Tag: persvryheid

Ramaphosa dink Ethiopië is ‘n baken van persvryheid

Baie waarnemers sien in ons adjunk-president ‘n man met die potensiaal om die waardigheid en integriteit van die hoogste amp in die land te herstel.

Die miljardêr Cyril Ramaphosa het ‘n “presidensiële en staatsmanagtige teenwoordigheid” by die meeste van sy openbare optredes sedert die aanvaarding van sy posisie as Zuma se tweede-in-bevel.

Maar sy onlangse toespraak het ongelukkig meer herinner aan die voormalige vakbondleier wat die ANC-onderhandelinge tesame met Roelf Meyer in die aanloop tot die 1994-verkiesing gelei het.

Verlede Vrydag het hy as gasspreker opgetree by die jaarlikse Nat Nakasa-toekenning vir dapper joernalistiek, aangebied deur die Suid-Afrikaanse Nasionale Redakteursforum.

Ramaphosa het die media gevra om positiewe stories oor ‘n Afrika-kontinent wat groei en ontwikkel te vertel, ‘n vasteland wat “begin om sy regmatige plek in die wêreld te neem”.

Bemoedigende woorde. Maar vir Ramaphosa is ‘n massiewe behuisingsontwikkeling in Addis Abeba, Ethiopië, ‘n voorbeeld van die soort van sukses waaroor die media nie berig nie.

Regtig? Ethiopië beskou persvryheid as sinoniem met terrorisme.

Ethiopiese joernaliste leef in vrees want baie word summier tronk toe gestuur as hulle dit durf waag om die regering te kritiseer.

Om Ethiopië te noem as ‘n voorbeeld van Afrika-sukses by ‘n byeenkoms wat hulde bring aan moedige joernalistiek, is op sy beste ‘n klug.

Eskinder Nega, heet een van die joernaliste wat tans in die tronk sit. Daar is ook Salomo Kebede, Wubset Taye, Reyot Alemu, en Yusuf Getachew.

Daar is ander Afrika-lande waar dit effens beter met joernaliste gaan. Hoekom dan Ethiopië uitsonder, ‘n land met ‘n verskriklike menseregterekord?

Hulle regering verstaan steeds nie die basiese reg op vryheid van uitdrukking en assosiasie nie.

Maar miskien meen Ramaphosa dit pas by Nat Nakasa, die eerste swart joernalis van die eertydse giftige Boerehaatkoerant, die Rand Daily Mail.

Nadat Nakasa ‘n beurs ontvang het om by Harvard in die VSA te studeer, wou die destydse wit regering nie ‘n paspoort aan hom uitreik nie aangesien dit duidelik was dat hy onder die invloed van gewetenlose geweldaanstigters verkeer.

Hy het besluit om onwettig na die VSA te reis, maar daar tot sy skok ontdek dat wit Amerikaners nie veel van swartes hou nie. Hy wou glo graag terugkeer na ‘n vriendeliker Apartheid-Suid-Afrika.

Hy het daarna na bewering selfmoord gepleeg weens akute depressie deur uit ‘n hoë gebou in New York te spring.

Daar is egter diegene wat spekuleer dat hy gestamp is omdat hy van die ideologiese projek afgedwaal het.

26 June 2014
Stem dik gemaak oor persvryheid in SA

Pas het nog ‘n invloedryke internasionale persvryheidsorganisasie, die Parys-gevestigde Verslaggewers sonder Grense, sy stem dik gemaak oor die ANC se mediaplanne.

Verslaggewers sonder Grense is veral bekend vir die internasionale persvryheidsindeks wat dit jaarliks opstel, maar dit monitor allerlei aksies teen die media, wat die lugweë en internet insluit. Dit hou ook data by oor hoeveel joernaliste jaarliks in die uitvoering van hul pligte sterf, of aangehou word.

Op die persvryheidsindeks het SA in 2003 die 22ste posisie as persvrye land beklee, en het die hoogste posisie op die Afrika-kontinent beklee.

Met voorgestelde mediawetgewing wat in 2006 ter sprake gekom het, het Suid-Afrika na die 44ste posisie teruggesak, en was by verre nie die mees persvrye land in Afrika nie.

Sedertdien het SA sy posisie tot die 33ste tans verbeter. Verskeie Afrikalande, soos Ghana en Mali, vaar egter steeds beter as SA op die lys.

Nou het Verslaggewers Sonder Grense in sy waarskuwing aan Suid-Afrika geen doekies omgedraai nie dat die huidige mediaplanne ernstige gevolge kan inhou. Die implikasie is dat Suid-Afrika weer op die indeks kan terugsak.

Die gevolge bly nie net daar nie. Omdat ‘n vrye media as ‘n belangrike instrument teen korrupsie beskou word, neig lande se posisies op die persvryheidsindeks en op die korrupsiepersepsieindeks, om ook ooreenkomste te toon. Dit het weer ‘n impak op die beleggersvertroue-indekse.

Pas het pres. Barak Obama aangekondig dat hy meen hulp aan armer lande moet gekoppel wees aan die opbou van ekonomieë en die uitroei van korrupsie. Blote voedsel- en medisynehulp aan bakhand-lande gaan afgeskaal word. Ander lande en instansies wat ontwikkelingshulp bied, plaas soortgelyke voorwaardes, bv die Europese Unie. Suid-Afrika het reeds ‘n rondte met DanChurch Aid geloop, en ‘n toesmeerdery is gewoon nie geduld nie.

Die streep is nou in die grond getrek, en die ANC kan besluit om nou sy mediabeperkingsplanne te laat vaar, of ‘n magdom gevolge te dra.

Destyds, toe Suid-Afrika die 22ste posisie op die persvryheidsindeks behaal het, het die regering se kommunikasiediens groot gewag daarvan gemaak, en ook gespog dat die land toe as die mees persvrye land op die kontinent beskou is.

Wat het verander dat die regering dit nie meer as bate beskou nie?

купить липецк ключи

24 September 2010
Internetvryheidsdag gevier

Die bekende instansie, Verslaggewers sonder Grense (Reporters without Borders) dra vandag, 12 Maart, op aan Internetvryheidsdag.

Terwyl hierdie dag gevier word, is twee “netizens” in die tronk, en is ‘n lys opgestel wat as Vyande van die Net gelys word. Die lys is Saoedi-Arabië, Mianmar, China, Noord-Korea, Kuba, Egipte, Iran, Oesbekistan, Sirië, Tunisië, Turkmenistan, and Viëtnam.

Die internet word as ‘n belangrike versekeringspolis teen gedwonge of vrywillige perssensuur beskou, omdat die inligting gewoon by die struikelblokke vloei. Koerante wat lesers om welke rede ook al in die duister probeer hou oor verwikkelinge, kan kort voor lank vind dat hul geloofwaardigheid tot niet is.

‘n Bekende Afrikaanse koerantredakteur het by geleentheid na die “alewige blogs” verwys, maar vandag bedryf enige koerant wat sy sout werd is self woernale.

Ongeag die omvang van kennisoordrag deur die internet, is dit steeds die mense met ink in die are wat die spit afbyt. Vandag staan Verslaggewers sonder Grense se monitor vir joernaliste wat vanjaar in die uitvoering van hul take omgekom het, reeds op 12. Nog een is in aanhouding.

Dié instansie is veral bekend vir sy jaarlikse persvryheidsindeks.

12 March 2010
e-tv vandag in die hof

Die twee e-tv joernaliste wat tans gedagvaar word, sal vanoggend in die Johannesburgse-landdroshof verskyn, het ‘n woordvoerder gesê.

Ben Said, nuusredakteur en Mpho Lakaje, verslaggewer, wou nie die identiteite, adresse of kontakbesonderhede van die vermeende misdadigers waarmee hulle onlangs onderhoude gevoer het, aan die polisie verskaf nie. Hulle wou ook nie hul onverwerkte beeldmateriaal van die onderhoude oorhandig nie.

Dié kanaal het op 16 Januarie beeldmateriaal van twee vermeende misdadigers vertoon, waarin hulle gedreig het om toeriste gedurende die Wêreldbekersokkertoernooi te beroof.

Lucky Phungula, wat glo die twee vermeende misdadigers aan e.tv se span voorgestel het vir onderhoude, het verlede week in Soweto selfmoord gepleeg.

the big bad топкарго кидалы

25 January 2010
Rooi ligte flikker vir persvryheid

Verskeie onrusbarende gebeure loop nou saam om ‘n skadu oor Suid-Afrika se vlakke van mediavryheid te werp. In sommige gevalle is die verwikkelinge kompleks en in ander gevalle doodgewoon blatant.

Onder die blatante verwikkelinge is die wetsontwerp op die Openbare Uitsaaiwese. Hiervolgens word die SABC en sy raad onder die regstreekse gesag en dissipline van die minister geplaas. Die nuwe uitvoerende hoof van die SABC het ook reeds openlik verklaar dat hy aan die minister verslag gaan doen, in stryd met huidige wetgewing. Onder die huidige bedeling was die gesag van die veelparty-parlement dikwels nie genoegsaam om die SABC in staat te stel om onbevange as openbare uitsaaier op te tree nie.

Tereg vra die gedrukte media dat hierdie wetsontwerp van die tafel geveeg word.

Terselfdertyd is daar ‘n nuwe beleid vir mediakommunikasie in die Nasionale Vervolgingstelsel, kort na ook hierdie instelling ‘n omstrede politieke aanstelling aan die hoof op die lyf geloop het.

Groot ontsteltenis heers ook oor die druk – insluitend regstappe – wat teen e-TV gedoen word om die identiteit van misdadigers te openbaar wat op die lug aangedui het dat hulle beplan om besoekers aan die Wêreldbeker-sokkertoernooi aan te val. Hierdie geval is soos ander waar die regsbelange van verskillende mense teen mekaar opgeweeg word, baie moeiliker om te beoordeel.

Dit herinner aan die sogenaamde sletlys wat iemand op Mixit geplaas het, en Mixit die identiteit van hierdie misdadiger – kriminele laster is steeds ‘n strafbare misdaad in Suid-Afrika – beskerm het weens sy reg op privaatheid. Dit is ook moeilik om te verstaan hoe die Mixit-base ‘n wurm se reg op privaatheid hoër kan stel as sy slagoffers se reg op waardigheid.

Die regering argumenteer skynbaar nou dat die misdadigers se reg op privaatheid en uitdrukkingsvryheid nie opgeweeg kan word teenoor ander se reg op lewe en veiligheid nie. Die sensitiwiteit word heel duidelik aangeblaas omdat dit met die sokkertoernooi in verband staan.

Die ironie is dat die heftigste kritiek op die regering se optrede teen E-TV van mediagroepe kom wat self is baie kringe daarvan verdink en openlik beskuldig word dat hulle self ernstige perssensuur toepas om eie politieke agendas te bedryf. Die ironie verdiep as aangevoer word dat outokratiese mediasensuur ingespan word om ‘n liberale agenda te bevorder – iets wat in beginsel en in wese lynreg teenoor mekaar staan.

Ongelukkig is dit nie so maklik om hierdie aansprake sonder meer van die tafel te vee nie. Pas het ‘n politieke verslaggewer van ‘n groot koerant versoek dat ‘n politieke party hom, die verslaggewer, van die party se mediaverspreidingslys afhaal. Presies dieselfde verslaggewer is pas wyd – op die internet – die kop gewas nadat hy sy kop in ‘n politieke byenes gaan steek het deur self politieke akteur te word op ‘n terrein waar hy duidelik nie genoeg agtergrondkennis van gehad het nie.

Die verdere ironie is dat sy koerant in elk geval uiters snoep was in die gebruik van daardie party se nuusverklarings – altyd tweetalig – , terwyl die einste nuusverklarings op ‘n feitlik daaglikse basis wyd oor veral radionuusdienste en gereeld in die Engelse nuusmedia gebruik word.

Oor die afgelope dekade het Suid-Afrika geleidelik die kreeftegang gegaan op die internasionale persvryheidsindeks, maar in die 2009-verslag weer ‘n klein bietjie kop opgetel. Hierdie effense verbetering was ietwat onverwags omdat dit gekom het te midde van ANC-planne vir ‘n soort mediatribunaal en omstrede wetgewing.

Die resultaat bly nietemin dieselfde, Suid-Afrika is lankal nie meer die mees persvrye land in Afrika nie, met lande soos Ghana en Mali wat beter vaar. En Afrika as geheel vaar swak op die indeks.

21 January 2010
Zuma verwelkom lasterskikking

President Jacob Zuma het die skikking tussen hom en die Britse koerant The Guardian in ’n Britse hof Dinsdag verwelkom.

Hy het die koerant in April weens laster gedagvaar ná die publikasie van ’n artikel van Simon Jenkins met die opskrif: “Get Used to a Corrupt and Chaotic South Africa. But Don’t Write it Off.”

In die artikel is Zuma se regeringstyl as “geestelik besoedel, administratief chaoties en korrup” beskryf. ’n Anonieme stem is aangehaal wat Zuma as “ ’n misdadiger en verkragter” beskryf het.

Die koerant het Zuma in April om verskoning gevra en gesê hulle is spyt hulle gesuggereer het hy is skuldig aan verkragting. Dit was glo weens ’n redigeerfout.

“Daar was ’n skikking,” het Hayley Dunlop van The Guardian gesê. Sy wou nie die bedrag bekendmaak wat aan Zuma betaal is nie. Zuma het vroeër ’n aanbod van R128 500 (£10 000) verwerp.

“In die saak het The Guardian die basiese beginsels van joernalistiek en media-etiek misken,” het die presidensie gister in ’n verklaring gesê.

“Die president glo vas in mediavryheid omdat hy in die apartheidstryd hard vir vryheid van spraak baklei het.

“Albei partye beskou die saak nou as afgehandel.”.

machine games

31 July 2009