Conrad Koch sê hy is skaam om ‘n toilet-prys in ontvangs te neem.
Die lasteraarbuikspreker wat ‘n bruin pop as voorwendsel gebruik, is gisteraand in Johannesburg met ’n spesiale prys vir sy stryd teen wit Afrikaners deur die Ahmed Kathrada-stigting vereer.
Zaakirah Vadi, woordvoerder van die stigting, het gesê Kathrada het self die sertifikaat van waardering aan Koch en Chester oorhandig.
Die stigting het gesuggereer dat die prys toegeken is aan Koch vanweë sy onlangse standpunt teen wit Afrikaners soos Steve Hofmeyr wat swartes aan tuislande in ‘n twiet herinner het, terwyl Lesotho en Swaziland op die kaart van Suid-Afrika as onafhanklike lande pryk.
Volgens Koch is dit ’n groot eer dat die toekenning kom van Kathrada, ’n struggle-veteraan wat 26 jaar in die tronk was, maar hy skaam hom nogtans vir die prys.
“Dit laat my ook ’n bietjie ongemaklik voel. Ek het net geraas gemaak. Daar is soveel waardige mense en organisasies, soos Zackie Achmat en die Koalisie vir Maatskaplike Geregtigheid in Kaapstad, wat wil verseker dat niemand puttoilette hoef te gebruik nie,” het hy aan Media24 gesê.
Hy meen dit is toilet-aktiviste en -organisasies wat die meeste bydra tot die verandering van rasse-ongeregtigheid in die land.
Koch het gesê hy wou nie Kathrada en die stigting beledig deur die prys van die hand te wys nie.
Adj.pres. Cyril Ramaphosa was een van die sprekers by die glansgeleentheid by die Sci-Bono Discovery-sentrum in Newtown, Johannesburg.
Gister se sirkus by die Randburgse Landdroshof het vir my een ding bevestig: Suid-Afrika het ‘n algehele laagtepunt bereik wat norme van openbare debat en selfs die howe betref. Net soos by die Malema-haatspraakverhoor in 2010 het ek met verbasing geluister hoe die advokaat vir die verweerder ‘n argument daarvoor uitmaak dat daar geen beperking bestaan op wat Chester Missing alias Conrad Koch van Steve Hofmeyr mag sê nie of die skade wat hy hom finansieel en beroepsgewys mag berokken nie.
Die stuk wetgewing waaroor dit gegaan het, Wet 17 van 2011 wat teistering verbied, is gewoon geïgnoreer terwyl advokaat Steven Budlender verklarings van die Verenigde Nasies se Algemene Vergadering oor apartheid in 1989 voorgelees het. (Terloops is Budlender die seun van die bekende advokaat Geoff Budlender wat in die sewentigerjare ‘n leier van die Engelse studente-organisasie NUSAS op die kampus van die UK was.)
Steve Hofmeyr het ook oor die afgelope paar uur verklaar dat dit nou “oop seisoen” is wat openbare uitlatinge in Suid-Afrika betref. Voortaan is ons almal gewikkel in ‘n semantiese oorlog in “‘n wêreld sonder grense”, om nou ‘n Afrikaanse boektitel uit die tagtigerjare aan te haal.
Soos ons ook met die Renate Barnard-geval gesien het, weet ek nie meer of ons veel geregtigheid van die howe kan verwag nie. As jy wit, Afrikaans of behoudend is – een van die drie is al genoeg – kan jy aanvaar dat die dobbelsteen teen jou gelaai is.
Sowel Steve Hofmeyr as PRAAG word geteiken. Waarom? wonder ‘n mens. Ek en Steve kom al ‘n lang pad saam, sedert ons in 2003 of daar rond saam teen die beoogde Pretoriase naamsverandering betoog het. Een van ons grondtekste is Pascal Bruckner se boek Die tirannie van (wit)skuld. Ons glo eenvoudig nie aan witskuld nie en wil gelyk met elke ander inwoner van die land behandel word.
Ons word geteiken omdat ons die afgelope paar jaar doeltreffend begin het om witskuld en van die meer groteske leuens oor die Suid-Afrikaanse geskiedenis af te takel. Sowel Koch as sy advokaat argumenteer dat vorige Afrikanerregerings in ons land met dié van die Nazi’s gelykgestel moet word en dat dit, soos in Duitsland, voortaan onwettig behoort te wees om hoegenaamd iets oor apartheid te sê behalwe om dit verdoem weens die “ontelbare” (of miljoene) mense wat doelbewus vóór 1994 vermoor is! Om so iets te bevraagteken, word “apartheidsontkenning” genoem, wat kwansuis ewe aanstootlik as “holocaust-ontkenning” is.
Ander “apartheidsontkenners” waaraan ek onmiddellik kan dink, is prof. Hermann Giliomee en Ilana Mercer wat albei aspekte van apartheid gerelativeer of vergoeilik het.
Die ironie is dat diegene van ons wat weier om die mite of fiksie van Afrikaner-nazisme (met ses miljoen vermoorde swartes?) te aanvaar, geensins die vorige Nasionale Party ondersteun het nie. Mnre. FW de Klerk, Pik Botha en al die ander afgetrede ministers sê nie boe of ba nie, terwyl ons wat destyds in botsing met die regerende Afrikanerkliek was, nou die kastaiings uit die vuur moet krap!
Wat nou aan die gang is, is geen wit-swartstryd nie. Die meeste swartes in ons land kan geen flenter omgee oor wat daar van apartheid of “rassisme” gesê word nie. ‘n Klein groepie (blanke) kulturele Marxiste in Johannesburg en Kaapstad is egter daarop uit om Afrikaners en selfs Afrikaanse konserte aan te val omdat hulle nie tevrede is om die land se bates te stroop soos wat tans gebeur nie, maar enige gevaar van verandering op die horison wil neutraliseer.
Die linkse, Marxistiese kliek wat die werklike mag agter die troon van die ANC is, het die land met naakte propaganda, verguising, laster, beledigings en uitskeltegnieke in die tagtigerjare verower. In die vroeë negentigerjare het FW de Klerk en die res van die NP eerloos voor hierdie aanslag gekapituleer en vandag pluk ons die vrugte van hul oorgawe. Nou die dag sê ‘n Engelse dame vir my hier in Johannesburg: “Yes, the Nats sold us out. And we had voted for them for years.”
Ons land is met leuens, halwe waarhede, intense laster en verguising verower. Maar belangrik: dit word steeds op dié manier beheer! Die enigste verskil is dat dit nou veel erger as in die verlede is. Benewens dat jy iemand vir ‘n “Nazi”, “fascis” en “rassis” kan uitskel, kan jy nou sommer toevoeg dat hy ‘n “moroon” en “idioot” is wat aan ‘n geslagsiekte ly. Jy kan ook ‘n volskaalse heksejag teen iemand voer, hom finansieel of ekonomies probeer benadeel, hom by sy werkgewer gaan verkla of sy Facebook- of Twitter-rekening deur middel van vals klagtes gesluit probeer kry.
Wat is die uiteindelike doelwit van dié semantiese oorlog? Maak geen fout nie: Die ekonomiese marxisme wat in Rusland tot die dood van tienmiljoene mense gelei het, het nou oorgeslaan in kulturele marxisme wat grootliks van die VSA afkomstig is. Wesentlik is die twee egter dieselfde. Een van die mees beroemde kulturele marxiste, Susan Sontag, het haarself só uitgedruk:
The white race is the cancer of human history; it is the white race and it alone—its ideologies and inventions—which eradicates autonomous civilizations wherever it spreads, which has upset the ecological balance of the planet, which now threatens the very existence of life itself.
Blankes moet die skuld dra vir alles wat in ons land en in die wêreld verkeerd loop. Hierdie groteske leuen verseker nie net die mag van ‘n klein linkse kliek – die nomenklatoera – nie, maar gee hulle ook geredelik toegang tot die staat met al sy hulpbronne. Die staat is die grootste maatskappy van almal en deur tenders, korrupsie en doodgewone diefstal en plundery word die linkse kliek met hul “humanitêre” beginsels al hoe ryker.
Hierdie toestand herinner my baie aan die 1920’s in Duitsland tydens die sogenaamde Weimarrepubliek toe wanorde en ‘n sedelike revolusie die hele land in ‘n krisis gedompel het.
Indien ons toelaat dat ons deur propaganda, asook ‘n gevloek en geskel, geheel en al oorheers en gemarginaliseer word, is daar net een voorland vir ons: ‘n Zimbabwe. Alles wat ons besit, sal op ‘n dag van ons afgeneem word: elke plaas, elke huis, elke voertuig, alles wat ons het. Soos iemand vandag op Facebook opmerk: ons is nou terug tot voor die Groot Trek.
Agter al die grappe, beledigings en “satire” wat met groot mediafanfare uitgesaai word, lek die kulturele marxiste hul lippe af vir die dag wanneer ‘n volk se hele erfenis soos ‘n ryk appel in hul skoot gaan val…
Verstaan ons mense dit? Marxisme het baie groter lande as Suid-Afrika op hul knieë gedwing en hele volksmoorde is in die naam daarvan gepleeg; vra maar enigeen in Oos-Europa. Die kulturele tipe is nie minder skadelik as die ekonomiese tipe nie. Inteendeel.
Die stryd is fel. Ons gaan nog baie houe vat. Daarom is ons meer as ooit van u steun afhanklik.
PRAAG het met uiterste verbasing gereageer op ‘n verklaring deur Kallie Kriel namens Afriforum.
Kriel het ‘n leunagtige en kwaadwillige redigering van ‘n Amerikaanse TV-program Daily Show, oor sogenaamde “wit rassiste” gebruik om PRAAG en dr Roodt by te kom en insgelyks vir “rassisme” te veroordeel.
Tans word die Amerikaanse opname waarna Kriel verwys, oral op die internet versprei deur ondersteuners van die buikspreker Conrad Koch en sy pop Chester Missing.
PRAAG het Koch verlede week gedwing, mbv ‘n suksesvolle tussentydse teisteringsbevel, om ‘n kwaadwillige veldtog teen Steve Hofmeyr te staak.
Intussen het organiseerders van die Afrikaans is Groot-konsert bevestig dat die geleentheid wat Koch en sy ondersteuners wou sink, voortgaan.
Hier volg die verklaring van Afriforum:
AfriForum het Dan Roodt van die Pro-Afrikaanse Aksiegroep (Praag) skerp gekritiseer oor die rassistiese uitsprake oor swartmense wat hy gemaak het in ʼn satiriese insetsel wat uitgesaai is in die Amerikaanse TV-program “The Daily Show with Jon Steward”. Die insetsel wat in 2010 vervaardig is, is nou weer in die nuus nadat Roodt pas aangedui het dat hy die TV-program se vervaardigers wil dagvaar. Die insetsel kan gesien word by http://vimeo.com/28532814
Volgens Kallie Kriel, uitvoerende hoof van AfriForum, is dit jammer dat ʼn klein groepie randfigure se optrede telkens misbruik kan word om Afrikaners in ʼn slegte lig te probeer stel.
“AfriForum kan nie stilsit en toekyk hoe Afrikaners se billike aansprake, bespotlik gemaak word weens die rassistiese uitsprake van randfigure soos Roodt nie,” het Kriel gesê.
Kriel het daarop gewys dat AfriForum glo in die bevordering van wedersydse erkenning en respek tussen Suid-Afrika se onderskeie gemeenskappe.
“Net soos wat AfriForum nie huiwer om standpunt in te neem teen die rassisme wat swartmense soos Julius Malema teenoor wittes uiter nie, spreek AfriForum hom ook sterk uit teen wit randfigure se rassisme,” het Kriel bygevoeg.
Volgens Kriel is dit belangrik dat die wêreld weet dat die oorgrote meerderheid Afrikaners nie rassistiese bullebakke is nie, maar ʼn groep met billike aansprake vir ʼn beter toekoms, gegrond op internasionaal erkende regte. Die feit dat Roodt ʼn randfiguur is, word volgens Kriel bevestig deur die feit dat Roodt se politieke party, Front Nasionaal, skaars meer as 5 000 stemme ontvang het tydens vanjaar se algemene verkiesing in Suid-Afrika. Die Solidariteit Beweging, waarvan AfriForum deel is, verteenwoordig daarenteen tans gesamentlik meer as 250 000 huisgesinne.
“Die feit dat Dan Roodt se uitsprake met soveel effektiwiteit die slegste moontlike stereotipe van Afrikaners probeer bevestig, laat ʼn mens amper wonder of Roodt doelbewus daarop uit is om Afrikaners in ʼn slegte lig te stel,” het Kriel gesê.
Deesdae verlang ek erg terug na PW Botha, want in sy tyd was daar baie meer demokrasie en spraakvryheid as in die huidige bestel wat bloot self-satiries na hom as ‘n “republiek” verwys.
Almal wat destyds oor sensuur gekla het, onthou nou met nostalgie dat as jou boek of geskrif verbied is, kon jy daarteen appelleer. Verstommend! Destyds was sensuur gegrond op die inhoud van wat jy sê. Tans werk dit anders. Benewens die byna universele self-sensuur en taboe-onderwerpe waaroor jy glad nie in die openbaar mag praat nie, raak jy Sowjetagtig “in onguns” as jy met die verkeerde mense assosieer.
Vandaar dus Beeld se onlangse hoofartikel wat Steve Hofmeyr daarteen waarsku dat hy nie met my moet assosieer nie. Blykbaar verkeer ek in onguns, omdat ek:
die demokrasie ernstig opgeneem het – terwyl ek soos almal behoort te besef dat dit eintlik net ‘n klug is; en
dat ek die stigter van ‘n “regse” organisasie (PRAAG) is.
Enige verknogtheid aan Afrikaans, taalregte of kulturele selfbeskikking is seker vanuit Beeld se linkse (ekstreem-linkse?) gesigspunt per definisie “regs”. Laat almal in aanbidding voor proletariese internasionalisme neerbuig!
Waar laat dit ons? Daar is iets simbolies aan die heer Conrad Koch se lasterlike, vloekende swart pop Chester Missing. Enigeen wat nie deur ‘n buikspreker beheer word nie, sal voortaan onder verdenking verkeer en deur staatsagente en fanatiese joernaliste wat met “ons nuwe toekoms” begeester is, geteister word.
Miskien sou Marx en Lenin die Suid-Afrikaanse dialektiek verstaan: teenoor die tenderpreneur wat rojaal vir sy lojaliteit beloon word, staan die dissidente kunstenaar of denker wat met sy alterniewe sienings van die geskiedenis verketter en gestraf word. Slegs wanneer eenvormige denke finaal deur almal binne ‘n sorgvrye eenpartystaat omhels word, sal daar vryheid wees.
“Spraakvryheid” behels die steniging van afwykendes op die markplein in ‘n blye bevestiging van groepsdenke.
Aldus die swetsende sjimpansee van plastiek, oftewel: die orakel van demokrasie.
As daar een ding is wat ‘n libgestremde kenmerk, is dit vrees. Vrees vir sogenaamde rassisme. Vrees vir die denkbeeldige regse gevaar. Vrees vir uitlatings deur sangers op sosiale netwerke. Daardie vrees neem tans die vorm aan van ‘n histeriese reaksie op Steve Hofmeyr se twiet oor apartheid. Van die heel bangstes bevind hulself in Auckland Park en Melville, Johannesburg, onder andere die liggewig-redakteur van Beeld, Adriaan Basson, asook die akademikus, Pirate Piet Broucamp.
Pirate Piet meen byvoorbeeld anderdag op Radio Sonder Mense te vertel hoe blankes bly moet wees dat ons ‘n Nüremberg-verhoor vrygespring het ná 1994. Kennelik ly Pirate Piet aan ‘n skuldige gewete, en het hy of sy voorouers hetsy swartes se grond gesteel, hetsy swartes aangerand of vermoor vóór 1994, maar ek deel gelukkig nie Pirate Piet se vrees nie. Ek het in my lewe nog nooit ‘n swarte benadeel of sy grond gesteel nie, en ek bekommer my dus hoegenaamd glad nie oor sulke aanklagte teen my nie. Sover my kennis strek, deel Steve Hofmeyr ook nie Pirate Piet se vrees en bewing vir die swart gevaar nie.
Nietemin is die aard van Pirate Piet se vrees baie interessant. Alhoewel hy hard poets aan sy beeld as ‘n ekstreemlinkse regime-naprater, koester hy duidelik ‘n intense vrees vir swartmense. Hy lê snags met ‘n bewende onderlippie en wonder of daardie einste swartes, voor wie hy so graag hande-viervoet kruip, hom ook met pangas gaan kom aantree soos die Mau-Mau met die Britse setlaars in Kenia gemaak het, sou ‘n Afrikaanse sanger aanstoot gee op Facebook of Twitter. Niks maak hom so vinnig beheer verloor oor sy blaas se sluitspier as wanneer iemand soos Steve Hofmeyr ‘n opmerking maak wat volgens Pirate Piet die swartes, vir wie hy so doodbang is, kan antagoniseer nie.
Wie is terloops die grootste rassis: Iemand wie se mislike bestaan gekenmerk word deur ‘n intense vrees vir swartmense, Pirate Piet, of Steve, wat swartes nie vrees nie en die moed van sy oortuiging gehad het om oop kaarte oor sy mening oor apartheid te speel? Is die definisie van rassisme nie om ‘n sekere eienskap (wreedheid en barbaarsheid in Pirate Piet se geval) aan ‘n sekere ras toe te dig, en hulle gevolglik te vrees nie?
Mens vind nog ‘n ander tipe vrees op die blaaie van Naspers se publikasies. Daardie vrees is een vir die feite en die waarheid. Niks veroorsaak so maklik bruin merke in ‘n Naspershoernalis se onderklere as iemand wat die moed het om die politiek inkorrekte waarheid in die openbaar kwyt te raak nie. Nou kyk, mens moet maar die histeriese berigte en meningstukke met ‘n groot sak sout opneem, want selfs nie eens ‘n Naspershoernalis is heeltemal so dom om nie te besef dat Steve Hofmeyr doodreg was oor apartheid nie.
Daar in Naspers se kantore sien hulle ook, nes die res van ons, hoe die poskantoor, nes talle ander instansies sedert 1994, wanfunksioneel geraak het. In 1906 is die Cullinandiamant per gewone slakkepos na Engeland verskeep, en het dit veilig daar uitgekom. Meer as ‘n honderd jaar later, in ‘n tydperk van rekenaars en binnebrandenjins, kan die getransformeerde poskantoor egter nie eens briewe tussen Aucklandpark en Melville aflewer nie. ‘n Posstuk wat ‘n diamant bevat het, sou nie eens die agterkamer van die poskantoor waar dit versend is, gehaal het, voor dit gesteel sou wees nie. Daardie Naspershoernaliste weet ook baie, baie goed hóékom die poskantoor nie meer sy mandaat kan uitvoer nie – dit is getransformeer terug na die steentydperk, en staan onder swart beheer. Binne slegs 20 jaar is ‘n funksionerende organisasie vernietig deur swart wanbestuur en militante swart werkers.
Laat ek dit dus in eenvoudige terme stel: Apartheid was nie opsioneel nie. Apartheid, asook die wette wat deur die Britte ingestel is, is ingestel om te verhoed dat presies wat in 2014 aan’t gebeur is – endemiese korrupsie, verval, wanbestuur, moorde, verkragtings, kragonderbrekings, berge onafgelewerde pos – nie reeds in 1914 gebeur het nie. Dit was nie blankes se skuld dat swartes on-ontwikkeld was in 1652 of selfs in 1852 nie. Ons voorouers het bloot geen ander keuse gehad nie.
Die gemiddelde Naspershoernalis wéét al die bostaande, maar nietemin vind hy, asook Joodse ploerte wat nog met poppe speel, dit nodig om Steve te probeer demoniseer. Dus vind ons histeriese, tranerige uitbarstings wat Steve veroordeel en probeer afmaak as ‘n randeier wat nie namens Afrikaners praat nie. Het Steve al ooit beweer hy praat namens Afrikaners, wonder ek terloops? Tog is die kans helaas goed dat die kabaal van Joodse seuntjies wat nog popspeel, Naspershoernaliste en ekstreemlinkse akademici, Steve se lewe nog vir hom onhoudbaar gaan maak. Miskien is sy sangloopbaan verby, en moontlik gaan hy sukkel om ooit weer by ‘n fees op te tree. Dit is eintlik verstommend, nè? Durf en praat die waarheid, en die linkses, mal van hul kranksinnige vrees vir die waarheid, sal op jou toesak soos ‘n swerm brommers, en jou probeer vernietig.
Ek het egter nuus vir Naspers en agterlike Joodse ou mannetjies wat nog met poppe speel: Nie net Steve nie, maar minstens driekwart van Netwerk24 se eie lesers, volgens ‘n peiling op hulle eie blad, stem saam met die feite oor apartheid. Ek plak die uitslag van Naspers se eie peiling hier onder. Ja, julle kan weliswaar vir Steve doodskree en sy sangloopbaan is bes moontlik verby agv julle kwaadwillige optrede. Minstens driekwart van die gewone blankes op straat ken egter die waarheid, daardie einste waarheid waarvoor julle so ‘n intense vrees koester. Nee, dis nie rassisme, julle ou towerwoordjie nie. Dit wat julle rassisme noem, is bloot gesonde oordeel, gegrond op eenvoudige waarnemings.
Wees dus gerus bang, maar ook julle weet dat Steve reg is.
Die buikspreker Conrad Koch het in sy angsvallige pogings om Steve Hofmeyr in die openbaar te verkleineer, gesê dat Afrikanervroue en -kinders eintlik verdien het om in die Anglo-Boereoorlog deur die Britte uitgemoor te word. Dit volg op ‘n boek deur ‘n akademikus van die Universiteit van Kaapstad, Elizabeth van Heyningen wat beweer die Boerevroue en -kinders het nie omgekom vanweë ‘n gebrek aan voedsel en higiëne nie, maar vanweë hulle eie agterlikheid, “lae intelligensie” en “swak higiëne”.
Die twiet waarin Chester Missing alias Conrad Koch sê dat Afrikanervroue en -kinders verdien het wat hul gekry het.
Steve Hofmeyr het verlede week, voor sy optrede Saterdag by Afriforum se gratis musiekfees by die Voortrekkermonument, teenoor praag vermeld dat hy tans ‘n ongekende aantal doodsdreigemente ontvang. Vanoggend berig die media dat daar Saterdag spesiale veiligheidsmaatreëls vir die sanger en Afrikaanse aktivis getref is.
Die Johannesburgse dagblad Beeld, wat vroeër met ‘n veldtog teen die laaste Afrikaanse kampus op Potchefstroom begin het deur studente van “Nazi-rituele” te beskuldig, verkeer op die voorpunt van die aksie teen Hofmeyr omdat hy dit durf waag het om enkele weke gelede Die Stem te sing. Die ekstreemlinkse redakteur van Beeld, Adriaan Basson, neem Hofmeyr ook kwalik omdat hy onlangs beklemtoon het dat swartes weens hul deelname aan die stelsel en verskeie ander faktore mede-argitekte van apartheid was.
Tesame met Adriaan Basson, is die buikspreker Conrad Koch wat “namens” sy pop Chester Missing vir 144 000 volgelinge twiet, besig om mense teen Hofmeyr en Afrikaners in die algemeen op Twitter te probeer opsweep. Koch huiwer nie om vloekwoorde en lasterlike taal te gebruik nie en tipeer Hofmeyr om die beurt as “moroon”, “idioot” en “rassis”. Hier is ‘n voorbeeld van een van sy twiets waarin hy openlik dreig dat hy Hofmeyr gaan vernietig.
Steve, u dicktroll, by the time I am done with you even your dog will think you’re a c*nt. “@steve_hofmeyr: Koch’s campaign is backfiring
praag het vanoggend boodskappe met Hofmeyr uitgeruil waarin hy Koch daarvan beskuldig dat hy “regter, jurie en laksman speel”.
“Conrad Koch is besig om die swart publiek met sy verdraaiings, asook borge soos Williams Hunt en Pick n Pay, teen my af te speel,” meen Steve Hofmeyr.
Conrad Koch en sy mede-Boerehater, Zapiro
Williams Hunt op Port Elizabeth het ‘n week gelede hul borgvoertuig ‘n dag vroeë van Hofmeyr teruggevra nadat Koch hul telefoonnommer op Twitter gepubliseer het en sy volgelinge aangemoedig het om by die motorhandelaar beswaar teen Hofmeyr te maak. Tans spits Koch hom daarop toe om die Afrikaans is Groot-musiekfees, waar Steve Hofmeyr een van die genooide kunstenaars is, se borgskappe insgelyks te laat terugtrek. Hy plaas veral druk op Pick n Pay om sy borgskap aan dié Afrikaanse musiekfees te onttrek.
Op sy beurt het Steve Hofmeyr gewaarsku dat daar “vele afleggings kan geskied as gevolg van Conrad Koch se veldtog. Sowel Links as Regs kan die maatskappye begin boikot. Williams Hunt het in ‘n benoude twiet hul houding verander deur skielik te verkondig dat hulle “Steve weer sal borg” nadat inwoners van PE en boere in omliggende streke te kenne gegee het dat hulle eenvoudig hul voertuie sal teruggee en daardie takke sal boikot oor hul ondeurdagte boikot teen my.”
Pick n Pay is insgelyks huiwerig om die hele Afrikaanse publiek te vervreem deur die sensuurveldtog deur Beeld en Conrad Koch teen Steve Hofmeyr te steun. Steve Hofmeyr sê: “Pick n Pay, een van die borge van Afrikaans is Groot het laat weet dat hy nie met individuele kunstenaars onderhandel nie maar alleen met ‘n agentskap.”
By Saterdag se musiekfees by die Voortrekkermonument het Steve Hofmeyr, tesame met ‘n skare van 20 000 mense, weereens Die Stem gesing, ondanks die heftige kritiek wat Beeld en ander linkse media reeds weke lank teen Hofmeyr en die meer patriotiese Afrikaners monster.
Nadat Hofmeyr aanvanklik Die Stem by die Innibos-kunstefees op Nelspruit gesing het, het Vodacom intussen laat weet dat hy voortaan van die organiseerders sal verwag dat hulle in die konktrakte van kunsternaars die sing van Die Stem sal verbied.
Intussen het Conrad Koch vanoggend op Cape Talk verskyn waar hy gesê het:
“Steve Hofmeyr het die grens oorgesteek en verdien daarom om geöstrajeer te word toe hy gesê het dat swartmense self die argitekte van apartheid was. Ek kan nie met Steve Hofmeyr argumenteer nie, want ek het ‘n meestersgraad in antropologie. Die rede waarom Hofmeyr geloofwaardigheid het, is omdat groot maatskappye hom daardie geloofwaardigheid gee. Hofmeyr sê dat swartes nie ontwikkel genoeg was om aan ons samelewing deel te neem nie.”
Koch het op sy woernaal in nog ‘n aanval op Steve Hofmeyr geskryf:
Steve said: “If the world doesn’t buy into African systems, mentality and reputation, it isn’t always their fault”. Let’s start with the awkward fact that he stole his entire language from black people. Afrikaans was first written in Arabic by an Iman translating the Koran. Salaam alaikum, Oom Steve. [beklemtoning bygevoeg – red.]
Dit wil voorkom asof Koch ‘n voorstander is van Afrosentrisme, ‘n Amerikaanse doktrine wat deur Martin Bernal verwoord is. Daarvolgens het Europeërs en blankes hul kennis, wetenskap en tegnologie oor die eeue heen van swartmense in Afrika “gesteel”, net soos blanke boere hul grond “gesteel” het.
Volgens Koch tydens sy CapeTalk-onderhoud, sou Steve Hofmeyr se optredes lankal verbied gewees het indien hy gesê het “dat Jode die argitekte van apartheid was of dat ons seks met bokke in die openbaar moet hê. Wat Steve Hofmeyr sê, is absoluut weersinwekkend, hy ondersteun die stereotipes van kolonialisme en is besig met volledige (full-blown) rassisme.”
Koch se veldtog word ook deur bekende lede van staatsveiligheid en veral die misdaadintelligensie-eenheid ondersteun. ‘n Polisieman op Stellenbosch wat gereeld smeerveldtogte teen Afrikaanse openbare figure het verwoed saam met Conrad Koch begin twiet, asook die name van dr. Dan Roodt se kinders op Twitter vrygestel in ‘n sinistere poging om hom te intimideer weens die steun wat hy tot dusver aan Hofmeyr op Twitter en elders gebied het.
In sy kommentaar het dr. Dan Roodt gesê: “Pleks daarvan dat die misdaadintelligensie-eenheid plaas- en ander moorde probeer oplos, is hulle besig met lasterveldtogte en intimidasie van Afrikaanse skrywers en kunstenaars.”
In die oorspronklike, eerste Matrix-film, bied Morpheus twee pille aan Neo: ‘n rooi pil wat hom uit sy waanwêreld gaan losruk en ‘n blou pil wat hom in sy kuberdroomwêreld gaan laat. Hy kies die rooi pil en vind uit dat hy as menslike slaaf in ‘n bad vloeistof lê en bloot as ‘n battery dien vir die masjiene wat die aarde oorgeneem het. As hy ná die rooi pil in hierdie ongenaakbare wêreld wakkerskrik, begin sy stryd teen die magtige “matriks” wat alles op aarde oorheers en beheer, veral deur die menslike batterye se breine via koppelings in hul rugstringe met ‘n virtuele droomwêreld gegrond op die 1990’s te voer.
Die rooi en die blou pil
Die metafoor van die rooi pil en die matriks, is maar een van baie in die aanlynopstel van 27 000 woorde oor die “Donker Verligting” deur ‘n Britse filosoof, Nick Land. Hoewel Land op ‘n stadium ‘n dosent in filosofie aan die Universiteit van Warwick in Engeland was, het hy die akademie verlaat en werk hy deesdae vir ‘n Engelstalige tydskrif in die Chinese stad Sjanghai. In sy opstel verduidelik hy hoe sowel die media as die universiteite in die Westerse wêreld geheel en al in die greep van politieke korrektheid verkeer. Politieke korrektheid is die nuwe “matriks” wat mense met aangename drogbeelde vermaak. Teenoor die sorgelose, gerusstellende beelde waarmee ons breine vanuit die beheerkamers oorspoel word, is die werklikheid aaklig: een van geweld, misdaad, diefstal, korrupsie, ‘n parasitiese staat, gemanipuleerde markte en iets soos die ondergang van die Westerse of Europese beskawing.
Baie min mense is bereid om die rooi pil te sluk en “wakker te skrik”. Trouens in die Matrix-fliek verkwalik een van die karakters, Cypher, vir Morpheus dat hy hom die rooi pil gegee het en sodoende uit sy sorgvrye illusies wakkergemaak het. As Cypher uiteindelik ‘n transaksie met die masjiene aangaan om na die waanwêreld terug te keer en niks van die werklikheid te onthou nie, sê hy: “Onkunde is heerlik.” Hierteenoor som Morpheus sy filosofie en beweegrede om die rooi pil aan te bied soos volg op:
This is your last chance. After this, there is no turning back. You take the blue pill—the story ends, you wake up in your bed and believe whatever you want to believe. You take the red pill—you stay in Wonderland, and I show you how deep the rabbit hole goes. Remember: all I’m offering is the truth. Nothing more.
Soos ons almal weet, is dit vandag – te midde van polities korrekte tirannie en oorheersing van Links – baie gevaarlik om die waarheid te praat of te skryf. Jy kan jou werk verloor, deur die hoofstroomsamelewing verwerp word of, indien jy vir jouself werk, kan jy al jou kliënte verloor of verbied word om sake te doen. Tans is daar byvoorbeeld ‘n heksejag teen die sanger Steve Hofmeyr in die media aan die gang omdat hy beswaar teen geweldsmisdaad en Afrikanerlyding maak. So pas het die buikspreker Conrad Koch met sy swart pop Chester Missing die telefoonnommer van Williams Hunt, wat ‘n voertuig vir Steve borg, op Twitter geplaas sodat linkses hulle met klagtes kon oorval. Kort daarna het Williams Hunt vir Steve in kennis gestel dat hulle hul voertuig terugneem.
Reeds is Steve deur die ANC-DA-koalisie op die dorpie Vredendal verbied om aan die Namaquafees deel te neem en is hy “ontnooi”.
Nick Land bied ‘n taamlik pessimistiese ontleding van denke en politiek in die Westerse wêreld. Politieke korrektheid is ‘n sektariese geloof wat niemand mag bevraagteken nie, anders is jy ‘n ketter. Net soos tydens die Middeleeue toe ketters in die openbaar uitgeskel of op die brandstapel verbrand is, koester ons samelewing insgelyks geen verdraagsaamheid jeens andersdenkendes of diegene wat die heersende geloof bevraagteken nie.
Die term “Donker Verligting” is blykbaar deur die miljardêr en medestigtigter van PayPal, Peter Thiel, gemunt en is besig om al hoe meer veld onder ‘n groep IT-deskundiges, filosowe, skrywers en aktiviste te wen. Alhoewel, dié artikel beweer dat dit Nick Land self is wat die uitdrukking eerste gebruik het. Een van die rubriekskrywers van PRAAG, Albert Brenner, is ook lief om die uitdrukking te besig en beweer selfs dat die onlangse film The Grand Budapest Hotel elemente van die donker verligting bevat.
Wat beteken “donker verligting” presies? Waarom is dit juis “donker”? Nick Land verduidelik dat ons nie ‘n renaissance of hergeboorte nodig het nie, want ons het nie langs die pad ‘n tradisie verloor nie. Die feit dat ons egter ‘n “donker tyd” beleef, skep ‘n behoefte aan lig wat gevolg moet word.
Enlightenment is not only a state, but an event, and a process. As the designation for an historical episode, concentrated in northern Europe during the 18th century, it is a leading candidate for the ‘true name’ of modernity, capturing its origin and essence (‘Renaissance’ and ‘Industrial Revolution’ are others). Between ‘enlightenment’ and ‘progressive enlightenment’ there is only an elusive difference, because illumination takes time – and feeds on itself, because enlightenment is self-confirming, its revelations ‘self-evident’, and because a retrograde, or reactionary, ‘dark enlightenment’ amounts almost to intrinsic contradiction. To become enlightened, in this historical sense, is to recognize, and then to pursue, a guiding light.
There were ages of darkness, and then enlightenment came. Clearly, advance has demonstrated itself, offering not only improvement, but also a model. Furthermore, unlike a renaissance, there is no need for an enlightenment to recall what was lost, or to emphasize the attractions of return.
Die “donker” aspek van die nuwe Verligting wat mense soos Thiel, Land en ene Mencius Moldbug propageer, behels kritiek op twee van die heiligstes van die heilige koeie van politieke korrektheid: demokrasie en ras. Soos ‘n Rus op ‘n keer vir my gesê het: “Die Amerikaners wil ons land en die hele wêreld oorneem, in die naam van ‘vryheid en demokrasie’? Wie kan teen ‘vryheid en demokrasie’ gekant wees?”
Insgelyks word Afrikaners en blankes vandag in die naam van “vryheid en demokrasie” vermoor, verkrag, verdruk! Hoe durf ‘n mens jou teen “demokrasie” en swart meerderheidsregering uitspreek? Vir nog ‘n denker wat met die Donker Verligting verbind word, die Duitse ekonoom, Hans-Hermann Hoppe, is demokrasie bloot ‘n tussenstasie op pad na volslae kommunisme en totalitarisme. Enigeen wat al die rooi pil in Suid-Afrika geneem het, hoef maar net rondom hom te kyk en te besef dat Oos-Europese kommunisme eintlik ‘n béter stelsel as Suid-Afrikaanse demokrasie was. Ten minste was daar in Rusland en Oos-Duitsland nog opvoedkundige standaarde, Bolsjoi-ballet, klassieke musiek, wetenskap en die Russiese ruimteprogram. Ons het geen van daardie voordele nie, maar “geniet” dieselfde sensuur, sinnelose geweld en ekonomiese agteruitgang as wat onder Oos-Europese kommunisme gegeld het. Die aandrang op rassegelykheid is in vele opsigte veel erger as die aandrang op klassegelykheid.
Onder die NP het Afrikaners ‘n hoë mate van gelykheid behaal, amper soos in Skandinawië. Vele van ons mense uit arm huise en buurte het met feitlik gratis onderwys hul talente kon ontwikkel. Anders as onder Engelse en dalk Sappe in die eerste helfte van die twintigste eeu, was snobisme en ‘n klassebewussyn tot onlangs iets vreemds onder Afrikaners. Ons het mense op meriete beoordeel, nie op grond van hul ouers se rykdom, aansien of die duur privaatskool wat hulle bygewoon het nie.
Die huidige demokrasie, gegrond op Amerikaanse “liberalisme” of politieke korrektheid, wil egter nie gelyke geleenthede skep nie, maar “gelyke uitkomste”. Soos Nick Land dit ook omskryf, is daar iets kranksinnigs aan politieke korrektheid en veral die aanname dat “alle rasse gelyk moet presteer”. Geen twee individue is dieselfde nie. Enige ouer met kinders weet dat geen twee kinders dieselfde talente of belangstellings koester nie. Een is goed met wiskunde, ‘n ander weer met taal.
Om te verwag dat die swartmense van Afrika of van die VSA presies dieselfde ontwikkeling en prestasie as Europeërs of Asiërs móét lewer, is absurd. Tog is dit die wortel van alle hedendaagse politieke korrektheid. Swart wanprestasie word altyd na blanke rassisme herlei.
Terwyl die verskil tussen Links en Regs voorheen op godsdienstige of ekonomiese gronde berus het, gaan dit vandag nét oor ras. Hoe meer die staat en die maatskappy misluk, hoe meer moet hy die oorblywende blanke middelklas heropvoed om “anders na dinge te kyk”, “minder rassisties te wees”, ens.
Soos Nick Land dit insgelyks stel, beskik Regs oor geen oorkoepelende definisie nie: dis ‘n bonte mengelmoes van etniese en wit nasionaliste, vryemarkekonome en anti-staatlike “libertariërs” wat eintlik teenstrydige argumente aanvoer. Hy skryf:
‘The right’ has no unity, actual or prospective, and thus has no definition symmetrical to that of the left. It is for this reason that political dialectics (a tautology) ratchets only in one direction, predictably, towards state expansion and an increasingly coercive substantial-egalitarian ideal. The right moves to the center, and the center moves to the left.
In Suid-Afrika het ons dit insgelyks ervaar, hoe die sogenaamde “gematigde sentrum” – wat op die partypolitieke spektrum deur die DA verteenwoordig is – al hoe meer na links verskuif het. Die keuse vir die kieser is vandag tussen ekstreem-links, links of minder links.
Regse of konserwatiewe politiek het geheel en al irrelevant geraak, ten minste in die Engelssprekende wêreld, veral die VSA. Sodra Obama sy amnestie vir onwettige immigrante aankondig, sal die Demokratiese Party dadelik tussen 10 en 30 miljoen potensiële kiesers bykry, wat gaan beteken dat die Demokrate permanent in die VSA sal regeer, tensy enkellopende blanke vroue vir die Republikeine sou begin stem. Met feminisme wat deel van die polities korrekte godsdiens uitmaak en hulle wrewel teen blanke mans aanhits, is die kanse daarop omtrent nul. Ook deel die enkellopende blanke vroue in die kindertoelaes wat aan swart vroue uitbetaal word en is dit in hul finansiële belang om aan te hou om Demokraties te stem.
‘n Vir my ongelukkige term wat deur die denkers van die Donker Verligting gebruik word, is “Die Katedraal”, bedoelende die hele heersende polities korrekte orde met sy parasitiese staat en ideologie, waarmee iets van ‘n parallel met die Roomse Kerk tydens die Middeleeue getref word.
Vandag verteenwoordig die katedrale van Europa egter spookagtige oorblyfsels van ‘n haas vergange Westerse beskawing en sou dit ‘n fout wees om die katedraal te stigmatiseer. ‘n Term wat Donkerverligtingskrywers wel vir ons, die nie-polities korrektes gebruik, is “oorblyfsels” (Eng.: “remnants”). Is dit nie ons plig as oorblyfsels om ook die katedrale te bewaar nie, al is dit net om hulle aan die toeriste te vertoon?
Daarteenoor is die begrip “politieke korrektheid” vandag so ingeburger dat elkeen intuïtief verstaan wat daarmee bedoel word. Selfs linkses verstaan dit en gebruik dit.
Vandag is die katolisisme nie meer polities korrek nie, ongeag die huidige Pous se pogings om linkse uitsprake te maak. Soos Nick Land dit ook uiteensit, is politieke korrektheid as fanatiese godsdiens terug te voer na die ekstreme protestantisme en baptisme van sekere Engelse sektes van die sewentiende eeu. Hedendaagse politieke korrektheid verteenwoordig ‘n alliansie tussen protestante en Jode, wat veral in die VSA en in Skandinawië sy opbloei beleef het. Die Skandinawiese lande voer reeds dekades lank die ekwivalent van hul eie Djihad teen die Westerse beskawing, ook hier in Suid-Afrika. Dit is in die meer Katolieke lande en streke soos Frankryk, Vlaandere, Italië en Oostenryk waar politieke korrektheid tans gekritiseer of beveg word.
Ander denkers wat met die Donker Verligting verbind word, is: Mencius Moldbug (skuilnaam van die rekenaarwetenskaplike Curtis Yarvin), die Duitse ekonoom Hans-Hermann Hoppe, die “beset Wallstraat”-aktivis Justine Tunney, Bryce Laliberte en skrywers op die woernaal Occam’s Razor.
Die meeste Donkerverligtingdenkers aanvaar ook die bestaan van, soos dit eufemisties afgekort word, mbd (= menslike biodiversiteit, Eng. hbd = human biodiversity). Ongeag wetenskaplike getuienis of die ooglopende verskille tussen mense, is dit een van die dogmas van politieke korrektheid dat “alle mense dieselfde is” en dat die “universele eenheid van die mens” nie bevraagteken mag word nie. Kritiese denke hieroor of die aanvaarding van “mbd” verteenwoodig iets “donkers” wat deur die hoofstroomsamelewing as kettery beskou word.
Tot dusver is dit nogal vreemd dat daar nêrens in Afrikanergeledere veel kritiek op die beginsel van demokrasie uitgespreek is nie. Vir honderde jare is demokrasie in Suid-Afrika, ten minste in die sin van volslae oorgawe aan swart meerderheidsregering as iets afskuwekkends en die “slegste oplossing denkbaar” gesien. Selfs liberale denkers soos Hoernlé en Leo Marquard het aanvaar dat daar nooit so iets in Suid-Afrika kon wees sonder om die land in ‘n burgeroorlog of volslae wanorde te dompel nie. Daarom sou ‘n federale stelsel met die behoud van mag in die hande van ‘n opgevoede en patriotiese elite veel beter wees. Toenemend het die destydse NP-politici egter die beginsel van onverdunde massaregering of demokrasie aanvaar, wat vir hulle rampspoedig sou verloop. Selfs in Afrikanergeledere self het die demokrasie meer en meer die swakste mense met weinig kwalifikasies en redeneervermoë na vore gestoot volgens die beginsel wat op TV-realiteitsprogramme geld, naamlik dat die beste presteerder juis uitgestem moet word om aan die meer middelmatiges ‘n groter wenkans te bied.
Waarskynlik is dit in Suid-Afrika tans uiters omstrede om hoegenaamd, in die naam van ‘n Donker Verligting, demokrasie as regeringsvorm te bevraagteken, juis omdat die land so in die greep van polities korrekte fanatisme verkeer. Aan die ander kant het ons niks meer om te verloor nie. Selfs ons huiwerige aandrang op taalregte oor die afgelope tien jaar is met aggressiewe, honende uitroepe van “fascisme” en “rassisme” begroet. Enige gedrag benewens slaafse aanbidding by die altaar van politieke korrektheid, gáán as kettery of selfs ‘n vorm van sielkundige afwyking gesien word, nes dissidente in die ou Sowjetunie as psigiatriese pasiënte opgesluit is.
Die polities korrekte orde beskik oor ‘n monopolie op politieke mag. In Suid-Afrika is demokrasie juis volmaak as de facto-eenpartystaat verwesenlik. In sommige state, soos die VSA, sukkel hulle nog om eenpartystatus te bereik, maar hier by ons het dit feitlik onmiddellik gebeur. Watter klinkklare sukses! In so ‘n eenpartystaat is opstand of selfs weerstand teen die staat uiters moeilik. Reeds word ons taalgebruik en ons denke gepolisieer; enige oproep tot weerstand sou dus heel moontlik as hoogverraad gesien word en sal enige Donker Verligting-stryder dadelik in die gevangenis beland. In die VSA weer, het die staat in reusedatasentra belê wat alle telefoonoproepe en elektroniese kommunikasie van sy burgers opgaar ten einde hulle beter dop te hou, in ‘n verwesenliking van Orwell of Huxley se distopiese toekomsbeelde.
Daarom is die boodskap van die Donker Verligting ook nie weerstand nie, maar ontsnapping of uitkoms, wat op Engels ‘n exit genoem word. Vele Afrikaners beoefen dit reeds, sonder dat hulle al ooit van die Verligting of selfs sy Donker weergawe gehoor het. Ons ontkom aan die gevolge en beperkings van demokrasie deur uitwaarts of inwaarts te emigreer, op plekke soos Orania of Kleinfontein te gaan bly of om ons in geprivatiseerde stedelike veiligheidsbuurte te verskans.
Die boodskap van “donker” ekonome (dalk is my naamgenoot Dawie Roodt ook een?) is eenvoudig: vroeër of later sal die demokratiese staat weens sy skuldlas en onvermoë om as groot parasiet langer belastings van die oorblywende produktiewe bevolking te konfiskeer, in duie stort. Soos ons almal weet, onderhou ongeveer twee miljoen werklike belastingbetalers in Suid-Afrika ‘n welvaartstaat vir 50 miljoen mense, met 17 miljoen wat reeds toelaes ontvang. Ons moet uitsien na daardie dag, maar ook daarop voorberei, want die einde as die monster of Leviatan sy pynlike laaste stuiptrekkings gee, gaan vir seker gewelddadig wees.
Terwyl die media en die opvoedkundige instellings, net soos in die voormalige kommunistiese lande, onder regstreekse ideologiese beheer van die demokratiese staat en sy parasitiese elite staan, ontkom die internet tot dusver aan sodanige beheer. Tans word verskeie pogings aangewend om omvattende sensuur in te stel, om enige afvalligheid van die sentrale godsdiens van multikulturalisme en politieke korrektheid in die kiem te smoor. (Sien ook hier bo die verwysing na die veldtog teen Steve Hofmeyr.)
Die Donker Verligting word egter juis vanuit die kuberruim, deur tegnologies bedrewe programmeerders en filosowe gelei. Pogings tot sensuur sal dus tegnologies en andersins teengestaan word. Anders as in die Middeleeue, is dit nie meer genoeg om iemand op die Indeks te plaas nie.
Afrikaners behoort hieraan deel te neem, aangesien ons die beste van alle volkere op aarde oor die tekortkominge van demokrasie kan getuig. Elke dag beleef ons dit in sy volle geweld, letterlik en figuurlik.
In twee onlangse, goed beredeerde Afrikaanse boeke, Danie Goosen se Die nihilisme (Praag, 2007) en Koos Malan se Politokrasie (PULP, 2011) is argumente gevoer wat sterk by die idees van die Donker Verligting aansluit. Dit is tyd dat ons sulke gedagtes ook na buite in ander tale kommunikeer.
Die styl waarin ‘n mens idees kommunikeer, is natuurlik ook belangrik. Een van die redes waarom tradisionele Afrikanernasionalisme oor die afgelope paar dekades nie eintlik die publiek se verbeelding aangryp nie, is omdat dit meesal op so ‘n outydse, prekerige manier aangebied word. Nick Land is ‘n tipies postmoderne skrywer wat sy idees met popkultuur soos The Matrix – wat regtig ‘n kultusfilm geword het – illustreer, terwyl hy ewe maklik terugreik na die ou-Griekse denkers se kritiek op demokrasie. Dis die soort styl wat ons ook nodig het: ‘n kombinasie van klassieke geleerdheid met ironie en byderwetse popkultuur. Deel van Stever Hofmeyr se sjarme by die publiek is insgelyks dat hy ernstige patriotisme met ‘n loslit-, gewilde of pop-aanslag kombineer.
Onder mekaar moet ons vriende en familie aanpor om die rooi pil te neem. Die waarheid is nie mooi of lekker nie, maar hoe langer ons aan ons illusies en drogbeelde lei, hoe meer gaan ons agteruitgaan.
Wie is nog bang vir die rooi pil?
Ns. Hierdie rubriek sou reeds vanoggend om tienuur verskyn het, maar weens ‘n onverklaarbare tegniese fout het ek twee derdes daarvan verloor toe ek poog om dit te publiseer, wat toe herskryf moes word!
![clip_image001[2]](http://praag.co.za/wordpress/wp-content/uploads/2014/11/clip_image0012.png)
