Suid-Afrika – Bladsy 19

Broederbond veroorsaak Afrikanerondergang

Sedert Praag se ontstaan het ek dit ondersteun. As kind het my vader my gewaarsku dat ‘n mens nie swartes se beloftes of uitsprake op sigwaarde moet beoordeel nie. Daarom het ek nooit hierdie nuwe bedeling aanvaar nie. Met Praag wat ons mense onder die vaandel van Afrikaans probeer verenig, het ek gehoop die Afrikaner sal weer bymekaar uitkom as ‘n nasie.

Ek moet erken ek was skepties. Sal die Afrikaner ooit wegkom van die Broederbondsiening, dat net hulle uitverkore lede die Afrikanervolk is? Hoekom nou juis die naam Broederbond? Hulle leen die begrip rondom ‘n broederskap van lede met ‘n bepaalde doel by die Vrymesselaars. Vrymesselary is ‘n organisasie met geheime maar gedurende die twintigste eeu stig die Broederbond ‘n geheime organisasie bestaande uit honderde “losies” van hulle uitgesoekte Afrikaners en rysmier die politiek, die handel, die kerk en elke ander organisasie, selfs sport, met hulle lede wat die beleid, geformuleer deur die opperraad, dwarsdeur die land afdwing. Die beleid was nie tot voordeel van die Afrikanervolk nie, dit was uitsluitlik om die belange van die Bond en sy lede te bevorder.

Die swartes pas vandag werkreservering toe. Waar kom dit vandaan? Hulle het dit gehoor en geleer by hulle Broederbondbase. Die uitvoerende en invloedryke poste is destyds gereseveer vir manlike lede van die Bond. Ander Afrikanermans moes tevrede wees met ondergeskikte poste, onderworpe daaraan of hy as moontlike Bondmateriaal later hulle geledere kan aanvul en/of sy vader of broer of vriend of kennis ‘n lid van die Bond was. Die breinkrag van die volk was hierdeur onderworpe aan Broederbondsienings.

Vanaf jou president met sy kabinet tot by die uitvoerende personeel van die staat, die direksies van groot en klein maatskappye, jou kerkrade, jou sportrade met uitvoerende amptenare, die hele boksemdais was onderworpe aan die opperraad van ‘n kliek.

Het dit sedert die swartes se oorname verander? Hoegenaamd nie. Die Bond se naam is verander na die sogenaamde Afrikanerbond, maar het dit steeds iets met die Afrikaner te doene? Is ‘n Afrikaner vandag nie ‘n persoon wat uit Afrika kom nie? Dit verwys bepaald nie na die Boer nie.

Hulle is nog net so bedrywig agter die skerms soos vantevore; dit slaan van tyd tot deur. Dink maar aan taalrade, sportrade. kultuurrade. Kyk na Nasionale Pers se koerante, wat steeds hulle spreekbuise is en luister na die leiers van politeke partye.

Hoekom is die swartes so teen die Afrikaner en sy taal? Hoekom wil hulle ons taal vernietig, waar seer sekerlik negentig persent swartes Afrikaans heeltemal of gedeeltelik magtig is, terwyl hulle slegs in die stedelike gebiede probeer oorslaan na Engels? Wie sit daaragter? Die sogenaamde dubbelmediumonderrig beide op sekondêre sowel as tersiêre terreine. Wie se breinkrag is deurslaggewend op jou skoolrade, universiteitsrade en ander rade? Die swartman luister nog na die witman. Hoewel arrogant met ‘n waanwysheid wat ten hemele strek, besef die Bantoe sy toekortkominge. Sonder dat hy daarvoor gevra het, word hy uit sy stroois gehaal, in ‘n herehuis gesmyt waar hy die gesofistikeerde denke met al die moderne tegniese hulpmiddels van die Westerling binne ‘n dag of twee onder die knie moet kry. Dis sonder hulp en bystand menslik onmoontlik en lede van die Bond is bepaald besig om te help.

Een ding staan soos ‘n paal bo water. Die mens is ‘n sosiale wese maar bo dit alles is hulle lief om klieke te vorm. Die gevormde kliek onder ander nasies verloor nie die volksgevoel nie. Die klieke by Franse, Engelse of waar ook al sal nie dít wat Frans of Engels is, benadeel nie. Persoonlike gewin uit die kliekvorming bly voorop maar dit strek tot eer van die volk. Selfs ons eie swartes het hulle klieke maar die voordele daaruit strek tot eer van die volk aan wie die kliek behoort.

By die Afrikaner is dit anders gesteld. Die kliek word uitsluitlik vir eie gewin en voordeel gevorm. Op diegene buite die kliek word altyd neergesien en gediskrimineer; na die duiwel wat van die volk of nasie word! Die Broederbond het dit bewys.

Klieke maak die Afrikaner geestelik klein en benepe. Omdat dit net gaan oor die materiële, die kleinlike gesanik of ontevrendenheid omdat die belangrikheid van individue steeds gemeet word aan vertoon. Daardie diepere betekenis om deel te wees van ‘n nasie of volk gaan by die moderne Afrikaner verby. Sy hele betaan sentreer om die kliek waaraan hy behoort. Daarom is die Afrikaner geestelik so arm, omdat hy sy volksverband opsy geskuif het. Sy tradisie is soos ‘n museumstuk of ‘n stukkie papier agter glas in ‘n vergulde raam wat teen die mure hang. Die Afrikaner is toenemend onbewus van sy lotsverbondenheid met sy volksgenote wat sterf, in armoede gedompel word, verdruk of verneder word.

Die Afrikaner se stelsel was nie die eerste wat geval het nie – dit het vele ander voorheen oorgekom. As ons net kon behou wat ons vir Suid-Afrika gegee het. Saam met die Afrikaner het beskaafdheid geval, insluitend dié van die barbare wat ons beskaafd gemaak het.

Nou sal die Afrikaner meer as driehonderd jaar – indien ooit – moet wag om dieselfde tydstip in sy geskiedenis te bereik.

Dít alles omdat die mag van geld die volksgevoel deur kliekvorming verdring het.

De Klerk pleit vir versoening

Oudpresident Nelson Mandela se vrylating van 20 jaar gelede word vandag herdenk by die gevangenis waar hy destyds as ‘n vry man uitgestap het nadat hy 27 jaar opgesluit was vir hoogverraad.

Die naam van die Victor Verster-gevangenis is intussen na die Drakenstein-gevangenis verander. Dit is Woensdag tot nasionale erfenisgebied verklaar.

Mandela sal nie dié verrigtinge bywoon nie, maar sal wel teenwoordig wees gedurende die staatsrede van president Zuma Donderdagaand.

Oudpres. F.W. de Klerk, wat erg deurloop onder kritiek van sowel die ANC as Afrikaners vir sy aandeel in die vrylating, het nietemin die dag as ‘n spesiale gebeurtenis uitgesonder.

De Klerk het by monde van ’n verklaring gesê die gebeure van Februarie 1990 was ’n oorwinning vir alle Suid-Afrikaners.

“Wanneer ons die vrylating van Nelson Mandela vandag vier, moet ons dit met die wete doen dat ons nuwe grondwetlike demokrasie die skepping van al ons mense en al ons gemeenskappe is.

“Ons moet die dag vier deur onsself opnuut te verbind tot die doel van nasionale versoening – oudpresident Mandela se grootste nalatenskap aan ons mense.”

жадеит свойства для

Van Tamatiestraat na die Trasimeense meer

Nie tamatiestraat nie, sou baie argumenteer, na aanleiding van dit wat deesdae werklik in die strate afloop.

Suid-Afrika het nie ‘n besonder goeie reputasie as dit by referendums kom nie. Die referendumvraag oor republiekwording was of die status quo gehandhaaf moes word, of ‘n republiek binne die Statebond uitgeroep moes word. ‘n Republiek is buite die Statebond uitgeroep.

Met die 1983-grondwet was dit weer so. By herhaling het regeringswoordvoerders ergerlik na opposisiesprekers gekap wat die kiesers gewaarsku het dat die regering die uitslag as ‘n mandaat vir hervorming sou gebruik. By herhaling, en strykdeur, het regeringswoordvoerders die publiek egter verseker al wat op die tafel was, was ‘n ja of nee vir die driekamerparlement.

Die stemme was skaars getel, of die refrein klink op oor die mandaat wat vir hervorming verkry is.

Met die referendum rondom die Kemptonpark-gebeure was dit weer so. Die referendumvraag was gewoon of met die nie-parlementêre groepe oor ‘n nuwe bedeling onderhandel kon word (met versekerings van wigte en teenwigte wat sou werk).

Die resultaat was veel anders.

Kwalik ‘n gesonde grondslag om die publiek eendragtig te betrek, en saam te neem, veral noudat polarisasie blykbaar hoër vlakke bereik het as tydens die vorige bedeling.

Wat egter vandag aan die bod kom, is ‘n mediaberig waarin mnr. FW de Klerk te kenne gee dat die huidige afloop die noodwendige afloop en enigste opsie was, anders as om aan die ou bedeling vas te klou, met die gevolge wat gereeld in groot grusaamheid soos ‘n paaiboelie aan kiesers voorgehou word.

Dit, sal enige politieke wetenskaplike en staatsregkundige uitwys, is doodgewoon nie waar nie. Moderne modelle oorsee en die volkereg bied talle opsies anders as die twee pole wat Suid-Afrika as keuse gebied is.

Onder hierdie modelle tel talle wat juis ontwerp is om heterogeniteit te ondervang, en in die praktyk veel, veel beter werk as dit wat nou as enigste alternatief aan Suid-Afrikaners voorgehou word.

Dit is jammer dat die onderhandelaars om redes wat net aan hulle bekend is, nie ruiterlik erken dat hulle verbrou het nie. Trouens, De Klerk het al dikwels baie na daaraan gekom om te erken daar is verbrou, soos sy uitlating enkele jare gelede dat hy self ‘n Christen-demokratiese bedeling volgens Wes-Europese model voorstaan. Sou hy weet waarvan hy gepraat het, en mens wil graag, beteken dit hy sou ‘n model voorstaan waar minderheidsregte grondwetlik verskans word, soos die beleid van die Duitse regerende Christen-Demokratiese Unie bepaal.

Dit verg geen Einstein om te weet dat die geïmplementeerde alternatief wat op volledige liberale beginsels gebou is, nie werk nie. Trouens, de Klerk is gereeld sigbaar op die punte waar hy vure probeer doodslaan soos die rysmier van Afrikaans in skole en universiteite. Die Rubicon om te erken hy het gefouteer word egter nie oorgesteek nie, met die gevolg dat die Rubicon sy politieke Trasimeense Meer kan word.

De Klerk se besluite sal in die toekoms vraagtekens so groot soos piramides bly – soos om die Presidentsraad se ondersoek na tussengroepverhoudinge op te skort – juis strategies so kort voor hy ‘n Rubicon oorgesteek het waar hierdie kundigheid onontbeerlik sou wees.

By die Trasimeense Meer, nie ver van die Rubicon nie, het Honibal in sy opmars na Rome ‘n groot Romeinse Leër na hul waterdood gestuur. Suid-Afrika se Trasimeense Meer prut stinkend van iets anders as vars bergstroomwater.

Selfs vandag nog kan gesê word daar lê vir die land se mense ‘n blink toekoms voor mits die leiers besef dat daar nou, by gebrek aan iets beters, maksimaal van die grondwetlike ontsnaproetes gebruik gemaak moet word om te beredder wat te redde is.

Die horlosie kan nie teruggedraai word nie, maar op die pad vorentoe kan weer na die onderhandelingstafel teruggekeer word en ‘n behoorlike, volkeregtelik-geldende skikking beding word – mits al die betrokkenes erken dat die wyse waarop die Rubicon oorgesteek is op ‘n gewisse ondergang in die Trasimeense Meer uitloop.

SKA-teleskoop kan Afrika-innovering uitlig sê Zuma

As Suid-Afrika sy bod om die Square Kilometer Array (SKA) radioteleskoop te huisves, wen, sal die vraag of daar ruimteweses is dalk beantwoord word, het pres. Jacob Zuma Sondag in Etiopië gesê.

“As gevolg van die tegnologie wat gebruik word is dié teleskoop sowat 50 tot 100 keer meer sensitief as enige ander radioteleskoop op aarde en sal dit die hoeke van die heelal kan indring. Dit sal help om vrae in die veld van astronomie, wetenskap en wêreldkunde te beantwoord en kan selfs dalk wesens elders raaksien,” het Zuma gesê.

Suid-Afrika en Australië ding mee vir die geleentheid om die multimijatdrand SKA-teleskoop te huisves. Dié teleskoop sal navorsers die geleentheid gee om ‘terug te kyk in tyd’ tot amper by die heelal se begin.

Zuma het gesê dat as Suid-Afrika sy bod wen sal ander dele van Afrika ook voordeel trek daaruit.

“Om die SKA-teleskoop te huisves sal ook die res van Afrika se vermoë in wetenskap en innovering uitlig,” het hy gesê.

Die land wat die SKA-teleskoop sal huisves, sal tussen 2011 en 2012 aangekondig word.

фонарь прожектор

Rooi ligte flikker vir persvryheid

Verskeie onrusbarende gebeure loop nou saam om ‘n skadu oor Suid-Afrika se vlakke van mediavryheid te werp. In sommige gevalle is die verwikkelinge kompleks en in ander gevalle doodgewoon blatant.

Onder die blatante verwikkelinge is die wetsontwerp op die Openbare Uitsaaiwese. Hiervolgens word die SABC en sy raad onder die regstreekse gesag en dissipline van die minister geplaas. Die nuwe uitvoerende hoof van die SABC het ook reeds openlik verklaar dat hy aan die minister verslag gaan doen, in stryd met huidige wetgewing. Onder die huidige bedeling was die gesag van die veelparty-parlement dikwels nie genoegsaam om die SABC in staat te stel om onbevange as openbare uitsaaier op te tree nie.

Tereg vra die gedrukte media dat hierdie wetsontwerp van die tafel geveeg word.

Terselfdertyd is daar ‘n nuwe beleid vir mediakommunikasie in die Nasionale Vervolgingstelsel, kort na ook hierdie instelling ‘n omstrede politieke aanstelling aan die hoof op die lyf geloop het.

Groot ontsteltenis heers ook oor die druk – insluitend regstappe – wat teen e-TV gedoen word om die identiteit van misdadigers te openbaar wat op die lug aangedui het dat hulle beplan om besoekers aan die Wêreldbeker-sokkertoernooi aan te val. Hierdie geval is soos ander waar die regsbelange van verskillende mense teen mekaar opgeweeg word, baie moeiliker om te beoordeel.

Dit herinner aan die sogenaamde sletlys wat iemand op Mixit geplaas het, en Mixit die identiteit van hierdie misdadiger – kriminele laster is steeds ‘n strafbare misdaad in Suid-Afrika – beskerm het weens sy reg op privaatheid. Dit is ook moeilik om te verstaan hoe die Mixit-base ‘n wurm se reg op privaatheid hoër kan stel as sy slagoffers se reg op waardigheid.

Die regering argumenteer skynbaar nou dat die misdadigers se reg op privaatheid en uitdrukkingsvryheid nie opgeweeg kan word teenoor ander se reg op lewe en veiligheid nie. Die sensitiwiteit word heel duidelik aangeblaas omdat dit met die sokkertoernooi in verband staan.

Die ironie is dat die heftigste kritiek op die regering se optrede teen E-TV van mediagroepe kom wat self is baie kringe daarvan verdink en openlik beskuldig word dat hulle self ernstige perssensuur toepas om eie politieke agendas te bedryf. Die ironie verdiep as aangevoer word dat outokratiese mediasensuur ingespan word om ‘n liberale agenda te bevorder – iets wat in beginsel en in wese lynreg teenoor mekaar staan.

Ongelukkig is dit nie so maklik om hierdie aansprake sonder meer van die tafel te vee nie. Pas het ‘n politieke verslaggewer van ‘n groot koerant versoek dat ‘n politieke party hom, die verslaggewer, van die party se mediaverspreidingslys afhaal. Presies dieselfde verslaggewer is pas wyd – op die internet – die kop gewas nadat hy sy kop in ‘n politieke byenes gaan steek het deur self politieke akteur te word op ‘n terrein waar hy duidelik nie genoeg agtergrondkennis van gehad het nie.

Die verdere ironie is dat sy koerant in elk geval uiters snoep was in die gebruik van daardie party se nuusverklarings – altyd tweetalig – , terwyl die einste nuusverklarings op ‘n feitlik daaglikse basis wyd oor veral radionuusdienste en gereeld in die Engelse nuusmedia gebruik word.

Oor die afgelope dekade het Suid-Afrika geleidelik die kreeftegang gegaan op die internasionale persvryheidsindeks, maar in die 2009-verslag weer ‘n klein bietjie kop opgetel. Hierdie effense verbetering was ietwat onverwags omdat dit gekom het te midde van ANC-planne vir ‘n soort mediatribunaal en omstrede wetgewing.

Die resultaat bly nietemin dieselfde, Suid-Afrika is lankal nie meer die mees persvrye land in Afrika nie, met lande soos Ghana en Mali wat beter vaar. En Afrika as geheel vaar swak op die indeks.

Staat stuur op geldkrisis af

Suid-Afrika stuur op ‘n begrotingskrisis af met ‘n geskatte rekordtekort van 7,6% van die bruto nasionale produk in die 2009/2010-belastingjaar. Sommige ekonome meen egter dat dit nog veel hoër kan wees.

Volgens die minister van finansies, Pravin Gordhan, gaan belastinginvorderings vir die 2009/2010-jaar ongeveer R70 miljard minder as die begrote bedrag wees; dis nou nog afgesien van die tekort wat reeds in die begroting voorsien is.

Gegewens wat Maandag deur die nasionale tesourie uitgereik is, toon dat belastinginkomste vir die eerste agt maande van die jaar R26 miljard laer as in die vorige jaar was.

Terwyl die staat minder geld ontvang, het hy sy uitgawes drasties verhoog, vanaf R403,2 miljard in die vorige belastingjaar tot R489,5 miljard in die huidige jaar wat einde Februarie ten einde loop.

Ekonome voorspel dat die effense herstel in die ekonomie weinig gaan doen om die staatskas weer vol te maak en dat finansiële druk op die staat gaan voortduur, met die begrotingstekort wat waarskynlik opwaarts aangepas gaan word.

конструктор домик Александр Фильчаков

Apartheid het sin gemaak

Ek wil ‘n aanhaling gee wat deur niemand anders nie as dr. Anton Rupert gemaak is as spreker op ‘n vergadering van die “The African Affairs Society of America” in New York, in 1962. ( Verwys: I plead for my country and all its peoples.)

“What then has enabled South Africa to outstrip its African brother states in performance?

Firstly: The fact that South Africa has more educated citizens than any of the other states…

Secondly: We have not given one man one vote.

Lord Hailey, one of the greatest living authorities on Africa, said: ‘May it never be said that the African had asked bread and was given the vote …’

May it never be said of us that when the peoples of the world sought ‘freedom from want’ we gave them the ‘bondage of the vote …’

Thirdly: The white South African has a philosophy of economic activity…

Fourthly: The fact that the Whites have kept themselves separate and maintained a certain standard of living has caused them to set a standard to which the non-whites aspire. In the process the latter are being helped up, whereas the whites are not being pulled down.”

Baie interessant. Toets sy woorde en insig en meet dit aan die status quo tans in Suid-Afrika. Waar staan die Afrikaner ná segregrasie afgeskaf is?

Ek merk reeds die afgelope 15 jaar op hoedat baie mense – en dan verwys ek spesifiek na die Afrikaners en/of blankes van hierdie land – met ‘n selfvernietigende skuldgevoel sit oor die sogenaamde “verlede”. Soveel mense wat hulleself belas met ‘n nimmereindigende gevoel van skaamte en minderwaardigheid oor die vorige bedeling se toepassing van ‘n politieke beleid wat na bewering gemeenskappe blatant verontreg het.

Daar word tot satwordens toe gepleit, gesmeek, gebieg, knieë toe gegaan, voete gewas, aanhoudend om verskoning gevra oor die sogenaamde “verlede”. Beskuldigings in die pers word heen en weer geslinger en vingers word gewys na enige-iemand wat behoudend is in sy politieke sienswyse en lewensbeskouing.

Diegene wat ‘n voorkeur toon vir sy eie kultuur, en trots verwys na pres-tasies in die verlede deur mense van sy eie kultuurgroep (meer spesifiek die Afrikaner) word voortdurend uit verskeie oorde gekritiseer en gebombardeer met verwysings na die sogenaamde mislukkings van die verlede en byna gekruisig oor die “onmenslikheid” van die beleid van “apartheid”.

Hierdie gefabriseerde gewetenspropaganda word gekenmerk deur subtiele beïnvloeding en indoktrinasie deur ‘n verskeidenheid van drukgroepe wat die media as voertuig uiters effektief aanwend.

Bygesê, onkunde en ‘n gebrek aan insig onder die oningeligtes tussen ons gee waarskynlik ook aanleiding tot hierdie skuldgevoelens.

Dis egter verstommend hoe beïnvloedbaar die mens is en hoe maklik jy mense kan manipuleer. (Ou nuus − “Battle of the mind”)

‘Reg’ en ‘verkeerd’ is ‘n relatiewe begrip, spesifiek met verwysing na die fenomeen van ‘apartheid’

Dis tog ‘n bekende feit dat nie alle gemeenskappe, volke, stamme, en etniese groeperinge dieselfde basis gebruik waarop hulle waardestelsels gegrond is nie. Om die waarheid te sê, daar is geen universele waardestelsel tans in die wêreld waarvolgens alle mense leef nie. Die liberale drukgroepe en menseregteorganisasies beywer hulle wel daarvoor, maar dis nog in sy kinderskoene.

Tans beywer hierdie denkskool hulle om alle kulture, tale en godsdienste gelyk te maak en ‘n “gemene deler” te vind. Jy kan dit op vele terreine reeds waarneem; ons leef mos in ‘n sogenaamde global village. Dit gaan egter jare neem om hierdie doelwit te bereik. (‘n Senior lid in die Amerikaanse militêre opset het op ‘n stadium in my teenwoordigheid gesê “We’re goin to Americanize the whole damn world”, wat dit ook al mag beteken.)

Om reg te laat geskied aan die audi alteram partem-reël moet die hele kwessie van “the evil system of apartheid” binne konteks beoordeel word en teen die agtergrond van gebeure hier in Suider-Afrika sedert 1652.

‘n Praktiese oefening

Gooi ‘n paar murgbene op die grond neer tussen ‘n klomp honger honde, ongeag die tipe hond. Jy sal opmerk hoedat elkeen onmiddellik vorentoe storm en probeer om gulsig alles vir homself toe te eien. Hoedat die sterkste hond wydsbeen oor die vleis gaan staan en grom, tande wys en hap na die naaste hond of opponent wat hom wil teengaan.

Dit veg, skeur en ruk totdat die dominante een d.m.v. “intimidasie” basies beheer van die situasie neem en homself help aan die meeste van die vleis. Dié wat kan, gryp ‘n stukkie en skarrel weg om dan in relatiewe vrede sy eie vleis eenkant in afsondering te vreet.

Ek het dit prakties beleef met my eie honde vir baie jare, ook vreemde honde se gedrag in dié verband dopgehou. Ook honde in ander lande (snaaks genoeg) tree so op, nie net hier in S.A. nie !?

Selfs by klein kinders sal jy min of meer dieselfde ding sien. Daar is ‘n ooreenkoms tussen die mens en dier se gedrag. Noem dit oerinstink.

Hierdie gedrag het direk te make met selfhandhawing

Sit ‘n klomp karretjies neer voor ‘n groep seuntjies en jy sien hoe gryp elkeen soveel as wat hy in sy hande kan hou. Sit jy ‘n bak lekkers neer en sê “vat vir julle” (sonder om uit te deel) dan gebeur dieselfde ding… hande vol word gegryp.

Jare gelede gedurende die sestigerjare, op die Swazi-grens waar ek groot geword het, het ek dieselfde fenomeen waargeneem. Ek en my broer het soms ‘n hele papiersak vol “Chappies” by die enigste kafee op die dorp gaan koop en dan vir dae lank loop kou aan die goed. (Jy kon 400 kry vir net R 1,00 daardie tyd.) Hier by 200 was jou kake lam gekou en het ons dan besluit om die goed eerder weg te gee vir die Swazi-klonkies met wie ons gereeld saam loop kettie skiet het, en wat dit meer sou waardeer.

Ons huis het reg teen die grensdraad tussen Swaziland en die RSA gelê met ‘n 6 voet hoë “split pole”-houtheining wat ons effens privaatheid ge-bied het. Terwyl ek en my broer dan bo-op die houtheining gesit het, het ons een of twee van die mannetjies wat ons ouderdom gehad het nader geroep en gevra of hulle kougom wou hê.

Binne enkele oomblikke was daar ‘n hele klomp (aan die Swazi-kant) wat in ‘n bondel gestaan en wag het vir die kougom wat ons in die lug sou opgooi. Die lekkers het nog nie grond gevat nie of die mannetjies slaat al vuis terwyl elke knaap probeer om soveel as moontlik van die lekkers in die hande te kry. Die hele groep van 12−15 swart seuns het vuisgeslaan sonder diplomatiese beredenering of eweredige verdeling van “eiendom” in ‘n poging om elkeen soveel van die lekkers as moontlik te kry.

Jy het seker ook al beleef (dalk in jou eie kinderjare en selfs nou nog?!) hoe jy die grootste stukkie koek of biltong sal uithaal tussen die res as jy die geleentheid het. Jy soek die beste uit vir jouself. Daar is nie ‘n mens wat dit nie doen nie.

Jy kies wat vir jou die beste of mooiste of grootste is.

Wie doen dit nie ?

Gooi jy ‘n paar mieliepitte voor ‘n klomp tarentale, duik almal tegelyk na elke pit wat val in ‘n poging om soveel as moontlik daarvan te kry, sonder inagneming van die ander.

Sogenaamde “apartheid” het direk en indirek te make met doodnormale menslike gedrag en simboliseer eintlik maar net die pitte wat val waarvoor elke hoender hardloop.

Apartheid is universeel

Die hele ideologie van “apartheid” manifesteer reeds vir eeue op allerlei maniere in baie lande van die wêreld (nie net in Suid-Afrika nie) as ten minste ‘n komponent van landsbestuur en alles wat daarmee saamhang.

Die burgers uit die onderskeie Europese stamlande, as jy wil, het ten spyte van verskille hier en daar, ‘n ooreenstemmende benadering gehad wat lewenswaardes betref. (Verwys na die aankoms van die witman uit Europa hier aan die suidpunt van Afrika.) Die Christelike godsdiens was die basis vir alles in stamlande soos Frankryk, Duitsland, Holland, asook selfs in Brittanje.

Vanuit hierdie Christelike, Calvinistiese en Lutherse perspektief is “reg” en “verkeerd” dan ook beoordeel.

In teenstelling hiermee het die Afrika-volkere ‘n totaal ander waardestelsel aangehang. Tussen die twee pole wat mettertyd ontmoet het hier op die suidpunt van Afrika was grondige verskille (letterlik en figuurlik) duidelik waarneembaar wat meegebring het dat die een groep in ‘n totaal ander maat gemeet het as die ander groep.

Dit was dus logies dat konflik sou ontstaan. Gewelddadige skermutselings, wedersydse aanvalle, klopjagte, bloedige gevegte en veldslae het dan ook sporadies opgevlam.

Kon nie anders nie… normale menslike gedrag regdeur die wêreld reeds vir eeue lank.

Op die boom van die beker beskou was die oorsprong hiervan ‘n botsing van eiesoortige waardes en belange!

Die pioniers wat die binneland in is, het hulle nie vasgeloop in beeskampe, wilddrade, teerpaaie, wingerde, hospitale, skole, kerke, navorsingstasies, dorpe, lughawens en stede nie.

Die pioniers het wel met kaart, kompas, geweer, Bybel, pik, graaf, knyptang, stewel en skoolboeke die land wat hulle bewoon het, begin ontwikkel; natuurlik met die fisiese hulp van die inheemse gemeenskappe.

Nou is dit so dat, toe die eerste skole opgerig is, geen handboek bestaan het in Zoeloe, Xhosa, Tswana, Sotho, Venda, Shangaan of Ndebele nie. (Verwys: Geskiedenis, Aardrykskunde, Wetenskap, Biologie, Houtwerk, Wiskunde, ens.)

Wie se skuld was dit ?

Kan jy hierdie leemte voor die voete lê van die Europese groepering wat nooit enige kontak met die inheemse rasse gehad het voor hulle aan die Kaap nie geland het nie?

Waarom die groot verskil tussen die twee groepe met die ontmoetslag?

Wie was verantwoordelik vir die ongelykheid?

Wat was die noodwendige gevolg van hierdie ongelykheid?

Die hond kyk na homself… die tarentaal doen dit… die mens ook.

Die pioniers het aanvanklik eers met Duits, Frans en Hollands as voertaal en later met Afrikaans wat mettertyd ontwikkel het, hulle skole opgerig en met hulle eie kinders se opvoeding aangegaan. Engelse pioniers (1820) het later ook aangegaan met onderrig in hulle eie taal.

Logiese menslike gedrag, om na jou eie om te sien.

In hierdie tyd het die swart stamme ook aangegaan met wat hulle vir honderde jare gedoen het, nl. hulle eiesoortige manier van leef, opvoed, kultuur, jag, veg, ens.… ook na hulle eie omgesien. Hulle het ook nie die Europese nasaat/pionier probeer betrek by hulle aktiwiteite en leefwyse nie.

Logiese menslike gedrag… om na jou eie om te sien.

Die blote feit dat daar so ‘n verskeidenheid van swart stamme was wat elk sy eie grondgebied bewoon het, ‘n eie taal gebesig het, kenmerkende kleredrag, hooftooisels en huisversierings gehad het en nie met mekaar wou meng nie is ook maar ten diepste ‘n manifestasie van “apartheid”.

Die Zoeloes wat uit ‘n magdom van kleiner stamme bestaan het, het dan ook mettertyd ervaar aan die hand van Shaka (wat ‘n imperialistiese strewe gehad het) hoedat die kleiner groeperinge bymekaar gedwing is d.m.v. moord en doodslag, ten einde sy heerskappy te vergroot.

Duisende wat nie wou buig voor die “kolonialisering” van hulle eiesoortige belange (want dis ten diepste wat dit was) nie, het gevlug.

Hulle weiering om te meng of te integreer verteenwoordig ‘n vorm van segregrasie of afsonderlike ontwikkeling, of “apartheid” as jy wil. Hulle wou hulle eiesoortige belange, kultuur en tradisies handhaaf, ten alle koste. Hulle was selfs bereid om te veg daarvoor… soos die Afrikaner!

Dis algemeen bekend dat daar baie min verdraagsaamheid is tussen sekere swart stamme of volke hier in Suider-Afrika. Ook elders in Afrika. In Zimbabwe word onmenslike geweld deur die dominante etniese groepering waaraan Robert Mugabe behoort, toegepas op die opponerende groepering/stam. Etniese konflik bars voordurend los in Afrika (Bv. Hoetoes en Tutsi’s met by die 800 000 mense wat in ‘n kort tyd brutaal vermoor is… sekere instansies koppel graag ander redes aan die konflik.)

Die natuurlike seleksieproses wat redelik ongehinderd sy gang gegaan het in Suider-Afrika vir 300 jaar het uitgeloop op een kultuur wat dominant was en sterker was as die ander, en wat die gang van sake bepaal het. (Kompetisie tussen lewende organismes, mense en kulture is ‘n doodnormale natuurverskynsel en vind spontaan plaas. Die een met die grootste selfhandhawingsvermoë word die dominante faktor.)

Die kultuur van die pioniers of Europese nasate as jy wil, het die lewe op die vasteland verander en het vooruitgang gebring, en nie andersom nie. Logies en feitelik korrek. Die Afrikakultuur het dit nie gedoen nie.

Waarom skuldig voel hieroor… oor jou voorgangers se vermoëns en positiewe insette?

In die proses het die pioniers die inheemse groepering probeer betrek. Hulle het skole, kerke en ‘n magdom van instellings gebou en tot stand gebring, om die mense blootstelling te gee aan die Westerse manier van doen. ‘n Uiters prysenswaardige stap. Dit was die sterker kultuur wat die pas aangegee het.

Dis feitelik korrek en nie andersom nie.

Daar was uiteraard teenstand. Om skielik jou kinders in skole saam te gooi met mense wat totaal ander waardes aangehang het, sou mos wrywing bring. Dood logies. Wie kan dit nie insien nie?

Net so moeilik as wat dit vir die Europese nasaat/ Afrikaner was om onder die Britse bewind sy “eie” af te sterf, afstand te doen van sekere bekende kultuurgoete en tradisies, en dit onder dwang te ruil vir ‘n ander kultuur met vreemde tradisies en gewoontes, was dit baie gevra van die swart inheemse gemeenskappe om ook van hulle “eie” op te offer en bv. in ‘n ander taal as sy eie skool te gaan.

Interessantheidshalwe, ek het self jare gelede met ‘n ou swartman op ‘n plaas in ‘n afgeleë gebied gepraat wat vir my gesê het dat hy nie wil hê sy seuns moet die Westerse manier van doen aanleer wat in ons skole gedoseer word nie. Volgens hom moes hulle in die veld bees oppas en die leefwyse van sy eie mense aanleer. Sy weerstand en kritiek het nie soseer oor die onderrigtaal gegaan nie, maar eerder oor vakinhoud.

Ek het dit heeltemal verstaan… en ek verstaan dit nou nog. Ek respekteer ander kulture se manier van leef en doen. Ek verwag egter presies dieselfde begrip vir wat “myne” is.

Feit is, die inheemse volke sou nog verder agtergebly het as hulle totaal geïgnoreer was weens hierdie gesindheid van weerstand bied teen “die manier van die witman” en moes hulle net eenvoudig skool toe met Westerse leerplanne, noodgedwonge.

As iemand ‘n probleem hiermee het, antwoord dan net die volgende vraag. Waar was die leermateriaal van die inheemse groepe op daardie tydstip, en wie is verantwoordelik dat dit nie bestaan het nie?

Waarom het die inheemse etniese groepe nie die vertalings gedoen en die totale natuur-, regs-, mediese- en geesteswetenskap oorgeskryf en alle vakrigtings vir hulle kinders in hulle eie moedertale aangebied nie? Waarom moes dit vir hulle gedoen word; waar was hulle akademici ?

(Hier verwys ek na die Afrikaner wat met die ontwikkeling van sy taal byna alle tersaaklike vakinhoud uit Engels, Hollands, Duits en Frans na Afrikaans oorvertaal het, ook nuwe begrippe, definisies en woorde gevorm het, die Bybel vertaal het… te veel om op te noem.)

Geen geskrewe literatuur van enige aard met inheemse oorsprong is ooit in die inheemse groepe se besit gevind sover my kennis strek nie. (Die Boesman het wel baie interessante rotstekeninge agtergelaat.)

Die rede vir gebrek aan parallelle ontwikkeling met dié van die Europese nasate daardie tyd was eenvoudig − inheemse groepe/gemeenskappe het nie die kapasiteit gehad om dit te doen nie. Punt.

Dis feitelik korrek.

Apartheid volg op waarde- en ontwikkelingsverskille

Die logiese gevolg was dat waardeverskille en onewe ontwikkelingsvlakke aanleiding gegee het tot ‘n beleid wat skeiding, segregasie, en afsonderlike ontwikkeling tussen die twee strome of pole voorgestaan het, in alle fasette van die lewe hier in S.A.

Die ontwikkeling en vordering van die verskillende etniese en kultuurgroepe in dié verband was aanvanklik ‘n natuurlike proses wat redelik ongestoord sy gang gegaan het. Die Afrikaan, of nie-blanke dan, het grotendeels sy eie ding gedoen op sy manier, en dieselfde het gegeld vir die Europese nasaat, Afrikaner of blanke dan.

Uiteindelik het mense, tye en persepsies verander en het druk toegeneem om dinge aan te pas. Soos ‘n beskawing ontwikkel, so neem wetgewing toe en word al hoe meer aksies, gedrag en optredes van mense gereguleer ten einde die gemeenskap en sy handelinge te orden. Dieselfde het hier gebeur.

So het wetgewing ook mettertyd die leefwyse van alle mense in Suid-Afrika meer en meer begin reguleer. Voortspruitend uit die verlede en definitiewe verskille wat uitkyk en benadering betref, het ‘n sekere bestuurstyl ontstaan.

Ten diepste het dit vir die Europese nasaat gegaan om selfhandhawing van die blanke en/of Afrikanergroepering en alles wat laasgenoemde verteenwoordig of voor staan, en het “apartheid” uiteindelik die voertuig geword waarmee hierdie doelwit nagejaag is.

Die hond/tarentaal/mens/etniese groepering beywer hom vir sy eie welstand. Niks vreemds daaraan nie.

Belangrik: Dis duidelik uit my skrywe dat ek nie na die een groepering verwys as “reg” en die ander een as “verkeerd” nie, aangesien “reg” en “verkeerd” ‘n subjektiewe interpretasie van gebeure is. Jou verwysingsraamwerk beïnvloed jou persepsie.

Ek vereenselwig my egter weens my verbintenis tot die Europese of Hugenotenasate, met die belange van my eie (Afrikaner of Boer as jy wil) voor ek my vereenselwig met ‘n ander groepering bv. Britte of Pommies, Amerikaners of Yanks, Chinees, Eskimo of Tswana, ens.

Dis tog duidelik dat die Europese nasaat en/of Afrikaner hulle kultuur/ mense/godsdiens/tradisies sou beskerm en uitbou hier in Afrika en nie sommer net afstand sou doen daarvan nie.

Oerinstink… selfhandhawing!

Niks vreemds daaraan nie. Shaka en Dingaan het bv. hulle eie sienswyse oor ‘n reusegebied afgedwing tydens hulle heerskappy. Duisende wat hierdie twee here se siening geopponeer het, is in die proses vermoor (difeqane). Hope voorbeelde van “apartheid” oral oor die planeet, nie net hier nie. Die Amerikaners en die Rooi Indiane is ‘n goeie voorbeeld.

In die lig van die situasie soos geskets, en met inagneming van die grondige verskille in waardes, leefwyse, werksetiek, opvattings ens., het hierdie wesenlike verskille bygedra tot die feit dat die inheemse groepe in Suid-Afrika nie betrek was op politieke terrein om te help regeer oor die Europese nasaat/Afrikaner/Boer se doen en late nie.

Hier volg ‘n paar opvattings van die Afrikaner se kant af wat hom weerhou het daarvan om mag te deel in die politieke stelsel van daardie tyd.

‘Belaglike’ vrese uit die apartheidtyd

Dis algemeen bekend dat die mening gehuldig was dat geweld en misdaad hande sou uitruk as die inheemse groepering die landsbestuur sou oorneem.

Die bloedige rewolusies van Afrika het dit toe reeds vir jare gewys.

Wat het toe gebeur na verandering van regering wel plaasgevind het?

Was die verwagting ‘n geldige verwagting?

Maak jou eie afleiding.

Wat is jou persoonlike ervaring in dié verband?

Hier by ons in Suid-Afrika het geweldsmisdaad skrikwekkende afmetings aangeneem die afgelope 15 jaar. Tussen 25 000 en 30 000 mense per jaar word vermoor. (Verwys: Medical Reasearch Council/ Interpol/ Nedcore Project-statistieke die afgelope paar jaar. Reeds bykans 3000 blanke boere/vroue/kinders op plase is brutaal vermoor. (Verwys: TLU-statistieke.) Ons word gereken as een van die 3 gewelddadigste lande ter wêreld. En dan word ‘n oplossingsyfer van ongeveer 7% m.b.t. ge-weldsmisdaad genoem. Die verkragtingsyfer is die hoogste ter wêreld.

Verder was die vrees dat standaarde sou afneem weens ‘n ander waardestelsel.

Was dié verwagting toe gegrond… wat is jou persoonlike ervaring?

Hoe gaan dit daar waar jy woon en werk?

Wat is die status van mediese dienste, onderwys, elektrisiteitsvoorsiening, wet en orde, plaaslike bestuur, instandhouding van infrastruktuur?

Dis onnodig om uit te brei hierop… ons almal weet dat standaarde en werksprestasie sodanig verval het dat dit gereken word as een van die primêre faktore waarom honderde duisende Europese nasate/Afrikaners die land verlaat het. Korrupsie onder staatsamptenare en politici, en plundering van staatsgeld woed voort soos ‘n orkaan in ons land.

Moraliteit sou mettertyd verval weens liberalisering. Verder is die mening gehuldig dat kommunisme/sosialisme sou volg as die Afrikaan die land bestuur.

Dit het dan ook oor groot dele van Afrika plaasgevind. Ook hier by ons is dit besig om te realiseer. Die ANC en die Kommunistiese faksie binne eie geledere is tans in ‘n magstryd gewikkel. Ons jeug beleef ‘n enorme moraliteitskrisis, jeugmisdaad ruk hande uit, leerlinge en onderwysers word op die skoolterrein geskiet, verkrag of doodgesteek…

Die geskiedenis het die Afrikaner se verwagtinge, weerstand en vrese dus korrek bewys. Hierdie stelling van my is nie ‘n subjektiewe mening nie, maar eerder ‘n feit wat sigbaar vergestalt word deur die harde werklikheid vandag in Suider-Afrika. Kyk om jou en oordeel self.

In die lig van bogenoemde feite is die sogenaamde beleid van “apartheid” wat mettertyd oor die jare ontwikkel het vanweë die besondere omstandighede hier in Suid-Afrika, glad nie vreemd of onverstaanbaar nie. En dan moet ek byvoeg: ook nie so ongeldig as wat dit afgemaak word nie.

Die nuwe diskriminasie teen blankes

Tans is dieselfde ding (growwe diskriminasie) besig om plaas te vind.

“Gelyke behandeling van alle mense…” een van die slagspreuke van die “struggle”, het in ‘n groot mate betrekking op sommige gelykes, nie op almal nie, en die verwagte utopie waarvoor die ANC hom beywer het, het nooit gerealiseer nie… die situasie is basies nou net omgedraai.

(Onthou jy my voorbeeld… die hoender pik soveel pitte op as wat hy kan… elke hond (wit of swart) vergryp hom aan soveel vleis as wat hy kan?)

Ek sluit af − ‘n prominente swart politieke figuur het ‘n paar jaar gelede in reaksie op ‘n stelling van my dat die huidige regering in praktyk homself skuldig maak aan ernstige diskriminasie, gesê: “You are right… we do practice discrimination through certain policies, strategies and legislation, but there are valid reasons for it”.

Ek het daarop gereageer en soos volg geantwoord: “You are also right with your accusation that the previous government’s policy of apartheid discriminated against a section of society… but there were valid reasons for it.”

Die geldigheid van die vrese, weerstand en verwagtinge daardie tyd onder Afrikaners dat eiesoortige waardes en belange nie gehandhaaf sou kon word onder ‘n swart regering nie, verkry geloofwaardigheid as jy kyk na die emigrasiepatroon wat ontwikkel het die laaste klompie jare sedert die verandering van regering plaasgevind het.

Meer as ‘n miljoen Europese nasate/Afrikaners het die land verlaat na state waar hulle wel hulle lewensbeskouing kan handhaaf. Belangrik om daarop te let dat hierdie 1,5 miljoen mense nie na state in Afrika, of na China, Roemenië of Iran geëmigreer het nie, maar pertinent na plekke waar hulle eiesoortige waardes en belange min of meer geakkommodeer word.

Hierdie gebeure bevestig die geldigheid van die redes vir ‘n beleid van “apartheid”, vanuit ‘n bepaalde hoek bekyk.

Die hele kwessie van “padgee” is in wese ‘n manifestasie van “apartheid”, m.a.w. ek verkies om te gaan as om te bly, as om te integreer met dit wat die swart regering bied. Dis simplisties gestel maar met behoorlike ontleding van die situasie sal jy uiteindelik by dieselfde gevolgtrekking uitkom. Die “padgee”-proses is spontaan… niemand word gedwing nie.

Daar was geldige redes vir die beleid van sogenaamde “apartheid”.

Die konsep is verdedigbaar.

Die uitvoering het plek-plek skeefgeloop.

Sekere reëls, bepalings, regulasies en wette het nie sin gemaak, net soos sekere dinge vandag nie sin maak in die huidige bestel nie.

Vreemd genoeg het die verwerplike “apartheidstaat” die toppresteerder van alle state op die kontinent geword… miljoene Afrikane uit Afrika stroom steeds hierheen… weg van hulle onderskeie lande, bankrot ekonomieë en eenpartyregerings waar onmenslike omstandighede heers wat ironies genoeg, die resultaat is van lande waar ‘n beleid van “apartheid” nooit toegepas is nie, en waar die Afrikaner of Boer nooit regeer het nie!

5 pound free

Tata Indica Vista maak stewige indruk

Hoor ‘n mens die woord Tata en motor in een sin dan begin almal te lag. “Tatta” is nou meer eenmaal ‘n kinderlike en gemeensame woord in Afrikaans wat kwalik met motors geassosieer word. Die Indiese reus van ‘n motorvervaardiger doen al amper 60 jaar sake, maar plaaslik is Tata eers sowat enkele jare gelede aan ons bekendgestel. Tata het ook onlangs die luukse Westerse vervaardigers Land Rover en Jaguar aangekoop, so die luukse tradisionele Britse ikone word nou deur Indië beheer en bestuur.

Tata se Indica-reeks is nou nie eintlik iets om oor opgewonde te raak nie, maar hy het goed met die prys van die Citi Golf meegeding. Die Citi het afgesterf, maar die Indica hou steeds die Tata-vlag hoog in die plaaslike mark. Ons het by die laaste Auto Africa-motorskou kennis gemaak met die vervanging vir die Indica, die Vista, of so het ons gedink. Die Vista gaan nie eintlik die Indica vervang nie, maar kom so ’n trappie bo die Indica in die mark in.

Bougehalte

Kyk mens na die bougehalte en materiaal wat in die Indica gebruik is, kon enige iets ‘n verbetering daarop gewees het, maar in die nuwe Vista is dit asof die ingeneurs die basiese motor baie goed aanmekaar gesit het . Net die klein detailgoedjies soos die vensterslingers en -armpies om die spieëltjie te verstel, is maar nog baie kostedoeltreffend en dus van gebrekkige gehalte. Die bakwerk binne en buite is goed gemonteer met geen ratels of skewe paslyne nie. Die deure maak ook ‘n meer soliede geluid wanneer hulle toegemaak word. Daar is klankdempende doek onder die enjinkap en in die agterse luikdeur. Die deure voel ook stewiger. Die sitplekke en veral die paneelbord gedeelte voor die voorste insittendes voel en lyk duursaam. Ons moet onthou dat die Vista maar nog steeds ‘n intreevlakmotor is; ‘n segment-B-motor met die Renault Sandero en Cherry J1 as mededingers. Kyk ‘n mens na die prys dan is dit weereens moeilik om te glo wat motors kos. Die Tata Indica Vista Ini wat ons toets, is R120 000. In dié reeks is daar drie modelle: die basismodel Ini, die Aura en die vlagskip Ignis . Die verskil wentel om die toerustingsvlak. Daar is net een enjin en dit is die Safire 1,4 liter brandstofinspuitingseenheid met agt kleppe wat 55 Kw se krag lewer. Die vlagskip Ignis se eenheid is wel met sestien kleppe toegerus wat sy kraglewering na 65 Kw opstoot.

Waarde vir geld?

Wel die Vista Ini ry soos ‘n veel groter motor en voel stewig. ‘n Mens sit bietjie hoër as in ander B-segmentvoertuie en dit neem ‘n rukkie om daaraan gewoond te raak. Ratskakeling is glad en presies en die onderstel voel ook asof dit deel van die motor is en nie soos die vorigegenerasie-Indica dat die ding los is nie. Toerusting in die Ini is nou nie iets om oor huis toe te skryf nie, daar is geen lugsakke, geen ABS, geen elektriese ruite of buitespieëls nie. Eintlik is daar basies net ‘n lugversorger en radio-CD speler. Die Ini het wel misligte voor en agter, sentrale sluiting al is dit nou met die sleutel sonder ‘n afstandbeheer. Daar word ook ‘n 3 jaar 100 000km-waarborg en ‘n 3 jaar diensplan ingesluit.

Kortom, ‘n mens kry al die bogenoemde goed en meer in die Cherry J1 vir minder geld. Die Renault Sandero bied ook meer vir dieselfde geld. Beide die motors het ABS of EBD en/of lugsakke standaard. As jy anders wil wees, koop die Tata, maar daar is definitief beter waarde vir geld by die Sjinese Cherry of die Roemeense Renault wat nog plaaslik gebou word ook.

Met ons toetsritte kon ons maklik die 155km/h wat Tata as die maksimum snelheid aangee haal. Die brandstofverbruik is ook heel skaflik teen 7,5 l/100 km. Padgeraas en enjingeraasvlakke is besonders goed vir die segment en dit is weereens te danke aan die klankdigtheidsmateriaal in die deure en ander panele. Die Vista is ‘n gemaklike motor met net so effense klein laairuimte, maar dit is ‘n stadsmotor dié, nie ‘n gesinsmotor nie. Hy sal maklik parkeer en die sig rondom is baie goed. Daar is min fout met die kwaliteit en veral materiaal wat gebruik is in die motor, net die prys lol so effens. Tata moet dalk dink daaraan om veral die basismodel, die Ini nader aan die R100 000-kerf te plaas of die toerustingvlak te verbeter deur basiese veiligheidstoerusting soos ABS-remme en ten minste ‘n lugsak vir die bestuurder by te voeg.

Gevolgtrekking

Die Tata Indica Vista is ‘n segment-B-motor; streng gesproke ding hy met motors soos die Fiat Panda, Mazda 2, Ford Fiesta, Daihatsu Sirion, Hyundai Getz, Peugeot 207, Renault Clio, VW Polo asook, Chev Aveo en Cirtoen C3 mee. Maar om een of ander rede bestaan daar eintlik nog ‘n sub-segment tussen segment A wat klein stadsmotortjies soos die Hyundai i10 en Chev Spark insluit en segment B wat supermini’s soos bogenoemde is. Dit is die tweederangse of “B”-span segment-B-motors, die motors wat in ‘n poging om seker maar die prys laag te hou met effens minder moeite en bietjie swakker gehalte materiaal en in sekere gevalle baie goedkoper arbeid aan ons opgedis word. Dis nou net hier waar die Tata Vista, die Chery J1 en die Renault Sandero, asook die GWM Florid in pas. Dit is ook in hierdie geselskap dat die Vista dan bietjie duur is vir wat hy bied – veral ten opsigte van sy veiligheidstoerusting.

Vergelyking van motors in die B-segment

Motornaam

Enjinverplasing

Kraglewering

Brandstofverbruik

Standaardtoerusting

Prys

Tata Indica Vista

1368cc

55kW

7,5 l/100 km

* *

R119 900

Renault Sandero

1598cc

64kW

8,46 l/100km

* * *

R119 800

Chery J1

1297cc

61kW

8,81 l/100 km

* * * * *

R114 900

GWM Florid

1497cc

77kW

7,61 l/100 km

* * * * *

R109 990

Chev Aveo

1598cc

77kW

8,76 l/100 km

* * *

R126 970

Hyundai Getz

1399cc

70kW

8,01 l/100 km

* * *

R127 900

Sterstatus – Tata Indica Vista Ini

Voorkoms

* * * *

Verrigting

* * *

Toerusting

* *

Prys

Klaswenner

GWM Florid

R109 990

Nuwe deelstaat in Indië

Die stelling word gereeld gemaak dat Suid-Afrika se grondwet grootliks op dié van die Indiese geskoei is, wat deels waar is as dit na die Handves van Menseregte verwys.

Kom dit egter by die staatkundige bestel wat deur die grondwette gereël word, kan die indruk gevorm word dat die Indiese grondwet meer met Suid-Afrika se ouer grondwette, en spesifiek die grondwet van 1983 gemeen het.

Die feit is pas weer onderstreep toe dit bekend geword het dat Indië beplan om ‘n dertigste (sommige bronne dui dit as 29ste) deelstaat te skep. Die nuwe staat vir die Telangana, sal uit die suidelike deelstaat, Andhra Pradesh, gesny word.

Die aankondiging volg na grootskaalse protesoptrede deur die Telangana-gemeenskap, en ‘n hongerstaking deur ‘n leier.

Sedert Indië se grondwet in 1950 in werking getree het waarvolgens deelstate volgens taalgrense ingestel is, het verskeie veranderings ingetree. Verskeie nuwe state is sedertdien uit die aanvanklike state gesny. Drie nuwe state is in die jaar 2000 geskep.

Die jongste aankondiging oor ‘n nuwe staat het dadelik daartoe gelei dat die Ghurkas – etniese Nepalese – met agitasie begin het om ook vir hulle ‘n deelstaat uit Wes-Bengale te sny.

In Andhra Pradesh self skop baie van die etniese meerderheid vas, en 128 lede van die staat se wetgewende liggaam se 294 het uit protes teen die sentrale regering se aankondiging bedank.

Die Telangana voer reeds die afgelope 50 jaar ‘n afskeidingstryd, wat in 2002 nuwe momentum gekry het. Hul nuwe staat sal na verwagting uit tien van Andhra Pradesh se 23 distrikte bestaan.

Nog ‘n staatkundige verskynsel waarmee Indië te make het, is die druk van irredentisme wat spruit uit die feit dat Tamils in Indië en in Sri Lanka woon. In Indië word staatkundig voorsiening gemaak, soos deur die deelstaat Tamil Nadu. In Sri Lanka word egter nie soortgelyke staatkundige voorsiening gemaak nie, en het ‘n lang stryd om die Tamilbevolkings van Indië en Sri Lanka staatkundig onder die Indiese grondwet te verenig, vanjaar in ‘n militêre neerlaag vir die Tamil Tiere in Sri Lanka afgeloop.

полиграф в суде прокурор Фильчаков

Bedorwe Proteas gee saggies oor

Sou daar ‘n wedstryd op St. George’s Park in Port Elizabeth wees, sal dit die kaptein betaam om te luister na kenners wat dié blad en die omstandighede ken, iemand soos, sê nou maar, Keppler Wessels. Hy het ‘n vrag wedstryde daar gespeel, meeste as kaptein. En hy sal vir die kaptein sê, in die woorde wat hy tydens gister se televisie-uitsending gebruik het, dat as die wind waai, en dis bewolk en dis bedompig, moet jy nie, as jy die loot wen, besluit om te kolf nie.

Smith hét die loot gewen, hy hét nie na Keppler geluister nie en hy hét besluit om te kolf. Fout. Die eerste uur van die wedstryd het die bal weggekaats van die naat en was daar ‘n angel in die blad. Daarna het die wind en die son die blad uitgedroog en was dit so mak soos Roelf Meyer se politiek. Maar na ‘n uur was die Proteas se doppie reeds geklap want die toporde het toe reeds energiedrankies in die paviljoen gesuig.

Nie dat die blad sonder medepligtiges was nie. Die Proteas het gekolf asof hierdie beurt ‘n voortsetting van Vrydag se lopievloed op Nuweland was. Dit was nie en dit was asof dit die Suid-Afrikaanse kolwers so nukkerig gemaak het dat hulle geweier het om vas te byt en te konsentreer. Smith het self ‘n hele twee lopies tot sy span se fortuin bygedra en Amla 11. De Villiers het 99 lopies minder as Vrydag se 121 gekry en Duminy het nóg ‘n rondte teen die kortbal verloor om agter die penne deur Prior van Anderson uitgevang te word.

Die enigste kolwer wat enige toewyding getoon het, was die onbesonge Alviro Petersen met sy derde agtereenvolgende vyftigtal. Hy was laaste uit op 51 met Suid-Afrika op ‘n skandalige 119.

Die verloopte Suid-Afrikaners, Jonathan Trott en Andrew Strauss het 80 persent van die lopies aangeteken voordat Morgan by Trott aangesluit het om die taak af te handel.

Jimmy Anderson was die Man van die Wedstryd met sy beste ontleding ooit van vyf vir 23.

Engeland is nou 2-1 voor in die reeks met nog net een wedstryd, Vrydag, in Durban oor.

free casino gambling topcargo развод

Verbruikers minder spandabel

Verbruikers steier steeds onder ekonomiese omstandighede, volgens gegewens wat vandag deur die Reserwebank bekendgemaak is.

Die SA Reserwebank het op sy webwerf gesê dat privaatsektorkrediet jaarliks met 0,42 persent vir Oktobermaand afgeneem het.

Dit volg op ‘n styging van 1,49 persent in September.

Gedurende dieselfde periode het die breed gedefinieerde M3-maatstaf vir die geldvoorraad met 2,67 persent teruggesak, vergeleke met 4 persent in die vorige periode.

free download

Swarte verkrag twee 9-jariges

‘n Swartman van 24 is in hegtenis geneem weens die verkragting van twee meisies van nege jaar oud, het die polisie in Katlehong vanoggend laat weet.

Kaptein Mega Ndobe het gesê die man het na bewering die meisies op straat in die Moleleki-buurt van Katlehong genader

“Hy het hulle na ‘n snoepwinkel gestuur en toe hulle terugkeer, het hy een van die meisies in sy huis in gedwing en haar verkrag,” het hy gesê.

Die eerste meisie is op 5 November verkrag, terwyl die tweede Saterdag verkrag is.

“Die tweede slagoffer het haar ouers vertel dat sy verkrag is en hulle ook oor haar vriendinnetjie vertel,” het Ndobe voortgegaan.

Die man is Sondag in hegtenis geneem.

Die polisie in Katlehong het ook 175 mense vir allerlei misdade in die gebied in hegtenis geneem, waaronder poging tot moorde, aanranding, diefstal, die rig van ‘n vuurwapen, kwaadwillige saakbeskadiging en openbare dronkenskap, asook onwettige immigrasie.

Die verdagtes sal na verwagting vandag in howe verskyn in Natalspruit, Alberton en Germiston, afhangend van waar hulle gearresteer is.

печь для бани купить

AB de Villiers kasty die Engelse

So omtrent twee jaar gelede, toe die gestryery oor sy aanwending op die hewigste was – was hy ‘n spesialiskolwer of ‘n kolwer/paaltjiewagter? – het AB de Villiers aangekondig dat hy nie weer die vangerhandskoene sal aantrek nie. Sy plan, sy vasberade doel, was om die “beste kolwer” in die wêreld te word. Hy is dit miskien nog nie; nie op die ranglyste of in die oë van ander spelers of selfs die publiek nie. Maar gisteraand, vir omtrent twee glorieuse ure, was daar nie ‘n beter toepasser van die kuns en ambag van die kolwer as dieselfde jong De Villiers nie. Hy het ‘n beurt van groot presiesheid, volmaakte tempo en ‘n koelbloedige verwoestheid gespeel. Hy het gedryf, gehaak, getrek, gekap, laat gekerf en, in ‘n oomblik van verblindende genialiteit ‘n volbal van ‘n naatbouler oor die kop van die paaltjiewagter getrek vir ‘n stuitige viertjie.

Graeme Smith het die loot gewen en, omdat dit Nuweland is en om hier onder ligte te kolf altyd moeiliker as in die dagskof is, maar natuurlik besluit dat die Proteas eerste sal kolf. Die Suid-Afrikaanse masjien, wat maar kroeserig geloop het tot dusver hierdie seisoen, het nou wel nog nie glad teen hoë toere geloop nie, maar al die silinders het darem gevuur. Graeme Smith en Hashim Amla wat instaan vir die beseerde Kallis, het ‘n moeitelose honderdtal vir die eerste paaltjie gedeel, met Smith wat in gewone bombastiese styl die bal plat geslaan het aan die een kant en Amla, met sy gewrigte wat so vinnig en sekuur knak soos ‘n spykertafel se flapperspane, wat die bal keer op vloeiende keer om die veldwerkers gekaats het.

Smith is uiteindelik van ‘n speserylose aflewering van Luke Wright uit en Amla het aangehou kolf tot op 86 voordat hy ‘n Broad-aflewering met die onderkant van sy kolf na die handskoene van paaltjiewagter Matt Prior gestuur het. Teen dié tyd was AB reeds voor die penne en hy het enkellopies met die pligsgetrouheid van ‘n saaiboer geoes en, wanneer die losbal aangebied is, dit met ‘n sekere koelbloedigheid toue toe gejaag.

JP Duminy het gekom, gesukkel teen die hoë bal, en vir ses gegaan, maar in Alviro Petersen het De Villiers net die regte vennoot gekry, iemand wat sy eie viere kon slaan, maar wat meestal bereid was om die slag oor te gee aan AB.

De Villiers het sy honderdtal van ‘n inhalige 75 balle geslaan en is tien balle later op 121 uit, die eerste keer wat hy ‘n hou se tyd misreken het – uitgevang op halfby deur Trott van Broad se boulwerk.

Boucher het ingekom en twee lopies van elke bal geslaan voordat hy op 22 uit is. Suid-Afrika se beurt het geëindig op ‘n intimiderende 354 vir ses.

Engeland het vir Luke Wright as verkenner uitgestuur om die beurt te open en hy het die bal lustig rondgeslaan, voordat hy ‘n Parnell-aflewering na regby geloods het om deur Ryan McLaren uitgevang te word. Na ‘n aanvanklike bloeitydperk, het die Engelse kolwers dit moeiliker begin vind om lopies te vind teen die boulwerk van veral Morné Steyn, terug uit die wildernis, en met ‘n nuwe veglustigheid en ‘n gemiddelde boulspoed van meer as 140km/u. Duminy het sy opwagting as toller gemaak en was astrant genoeg om vir Kevin Pietersen om sy bene te boul en toe nog die sakgrootte sloegmeester, Eoin Morgan, gekry om die bal na Johan Botha op diepby te slaan.

Collingwood het weer gekolf asof hy die enigste Spitfire is wat die Engelse Kanaal verdedig maar Parnell, wat intussen sy eie angel gevind het, het hom deur Amla laat uitvang, en van daar was die skrif in neonligte teen die muur aangebring.

Parnell het geëindig met sy beste ontleding van vyf vir 48 en Suid-Afrika wen met 112 lopies.

Almal weet Suid-Afrika is die beter krieketspan, en hierdie oorwinning moes, maar was nie heeltemal nie, roetine gewees het.

Sondag tree die spanne op St. George’s in Port Elizabeth aan. Momentum, talent en veggeestigheid is aan Suid-Afrika se kant. Dis tyd vir wen om weer ‘n gewoonte te word.

Meer as ‘n oorwinning vir die Springbokke

Net na gister se toets kry ek ‘n teksboodskap van ‘n vriend: “Hierdie Smit-outjie het ‘n toekoms op haker. Waar was hy die hele tyd?”

Wel, hy was oop en bloot versteek, as vasskopstut net regs van die een Springbokhaker na die ander. Smit se veldtog op stut is ‘n Pieter de Villiers-eksperiment wat gou vergeet maar lank onthou sal word. My ou wetenskaponderwyser het gesê ‘n eksperiment misluk nooit nie. Dit verskaf die feite wat die wetenskaplike op die uitkyk voor is. Maar die wyse navorser besluit binne ‘n redelike tyd of die eksperiment vir hom genoeg data gegee het om die eksperimentele oor te dra na die praktiese. Hoe lank hierdie “redelike tyd” is, word bepaal deur die aard en die doel van die betrokke eksperiment. De Villiers se eksperiment met Smit het ‘n volle agtien maande geduur.

In daardie tyd het die Springbokskrumkreet verander van iets soos “moor hulle!” tot “o gaats!” Hulle voorpak is in die bind-en-stootfaset deur sulke liggewigeenhede soos Australië en Skotland op ‘n knop gedruk. Gister was dit weer sulke tyd, met ‘n voorry bestaande uit die nat-agter-die-ore Wian du Preez, Adriaan Strauss op haker en dáárdie Smit-outjie op vaskopstut, wat ‘n nuwe trurat ontdek het teen ‘n Italiaanse voorlinie wat die monster Martin Castrogiovanni ingesluit het.

In die laaste kwart van die wedstryd is die Springbok-voorry hersaamgestel met die Ondier, Mtawarira, op loskop, die bonkige buksie BJ Botha terug uit die rugbykoue op vaskop en die rooikopoutjie, John Smit, op haker. Die verskil was so verstommend dat ‘n mens suspisieus rondgekyk het vir iets wat soos kriptoniet lyk. Castrogiovanni, wat verlede week nog ‘n paar All Black-kopvelle teen sy totempaal vasgespyker het, se gesig was soos dié van ‘n booswig in ‘n komiese opera wanneer sy vrou hom by die diensmeisie vang. En as hy nog nie mooi verstaan het wat so pas gebeur het nie, was Heinrich Brüssouw daar in die bouvalle van die Italiaanse skrum om hom te verduidelik. En wat gebeur het is dat die Springbokskrum deur die Italianers geplons het soos ‘n tiener deur ‘n kleuterswembad.

‘n Mens moet aanvaar dat John Smit in 82 toetse iets en die ander van skrumwerk geleer het, en dit was duidelik sigbaar in daardie een skrum. Ons hoop een van daai dinge is dat hy geen vaskopstut is nie.

Dié skrumvertoning het ‘n hele nuwe toga oor die Springbokke se voorspelbare en saaklike oorwinning van 32-10 gehang. Bryan Habana het sy gebruiklike drie gedruk na die gebruik nadat Ryan Kankowski uiteindelik deur ‘n gaping gegalop en vir Bryan Habana met ‘n binneaangee gevind het vir dié om sy gebruiklike drie te gaan druk.

Nie lank daarna nie was dit die Springbokke wat met ‘n toeswaaihekbeweging wyd geslaan het, ‘n maneuver wat ‘n seepgladde, dodelik akkurate aangee van Heinrich Brüssouw ingesluit het. Habana het die verdedigers kantlyn toe getrek en hy het die bal binnetoe gewip vir Jaque Fourie om te vang en onder die pale te gaan druk.

Italië het self gewys hulle kan ‘n swakplek raakslaan en senter Gonzalo Garcia het vir Adrian Jacobs op ‘n knop gejaag en homself toe deur die gevolglike gaping gestuur vir ‘n drie wat mooi op die oog was. Die halftydtelling was 12-7.

Die patroon was in die tweede helfte voortgesit met Italië wat gemaak en breek – maar hoofsaaklik breek – het in die skrums terwyl die Springbokke ‘n amperse monopolie op lynstaanbesit gehad het. Die Bokke het nog twee mooi drieë gedruk, eers toe Danie Rossouw op die buitekant veldafgerammel het en met hekelfynhande ‘n aangee agter sy rug vir Habana gegee het. Dié het binnekant toe gesypel en vir Fourie du Preez gevind wat skuins oor die veld gesuiker het vir die doellyn.

Die laaste Bok-drie was Du Preez se werk toe hy ‘n bal uit die lynstaan ontvang en gebreek het. Die begunstigde van sy bresslaanwerk was Wynand Olivier wat sy eerste toetsdrie ooit gaan druk het.

Tot dusver was die Springboktoer ‘n amperse Götterdämmerung, maar met hierdie oorwinning het daar tog ‘n skynseltjie hoop opgegaan, al is dit net met die kennis dat die einde van ‘n geklike eksperiment ‘n ou Springbokbate, die skrum, in glorie kan herstel. Ons kan net hoop dat ander ewe rampspoedige Pieter de Villiers-proewe tot ‘n einde sal kom, die vernaamste daarvan om van Adrian Jacobs, ‘n liggewigbuitesenter, as liggewigbinnesenter in te span, en om vir Ryan Kankowski wat ‘n legendariese impakspeler kan wees, as beginarbeider te kies.

En miskien is dit ook hoogtyd dat die mees desperate eksperiment in Suid-Afrikaanse rugby, Pieter de Villiers as afrigter, ook einde kry.

mositaldent Данильченко