Etiket: ANC

ANC woedend oor Kaapstad se beperkings

Die ANC wil die Menseregtekommissie of die parlement nader omdat Kaapstad glo die party benadeel het in die aanloop tot sy 103de verjaarsdagvieringe.

“Die stad het voorwaardes aan ons opgelê om ons te frustreer en te verseker dat ons byeenkoms nie suksesvol is nie,” het Zizi Kodwa, woordvoerder van die ANC, aan Sapa gesê. “Alles wat ondemokraties is, is deur die Wes-Kaap gedoen om alle donker mense [darkies] uit Kaapstad te hou en Kaapstad onbesmet te hou.”

Die stad het glo donker deelnemers se beweegruimte beperk.

Kodwa beweer die stad het die party versoek om van Computicket gebruik te maak vir kaartjies vir verlede week se byeenkoms by die Kaapstad-stadion.

“Dit is onprakties, jy kan nie dit implementeer nie. Die meerderheid van ons mense het nie toegang tot Computicket of die internet nie.”

Kodwa beweer verder dat die ANC se plakkate vir die byeenkoms ook gereguleer is en dat hulle die plakkate weer moes laat druk nadat die stad nie tevrede was met die eerste stel nie.

Smouse is ook verbied om enigiets by die stadion te verkoop.

Kodwa het gesê die ANC wil uitvind wie die stad opdrag gegee het om sulke beperkings af te dwing.

Zara Nicholson, woordvoerder vir die Kaapstadse burgemeester, het gesê hulle verwelkom enige ondersoek.

“Ten spyte van die ANC se histerie, hul oordrewe gevoel van geregtigdheid en die ongekende druk wat hulle op die stad se amptenare geplaas het, het ons ten alle tye met respek opgetree en gehou by wetgewing, beleid en die stadion se verhuringskontrak … en daarom verwelkom ons enige ondersoek.”

Nicholson het gesê dit is kommerwekkend dat die ANC goeie bestuur interpreteer as ‘n vorm van sabotasie. Sy het gesê enigiemand wat die stadion vir ‘n byeenkoms gebruik, word aan dieselfde bepalings en voorwaardes onderwerp.

Geklee in geel, groen en swart het ondersteuners in lang toue gewag by kitskosrestaurante.

Die vieringe in die gebied het kitskosverkope op die dag laat verdubbel, maar “daar was negatiewe” sê eienaars.

“Ons werk as ‘n Halaal-oktrooi, so ons bedien nie alkohol in ons winkel nie en laat dit nie toe nie, maar die mense het met hul alkohol ingekom en geweier om op te hou drink.

“Sommige van ons [Halaal-]kliënte was so ongelukkig dat hulle foto’s geneem het en gerapporteer het aan Hoofkantoor, wat ons ons Halaal-sertifikaat kan kos.”

In ‘n aparte voorval, het ‘n swart kliënt geweier om die algemene vier olywe per slaai te aanvaar, en beweer dat hy minder olywe ontvang het omdat hy swart is.

‘n KFC-areabestuurder Michael Forbes het gesê albei Seepunt en Langstraat se verkope was “uiters” hoog.

Bottelstore het oor diefstal gekla.

Een bottelstoorbestuurder het gesê: “Ons ervaar meer diefstal van voorraad as gewoonlik As gevolg daarvan het ons nie die teiken verkope van die dag bereik nie.”

 

Restitusie – ‘n gawe idee

Ek het onlangs ‘n skreeusnaakse inbelprogram op die radio gehoor. Soos met baie goed wat werklik snaaks is, was dit nie bedoel om snaaks te wees nie, en was beide die onderhoudvoerder en haar gas doodernstig. Die ateljeegas was ene doktor Mandla Zondi, wat na bewering ‘n akademikus en navorser is. Die program het kwansuis gehandel oor die sogenaamde dekolonisering van inheemse kennis, maar heel voorspelbaar het dit vinnig gedegenereer tot klaagliedere dat westerlinge by Afrikane gesteel het, en ‘n geteem dat wat ook al die witmense glo sou gesteel het, onmiddellik teruggee moet word.

Dr Zondi is iemand wat aspirasies het om ‘n tuisgebakte Frantz Fanon te wees, maar wat die kluts totaal kwyt is. Sy uitgangspunt is dat westerlinge Afrikane se inheemse kennis vernietig het, dat blankes aan hul eie, aangebore meerderwaardigheid glo, en dat alles sou regkom as die westerlinge bloot net nie hier was nie. Wat presies daardie kennis sou wees, het die goeie doktor helaas nie bespreek nie, en uit die aard van die saak kon hy nie na enige geskrifte wat vóór 1652 geskryf is oor dié onderwerp, verwys nie.

Die eerste humoristiese aspek van dié inbelprogram was dat dit klaarblyklik glad nie by hetsy die simpatieke, swart onderhoudvoerder, of by haar gas opgekom het dat die inbelprogram in ‘n koloniale taal, Engels gevoer, is nie. Dit is ook uitgesaai op ‘n medium – radio – wat uit en uit deur sogenaamde koloniale verdrukkers bedink is. Sonder Marconi, Maxwell of Hertz was daar geen medium vir dr Zondi om sy sottighede kwyt te raak nie, en sou sy gehoor hoogstens tien mense om ‘n kampvuur gewees het. Ek twyfel of die Xhosas ooit op hul eie by Maxwell se vergelykings oor elektromagnetiese golwe sou kon uitkom, aangesien daar geen getuienis is dat Xhosas selfs die mees eenvoudige wiskunde berekenings magtig was nie. Voorts is die idee van ‘n universiteit, asook ‘n doktorsgraad, ‘n westerse konsep. Hoe sou dr Zondi sy doktorale verhandeling kon voortbring, was dit nie vir westerse konsepte soos die geskrewe woord nie?

Wat dit selfs nog meer amusant gemaak het, was dat, hoewel die goeie doktor sy snert in akademiese terme probeer verdoesel het en met min sukses probeer het om na ‘n intellektueel te klink, dit eintlik presies dieselfde gedagtegang verteenwoordig wat tans deur die besonder on-akademiese Fooliaas Malema verkondig word: Blankes het by swartes gesteel, en swartes soek dit nou terug. En maak geen fout nie: Dis ‘n besonder-effektiewe boodskap, hierdie een. Dit is in der waarheid só suksesvol dat die EFF in slegs ‘n paar maande kon vermag wat die mees hopelose en irrelevante opposisieparty op aarde, die DA, nie in twintig jaar kon vermag nie. Die EFF het daarin geslaag om die ANC te dwing om die EFF se diskoers (hoe’s daai vir ‘n groot woord wat so geliefd is onder die libgestremdes – diskoers?) sy eie te maak.

Niemand minder nie as president Zuma het oor die naweek uit die EFF se sangbundel begin sing toe hy al die skuld vir wat skeefloop, op Jan van Riebeeck probeer pak het. Jan van Riebeeck synde natuurlik ‘n metoniem vir “blankes.” Volgens president Zuma is dit Van Riebeeck, kolonialisme of apartheid (weer eens, lees: “Blankes”) se skuld dat Eskom byvoorbeeld nie in staat is om die ligte aan te hou nie. Net so min as wat dr Zondi die ironie in sy woorde besef het, besef pres Zuma dat sy eie woorde uiters ironies is. Was dit nie vir blankes nie, was daar geen elektrisiteit in Suid-Afrika nie, laat staan nog ‘n organisasie wat dit moes versprei nie.

Die VF+ het vanoggend aangekondig dat hulle hierdie pan-Afrikanistiese neigings gaan aanvat, en het ‘n klag by die MRK gaan indien oor die president se absurde uitlatings. Anders as die VF+, en ten spyte van die absurde uitsprake wat Fooliaas, Zuma en Zondi maak, staan ek nie onsimpatiek teenoor swart aansprake op restitusie nie.

Inteendeel; ek is heeltemal te vind vir restitusie, mits dit ware restitusie is.

Restitusie beteken immers om iets te herstel na ‘n vorige toedrag van sake. President Zuma het hoeka Saterdag na 6 April, 1652, verwys, en dit is na my mening ‘n goeie vertrekpunt of afsnydatum vir ware restitusie. Kom ons gee toe dat die kolonialisme ‘n onding was en Afrikane van hul idilliese bestaan onteem het. Hoe sou ons die skade tog ongedaan kon maak? Wat was die toedrag van sake op 5 April, 1652? Wat sou dit verg om kolonialisme ongedaan te maak?

Op daardie datum was die swart volke beperk tot die noordooste van die land, en veral die ooskus. Daar was geen swartes aan die Kaap nie, en bitter weinig in die Karoo of wes van die Drakensberge. Daar, aan die Ooskus, het hulle ‘n “idilliese”, pre-koloniale, pre-geletterde bestaan gevoer, met sulke plesiertjies soos ongeletterdheid, geen stemreg, despotiese en bloeddorstige stamhoofde, geen eiendomsreg nie, gereelde massamoorde en ‘n kort lewensverwagting as deel van hulle daaglikse lewens. Ek is dus heeltemal te vinde vir ‘n terugdraai van die horlosie na 5 April, 1652.

Span dus gerus ‘n elektriese heining vanaf die noordelike moot van die Drakensberge, aan die oostelike voetheuwels van die Drakensberge, tot by die Keirivier. Laat alle elektriese drade, internetverbindings, riool- en waterpype by hierdie heining eindig. Ploeg alle paaie op oos van hierdie heining se plaveisel op. Vernietig alle geboue, en veral alle skoolgeboue, oos van die heining. Verbrand alle boeke in die ooste en verbied lees as ‘n aktiwiteit. Maak die dra van skoene en klerasie wat uit enige kunsmatige vesels, asook katoen, bestaan verbode. Verbied skoolopleiding, ‘n geldeenheid, antibiotika, internasionale handel, die wiel, motorvoertuie, die internet, koloniale tale asook die demokrasie oos van die heining, en stel Goodwill Zwelithini aan as die alleenheerser van hierdie koninkryk. Gee hom die mag om mense summier tereg te stel as hulle hom nie aanstaan nie.

Slegs dan, as al die bostaande plaasgevind het, kan mens sê dat daar ware restitusie was. Slegs dan het dr Zondi en menere Zuma en Malema se wense waar geword.

At van Wyk oor die nuwe Afrikaner

‘Demokrasie gaan veroorsaak dat nie-wittes binne enkele dekades politieke beheer in Amerika oorneem en toenemend in die res van die wêreld’

Ek het nog nêrens gelees of gehoor dat Asiate, bv Indiërs, behalwe by opportunistiese geleenthede, werklik soos die ontwikkelde bruines deesdae, swart Afrikane wil wees nie. Dit is seker omdat Asiate ‘n eie kultuur het waarop hulle trots is en wat hulle nie argeloos wil verkwansel nie. Naas die voorkoms van bruines as neo-swartes is daar in die geledere van Afrikaanssprekende blankes ‘n selfs hinderliker verskynsel, naamlik die pseudo-Afrikaners, bv oud-Broederbonders, wat veral sedert 1990 skynbaar seepglad oorverlig en selfs ANC-ondersteuners geword het.

‘n Beskrywing van hierdie oorgangsproses, van super-Afrikaner tot skyn-Afrikaner, is te vinde in At van Wyk (gebore in 1932) se boek, The birth of a new Afrikaner (Cape Town: Human & Rousseau, 1991, 117p). Ek dink daar is deesdae eintlik glad te veel mense wat graag dié beskermheilige van verloopte Afrikaners wil wees. Dink maar aan oorverligtes soos Willie Esterhuyse, Max du Preez, Antjie Krog en (doktor!) Ruda Landman.

Van Wyk is ‘n joernalis en historikus. In die teks word Van Wyk se eie lewensloop as ‘n gevallestudie behandel en by implikasie as navolgenswaardig voorgehou. Die teks is in Engels sodat diegene wat nie Afrikaans magtig is nie, kan agterkom dat nie alle Afrikaanssprekende blankes verkramp is nie: “It seeks to enable non-Afrikaners to examine the political heart of an average [?] Afrikaner” (p 7). Hy noem die veranderingsproses sy “political metamorphosis” (p 7), oftewel sy “estrangement from political Afrikanerdom” (p 13). Die resultaat is ‘n “reconstructed Afrikaner Nationalist” (p 9). Hy het, volgens eie erkenning, sy gat omtrent 180 grade geswaai (p 9).

Van Wyk het nie in welvarende omstandighede grootgeword nie. Oor sy ouerhuis skryf hy: “No electricity or piped water, inside bathroom or toilet, no telephone or radio” (p 44). Dit weerspieël die lewensomstandighede van baie blankes/Afrikaners voor die Tweede Wêreldoorlog. As kind het Van Wyk plaaswerk gedoen en as student moes hy vakansiewerk verrig om studiegeld bymekaar te maak. Blankes arbei al sedert 1652 om ‘n bestaan in hierdie land te maak. Dit lyk vir my na verregaande vermetelheid van swartes om deesdae op gratis huise, water, elektrisiteit, munisipale dienste en selfs televisie, asook studiebeurse, aan te dring asof dit regte is; dat dit alles hulle sonder teenprestasie toekom. As jy swart is, word regte nie meer met verpligtinge gebalanseer nie.

Die outeur het in ‘n polities konserwatiewe huis opgegroei. Sy pa was ‘n ondersteuner van DF Malan (p 49). “I was a born and bred Afrikaner Nationalist” (p 13). Van Wyk is ook godsdienstig, christelik, opgevoed. “For us Christian Afrikaner nationalism was a way of life” (p 69). Tussen sy politiek en godsdiens het daar mettertyd teenstrydighede ontwikkel. Hy het sy godsdienstigheid behou en sy politiek al hoe meer na links gebuig. Afrikaners het geblyk nie werklik die uitverkore volk van God in Afrika te wees nie. Die positiefste aspek van die boek is seker die relaas van ons politieke geskiedenis wat deur hierdie historikus verskaf word. Daar is egter die neiging om negatiewe historiese aspekte van blankes en veral Afrikaners te beklemtoon terwyl nie-wittes, veral swartes, skotvry daarvan afkom.

Voor en tydens die Tweede Wêreldoorlog was Van Wyk ‘n “Nazi to the core” (p 57) en op skool ‘n “Afrikaner racist” (p 59). Later: “Verwoerd was my hero” (p 83). Toe al hoe meer verligtheid in die Nasionale Party ingetree het, is Van Wyk met dié stroom meegevoer. Daarna het hy teen die Nasionale Party gedraai. In 1987 het hy vir die Nuwe Republiek Party (p 102, dus eintlik die Sappe) en in 1989 vir die Demokratiese Party (p 104) gestem omdat FW de Klerk voor sy verkiesing as NP-leier die indruk van regsgesindheid gewek het. “I did not trust him politically” (p 105). Laasgenoemde waarneming is absoluut in die kol, maar Van Wyk het verkeerdelik juis vertroue in De Klerk gekry weens sy toespraak op 2 Februarie 1990, toe De Klerk sy mantel openlik gedraai en geblyk het oorverlig te wees. De Klerk het die ANC, PAC, SA Kommunistiese Party, ens, ontban. Van Wyk skryf: “Politically it was the happiest day of my life” (p 106). In die vooruitsig was “the creation through negotiation of an open society with freedom for all in an undivided South Africa” (p 106). Van Wyk het in 1980 die oordrag van politieke mag na swartes in Zimbabwe as ‘n ramp ervaar (p 39) maar ‘n dekade later Swapo se verkiesingsoorwinning in Namibië verwelkom (p 98).

In die De Klerk-era het Van Wyk myns insiens glad te geredelik voor die anti-blanke- en veral anti-Afrikaner-propaganda geswig. Hoe ver hy geval het, blyk uit sy gesprek met sy joernalisvriend Alf Ries. Gestel hulle moet kies tussen die Konserwatiewe Party en die ANC. Ries “would rather go down with his own people than join hands with an organisation killing innocent people and plotting the downfall of white rule. I said I would support the ANC” (p 101). Sy politieke vervreemding van tradisionele Afrikaners het voorspelbaar ook sy bande met Afrikaans verslap. As hy tussen die Bybel en Afrikaans moet kies, kies hy die Bybel (p 107). “I have no intention of getting involved in another language struggle … It is, however, my fervent hope that Afrikaans will gain in honour what it stands to lose in official stature” (p 116). Hy het ‘n kramp in die CJ Langenhoven-jaar (1973) en die Taaljaar vir Afrikaans (1975 – p 24), maar ek wonder wat sy reaksie is op die veel meer oordrewe Nelson Mandela-verering wat daagliks aan ons opgedring word. Dit begin al lyk asof elke jaar ‘n Mandela-jaar is. Helen Zille laat dit klink asof Mandela die onoortrefbare oer-DA-grondlegger en -leier was.

Waarheen gly Van Wyk se Afrikanerskap? Hy skryf oor “my desire … for the Afrikaner to expand his vision of himself by first recognising as fellow Afrikaners all who spoke our language, including coloured people as well as a substantial number of Africans. This was to evolve for me into the ideal of an all-embracing South Africanhood” (p 27). Sy veridealisering strek selfs wyer. Hy het gedink ons is “on the verge of joining a universal fellowship of freemen” (p 113). Sy verdunning van Afrikanerskap kan tot die algehele uitwissing van Afrikaners lei: “I am ‘nationalist’ only in the sense of being a South African. I have no particular wish for the Boer people to live on ad infinitum” (p 116).

Sy vertolking van die Bybel het ‘n belangrike rol in Van Wyk se verwerping van apartheid gespeel. Oor De Klerk skryf hy: “FW … like myself, might have found his answers on his knees” (p 109). Van Wyk het hierdie boek geskryf “to explain to my children and grandchildren my involvement in the apartheid policy of yesteryear. Will they forgive me?” (p 7). “I prayed to the Lord for forgiveness, privately and publicly, for my share in the application of unholy apartheid” (p 91). So iemand is myns insiens polities en kultureel gans verlore vir die Afrikanersaak en Afrikanerdom.

Daar is geldige insigte in die boek. Hy skryf van “the blatant anti-black attitudes of English Natal … The Natal Englishmen could fool themselves with a pretence of opposing apartheid, but they didn’t fool me” (p 20). “Since the first British occupation of the Cape in 1795, segregation/apartheid has been advocated by some of the leading English minds in the country, both overtly and covertly. It is an open secret that the English, by and large, are by no means less racist than the Afrikaners” (p 64). Oor die naïewe Willie Jonker, wat in 1990 namens alle NG Kerk-lidmate apartheid as sonde bely en verskoning gevra het, skryf Van Wyk tereg: “He had been out of order to confess on behalf of the DRC” (p 88). Ook: FW de Klerk “did not receive a mandate on September 6 [dus in die algemene verkiesing van 1989] warranting his announcement on February 2” (p 108). Hierna het De Klerk die 1992-referendum gewetenloos misbruik om weereens mandaatloos magsoorgawe pleks van magsdeling “te beding”, maar dit het gebeur na die publikasie van Van Wyk se boek.

Van deurslaggewende belang is om te besef dat hierdie boek kort na FW de Klerk se 1990-toespraak geskryf en reeds in 1991 gepubliseer is. Dit was dus in die tyd toe baie mense mislei is om te glo dat De Klerk ‘n wen-wen-haas uit die hoed gaan trek; dat daar magsdeling gaan wees, met moerse wigte en teenwigte. Dit was toe daar nog geen sprake van kolossale verraad teen blankes, van roemlose algehele oorgawe aan swart mag, was nie. Van Wyk verwys na De Klerk se “laudable effort, but the odds against them are appallingly high” (p 64).

In verantwoordelike blanke geledere is die euforie van 1990/1994 lankal verby. Hermann Giliomee skryf in ‘n onlangse artikel (Die Burger, 8 November, p 15) dat “diegene wat die meeste belasting betaal, individueel en korporatief, nie politieke verteenwoordiging op kabinetsvlak het nie.” Giliomee dink dat die huidige politieke stelsel (ongekwalifiseerde gelyke stemreg in ‘n eenheidstaat) heeltemal ongeskik vir Suid-Afrika is. De Klerk se versuim om sy beloofde magsdeling te verwerklik, het ernstige gevolge. Giliomee haal Vernon Bogdanor soos volg aan: “Ek weet nie van enige diepverdeelde samelewing wat sonder magsdeling stabiliteit kon bewerkstellig nie.” ‘n Fiskale afgrond kan ons voorland wees. Afgesien van die wydverspreide korrupsie, is daar die “ernorme toename in staatstoelaes, asook in staatsamptenare en hul salaris.” Dit sal “binne 12 jaar ál die staatsinkomste opslurp.”

In die nuwe Suid-Afrika word ‘n hoë prys betaal weens kolossale onverantwoordelikheid en ondoeltreffendheid in die owerheidsektor. Dit was ANC-beleid om swartes wat voor 1994 ondervinding van bv plaaslike bestuur opgedoen het, sistematies uit te moor. Maar daar is baie ander lesse in die geskiedenis wat glad nie geleer is nie. Na die Anglo-Boere-oorlog was daar ‘n instroming van swartes uit buurlande; kansvatters wat uit die nuwe politieke situasie voordeel wou trek. Met min teenstand word hierdie gebeure sedert 1994 herhaal, terwyl ruim die helfte van die inheemse bevolking glad nie ‘n (ekonomiese/finansiële) bate vir die land is nie.

Die kanker loop veel dieper. Die politieke gelykverklaring wat in die naam van demokrasie gepleeg word, beteken dat die meerderheid kiesers, dus nie (noodwendig) die beste mense in die bevolking nie, besluit wie die land regeer. As die meerderheid swart is, soos in Suid-Afrika, is die lot van die land en al sy mense aan hulle uitgelewer. Amptelik beywer die VSA hom steeds vir demokratiese regerings oral in die wêreld. Die getal nie-wittes groei eksponensieel in alle lande. Demokrasie gaan veroorsaak dat nie-wittes binne enkele dekades politieke beheer in Amerika oorneem en toenemend in die res van die wêreld. Ek dink nie dit is (noodwendig) “‘n goeie ding” nie, om dit sag te stel. Dit kan ‘n ontaardende ramp wees waarin Westerse (insluitende tradisioneel Europese) beskawing onherroeplik ondergeploeg word.

Dit sou interessant wees om te weet hoe Van Wyk se Afrikanerskap tans daar uitsien, dus na verloop van meer as twee dekades in die nuwe Suid-Afrika. Hy het ‘n Superafrikaner gedefinieer as “an uncompromising Afrikaans-speaking Christian Nationalist and uncritical apartheid supporter” (p 27). ‘n Terugkeer daarheen is nie ‘n realistiese moontlikheid nie. Maar ons moet nie toelaat dat ons steeds met apartheid, of wat ook al in die verlede gebeur het (bv slawerny, kolonialisme, rasse-segregasie), moreel en daarby selektief geïntimideer word nie.

Die ander uiterste posisie is dié van pseudo- of skyn-Afrikanerskap, verpersoonlik deur mense soos Leon Wessels en Anton van Niekerk. Hulle is bewus van baie wat in die nuwe Suid-Afrika verkeerd geloop het, maar hulle verkies om ‘n oorverligte front voor te hou. Hulle sien allerhande uitdagings, maar klou verbete vas aan die tevergeefse taak om die land “te maak werk”. Hoewel mense indiwidueel en groepsgewys hemelsbreed (kan) verskil, vind pseudo-Afrikaners dit erbarmlik om die gelykheid van alle mense te predik. As mense in die praktyk kwalitatief verskil, is dit glo omdat die meer talentvolles die minder talentvolles benadeel het.

Tussen hierdie twee uiterste posisies is daar ‘n eerbare neo-Afrikanerskap wat op ‘n realistiese manier erken dat mense etnies en kultureel verskil; dat dit natuurlik is vir soort om soort te soek; dat dit goed en reg is om jou by jou eie mense te skaar, om vir jou kultuurgenote kant te kies, om jou geesgenote se heil te bevorder. Dít alles sonder om ander te haat of hulle te misgun wat jy vir jouself en jou kultuurgenote veroorloof.

Al het ek geen rede om selfvergenoegd te wees nie, probeer ek glad nie om myself polities te verander/transformeer nie. In daardie opsig kan ek nie verander/verbeter nie en wil ook nie. Om verstaanbare redes bly my ideaal dat Afrikaners weer ‘n blink toekoms moet hê.

Nuwe boek werp lig op ANC se terreurveldtog

‘n Nuwe boek werp lig op ‘n sogenaamde ‘n mislukte operasie om ANC-leiers te vermoor in ballingskap.

Die boek wat pas in Brittanje verskyn het, Iron Fist from the Sea: South Africa’s Seaborne Raiders 1978-1988, vertel hoe skilderye met plofstof gelaai, sou gebruik word.

Die vliegtuig vol spesmagsoldate wat die “gelade” skilderye sou aflewer het egter in mistige weer omgedraai.

Dit is een van die dosyne verrassende onthullings waarin besonderhede van bedrywighede van ‘n geheime Suid-Afrikaanse Weermag-eenheid in die 70’s en 80’s oopgevlek word.

Baie min van die lede was ouer as 25. Hule moes onder uiters moeilike omstandighede, lang afstande en min bystand, die ANC se terreurveldtog stuit.

Hoewel die aanval op die ANC-leierskap in ‘n boskamp in Tanzanië afgelas is, was dosyne ander missies suksesvol, insluitend ‘n aanval op ‘n olie-raffinadery in Luanda asook die bombardement en sink van sewe skepe.

Die boek vertel ook hoe twee Suid-Afrikaanse recce’s Thabo Mbeki in ‘n restaurant in Dar es Salaam afgeluister het. Mbeki was ‘n ontwykende en sentrale figuur in die terreurveldtog.

Die skrywers van die boek is luitenant-kolonel Douw Steyn en skout-admiraal Arne Söderlund, twee SAW-offisiere.

Dit onthul van die bedrywighede van een van die mees gevreesde SAW-spesmageenhede,  4 Reconnaissance Regiment – “4 Recce” – ‘n eenheid wat saam met die vloot teikens so ver as Cabinda in Angola naby die mond van die Kongorivier getref het.

Steyn en Söderlund was meer as vyf jaar saam lede van die eenheid, wat digby Langebaan, noord van Kaapstad, gestasioneer was.

Hulp is ook verkry van Russiese veterane om ‘n akkurate weergawe te verseker.

“‘n Klein aantal ex-SAW-lede was nie gelukkig oor die boek nie, maar ons het gevoel dat die geskiedenis aangeteken moes word, en het geweet dat al die bedrywighede uitgevoer is met behoorlike politieke goedkeuring en toesig en streng beheer,” sê Söderlund.

Die boek is ook gebaseer op die skrywers se persoonlike ervaring. Steyn was operasionele bevelvoerder van die 4 Recce-groep en Söderlund was later Suid-Afrika se militêre attaché in Londen en betrokke in die oprigting van die post-apartheid vloot.

 

Bloed aan Carina de Vries Papenfus se hande

Een ding wat my telkens opval van die vyandigheid teenoor Afrikaners en Boere wat deesdae hoogty in Suid-Afrika vier, is dat dit juis nié swartmense is wat ons so vyandiggesind is nie. President Zuma het byvoorbeeld op Geloftedag, tydens die opening van ‘n brug naby Bloedrivier, gepraat van hoe daar ‘n brug tussen die Boere en die Zoeloes behoort tewees. Al te dikwels is dit egter blankes wat vyandig en kwaadwillig teen hul medeblankes optree.

delport_manfred_600Hiervan is daar geen beter voorbeeld as die onsmaaklike petalje rondom die sogenaamde aanval op die plaaswerker, Flippie Engelbrecht, nie. Engelbrecht is na bewering deur twee blankes (hoe dan anders, sou die linkses sê?) op ‘n plaas aangerand en het in die proses na bewering breinskade opgedoen, wat gelei het daartoe dat hy sy arms verloor het toe hy in ‘n vuur geval het. Die hele storie is egter snert. Engelbrecht het reeds vóór die beweerde aanval aan epilepsie gelei, en die vermeende aanval het dus beslis nie gelei tot die verlies van sy arms nie.

Helaas, en hoe sal ek dit nou stel, kom mnr Engelbrecht ietwat arm van gees voor tydens die TV-onderhoude met hom wat ek al gesien het. Sy getuienis is dus nie van te veel waarde nie. Dit is daarom na my mening hoogs twyfelagtig of mnr Engelbrecht vanself ‘n haatveldtog teen die twee blanke beskuldigdes in dié saak, Wilhelm Treurnicht en Johnny Burger, sou kon of selfs wou voer. Iemand het hom bearbei. Iemand het hom aangehits. Dat daar dus wel ‘n haatveldtog van stapel gestuur is teen die twee beskuldigdes, met kwade bedoelings, ly min twyfel. Die persoon wat dié veldtog gevoer het, was egter nie ‘n bruinmens soos mnr Engelbrecht nie.

Nee, sy was ‘n blanke. ‘n Blanke vrou. Haar naam is Carina de Vries Papenfus. Let op: Weer eens ‘n blanke wat haar eie volk verraai het en kwaadwillig opgetree het teenoor haar eie mense.

Me Papenfus is wat eufemisties bekend staan as ‘n kleurryke figuur. Sy is ‘n voormalige prokureur, wat van die rol geskrap is agv twyfelagtige eiendomstransaksies. Me Papenfus beweer egter die skrapping het plaasgevind omdat sy aan depressie gely het. Haar krediteure huldig egter ‘n heel ander mening as sy oor hierdie verdagte transaksies, wat na bewering bedrog en misdaad aan haar kant mag insluit.

Sy het vanuit Kemptonpark gevlug na Hermanus, moontlik omdat die wêreld in Kemptonpark vir haar te warm geword het. Wie weet – miskien het haar skuldeisers iemand soos Mike Bolhuis gehuur om hul geld by haar te probeer verhaal dmv ‘n paar gebreekte ledemate. Nou goed, as jy jou na die Kaap gehaas het, jy is bankrot en jou loopbaan is aan flarde, na wie wend jy jou? Watter organisasie verwelkom vermeende misdadigers, met ope arms? (Nee, nie net die agterlike academici op Stalinbos nie!) Dis natuurlik die ANC, en hul meelopers wat op die wa van boere- en Boerehaat ry; idiote soos Marius Fransman en Nosey Pieterse.

So gesê, so gedaan. Me Papenfus stig toe ‘n organisasie bekend as The Freedom Trust, met slegs een doel voor oë: Om met die ANC te heul en blanke boere uit te verkoop, tot geldelike gewin van Papenfus. Interessant genoeg was die einste Papenfus terloops ook voor in die koor van gestremdes wat so op Facebook te velde getrek het teen Sunette Bridges se Rooi Oktober-veldtog, saam met die res van haar spul ingeteelde trawante op Skelmbos. Kyk hoe verbaas is ons almal nou oor die swak karakters van die individue wat so geskree het oor Rooi Oktober….

Dit is uiteraard totaal onwettig vir ‘n prokureur wat van die rol geskrap is, om hom- of haarself as enige iemand se regsverteenwoordiger voor te doen, maar nietemin het me Papenfus presies so gemaak in die geval van Flippie Engelbrecht. In ‘n walglike daad van hoogverraad teen haar eie volk, en met voorbedagte mala fides teenoor blanke boere, het sy Engelbrecht aangehits om klagtes van aanranding te lê teen menere Treurnicht en Burger. Sodoende het sy ook onmeetbare skade aangerig aan die voorheen goeie verhoudinge tussen boere en hul arbeiders, asook rasseverhoudings oor die algemeen. Haar kwaadwillige, agterbakse, oneerlike optrede het rampspoedige gevolge gehad.

Mnr Burger het tragies selfmoord gepleeg in 2013, omdat hy nie meer die spanning kon hanteer nie.

Sy medebeskuldigde, mnr Treurnicht, is egter vandag onskuldig bevind aan die aanval op mnr Engelbrecht. Uiteraard het dit ook derduisende aan regskostes en spanning gekos vir mnr Treurnicht.

Een onskuldige persoon is dus dood agv Papenfus se toedoen. Een onskuldige persoon se lewe is ernstig ontspoor deur die walglike optrede van die beweerder-bedriegster, Carina de Vries Papenfus. Na my mening behoort Papenfus deur mnr Burger en mnr Treurnicht se naasbestaandes aangekla te word van verskeie misdade, onder andere haar onwettige voordoenery as Engelbrecht se regsverteenwoordiger, haar kwaadwillige vervolging van onskuldiges en die dwarsboming van die gereg. Sy het immers vir eie gewin ‘n kwaadwillige vervolging aangehits. Dit sal waarskynlik geen doel dien om haar siviel te probeer vervolg nie, aangesien haar krediteure betreffende haar uiters verdagte eiendomstransaksies haar waarskynlik ook reeds probeer dagvaar.

Ek weet nie wie my meer walg nie – tipes soos Robert McBride of die brein agter die Kerkstraatbom, Aboobaker Ismael – of kwaadwillige verraaiers soos Carina de Vries Papenfus nie. McBride en Ismael kan miskien nog die verweer opper dat hulle nie Boere of Afrikaners is nie. Ek kan nie aan enige moontlike verweer vir Papenfus dink nie.

Een ding is egter seker: Die walglike McBride, Ismael en Papenfus het almal die bloed van onskuldige mense aan hul hande. In laasgenoemde se geval is dit nie net bloed aan haar hande nie, maar ook verraad.


EFF prys Jansen, waarsku ANC

Die EFF se top ses leiers sal tydens die verkiesingkonferensie wat tans by die Universiteit van die Vrystaat gehou word, aangewys word.

Floyd Shivambu, hoofsweep van die EFF, het universiteit geprys vir sy onpartydigheid omdat hy die EFF geakkommodeer het.

“Dit is ‘n dapper instelling met ‘n sterk leierskap,” het hy met verwysing na Jonathan Jansen gesê.

Die Vaal Universiteit van Tegnologie wou nie verlof gee aan die EFF om sy konferensie daar te hou nie, selfs nadat hulle die saal bespreek en betaal het.

Julius Malema, leier van die party het gesê “die regse partye, soos die DA”, het ‘n plafon bereik en sal nie nog swart stemme lok nie. Hy het bewerings, dat die EFF in die parlement deur die Demokratiese Alliansie gebruik word, verwerp. “Ons werk net saam oor bestaande kwessies.”

Die DA het hulself reeds verbind tot ‘n Trotskistiese ideologie van “struggle”, soortgelyk aan dié van die EFF.

Die EFF is vol vertroue oor sy prestasie in die 2016 plaaslike verkiesing en het Sondag die ANC gewaarsku dat sy oorheersing bedreig word.

“Om die waarheid te sê, ons raai die regerende party in Tshwane, Ekurhuleni en Nelson Mandela Bay aan om hul tassies te begin pak,” het Malema aan afgevaardigdes gesê in Bloemfontein.

Hy het egter voorspel dat geen party al die metropolitaanse munisipaliteite sal wen nie. “Die plaaslikeregeringsverkiesings gaan dissipline van die EFF vereis.

Malema het gesê die toekoms van Suid-Afrika is helder en die party kan die land vorentoe vat. “Ons was op die spits van die berg en het die toekoms gesien,” het hy gesê. “Die toekoms lyk baie helder. Suid-Afrika sal ekonomiese emansipasie bereik danksy die EFF.” Hy meen die EFF is die enigste organisasie wat die land kan bevry.

Hy het egter gemaan dat die land ‘n leierskapkrisis beleef en het verwys na werkloosheid, dienslewering en opvoeding. “Ons is in ʼn krisis omdat die 8 miljoen mense werk soek, en dit nie kan kry nie,” het hy gesê.

 

 

ANC ontken dat hulle 3 koerante teiken

Die ANC ontken dat drie koerante gestraf word vir hul aanvalle teen President Jacob Zuma, het ANC-woordvoerder Zizi Kodwa gesê.

“Die bewering is verkeerd en kwaadwillig. Dit dui daarop dat die regering nie soberheidsmaatreëls kan oorweeg betreffende media-aankope nie,” het Kodwa gesê en bygevoeg: “Die regering het ‘n reg om kostes te sny waar hulle kan.”

Die Mail & Guardian het Vrydag berig dat die regering van plan is om ‘n plan te implementeer om die Sunday Times, Mail & Guardian, en City Press van reklame-inkomste ter waarde van miljoene rande te ontneem.

‘n Naamlose amptenaar het die drie koerante uitgesonder wat ‘n “anti-ANC en anti-regeringsaanslag” op die “demokratiese staat” dryf, het Sapa berig.

Die koerant het berig dat die grootste begunstigde van die besluit Independent Media sal wees, wat onder die eienaarskap van Iqbal Survé sal voordeel trek uit die besluit.

Kodwa gesê soberheidsmaatreëls is gedurende Pravin Gordhan, voormalige minister van finansies se ampstermyn aangekondig.

Hy het gesê die regering het onderneem om verkwistende uitgawes te sny en minder op nie-noodsaaklikhede uit te gee.

“Dit het lank gelede begin. Die bewering kan nie nou gemaak word nie.”

Kodwa het gesê die aantyging dat die drie koerante gestraf word, is vals.

“Ons is ‘n demokrasie. Ons het selfs diegene ondersteun wat nie saamstem met ons nie. Dit is nie so dat dit as gevolg van straf is nie. Ons regering sal nooit so ‘n standpunt inneem nie,” het hy gesê.

“Maar die regering het ‘n reg om koste te sny in terme van waarde vir geld, nalv soberheidsmaatreëls. Daar is ook niks verkeerd as die regering sy mediakoopkrag konsolideer nie.”

Zille kyk in die spieël en sien ‘n rassis

Nou onlangs haal Steve Hofmeyr ‘n gedig van NP van Wyk Louw op Twitter aan:

Dis natuurlik afkomstig uit sy beroemde gedig, “Ballade van die bose” waarmee ons Afrikaners op skool en universiteit grootgeword het. roodt_fbfotoZille is nie in staat tot enige ballades nie. Maar dalk kan ons nog ‘n vers uit Van Wyk Louw, dié keer uit “Raka: die dans” gaan leen om haar jongste, patetiese skryfsel op die DA se webblad mee te beskryf, veral die ironiese woorde: “oud en wys: ‘Raka is vreedsaam’, ‘Raka is nie sleg'”. Zille beskik oor ‘n “gróót, swart party”, die DA, wat hoofsaaklik deur blanke, Afrikaanse kiesers ondersteun word. Vandaar haar politieke eierdans wat al hoe belagliker raak. Sy behoort soos Piet Croucamp permanent ‘n kopdoek te dra sodat ons die anti-wit span kan herken as ons hulle sien!

Die DA-leidster of voordanseres rondom die Raka-vuur dink dat sy ‘n groot “strategiese skuif” maak om my en Steve as “rassiste” uit te kryt. Deur ons te demoniseer, hoop sy om die ontwykende swart steun vir haar party te werf! Ongelukkig hang haar anti-wit onderrok so ver uit dat dit meer as enigiets anders op ‘n herformulering van haar Amerikaanse suster en medekultuurmarxis, Susan Sontag se stelling oor “die blanke ras” neerkom:

If America is the culmination of Western white civilization, as everyone from the Left to the Right declares, then there must be something terribly wrong with Western white civilization… The white race is the cancer of human history; it is the white race and it alone—its ideologies and inventions—which eradicates autonomous civilizations wherever it spreads, which has upset the ecological balance of the planet, which now threatens the very existence of life itself.

Sontag – en Zille – gebruik dieselfde logika as Robert Mugabe: Alles wat in Zimbabwe en Suid-Afrika verkeerd loop, kan op witmense en veral “wit rassiste” se brood gesmeer word. Toenemende misdaad en geweld, plaasmoorde, korrupsie, Eskom, dalende onderwysstandaarde – om maar enkeles te noem – is nie die grootste probleme in ons land nie. Nee, veel eerder dít wat die links-liberale heldin van Kaapstad ‘n “erg kommerwekkende neiging” (deeply disturbing trend) noem, naamlik “wit-op-swart rassisme”.

Zille en haar ouers is mos onlangse immigrante, vanaf Duitsland nogal. Wel, diep in haar onderbewussyn is Zille nog ‘n Nazi, want sy gebruik hier Nazi-logika: die minderheid bedreig die meerderheid. Kan u glo? Zille is geen Afrikaner nie. Wat my betref, is sy geen Suid-Afrikaner nie! Sy is ‘n verdomde Duitse Nazi wat hier vir die Duitse motormaatskappye kom voorbrand maak het sodat al wat korrupte staatsamptenaar en regstellende-aksiemiljoenêr sy bene stompies kan hardloop na die naaste BMW-, Audi- of Mercedes-handelaar toe! Alles met die steun en seën van Zille en haar absurde “liberale” party wat net so liberaal in die klassieke sin is soos Idi Amin of Pol Pot se eertydse bewegings.

Die vier miljoen oorblywende blankes in ons land verteenwoordig die probleem, volgens Zille. Dít terwyl rotse van snelwegbrûe af op ons motors neerreën, rassistiese RA- en SEB-wette deur die DANC met behae vanuit die Kaapse parlement uitgevaardig word, en sadistiese moordenaars en rowers ons daagliks teister onderwyl foto’s van slapende polisiemanne die internet vol lê. Sonder privaatveiligheidsmaatskappye en buurtwagte sou daar lankal volksmoord gewees het.

Asof die Nazi-logika van die minderheid wat die meerderheid bedreig nie genoeg is nie, neem Zille haar retoriese oneerlikheid ‘n stap verder deur vir “Steve Hofmeyr en Dan Roodt” in haar boendoehof aan te kla en skuldig te bevind, want sien: ons is verantwoordelik vir die “styging in voorvalle van wit rassisme”. Sy skryf:

Cloaked in flowery prose and intellectual bluster, their racism has emboldened some of their followers. I doubt it is a coincidence that the increase in racist incidents across the country has run parallel to the increase in their public profiles.

Waaroor gaan die “rassistiese voorvalle in die land” waarna sy verwys? Dis vier of vyf voorvalle, wat soos die geval van die Reitz-vier sekerlik oordryf word, waarin dronk studente iemand van ‘n ander ras rondgeklap het of waar ‘n man van Kenilworth ‘n swart vrou vir ‘n prostituut aangesien het. Die ironie is natuurlik dat die meeste van dié voorvalle in die liberale, Engelse Kaapstad plaasgevind het, nie in die ou HNP-vesting van die Noord-Transvaal of die KP-vesting van die Wes-Transvaal nie. Dus gaan dit om Zille se Prog- of DA-bure wat nou hul ware kleure wys, soos die ou grappie uit die dae van die vorige bewind: “Praat Prog, stem VP en bid dat die NP aan bewind bly.”

Wat het die gedrag van ‘n student aan die Universiteit van Kaapstad of ‘n tandarts in Rondebosch met my te make? Die Universiteit van Kaapstad, daardie kultuurmarxistiese hool, sal my nie eens op hul kampus toelaat nie, terwyl ek nie aan ‘n enkele PRAAG-ondersteuner in Rondebosch kan dink nie. Maar ek – en Steve Hofmeyr – moet pa staan vir die gedrag van “daders” wat doer in Zille en haar man, die marxistiese dosent aan die UK, se invloedsfeer verkeer!

Sulke voorvalle is boonop kwalik verteenwoordigend van die wanorde wat in ons land heers en is bloot uitsonderlike “fratse” waarop Zille en die liberale hoofstroommedia fokus om die aandag af te lei van die hele stelsel wat besig is om – soos in Zimbabwe – skouspelagtig te misluk. Selfs Frans Cronjé, voorsitter van die liberale SAIRV (Suid-Afrikaanse Instituur vir Rasseverhoudinge) wat jare lank bepleit het dat die ANC en SAKP die land behoort te regeer, het onlangs in Landbou.com gesê dat ons almal ‘n “plan B” moet hê vir wanneer Suid-Afrika misluk:

Wat het u bedoel met ’n plan B in ’n onlangse koerantonderhoud? ’n Tyd terug was ek saam met die voorsitter van Zimbabwe se Commercial Farmers’ Union (CFU) op ‘n verhoog. Hy het sy spyt uitgespreek omdat hy nooit boere in Zimbabwe aangeraai het om ’n plan B gereed te hê nie. Dit het my laat dink. Ek wil nie oor 20 jaar in daardie man se skoene staan nie. Daarom raai ek mense aan om ’n plan B te kry. Ek het só ’n plan – nie omdat ek weet ek gaan dit nodig kry nie, maar omdat dit onverantwoordelik sal wees om nie te erken dat die eksperiment wat in 1994 begin is, steeds verkeerd kan loop nie.

Sommige se plan B is om hul kapitaal en bates na veilige Europese jurisdiksies soos Switserland te verskuif. Moontlik het Zille dit ook reeds gedoen. Maar sy beskik oor ‘n tweede plan B, wat steeds aan Nazi-logika herinner: Kry ‘n sondebok vir die mislukkende staat Suid-Afrika. En die sondebok is: die Afrikaner, of daardie Afrikaners soos ek en Steve Hofmeyr wat nog nie heeltemal tot gedwee stilte deur die kultuurmarxistiese histerie geknuppel is nie. As Thandi Modise nie haar beeste en varke kos of water gee op haar regstellende boerdery nie, is dit seker ons skuld!

Om sondebokke by ‘n minderheid te soek, is ‘n gevaarlike speletjie. Só leer die geskiedenis ons. Toe ek in Parys gewoon het, het ek ‘n Kambodjaans-Chinese buurman gehad wie se gesin voor hul huis in die straat deur die Khmer Rouge doodgeskiet is, omdat hul etniese Chinese was. Stalin het ses miljoen Oekraïners van die honger laat omkom. As marxisme met minderheidsondeboksoekery gepaar word, raak dit besonder dodelik.

Wat Zille my “blomryke prosa” noem, is geensins die “mooiskrywery” waarna Van Wyk Louw in Vernuwing in die prosa verwys het nie. Dis gewoon denke. Ons Afrikaners dink voor ons doen. Dít het ons van ons Noord-Europese voorouers oorgehou. Ons is nie soos die alwetende Engelse pseudo-liberaal of kultuurmarxis wat die hekke vir Raka oopgooi, links en regs begin “transformeer” en plase nasionaliseer, net om, as die hele “meesterplan” sy onvermydelike gebreke begin toon, ‘n sondebok te soek om vir die gemors verantwoordelik te hou nie.

Een van die beste boeke oor die verskynsel van die “sondebok” is juis in Frans geskryf, deur die filosoof en letterkundige René Girard, Le bouc émissaire (Die sondebok, Grasset 1982). Onder andere sien Girard (bl. 83) ‘n verband tussen “vervolgings in die verlede” en “huidige mites”. Daarom is daar ‘n verband tussen die kultuurmarxistiese mite oor apartheid en Afrikanerboosheid, en die Britse volksmoord en koloniale Afrikanervervolging van die negentiende eeu.

René Girard sê:

“Daar is niks in mities-godsdienstige rituele wat nie logies vanaf die meganisme van die sondebok afgelei kan word en wat op ‘n hoër vlak as in die geskiedenis fungeer nie” (bl. 81).

Eerder as wat enkele onverwante fratsvoorvalle van wit-op-swart rassisme tiperend van enigiets in Suid-Afrika is, is Zille se Nazi-agtige gebruik van die sondebokdiskoers die “erg kommerwekkende neiging”, om haar woorde te gebruik.

Ek is seker ek praat namens alle Afrikaners en blankes in die land as ek sê dat ons nie bereid is om verantwoordelikheid vir die mislukking van marxisme en liberalisme in Suid-Afrika te aanvaar nie. Ons moet onthou dat die Liberale Party, waarvoor Helen Zille so ‘n groot bewondering koester, die eerste groepering was wat hom tot stedelike terreur met die stasiebom van 1964 gewend het. Deur terreur en leuens het die fanatiese linkses in ons land die NP’s en veral die idiotiese papbroek FW de Klerk verslaan. Noudat die hond die bus gevang het, weet hy nie meer mooi wat om daarmee te maak nie, behalwe om die staatskas leeg te steel. Om Suid-Afrika te regeer en te bestuur, blyk ‘n groter uitdaging te wees as om histeries vanuit die Britse en ander internasionale media bloot propaganda te bedryf.

Ek het ook ‘n plan B: Ons moet al die marxiste terugjaag Londen toe, waar hulle hoort. Laat hulle ons vanuit die Engelse hoofstad belieg en beledig, soos hulle al eeue lank doen, van die dae van die Britse sendelinge en die Swarte Ommegang af. Dat ons hulle toelaat om dit hier in ons eie land te doen, verteenwoordig ‘n strategiese flater wat ons nog suur gaan bekom. Afrikaners behoort teen Zille en haar mede-Nazi’s op te tree, voor dit te laat is en die soort fanatieke Boerehaat en anti-wit rassisme wat sy verkondig in nóg groter geweld oorslaan as wat ons reeds ervaar.

En as daar iemand is wat beswaar daarteen maak dat ek Zille ‘n kultuurmarxis én ‘n Nazi noem, hoef hy maar net Martin Bosma van die PVV se boek, De schijn-élite van de valse munters (Bert Bakker, 2010), te lees waarin hy vermeld: “Hitler was links.” DA-sosialisme, regstellende aksie en grondhervorming is bloot ‘n variant van nasionaal-sosialisme wat bepaal: die rasseminderheid en hardwerkendes moet gestraf word. Bosma verwys onder andere na ‘n boek deur Jonah Goldberg, Liberal Fascism, en skryf:

Goldberg stelt dat nationaal socialisme eenzelfde oorsprong heeft als de New Deal van Roosevelt en het Italiaans fascisme: de wil om de economie centraal te organiseren en planmatig te beheren… Het fascisme moet volgens Goldberg beschouwd worden als een links fenomeen. Fascisme en communisme waren beide utopische visies. (bl. 249)

Die DANC wil ons land in die naam van klasse- en rassegelykheid vernietig en in die proses die blanke en Indiër-middelklas verarm, indien nie in kampe met die vertroude marxistiese metodes laat uitmoor nie. Blankes en Indiërs pleeg die minste misdaad (hulle verteenwoordig kwalik een persent elk van die land se gevangenisbevolking) en is ook die mees aktiewe entrepreneurs en werkskeppers, daarom gehate “Koelakke” in Stalin se terme. Ook Ilana Mercer tref die vergelyking tussen die Russiese middelklasboere en Afrikanerboere in hoofstuk 2 (“The Kulaks of South Africa vs. the Xhosa Nostra”) van haar boek, Into the Cannibal’s Pot: Lessons for America from Post-Apartheid South Africa.

Soos ek onlangs gesê het, na Alain Finkielkraut: Anti-rassisme is die nuwe rassisme. Zille is ‘n groter rassis as wat enige AWB-lid ooit kan droom om te wees.

Ek stem saam dat ons rassisme moet beveg, maar dan veral die rassisme van die kultuurmarxistiese elite wat Afrikaners en blankes as die vyand beskou. Hulle haat ons want ons staan in die pad van hul grootskaalse plundertog deur die staat en selfs privaat bates soos grond, eiendom en aandele.

Derek Hanekom waarsku pop ‘om op te hou twiet aan Dan Roodt’

Derek Hanekom, die minister van toerisme, moes Woensdag inderhaas die lasteraar-buikspreker Conrad Koch se mond snoer, vermoedelik om nie die ANC verder in die verleentheid te dompel oor terreur nie.

Verskeie ANC-figure het Koch teen Steve Hofmeyr ondersteun wat hulle voorgehou het as ‘n apartheid-ontkenner, iets soortgelyk aan ‘n holocaust-ontkenner.

Koch het weer eens die etiket aan dr Dan Roodt probeer plak dat hy apartheid probeer vergoeilik. Sy regspan het dié truuk vroeër uitgehaal om Koch se teisteringsbevel en kriminele rekord ongedaan te maak.

Nadat Roodt Koch herinner het dat hy terreur regverdig, het Hanekom gou-gou ingegryp. Terreur word deur talle internasionale konvensies verbied as oorlogsmisdade.

Die minister het aan Koch gesê dat die “swaksinniges” nie sy aandag verdien nie en dat hy eerder deur sy “oorspronklike komedie” vermaak wil word.

Kennelik kan Koch nie meer onderskei tussen sy “oorspronlike komedie” en lasterlike aanvalle op Hofmeyr en Roodt nie.

 

Hanekom bemoei homself deesdae met toerisme-ooreenkomste betreffende kinderhandel, nie ‘n onderwerp wat ‘n mens sommer met toerisme verbind nie.

Kaapstad, ook ‘n gay-bestemming, gaan swaar gebuk onder seksuele uitbuiting van kinders. Sedert die ANC aan bewind is, het seksuele uitbuiting van kinders dramaties toegeneem.

Byna ‘n kwart van alle kinders in Kaapstad wat op straat is, word seksueel misbruik volgens navorsing.

DA-pot skel ANC-ketel

Die DA wat op kamera vasgelê is waar hulle aan ‘n vuisslanery met die polisie in die parlement deelneem, het president Jacob Zuma een uit tien gegee vir sy jaarlikse telkaart.

Dié telkaart is opgestel om die werksaamhede van die regering te beoordeel.

Die DA se anti-wit parlementêre leier, Mmusi Maimane sê die president en talle ministers het “klaaglik misluk” in hulle taak, maar nie na sy party se ontwrigting van die Nasionale Vergadering saam met die EFF verwys nie.

Die parlementêre orde het intussen in ‘n klugspel ontaard weens die opposisie se aapstreke.

Maimane het Zuma se onwilligheid om parlementêre vrae te beantwoord; sy onbevredigende reaksie op die Openbare Beskermer se Nkandla-verslag, die energiekrisis, die swak ekonomie en korrupsie as redes vir Zuma se punt aangevoer.

Die DA ondersteun egter presies dieselfde beleidsrigtings as die ANC, te wete Regstellende Aksie en Swart Ekonomiese Bemagtiging. Dié beleidsrigtings is vir die treurige stand van die ekonomie verantwoordelik.

Die ministers van Kommunikasie, Faith Muthambi; Ekonomiese Ontwikkeling, Ebrahim Patel; en Energie, Tina Joematt-Pettersson het ook een uit tien gekry.

Maimane sê net een minister, verdien lof en dit is die minister van Wetenskap en Tegnologie, Naledi Pandor wat agt uit tien gekry het.

Suid-Afrika vaar juis besonder swak met Wiskunde en Wetenskap in internasionale ondersoeke oor die stand van opleiding.

Skikking vir orde in parlement verder onderhandel

Die verslag van die Parlement se Komitee oor Bevoegdhede en Voorregte wat strafmaatreëls teen 20 Parlementslede van die EFF aanbeveel, is amptelik deur die Nasionale Vergadering opgeskort.

Dit volg na bykans sewe uur se onderhandelinge tussen die opposisiepartye en die ANC.

Die ANC het vroeër weer die kwessie op die ordelys geplaas.

Die ANC het dié stap geneem nadat adjunkpresident Cyril Ramaphosa Dinsdag se ooreenkoms met die opposisie ná ‘n DA-mosie teen die President gekanselleer het.

Ramaphosa het die opposisie dié week verkwalik dat hulle ‘n skikking tussen verskillende partye verbreek het.

 

Een van die kwessies waaroor ooreengekom is, was om die verslag van die komitee op te skort totdat verdere gesprekke daaroor plaasgevind het.

Die ANC se hoofsweep, Stone Sizani, het die raad na die hervatting van sy werksaamhede intussen ingelig dat die verslag opgeskort sal word en dat die ooreenkoms met Ramaphosa en die opposisiepartye aanstaande week voortgesit sal word.

Chaos in Gautengse wetgewer

Chaos het Dinsdag in die Gautengse wetgewer geheers, soortgelyk aan wat verlede week in die parlement afgespeel het, het The Star Woensdag berig.

Die dagblad berig dat lede van die ANC en EFF mekaar beledig en vulgêre uitlatings toegesnou het tydens ʼn amptelike sitting van die wetgewer.

Mandiso Mashego, EFF-lid, het na die ANC as die “African National Criminals” verwys en beskuldig die party daarvan dat hy daarvoor verantwoordelik is dat die publiek se beursie geplunder word.

Sy het ook Jacob Mamabolo, LUR vir samewerkende regering en tradisionele sake, daarvan beskuldig dat hy slegs tenders aan sy ANC-bondgenote toeken.

Mashego het ook beweer dat kontrakte om huise te bou en rioolstelsels op te gradeer, slegs aan ANC-lede toegeken word.

ANC-lede was ontstoke oor dié en ander bewerings.

Volgens die koerant het Sizakele Nkosi-Malobane, LUR vir gemeenskapsveiligheid, aan EFF-lede gesê het hulle is te familiêr met die ANC.

Nkosi-Malobane het ook geweier om die wetgewer te verlaat nadat speaker Ntobi Mekgwe hom versoek het om dit te doen.

Mashego het later haar uitlatings oor die ANC en beweringe teen Mamabolo teruggetrek.

Blade wil amokmakers in parlement vasvat

Die hoofsekretaris van die SAKP, Blade Nzimande het ‘n beroep op die ANC as die meerderheidsparty gedoen om strenger op te tree teen oproerige gedrag in die Parlement.

Hy sê indien dit nodig is, moet die reëls in die Parlement en die Provinsiale Wetgewers verander word, het RSG berig.

Nzimande sê hoewel daar diegene is wat die onlangse gebeure in die Parlement vier, moet die ANC strenger optree.

Nzimande het ook die Suid-Afrikaanse Nasionale Redakteursforum – Sanef – ‘n anti-ANC klub genoem.

Hy het dié stelling gemaak in reaksie op Sanef se klagte dat daar ingemeng word met die klank en beeld wat in die Parlement uitgesaai word sodra daar ontwrigtings plaasvind.

Nzimande het Sanef se klagte as absurd beskryf.

Voormalige ANC-raadslid geskiet

Die polisie in die Wes-Kaap ondersoek ʼn saak van poging tot moord nadat ʼn voormalige ANC-raadslid, Andile Lili, Woensdagaand geskiet is.

Lili (39) en ses ander persone is in Julie in die Kaapstadse landdroshof vrygespreek op aanklagte dat hulle die Wes-Kaapse wetgewer met ontlasting wou ontsier.

Volgens die polisie het Lili, leier van die Ses’khona People’s Rights Movement Woensdagaand buite sy huis in Kaapstad geskiet. “Die polisie ondersoek ʼn saak van poging tot moord,” het kapt. Frederick van Wyk, woordvoerder van die polisie, gesê.

Lili is na ʼn hospitaal geneem. Die polisie kon nie Donderdag verdere besonderhede oor sy toestand verskaf nie. Volgens die SAUK is Lili in ʼn kritieke, maar stabiele toestand. Hy is glo ʼn paar keer geskiet.

Van Wyk sê die motief vir die skietery is nog nie bekend nie en niemand is nog in hegtenis geneem in verband met die voorval nie.