hongersnood – praag.co.za

Bob wil blykbaar sonder VN-voedselkruk

President Robert Mugabe van die bankrot mishoop wat bekend staan as Zimbabwe het na berig word, gesê Afrika is gereed om hom aan die Verenigde Nasies (VN) te onttrek.

Hy het dié ultimatum gerig as daar nie aan sy eis om hervorming voldoen word nie.

Mugabe is terugverwelkom ná sy besoek aan die VN se Algemene Vergadering in New York. Volgens Mugabe het Afrika-leiers in New York die onttrekking aan die wêreldliggaam bespreek.

Volgens berigte het Mugabe gesê die Afrika-Unie beplan ’n splintergroep met lande soos Rusland, China en Indië as die VN se Veiligheidsraad nie volgende jaar lede van die vasteland insluit nie.

Japan en Duitsland is die tweede en derde grootste bydraers van befondsing aan die VN, en hulle het steeds nie verteenwoordiging op die Veiligheidsraad nie. Mugabe eis egter swart verteenwoordiging.

Die onderwyssektor, wat in duie gestort het in Zimbabwe danksy Bob word deur Unicef aan die gang gehou wat die oor 22 miljoen handboeke vir skole in Zimbabwe druk en versprei.

Hul kindersorgprogramme ondersteun duisende kinders wie se omstandighede uiters desperaat sou gewees het onder Mugabe se aanvoering alleen.

Mugabe se ministerie van Gesondheid en Maatskaplike Kindersorg word grootliks gefinansier deur skenkers, veral die Verenigde State, Global Fund en die VN-agentskappe soos Wêreldgesondheidsorganisasie (WGO), die Verenigde Nasies se Ontwikkelingsprogram (UNDP), Unicef en die Verenigde Nasies Bevolkingsfonds (UNFPA).

Baie van die voedselhulp wat vandag versprei word in Zimbabwe kom dus van die World Food Programme – ‘n VN-agentskap. In kort, die VN-agentskap voer ‘n derde van Zimbabwiërs, en Suid-Afrika die res.

Honger kinders tel graankorrels van die paaie af op om te eet (foto), wat deur vragmotors met hulpvoedsel gestort word.

Hongersnood raak oor ‘n derde van die bevolking in Zimbabwe. Die Zimbabwiese regering het reeds in Februarie ‘n beroep gedoen om $1,5 miljard se voedselhulp.

Die dreigemente wat die Afrikadiktator kwytgeraak het met sy aankoms op die Harare- internasionale lughawe, waar hy honderde van sy Zanu-PF-onderdane toegespreek het, kan dus die doodskoot vir sy land beteken.

Afrika-lande vra reeds sedert 2005 vir twee permanente setels op die VN se Veiligheidsraad, asook vyf nie-permanente setels, as eis om swart verteenwoordiging.

Nigeriese voedselkrisis laat algar koud

Meer as 20 000 mense is reeds dood en meer as 2,6 miljoen is haweloos gelaat sedert Boko Haram-militante in 2009 met ’n insurgensie teen die Nigeriese owerhede begin het, het AFP berig.

Ondanks die groot aantal mense wat hierdeur geraak word, het die situasie min aandag geniet in vergelyking met ander humanitêre krisisse in die wêreld, selfs binne Nigerië.

In Julie het die Verenigde Nasies (VN) aangekondig dat byna 250 000 kinders onder die ouderdom van vyf jaar vanjaar in die Borno-staat alleen aan ernstige ondervoeding ly en dat een in vyf, nagenoeg 50 000 sal sterf.

Verlede maand het die VN gesê 4,5 miljoen mense in die noordoostelike state van Nigerië benodig dringend voedselbystand, twee keer soveel as wat in Maart die geval was.

Van hulle staar meer as 65 000 hongersnood in die gesig. Gevegte en onveiligheid het egter daartoe gelei dat van die gebiede wat die swaarste getref is, van hulp afgesny is.

Dr. Bamidele Omotola, ’n spesialis in voeding verbonde aan die VN se Kinderfonds (Unicef) sê globale akute ondervoeding is “ver, ver, ver meer as wat ’n mens in noodtoestand aantref”.

“Ek onthou die laaste keer wat ons sulke ernstige gevalle gehad het. Dit was tydens die Nigeriese burgeroorlog vanaf 1967 tot 1970,” het hy bygevoeg.

Destyds is meer as ’n miljoen mense dood vanweë hongersnood en siekte tydens die oorlog wat teweeggebring is deur die eensydige onafhanklikheidsverklaring deur Biafra in die suidooste van Nigerië.

Nou het gevegte boere verhinder om hul oeste aan te plant, gebiede is verwoes en landmyne is geplant met waterbronne wat besmet is en die tekort aan voedselvoorrade wat pryse by plaaslike markte die hoogte laat inskiet het. Terselfdertyd heers ’n resessie in Nigerië. Die land se geldeenheid, die naira, het waarde verloor en inflasie het tot meer as 17 persent gestyg, wat kos, brandstof en goedere baie duur gemaak het.

Dokters en gesondheidswerkers bied voedingsprogramme in kampe vir hawelose mense en by openbare gesondheidsklinieke in Maiduguri aan en sien daagliks die gevolge van die voedseltekorte.

Desperate ondergewig kinders word geweeg en die omtrek van hul bo-arms word gemeet vir tekens van ondervoeding.

Diegene wat te swak is om teen komplikasies soos masels, malaria en diarree te veg, word na ’n terapeutiese voedingsentrum in Gwange gestuur wat deur Dokters Sonder Grense (MSF) beman word.

MSF sê in Julie is 290 pasiënte opgeneem en 30 kinders is dood vanweë erge ondervoeding. In Augustus het die getalle tot 387 opnames met 72 sterftes verhoog.

Die Boko Haram-konflik en die gevolge het ook reeds oorgespoel na noordelike Kameroen, die suidooste van Niger en die weste van Tsjad met meer as 6,3 miljoen mense in die streek wat ernstige voedselonveiligheid in die gesig staar.

Volgens die VN se humanitêre koördineerder in die streek, Toby Lanzer, is $385 miljoen nodig om die krisis in die noordooste van Nigerië af te weer. Vir die streek word $559 miljoen benodig.

Maar die hongersnood is nie alleen die gevolg van Mosleminsurgente nie. Talle kinders word verhonger deur hul ouers omdat hulle glo die kinders is “hekse”. Enkele van dié duisende kinders word deur hulpwerkers (foto) gered.

Hongersnood tref Nigerië

Niemand weet hoeveel kinders van die honger in Nigerië sterf nie.

In vlugtelingkampe en gebiede wat te gevaarlik is as gevolg van die teenwoordigheid van die ekstremiste, volgens Dokters Sonder Grense, dreig ‘n humanitêre krisis van “katastrofiese” afmetings in die noordooste van Nigerië.

Boko Haram het sy greep verloor in sommige gebiede en van sy slagoffers begin te voorskyn tree.

“Dit is kinders wat basies honger was al hul lewens lank,” sê Jean Stowell, ‘n Amerikaanse dokter in beheer van die sentrum in Maiduguri, die streek se grootste stad. Die sentrum het vervierdubbel in grootte van 110 beddens in die afgelope weke.

Byna ‘n kwartmiljoen kinders is erg ondervoed omdat Boko Haram handel en boerdery ontwrig het. Sowat 2 miljoen mense in die streek kon nog nie bereik word nie.

Met Nigerië in ‘n resessie en sonder hulp van buite, dreig ‘n reuse hongersnood.

Nigerië se regering ondersoek verslae van amptenare wat voedselhulp aan die vlugtelinge steel.

Dokters Sonder Grense asook UNICEF se werkers word deur djihadiste geteiken.

In Bama, die streek se tweede grootste stad, sterf ses mense per dag van wanvoeding en diarree. In die vlugtelingkamp moet gesinne tevrede wees met vier handevol rys vir ‘n week.

Hongersnood dreig om die Tsjadmeer

Die Dalori-kamp naby Maiduguri in die noordooste van Nigerië is opgerig vir mense wat deur Boko Haram haweloos gelaat is.

Die prys van ‘n koppie rys het al byna verdubbel en etniese geweld dreig in Nigerië waar inwoners kla dat hulle deur Fulani-groepe met AK-47’s bedreig word wat hele statte afbrand en mense verjaag.

Minstens tien mense sterf elke dag van hongersnood in die kamp.

Intussen word die staat daarvan beskuldig dat hulle noodvoorrade steel om op die ope mark te gaan verkoop terwyl die kamp se mense van honger omkom.

Nigerië se ekonomie het ‘n knou gekry met die dalende ru-oliepryse.

Dit beklemtoon die groeiende voedselkrisis in die noordooste van Nigerië en die Tsjadmeer-gebied.

Die Verenigde Nasies het reeds in Mei aangedui dat 9,2 miljoen mense wat om die meer woon en die grens tussen Nigerië, Tsjad , Kameroen en Niger vorm, ‘n groot behoefte aan kos ondervind.

Zim kondig noodtoestand af weens hongersnood

Zimbabwe benodig noodleniging van sowat vyftien miljard rand om te help om vir koring en ander voedsel te betaal.

Die land dra nou die gevolge van ‘n grondgrypbeleid wat toegesien het dat wit boere van hul regmatige eiendom verdryf word wat tot nypende voedselnood gelei het.

Die laaste wit boer, Philip Rankin, moes onlangs sy grond verlaat. Rankin het verslae opgemerk dat hy nou saamgewerk het met regerende Zanu-PF, maar steeds verjaag is.

‘n Verwoestende droogte wat drie miljoen mense raak, het voedselvoorsiening verder geknou.

Die adjunkpresident, Emmerson Mnangagwa sê die syfer sluit in genoeg geld vir ‘n voedingsprogram vir kinders wat honger ly.

Die regering sal ‘n pleidooi na internasionale skenkers stuur. Mnangagwa het die noodkreet uitgestuur nadat President Robert Mugabe ‘n noodtoestand in die meeste landelike gebiede afgekondig het.

Zimbabwe se ekonomie het sedert 1999 sowat met die helfte gekrimp.

Welgestelde Suid-Afrikaanse boere maak glo reg om grond van ANC-kaders te huur as die regering hul grond konfiskeer.

SA staar voedseltekorte in die gesig

Die Wêreld-voedselprogram sê Suidelike Afrika kan in die volgende maande voedseltekorte ondervind nadat die droogte in Suid-Afrika se mieliegordel, die oeste tot minder as 50 persent beperk het.

Die WVP sê Suid-Afrika se mielieoes is minstens `n derde minder as verlede jaar. Die geskatte 9,6 miljoen ton is die swakste in agt jaar, het RSG berig.

Benewens Suid-Afrika wat 40 persent van die streek se mielies produseer, het droogtes in Namibië, Botswana, Zimbabwe, Lesotho, Malawi en Madagaskar oeste ook beperk.

In Malawi het kwaai reëns ook oesskade meegebring. Dit is veral Zimbabwe wat deur groot voedseltekorte in die gesig gestaar word.

Zim kan nie meer staatsamptenaarbonusse betaal nie

Zimbabwe gaan nie meer bonusse aan sy staatsamptenare betaal nie, weens die verswakkende ekonomie wat swaar getref word deur kontantvloeiprobleme en maatskappye wat sluit.

Die minister van Finansies, Patrick Chinamasa, sê die besluit om staatsamptenare se dertiende tjek te skrap, sal eers in 2017 hersien word voor die verkiesing in 2018, het RSG berig.

Die grootste deel van Zimbabwe se begroting – sowat 82-persent – word aan sy salarisrekening bestee.

Sommige staatsamptenare het steeds nie hul bonusse van verlede jaar ontvang nie.

Die Zimbabwiese Reserwebank het reeds aanbeveel dat geen salarisverhogings ingestel word nie.

Intussen het Robert Mugabe tydens sy bedelbesoek aan Suid-Afrika verklaar dat hy nie “wit gesigte wil sien nie”. Dit is nie duidelik of hy die “witgesigte” se mielies wat sy verhongerde landgenote aan die lewe hou, ook sal weier nie.

Zuma sê te veel grond in te min hande

‘n Suikerrietboer in KwaZulu-Natal het in ‘n epos aan president Jacob Zuma gewaarsku dat die land ‘n voedselkrisis sal beleef indien die 12 000 hektaar-plafon ingestel word.

Die e-pos het daarop gewys dat 100 van die land se boere 70% van die kos produseer en indien hulle gedwing sou word om die grootte van hul plase te verminder, sal die vervaardiging halveer.

Zuma het Donderdag gesê dit is ‘n bewys dat daar te veel grond in te min hande is. “Ons doen hierdie stappe presies omdat die noodlot van te veel in die hande van te min is.”

Zuma het luide applous vir sy stelling van die ANC-lede ontvang. “Ons is deeglik bewus van die bydrae van die land se hardwerkende boere tot die ekonomie en voedselsekuriteit. Doeltreffende deelname van die voorheen uitgesluite swart meerderheid in landbou en voedselvervaardiging sal egter slegs betekenisvol plaasvind wanneer hulle toegang tot grond het en dit kan verbou.”

Dat die president se rassebeheptheid net soos in Zimbabwe tot hongersnood sal lei, is egter gewis, aangesien Suid-Afrika ten spyte van rojale onderwysbefondsing selfs na 20 jaar nie opvoeding met ‘n wetenskaplike grondslag kan lewer nie.

“Die nuwe beperkings op grondbesit in Suid-Afrika vir buitelanders, sal slegs van toepassing wees op landbougrond, het Zuma ook verklaar.

Zuma het tydens ‘n parlementêre debat oor sy staatsrede gesê die plafon van 12 000 hektaar vir grondeienaarskap sal voedselsekuriteit vooropstel.

Met verwysing na navrae oor die Wetsontwerp op die Regulering van Grondbesit, het Zuma gesê dat die wetsontwerp slegs op landbougrond van toepassing is. “Dit het nie enige invloed op buitelanders wat woonhuise wil koop nie.”

Hy het glo ook navrae ontvang of die nuwe beleid van toepassing sal wees op multi-nasionale maatskappye, maar gesê “Multi-nasionale maatskappye sal slegs hierdeur geraak word indien hul eiendom landbougrond insluit.”

Zuma het Pieter Mulder voorts gekritiseer nadat hy Woensdag vir Zuma gewaarsku het hy “speel met vuur” deur minderhede uit te sonder, en gesê hy “baklei teen diegene wat minderhede onderdruk”.

Mulder het Zuma Woensdag van “sondebok-politiek” beskuldig om hul verlies aan lede te verduidelik. “Die agbare president sê ‘n man genaamd Jan van Riebeeck het hier aangeland, en dit was die begin van die probleme in die land. Ek kan bewys dat die president verkeerd is. Maar wat het hy in gewone taal gesê? Hy het gesê toe witmense hier aangekom het, het die probleme begin. Wat begryp gewone ANC-ondersteuners? Hulle verstaan dat indien jy ontslae raak van die witman, sal al die probleme opgelos wees. Raak ontslae van die kokkerotte en al die probleme sal iets van die verlede wees.”

Hy het aan Zuma gesê: “Jy is tans die probleem. Laat staan asseblief die sondebok-politiek. Respekteer demokratiese waardes en hou op om aan te val en om my, as ‘n Afrikaner, en ander groepe, uit te dryf.”

Die president het swart mislukkings uitsluitlik aan Europese kolonialisme in Suid-Afrika verbind en nie verwys na die konflik tussen die Khoisan en swart indringers nie. Net so word Mzilikazi se skrikbewind in die binneland ook verswyg.

Zimbabwiërs verdien vir Mugabe

deur Manfred Delport

[followbutton username=’ManfredDelport’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Al wat ‘n koerant en radiostasie is, is buite hulself met vertontwaardiging oor hoe Robert Mugabe die pas afgelope verkiesing in Zimbabwe glo “gesteel” het. Ek moet tog vra: Het enige iemand iets anders verwag van ‘n terroris aan die hoof van die Zanu-PF, wat steeds bloot ‘n terreurbeweging is? Dis ewe absurd om te verwag dat ‘n ander terreurbeweging, die ANC, goed sal kan regeer, of dat die ANC ooit ‘n nederlaag by die stembus bloot gedweë sal aanvaar.

Die massamoordenaar en Russiese diktator, Joe Stalin, wat ook steeds, en nie om dowe neute nie, ‘n held vir baie binne die ANC is, het dit reeds in die 1920s raak opgesom: “Dis onbelangrik wie gaan stem, of hoe mense stem. Dit is wel baie belangrik wie die stemme gaan tel, en hoe daardie stemme getel word.”

Mugabe en sy trawante het bloot Stalin se woorde ter harte geneem.

Selfs al aanvaar mens dat daar wydverspreide knoeiery voorgekom het, is dit eweneens so dat Mugabe tog ‘n beduidende steunbasis in Zimbabwe se landelike kiesafdelings het, en selfs die linkse media in Suid-Afrika gee hom daaroor gelyk. Selfs sonder die spookkiesers en duplikate op die kieserslys, is daar dus miljoene Zimbabwiërs wat willens en wetens vir die Zanu-PF gestem het.

Dit is ook opmerklik dat Morgan Tsvangirai se MDC steeds willens en wetens aan die verkiesing deelgeneem het, al mor hulle nou oor die uitslag daarvan. In die proses het die MDC die ganse petalje gelegitimeer, nes blankes in Suid-Afrika die wanfunksionele Guptatopiese kiesstelsel legitimeer deur daaraan te wil deelneem.

Dus: Miljoene Zimbabwiërs, volgens die amptelike uitslag naastenby twee uit drie van hulle (‘n syfer wat kennelik minder sou wees, as mens die geknoeiery in ag neem) maar nog steeds ‘n groot aantal kiesers, stem vrywillig vir die Zanu-PF. ‘n Inflasiekoers wat teen dieselfde tempo toegeneem het as wat Suid-Afrikaanse rugbyspelers oorsee vlug, en die Zim-dollar minder werd gemaak het as die papier waarop dit gedruk is, die moord op 20 000 Matabeles, ‘n mislukte grondroofprogram, en die gevolglike grootskseepse ellende, pla hierdie mense dus klaarblyklik nie.

Dit is gevolglik voor-die-hand-liggend dat hulle dit in der waarheid geniet om te krepeer, en een of ander masochistiese genot daaruit put wanneer hul familielede van die honger omkom.

So nie, sou hulle immers ook gemaak het soos hulle onder die Ian Smith-regering gemaak het, en die wapen opgeneem het teen Mugabe, as Mugabe dan wel hul stemme gesteel het. Tydens die Smith-regering was daar egter geen sprake van hiperinflasie nie, en het Rhodesië inteendeel bekend gestaan as die broodmandjie van Suidelike Afrika. Nietemin was dit nie goed genoeg vir die Zimbabwiërs nie. Indien hulle dan nie die wapen opneem nie, sou Morgan Tsvangirai dan minstens, soos Lech Walesa in die destydse Poolse skeepswerwe, massa-onluste en stakings uitgeroep het, en Zimbabwe onregeerbaar gemaak het, nádat die geknoeiery op die lappe gekom het.

Niks van die aard gebeur egter nie. Daar is geen sprake van ‘n guerrilla-oorlog soos daar destyds teen Ian Smith gevoer is nie. Dis skynbaar heeltemal in die haak om in ‘n disintegrerende land te woon, met wydverspreide hongersnood, net solank die oorsaak van die disintegrasie ‘n swart terreurbeweging is. Selfs die amptelike opposisie neem vir lief daarmee.

Daar is weer eens slegs een gevolgtrekking wat mens kan maak uit die feit dat die Zimbabwiërs eenvoudig weier om hulself te help. Hulle hóú daarvan om te krepeer. Geen Zimbabwiër wat nie die wapen opneem, of dan ten minste burgerlike ongehoorsaamheid teenoor die Zanu-PF pleeg, is een snars simpatie werd nie.

Mense kry die regering wat hulle verdien. Nêrens is dit meer waar as in Zimbabwe nie.

[followbutton username=’ManfredDelport’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Die wêreld se hongerpyne

Elke ses sekondes sterf ‘n kind weens ondervoeding, volgens die VN se voedselorganisasie, FAO.

Die goeie nuus is dat die aantal hongerlydendes in die wêreld die afgelope jaar met bykans 100 miljoen afgeneem het, en nou op onder ‘n miljard staan. Die meeste lyers bevind hulle in Afrika en Asië.

Die FAO draai nie doekies om nie. Honger is die wêreld se grootste probleem, maar ook grootste skande.

Twee agtereenvolgende jare se goeie oeste van onder meer mielies, koring en rys, en ‘n gevolglike verlaging in voedselpryse het bygedra daartoe dat die wêreldhongersnood effe teruggedruk kon word. Dié wiel het egter reeds begin draai. In Pakistan het vloede 3,4 miljoen hektaar oeste verlore laat gaan, en die droogte in Rusland het reeds daartoe gelei dat dié land graanuitvoere opgeskort het.

Hoewel die FAO regerings loof vir hul bydraes om die hongerpyne te stuit, is die risiko vir die bereiking van doelwitte om dit te verminder steeds baie hoog.

Wat Afrika betref, is die nuus minder goed. Van die bykans 100 miljoen minder hongeres, woon net 12 miljoen in Afrika suid van die Sahara. Een uit drie van die mense in hierdie streek sal steeds honger ly, die hoogste persentasie ter wêreld.

Die FAO se verslag is uiters politiek korrek opgestel, en verwys bloot na die strukturele probleme wat tot die hongersnood aanleiding gee. Dit beteken dat selfs wanneer dit beter met die wêreldekonomie gaan, die aantal honger mense nie afneem nie.

Met ‘n ontleding van spesifieke syfers blyk dit egter dat konflik en korrupsie ‘n groot deel van die blaam moet dra. Die skerpste toename in hongersnood is byvoorbeeld in die DRK waar 69 % meer mense nou honger ly.

Dit is ook nie toevallig nie dat van die wêreld se mees endemiese korrupsie in lande suid van die Sahara voorkom nie.

In Suid-Afrika is beraam dat bykans 100 000 staatsamptenare welsynstoelaes onwettig van die staat ontvang het – in wese gesteel het. Tot dusver is 15 000 reeds aan bedrog skuldig bevind, en hulle moet die geld soos lenings terugbetaal. Nie een is ontslaan nie. Kos word straffeloos uit die monde van die armes gesteel.

Uit ander verslae word op die sosio-ekonomiese en maatskaplike ellende van die vergrote inkomstegaping in groot dele van die wêreld gewys. Volgens beskikbare syfers het Suid-Afrika Brasilië enkele jare gelede as die land met die grootste meetbare gaping verbygesteek, en krimp dié van Brasilië steeds. Brasilië word ook in die FAO se verslag gelys as een van die lande waar baie vordering met die bekamping van hongersnood gemaak is, en die doelwitte reeds byna bereik is. In Suid-Afrika groei die gaping steeds, en gaan die soustreinryers nie net voort om met hul soustrein-buit te spog nie, maar ook om dit heftig te regverdig.

топкарго

Malawi het rekordmielieoes, maar steeds hongersnood

Honger kinders ontvang voedselhulp

Malawi het so pas 'n rekordmielieoes gehad, maar die VN se Wêreldvoedselprogram vra dringend geld om 500 000 hongeres in die land vir 'n hele jaar te voed.

Volgens Ann Callanan, 'n direkteur van die Wêreldvoedselprogram, "Soek ons skenkerondersteuning van 5,2 miljoen dollar om die WVP in staat te stel om aan die voedselbehoeftes van die geteikende begunstigdes tot Desember 2010 te voldoen."

Callanan het gesê dat in weerwil van 'n rekordmielieoes van 3,3 miljoen ton, "hierdie nasionale oorskot nie outomaties en direk na brose groepe, soos die chroniese siekes en weeskinders afwentel nie."

Die brose begunstigdes – wat op 535 000 beraam word – sluit Vigslyers in, asook pasiënte wat behandeling vir tuberkulose ontvang en kinders wat ondervoed is.

"Ons het desperaat skenkers se aanhoudende ondersteuning nodig om aan die behoeftes van die begunstigde-kategorieë te voorsien wat moontlik nie die geleentheid gaan hê om voordeel uit die voedseloorskot te trek nie," het sy bygevoeg.

Malawi het vanjaar 'n rekordmielieoes gehad, wat aan intensiewe besteding aan kunsmis en ander landbou-insette toegeskryf word.

Voedselsekerheid bly egter 'n dringende kwessie vir die Malawiërs wat deur armoede geteister word en ongeveer 45 persent van die 13 miljoen inwoners verteenwoordig.