kapitalisme – praag.co.za

Steve Hofmeyr het reg op sy perspektief

Dit is Steve Hofmeyr se reg om vanuit ’n bepaalde perspektief na die ontwikkeling van Suid-Afrika se geskiedenis te kyk. Dit wil voorkom asof Hofmeyr se perspektief inpas by die siening dat Suid-Afrika se geskiedenis handel oor die koms van die wit man na Suid- Afrika. Wat met sy Westerse kultuur, die christendom, eiendomsreg, ensovoorts gesien kan word as die wit beskawer van Suid Afrika.

Vir sommiges handel die ontwikkeling van Suid-Afrika se geskiedenis egter oor die stryd tussen wit en swart nasionalisme, of ’n bevrydingstryd, of die stryd tussen ryk en arm, of die stryd tussen kapitaliste en arbeiders, of oor kolonialisme en imperialisme, om net ’n paar te noem. Gebeure uit die geskiedenis word dikwels aangehaal om ’n bepaalde perspektief te regverdig.

Hofmeyr se siening moet miskien net weer ’n bewustheid wek dat daar meer as een perspektief oor Suid-Afrika se geskiedenis bestaan. Hopenlik open dit weer die debat en gesprekke hieroor.

Die vraag is egter watter perspektief of ideologie gaan Suid-Afrika se toekoms bepaal? Watter perspektief of ideologie sal daartoe lei dat Suid-Afrika tot sy volle potensiaal kan ontwikkel? Gaan daar ’n beweging na regs (vrye mark) of links (sosialisme) in die ekonomie wees? Gaan daar beweging na verdere demokrasie of miskien outokrasie wees?

– Dr. N. Keyser, Bloemfontein

Die gewetenloosheid van links

Deur Joseph Secrève

Bestaan daar so iets soos om die regte ding te doen en dan gehaat te word daarvoor?

Helaas is die antwoord op hierdie vraag ’n pertinente “ja”.

Daarvoor hoef ons nie verder te kyk as ons eie geskiedkundige erfenis nie.

Ek bepeins die ander dag hierdie eintste vraag en dit was nie lank nie of die antwoord word duidelik.

In hul geskiedenis het die Afrikaners eintlik alles goed gedoen volgens die linkse resep, en nie net skoorvoetend nie, maar dikwels met ywer. Kom ons kyk na ’n aantal van hierdie fasette:

Die Boere het die eerste anti-Imperialistiese oorlog in Afrika gevoer, en as dank daarvoor in konsentrasiekampe en later as armblankes in die stede opgeëindig.

Met die bekragtiging van die belangike steen des aanstoots van die ANC, die Land Act van 1913, het die Afrikanergesinde regering van Hertzog heelwat meer grond aan swartes gegee as die Engelsgesinde regerings van Smuts en Botha. Laat staan nog die wysiging van hierdie akte in 1936 toe die Afrikanergesinde regering 9 miljoen hektaar land onvoorwaardelik aan swartes oorhandig het. Hulle het selfs blankes ontruim van hul plase in hierdie gebiede aan swartes te oorhandig. As dank daarvoor word hulle beskuldig dat hulle land gesteel het. Laat staan nog dat die ontwikkeling van die tuislandbeleid suiwer antikoloniaal is waarvan die meeste swart stamme heelhartig mee ingestem het. Hulle het ’n tuisland onder andere beskou as ’n basis om hulself te kan verset teen moontlike imperialistiese grondgrype in die toekoms.

Die klein apartheidwette wat ingestel was deur die Engelse onder andere die dompaswette, was juis versag gewees sedert 1948 toe die Nasionale Party van Malan oorgeneem het. Sedert 1948 hoef swartes in blanke gebiede geen dompas te dra as hulle minder as 24 uur in blanke gebiede sou wees nie. Daarvoor, min of meer onder die Engelsgesinde regering moes dompasse ten alle tye aan hul persoon wees.

Tydens die Verdrag van Versailles het Smuts juis gewaarsku om Duitsland nie te veel te verneder nie ten einde ’n latere oorlog af te wend. Die res is geskiedenis. Desondanks het 160 000 Afrikaners hulself ingespan om teen die oprukkende Nazi’s in Europa te baklei en het meegehelp om die Jode asiel te gee in Suid-Afrika. In feite was hierdie optrede teen die Nazi’s ook ‘n antikoloniale oorlog gewees. Waar die ander Europese moonthede buite Europa grond gesoek het om te koloniseer, het Duitsland dit binne Europa gedoen. Alweer het Afrikaners hulself teen hierdie snaakse vorm van interne kolonialisme teëgesit.

Die Afrikaners het ’n einde gemaak aan apartheid, die enigste keer in die moderne geskiedenis het ’n volk afstand gedoen van sy magsposisie sonder dat hulle in ’n oorlog verslaan was.

Die Afrikaners is tot dusver die enigste kernmoontheid ooit wat sy kernprogram ontbind het. Dit is ook die eerste keer in die moderne geskiedenis dat ’n progressiewe volk homself aan die derde wêreld onderwerp het.

Anders as hul kontinentale Europese stamvolkere het Afrikaners nooit geglo in rassesuperioriteit nie. Afrikaners het geglo dat God alle mense gelyk geskape het, wat duidelik ooreenstem met die Kommuniste se universele gelykheidsbeginsel. Desondanks kan die woede en frustrasie vanuit die ANC rondom dr. Wouter Basson nie gesus word nie.

Die Engelse het in die vyftiger en sestiger jare 90 000 Keniane vermoor en nog 160 000 in konsentrasiekampe aangehou. Die Franse het indertyd ongeveer een en ’n half miljoen Algeriërs vermoor, die Katolieke kerk in Kanada het 50 000 Indianekinders gemartel en vir Mengele-eksperimente gebruik, en in Australië was dit tot 1956 wetlik toegestaan om op hul inboorlinge te skiet. Eers so onlangs as Maart 2013 het die Australiese regering die inboorlinge as inwoners met grondwetlike regte (lees: mense) erken. En dan kla almal oor Sharpeville wat nie eens 70 lewens geëis het nie toe die polisie uit noodweer moes optree.

Vanuit bogenoemde voorbeelde blyk duidelik dat van al die verskrikkinge en misdade wat gepleeg was indertyd, registreer die misdade wat begaan was onder die Nasionale Partybewind nie eens op die radarskerm nie. Afrikaners daarenteen het alles gedoen wat geoorloof was by linkse proteste. Op wreedheid en volksmoord na, het hulle alles presies uitgevoer soos die linkse draaiboek wou, maar in plaas van ’n internasionale “dankie” of voorbeeld wat ander lande hieruit geneem het, word Afrikaners beloon met volksmoord en mediastilte.

Weereens is hierdie ’n bewys dat die groot helde by linkse bewegings geen gewete het nie. Standbeelde van Boerehelde word afgebreek, ongeag hul goedgesindheid na swart stamme terwyl ander bekende figure wat min of meer volksvreemd is, soos Voorsitter Mao en Gandhi beloon word met standbeelde en straatname. Die ironie is natuurlik dat Mao die grootste massamoordenaar is wat nog ooit geleef het, en Gandhi se kort oomblik van verset teen apartheid gevoed was deur die misnoeë wat hy gehad het dat die apartheidregering die hoër kaste Indiër wou reduseer tot die vlak van “rou kaffer” (sy woorde). Hy het in feite geen beswaar gehad dat wittes oor swartes heers nie en het dit selfs verwelkom.

In al hierdie optredes is daar tog ’n silwer draad wat deur hierdie verwarrende opvattings loop. Lenin het dit goed verwoord toe hy gesê het dat die beste rewolusionêr is ’n jeugdige sonder moraal. Soos in die geval van die Khmer Rogue, die Baltiese state onder Stalin, die Rooi Chinese en die “Comrades” in Soweto in die tagtiger jare is dit die bedoeling dat daar ’n geslag gewetenlose kinders op die wêreld gebring moet word om alle vorme van ordelikheid en goeie funksionering af te breek. Hulle is perfek, want hulle is dom, onderontwikkel, vol hormone en ideale, maar tog gehoorsaam aan hul meesters. Dit mag ook ‘n verklaring bied vir die aangemoedigde massa-emigrasie van Moslems na tradisionele Christelike lande soos in Wes-Europa. Waar die politiek van die dag ons jarelank probeer voorhou het dat sulke vreemdelinge soomloos sal integreer in Europa, kan enigiemand sien dat dit nie sal gebeur nie.

Europa het uiteindelik wakker geskrik, maar nou is dit al eintlik te laat. Die skade is gedoen, en die demografiese skuiwe die komende tyd sal sorg vir die res. Die Islamitiese jeug in Europa is die moderne variant van Lenin se “beste rewolusionêre”.

Maar goed, voordat iemand my van rassisme beskuldig wil ek net gou uitwys dat hierdie tendens ook vanuit die Amerikaanse rioolmedia aan wit kinders opgedis word. In al hierdie TV-programme soos Teen Mom, Jersey en Geordie Shore sien ons bykans net wit gesigte. Is dit toevallig?

Om maar te swyg oor die jong vrou, Emily Letts, wat opslae gemaak het toe sy enkele maande gelede haar aborsieprosedure op youtube gesit het. In hierdie film kan ons sien hoe sy al optimisties, singend en glimlaggend op die operasietafel hierdie prosedure ondergaan en opgelug was toe dit eenmaal afgerond was, so asof sy van ‘n tumor verlos was. Sy het selfs die sonar as aandenking bewaar. Die gedagte dat sy ‘n lewe vernietig het, kom glad nie by haar op nie. Haar hele houding is dat hierdie ‘n terloopse kleinigheidjie is. Sommige bronne meen dat sy ‘n aktrise is en twyfel dus oor die egtheid van die film, maar dit is nie die punt nie: Die skaamtelose minagting van ‘n menselewe is die beeld wat op ons netvlies agterbly. As hierdie slegs ‘n charade was, is die sieklikheid daarvan nog erger. Onder die dun slenter van feminisme en ‘n vrou se reg tot keuse, steek die onderrok van gewetenloosheid baie ver uit.

Al hierdie gebeurtenisse help om mense geestelik swak en rigtingloos te laat, tot soverre mate dat hulle geen keuse het as om na buite te kyk om te weet wat hulle moet doen nie, en die akademici van die dag gaan soos gewoonlik verder die mite verder aanwakker dat hul pa-dominante, Christelike ingesteldheid die rede is hoekom hulle so is. In werklikheid het hierdie tradisionele instellings juis ontstaan om sulke abjekte toestande te voorkom.

‘n Mens wonder net hoe lank hierdie ellende gaan aanhou totdat mense hierteen in opstand gaan kom.

Dalk kan die Chinese ons nog iets leer: Hulle is massaal besig om tot Christendom te bekeer, weg van die ellende wat kommunisme veroorsaak het. Selfs belangrike partylede begin van hul ou leerskool af te stap en die Christelike geloof te aanvaar, waarskynlik omdat Christendom die beste geloof is wat inskakel by industrialisering en moderne kapitalisme. Die voorspelling is dat oor vyftig jaar sal China die nuwe Christelike moontheid in die wêreld word terwyl Europa stagneer onder Islamitiese wetgewings.

Wie weet, dalk kan ons in ‘n vreemde wending hoop dat die Chinese ons eendag sal verlos van die gemors waarin ons verkeer, aangesien dit lyk asof die wit volkere nie meer hulself uit hul moeras kan trek nie.

Die tyd sal dit leer.

Namibiese visbedryf in opstand

Honderde werkers van vismaatskappye het Vrydag in Walvisbaai aan ’n massa-protesaksie deelgeneem teen wat hulle as die miskenning van hul arbeids- en menseregte beskou, het die Republikein berig.

Dié betoging volg kort op die hakke van ’n soortgelyke protesaksie verlede week toe viswerkers grond van die munisipaliteit van Walvisbaai geëis het sodat hul werkgewers vir hulle woonhuise kan bou.

Vrydag se betoging het onder leiding van die vakbonde vir die visbedryf (NFI) en vissermanne, die FWU, plaasgevind.

Bepalings in die Arbeidswet van 2007 waarin die visbedryf van sekere sleutelbepalings uitgesluit word, veral ten opsigte van diensvoorwaardes en oortydbetaling, is die kern van die viswerkers se hernieude eise aan die regering.

“Dit is hoog tyd dat die Namibiese regering aandag aan ons noodkrete gee, want ons kan nie langer toelaat om deur die kapitalistiese stelsel misbruik te word wat net op maksimum winste ingestel is nie,” lui ’n petisie wat die betogers Vrydag aan die minister van arbeid en maatskaplike welsyn, me. Doreen Sioka, gestuur het.

Die klagskrif is aan die voorsitter van die konfederasie van visverenigings, mnr. Matti Amukwa, en die plaaslike hoof van die ministerie van arbeid oorhandig.

Volgens die brief aan die minister het daar nog niks gekom van ’n soortgelyke skrywe wat op 14 Augustus deur die vakbonde aan die minister gerig is nie.

“Ons as seelui ly geruime tyd reeds weens ons diensvoorwaardes, wat skokkend is om die minste daarvan te sê, aangesien ons oor baie jare deur ons werkgewers uitgebuit word om net vir ’n vis-kommissie sonder oortyd te werk, sodat ons werkgewers aansienlike winste kan maak,” lui die petisie.

Hulle eis ook dat die minister van arbeid die bepalings van die arbeidswet soos vervat in artikels 15, 16, 17 en 19 sonder verwyl op die visbedryf van toepassing maak. Hulle eis ook dat die Namibiese regering die internasionale konvensie oor seelui bekragtig sodat hierdie werkers se diensvoorwaardes en voordele aan die res van die wêreld gelyk gestel kan word.

Me. Siyoka word in die klagskrif 14 dae tyd gegun om aan hul eise te voldoen.

Die vyand se wiele

In ‘n vorige bydrae is melding gemaak van die rol van die Amerikanisme in die aanslag op die blanke ras en die Afrikaner spesifiek. Maar daar is nog ander belangrike redes wat natuurlik verband hou met die genoemde Amerikanisme. In ‘n groot mate het dit te make met die ankerloosheid van die moderne Westerse mens en die maniere waarop hy alternatiewe vasmeerplekke probeer skep. Die vashouplekke van die verlede verdwyn een na die ander: christelike waardes, die kommunisme en die nasionaalsosialisme, gediskrediteer deur die ervarings van WO2 en daarna. Wat bly dus oor om in te glo? Vir die afgelope aantal dekades was dit die obsessie met ras en die ou gunsteling, kapitalisme, wat, soos aangetoon sal word, nou met die rassebeheptheid verbonde is. Alles gaan min of meer daarom om ‘n lugleegte te probeer vul.

Amerikanisme, wêreldkapitalisme, rassewaansin, die drietandvurk van die bose waarteen die vryheidstryd van die behoudendes in die 21ste eeu gevoer sal moet word.

Die dryfveer van die kapitalisme is die winsmotief. Daar moet altyd net meer winste getoon word ten einde die aandeelhouers se vraatsug te bevredig. Die mens moet gereduseer word tot ‘n eenvormige, identiteitlose verbruikersinsek. Die kultuurwaardes wat bevorder moet word om die geestelike leegheid te vul, is dié van Hollywoodse prulle en popmusiek. Of almal nou Engels praat of almal ongeveer dieselfde lyk, m.a.w. ‘n soort gelerige verskynsel met kakiepeperkorrels, des te beter. Dit vereenvoudig net die taak van die internasionale finansiële oligargie om die lotgevalle van die mensdom beter te beheer en tot hulle eie voordeel uit te buit. Al wat tel, is ‘n groter en groter masssa van kopers en verbruikers en genereerders van winste. Dis duidelik dat die Afrikaner, met sy sterk identiteitsbewussyn en nasionalisme in die pad van hierdie program gestaan het en nog staan. Die beheptheid van die «internasionale gemeenskap» met Afrika en die «ontwikkeling» van Afrika, mag ingeklee wees in morele en humanitêre terme, maar dis net nog ‘n verdere poging om markte te skep en groter winste vir die finansiële maghebbers te bewerkstellig.

In Suid-Afrika self is dit nie anders gesteld nie. Ook hier was die versugting van die geldmagte om groter winste te toon die dryfkrag agter die program van oorgawe, ‘n versugting wat suksesvol deur die oorgawe bevredig is. Die Nasionale Party was maar net die hond wat deur die finansiële stert geswaai is.

Naspers is ‘n goeie voorbeeld: ‘n kapitaalkragtige, maar in wêreldterme relatief klein, maatskappy. Hulle oogmerk: winste en nogmaals winste. Die waarde van hulle advertensieruimte word deur die aantal lesers bepaal. En natuurlik lê die getalle lesers en die groeipotensiaal daarvan by die kleurlinge en swartes. So waarom sou Naspers hulle lesersgetalle en advertensie-inkomste in gevaar stel deur hulle oor Afrikanerbelange te bekommer en dít terwyl Afrikaners in elk geval gedienstig en gedweë die Nasperspublikasies koop? Die finansiële belange van Naspers kan veel beter gedien word deur die Afrikaners te vertrap en te verguis. En hierdie voorbeeld kan net so op die situasie wêreldwyd toegepas word. Die nie-wit rasse is wêreldwyd verreweg in die meerderheid en soos die oligargie van superrykes dit sien, verteenwoordig hulle die koopkrag van die toekoms waarvoor die witman gerus maar opgeoffer kan word.

Die Westerse mens is deur die finansiële wêreldmagte op ‘n pad van uitwissing geplaas en hulle beskawing word na die afgrond gerig. En dit geskied natuurlik, soos altyd, met die ywerige medewerking van die keffertjies in die media, wat op die voorpunt van die beweging verkeer.

Die wêreldoligargie van finansiële magshebbers kan teen die agtergond van die sukses van die globale program die afgelope dekades seker gelukkig voel, want dit het vir hulle inderdaad monstrueuse rykdomme geskep. Oral in die wêreld neem die gebruik van die Engelse taal toe en verskuif nasionale kulture en identiteite na die agtergrond. En oral word gemeng en verbaster. Maar daar is tog hoop, want die wêreldkapitalisme het ‘n klippie in die skoen.

Die klippie in die skoen is die perverse effek van die stelsel self wat hulle tot stand gebring het. In die meeste Westerse lande het die finansiële posisie van die middel- en laer finansiële klasse oor die afgelope drie-vier dekades drasties verswak. (Doelbewus bewerkstellig miskien?) Werkloosheid in Westerse lande is reeds massaal en aan die groei. Die verskille tussen die rykstes en die armstes is snel aan die toeneem. Die verbruikersmark is inderdaad nie besig om te groei nie, maar om te krimp. En die meesterideologie van gelykheid en eendersheid lyk ook maar so’n bietjie uitasem. Inderwaarheid is die wiele van die internasionale finansiële en ekonomiese orde besig om een vir een af te val. Sedert 2008 het 504 banke in Amerika alleen ineengestort waaronder finansiële mastodonte soos Lehman Brothers en Bear Stearns en baie vooraanstaande ekonome voorspel dat die ergste nog voorlê.

In baie Westerse lande bedryf regerings programme om wankelmoedige privaatmaatskapye in staat te stel om te belê, uit te brei en werkers in diens geneem. Tienmiljarde euro’s is hierby betrokke. Dit blyk nou dat in sommige lande waar miljarde se europrogramme, in die vorm van subsidies of belastingkortings tans in swang is, die voordele byna volledig in die vorm van dividende aan aandeelhouers uitgekeer word. Dit beteken dat bv. Sosialistiese regerings die aandeelhouers van private maatskapye met belastinggeld subsideer. Teater van die absurde? Nee, die ware werklikheid. Dit sê ook iets oor die veelgeroemde private ondernemerskap dat hulle moet oorleef op die gunste en gawes van (Sosialistiese) regerings! In Frankryk betaal groot maatskappye belasting teen ‘n koers van 7% terwyl klein en middelslagondernemings, verreweg die grootste werkgewers, 33% betaal. Enige mens met ‘n normale verstand in sy kop kan sien dat so ‘n situasie tot rampspoed gedoem is.

Dít alles beteken dat ontevredenheid onder die middel- en werkersklasse aan die broei is. Hierdie gedeeltes van die Westerse bevolking verwerp in toenemende mate die ultraliberale globale kapitalisme. Vir geestelike en materiële stabiliteit kan hulle nie meer hulle toevlug neem tot die kerke nie en ook nie tot die uitgediende en verwerplike kommunisme nie. Daarom wend meer en meer van hierdie mense hulle tot die nuwe nasionalistiese bewegings in Europa. Die Front National in Frankryk is in groot mate ‘n party van die werkers en toenemende getalle voormalige ondersteuners van die Kommunisteparty loop na hulle toe oor.

Die wêreldkapitalisme het dus gedeeltelik gewerk, maar ook grootliks misluk. Dit het gewerk vir ‘n handjievol superrykes, maar vir groot gedeeltes van die algemene bevolking het dit jammerlik gefaal. En boweal kon dit natuurlik allermins die groot leegheid vul. Die gevolg is dat die wêreldkapitalisme in belangrike opsigte die teenoorgestelde bereik van wat dit beoog het, nl. ‘n gesiglose, identiteitslose, amorfe massa van willose, klakkelose verbruikers. In stede daarvan het hulle nou ‘n nuwe en groeiende nasionalisme wakker gemaak, iets wat ons hopelik ten goede kan strek.

Ten slotte, ‘n klein opmerking waaroor u kan nadink. Gedurende die koue oorlog het Duitsland, uit vrees dat die Sowjette sy goudreserwes in die hande kon kry, 1500 ton goud na Amerika verskeep waar dit in die Amerikaanse sentrale bank geberg word. In die jongste jare probeer Duitsland om weer sy goud terug te kry, maar dit blyk nou dat die goud verdwyn het. Wat het daarvan geword?

Sal die ware Motsepe opstaan, asseblief

“Die VF Plus verwerp die belaglike idee soos verkondig deur mnr. Patrice Motsepe dat myne genasionaliseer kan word indien dit goed vir Suid-Afrika sou wees. Ons sal graag van mnr. Motsepe wil weet in watter omstandighede in die geskiedenis die nasionalisering van myne ooit voordelig vir ‘n land en sy mense was,” het adv. Anton Alberts, VF Plus parlementêre woordvoerder oor Mynwese, gesê na aanleiding van mnr. Motsepe se uitsprake oor die nasionalisering van myne.

“Dit is eenvoudig roekeloos om sulke stellings te maak en sodoende lug te gee vir die rewolusionêre gedagtes van Julius Malema. Dit kom ironies genoeg nadat mnr. Motsepe homself oor en oor verryk het by wyse van die Swart Bemagtigingsproses ten koste van meeste armes in Suid-Afrika. Dit is ‘n feit dat die Swart Bemagtigingsproses nog nooit effektief was om armoede te bestry nie en het net sekere politiek-korrekte enkelinge bevoordeel.” het adv. Alberts bygevoeg.

Mnr. Motsepe se bravade sal aan die hand van drie toetse gemeet moet word: Eerstens sal mnr. Motsepe gewillig moet wees om toe te kyk hoe sy bates sonder vergoeding genasionaliseer word ten gunste van die armes. Die tweede toets sal wees om te kyk of die verspreiding werklik na die armes gaan afwentel, en die derde toets sal wees om te sorg dat die myne effektief en mededingend bly.

“Ek is bevrees mnr. Motsepe en sy ideologiese tydgenote sal nie hierdie drie toetse deurstaan nie. Die geskiedenis tel teen hulle. Mens kry eerder die gevoel hulle soek nog ‘n gaping om die Suid-Afrikaanse ekonomie verder te plunder,” het Alberts gesê.

Die VF Plus het vroeër in ‘n antwoord op ‘n parlementêre vraag aan die regering weereens die onderneming van die ANC gekry dat hulle nie van plan is om myne te nasionaliseer nie. Desnieteenstaande, sal die VF Plus steeds voortgaan om enige sweem van sosialisme aan te vat en uit te wys as ‘n vals belofte vir ‘n beter Suid-Afrika.

roulette online game real money депутат лобановский