sy woernaal in nog ‘n aanval op Steve Hofmeyr geskryf:
Steve said: “If the world doesn’t buy into African systems, mentality and reputation, it isn’t always their fault”. Let’s start with the awkward fact that he stole his entire language from black people. Afrikaans was first written in Arabic by an Iman translating the Koran. Salaam alaikum, Oom Steve. [beklemtoning bygevoeg – red.]
Dit wil voorkom asof Koch ‘n voorstander is van Afrosentrisme, ‘n Amerikaanse doktrine wat deur Martin Bernal verwoord is. Daarvolgens het Europeërs en blankes hul kennis, wetenskap en tegnologie oor die eeue heen van swartmense in Afrika “gesteel”, net soos blanke boere hul grond “gesteel” het.
Volgens Koch tydens sy CapeTalk-onderhoud, sou Steve Hofmeyr se optredes lankal verbied gewees het indien hy gesê het “dat Jode die argitekte van apartheid was of dat ons seks met bokke in die openbaar moet hê. Wat Steve Hofmeyr sê, is absoluut weersinwekkend, hy ondersteun die stereotipes van kolonialisme en is besig met volledige (full-blown) rassisme.”
Koch se veldtog word ook deur bekende lede van staatsveiligheid en veral die misdaadintelligensie-eenheid ondersteun. ‘n Polisieman op Stellenbosch wat gereeld smeerveldtogte teen Afrikaanse openbare figure het verwoed saam met Conrad Koch begin twiet, asook die name van dr. Dan Roodt se kinders op Twitter vrygestel in ‘n sinistere poging om hom te intimideer weens die steun wat hy tot dusver aan Hofmeyr op Twitter en elders gebied het.
In sy kommentaar het dr. Dan Roodt gesê: “Pleks daarvan dat die misdaadintelligensie-eenheid plaas- en ander moorde probeer oplos, is hulle besig met lasterveldtogte en intimidasie van Afrikaanse skrywers en kunstenaars.”
In ‘n Afrikanerherlewing speel innerlike of geestelike/nie-tasbare sake sekerlik die deurslaggewende rol, bv bewustheid van ons geskiedenis, kultuur en identiteit; die durf of wil tot handhawing; om op te staan en nie vertrap of verswelg te word nie. In hierdie skrywe gaan ek my aandag egter beperk tot uiterlike of materiële/konkrete aspekte waarmee uitdrukking aan die Afrikaner se innerlike oortuiging gegee kan word. Dit herinner aan DF Malan se oproep dat almal moet verenig wat uit innerlike oortuiging bymekaar hoort. Die resultaat kan ‘n groot koelteboom vir Afrikanervryheid wees.
1. Benaming
Thabo Mbeki het ‘n Afrika-renaissance bepleit. Dit is ‘n misplaaste benaming, want Mbeki het (tevergeefs) gehoop op ‘n eerste lewing/lewekry en nie op ‘n tweede lewing of ‘n verdere herlewing nie. Vir die Afrikanerherlewing behoort ons tereg van die begin af en deurgaans die term “herlewing” te gebruik, want dit is ‘n verskynsel wat hom nie die eerste keer nie maar wéér voordoen. “Herlewing” is in Afrikaans ook makliker verstaanbaar as die vreemd-klinkende “renaissance”. “Afrikanerherlewing” kan verkort word tot AHE en uitgespreek word as AHÉ/AHÊ en selfs as AHA (Afrikanerhandhawing). ‘n Verkorting kan praktiese (bv slagspreuk-) voordele hê.
2. Taal
Afrikaners het die voordeel dat hulle reeds ‘n eie taal, Standaardafrikaans, het. Al wat moontlik moet verander, is die benaming “Afrikaans” omdat dit aan die naam van ‘n kontinent gekoppel is wat in baie opsigte kultureel vreemd of onaanvaarbaar is. Dieselfde geld die benaming “Afrikaner”; ook “Suid-Afrika” as die naam vir die Boere-tuisland.
3. Simbool
Afrikaners kan nie ‘n hut, konka of minibus as simbool gebruik nie. Eerder ‘n hartbeeshuisie (of ‘n huis met ‘n Kaaps-Hollandse geuwel), ossewa of jukskei. In Spanje gebruik die Baske die eikeboom as simbool van hulle vryheidstrewe (Praag 25 Mei). Afrikaners kan Totius se doringboompie as simbool benut. Hierdie boompie is ‘n kanniedood wat van byna dood tot onuitwisbaar getransformeer is. Een van die strofes in Totius se gedig, “Vergewe en vergeet”, lui soos volg:
Maar tog het daardie boompie
weer stadig reggekom,
want oor sy wonde druppel
die salf van eie gom
4. Leuse
Daar is baie moontlikhede: “Benut die werklikheid”, “Keer die verraad om”, “Weer die bose”, “Moenie jou laat ronddonder nie”. Die ideaal is ‘n kort, positiewe, aksiebelaaide leuse wat algemeen byval vind, soos “Skep ‘n beter toekoms”.
5. Vlag
Volke wat na onafhanklikheid streef, soos die Baske, Kataloniërs en Skotte, het ‘n eie vlag wat verskil van dié van die land (Spanje, Brittanje) waarvan hulle deel is. Die simbool (item 3 hierbo) kan op die vlag wees. ‘n Vlag moet maklik herkenbaar wees en verkieslik uitmunt in eenvoud; dus nie verwarrend wees nie. Dit moet ook anders as bestaande amptelike vlae lyk. Die huidige landsvlag is vir baie Afrikaners onaanvaarbaar. Afrikaners het ‘n broertjie dood aan ongesofistikeerde kleurrykheid. Die vorige landsvlag mag ook nie in die openbaar vertoon word sonder om ‘n herrie te veroorsaak nie. Ons moet dus nuut hieroor besin. ‘n Eenkleurige, skoon, wit vlag sal nie deug nie, want dit word met die roemlose daad van oorgawe geassosieer. Dit is presies wat FW de Klerk en ‘n klein groepie Nasionale Party-kornuite alle blankes mandaadloos aangedoen het.
6. Identifiseringsknopie
Die Ierse republikeine dra ‘n lapelknopie, die fáinne, ‘n goue of silwer sirkel, om aan te dui dat hulle voorstanders van die Ierse taal is. Dit kan ook as ‘n oorbel gebruik word; verkieslik net deur vroue. Op hierdie manier identifiseer diegene wat kultureel bymekaar hoort hulleself. Dit lyk vir my baie prakties om op ‘n soortgelyke manier uitdrukking aan Afrikaners se strewe na selfbeskikking te gee en die momentum daarvan aan te wakker. Ons fáinne kan die vorm aanneem van ‘n jukskei of ‘n dolos (soos dié waarmee die Voortrekkerkinders gespeel het, of die soort wat weerstand teen die gety bied).
7. Spandoek
By die optredes, optogte en ander byeenkomste van politieke, sport- en ander groepe is spandoeke gewild, veral as geweet word dat die gebeurtenis televisiedekking geniet. Op die spandoek van Afrikanerherlewing kan hierdie benaming en die bogenoemde simbool, leuse en vlag verskyn.
8. Handgebaar
Die vredesikoom Nelson Mandela het graag sy gebalde vuis in die lug rondgeswaai. Daarteenoor is PW Botha verguis as hy veel onskadeliker sy wysvinger gebruik het om iets te beklemtoon. Winston Churchill was bekend vir sy V- of oorwinningsteken tydens die Tweede Wêreldoorlog. Wat Afrikaners nodig het, is ‘n eenvoudige teken, maar om die middelvinger te wys sal nie oral byval vind nie. Dalk moet ons volstaan met duim in die lug om iets positiefs aan te dui en duim na onder vir iets waaroor ons negatief voel.
9. Volkslied
In polities linkse geledere word daar deesdae voorgegee dat die vorige Suid-Afrikaanse volkslied, Die Stem, in die openbaar net so onwelkom soos die vorige landsvlag is. ‘n Populêre Afrikanerlied kan ‘n onherstelbare bres in die heersende slaafmentaliteit slaan. Dink maar aan hoe vreesbevange ANC-elemente gereageer het toe Bok van Blerk se De la Rey-liedjie gewild was. Pleks van ‘n volkslied (wat later nodig sal wees) het Afrikaners tans veel eerder behoefte aan inspirasie, oftewel ‘n strydlied. Praaglesers sal sekerlik maklik kan verbeter op ‘n beskeie en haastige poging soos die volgende. Kom ons gee vir iemand, soos Steve Hofmeyr, nog iets om te sing.
Herlewingslied
Ons mense het in drie skepe geland
om beskawing in ‘n donker kontinent te plant
Die vryburgers het suksesvol geboer
al moes hulle hulle goed beveilig met die roer
Duitser, Geus en Hugenoot het gevind
daar is ‘n taal wat hulle in hul harte saambind
Met osse en waens het hulle getrek
selfs baie verder as wat die land se grense strek
Ons pleeg nie misdaad, brand nie bande nie
ons werk en laat leef, maak sekerlik nooit skande nie
Ons is behoudend, standvastig, getrou
sal verseker opstaan en ‘n beter toekoms bou
Vanoggend word ek vieruur wakker en dink aan daardie roman wat ek al lankal wou skryf oor ‘n taamlik geleerde blanke boemelaar wat in Johannesburg se strate rondswerf. Of liewer, hy gebruik sy skeppende vermoëns en sy vindingrykheid om sonder enige inkomste hoegenaamd homself te klee, te voed, terwyl hy oor geen vaste adres beskik nie.
Om te boemel kan ook ‘n metafoor word vir die toestand van die Afrikaner in Suid-Afrika. Alles in ag genome, as jy elke polities korrekte uitspraak oorweeg – vanaf Malema en die EFF se bewerings dat die boere hul grond “gesteel het” tot by Adriaan Basson van Beeld se veldtog teen Steve Hofmeyr se “rassisme” – is die Afrikaner wesentlik nie meer deel van Suid-Afrika nie. Op straat, in ons huise en op plase, boemel ons net soos daardie onwelriekende, alkoholiese wit mans wat ek op my eerste besoek aan Frankryk in die moltreintstasies ontdek het. In die ou Suid-Afrika was blanke boemelaars, karwagte en bedelaars by die verkeersligte haas onbekend. Ek sou sê dit was feitlik onvoorstelbaar – soos baie dinge wat deesdae gebeur.
Vanaf ingenieur, professor of operasanger, het die Afrikaner nou verval tot boemelaar. Hoe laag het ons nie gedaal nie! Hoe het dit gebeur? Waar het die verrotting, die gangreen – die “kouevuur” soos een van die taamlik tragiese Breyten Breytenbach se digbundels heet – begin? Ek sou sê dit had sy aanvang in die kunste. Want toe die Afrikaner in die 1960’s ryk word, word hy dekadent. Of liewer, die skrywers, die kunstenaars, die akademici – ‘n parasitiese klas wat destyds rojaal deur die staat onderhou is – het eerste dekadent en siek geraak. Van daar af het dit soos ‘n seksueel oordraagbare siekte na die politici en die koerantmanne versprei.
Mense soos André P. Brink kon soggens laatslaap en ‘n halfuur voor hy ‘n lesing te Rhodes op Grahamstad moes lewer, opstaan en met nat hare voor sy studente gaan poseer. Van agter sy swartraambril kon hy die jaar se oes vrouestudente beloer, waarvan vele tot sy harem toegelaat sou word. Sommige sou in sy boeke verewig word, “voor hy vergeet”. Verwoerd was die laaste politikus wat die groot prentjie kon raaksien; vandaar dus sy subtiele dog snydende kritiek op Van Wyk Louw se drama tydens sy beroemde Republiekdagtoespraak van 31 Mei 1966, wat ‘n hele fladdering in die hoenderhok veroorsaak het. Veral daardie hoenderhok waar libvertraagde, Bloedsap-, half-Engelse “skrywers”/akademici soos André P. Brink en ander op die gewone Afrikaner se sukses en ywer geteer het.
En natuurlik was Brittanje en Fleetstraat altyd daar om enige Afrikanerverraaier of -ondermyner op te hemel. Met die Rand Daily Mail wat agterna, in volmaakte Londense nabootsing, kef. En vandag stem die Afrikanerzombies en masse vir die joernaliste van die Rand Daily Mail!
My onlangse eboek in die Rooitaal het (nog nie) die opskudding veroorsaak waarop ek gereken het nie. Die hoop beskaam egter nie. Vroeër of later sal die boodskap wat daarin vervat is, dat die Engelse identiteit in Suid-Afrika nabootsend van aard is, wel na bo borrel. En natuurlik was die hele “moderne” of “verligte” of “liberale” letterkunde-“beweging” in Afrikaans net so ‘n spul na-apery! Op enkele uitsonderinge na, waar die werklikheid as’t ware soos ‘n ongenooide gas in sekere Afrikaanse boeke of produksies opgedaag het, is iets oorspronkliks met ‘n bietjie waarde geskep.
Nie verniet nie, was Van Wyk Louw in sy aanmoediging van “vernuwing in die prosa” destyds bevrees vir die “jong Sestigerskrywers” se onvermoë om Afrikaans te skryf. Eers het Afrikaans vertaalde Engels geword en toe sommer kreools. Terwyl die oppervlakkigheid en politieke korrektheid hand oor hand toeneem.
Dis nogal ironies dat ons voortbestaan vandag van sangers afhang. Tussen Bok van Blerk en Steve Hofmeyr het ons in ons ellendige boemelaarskap iets van ons selfrespek teruggekry. De la Rey, De la Rey…
My grootste vrees is dat daar iets met Steve Hofmeyr kan gebeur; besef ons watter waardevolle rol hy vandag speel? Ons is verraai, verloën, verlaat. Onder die meer bekende openbare figure is Steve die enigste wat bereid is om politieke korrektheid uit te daag. Hy herinner Suid-Afrika daaraan dat diegene wat hierdie land as eertydse nywerheidstaat tot stand gebring het, vandag soos stiefkinders (of boemelaars, wit plakkers) behandel word. Daarvoor word hy deur Beeld se keffers – sjoe, hoe dubbelsinnig klink daardie woord nie nou nie – verguis. Want hulle is keffers, selfs naturelle – Britse naturelle – wat slegs op die volgende bevel of suggestie vanuit Londen reageer. Londen is die hoofstad van politieke korrektheid en selfs die jammerlike Amerikaanse weergawe daarvan geskied in nabootsing van Engeland.
Vandaar dus hierdie oproep tot ‘n neoreaksionêre beweging in die kunste. Ons beskik reeds oor neoreaksionêre sangers soos Steve Hofmeyr en Bok van Blerk wat nie huiwer om ‘n vervloë, patriotiese toon aan te hef nie.
In my vorige stuk oor die Donker Verligting het ek nagelaat om te noem dat Mencius Moldbug, een van die woernaalskrywers wat onlangs dié term begin bevorder het, dit ook as “neoreaksionêr” beskryf. ‘n Klompie jare gelede het die mees vertaalde eietydse Franse skrywer, Michel Houellebecq, hom insgelyks as ‘n “neoreaksionêr” gedefinieer. Tot my skande was ek egter nie daarvan bewus dat “neoreaksionêr” ‘n baie ou term uit die Franse geskiedenis verteenwoordig nie! Eers toe ek Moldbug se woernaal A gentle introduction to Unqualified Reservations begin lees, het ek dit besef. Berge val op my, vlaktes bedek my: ek het dit nie geweet nie!
Die (neo-)reaksionêre denkers was histories diegene wat die ou orde, wat op Frans die ancien régime heet, ná die revolusie wou herstel. In weerwil van die romantiese en polities korrekte, “demokratiese” inkleding daarvan, was die Franse revolusie een van die mees rampspoedige gebeure in die geskiedenis en ek sou sê plaasmoorde is maar net die jongste uitwas daarvan.
As mens dit op Frans google, kom jy op die volgende Wikipedia-definisie af:
Le néo-réactionnisme ou néoréactionnisme est un courant de pensée politique d’origine française apparu au début du XXIe siècle et pouvant être défini comme une version réactualisée et radicalisée du libéral-conservatisme.
[Overgezet synde: Die neo-reaksionisme of neoreaksionisme is ‘n denkrigting van Franse oorsprong wat aan die begin van die 21ste eeu verskyn het en as ‘n bygewerkte en geradikaliseerde weergawe van liberaal-konserwatisme omskryf kan word.]
Ook Steve Hofmeyr, die mees sigbare neoreaksionêr in Suid-Afrika, beroep hom soms op ‘n terugkeer na klassieke liberalisme, spraakvryheid en soos hy dit gister op Twitter stel, “ware nie-rassigheid”:
@danroodt Ironies baklei ek vir die EINTLIKE nierassige SA, nie hierdie halfaanmekaargespykerde kaksak van kommunisme&swart terapie nie
Mencius Moldbug is blykbaar ‘n leser van Joseph de Maistre (1 April 1753 – 26 Februarie 1821), een van die vernaamste klassieke reaksionêre wat die monargie in Frankryk herstel wou sien. Hy het ook hiërargiese samelewings verdedig en het gemeen dat gesag nie op enige rasionale argument mag berus nie, iets wat tot geweld en wanorde sou lei. (Ervaar ons nie presies dít vandag in Suid-Afrika, met sy oënskynlik rasionele “demokrasie” en “wonderlike grondwet” nie?) Waarskynlik is latere denkers soos Nietzsche of Carl Schmitt insgelyks deur De Maistre beïnvloed. Danie Goosen met sy pleidooie vir gemeenskap en tradisie maak ook sulke geluide.
Oor hïerargie in die politiek is daar sekerlik veel te sê. Onderliggend aan die welslae van die ou Suid-Afrika was ‘n bepaalde hiërargie wat oor eeue heen tot stand gekom het. Soos Steve Hofmeyr vandeesweek getwiet het, het swartmense daartoe ingestem en was dus ten minste “mede-argitekte van apartheid”. Die ou ZAR het nie territoriaal uitgebrei omdat Paul Kruger ‘n kolonialis was nie, maar omdat die swakker swart stamme hulle onder die beskutting van die Afrikanerstaat wou inlyf! “Apartheid” of die hiërargie van blanke regering oor swart stamme, het dus gespruit uit die swartman se behoefte aan wet en orde en veral beskerming teen die geweld van sy swart teenstanders.
Waaroor dit egter hier gaan, is neoreaksionisme in die kunste: musiek, letterkunde, teater, beeldende kuns. Polities en militêr is ons deur De Klerk-groepering magteloos gestel, maar ons kan nog steeds sing, skryf, skep. Hoewel, as ons dit nie begin doen nie, gaan die kruipende sensuur van politieke korrektheid ons in elk geval van daardie vryheid óók ontneem!
Namate sensuur toeneem, sal so ‘n neoreaksionêre beweging in ‘n sekere mate ook ‘n samisjdatbeweging moet wees, ‘n e-samisjdat. Eintlik gebeur dit reeds. Indien dit nie vir die internet was nie, sou ons teen dié tyd net daaglikse odes aan Nelson Mandela en die noodsaak vir regstellende aksie in die koerante gelees het. Niks anders sou meer toelaatbaar gewees het nie.
Enigiets wat deesdae op papier gedruk word, is op een of ander manier polities korrek. Dis seker logies, want daar bestaan soveel hekwagters, by die koerante, die tydskrifte, die uitgewers, die keurders, selfs die boekwinkels, ens., dat enige dissidente geluid lankal reeds voor al die struikelblokke gaan sneuwel alvorens die publiek nog daarvan kon kennis neem.
Daarom gaan so iets noodwendig aanlyn moet gebeur, of in die vorm van e-boeke. Dit kan egter ‘n baie opwindende tydvak in Afrikaans inlui waar ‘n nuwe boek of opstel of geskrif nie meer in jou “hoofstroomkoerant” geresenseer word nie, maar op Twitter of Facebook aangekondig word. Dis ‘n soort “kopskuif” wat ons moet maak, om nou ‘n woord te gebruik wat eintlik al polities korrek klink – so in die trant van “pas jou by jou eie ondergang aan” – maar u verstaan wat ek bedoel. Nuwe maniere van dink en doen sal gevind moet word om in die aangesig van die staat en die polities korrekte oormag weereens die blommetjie of die doringboompie wat Afrikaans is, te laat gedy.
Uiteraard verg ‘n neoreaksionêre beweging in die kunste geweldig moed. Nie net omdat skrywers, sangers en ander kunstenaars van meet af aan aangeval en verguis gaan word nie – daaraan is ons al amper gewoond – maar omdat dit vir die eerste keer in ‘n lang tyd iets oorspronkliks sal wees. Die tydvak van die na-aper, die mimiekmodernis – die skrywer V.S. Naipaul het na Wes-Indiërs as “mimiekmense” (mimic men) verwys – is verby en vir die eerste keer waag ons ‘n sprong in die donker, iets oorspronkliks en kloekmoedigs.
Hierdie keer gaan ons nie die reeds gekanoniseerde oorsese produkte en vorme plaaslik “bekendstel” nie, maar volledig as gelykes deelneem en dalk selfs op die voorpunt nuwe voorstellings skep. Uit daardie voorstellings moet ‘n nuwe orde, wat dalk meer soos die oue gaan lyk, tot stand kom. Ons is siek en sat van die “heerlike dekadensie” en paradyslike wreedheid wat ons omring.
Miskien moet ons, soos van ouds, ‘n manifes vir so ‘n beweging skryf. Ek kan reeds dink aan ‘n plek waar ons dit sou kon bekendstel: in die middestad van Johannesburg, in een van die half gesloopte ruïnes van geboue wat deur ons grootste argitekte van weleer ontwerp is.
As blanke boemelaars kan ons só – ironies – ons huidige ellende en vergange glorie vier.
Beeld is veronderstel om vir die mense te praat – al die mense – hoekom is daar so min oor die gewelddadige aanvalle en moorde op die blankes/ boere in julle koerant?
Media 24 waarvan julle deel is, vervreem sy mark met berigte soos dié van Sonja Loots wat op beroepsouers/ma’s afgaan en oor mense wat hulle belang op die hart dra soos Steve. As daar iemand was wat na hulle belange omgesien het, sou Steve nie ‘n inpak gehad het nie.
Nou egter is ons uitgelewer aan moord, roof, geweld, korrupsie en die forums wat in ons taal druk staan vir die ander party. Julle is so uit voeling in julle room-en-botterkantore dat julle geen benul het wat die man op straat se probleem is nie. Julle sal liewer verder afdruk en afbreek – soos Sonja Loots – as om op te staan vir dít wat reg is. Maar dit sal seker julle meerderheidvennote wie se sakke julle moet vol hou en aan wie julle bonusse betaal, ontstel.
Vir onreg om te seëvier moet goeie mense stil bly, “see no evil, hear no evil, speak no truth, genocide!”
Moontlik is dit ongevraag van my om ‘n skrywe aan u te rig, maar dan was dit ewe ongevraag van u om ‘n ope brief aan Steve Hofmeyr te skryf waarin u die Afrikaanslesende heelal met u histrioniese gemeenplase teister. Oktober, soos C. Louis Leipoldt gedig het, is “die mooiste, mooiste maand”. Maar danksy u epistel, sluit ons dié aanskoulike maand op ‘n aaklige noot af.
Die sonskyn en die blou lug daarbuite kan beswaarlik vir die donker, muwwe botheid wat uit u kwaadwillige bewussyn spreek, vergoed.
Ten eerste, merk u waarskynlik op dat ek u woewoejeer en nie, soos u met mnr. Steve Hofmeyr maak, hom tutojeer nie. Ek ken u nie, net soos u vir Hofmeyr nie ken nie. Daarom is dit onbeskof om hom te “jy” en “jou”. Die woord “bleddie” is ook allermins ‘n byvoeglike naamwoord wat by ‘n, op die oog af ernstige, politieke argument pas.
Dus, indien u voortaan met Afrikaners in gesprek wil tree of ope briewe aan hulle wil rig, stel ek voor dat u van ons “goeie maniere en etiket” kennis neem, om nou die titel van Emsie Schoeman se vermaarde handleiding in dié genre sydelings aan te haal.
Ek bemerk ook dat u “handjievol” (‘n “handjievol rassiste”) as een woord skryf, terwyl die AWS dit as twee woorde (“handjie vol”) beskou. Ek weet, ek weet, waarskynlik beskou u dit as ‘n kleinigheid, gegewe die verwerping van Standaardafrikaans wat deur soveel van ons bruin landgenote voorgestaan word, maar ons sien dit raak.
Afrikaans, soos baie ander dinge – ook die Suid-Afrikaanse geskiedenis – is ingewikkeld. Dit is maklik – fasiel, soos die Franse sê – om alles tot ‘n karikatuur te vereenvoudig, maar daardeur gaan die wese daarvan verlore.
U “ope brief” – wat sal ‘n mens dit noem, ‘n “tutojerende preek”? want u preek vir Steve Hofmeyr – gaan van die standpunt af uit dat die stereotipiese marxistiese interpretasie van ons geskiedenis die enigste sou wees wat daar bestaan. Intussen is daar meer as een verhaal, wat steeds – en toenemend – in mededinging verkeer. Al mag u so dink, het die revolusie nog nie sy gesogte, keiharde hegemonie kon afdwing nie. Soos wat korrupsie, onbekwaamheid en grypsug toeneem, is daardie mooi verhaaltjie besig om uit te rafel. Min denkende mense neem dit nog ernstig op.
Verder is daar by u sprake van dieselfde soort ressentiment wat ek ‘n klompie jare gelede al by Kirby van der Merwe geïdentifiseer het. Ek het dit in ‘n brief aan Rapport verwoord wat ek vermoed nooit geplaas is nie, maar wat ek sommer nou elders publiseer en waarin ek die soort anti-Afrikaner-ressentiment wat blykbaar die “bruin” of “kleurlingdiskoers” kenmerk, geëien het.
U brief is insgelyks deurdrenk van anti-Afrikaner-ressentiment. Asof die Engelse, Indiërs, swartes – en bruines! – in dié land nie ook heelwat vergrype op hul kerfstok het waarvoor ons hulle kan kwalik neem nie. Veral in hierdie, sogenaamde “nuwe Suid-Afrika” met sy vernietigende geweld, verkragting, moord en doodslag, lyk dit nogal anachronisties om die magtelose en vertrapte Afrikaners vir enigiets te blameer.
U oorskat werklik die invloed van die sogenaamde “opmars deur vroue na die Uniegebou van 1956” waaraan u Steve Hofmeyr herinner. Tydens die tweede wêreldoorlog, maar ook vroeër na afloop van die Rebellie in 1915, het veel groter groepe Afrikanervroue teen pro-Britse regerings betoog, iets wat intussen in die vergetelheid versink het. In 1915 het “duisende Boerevroue wat per trein van oor die hele land aangekom het, in swart geklee en in doodse stilte vanaf Kerkplein na die Uniegebou gestap om ‘n petisie vir die vrylating van generaal Christiaan de Wet aan die regering te oorhandig”. Met die uitbreek van die tweede wêreldoorlog het ongeveer “negeduisend Afrikanervroue na die Uniegebou gestap het om te betoog dat die Unie neutraal moet bly in die oorlog wat in Europa woed”.
Dit was voorbeelde van spontane protes teen regeringsbeleid, terwyl die fameuse voorval van 1956 deur ‘n klein groepie (hoofsaaklik Joodse) kommuniste gereël en georkestreer is om die illusie te skep dat daar radikale of kommunistiese steun onder swart vroue bestaan, terwyl die kommuniste in werklikheid oor geen steun buite enkele oorwegend Joodse voorstede in Johannesburg en Kaapstad beskik het nie. Terwyl u u roem op u rasgenoot, Sophia Williams- de Bruyn, wat glo “ruggraat” gehad het, was sy bloot ‘n figurant in die skema van die Slovo’s, asook Hilda en Rusty Bernstein wat ten doel gehad het om Suid-Afrika in ‘n vasalstaat van die destydse kommunistiese Oos-Europa te omskep. Lees gerus Joe Slovo se biografie deur Alan Wieder as u met my sou verskil.
Verlede jaar het die SA Joodse Raad van Afgevaardigdes en die SA Jewish Report ‘n terugwerkende besluit aangeneem wat hul onvoorwaardelike steun aan die klein groepie radikale, kommunistiese Jode van destyds toesê. Intussen sien ons egter hoe verhoudinge tussen Moslems en Jode in Suid-Afrika toenemend versleg en was daar die onlangse voorval waar ‘n varkkop in die kosjergedeelte van Woolworths se vleisafdeling in die Kaap ingesmyt is. Ek twyfel dus werklik of selfs Jode as etniese groep deesdae so trots op die radikale kommunistiese en terreurbeweging van vorige dekades is, ‘n beweging wat u klakkeloos ophemel.
Daarom bevestig u maar net weer wat ons al lankal vermoed: dat u etniese groep die hand van vriendskap wat die Afrikaner na u oor baie jare uitgereik het – selfs in die vyftigerjare met Van Wyk Louw en D.P. Botha – weggeklap het en verkies om met ons vyande téén ons te heul, of hulle nou kommuniste, terroriste, of Britse kolonialiste is.
Indien u hoegenaamd as joernalis die moeite en die nodige ondersoek sou gedoen het, sou u gevind het dat Verwoerd, byvoorbeeld, waarna u so neerhalend verwys, geensins vyandig teenoor kleurlinge gestaan het nie. Trouens, in sy “Toespraak voor die Uniale Raad vir Kleurlingsake te Kaapstad op 12 Desember 1961 het hy die volgende te sê gehad:
“Die Kleurlinge kan een deel van die land tereg beskou as oorwegend die plek van hul herkoms, die bronaar van hul bestaan: Wes-Kaapland. Ek begryp goed dat die instroming van die Bantoe in die gebied waar daar vroeër nie Bantoes was nie, gesien kan word as ‘n ontwikkeling wat kanse van die Kleurlinge wegneem, en dit nogal juis in die gebied waar hulle hul beste kanse verwag…”
Kennelik is die gedagte dat die bruinmense van die Wes-Kaap nie deur die Xhosas van die Oos-Kaap demografies, polities en ekonomies oorheers behoort te word nie, vandag oudmodies en behorende tot “apartheid”. Die nuwe idee is juis dat die bruin minderheid van die Wes-Kaap oorheers móét word! Gegewe die oplaaiende Boerehaat wat ek egter in u “ope brief aan Steve Hofmeyr” en op baie ander plekke bespeur, kan ek u verseker dat ons nou genoeg gehad het van “stank vir dank”. Solidariteit maak ‘n groot fout om regstellende aksie teen bruines ten gunste van swartes in die hof te beveg. Sekerlik spruit dit uit hul Verwoerdianisme en behoort dit onmiddellik gestaak te word!
U beskou uself as “swart”. Dit is eenvoudig te wonderlik vir woorde en ek stel voor dat u sonder verwyl by Julius Malema se EFF aansluit waar u behoorlik die beleidsrigtings van ‘n swart bewussyn kan verinnerlik. Sekerlik behoort dit by Beeld ook bevorderingsmoontlikhede in te hou, want die gebreinspoelde “bleek naturelle” – om die ewe dom en verwarde Max du Preez se term te gebruik – in u werksomgewing sal geredelik hul meer senior poste aan u wat met ‘n donkerder gelaat geseën is, afstaan.
In u histrioniese uitbarsting van “swart” slagofferskap, hoon en belaster u Steve sonder enige gronde as “rassis” en moedig hom selfs aan om die land te verlaat:
As dit nie meer vir jou lekker is hier in die sonnige Suid-Afrika nie, pak op en trek. As dit te swart is en as daar te veel wit mense is wat nie met jou saamstem nie, laat jy gestap raak, boetie.
Boetie, nogal. Ek kan nie namens Steve praat nie, maar ek kan u verseker dat ek of my gesin kwalik “gestap sal raak” omdat iemand uit u milieu ons daartoe beveel. Veel eerder sal ek geld skenk om meer Xhosas in busse aan te ry Wes-Kaap toe dat, soos Jimmy Manyi gesê het, die “oor-konsentrasie van kleurlinge in die Wes-Kaap” beëindig kan word.
Dis mos ‘n oorblyfsel van apartheid, nie waar nie? Dat ‘n minderheidsgroep hom so blatant rassisties aan die res van die land en die meerderheidswil kan ontruk deur vir ‘n blanke vrou, me. Helen Zille, te stem! Waarom aanvaar die Wes-Kaap nie die regering van mnr. Zuma nie? U mag “bevry” wees, maar waarskynlik is die Wes-Kaap nog nie genoegsaam bevry nie.
U sê verder:
Ek en miljoene mense in die land is moeg vir mense soos jy en al die verkrampte regses wat ons in hul binnekamers en om hul braaivleisvure beledigende en rassistiese name noem.
Ek ken nie veel “verkrampte regses” nie, maar wel libverkramptes wat ons ons spraakvryheid ontsê en geen afwyking van hul polities korrekte, kwasi-religieuse dogma duld nie. Wat rassistiese name betref, het ek al vele swartmense teëgekom wat niks van Wes-Kaapse bruinmense hou nie en hulle dinge soos “Boesman”, asook woorde in hul eie tale, toesnou. Gegewe haar swart status, voel me. Keppler waarskynlik dieselfde oor die bruines, maar ek sal met belangstelling die jongste voorbeeld van Afrika-konflik tussen ligter en donkerder “swart” dophou, soos dit al tydens die burgeroorloë in Liberië en in Angola gemanifesteer het.
Me. Keppler beweer dat swartmense in die ou Suid-Afrika nie op die sypaadjie mog loop nie. In antwoord hierop het iemand die volgende video op YouTube opgediep wat in die sewentigerjare in Johannesburg en Kaapstad geneem is, en aantoon watter infame leuen dit is. Hier loop swart en wit heerlik op die sypaadjies saam. As nuusredakteur van Beeld, behoort me. Keppler seker van beter te weet as om so ‘n blatante onwaarheid selfs in ‘n meningstuk te verkondig.
Met ‘n bietjie verbeelding en insig kan ‘n mens seker Steve Hofmeyr se uitnodiging aan mense om te dink oor hoe swartmense “die argitekte van apartheid was” op verskeie maniere interpreteer.
Toe RW Johnson in sy boek, South Africa’s brave new world, enkele jare gelede die Nuwe Suid-Afrika as ‘n “groot Bantoestan” beskryf het, het enigiemand beswaar gemaak of hom van rassisme beskuldig? Nee, want hy is mos ‘n Engelsman van Natal en geen Afrikaner nie. Ook die Business Day het onlangs die volgende twee kaarte gepubliseer om aan te toon dat apartheid steeds voortleef as dit by stamowerhede in Suid-Afrika kom:
Tuislande: toe en nou
Het Beeld en Keppler dit goed gedink om die Business Day vir ‘n verregse, “rassistiese” publikasie uit te kryt en sy redakteur beveel om “gestap te raak, boetie”? Nee, want in Beeld se kruiperige onderdanigheid teenoor alles wat Engels is, sal die gedagte nooit eens in die verskiet verskyn dat die Business Day op dieselfde hovaardige en minagtende wyse as Steve Hofmeyr verguis behoort te word nie.
Afrikaners is mos “vrye wild”, soos ook tydens plaasmoorde. Ons meningsvryheid en selfs ons lewens tel nie vir die polities korrekte kabaal wat as die Beeld-redaksie bekendstaan nie.
Die ander punte wat Steve oor “andersheid” en die “Afrika-agterstand” gemaak het, is ewe geldig. Maar ook: indien mense uit Afrika in die verlede Wes-Europa gaan regeer het – iets wat hulle dalk binne hierdie eeu gaan doen, gegewe hul onverbiddelike demografiese vooruitgang! – sou hulle nie ook ‘n vorm van skeiding of onderskeid tussen rasse of groepe gehandhaaf het nie? Reeds sien ons in ons land dat swartmense veel meer rasbewus as blankes is en deur wetgewing hul eie “apartheid”, wat hulle regstellende aksie of swart bemagtiging noem, afdwing.
Die onverdraagsame histerie waarmee daar op Steve Hofmeyr se uitnodiging tot nadenke en debat gereageer is, toon aan ons hoe min u, me. Keppler, asook Beeld en vele ander in dié land, van die “oop gesprek” en ware “demokrasie” soos dit dekades gelede al deur N.P. van Wyk Louw geformuleer is, verstaan!
Die supermarkketting Pick n Pay en Land Rover bevind hulle tans midde-in die stryd rondom die sanger Steve Hofmeyr aangesien daar druk deur anti-Afrikaanse elemente op hulle toegepas word om hulle aan die “Afrikaans is groot”-fees te onttrek weens Steve se deelname daaraan.
Conrad Koch, die vloekende, linkse buikspreker met sy pop Chester Missing, het vandag ‘n rubriek in The Times met die titel “Dear white supremacists…” gepubliseer waarin hy Pick n Pay en Land Rover aanmaan om nie net Hofmeyr nie, maar sommer die hele Afrikaanse fees te boikot.
Koch se eerste “oorwinning” was toe hy die motorhandelaar Williams Hunt kon oorreed om Steve Hofmeyr se geborgde bakkie in Port Elizabeth te onttrek vanweë sy “apartheidtwiet” waarin hy gesê het dat swartmense die “argitekte (of mede-argitekte) van apartheid” was.
Nadat Conrad Koch die telefoonnommer van Williams Hunt op sy Twitter-rekening geplaas het, het die handelaar blykbaar verskeie onstoke oproepe van linkses ontvang wat eis dat hy sy borgskap van ‘n voertuig vir Hofmeyr moet onttrek. Omdat die handelaar “neutraal” wou bly, het hy Hofmeyr gevra om die voertuig ‘n dag vroeër terug te gee.
Pick n Pay het op Koch se oproep gereageer deur te sê:
“Pick n Pay se reputasie deur rassisme in die openbaar en sterk teen te staan, spreek vanself. Ons is ‘n gekontrakteerde borg van Afrikaans is Groot en ondersteun Afrikaanse musiek, maar nie individue nie. Ons is nie betrokke by die organisasie of die proses om kunstenaars te kies nie.”
Koch, wat as buikspreker bekend is met sy pop, “Chester Missing”, het geantwoord: “Het julle verbind met ‘n apartheidsontkenner. Dit gee sy sienings geloofwaardigheid.”
Land Rover het nog nie in die media gereageer nie.
Die een terrein waarop die Afrikaner die spyt afgebyt het, was op die gebied van inligting of propaganda. Uiteindelik het die ANC en SAKP die land oorgeneem, byna sonder om die spreekwoordelike skoot te skiet.
![clip_image001[2]](https://praag.co.za/wp-content/uploads/2014/11/clip_image0012.png)
