Zuma sê te veel grond in te min hande

‘n Suikerrietboer in KwaZulu-Natal het in ‘n epos aan president Jacob Zuma gewaarsku dat die land ‘n voedselkrisis sal beleef indien die 12 000 hektaar-plafon ingestel word.

Die e-pos het daarop gewys dat 100 van die land se boere 70% van die kos produseer en indien hulle gedwing sou word om die grootte van hul plase te verminder, sal die vervaardiging halveer.

Zuma het Donderdag gesê dit is ‘n bewys dat daar te veel grond in te min hande is. “Ons doen hierdie stappe presies omdat die noodlot van te veel in die hande van te min is.”

Zuma het luide applous vir sy stelling van die ANC-lede ontvang. “Ons is deeglik bewus van die bydrae van die land se hardwerkende boere tot die ekonomie en voedselsekuriteit. Doeltreffende deelname van die voorheen uitgesluite swart meerderheid in landbou en voedselvervaardiging sal egter slegs betekenisvol plaasvind wanneer hulle toegang tot grond het en dit kan verbou.”

Dat die president se rassebeheptheid net soos in Zimbabwe tot hongersnood sal lei, is egter gewis, aangesien Suid-Afrika ten spyte van rojale onderwysbefondsing selfs na 20 jaar nie opvoeding met ‘n wetenskaplike grondslag kan lewer nie.

“Die nuwe beperkings op grondbesit in Suid-Afrika vir buitelanders, sal slegs van toepassing wees op landbougrond, het Zuma ook verklaar.

Zuma het tydens ‘n parlementêre debat oor sy staatsrede gesê die plafon van 12 000 hektaar vir grondeienaarskap sal voedselsekuriteit vooropstel.

Met verwysing na navrae oor die Wetsontwerp op die Regulering van Grondbesit, het Zuma gesê dat die wetsontwerp slegs op landbougrond van toepassing is. “Dit het nie enige invloed op buitelanders wat woonhuise wil koop nie.”

Hy het glo ook navrae ontvang of die nuwe beleid van toepassing sal wees op multi-nasionale maatskappye, maar gesê “Multi-nasionale maatskappye sal slegs hierdeur geraak word indien hul eiendom landbougrond insluit.”

Zuma het Pieter Mulder voorts gekritiseer nadat hy Woensdag vir Zuma gewaarsku het hy “speel met vuur” deur minderhede uit te sonder, en gesê hy “baklei teen diegene wat minderhede onderdruk”.

Mulder het Zuma Woensdag van “sondebok-politiek” beskuldig om hul verlies aan lede te verduidelik. “Die agbare president sê ‘n man genaamd Jan van Riebeeck het hier aangeland, en dit was die begin van die probleme in die land. Ek kan bewys dat die president verkeerd is. Maar wat het hy in gewone taal gesê? Hy het gesê toe witmense hier aangekom het, het die probleme begin. Wat begryp gewone ANC-ondersteuners? Hulle verstaan dat indien jy ontslae raak van die witman, sal al die probleme opgelos wees. Raak ontslae van die kokkerotte en al die probleme sal iets van die verlede wees.”

Hy het aan Zuma gesê: “Jy is tans die probleem. Laat staan asseblief die sondebok-politiek. Respekteer demokratiese waardes en hou op om aan te val en om my, as ‘n Afrikaner, en ander groepe, uit te dryf.”

Die president het swart mislukkings uitsluitlik aan Europese kolonialisme in Suid-Afrika verbind en nie verwys na die konflik tussen die Khoisan en swart indringers nie. Net so word Mzilikazi se skrikbewind in die binneland ook verswyg.

Die koste van plaasaanvalle

Die Suid-Afrikaanse Kamer van Handel en Nywerheid (SAKHN) het Dinsdag gewaarsku dat plaasaanvalle voedselsekuriteit bedreig.

Elke plaasaanval se koste aan die land se ekonomie word konserwatief geraam op sowat R1,9 miljoen per jaar.

Die organisasie het in ’n verklaring gesê indien die plaas se produktiwiteit net tydelik beïnvloed word, beloop die verlies aan die bruto nasionale produk (BNP) meer as R160 000 per maand.

Tussen 1997 en 2007 is 1 248 moorde landwyd op plase gepleeg. Die meeste van die slagoffers was volgens die polisie plaaswerkers.

Die SAKHN sê gegrond op die 3,22% wat die landbou in 2009 tot die land se groeisyfer bygedra het en met die 39 982 plase wat daar in 2007 was, kos plaasaanvalle die land jaarliks sowat R1 932 869 per plaas wat daardeur geraak word.

Die organisasie meen hulle berekening is ’n konserwatiewe een, omdat die grootte van plase en hul produksievermoë uitgesluit is.

Ook die plaaslike voedselbedryf, die sektor se vermoë om internasionaal mededingend te wees en die verskillende soorte plase en boerderybedrywe word nie in ag geneem nie.

освещение лестницы светодиодной лентойФильчаков прокурор отзывы

Grondhervormingsrealisme verwelkom

Dit is noodsaaklik dat die spanning wat bestaan tussen die ANC se Polokwane-doelwitte vir voedselsekuriteit en die ANC se grondhervormingsdoelwitte, opgelos word.

Dit is teen hierdie agtergrond dat die VF Plus mnr. Gugile Nkwinti, minister van Landelike Ontwikkeling en Grondhervorming, se erkenning tydens ’n inligtingsessie in die parlement van die probleme wat met grondhervorming ervaar word, verwelkom.

Die Minister het onder andere gesê:  “Ons jaag nie meer hektaar nie, maar wil eerder ’n balans skep tussen hoeveel grond herverdeel is en hoe volhoubaar dit bewerk word”.

Die Minister het verder daarop gewys dat 90% van die 5,9 miljoen hektaar landbougrond wat die staat sedert 1994 vir grondhervorming gekoop het, braak lê. “Die beginsel van gebruik-of-verloor-dit gaan nou eers van toepassing wees,” het minister Nkwinti gesê.

Volgens die VF Plus getuig hierdie benadering van ’n nuwe realisme wat tot die werklike oplossing van hierdie probleme kan lei. Tot op datum het ondeurdagte en ideologies gemotiveerde grondhervorming voedselsekuriteit in Suid-Afrika bedreig.

Die VF Plus stem saam dat die vestiging van bestaansboere belangrik is, maar enigiemand wat in Suid-Afrika oor voedselsekuriteit praat en die rol van die kommersiële landbouers daarin ignoreer, is onrealisties. Onsekerheid oor die grondkwessie plaas tans baie druk op hierdie kommersiële boere.

Dit is dalk nou die tyd om opnuut na die hele grondhervormings-aangeleentheid te kyk. Die doel met grondhervorming kan tog nooit wees om voedselsekuriteit in Suid-Afrika te benadeel of  die ontvangers van grond daardeur terug te plaas na ’n armoede bestaan soos tans die geval is nie.

блузка для девочки 4 летДанильченко