boere – Bladsy 2 – praag.co.za

Boere wat lewens en grond wil beskerm kan reken op rassevergelding

Boere wat hul eie lewens en grond teen swart aanvallers wil beskerm, kan reken op die regime se rassevergelding.

Alhoewel die 72-jarige Vrystaatse boer van Parys te hulp gesnel is toe twee swartes hom wou vermoor, word Loedie van der Westhuizen se eie seun, Boeta, nou aangekla van moord.

Boeta het die naweek in die gevangenis deurgebring saam met drie ander wit boere van die omgewing.

Brig. Hangwani Mulaudzi, woordvoerder van die Valke, sê die wit boere staan voorlopig tereg weens moord.

Die twee swart aanvallers het geld geëis, maar moes op die vlug slaan toe die hulp opdaag. Hulle is uiteindelik aangekeer.

Tientalle boere was op die toneel waar die mans aangerand is toe die polisie opdaag. Albei mans het egter nog geleef toe die polisie hulle weggeneem het.

Een van die mans is by sy aankoms by die hospitaal in Parys dood en die ander een is by sy aankoms by die Pelonomi-hospitaal in Bloemfontein dood verklaar.

Die aanvallers was nie werknemers van Van der Westhuizen nie.

Boere leef in vrees dat een van hulle volgende kan wees nadat die 40-jarige boer Johan Strydom in 2010 met ’n ysterstaaf geslaan is en agter sy eie Mazda-bakkie gesleep is. Strydom het nie die aanval oorleef nie.

Loedie se dogter is die joernalis Alet Rademeyer.

Mosie aanvaar om SA se knellende droogte die hoof te bied

Suid-Afrika se Nasionale Raad van Provinsies (NPR) het ‘n mosie oor droogtehulp aanvaar, het RSG berig.

Die uiterste droogte die potensiaal het om voedselsekerheid en politieke bestendigheid te raak.

‘n Gebrek aan voedselsekerheid was een van die hoofredes wat tot die Arabiese Lente in Egipte gelei het, het ‘n opposisielid gesê.

Denemarke het intussen aangekondig dat hulle Suid-Afrika sal bystaan met watervoorsieningsprobleme.

Die Deense minister van Omgewingsake, Eva Kjer Hansen en die Suid-Afrikaanse minister van Water en Sanitasie, Nomvula Mokonyane het ‘n ooreenkoms in Johannesburg onderteken.

Dit volg te midde van die dreigende waterkrisis in die land wat talle munisipaliteite en die landbousektor raak. KwaZulu-Natal en die Vrystaat is reeds as droogte-rampgebiede verklaar.

Mokonyane sê Deense ondersteuning sal ‘n belangrike rol speel om volhoubare oplossings te vind. Hansen sê Denemarke sal sy tegnologie en ervaring bied.

Omdat die landbou-bedryf ‘n belangrike rol speel om maatskaplike en ekonomiese stabiliteit te verseker, het die NRP ‘n beroep op die regering gedoen om boere te ondersteun

Deur droogtehulp te verskaf en toe te sien dat voorgestelde beleid nie bykomende druk op die sektor plaas nie, kan bestendigheid geskep word.

Sitrusboere in die Laeveld sê intussen die uitwerking van die droogte op hul oeste is enorm. Kleinboere in die Bosbokrand-omgewing sê hul verlaagde produksie dwing hulle om werkers in die pad te steek.

Agri-Wes-Kaap sê intussen groot dele van die provinsie is op die rand van ‘n droogte. Met die uitsondering van die Suid-Kaap, wat goeie reënval gehad het, het die res van die land met een van die ergste droogtes in dekades te kampe.

Boere kan nie plant nie, terwyl die Departement van Landbou boere in die binneland gevra het om hul kuddes te verklein weens beperkte weiding.

Die woordvoerder van Agri-Wes-Kaap, Carl Opperman sê die provinsie se graanboere kry die swaarste.

Die LUR vir Landbou in Limpopo, Joy Matshokge wil intussen hê dat die regering dié provinsie weens die droogte tot rampgebied verklaar.

Matshokge sê sy het aan die regering geskryf en bystand versoek. Sy sê haar departement wil veeboere van voer voorsien.

Sy sê sodra ‘n bedrag vir ‘n begroting bepaal is, kan die departement begin om boere vir noodleniging te laat registreer.

Die toeriste-vereniging, Fedhasa, sê waterbeperkings wat weens die voortslepende droogte in Kwa Zulu-Natal ingestel is het ‘n negatiewe impak op die toeristebedryf in die provinsie.

Die federasie sê die meeste hotelle is afhanklik van natuurlike toeriste-aantreklikhede soos damme en die natuurlewe, en hulle sukkel nou om die mas op te kom.

Sommige hotelle moet spesiale reëlings tref om water vir hul gaste beskikbaar te stel. Dit is die ergste droogte sedert 1992 in die provinsie.

Fedhasa het intussen gevra dat die regering meer tegemoedkomend moet wees teenoor hotelle in die toepassing van waterbeperkings.

Die droogte in die iLembe-distrik in KwaZulu-Natal het vererger.

Die distrik sluit Ballito in. Die Hazelmere dam is slegs 27 persent vol, en riviere wat water aan Stanger en omliggende gebiede verskaf is baie droog.

Die burgemeester van iLembe, Welcome Mdabe waarsku dat die hele distrik binne drie maande sonder water kan wees.

Beesboer se moordenaars nog op vrye voet

Die polisie in Noordwes soek steeds na vier rowers in verband met die moord op ‘n beesboer van Potchefstroom.

Die 68-jarige Koos van der Leeuw is op 18 Augustus in die Mediclinic Sandton dood nadat hy vroeër die oggend in ‘n rooftog by die Potchefstroom Abbatoir geskiet is.

Polisiewoordvoerder, Pelonomi Makau, sê die polisie volg alle leidrade op.

‘n Herinneringsdiens vir Van der Leeuw is Dinsdag, presies ‘n week na sy skietdood, in die plaaslike NG kerk Suiderkruis gehou. Die kerk was stampvol.

Van der Leeuw is voor sy vrou Marietjie en ‘n sakeman van Krugersdorp geskiet nadat hy en die man glo vir ‘n kontanttransaksie ontmoet het. Marietjie was in hul bakkie toe die skote geklap het. Makau het vroeër gesê vier skote is op Van der Leeuw gevuur. Een daarvan was in die kop.

Sy sê die skietery het gevolg nadat een van die rowers geld geëis en ‘n onbekende bedrag geld en ‘n selfoon by die sakeman afgeneem het. Van der Leeuw het uit sy bakkie geklim om te help.

Verdagtes van Vrede-plaasaanval weer voor

Die saak teen twee swartes wat in die rondgaande hof op Vrede verskyn het weens die aanval op ‘n bejaarde egpaar op hul plaas buite die dorp, sal na verwagting vandag hervat word.

Vrystaatse polisiewoordvoerder Zweli Mohobeleli sê Thabo Motloung sal na verwagting Augustus om borgtog aansoek doen, terwyl Paul Mei Zulu, wat slegs ure ná die aanval op Johannes en Rita Kritzinger in hegtenis geneem is, nie beplan om aansoek te doen nie.

Die verdagtes staan tereg op ‘n aanklag van poging tot moord, huisbraak en gewapende roof. Johannes is vier keer en Rita drie geskiet.

OFM-nuus het verlede week berig dat die egpaar steeds in die Netcare-Unie-hospitaal in Alberton se hoësorgeenheid is.

Hulle was onder pynverdowing en Johannes het al gepraat en reageer op sy kinders se stemme. Woordvoerder Ruan Combrink het gesê die egpaar is bewus dat twee verdagtes aangekeer is.

Suid-Afrika blink uit in natuurbewaring danksy boere

Die wêreld verloor sy biodiversiteit teen ’n onrusbarende tempo, maar Suid-Afrika neem die leiding om teen die verwoestende gety wal te gooi.

Dit is volgens Peet van der Merwe van die NWU se Potchefstroomkampus.

Volgens die Wêreldnatuurfonds is die huidige spesie-uitwissingkoers tussen 1 000 en 10 000 hoër as die natuurlike uitwissingskoers – dit is gelykstaande aan tussen 200 en 2 000 uitwissings elke jaar.

Van der Merwe sê dat die wêreld kyk met afguns na die wyse waarop die Suid-Afrikaanse privaatsektor en die regering ten opsigte van natuurbewaring saamwerk.

Hy sê die goeie samewerking en groei is te wyte aan die feit dat wild vir boere waarde inhou in terme van ekotoerisme, jag en herverkope met veilings.

Die Gouritzreservaat wat gedeeltelik in die Oos-en Wes-Kaap geleë is, isintussen deur UNESCO as ‘n Internasionale Biosfeerreservaat verklaar.

Die Gouritz Biosfeer is een van 22 nuwe terreine wat by UNESCO se bestaande Wêreldnetwerk van Biosfeerreservate in 120 lande gevoeg is.

Die Magaliesberg ekostelsel is ook goedgekeur, wat die totaal in Suid-Afrika op ses bring.

Die Gouritzreservaat sê hulle is verheug oor die aankondiging.

Leon Lemmer: Universiteit Stellenbosch (Deel 1): ‘n Stryd tussen Boer en Bantoe?

My opskrif is na aanleiding van die titel van Christiaan de Wet se boek, Die stryd tussen Boer en Brit (1902). Nelson Mandela het beweer dat sy ANC-kamerade “almal” De Wet se boek gelees het, met die oog op die ANC se guerrilla-oorlogvoering teen die blanke bewind in Suid-Afrika (Niël Barnard, Geheime revolusie, Kaapstad: Tafelberg, 2015, p 146). My rubriek handel oor die Universiteit Stellenbosch (US). Aan die US word daar in swart geledere beoog om die universiteit revolusionêr volgens hulle wense te transformeer, blykbaar sonder gesonde teenstand van die kant van die rektor en die res van die US-bestuur.

Volgens die HAT is “Bantoe” ‘n “benaming vir ‘n groep inboorlingstamme in Afrika, ongeveer suid van die ewenaar; lid van so ‘n groep.” Anders as so baie etniese benamings is “Bantoe” darem nog nie ‘n verbode term nie. Deesdae word daadwerklike pogings aangewend om die woord “Boer” so erg moontlik te diskrediteer, maar ek gebruik hierdie term met trots.

Die Boere het die Anglo-Boere-oorlog (1899-1902) teen die Britte verloor. Die Afrikaners het in 1990/1994, veral weens verraad in eie geledere, die politieke stryd teen die Bantoes roemloos verloor. Tans is die Afrikaners besig om ook die stryd om hulle taal, die kernbestanddeel van hulle kultuur, weens die verengelsingsbeleid van die ANC (die neo-Milner) te verloor. Dat dié taalstryd verloor word en hoe dit verloor word, is die sigbaarste in eens Afrikaanse skole en universiteite. Ek lewer hiermee nog ‘n bydrae tot die “robuuste debat” wat Wim de Villiers, die nuwe US-rektor, verlang.

Onlangs het ek in ‘n dubbeldoor-artikel die huidige toestand op die US-kampus beskryf (Praag 10 deser). Na voltooiing van my teks is ‘n brief in Die Burger (9 deser, p 10) gepubliseer waarin sewe US-akademici die rektor aanspoor om streng op te tree teen Anton Stander, ‘n dosent in kernfisika, wat ‘n “rassistiese” teksboodskap aan ‘n student, Khule Duma, gestuur het. Hierdie sewe mense voel klaarblyklik sterker oor die uitlewing van hulle linkse politiek as oor professionele sake, soos kollegialiteit, en akademiese kwessies, soos orde op die kampus.

In dieselfde uitgawe van die koerant (p 7) is berig dat Chumani Maxwele, die student wat ontlasting by die Rhodes-standbeeld op die kampus van die Universiteit Kaapstad (UK) gestrooi het, geskors is. Na ‘n tugverhoor is sy skorsing tot 19 Julie verleng; nie vanweë sy deelname aan betogings nie, maar omdat hy ‘n UK-personeellid geteister, geïntimideer en gedreig het (Die Burger, 12 deser, p 5 en 15 deser, p 3). ‘n Mens sou dink dat dit De Villiers kon aanspoor om teen Duma op te tree. Hiervan het niks tereg gekom nie. Daar is eerder buitensporig drasties teen Stander opgetree. Duma het skotvry en met ekstra gewaande prestige daarvan afgekom. Hierdie gebeure is glo in ooreenstemming met die neo-US se getransformeerde waardes gehanteer.

Op die 13de het Duma se Open Stellenbosch ‘n (heel moontlik onwettige) byeenkoms op die Rooi Plein op die kampus gehou, wat weer gedwee deur De Villiers bygewoon is. Duma het toe ‘n memorandum met eise, veral gemik teen die US-taalbeleid, spesifiek teen onderrig deur die medium van Afrikaans, aan die rektor oorhandig. Daar word geëis dat alle onderrig en ander kommunikasie, bv kennisgewings, in Engels moet wees. UK-studente van die Rhodes Must Fall-beweging was ook teenwoordig. In die goeie ou dae sou ‘n rektor lankal sulke elemente verbied het om die kampus te betree. De Villiers het onderneem om aandag aan die eise te gee en Open Stellenbosch genooi om in gesprek met die US-bestuur te tree (US-webwerf 13 deser en Die Burger, 14 deser, p 8). Blykbaar bestaan die tradisionele opset, waarvolgens die rektor enige student kan aansê om hom in sy kantoor te kom spreek op ‘n datum en tyd wat die rektor pas, nie meer aan die US nie.

Die revolusionêre aard van Open Stellenbosch blyk duidelik uit Majaletje Mathume se skrywe op die studente-webwerf. Sy beweer: “The time for dialogue is over” (bonfiire stellenbosch 16 deser). Zuko Nijca Cawe beskou op kenmerkende wyse rassisme as iets wat net by wittes voorkom. Hy voer hierdie “pyn” terug tot by “Riebeck” in 1652. Volgens hom durf die US nie Afrikaans wees nie. Open Stellenbosch word as blaamloos voorgestel. Mathume steun hom (bonfiire stellenbosch 19 deser).

Die middag van die 13de is ‘n groep studente (grootliks dieselfde oproeriges) na die administrasiegebou met die eis dat Arnold Schoonwinkel, die viserektor vir onderrig, hulle te woord moet staan. Die aanleiding was ‘n opmerking wat Schoonwinkel die vorige week in die studenteparlement gemaak het. Hy het toe gesê dat as studente by die US inskryf, weet hulle dat dit ‘n Afrikaanse universiteit is. ‘n Mens kan seker wonder hoe Schoonwinkel so iets kon sê. Blade Nzimande, die minister van hoër onderwys, het immers al by meer as een geleentheid gesê dat “daar nie meer Afrikaanse universiteite bestaan nie”. Die US-rektor het in sy intreerede op 29 April beaam dat die US nie meer ‘n Afrikaanse universiteit is nie. Schoonwinkel het sy stelling teruggetrek en die studente om verskoning gevra vir die “pyn” wat hy veroorsaak het (US-webwerf 13 deser en Die Burger, 14 deser, p 8).

Twee briefskrywers kon nie verstaan waarom Schoonwinkel dit nodig gevind het om verskoning te vra nie (Die Burger, 19 deser, p 11 en 20 deser, p 12). Cawe, daarenteen, dink Schoonwinkel se verskoning is nie goed genoeg nie. Sowel De Villiers as Schoonwinkel veroorsaak vir my pyn, want dit is hoogs ontstellend om te sien hoe twee topbestuurslede van ‘n universiteit voor skoorsoekende studente kruip en verneder word. Blykbaar dink De Villiers en Schoonwinkel dat dit die moeite werd is om dit maar te verduur in ruil vir hulle buitensporige vergoeding. Selfs Max du Preez was “verontwaardig” omdat Schoonwinkel verskoning gevra het. Daarna openbaar Du Preez egter die kloof wat daar tussen hom en Afrikaners bestaan, want sy kind is in ‘n Engelse skool. Hy wou nie dat sy die “erg konvensionele, konserwatiewe”, plaaslike skool, wat seker blank en Afrikaans is, bywoon nie (Die Burger, 23 deser, p 11).

Op 16 deser het Die Burger op sy voorbladsy berig dat Stander afgedank is nadat hy erken het dat hy die volgende teksboodskap aan Duma gestuur het: “Jou swart moer van die wit boer.” (1) Duma het klaarblyklik geen werklike skade gely nie. (2) Hy soek en geniet publisiteit. (3) Hy het klaarblyklik groot behae in die “oorwinning” wat hy ten koste van Stander behaal het. (4) Hy verlustig hom daarin dat die De Villiers-US uit sy hand eet. Desnieteenstaande beskou die US die teksboodskap sonder meer as “rassisties” en as so ‘n ernstige vergryp dat so drasties moontlik teen die dosent opgetree is. Hierdie besluit behoort ‘n verlammende uitwerking te hê op die optrede van alle (blanke) dosente en ander personeellede wat swart studente tot orde wil roep.

“Die universiteit bevestig sy totale [!] afkeer van enige uitsprake van hierdie aard en bevestig sy standpunt om, ongeag die bron daarvan, beslissend in enige sodanige gevalle op te tree” (US-webwerf 15 deser). Let op dat daar na “bron” verwys word. Dit lui nie dat die US ewe drasties teen lede van iedere etniese groep sal optree nie. “Sodanige gevalle” laat ook die moontlikheid oop dat net blankes in hulle spoor moet trap. Myns insiens is daar geen kans dat die De Villiers-US ‘n verklaring sal uitreik waarin hy sy “totale afkeer” van die gedrag van ‘n swarte uitspreek en dan so buitensporig teen ‘n swart dosent optree nie. Die opset aan die US (en tewens in die land) is sodanig dat wit en swart met verskillende mate gemeet word.

Vergelyk in hierdie verband hoe Jonathan Jansen as rektor twee blanke studente van die Universiteit Vrystaat summier geskors het toe ‘n swart student hulle valslik van rassisme beskuldig het. Ek het nog nie gehoor dat daar teen die swart student opgetree is nie. Die UK-rektor, Max Price, het aan almal amnestie verleen wat by die Rhodes-gebeure betrokke was, behalwe diegene wat hulle aan “rassistiese” kommentaar skuldig gemaak het. Aan 20 studente wat ‘n kampusgebou onwettig beset het, is ‘n nabygeleë saal beskikbaar gestel! Omdat swartes in sulke kringe verkeerdelik as nie-rassiste gedefinieer word, beteken dit dat swartes skotvry van hulle onrustoking en ander wangedrag afkom. Price noem dit “herstellende geregtigheid”. Die UK wil egter voortgaan om teen diegene (vermoedelik blankes) op te tree wat hulle aan “rassisme” skuldig gemaak het (Die Burger, 18 deser, p 1).

Aan die UK en US volg gebeure dieselfde patroon: swartes kom met enigiets weg, terwyl daar teen blankes opgetree word. Die “robuuste debat” wat De Villiers verlang, is myns insiens om swartes toe te laat om hulle sê onbelemmerd te sê. As ‘n blanke student of dosent dit sou waag om aan De Villiers die waarheid te vertel, sal daar seker teen hom/haar opgetree word. Die twintigtal studente van die Rhodes Must Fall-beweging het geweier om aan die “versoek” te voldoen om “vir hul gerief” “hul werksaamhede” in die aangebode saal voort te sit. (Die Burger, 20 deser, p 2). Price het aanvanklik glad nie geweet wat hom te doen staan nie. Daarna is koste aangegaan om ‘n hofbevel te verkry en is ‘n “skikking bereik”: Die studente sal na die saal trek (Die Burger, 27 deser, p 3). Danksy De Villiers se ruggraatloosheid het die Open Stellenbosch-beweging skynbaar die (permanente) reg verwerf om byeenkomste sonder vooraf goedkeuring van die US-bestuur te hou. Hierdie uittartende gedrag word in der waarheid deur De Villiers geloof.

Stander het sy morele meerderwaardigheid bewys deur aan te bied om Duma onvoorwaardelik om verskoning te vra. Die kruipend-gedienstige US-bestuur is bereid om sy kenmerkende rol in hierdie sage voort te sit deur so ‘n ontmoeting te “fasiliteer”. Stander se summiere ontslag is myns insiens ‘n verregaande en onregverdigbare oorreaksie. Duma het sy tevredenheid met die US se drastiese besluit uitgespreek, maar “hy het nog nie besluit of hy gehoor sal gee aan Stander se versoek om met hom in gesprek te tree nie.” Sedertdien is daar op RSG berig dat Duma so ‘n ontmoeting geweier het. Op die US-webwerf en in Die Burger is nie ‘n woord hiervan gerep nie, sekerlik omdat hierdie twee instansies onwillig is om enigiets te publiseer wat Duma minder gunstig voorstel.

Duma wil hê dat Stander se naam op ‘n swartlys geplaas word sodat hy nie weer ‘n betrekking kry nie. Geen kritiek word uitgespreek teen Duma se onversoenlike houding nadat hy vir Stander buitensporige skade veroorsaak het en Stander boonop bereid is om homself met ‘n verskoningvraery te verneder nie. Soos Duma het die US-studenteraad die ontslag van Stander verwelkom: “Dit pynig die studenteraad dat ‘n dosent so opgetree het.” Die pyn wat die gebeure vir Stander veroorsaak het en die benadeling van sy belange vorentoe kom glad nie by hierdie studente op nie. Ook die arrogrante weiering van Duma om ‘n verskoning van Stander aan te hoor, word eintlik deur die studenteraad goedgepraat: “Die studenteraad ondersteun mediasie tussen die partye, maar ‘slegs indien die ontvanger van die SMS daaraan wil deelneem.'”

Myns insiens moet dit wonderlik wees om deesdae ‘n swart student op die US-kampus te wees en skynbaar onaantasbare status en vryheid te geniet, om van voorkeur by studiebeurstoekennings nie te praat nie. Die bedenklike gesindheid wat die studenteraad openbaar, word deur ander blanke studente onderskryf. Lees bv Neil du Toit se skrywe, “Why we must support Open Stellenbosch” (bonfiire stellenbosch 4 deser). Let ook op dat feitlik alle skrywes op hierdie studente-webwerf in Engels is. Afrikaanssprekendes onderwerp hulle gedwee hieraan.

Hoe bedenklik van gees en kutureel armoedig sommige blanke US-studente en jonger oud-studente deesdae is, blyk uit ‘n brief van Willem Cillié van Bellville, wat noem dat hy die kleinkind van die eerste US-rektor, GG Cillié, is. Hy bepleit ‘n eentalige Engelse US. Dit sal afgestudeerdes in staat stel om betrekkings in bv China te bekom (Die Burger, 18 deser, p 6). Ek het begrip daarvoor dat baie blankes so ver moontlik van die wrede werklikhede van die nuwe Suid-Afrika wil wegkom, maar die dure prys vir groter materiële welvaart elders kan ontheemding en kulturele armoede wees. Na kritiek het Cillié onder die opskrif, “Aanvaar dit: Engels is US se voorland,” sy standpunt herhaal (Die Burger, 26 deser, p 10). As die US-bewind toegelaat word om soos tans voort te gaan, het hy waarskynlik reg. Dit verminder nie die veragtelikheid van die manier waarop Afrikaans aan die US behandel word nie.

Tom McLachlan, ‘n vorige voorsitter van die SA Akademievir Wetenskap en Kuns se Taalkommissie, het onlangs swaarde met Wannie Carstens gekruis omdat Carstens die stommiteit verkondig het dat Afrikaans (pleks van, na bewering, sommige Afrikaners) baie foute gemaak het. Hierdie keer bestempel McLachlan Cillié se standpunt as naïef omdat daar meer nie-Engelse as Engelse universiteite in die wêreld is en baie studente wat Afrikaans as onderrigtaal gehad het hulle op wêreldvlak onderskei. Boonop kan party dosente beter in Afrikaans as in Engels doseer of studieleiding verskaf. Onderrig in Engels is dus geen wondermiddel nie (Die Burger, 21 deser, p 14).

Erik Barnard van Bettysbaai sluit hierby aan met konkrete voorbeelde van hoe oud-US-studente, wat in die jare vyftig onderrig in Afrikaans ontvang het, internasionaal gepresteer het. Die helfte van die (voorgraadse) fisikavakliteratuur, wat hulle aan die US moes bestudeer, was in Duits (Die Burger, 22 deser, p 12). Kennis van Duits is toe ook van mediese studente vereis. Vir ‘n baccalaureusgraad is van my vereis om benewens die Afrikaanshoofvak ook kursusse in Engels, Duits en Frans te voltooi. Op grond waarvan kan swart studente vereis dat hulle net in Engels wil studeer? Waarom het die De Villiers-US nie die moed of insig om dit by die Dumas tuis te bring dat Open Stellenbosch ‘n anti-akademiese gesindheid openbaar nie?

Nog ‘n subjektiewe voorbeeld: Ek het uitsluitlik met my eie geld aan ‘n buitelandse universiteit gestudeer en niemand en niks het geroepe gevoel om my welkom te laat voel nie. Ek het my nie aangematig om daardie universiteit na my wense te probeer hervorm nie. Op grond waarvan moet die Dumas, wat veronderstel is om die beursgeld te gebruik om te studeer, spesiaal welkom op die kampus voel? Hulle moet eerder hulle tyd gebruik om te studeer en akademies te presteer. Dan sal hulle goed en bevoorreg voel om deel van daardie akademiese gemeenskap te wees.

Duma berus nie in hierdie “oorwinning” nie. Hy het die stryd teen toestande by “talle universiteite” aangesê. Hy gaan die stelsels beveg wat “wit Afrikaanse studente bevoordeel.” Swart studente word glo deur die US se prospektus mislei. Hulle het nie geweet dat hulle in Afrikaans sal moet studeer nie. Maar dit is nie net die US en ander universiteite met Afrikaans as voertaal wat in Duma se visier is nie: “Dit is egter nie net die kampus nie, maar die hele Stellenbosch wat ‘steeds ‘n dorp vir witmense is.'” Russel Botman het reeds in 2007 in sy intreerede as US-rektor nie net die verswarting van die US nie maar ook dié van die dorp Stellenbosch as sy ideaal te stel. Geen blanke rektor sou hom aangematig het om sonder enige jurisdiksie voor te skryf hoe die dorp daar moet uitsien nie. Die situasie het intussen dermate versleg dat Duma, ‘n tweedejaarstudent, nou ‘n soortgelyke voorskrif uitreik.

Duma sien blykbaar (omtrent) net wittes op die kampus en in die dorp raak. As iemand wat die US en die Stellenbosch-dorp van weleer geken het, neem ek, daarenteen, grootskaalse en vinnig toenemende verswarting waar: “Wanneer ek deesdae op die kampus en in die dorp loop, vervul dit my met heimwee vir wat was en met afgryse vir wat is. (Maar dit geld eintlik vir die ganse nuwe Suid-Afrika.)” (Praag 14 Maart).

“Volgens Duma moet daar op die pad vorentoe besin word, nie net oor hoe swart mense behandel word nie, maar ook vroue en mense wat ‘nie heteroseksueel is nie.'” Sy verlangde pakket sluit blykbaar alles in wat in die nuwe Suid-Afrika in die mode is. Soos ‘n klassieke kommunis koester hy die illusie dat hy die wêreld na sy wense kan verander. Sy hoofbesware is teen blankes en Afrikaans. Maar niemand in die US-bestuur of studenteraad het al ‘n sweem van rassisme by Duma uitgewys nie.

Open Stellenbosch word vryelik toegelaat om die US se agenda te bepaal. De Villiers tou agterna. As die rektor so voortgaan, kan dit daarop neerkom dat Duma die bestuur van US oorneem en De Villiers die universiteit bloot volgens Open Stellenbosch se wense administreer. Dan kan Duma die rektor se salaris opeis. Sal De Villiers ook aan so ‘n eis toegee, of sal hy dan uiteindelik begin om teë te stribbel?

Toe Russel Botman die US-rektor was, was Die Burger polities korrek hoogs onwillig om enige kritiek op hom te publiseer. Die Burger sou klaarblyklik ‘n nie-wit opvolger vir Botman verkies het. Kritiek teen die De Villiers-US word dus vryelik gepubliseer. Judith van Ceres skryf: “My kind skryf ‘n toets in Afrikaans. Kry vyf uit tien vir haar antwoord, waarvoor haar eweknie wat in Engels antwoord, nege uit tien kry. Toe sy die dosent daaroor vra, sê hy hy verstaan nie haar antwoord nie omdat dit nie in sy taal is nie. [Vir die aanstelling van nie-Afrikaanse dosente het Botman geveg laat dit bars.] Niemand het egter gesê die studente moet net in Engels antwoord nie. Ek is so moeg van baklei vir wat my reg is” (Die Burger, 15 deser, p 12).

Oud-Matie van De Tyger is beswaard omdat US-studente (soms) die reg ontneem word om vraestelle in Afrikaans te beantwoord (Die Burger, 19 deser, p 11). André v E van Yzerfontein skryf na aanleiding van Judith se brief: “Ek verwag ‘n verduideliking van die rektor en visekanselier. ‘n Student wat Afrikaans magtig is, word benadeel” (Die Burger, 19 deser, p 11). Susan van der Merwe, ‘n US-skakelbeampte, reageer op laasgenoemde twee briewe, maar nie op Judith se aantyging nie. Van der Merwe gaan uit van die valse veronderstelling dat gesamentlike klasse 50% Afrikaans is. Ook dat toetse, eksamens, geskrewe take en mondelinge assesserings in Afrikaans of Engels gedoen kan word. Die feit dat dit nie die geval is nie, was juis die aanleiding tot laasgenoemde drie briewe. As iemand nog besware het, moet dit aan die US-ombudsman, Julian Sonn, voorgelê word (Die Burger, 23 deser, p 10). Voorheen was Jaap Durand die ombudsman. Op hierdie roete is daar geen heil vir Afrikaanssprekendes nie en nog minder vir Afrikaners. Let daarop dat die US se topbestuur op swart eise reageer, maar dat besware uit die blanke oord deur mindere amptenare gehanteer of geïgnoreer word.

Alumnus van Abu Dhabi roep in herinnering dat daar, nadat De Villiers as rektor aangestel is, gekla is omdat hy wit is. Ook die uitroepe van betogende studente by De Villiers se inhuldiging, “Down with white power!”, kan eweneens as rassisme bestempel word (Die Burger, 20 deser, p 12). Dus, waarom net teen Stander optree? Andries Potgieter van Jeffreysbaai reken dat daar in die Stander-geval uiterste provokasie was. Hy suggereer dat die US Stander so buitensporig straf om die regering te beïndruk (Die Burger, 20 deser, p 12). Opvoeder van Kaapstad meen ook dat Stander se teksboodskap ‘n reaksie op Duma se gedrag was, dat Duma ‘n wrok teen wit mense koester of hulle uitlok om te fouteer, sodat hy wraak kan neem (Die Burger, 21 Mei, p 14).

Omdat die US-bestuur nie walgooi nie, gaan hierdie sage voort. Op 19 deser het Open Stellenbosch (seker veral Duma) ‘n ope brief in die Cape Times gepubliseer. Daarin word skoolverlaters afgeraai om aan die US te studeer sodat hulle “pyn en vernedering” bespaar word weens die “vyandige kultuur van wit Afrikanerdom.” Van die US word geëis dat Russel Botman se (myns insiens berugte) sentrum vir diversiteit en inklusiwiteit teen 30 September heropen moet word. Vanaf die begin van volgende jaar word geëis dat:

alle klasse in Engels beskikbaar moet wees;
daar weggedoen word met tolking, wat nie-Afrikaanssprekende studente glo uitgesluit laat voel; die tolkdienste is glo “ondoeltreffend en onhoorbaar”; [hierdie beswaar is ontleen aan dié van swart studente op Potchefstroom; eintlik wil albei swart groepe swart, Engelse dosente hê];
alle kommunikasie (bv korrespondensie en kennisgewings) en vergaderings (bv van fakulteite, die administrasie en koshuise) in Engels moet wees, of in Engels beskikbaar moet wees (Die Burger, 20 deser, p 3).

Dit is vir my duidelik dat die besware teen Afrikaans eintlik rasgedrewe (indien nie gewoon rassisties nie) is; dus anti-blank en veral anti-Afrikaner. Hierdie protesaksie sal na verwagting voortgaan en al hoe erger word tensy die US-bestuur begin om ferm op te tree. Die situasie aan die UK verloop soortgelyk. Die jongste is dat geëis word dat die naam van die Jameson-saal, Beattie-gebou en Jameson-koshuis verander en Jan Smuts se borsbeeld verwyder moet word. Jock Beattie was ‘n UK-rektor (1918-1937). Chumani Maxwele meen dit is “onregverdig en onwaar” dat die swart studente die universiteit ontwrig. “Ons veg om ‘n regverdige kampuslewe” (Die Burger, 22 deser, p 3).

Wat ek in hierdie rubriek probeer aantoon, is dat daar onderliggend aan Open Stellenbosch se protesaksies rassisme in sy suiwerste vorm is, ongenuanseerd gemik teen blankes en Afrikaans. Die aanstelling van ‘n blanke man as rektor, wat boonop van huis uit Afrikaanssprekend is, het die dryfkrag hiervoor verskaf. In werklikheid probeer De Villiers om in alles wat hy doen die indruk van ‘n veramerikaanste nie-Afrikaner te wek. Hy laat maar gelate toe dat swartes die US-agenda bepaal. Daarom word “rassisme” eerder by ‘n sagte teiken, ‘n akademies briljante blanke dosent, opgespoor. Anders as hoe dit behoort te wees, geniet gesonde akademie ‘n baie lae prioriteit aan die De Villiers-US.

Aan die US is dit nie ‘n stryd tussen Boer en Bantoe nie. Seker geeneen van die mense wat deesdae amptelik in beheer van die US is, verdien om ‘n Boer genoem te word nie. Boere/Afrikaners sou die situasie aan die US heeltemal anders gehanteer het. Die staatssubsidie van die US-begroting het van 41% in 2000 tot 25% vanjaar gedaal (Matieland, 2014, p 9). Desnieteenstaande laat die US hom al hoe meer boelie deur veral die ANC-regering en swart studente. Wat nodig is, is om die omvang van die US af te skaal, pleks van die universiteit uit te brei soos die ANC-regering wil hê. Faseer die Engelse klasse en nie-Afrikaanssprekende personeellede uit. Skep ‘n universiteit eksklusief toegewy aan die akademie. Dit sal meebring dat studentetoelating op grond van bewese akademiese prestasie geskied; nie weens potensiaal en ras- en geslagsnorme nie. Studiebeurse sal op grond van ekonomiese en akademiese oorwegings toegeken word. Dosente en navorsers sal na akademiese verdienste aangestel en bevorder word, ens. Dit is alles voor die hand liggende en elementêre akademiese vereistes waaraan die De Villiers-US geen erg het nie. Die US moet deur privatisering openlik van die regering gedistansieer word. Uiteraard sal daar van die huidige US-bestuur ontslae geraak moet word.

Aan al die nie-Afrikaners in die US-bestuur word betyds hierdie waarskuwing gerig: Hier kom groot moeilikheid, oftewel (soos Harald Pakendorf jare gelede op RSG gesê het) HKGK. Dit moet toegeskryf word aan die wankelmoedigheid van die lede van die US-bestuur en hulle voorkeur vir linkse politiek pleks van gesonde akademie.

My skrywe is reeds te lank. Ek sluit dit dus hiermee af, want ek weet dat dit vir Praag-lesers ontstellend is om so baie slegte nuus op ‘n keer te verteer. Die heel jongste gebeure aan die US is egter nog erger. Daaroor skryf ek in Deel 2.

Haatfees teen wittes na Swapo se Facebook-video

‘n Kort video op Facebook van n bebloede swarte wat na bewering Saterdagaand in Klein Windhoek aangerand is, het n vurige rassedebat ontketen en ‘n haatfees teen wittes in Namibië.

Ene Natangwe John Pereira het die 20 sekonde lange video Saterdagaand op die Facebook-blad van die Swapo Jeugliga geplaas. “Hierdie broer is nou net deur wit ouens in Klein Windhoek aangerand, het hy by sy plasing geskryf.

Vriende op die blad wou dadelik weet wat gebeur het, waarna ene Joel Ivers Mzanima se kommentaar was: “Vertel vir ons waarom het die wittes hom geslaan? . . . Want ons sal die Mbazuka, hammers ens, vat en beslag lê op die grond wat hulle besit en hulle uit Namibië jaag.

Ene Mouna Festus se reaksie was: “Sê vir ons wat gebeur het. Die ras wie dit gedoen het, is van geen belang nie.

Met sommige vriende wat in die meer as 200 kommentare op die plasing die haatkrane vol oopgedraai het met plasing soos “’n goeie boer is ’n dooie boer”, het talle ander die debat tot redelikheid probeer dwing deur daarop te wys dat voorvalle soos hierdie deur die polisie ondersoek moet word en die oortreders ingevolge wetgewing vervolg moet word.

Adj.komm. Edwin Kanguatjivi, hoof van openbare skakeling by die polisie, was by navraag onbewus van die voorval.

Hy het later laat weet dit is duidelik die video is by die nuwe polisiekantoor in Klein Windhoek geneem. Die voorval is egter nie in die klagteregister opgeteken nie.

“Die bevelvoerder sal vasstel wat gebeur het en terugvoering gee, hy Kanguatjivi gesê.

Net so was dr. Elijah Ngurare, hoof van die Swapo Jeugliga, gister onbewus van die voorval óf die daaropvolgende haatspraak.

Hy het egter benadruk wittes het ook n plek in onafhanklike Namibië en “niemand het die reg om enigiemand tot geweld aan te spoor op grond van stamgebondenheid of ras nie.

“My siening was nog altyd dat daar harmonie tussen die jong mense van Namibië moet wees, ongeag of hulle wit of swart is. Ons moet nie die saad van rasseverdeling saai nie.

Ngurare sê as witmense die nedersetting waarvandaan hy kom wil besoek, moet hulle nie soos tweedeklas burgers voel nie.

“Ek is werklik, werklik jammer as mense hierdeur (die haatspraak) te na gekom is. Ons moet nie toelaat dat die krag van die duisternis die krag van die lig uitdoof nie, het hy gesê.

Bron: Die Republikein

Nabetragting oor Majuba-byeenkoms

Watter rol speel die geskiedkundige veldslag by Majuba op 27 Februarie 1881 vandag? Dié vraag hou my nogal besig ná verlede naweek se Majuba-byeenkoms wat deur ‘n beraamde 2000 mense bygewoon is (sien foto’s hierby).

Saterdagoggend het ek die Majuba-berg saam met honderde ander Majuba-gangers uitgeklim. Bo-op die berg is ‘n groot klomp Engelse soldate wat tydens die veldslag gedood is (slegs ‘n enkele Boer of Afrikaner het gesneuwel) begrawe, terwyl die plek waar die Engelse bevelvoerder, generaal Colley, getref is met ‘n wit kruis gedenk word.

Een van die massagrafte vir Britse soldate bo-op die berg

Nadat ‘n groep studente van die cantus-gildes van Tukkies en die PUK in 1981 begin het om die berg jaarliks te besoek, neem die saamtrek jaarliks in getalle toe. Dis veral jongmense wat Majuba toe kom en die hele byeenkoms gee die gevoel van ‘n Voortrekkerkamp soos wat baie Afrikanerkinders steeds gereeld meemaak.

Vele vlae wat regdeur ons geskiedenis van 363 jaar in die land gebruik is, is deur die perdekommando tydens Saterdagoggend se vlaghysing vertoon. Daar was selfs drie ossewaens met bewaringsgeesdriftiges wat in periodekostuums selfs in die waens geslaap en gekampeer het. Noem dit jou 1836-model-karavaan!

Elke moontlike vlag wat ons deur die geskiedenis al gebruik het, is deur die perderuiters vertoon, met my gunsteling, die Prinsevlag, heel regs

Soos iemand teenoor my opgemerk het: “Majuba is vir ons oorwinningsgrond.” Afgesien van Bloedrivier en Magersfontein, is daar seker nie nog ‘n plek waar ons ons vyande so oortuigend verslaan het soos by Majuba nie. Wat die huidige Mujuba-terrein ook uniek maak, is dat dit volkome in privaatbesit (of dan volksbesit) verkeer in die vorm van die Majubatrust. Die plaas met die berg was voorheen in die hande van die Ossewabrandwag en daarna die Potchefstroomse Universiteit vir C.H.O., tans bekend as die Noordwes-universiteit. ‘n Mens sidder by die gedagte aan wat die huidige swart, Engelssprekende rektor, Dan Kgwadi, met Majuba sou aangevang het indien dit nie in 2002 deur die trust vir ‘n bedrag van R300 000 aangekoop is nie. Blykbaar het 300 Afrikaners elkeen R1 000 geskenk om Majuba te bekom en dit toon in watter mate ons tog kan “saamstaan” as dit belangrik is.

'n "Britse soldaat" bo-op die berg — ‘n “Britse soldaat” bo-op die berg

Soos die bestaan van Finland moontlik gekenmerk word deur die Finne se eeue lange stryd teen die Swede en Russe, dra ons geskiedenis die letsels van ons konstante gevegte met Engeland. So onlangs as die tweede wêreldoorlog moes die klein Finse volk nog 93 000 soldate in gevegte met Russe afstaan.

Die plek waar generaal Colley doodgeskiet is

Weliswaar word ons nie meer deur Groot Brittanje beset nie, maar Engeland is konstant in ons land teenwoordig deur middel van die Engelse taal, die British Council en die Britse media wat steeds ‘n propaganda-oorlog teen ons voer al is ons tans magteloos en verdruk.

Selfs die Kasteel in Kaapstad is aanvanklik deur die V.O.C. gebou om ons land teen ‘n Engelse aanval te verskans. Die teurreur van die 1980’s sou ook nooit plaasgevind het as Brittanje nie radikale Engelstalige “Suid-Afrikaners” gehuisves en hulle deur Swede laat befonds het nie.

Vandaar dus die betekenis van Majuba: ‘n plek waar ons die Engelse op hul baadjie gegee en vir twee goue dekades daarna in die Transvaal onafhanklikheid gesmaak het. Mense besef nie vandag watter geweldige oplewing daar op alle gebiede tussen 1881 en 1899 onder ons mense plaasgevind het nie: polities, ekonomies én kultureel. Sonder die steun van Kruger vir ‘n Nederlandstalige staatsdiens en onderwys, sou daar vandag geen Afrikaanse taal gewees het nie. Die mees aktiewe Kaapse taalstryder, S.J. du Toit, het ook tussen 1882 en 1888 as superintendent van onderwys in die Z.A.R. diens gedoen.

Die ossewaens met die misbedekte berg in die agtergrond

In sy mooi toespraak op Saterdag 28 Februarie, het mnr. Andries Breytenbach verwys na Majuba as “simbool van vryheid” wat soms deur die mis bedek word, maar ander kere weer helder in die sonlig skitter. Die vorm van Mujaba wat vaagweg soos ‘n paramide daar uitsien, vertoon daarom ook ‘n ooreenkoms met die Voortrekkermonument in Pretoria. Soos hy dit gestel het:

Daardie berg staan vas en geen mensehand kan dit uitwis nie.

Anders as byvoorbeeld die Taalmonument in die Paarl wat tans vir ANC- polities korrekte doeleindes misbruik word, kan Majuba as natuurlike berg nie sonder meer “oorgeneem en getransformeer” word nie. Selfs die Voortrekkermonument mag in die toekoms deur die ANC of SAKP steen vir steen afgebreek word, maar Majuba as “natuurlike piramide” en simbool van ons oorwinning sal vir altyd bly staan.

Vandat ek in Egipte was, word ek soveel te meer deur piramides geboei. Die piramide is naamlik ‘n soort teken van Afrikabeskawing, selfs die geboorteplek van die Mediterreense beskawing wat later op die Europese sou uitloop. Ek verstout my om te dink dat die Afrikanerbeskawing van Suid-Afrika en die Egipties/Griekse beskawing van Noord-Afrika die enigstes is wat ooit op dié vasteland geskep is en ‘n groot opbloei beleef het. Tussen die Voortrekkermonument, Majuba en die piramides van Egipte strek vier tot vyf duisend jaar se geskiedenis, waartydens die stryd teen barbarisme, dekadensie en verval byna konstant gewoed het. Van die magtige Rome, wat ook eens oor Noord-Afrika geheers het, het daar niks oorgebly nie!

Hoewel die jaarlikse Majuba-fees vergeleke met ander volksfeeste reeds ‘n byna ongekende sukses geniet, is daar nog ruimte om byvoorbeeld die hoeveelheid kulturele aktiwiteite daar uit te brei. Vrydagoggend het ons ‘n slypskool vir opstelskrywers op hoërskool aangebied. Die GHA reël vanjaar ‘n opstelkompetisie vir skoolleerlinge met een van twee temas om van te kies: “Slagtersnek” of “Afrikaans 90”. Sodoende word ons kinders aan die dink gesit oor ons geskiedenis en ons taal. Hulle kry die geleentheid om hul eie navorsing te doen en daaroor te besin.

Daar het ook Saterdag 28 Februarie ‘n skyngeveg tussen Boere en Engelse plaasgevind, waaraan ‘n Engelstalige vereniging van Johannesburg deelgeneem het. Oral in die kamp en teen die hange van die berg het ‘n mens veral “Britse soldate” in volle rooi mondering teëgekom, waarvan die meeste baie goed Afrikaans kon praat! Daar was egter ook heelwat mense in deftige Boeredrag met spesiaal gemaakte bandoliere wat deur ‘n leerwerkster van Pretoria, Biani Grune, van BG Leerwerk met die hand gemaak word. Sy het heel naweek fluks sake gedoen, ook met meer gewone gordels en swepe wat deur omtrent elke kind op die terrein aangekoop is.

Ons het ‘n PRAAG-stalletjie beman en ek het persoonlik ‘n hele paar van ons boeke verkoop, hoewel ons net drie titels saamgeneem het: die Paul Kruger-biografie, Negrologie en Kreeftegang. Dis vir my ‘n riem onder die hart om te weet dat nog mense só aan ons PRAAG-boeke, waaronder geskiedenis, vertalings en letterkunde, blootgestel kon word.

Met die sensuur en Grootbroerbeheer wat daar deesdae op kampusse en toenemend by ander monumente (soos die Taalmonument?) toegepas word, kan Majuba dalk ook vir simposia, literêre skryfskole en ander aktiwiteite gebruik word. Ná alles, en solank die terrein deur die trust besit word, verteenwoordig dit reeds ‘n stukkie “bevryde grondgebied” waar ons oor die hede en die verlede kan besin, maar ook die Afrikaanse kultuur kan bevorder noudat hy staatloos geraak het.

Om bo van die berg af na die piepklein kampeerterrein en herberg van Majuba te kyk, is ‘n ervaring wat die uur se steil stap bergop die moeite werd maak.

Majuba, wat in Zoeloe “plek van die duiwe” beteken, is regtig vrye Afrikanergrond wat deur ons almal benut behoort te word om die huidige Afrikaanse beweging tot groter en groter hoogtes te laat vorder, ampers soos ‘n mens die berg self bestyg. Dis nie te ver van Pretoria en die Rand af nie en ook van die Vrystaat af bereikbaar. Die berg en omgewing is asemrowend mooi en op Volksrust is daar blykbaar verskeie gastehuise ook vir diegene wat meer gerief verkies as om te kampeer of in die herberg te oornag.

Wat van ‘n PRAAG-naweek op Mujaba? Of dalk moet ons van ons buitelandse vriende ook aanstaande jaar op 27 Februarie saamnooi dat hulle ‘n Afrikaner- patriotiese byeenkoms in sy volle glorie en hartlikheid kan ervaar?

Zuma sê te veel grond in te min hande

‘n Suikerrietboer in KwaZulu-Natal het in ‘n epos aan president Jacob Zuma gewaarsku dat die land ‘n voedselkrisis sal beleef indien die 12 000 hektaar-plafon ingestel word.

Die e-pos het daarop gewys dat 100 van die land se boere 70% van die kos produseer en indien hulle gedwing sou word om die grootte van hul plase te verminder, sal die vervaardiging halveer.

Zuma het Donderdag gesê dit is ‘n bewys dat daar te veel grond in te min hande is. “Ons doen hierdie stappe presies omdat die noodlot van te veel in die hande van te min is.”

Zuma het luide applous vir sy stelling van die ANC-lede ontvang. “Ons is deeglik bewus van die bydrae van die land se hardwerkende boere tot die ekonomie en voedselsekuriteit. Doeltreffende deelname van die voorheen uitgesluite swart meerderheid in landbou en voedselvervaardiging sal egter slegs betekenisvol plaasvind wanneer hulle toegang tot grond het en dit kan verbou.”

Dat die president se rassebeheptheid net soos in Zimbabwe tot hongersnood sal lei, is egter gewis, aangesien Suid-Afrika ten spyte van rojale onderwysbefondsing selfs na 20 jaar nie opvoeding met ‘n wetenskaplike grondslag kan lewer nie.

“Die nuwe beperkings op grondbesit in Suid-Afrika vir buitelanders, sal slegs van toepassing wees op landbougrond, het Zuma ook verklaar.

Zuma het tydens ‘n parlementêre debat oor sy staatsrede gesê die plafon van 12 000 hektaar vir grondeienaarskap sal voedselsekuriteit vooropstel.

Met verwysing na navrae oor die Wetsontwerp op die Regulering van Grondbesit, het Zuma gesê dat die wetsontwerp slegs op landbougrond van toepassing is. “Dit het nie enige invloed op buitelanders wat woonhuise wil koop nie.”

Hy het glo ook navrae ontvang of die nuwe beleid van toepassing sal wees op multi-nasionale maatskappye, maar gesê “Multi-nasionale maatskappye sal slegs hierdeur geraak word indien hul eiendom landbougrond insluit.”

Zuma het Pieter Mulder voorts gekritiseer nadat hy Woensdag vir Zuma gewaarsku het hy “speel met vuur” deur minderhede uit te sonder, en gesê hy “baklei teen diegene wat minderhede onderdruk”.

Mulder het Zuma Woensdag van “sondebok-politiek” beskuldig om hul verlies aan lede te verduidelik. “Die agbare president sê ‘n man genaamd Jan van Riebeeck het hier aangeland, en dit was die begin van die probleme in die land. Ek kan bewys dat die president verkeerd is. Maar wat het hy in gewone taal gesê? Hy het gesê toe witmense hier aangekom het, het die probleme begin. Wat begryp gewone ANC-ondersteuners? Hulle verstaan dat indien jy ontslae raak van die witman, sal al die probleme opgelos wees. Raak ontslae van die kokkerotte en al die probleme sal iets van die verlede wees.”

Hy het aan Zuma gesê: “Jy is tans die probleem. Laat staan asseblief die sondebok-politiek. Respekteer demokratiese waardes en hou op om aan te val en om my, as ‘n Afrikaner, en ander groepe, uit te dryf.”

Die president het swart mislukkings uitsluitlik aan Europese kolonialisme in Suid-Afrika verbind en nie verwys na die konflik tussen die Khoisan en swart indringers nie. Net so word Mzilikazi se skrikbewind in die binneland ook verswyg.

ANC ignoreer AgriSA oor grondplafon

Agri SA sê hulle is “teleurgesteld” met die ANC se aankondiging dat ‘n grondplafon-plan ingestel gaan word om grondbesit tot een of twee plase van altesaam 12 000 hektaar te beperk.

Agri SA se adjunkpresident, Dan Kriek, sê dit is onverstaanbaar waarom hierdie aankondiging gedoen is, terwyl landbourolspelers vroeër tot Maart tyd gegee is om insette hieroor te lewer.

Hy sê die grondplafon-plan strook ook nie met die model in die Nasionale Ontwikkelingsplan waarvolgens groter boere sal help om nuwe boere te vestig nie.

Dit is nie duidelik of die ANC intussen afgesien het van dié grondhervormingsmodel nie.

Kriek sê Agri SA het destyds in grondsakeminister Gugile Nkwinti se Nasionale Verwysingsgroep, Nareg, standpunt ingeneem dat grondplafonne nie kan werk nie.

Die grondplafon-aankondiging is ook onverstaanbaar in die lig van Agri SA se raamwerkvoorstelle vir sinvolle grondhervorming wat verlede jaar op die Agri SA-kongres deur Nkwinti verwelkom en aanvaar is en waaroor daar steeds samesprekings is, sê Kriek.

Die Amerikaanse miljardêr Bill Gates, is een van die voorstanders van kleinskaalse boerdery in Afrika.

Bejaardes in jongste plaasaanval gemartel

‘n Tagtigjarige boer van De Wildt in Noordwes, is die jongste plaasmoordslagoffer wat gemartel is in ‘n aanval deur drie swartes.

‘n Polisiewoordvoerder het Woensdag die aanval bevestig, en gesê hulle ondersoek ‘n saak van roof, aanranding met die doel om ernstig te beseer, en poging tot moord.

Hannes van der Merwe het Dinsdag ‘n kilometer ver, in ‘n erg beseerde toestand, gestrompel om hulp by die bure te ontbied. Die swart aanvallers het Van der Merwe met ‘n byl aangerand en ‘n strykyster gemartel.

Van der Merwe is Dinsdagoggend buite die huis deur drie gewapende swartes oorval en aangerand met ‘n byl. Hy en sy vrou Annetjie (76) is daarna in die slaapkamer vasgebind.

Sy vrou het hulp per noodradio ontbied, maar is oor die kop geslaan waarna die radio uit die muur geruk en stukkend gegooi is, het sy buurvrou gesê. Die aanvallers het die bejaarde boer daarna met strykyster gemartel vir sy kluis se sleutels.

Die swartes het vuurwapens, ammunisie en ander waardevolle besittings geplunder en die eienaars se voertuigbande stukkend gesteek voor hulle op die vlug gelsaan het, sodat Van der Merwe moes loop om hulp te ontbied.

Die egpaar word tans in die Mediclinic in Brits behandel.

Niemand is nog in verband met die voorval in hegtenis geneem nie.

Bloed aan Carina de Vries Papenfus se hande

Een ding wat my telkens opval van die vyandigheid teenoor Afrikaners en Boere wat deesdae hoogty in Suid-Afrika vier, is dat dit juis nié swartmense is wat ons so vyandiggesind is nie. President Zuma het byvoorbeeld op Geloftedag, tydens die opening van ‘n brug naby Bloedrivier, gepraat van hoe daar ‘n brug tussen die Boere en die Zoeloes behoort tewees. Al te dikwels is dit egter blankes wat vyandig en kwaadwillig teen hul medeblankes optree.

Hiervan is daar geen beter voorbeeld as die onsmaaklike petalje rondom die sogenaamde aanval op die plaaswerker, Flippie Engelbrecht, nie. Engelbrecht is na bewering deur twee blankes (hoe dan anders, sou die linkses sê?) op ‘n plaas aangerand en het in die proses na bewering breinskade opgedoen, wat gelei het daartoe dat hy sy arms verloor het toe hy in ‘n vuur geval het. Die hele storie is egter snert. Engelbrecht het reeds vóór die beweerde aanval aan epilepsie gelei, en die vermeende aanval het dus beslis nie gelei tot die verlies van sy arms nie.

Helaas, en hoe sal ek dit nou stel, kom mnr Engelbrecht ietwat arm van gees voor tydens die TV-onderhoude met hom wat ek al gesien het. Sy getuienis is dus nie van te veel waarde nie. Dit is daarom na my mening hoogs twyfelagtig of mnr Engelbrecht vanself ‘n haatveldtog teen die twee blanke beskuldigdes in dié saak, Wilhelm Treurnicht en Johnny Burger, sou kon of selfs wou voer. Iemand het hom bearbei. Iemand het hom aangehits. Dat daar dus wel ‘n haatveldtog van stapel gestuur is teen die twee beskuldigdes, met kwade bedoelings, ly min twyfel. Die persoon wat dié veldtog gevoer het, was egter nie ‘n bruinmens soos mnr Engelbrecht nie.

Nee, sy was ‘n blanke. ‘n Blanke vrou. Haar naam is Carina de Vries Papenfus. Let op: Weer eens ‘n blanke wat haar eie volk verraai het en kwaadwillig opgetree het teenoor haar eie mense.

Me Papenfus is wat eufemisties bekend staan as ‘n kleurryke figuur. Sy is ‘n voormalige prokureur, wat van die rol geskrap is agv twyfelagtige eiendomstransaksies. Me Papenfus beweer egter die skrapping het plaasgevind omdat sy aan depressie gely het. Haar krediteure huldig egter ‘n heel ander mening as sy oor hierdie verdagte transaksies, wat na bewering bedrog en misdaad aan haar kant mag insluit.

Sy het vanuit Kemptonpark gevlug na Hermanus, moontlik omdat die wêreld in Kemptonpark vir haar te warm geword het. Wie weet – miskien het haar skuldeisers iemand soos Mike Bolhuis gehuur om hul geld by haar te probeer verhaal dmv ‘n paar gebreekte ledemate. Nou goed, as jy jou na die Kaap gehaas het, jy is bankrot en jou loopbaan is aan flarde, na wie wend jy jou? Watter organisasie verwelkom vermeende misdadigers, met ope arms? (Nee, nie net die agterlike academici op Stalinbos nie!) Dis natuurlik die ANC, en hul meelopers wat op die wa van boere- en Boerehaat ry; idiote soos Marius Fransman en Nosey Pieterse.

So gesê, so gedaan. Me Papenfus stig toe ‘n organisasie bekend as The Freedom Trust, met slegs een doel voor oë: Om met die ANC te heul en blanke boere uit te verkoop, tot geldelike gewin van Papenfus. Interessant genoeg was die einste Papenfus terloops ook voor in die koor van gestremdes wat so op Facebook te velde getrek het teen Sunette Bridges se Rooi Oktober-veldtog, saam met die res van haar spul ingeteelde trawante op Skelmbos. Kyk hoe verbaas is ons almal nou oor die swak karakters van die individue wat so geskree het oor Rooi Oktober….

Dit is uiteraard totaal onwettig vir ‘n prokureur wat van die rol geskrap is, om hom- of haarself as enige iemand se regsverteenwoordiger voor te doen, maar nietemin het me Papenfus presies so gemaak in die geval van Flippie Engelbrecht. In ‘n walglike daad van hoogverraad teen haar eie volk, en met voorbedagte mala fides teenoor blanke boere, het sy Engelbrecht aangehits om klagtes van aanranding te lê teen menere Treurnicht en Burger. Sodoende het sy ook onmeetbare skade aangerig aan die voorheen goeie verhoudinge tussen boere en hul arbeiders, asook rasseverhoudings oor die algemeen. Haar kwaadwillige, agterbakse, oneerlike optrede het rampspoedige gevolge gehad.

Mnr Burger het tragies selfmoord gepleeg in 2013, omdat hy nie meer die spanning kon hanteer nie.

Sy medebeskuldigde, mnr Treurnicht, is egter vandag onskuldig bevind aan die aanval op mnr Engelbrecht. Uiteraard het dit ook derduisende aan regskostes en spanning gekos vir mnr Treurnicht.

Een onskuldige persoon is dus dood agv Papenfus se toedoen. Een onskuldige persoon se lewe is ernstig ontspoor deur die walglike optrede van die beweerder-bedriegster, Carina de Vries Papenfus. Na my mening behoort Papenfus deur mnr Burger en mnr Treurnicht se naasbestaandes aangekla te word van verskeie misdade, onder andere haar onwettige voordoenery as Engelbrecht se regsverteenwoordiger, haar kwaadwillige vervolging van onskuldiges en die dwarsboming van die gereg. Sy het immers vir eie gewin ‘n kwaadwillige vervolging aangehits. Dit sal waarskynlik geen doel dien om haar siviel te probeer vervolg nie, aangesien haar krediteure betreffende haar uiters verdagte eiendomstransaksies haar waarskynlik ook reeds probeer dagvaar.

Ek weet nie wie my meer walg nie – tipes soos Robert McBride of die brein agter die Kerkstraatbom, Aboobaker Ismael – of kwaadwillige verraaiers soos Carina de Vries Papenfus nie. McBride en Ismael kan miskien nog die verweer opper dat hulle nie Boere of Afrikaners is nie. Ek kan nie aan enige moontlike verweer vir Papenfus dink nie.

Een ding is egter seker: Die walglike McBride, Ismael en Papenfus het almal die bloed van onskuldige mense aan hul hande. In laasgenoemde se geval is dit nie net bloed aan haar hande nie, maar ook verraad.

@ManfredDelport volgen

Uitlatings oor Dookoom se Larney-liedjie herbesoek

Oor Herman Wasserman se artikel oor die Larney-liedjie van Dookoom het ek geskryf: “Dit is myns insiens een van die onbetaamlikste stukkies joernalistiek wat ooit in Die Burger gepubliseer is” (Praag 26 Oktober). Ek vind Wasserman se teks, asook die onverdunde anti-Afrikanergesindheid onderliggend daaraan, dermate onverteerbaar dat ek vandag die aandag op drie reaksies wil vestig.

Twee van hierdie reaksies is eintlik die enigste beduidende kommentaar oor hierdie onderwerp wat in die gedrukte uitgawe van Die Burger toegelaat is. Daar was egter ook ‘n briefie oor “Slegsê en afkraak versoen niemand” nie (6 deser, p 16), waarop kommentaar myns insiens oorbodig is. Lees gerus die LitNet-onderhoud (5 deser) wat met Wasserman gevoer is en waarin hy met sy kenmerkende eenogigheid verwys na die “etiese moerasse van die verlede.” Doelbewus verkies hy om die etiese moerasse van die hede mis te kyk. Anders as met die verlede is dit moontlik om pogings aan te wend om hedendaagse vergrype reg te stel.

Die eerste reaksie is krities oor Wasserman se uitlatings. Dié mening kom nogal uit ‘n onverwagte oord, naamlik van Dave Steward, die uitvoerende direkteur van die FW de Klerk-stigting. Afgesien van die eerste twee paragrawe, wat nie tersaaklik is nie, word sy brief (Die Burger, 30 Oktober, p 18) volledig aangehaal omdat baie Praaglesers die teks waarskynlik nog nie onder oë gehad het nie. Die opskrif lui: “Haatspraak is verbode, ongeag deur wie.”

“Die liedjie is ‘n beledigende, kru en rassistiese aanval op wit boere en sweep mense in ons plofbare landbousektor op om plase af te brand. Prof Wasserman se onmiddellike reaksie is om verskoning te vra omdat, volgens Dookoom, plaaswerkers erger as diere behandel word. Prof Wasserman bevraagteken nie Dookoom se hoogs beledigende en eensydige weergawe van die situasie op ons plase nie en voel dat die gepaste reaksie sou wees ‘om te probeer luister na daardie emosies en te probeer vasstel wat die oorsake daarvan is’.

“Die werklike oorsaak van die liedjie is heel waarskynlik om opspraakwekkende reklame vir Dookoom te genereer en om geld te maak.

” Die ironie is dat Dookoom hoofsaaklik ‘n wit groep is – wat besef dat niemand ooit bankrot geraak het deur ‘apartheid’ opnuut uit die sloot te grawe of om wit Suid-Afrikaners so erg moontlik te beledig nie – wetende dat hul reaksie in die meeste gevalle sal wees om weer eens heftig verskoning te vra.

“Een van die leidende figure in die groep is ‘n talentvolle jong Brit, en ‘n ander lid beskou homself klaarblyklik as ‘n musikale Quentin Tarantino – wat hom glo ‘n lisensie gee om, soos in Django Unchained, swart woede teen medewittes so bitsig moontlik uit te spreek.

” Ons probleem is dat in ons uiters sensitiewe veelrassige gemeenskap – waar plase wel afgebrand word, waar boere gereeld wreed vermoor word en waar vreedsame swart vroue in ons ‘wit’ woonbuurte aangeval word – ons nie haatspraak van enige aard en vanuit enige bron kan bekostig nie. Daarom word dit tereg in ons liberale Grondwet verbied.”

Opsommend kan ‘n mens seker sê dat Steward sterk kapsie maak, enersyds teen die haatspraak van Dookoom en andersyds teen die skandalige anti-blanke (en veral anti-Afrikaner-) gesindheid van Wasserman. As ‘n mens na ‘n maatstaf vir die plaaslike agteruitgang van Europese beskawing sedert 1990 soek, gee die lof vir die Larney-liedjie, in vergelyking met die verdoeming van Die Stem, ‘n betroubare en ontstellende aanduiding van die etiese, politieke en kulturele moeras waarin ons ons deesdae bevind.

Die tweede reaksie is minder krities as Steward teenoor Dookoom en neig om Wasserman eerder sterk te ondersteun, pleks van sy uitlatings te verdoem. Ek verwys na ‘n artikel deur Danie Marais onder die opskrif, “Wees bang, wees baie bang” (Die Burger, By & Naweek+, 1 deser, p 10). Marais word beskryf as “‘n skrywer, digter en ‘n radio-omroeper.” Uit sy geskrifte blyk dat allerhande vrese deel van sy menswees is. Op die internet word Marais gekarakteriseer as behorende tot die middelklas en as ‘n buitestander. Hy wil klaarblyklik nie lid van die Boere-adel wees nie.

“Die wit 19-jarige Dane Dodds se musiekvideo vir ‘Larney’ het my die volle 4 minute 14 sekondes lank na die skerm laat staar. Dit het gevoel of iemand ‘n nagmerrie wat my sedert my kinderdae teister, op my rekenaar geplant en ek dit per ongeluk oopgemaak het.”

Ek het as kind 15 jaar lank in die Hexvallei gewoon en die boere as ordentlike, beskaafde, eerbare mense leer ken en sedertdien graag kontak met sommige van hulle behou. In die nuwe Suid-Afrika het dit egter ‘n gewilde tydverdryf geword om hulle almal as boos voor te stel. Hoe ervaar Marais hierdie plaasmense?

“My oom het jare lank by De Doorns in die Hexriviervallei met uitvoerdruiwe geboer. Die verweerde bruin en swart gesigte wat jy in die Dookom-video sien, spook al dekades by my. As jy in hierdie land grootgeword het, weet jy van die papsak wat in daardie video rondgestuur word; het jy reeds al die woede en armoede wat Dodds wys herhaaldelik op die sewe-uur-nuus of langs die pad in protesoptogte gesien.”

As Marais van beter geweet het, sou hy van die Hexvallei gepraat het. Al skryf Marais, “as jy in hierdie land grootgeword het,” sou hy, as sy kennis verder terug gestrek het, geweet het dat swartes in daardie vallei ‘n onlangse verskynsel is. Voorheen was die plaaswerkers uitsluitlik bruin (met wit voormanne). Hierdie bruines is deesdae bitter omdat hulle deur swartes uit die Oos-Kaap en buurlande uit hulle plaaswerk verdring word. Saam met die ontbanning van die ANC en die instroming van swartes het arbeidsonrus sy verskyning gemaak. Die papsak is ook ‘n redelik onlangse verskynsel. Voor dit is drank in groot maat in ‘n harde plastiekhouer, bekend as die swart varkie, verkoop. Die woede en protesoptogte waarvan Marais skryf, is die uitdrukking van toorn wat in die nuwe Suid-Afrika by plaaswerkers gestook word, met die hartlike en deurlopende medewerking van die ANC. Hierin speel aktiviste soos Marius Fransman, Tony Ehrenreich en Nosey Pieterse ‘n leidende rol.

“Maar jy’t waarskynlik nog nie gesien hoe ‘n tandelose plaaswerker effe onbeholpe ‘n geweer optel terwyl Isaac Mutant (voorheen van Prophets of Da City) se rymwoorde in jou ore tuit nie: ‘Ek sê: “Voetsek! Brand jou plaas plat, nou kan jy soos ek werk!” […] Koes-koes, daar hol hulle. Koes-koes, daai’s my formula.’ En dan kom die refrein, oor en oor: ‘Jou p**s, my larney! / Jy kan my nie vertel nie!’ – kort nadat jy gesien het hoe ‘n werker ‘n gholfbal heel skeef iewers die veld inbliksem, vermoedelik met ‘die baas’ se gholfstok.”

Plaaswerkers word dus uitgebeeld as woedend, arm en tandeloos, met verweerde gesigte. Hulle doen die werk. Die boere werk nie. As die werkers staak, sal die boere moet begin om te werk. Marais spreek geen kritiek uit teen hierdie eensydige wanvoorstellings of die kru taal en openlike opsweping tot brandstigting nie. Die Larney-liedjie is glo “in pas … met ‘n deel van ons bevolking se woede.” Maar Marais beskou dit klaarblyklik as geregverdigde woede waarvoor die slegte wittes (die “weeskinders van die Weste in Suid-Afrika”) verantwoordelikheid moet aanvaar. Dit is dus glo nie gemene en doelbewus-opgestookte toorn nie.

“Isaac Mutant sê hy het ‘Larney’ woedend geskryf ná die De Doorns-opstande van wynplaaswerkers in 2012. … ‘Larney’ beteken enige kapitalistiese baas … Die blote bestaan van Dookoom se liedjie of video bekommer my egter nie. Gaan kyk na die mees opspraakwekkende voorbeelde van omstrede protesliedjies en jy kom vinnig tot die slotsom dat liedjies net so min revolusies veroorsaak as wat dit oorloë of verdrukking beëindig.”

Hierna stal Marais sy kennis van liedjies uit om sy stelling oor hulle beweerde onskadelikheid te probeer bewys. Maar waarom dan die hedendaagse bohaai as liedjies soos Die Stem en De la Rey in die openbaar gesing word? Uiteraard breek Marais geen lansie vir hulle nie. Wat ons hier mee te make het, is ‘n radio-omroeper en skrywer wat myns insiens ter wille van aanvaarbaarheid by die massa, of selfs gewildheid, politieke korrektheid verafgod. Die swart massa handel in vermeende eie belang en word in hulle kwaad gesterk deur ruggraatlose blankes wat sê en skryf wat polities korrek is, dus wat van hulle verwag word, pleks van met ‘n eerlike mening vorendag te kom.

Marais verwys bv na 1992 toe “die strate van L[os] A[ngeles] ontplof [het] nadat die polisiemanne wat Rodney King die vorige jaar brutaal aangerand het, vrygespreek is.” Net soos Marais kant kies vir die nie-wittes teen die boere van die Hexvallei, skaar hy hom sonder meer by die swart Amerikaners teen die (wit) polisiemanne wat ‘n swarte “brutaal aangerand” het. As swarte is Rodney King blykbaar per definisie onskuldig, asook al die swart oproeriges. Ons het hier met maklike kontraste te make: wit/swart, sleg/goed. Maar die werklikheid en die waarheid is meer genuanseerd en vloek teen sulke flagrante veralgemenings.

Dan kom Marais by sy gevolgtrekking of toepassing: die formulering van een van die vorms wat sy kroniese bangheid aanneem. “Ek is dus nie bang vir Dookoom se woorde of video nie. Ek is bang vir die kruitvat wat hulle uitbeeld en waaroor hulle rap. Al wat nodig is, is ‘n Larry [Rodney?] King-voorval iewers op ‘n plaas en dan brand die land weer.” Net soos die boere ongekwalifiseerd die skuld vir plaaswerkers se dranksugtigheid en beweerde armoede kry, reken Marais dat apartheid, dus die wittes (en nie die swartes en die ANC nie), die skuld vir toekomstige geweld gaan/moet kry. Dat swart “bevrydingsbewegings”, soos die ANC en PAC (en deesdae ook die Economic Freedom Fighters), wesenlik en onboetvaardig ‘n gewelddadige DNS het, gaan by Marais verby.

“Wat my angstig maak, is dat die groeiende nagmerrie van ellende langs die N2 tussen Somerset-Wes en Kaapstad ons nie hewiger ontstel nie. Net hierdie week sit ek op daardie hartseerpad agter ‘n klein silwer BMW Z3-sportmotor. Die nommerplaat sê: ‘TYCOON – WP’. Ironies of obseen? Dalk albei, maar as ek in ‘n blikhuisie langs die snelweg, iewers tussen die seile van Cape Town Film Studios se kamma-seerowerskepe en die fabelagtige strandhuise in Clifton gekrepeer het, sou ek waarskynlik daardie nommerplaat gelees het as: ‘Arm man, jou p**s!'”

Marais noem nie dat ellende kenmerkend van Afrikalande is nie. Sedert 1990/1994 het Suid-Afrika onmiskenbaar ‘n volwaardige Afrikaland geword. Marais verwys na ‘n “hartseerpad” omdat krotbuurte daaraan grens. Myns insiens is dit ‘n hartseerpad omdat dit (feitlik) daagliks die toneel van ekonomiese sabotasie is. Dit is altyd gevaarlik om daar te ry weens klipgooiery, optogte, aanvalle op motoriste, vee wat steelweiding op die padskouers benut, ens. Waarom lewer Marais nie eerder ‘n pleidooi dat wet en orde herstel moet word nie? Waarom teen die filmateljees, sportmotors en strandhuise, dus kapitalisme, gekant gewees as die (wit) eienaars eerlik daarvoor gewerk het? Moet Marais nie eerder swartes vir kritiek uitsonder as hulle sonder (veel) inspanning weens transformasie, regstelling, swart ekonomiese bemagtiging, korrupsie, misdaad, ens, feitlik oornag stinkryk geword het nie?

Waarom is daar so baie en sulke vinnig groeiende krotbuurte in die Kaapstadse Metropool? Omdat baie swartes uit veral die Oos-Kaap ongebreideld hierheen stroom omdat hulle mede-swartes veroorsaak dat die Oos-Kaap deesdae baie slegter as die Wes-Kaap geregeer word. Helen Zille het hulle tereg “vlugtelinge” genoem en daarmee ‘n groot maar valse bohaai veroorsaak. Die ANC-regering laat ook toe dat onwettige immigrante, veral uit Afrika, Suid-Afrika makliker binnekom as seker enige (ontwikkelde/beskaafde) land in die wêreld. In Suid-Afrika het blankes oor eeue baie opgebou wat deur inheemses en vreemdelinge afgebreek kan word. Daar is nog baie waarop onwettig geteer kan word. Op hierdie manier kan die wittes ook vir hierdie instroming van swartes die skuld kry: omdat blankes so baie tot stand gebring het. Wat nodig is, is minder aandrang op menseregte en groter besef van verpligtinge/verantwoordelikhede; meer werk en minder bakhandstaan; meer inisiatief en toewyding en minder ledigheid en traak-my-nieagtigheid; meer wetsgehoorsaamheid en minder misdaad en geweld.

Marais se laaste paragraaf lui soos volg:

“Wat my diep verontrus wanneer ek al die giftige kommentaar op die Dookoom-video sien, is hoe ons harte teenoor mekaar verhard het; hoe blind ons vir medemenslikheid geword het. Die antwoord wat ek van albei kante op Dookoom hoor, is: ‘Versoening, jou p**s!'”

Marais begin hierdie paragraaf eweneens eensydig. Net die giftige kommentaar op Dookoom hinder hom; nie diegene, soos hy en Wasserman, wat wil hê dat ons kritiekloos na die Larney-liedjie moet luister nie. Die verharding van harte “teenoor mekaar”, die gebrek aan medemenslikheid, verwys in die konteks van Marais se artikel (in sy geheel beskou) nie in die eerste plek na die geweld, sabotasie (soos brandstigting) en ander misdaad (soos plaasmoorde) en onwettige immigrasie nie, maar veel eerder na die beweerde harteloosheid van blankes, al kom daar in sy heel laaste sin onverwags (heel moontlik geforseerd/onopreg) die frase “van albei kante” voor. Dit is hoogmode om dinge só te plooi. Onder meer verseker dit dat so ‘n artikel deur Die Burger gepubliseer word.

Die derde reaksie op Dookoom waarna ek verwys, is Jason Lloyd se skrywe op LitNet (4 deser). Lloyd is ‘n bruin rubriekskrywer wat soms besef dat dit nie altyd vir bruines maklik is om deur swartes as egte swartes aanvaar te word nie. Maar dit is altyd vir hom maklik om hom by die bruines te skaar. Meesal is dit vir hom makliker om hom met die swartes as met die wittes te vereenselwig – soos ook in hierdie geval.

“Met die gebruik van woorde soos ‘brand die plaas en f** die baas’ blyk dit ‘n ernstige noodroep te wees op die owerhede om in te gryp om iets omtrent die oorwegend ongunstige werkslewe van ons plaaswerkers te doen.”

Hierop het Dirk Rigter (6 deser), wat goed bekend met toestande in die Hexvallei is, die volgende kommentaar gelewer:

“Dis net so ‘n veralgemening soos dié van Busani Ngcaweni in die Sunday Independent onlangs wat alle wit Afrikanermans gelyk stel aan Oscar Pretorius se kroegmanewales en skietlustigheid. Wanneer laas was jy op ‘n plaas in De Doorns? Of for that matter op enige ander ordentlike boerdery in SA wat op sake-beginsels bedryf word? Plaaswerkers word ekonomies-lewensvatbare lone betaal, daar is chreches en versorgingsfasiliteite vir kinders, gratis vervoer na klinieke en dokters, gratis huise met elektrisiteit, warm en koue water en in baie gevalle rantsoene soos melk en vleis waar die boerdery dit toelaat.”

Lloyd: “‘Larney jou p**s’ is ‘n lied wat ou herinneringe terugbring en boonop diep sny; tot op die been.” Dan vertel hy van hoe hy gesien het dat (nie-wit) werkers in oorpakke op ‘n Sondag in die reën agterop ‘n wit bakkie vervoer word, terwyl die (wit) boer en sy hond lekker droog voor in die kajuit sit. Hierop is Rigter se reaksie:

“Natuurlik moet ongelykhede en slegte behandeling van werksmense uitgewys word, maar om op jou seepkis te spring en ‘n klomp emosionele onwaarhede uit te basuin, gaan hierdie tans droewe land van ons niks verbeter nie. Wie sê vir jou daai wit man in die flentergat Toyota bakkie met die hond langs hom en die bruin/swart manne agterop in die reën was ‘n boer? Dalk was hy ‘n bouer of loodgieter of smous of verwer?”

Eintlik erken Lloyd waar sy vooroordele teen blankes vandaan kom: van die kampus van die Universiteit van Wes-Kaapland. Hy vertel hoe Adam Small geskryf het van sy ma wat by die agterdeur van die plaashuis meel moes gaan haal. Ook van Jakes Gerwel wat met kenmerkende militantheid geskryf het: “Woorde kan spraakdade wees.” Sonder enige kritiek of veroordeling van Dookoom kom Lloyd tot hierdie gevolgtrekking:

“Miskien bied die Dookoom-lied en die plaaswerkersvakbond Bawusa [van Nosey Pieterse] se dreigende stakings op plase die regering, boere, plaaswerkers en alle belanghebbendes die geleentheid om dié probleme in die landbousektor suksesvol aan te pak en op te los.”

Te midde van al die propaganda in die nuwe Suid-Afrika het die waarheid ‘n skaars hulpbron geword. Om elke hoek en draai moet die waarheid met moeite verwerf word.

Volgende keer hoop ek om verder oor Danie Marais, ‘n voorstander van die hibridisering van Afrikaans, te skryf.

Ramaphosa, Fransman sit keel op oor uitsettings

Adjunkpresident Cyril Ramaphosa het die voorsitter van die ANC in die Wes-Kaap ondersteun oor sy teenkanting teen die uitsetting van plaaswerkers.

Ramaphosa en die voorsitter Marius Fransman, het Sondag plaasgemeenskappe besoek tydens ‘n deur-tot-deur veldtog op Mbekweni in die Paarl.

Ramaphosa het ‘n beroep gedoen op boere wat na bewering betrokke is by die uitsetting van plaaswerkers in die Boland, om dit te staak.

Hy het aan die SABC gesê dit strook nie met die rol wat boere veronderstel is om te speel nie. Hy sê boere moet die hervorming van die gemeenskap en plaaswerkers ondersteun.

Ramaphosa sê hy sal by enige proses betrokke raak om die onaanvaarbare uitsettings te keer.

Fransman het ‘n beroep gedoen op ‘n moratorium op uitsettings om die “massa-uitsetting” van plaaswerkers in die Boland te keer.

Fransman sê daar is ‘n massa-uitsettingstrategie aan die gang weens die minister se fokus op integrasie en eienaarskap tussen boere en plaaswerkers.

Hy sê ‘n moratorium moet geld hangende die uitslag van wetgewing.