Sisonke Msimang se Soros-prul vir geweld teen wittes

Sisonke Msimang, indien lesers wonder, is nie die naam van ‘n Leon Schuster-karakter nie. Msimang is die gay, swart feministiese uitvoerende direkteur van OSISA, George Soros se Open Society Initiative for Southern Africa.

Msimang het pas ‘n striemende aanval teen wit Suid-Afrikaners geloods in die New York Times, vol onwaarhede en versinsels.

Een daarvan is dat die swart jeug Hani steeds as hul held sien.

Hani has come to occupy a place in the imagination of black South Africans that is virtually unrivaled.

In ‘n blitspeiling van 10 swart jeugdiges onder 16 in Johannesburg, het slegs vier geweet wie Hani is en nie een het enige waarde aan sy “nalatenskap” geheg nie. Een, Matome Molope, het selfs verklaar dat Hani dood is en daarom van geen waarde is nie.

Msimang se held, Chris Hani, is deur Clive Derby-Lewis doodgeskiet, beweer sy, en daarom moet hy verkieslik in die gevangenis wegkwyn. Dat Derby-Lewis nie die sneller getrek het nie, en wel volgens wet op mediese parool mag aanspraak maak, is vir Msimang onbenullighede.

Those of us who are tired of the empty politics of reconciliation — which assumes that whites have paid for their sins and blacks have forgiven them — find some succor in knowing that Mr. Derby Lewis will likely die in jail.

Die prul, wat drup van male fides, is kennelik met moeite uitgekraam om die verleentheid van Limpo Hani, die laggende weduwee, se tirade teen die media te vergoeilik by die onlangse herdenking van die dooie kommunis se afsterwe.

Nadat die selfingenome weduwee nie haar plesier oor die aandag by die geleentheid kon verbloem toe sy op die verhoog aan die dans gegaan het nie, het sy allerlei onsamehangendhede kwytgeraak voor die mikrofoon oor “onwettige immigrante uit Mosambiek”.

Dié gebrabbel hou glo verband met die feit dat sy geen traan gestort het oor Hani se dood nie omdat sy in ‘n buite-egtelike verhouding betrokke was, net soos haar man met die Masbieker toe hy geskiet is.

Msimang se pleidooi om Suid-Afrika van wittes te suiwer, is ook ooglopend gepen om saam te val met die EFF se beeldebestorming en vandalisme.

Behalwe dat sy meen Nelson Mandela was te gaaf met wittes en dat Hani ons sou uitgejaag het, het sy ook dié goeie woordjie vir Helen Zille se held Biko:

Biko was an iconoclast who smashed the idols of white supremacy.

I believe that Mr. Hani would have eventually ruled South Africa as president if he had lived. I like to think that he would have defied his mentor, Mr. Mandela, by offering us a less conciliatory path to dignity.

Die wit jeug is duidelik nog nie onderdanig genoeg, uitgewerp en onderdruk, volgens Soros se swart buikspreker nie:

In a survey released by the Institute for Justice and Reconciliation, only half of white youth surveyed agreed with the statement, “apartheid was a crime against humanity,” as the United Nations defined it in 1966.

Dit sal natuurlik insiggewend wees indien ‘n mens die swart bevolking raadpleeg oor hulle indrukke van gays. Navorsing sal ongetwyfeld aantoon dat 90% dit nie sal verwelkom dat hulle deur dié groep aan die neus gelei word om geweld te pleeg sodat die land etnies gesuiwer kan word nie. Daar is toenemende getuienis dat die “Gaystapo” soos Amerikaners hulle noem, van die Suid-Afrikaanse media beheer geneem het, ook in Afrikaans. Nie net word hulle polities korrekte waardes op ons afgedwing nie, maar hulle stig insgelyks konflik tussen rasse en kulture aan.

Koue winter wag vir witgesigte

Ons mense moet nou begin oplet in die klas. Daar is baie goed wat gebeur wat op hulle eie nie regtig ‘n probleem is nie, maar sou mens na die geheel kyk is ons in vir ‘n koue winter.

Toe ek die fotos op die nuus sien van Rhodes se standbeeld was die eerste assosiasie wat my brein gemaak het met die van die beelde na Saddam se paleis bestorm is. Onthou hoe die mense met vreugde die oorwinning gevier het deur sy standbeeld om te trek. Daardie oomblik was die klimaks van ‘n stryd wat gewen is. Baie min van ons weet nou wat daar aangaan en nog minder van ons gee om, maar tog het meeste van ons al die beeldmateriaal gesien.

Die vreugde van die skare wat Rhodes se standbeeld met haat en skelwoorde vergesel het gee mens ‘n dieper realiteit teenoor die gevoel wat baie mense koester teenoor die “kolonialiste”. Ek presoonlik voel nie veel vir Rhodes nie. Myns insiens was hy ‘n tweegat, rooinek diamantsmokkelaar, maar dit is nie regtig die punt nie. Hy is nie ontroon as gevolg van ‘n dieper gesprek oor sy bydrae tot Afrika nie. Die motivering was -hy was ‘n wit kolonialis, verteenwoordigend van die wit geskiedenis. Die aantal skendings van standbeelde oral oor die land is nie na aanleiding van ‘n akademiese debat oor die individue nie, maar eenvoudig ‘n haat teenoor die mense wat verteenwoordig word deur die standbeelde.

Kyk ons na die Groot Boek, moet ons darem ook eers voor ons eie deur vee- Is hierdie standbeelde, monumente in lyn met ons Bybelse opdrag? Is dit nie net afbeeldings wat ons gemaak het op aarde om te vereer nie? Dit is immers so genoem in die 10 gebooie. Selfs wanneer Israel opdrag gee om ‘n land in te neem is die eerste ding wat hulle doen om die afgode en simbole van die vyand te vernietig. Is Paul Kruger ons goue kalf? Moet ons nie dalk self al die monumente en standbeelde verwyder nie? Ek wil nie eers raak aan al die simboliek van sekere geheime organisasie in ons volk se stanbeelde en monumente nie!

Bogenoemde kan seker ‘n redelike debat op sy eie wees, maar ek vermoed die rede waarom ons so emosioneel raak oor ons standbeelde is omdat dit ons sn is. Simboliek, reg of verkeerd, is ons eie. Dit is ‘n stukkie onthou van hulle wat voor ons hierdie stryd baklei het. Ek glo nie Sunette het haarself vasgeketting aan Oom Paul se standbeeld omdat sy hom aanbid nie, ook heel moontlik nie omdat sy dink al sy besluite was reg nie- Ek vermoed Sunette het haar gaan vasketting aan daardie “bietjie van ons” wat nog oor is. Daardie hoop van ‘n volk met waarde en karakter. ‘n Volk van Naam.

Hoe wis jy ‘n volk uit? Daar is seker baie maniere, maar die regering van RSA behoort ‘n prys te wen vir hulle subtiele vernietiging van ‘n volk deur die volk self. Maak dit in die eerste plek “nie cool” om deel te wees van die volk nie en die kinders sal self wegskram. Vervang hulle waardestelsel met vrye keuse en promiveer ‘n identiteit-lose lewe as hooftstroom terwyl jy agteraf jou eie kultuur en tradisies gesond hou. Twee dekades later sit jy met ‘n volk wat mekaar verskeur. Al wat oorbly is om die voetspore in die sand weg te vee wat dien as herinnering aan wat hulle eintlik is. Breek hulle standbeelde af, verander hulle straatname en ontken hulle bydrae.

Ek kom terug na die klein jakkalsies wat die wingerd verniel. Met of sonder Oom Paul se standbeeld gaan brood my nog dieselfde kos. Of ek in Verwoerdlaan of Mandela-laan ry gaan ek nog dieselfde verkeer kry. Vanaand word nog ‘n Boer vermoor en ek gaan more nogsteeds my snooze knoppie druk om 5 minute langer te slaap. Nie een van hierdie goed gaan my lewe direk raak nie. Sunette kan nie elke dag aan Oom Paul vasgeketting wees nie- vanaand kan iemand gaan en die beeld verwoes. Haar lewe sal aangaan.

Dit is hierdie kultuur van gemaklik wees om klein goedjies te verloor wat op die einde van die dag gaan lei tot ‘n hele identiteit van ‘n volk wat gaan verdwyn. Dit is ‘n simbool van oorwinning oor die wit gesigte as jy op Rhodes se standbeeld sit wat verskuif word. Wat het Mugabe hier kom doen? Was dit nie Malema wat laas vir hom gekuier het nie? Hoe lank het die wit gesigte oor?

Kom ons draai die waarheid op sy maag. Gaan ons volk oorlog maak as hulle Oom Paul se standbeeld verwoes? Nee. Gaan ons die wapen opneem as hulle die Voortrekker monument platslaan? Nee. Gaan ons alles wat ons het opgee, gesin, huis en beroep om ‘n rebelle oorlog te begin voer in die land oor ‘n paar Boere wat op plase vermoor is? Nee. Gaan ons die gerief van ons huis en ons gemeenskap verruil om in ‘n volkseie gebied te gaan woon? Nee.

Die realiteit my liewe mense is dat hulle elke liewe monument kan afbreek in die land en geen haan sal daarna kraai nie. As ons na die duisende Boere se moorde nog nie weerstand gebied het nie, sal ons dit wragtig nie doen vir ‘n standbeeld nie. Baie mense dink grondhervorming sal ‘n tipe weerstand laat onstaan, maar ek weet van meer as een plaas wat baie soetjies hervorm is en geen haan of buurman het daarna gekraai nie.

Die sukses van die revolusie (wat nog steeds aan die gang is) is dat hulle ‘n klomp klein gevegte elke dag wen sonder om dit as ‘n geheel te erken. Elke dag is nog een wit gesig armer of meer dood as die vorige dag. Elke dag is daar ‘n klein stukkie van ons waarde, geskiedenis of bestaan wat weggeneem word in skole, in die werkplek in die gemeenskap. Dit is klein goedjies wat op hulle eie nie pla nie tot mens dit in geheel begin sien. Die waarheid is dat elke dag wanneer jy opstaan is ons volk ‘n klein bietjie armer as die vorige dag.

Wat Rhodes se storie verskillend maak is die openbare vertoning wat daarmee saamgegaan het. Mugabe wat in die publiek erken hy wil nie wit gesigte sien nie. Met ander woorde die subtiele kleiner aksies begin nou oorspoel in meer publieke vertonings van mag. En enige iemand wat dit verstaan behoort bekommerd te raak…

Wat hou dit vir ons in?

Ek vermoed in die nabye toekoms gaan ons al meer sulke publieke vertonings van mag sien. Ek vermoed die “wit gesig haters” besef ons het geen behoefte om weerstand te bied nie. Moenie skrik as daar skielik al meer grond beset word nie, monumente, standbeelde vernietig word en of ander soorteglyke aksies van direkte magsvertoning gaan plaasvind nie. Die regering sal sekerlik die heeltyd diplomaties bly en hierdie aksies selfs kritiseer, maar die realiteit sal wees dat daar nou momentum is om die geskiedenis van die kolonialis saam met die “kolonialis” uit te wis. Ek vermoed meer “wit gesgite” sal hulle werk verloor en ons kan selfs op die uitkyk wees van meer van ons mense wat geviktimiseer word.

Die van u wat Game of Thrones gekyk het sal die woorde “Winter is coming” ken. Ek glo dat ons ‘n koue winter kan verwag. Binnekort gaan die stakings weer begin en elke jaar is die eise groter en die geweld meer, brandstof word al duurder, kos word duurder, krag word duurder, mense word armer. Die ekonomie lyk nie goed nie. Moeilike tye…

Al die bogenoemde kan nog hanteer word, maar die een ding wat ons nie gaan wen nie, die een faktor wat hierdie land oornag op sy kop kan laat draai is Eskom. Sonder krag sal hierdie land nie dae kan oorleef met die chaos nie. Dit is die een ding wat die “wit gesigte” uit hulle huise sal dwing en ook die enigste ding.

Dinge lyk partykeer nie asof hulle iets met mekaar uit te waai het nie, tog is simboliek maar altyd ‘n bliksem. Die idee dat die hele Eskom netwerk ineen kan stort, is nie meer so vergesog soos ‘n paar jaar terug nie. Sou dit gebeur, sal dit die einde wees van elektrisiteit in RSA vir ‘n baie lang tyd. Die ironie hiervan kom by ‘n klein stukkie detail. Die eerste dorp in die Suidelike halfrond, selfs voor Londen, om elektriese straatligte te gebruik was Kimberley, 2 Septemeber 1882. In daardie tyd was daar ‘n jong Engelsman besig om die diamantvelde van Kimberley om te keer en sou hy later een van die rykste besighede in die wêreld begin en daar sou selfs vir hom ‘n standbeeld opgerig word. Mens kan nie help om te wonder of die ligte wat Rhodes sien aankom het, nie ook dalk saam met hom gaan afgaan in die lang koue winter voor ons nie…

Vannermerwe

Schalk Jacobsz: Ope brief aan Julius Malema en sy kamerade

Ek wil julle nie beledig deur aan julle in die koloniale taal, Engels (wat ek magtig is), te skryf nie.

Daarom skryf ek hierdie brief aan julle in Boers, die taal van my volk die Boervolk, gebore in Afrika, wat ophou bestaan het nadat een van ons mense, Jan Gerritze Bantjes die seun van my groot oupa-grootjie Jan Gerritze Bantjes van Bloedrivier-faam, die Witwatersrandse goudrif waar die Floridameer nou is, ontdek het. Hulle het daardie gat met die hand gegrawe.

schalk_jacobszDie Britse Ryk het my volk wat uit bykans 180,000 siele bestaan en maar net oor 60,000 weerbare man beskik het met ‘n weermag van 450,000 man aangeval. Hulle het ook wit en swart Afrikaners gebruik om teen my volk te veg. Hulle het ons plase afgebrand en ons vee onder die bajonet gesteek. Ons vroue en kinders het hulle in konsentrasie kampe saamgehok waar 22,000 Boere kinders en 6,000 Boere vroue dood is aan verhongering en blootstelling. Die oorlog het ook die duisende wildsbokke, kos vir mense in die veld, in die land uitgeroei. Dit alles om beheer te kry oor die Witwatersrand se goudproduksie.

Ons verstaan julle renons in die koloniale beelde wat die wêreld vol staan. Ons verstaan ook dat julle beelde van Boerehelde sien as koloniale simbole – soos al die mense oorsee is julle nie vertroud met die geskiedenis van hierdie land ken nie.

Ons verstaan dat julle al hierdie goed verwyder wil hê.

Want die Britse Ryk het met hulle koloniseringsbeleid ook Indiërs uit hulle land, indertyd ‘n Britse kolonie, weggevoer om goedkoop arbeid te verkry vir die suikerrietplantasies in Natal.

Maar wat julle nie verstaan nie is dat daardie ou klipgeboue wat rondom Kruger en die Boerkrygers op Kerkplein opgerig is ook simbole is van die “kolonialisme” wat julle so verpes. Besef julle dat julle ook daardie geboue sal moet verwyder? Dit sal geheel-en-al verwyder moet word dat daar nie oral hope bourommel rondlê wat die aanwas van weivelde vir julle vee verhoed nie.

Ons verwag nie dat julle met daardie geboue begin nie – veels te moeilik. Ons wil voorstel dat julle met eenvoudiger bousels begin sodat julle kan eksperimenteer met die beste maniuer om van die bourommel ontslae te raak.

Begin dus met die huise in Soweto en die ander swart woongebiede of “locations” wat voor 1994 deur die wit apartheidsregering gebou is. Julle kan party vervang met die tradisionele grasbedekte modderhutte van die Sothos of die grashutte van die Zoeloes en die Xhosas. En onthou om al die teerstrate en die randstene en plaveisels en die rioolpype en die watertoevoerpype en die elektriese pale en drade te verwyder en die geysers en die stowe en die yskaste want die goed is alles koloniale gemors. Moenie die boeke en goed vernietig nie. Deel dit uit aan die arm mense sodat hulle in die winter daarmee kan vuurmaak. Die goed staan alles in die pad van die Afrika-Renaissance en gesonde weiding vir julle vee.

En moenie van die motorvoertuie vergeet nie. Goed wat nie ingeploeg kan word nie kan as skroot aan buurlande verkoop word om die werk te finansier.

Dan sodra julle klaar is daarmee kan julle julle ervaring gebruik om met die ou geboue te begin. Die beste een om mee te begin, is een wat alleen staan weg van ander geboue af met genoeg grond rondom waar die bourommel tydelik opgehoop kan word voordat julle dit wegkarwei. Dit is die Uniegebou in Pretoria. Julle sien, die Uniegebou is die simbool van die Britse Ryk se berowing van al die Afrikaners (wit & swart) in Suid-Afrika se regmatige erfenisse. Die grondwet van die Unie van Suid-Afrika is in September 1909 deur die Britse Parlement in Londen aangeneem en deur die Britse koning Eduard VII gepromulgeer.

Ten spyte daarvan dat hulle ons Boere op 31 Mei 1902 selfregering beloof het met die Vredesverdrag van Vereeniging het hulle ons Republieke saam met die Kolonies van Natal en die Kaap en die Tuislande van die Swart Afrikaners van Suid-Afrika op 31 Mei 1910 as provinsies onderdanig gemaak aan die Regering van die Unie van Suid-Afrika – ‘n Britsontwerpte regering .

Die sandsteengebou is deur Sir Herbert Baker ontwerp in die styl van die neoklasissisme van die Italiaanse Renaissance met Eduardiaanse en Kaapshollandse detail. Konstruksie is begin op 1 November 1910 en die gebou is voltooi in 1913. Die naaste wat hierdie gebou kom aan Afrika is die Kaapshollandse detail. Julle sal baie versigtig moet werk dat julle nie Mandela se standbeeld beskadig nie. Die Mandela-familie sal baie seergemaak wees en die res van die wêreld woedend, want Mandela is ‘n internasionale ikoon!

Kyk hoe staan hy daar met sy uitgetrekte arms asof hy wil sê “Kom my kinders, sluit by my aan en word in vrede saam met my onderdane van die Internasionale Geldmag wat my so ryklik beloon het met die Nobel-prys vir Vrede!”

As julle klaar is met die Uniegebou kan julle die Parlementsgebou in Kaapstad aanpak. En daarna die Universiteit van Kaapstad. In Natal kan julle Zoeloe-lede daardie aaklige neo-Afrikaanse stat van Zuma afbreek en vervang met tradisionele Zoeloe-hutte in die styl van Dingaanstat.

Die voordele van so ‘n projek is die werkgeleenthede wat dit sal skep en die lae koolsuurgasvoetspoor daarna.

Die nadele is dat die beloftes van julle voorvaders wat julle tot niet gaan maak, hulle gramskap gaan verwek.

Hulle sal julle looi.

O, ten slotte, julle sal móét ontslae raak van Engels want die Engelse taal maak van Suid-Afrika ‘n Britse kulturele kolonie.

Groete,

Schalk W. Jacobsz

Godslastering is toelaatbaar by KKNK, maar nie Steve Hofmeyr & Die Stem

Hiermee wil ek graag my misnoeë te kenne gee met SA Kunstefeeste soos KKNK, Innibos en die Vryfees wat my kollega, Steve Hofmeyr, boikot oor die sing van
die Stem en hom sy reg op vryheid van spraak ontneem.

KKNK beweer dat hulle Steve nie daar sou toelaat nie al het hy nie aansoek gedoen om daar op te tree nie. Net die feit dat hulle dit vermeld, is vir my ‘n teken dat hulle verdeeldheid wil veroorsaak onder die Afrikaner. Sou hy aansoek gedoen
het, en dan afgekeur gewees het, kon hulle dit noem.

Steve word geboikot oor hy dit gewaag het om Die Stem te sing, iets wat vir baie Afrikaners en Suid-Afrikaners ‘n groot deel is van ons geskiedenis en herkoms, net soos Nelson Mandela en die huidige volkslied ‘n groot deel is
van sekere Suid-Afrikaners se geskiedenis en herkoms, maar ander ongerymdhede word wel by KKNK toegelaat soos bv:

  • 1997 toe die publiek ontevrede was met die optrede van Miriam Makeba en haar met bierblikkies gegooi het, is hulle met traangas gebombardeer, dus die publiek word gestraf weens hulle eerlikheid oor dit waarvan hulle nie hou nie;
  • 1998 het Breyten Breytenbach ‘n toneelstuk opgevoer met eksplisiete seks, so erg dat die mense die teater verlaat het, dus openlike seks is welkom, maar nie Die Stem nie?
  • 2006 het die publiek geëis dat die omstrede groep F-Off Polisiekar van die program verwyder moet word nadat hulle op n “fan” se beursie geskryf het “F@# God”, maar hulle is steeds toegelaat om verder op te tree, so jy mag
    God vloek, maar nie Die Stem sing nie?
  • 2008 was die publiek weer ontsteld toe hulle op Goeie Vrydag ‘n kaal man met ‘n sweep geslaan het, as herdenking van Jesus se kruisiging, dus naaktheid
    word toegelaat, maar nie Die Stem nie?

Casper de Vries maak gereeld godslasterlike uitsprake, maar is steeds welkom by kunstefeeste, maar Steve Hofmeyr is onwelkom net oor hy Die Stem sing?

Dit kom vir my alles daarop neer dat jy die vryheid het om alles te mag doen, behalwe om ‘n Afrikaner te wees, alhoewel die Afrikaner die feeste ondersteun en sorg dat die geldkassie vol bly…

Oudtshoorn was die tuiste van die geliefde digter, CJ Langenhoven, dieselfde CJ wat Die Stem geskryf het, maar sy bekendste en mooiste gedig, is nie welkom in sy tuisdorp nie. Hartseer!

Daar is reeds in September 2014 kontrakte vasgemaak met KKNK en Innibos vir optredes en is ek verplig om my kontrakte na te kom maar daarom het ek besluit om die gelde wat die feeste my betaal, te skenk aan die bou van die
Kleinvallei-ouetehuis waarby ek betrokke is om vir 20 bejaardes ‘n veilige hawe te gee.

As een stem stilgemaak word, sal ‘n ander stem opstaan en sing: “Ons sal lewe, ons sal sterwe, Ons vir jou Suid Afrika.”

– Manie Jackson

Waar trek ons die streep oor monumente?

Indien dít wat in PRAAG se 1 April-berig beskryf word sou gebeur, is my vraag: Waar trek ons die streep? In alle erns gesproke, is die verwydering van monumente seker nie die ergste wat met ons kan gebeur in ons benarde situasie nie.

Wat doen ons as dit vererger en meer tasbare aksies, wat blankes en anderskleuriges wat dieselfde beginsels en waardes deel, teen ons geneem word wat huis en haard in gevaar stel?  Gebruik ons metodes van lydelike verset, ander aksies of laat ons die afknouing begaan soos wat ons uit ordentlikheid die afgelope 25 jaar sedert 2 Feb 1990 gedoen het?

Ek hoor ‘n magtige dreuning van stilswye uit die buiteland; lande en mense wat ons met alles denkbaar bestook en bedreig het in die jare voor 1990 is waarskynlik stomgeslaan van verbasing! Kan ons die debat begin oor waar ons die streep trek? RA en SEB asook nuwe wetgewing oor grond (insluitende vele meer eienaarskap), bedreig ons lankal.

Feitlik ‘n miljoen blankes is werkloos of in swak betaalde diens. ‘n Verdere 2 miljoen het die land verlaat en breinkrag, kundigheid en ondervinding saam weggeneem.  Dié van ons wat die armes kon help, raak al minder en die hulpbehoewendes raak al meer. Dit gaan uiteindelik nie meer help om die howe te nader nie – wat bly oor?  Die naakte werklikheid is dat ons alleen is en net mekaar het om op te steun – vir raad en daad.

– Diana Yagudina

Het failliet van de democratie en de natiestaat in Afrika

Sinds de Franse Revolutie kwam er een einde aan de absolute monarchieën, waarbij despoten beslisten over het lot van hun onderdanen. Langzaam maar zeker trad het principe van één man één stem op de voorgrond. In Europa ging dat stelselmatig via een getrapt systeem waarbij men rekening hield met het geslacht, inkomen en gezinssituatie van de burgers. Vrouwen kregen pas na de Tweede Wereldoorlog stemrecht.

Na de Tweede Wereldoorlog volgde een dekoloniseringsbeweging, waarbij eerst de Aziatische landen aan de beurt kwamen. Pas vanaf de jaren 1960 volgde een dekolonisering van Afrika. Het was de wens van het Westen en de internationale gemeenschap dat de Afrikaanse landen het democratisch model overnamen. Het werd in vele gevallen een schertsvertoning, waarbij de oud-kolonisator gewoon vervangen werd door een dictator die al dan niet gesteund werd door de Verenigde Staten en het Westen. Daar waar de kolonisator officieel een sociaal project uitvoerde met scholen, ziekenhuizen, infrastructuurwerken en economische ontwikkeling werden de nieuwe Afrikaanse Naties een kweekpoel van nepotisme en roofbouw. De nieuwe dictators verrijkten zichzelf terwijl de bevolking wegzakte in een moeras van armoede en ellende. De wereldgemeenschap stond erbij en keek ernaar.

De socialisten en “liberals” verkondigden overal een non-interventiepolitiek. De Afrikaanse naties waren onafhankelijk hetgeen enige tussenkomst onmogelijk maakte. Bovendien waren de internationale organisaties te zwak om tussenbeide te komen. Zelfs bij extreme genocides en burgeroorlogen beperkte de inbreng zich tot het likken van de wonden.

Maar heel zelden in de geschiedenis van de Verenigde Naties werden Peace Making Forces uitgestuurd. Het is intriest vast te stellen dat bij voorbeeld duizenden inwoners in Oost-Congo het slachtoffer zijn van mensenhandel, verkrachting en moord, terwijl de Verenigde Naties niet meer doen dan nota nemen van al deze misdaden. In beste geval volgt er een mediaproces tegen de bendeleiders, maar de meerderheid van de criminelen zullen nooit worden vervolgd.

Een nieuwe wind in Zuid-Afrika?

Diegenen die dachten dat de internationale gemeenschap geleerd heeft uit het verleden is aardig mis. Prachtige landen als Congo en Zimbabwe gingen reeds voor de bijl. In de nasleep van het einde van de Koude Oorlog kwam er ook verandering in Zuid-Afrika. Het Westen steunde vooral sinds de jaren 1980 de anti-apartheidsbeweging die voordien steeds geassocieerd werd met het communisme. Voordien kreeg het ANC immers vooral steun vanuit klein-linkse groeperingen en communistische landen.

De mythische figuur van Nelson Mandela zou het landen redden van een burgeroorlog. Men mag ervan uitgaan dat Mandela het beste voor had met zijn land. Maar de hoogbejaarde Afrikaanse leider werd vrij snel vervangen door andere leiders, waarbij het opvallend is dat vooral de jongste generatie de confrontatie opzoekt. Extreme figuren als Julius Malema propageren openlijk aanvallen op de blanke bevolking zonder dat er een haan naar kraait. Mochten de blanken spandoeken gebruiken waarop stond “Kill the blacks in South-Africa” de wereld was te klein. Maar opschriften en uitspraken waarbij openlijk wordt opgeroepen tot het vermoorden van miljoenen blanken is internationaal blijkbaar geen enkel probleem. “Kill the boere, Kill the farmers” mag blijkbaar gratuit gescandeerd worden.

Ondertussen ziet men overal achteruitgang in het zo mooie land. Defensie valt bijna uiteen, de economie pruttelt, de elektriciteitstoevoer (ESKOM) is in gedrang…Gans de economie heeft te lijden onder de escapades van het ANC en haar leiders. Jacob Zuma heeft voor zichzelf een paleis laten bouwen op kosten van de belastingbetaler, maar er wordt niets tegen ondernomen.

Afrikaners = Nieuwe Joden

Oud-president FW De Klerk beweert dat hij destijds een goede grondwet heeft uitgewerkt, maar het valt op dat deze grondwet te weinig bescherming biedt aan de Afrikaanstaligen en blanken in het land. Binnenkort is er zelfs geen hoger onderwijs meer beschikbaar in het Afrikaans. De manier waarop alle Afrikaanse symbolen worden vernietigd heeft meer weg van pesterijen dan van een evenwichtig politiek beleid.

Onlangs verklaarde Jacob Zuma nog dat alle problemen in Zuid-Afrika het gevolg zijn van de 17e eeuwse Nederlander Jan van Riebeeck. Dergelijke redenering is zeer ver gezocht, maar wat erger is; met dit soort uitspraken stigmatiseert de Zuid-Afrikaanse president een ganse bevolkingsgroep. Dit doet overigens denken aan de gekke Zimbabwaanse dictator Robert Mugabe die op een populistische manier op één generatie tijd zijn land kapot heeft gemaakt.

Het is alvast opvallend dat er in België en Nederland weinig reactie komt vanwege de cultuurgemeenschappen over het vernietigen van het Afrikaans als taal. Nochtans is het Afrikaans een dochtertaal van het Nederlands en hebben de Lage Landen veel te winnen bij het behoud van deze taal. De Nederlandse Taalunie is een politiek orgaan dat blijkbaar in 2010 de vraag heeft gericht aan de Zuid-Afrikaanse overheid om toe te treden tot dit orgaan, maar de inbreng ervan is tot op heden zeer beperkt gebleven. Indien de Zuid-Afrikaanse overheid op dezelfde manier het Engels zou verdringen dan zou de wereldgemeenschap anders reageren.

Landbouw vernietigen

En ja hoor, Robert Mugabe werkt blijkbaar zeer inspirerend bij het ANC. Zimbabwe was ooit de graanschuur van Afrika. Tot Mugabe besliste dat de bestaande boerderijen naar de zwarte bevolking moesten gaan. Op enkele jaren tijd was de landbouw vernietigd. Van de ooit zo welvarende bedrijven vindt men niets meer terug.

Het ANC is nu hetzelfde van plan met haar Zuid-Afrikaanse boeren. Men hanteert een dubieuze wetgeving waarbij men zegt dat elk stuk land dat ooit heeft toebehoord aan een stam, terug aan die bevolkingsgroep moet komen. Indien men dezelfde redenering in Europa zou toepassen, zou geen enkele eigendom nog veilig zijn. Gedurende generaties werden wij geregeerd door Romeinen, Fransen, Spanjaarden, Oostenrijkers en Duitsers. En indien een grond zou toekomen aan een andere bevolkingsgroep, tot welke periode zouden wij dan moeten teruggaan? Misschien dat België dan tot de Franken (Frankrijk) zou behoren? Internationaal houden dergelijke redeneringen geen enkele steek, maar in Afrika lukt dat blijkbaar wel. En nochtans beschikken de boeren over historische documenten waaruit blijkt dat grote stukken grond eeuwen geleden onbewoond waren.

De manier waarop de boeren in Zuid-Afrika behandeld worden doet denken aan NAZI-Duitsland in de jaren 1930. Daar werden toen ook de Joden openbaar gestigmatiseerd en hun eigendommen afgenomen. En toen stond ook de wereldgemeenschap langs de zijlijn en deed NIETS. Het is aan ons om te leren uit verleden en elke genocide waar ook ter wereld tegen te gaan.

Onder internationale curatele

De internationale gemeenschap kan niet eeuwig langs de zijlijn blijven toekijken hoe het ene Afrikaanse land na het andere vernietigd wordt. Het is onze plicht om in te grijpen waar elementaire mensenrechten worden geschonden. Een land dat economisch zienderogen achteruitgaat, waar de criminaliteit haar hoogdagen viert, waar scholing en gezondheidszorg ontbreekt, waar corruptie welig tiert, dient onder internationale curatele te worden geplaatst. Haar leiders dienen internationaal te worden vervolgd en berecht. En indien de Verenigde Naties er niet in slagen een tastbaar beleid door te drukken, dan dient men dit op een ander niveau aan te kaarten. Organisaties als de Europese Unie, de NAVO of de G7 zijn volwassen genoeg om maatregelen te nemen.

De wereldgemeenschap heeft recht op stabiele landen en regimes. En de lokale bevolking die zal er alleen maar wel bij varen.

– Wim Vander Cruyssen, Master International Relations

MH17 in die doofpot

Enkele maanden na het neerhalen van Malaysia Airlines vlucht 17 boven oost-Oekraïne op 17 juli vorig jaar publiceerde journalist Joost Niemöller zijn eerste bevindingen in een boek, ‘MH17—de Doofpotdeal’. Het is in oktober verschenen bij Van Praag in Amsterdam, met een voorwoord van oud-mariniersgeneraal K. Homan, en beslaat 193 pagina’s met een katern kleurenfoto’s die het boek een meerwaarde geven omdat de foto’s enkele belangrijke punten uit de tekst van bewijsmateriaal voorzien. Dit, uiteraard snel geschreven boek, is een prestatie die m.i. een belangrijke bijdrage levert aan een beoordeling van het drama.

Niemöller begint met een hoofdstuk waarin hij uiteenzet dat ‘Nederland’, dus onze regering, niet zo maar slachtoffer was op grond van het aantal omgekomen landgenoten, maar een bewuste keuze heeft gemaakt om niet met de ‘separatisten’ te onderhandelen. Daarmee werd toegang tot de wrakstukken bemoeilijkt, en het lot van het onderzoek in handen van Kiev gelegd—alle lijnen lopen daarheen; ‘of lopen ze eigenlijk naar Washington?’ vraagt Niemöller zich af (p. 13).

Immers, de Russische kant van het verhaal wordt in het Westen genegeerd, iets waarbij de schrijver het niet wil laten. Hij geeft in dit boek een proeve van onderzoeksjournalistiek die niet op van te voren ingenomen standpunten is gebaseerd maar die alle feiten en interpretaties waar hij de hand op heeft kunnen leggen, meeneemt. De schaliegasbelangen van grote Westerse bedrijven, ja directe betrokkenheid van familie van hoge Amerikaanse regeringsfunctionarissen, de stoute plannen om de NAVO uit te breiden met Oekraïne en Georgië, alles passeert de revue.

Heel belangrijk: het feit dat op het moment dat MH17 werd neergehaald, hadden Merkel en Poetin een omvattend akkoord bereikt (pp. 37-8).

Een boek als dit kan geen grote theoretische beschouwingen als uitgangspunt nemen. Toch levert Niemöller een nuttig raamwerk waarin we iets beter gaan begrijpen waarom er zo koppig aan bepaalde standpunten wordt vastgehouden (men denke bv. aan NRC of Volkskrant die nooit ook maar de mogelijkheid noemen dat de Oekraïense en/of Westerse partij in het conflict iets met het ongeluk te maken zou kunnen hebben gehad). Niemöller hanteert hiervoor het begrip ‘tunnelvisie’, het vasthouden aan bepaalde uitgangspunten of eerste indrukken, een mechanisme dat heel diep in de menselijke psyche ligt opgeslagen en dus makkelijk bespeeld kan worden (pp. 45-8). Timmermans’ speech in de VN, die alom de handen op elkaar bracht, hem ‘politicus van het jaar’ maakte, enz. enz. wordt door Niemöller teruggebracht tot zijn ware proporties als een staaltje demagogie dat de tunnelvisie nog eens scherp stelt.

Dat Niemöller het verhaal van de andere kant (de Russen in dit geval) even zorgvuldig analyseert als ‘onze’ positie, geeft het boek een grote waarde. Langzaam legt hij de puzzelstukjes (o.a. de inslagen van projectielen, wrakstukken en het patroon waarin ze verspreid zijn neergekomen) naast elkaar om uit te komen bij de mogelijkheid dat een Oekraïense straaljager middels boordkanon en/of -raket MH17 heeft neergehaald (overigens ook het officieuze standpunt van Maleisië) Zonder dat Niemöller zelf deze theorie noodzakelijk omhelst (de schrijver behoudt een prijzenswaardige afstand die het boek natuurlijk alleen maar ten goede komt), komen we dan bij de ondertitel: ‘de Doofpotdeal’.

Want Nederland en een aantal andere Westerse landen tekenden op 8 augustus 2014 een overeenkomst met Kiev dat bevindingen over de ramp alleen naar buiten zouden worden gebracht bij overeenstemming van alle partijen (p. 125). Daarbij raken de politieke belangen steeds verder verweven. Zo is Timmermans eerste vice-voorzitter van de Europese Commissie geworden, in een EU die voortgaat Rusland aan sancties te onderwerpen. Van de ‘leidende rol’ die Nederland in het onderzoek zou hebben, blijft dus steeds minder overeind (p. 134). Uitvoerig worden dan de procedurele constructies uiteengezet die bijna garanderen dat er geen sluitend resultaat uit de verschillende onderzoeken zal komen. ‘Het klinkt cynisch, maar het enige waar Nederland goed in bleek, was de rouwceremonie’ (p. 146). Sinds het verschijnen van het boek hebben we dat dan ook nog een paar keer overgedaan.

‘MH17—de Doofpotdeal’ is niet alleen belangrijk als documentatie over de ramp, het laat ook heel goed zien hoe ‘feiten’ nieuws worden. Anders dan de leek zou denken gaat dat immers niet door reportages ter plekke of bestudering van het (beeld- of ander) materiaal, vervolgens redaktie enz., maar via het steekspel van regeringsverklaringen over en weer. Dus een belangrijk gegeven als het feit dat het vliegtuig lager vloog dan eerst aangenomen werd, wordt pas nieuws anderhalve maand na het gebeurde, .n.a.v. een verklaring van de Nederlandse regering (p. 61). Het beeld dat de mensen voor ogen hebben is dan echter al zo stellig, dat deze technische details op de al (bewust of onderbewust) beantwoorde schuldvraag geen invloed meer hebben.

Voor eenieder die zich in de tragische geschiedenis van MH17 (en de achterliggende politiek van het Westen om Oekraïne uit de bufferzone met Rusland te breken) wil verdiepen, is dit boek een onmisbare eerste stap.

Kees van der Pijl

Moenie Afrikaans die skuld gee

Op bladsy 6 van ​Die Burger van 3 Maart word prof. Wannie Carstens aangehaal as sou hy gesê het: “Ons moenie vergeet dat Afrikaans baie foute in die verlede gemaak het nie.”

Ek hoop van ganser harte dat hy verkeerd aangehaal is of dat dit nie is wat hy eintlik wou sê nie. As dit egter korrek is dat hy dit gesê het, moet ek, met alle respek aan my vriend en oud-Taalkommissie-kollega, sê dat dit die louterste onsin is. Die taal Afrikaans kan nie “foute maak” nie.

Dit is juis sulke stellings – veral komende van iemand wat vanweë sy (in die berig genoemde) verbintenis met die SA Akademie vir Wetenskap en Kuns, wat reeds meer as ’n eeu lank Afrikaans bevorder en help standaardiseer, en vanweë sy publikasies, hoogleraarskap en gereelde radio-onderhoude deur ’n groot deel van die Afrikaanssprekende gemeenskap waarskynlik as ’n gesaghebbende beskou word – wat meehelp dat die “gemeenskap . . . sy vertroue in die taal verloor het”.

As ’n mens so ’n beskuldiging wil maak, moet jy die baba op sy naam noem. Sê dan dat dit die SA Akademie deur sy optrede of sy Taalkommissie deur sy wyse van standaardisering van die ortografie van Afrikaans in die 10 verskene uitgawes van die Afrikaanse Woordelys en Spelreëls was. Of dalk was dit die taalstryders van ouds, of die eertydse NP, of die destydse Afrikaner-Broederbond of al die wit Afrikaanssprekendes wat al die vermeende foute gemaak het. Of die FAK of die ATKV of woordeboekmakers of terminologieskeppers. Wie ook al die foute sou gemaak het waarna die polities korrekte vingers deesdae so dikwels gewys word, noem hulle, maar moenie die taal die sondaar maak nie. Of was dit altemit Engels wat die vroue en kinders en bejaardes (van watter ras ook al) tydens die ABO in die konsentrasiekampe laat sterf het? Of Duits wat die Sjoa gepleeg het? Of Frans wat in die Napoleontiese oorloë Rusland binnegeval het? Of Arabies wat gyselaars onthoof?

Dit is tog onsin. Dit is mense wat ’n bepaalde lewensbeskouing het of ’n bepaalde beleid aanhang of bepaalde doelstellings het en toevallig ’n taal soos Afrikaans, Engels, Duits, Frans of wat ook al praat wat die “foute maak”. En dalk maak hulle foute in of met of ten opsigte van die taal, maar dit is gewis nie die taal se foute nie.

Gelukkig weet ek dat Carstens waarskynlik nie bedoel het wat hy glo gesê het nie; maar mense met sy agtergrond moet hul woorde dalk ’n bie­tjie beter tel. Afrikaans as volwaardige kultuurtaal is onder genoeg druk om nog die skuld gegee te word vir foute wat mense wie se (moeder)taal dit is, dalk gemaak het.

Tom McLachlan, Onrusrivier

McLachlan is ‘n vorige ondervoorsitter van die Akademie se Taalkommissie

Wie het toegang tot SA se deurtastende spioenasie?

Die “grootste lekkasie van geheime dokumente in demokratiese Suid-Afrika se geskiedenis” deur Al Jazeera bevat glo ‘n dokument wat deel is van die Suid-Afrikaanse spoke se Handboek van tegniese intelligensiebeleid en -prosedures.

Dié dokument is ‘n aansoekvorm wat agente in staat stel om ‘n reeks afloermoontlikhede te ontgin volgens Media24.

■ Meeluister in kamer – klankwaarneming;

■ Meeluister in kamer – videowaarneming;

■ Selfoononderskepping;

■ Faksonderskepping;

■ Telefoononderskepping;

■ Kloon van rekenaar-hardeskyf en ontleding;

■ Rekenaaraktiwiteit-monitering;

■ Internetonderskepping (e-pos); en

■ Fotografiese dienste.

Desnieteenstaande en ten spyte van ‘n deurtastende aantal beskikbare middele, is dit vreemd genoeg steeds onmoontlik vir staatsagentskappe om iets aan plaasmoorde en landelike veiligheid te doen.

Terwyl dit bekend is dat die VSA – wat oor soortgelyke middele beskik – hul data en ontleding aan ‘n buitelandse moondheid beskikbaar stel, is daar eweneens geen inligting oor wie toegang tot hierdie insameling het nie.

Is dit toeganklik vir die meer-as-honderd buitelandse spioene waarvan Al Jazeera ons vertel? En wat maak hulle hiermee? Uiteraard vrae wat Media24, die post-1994-verkoopsagent, nooit sal beantwoord nie, wat nog te sê vra.

Dat oud-terroriste en hul meelopers ons deesdae verseker dat die Nuwe Suid-Afrika “soewerein” is, is verdere rede tot kommer. As die land ooit “soewerein” was, sou hulle nooit aan bewind gewees het nie.

Jaar van die skaap of Eeu van die draak?

Die vieringe van die Chinese nuwe jaar wat die jaar van die skaap inlui, het pas tot ‘n einde gekom.

Fortuinvertellers in Hongkong sê die jaar van die skaap sal kalmer wees as die vorige jaar van die perd wat gekenmerk is deur katastrofiese lugrampe, wrede terreuraanvalle, globale politieke onstabiliteit, die Ebola-virus en oorloë.

Rusland, Indië en China, het intussen ‘n kragtige boodskap na die Weste gestuur: Dié drie lande is besig om ‘n komplekse trilaterale strategie op te stel wat’n netwerk van ekonomiese deurgange insluit, bekend as “Syroetes”.

Die nuwe Syroetes strek regoor Eurasië. Beijing is ook besig om ‘n maritieme weergawe, geskoei op die prestasies van Admiraal Zheng uit die Ming-dinastie, op te rig. Zheng was die bevelvoerder van ‘n vloot van meer as 200 vaartuie.

Moskou en Beijing beplan om ‘n nuwe hoë-spoed spoorverbinding, soortgelyk aan die Trans-Siberiese een aan te lê. Beijing is ook verbind tot sy groeiende strategiese vennootskap met Rusland wat kritieke finansiële en ekonomiese hulp betref. Terwyl sanksies Moskou in die gesig staar en ‘n rampspoedige olieprysoorlog dreig, is dit ‘n heel nuttige en voordelige vennootskap.

China se suidelike bure, te wete Afghanistan, is ten spyte van die 13-jarige Amerikaanse oorlog daar, vinnig besig om in die Chinese se hoëspoed ekonomiese baan ingetrek te raak, terwyl ‘n beplande China-Myanmar oliepyplyn as ‘n spelbreker beskou word in die herkonfigurasie van Eurasiese energiebehoeftes.

Dit is maar enkele projekte van die dolle vaart waarmee Beijing se leierskap gedefinieer word.

Die visie van ‘n nuwe, verbysterende infrastruktuur, sal China, Sentraal-Asië, die Midde-Ooste, en Wes-Europa verbind, in ‘n soort omgekeerde reis van Marco Polo, tot in Venesië.

Tien gebooie vir die nuwe Suid-Afrika

Tans word daar pogings aangewend om ‘n nuwe geloofsbelydenis, genaamd Belhar, bekonkel deur Allan Boesak en sulke snare, aan die drie tradisioneel Afrikaanse susterkerke op te dring. Daar moet glo saam met die tyd beweeg word.

Die tien gebooie is dalk die volgende teks wat herskryf sal word. Dit sou heiligskennis wees, maar niks word meer ontsien nie. Sonder om oneerbiedig te wees, word hiermee ‘n kykie gegee in wat moontlik in die vooruitsig is.

  1. Jy mag naas die ANC geen ander politieke party ondersteun nie.
  2. Jy mag geen ander beelde oprig as dié vir Madiba nie.
  3. Jy mag nie na vryheidsvegters as terroriste verwys nie.
  4. Sorg dat jy die ANC se hergeskryfde Suid-Afrikaanse geskiedenis as evangelie aanvaar.
  5. Eer diegene wat verraad teen die blankes gepleeg het.
  6. Jy mag nie kla as voorheen benadeeldes met moord wegkom nie.
  7. Jy mag nie beswaard wees as jou naaste vier vroue het nie.
  8. Jy mag nie moerig oor regstellende aksie, swart ekonomiese bemagtiging en grondherverdeling wees nie.
  9. Jy mag nie elektrisiteit gebruik asof daar genoeg is nie.
  10. Bowenal, jy mag nie eis dat daardie Nkandla-geld terugbetaal moet word nie.

Anton van Rhijn

Innibos se redes waarom hulle Steve nie meer nooi nie

In ‘n epos wat onlangs op Facebook geplaas is, verduidelik die bestuur van die Inniboskunstefees waarom Steve Hofmeyr nie meer by hul fees welkom is nie. Ons plaas dit hier omdat die inhoud eintlik vanself spreek. Nie net weerspreek dit die sogenaamde “grondwetlike waardes” waaroor al die polities korrektes so hoog opgee nie (meningsvryheid, artistieke vryheid), maar dit toon ook ‘n wanbegrip van waaroor musiek en kultuur uiteindelik gaan: ‘n bepaalde greep op die wêreld wat noodwendig ook iewers “polities” gaan wees. Dít waarvoor die linkses juis voorspraak maak, dat kuns “polities betrokke” moet wees, word deur die bestuur van die Innibosfees verbied!

Renske du Preez se brief aan Innibos:

Graag wil ek my teleurstelling bekend maak met die manier waarop julle kwansuis Afrikaans en die kultuur bevorder.
Steve was goed genoeg toe julle ‘n onbekende fees was. Afrikanerondersteuning het julle “op die map” gesit, en nou dat julle ‘n groot fees is, maak julle soos enige tiener, pa en ma se ondersteuning is nie meer nodig nie, ons sal op ons eie regkom.

Jammer dat julle soos die tieners, julle lesse op die harde manier sal moet leer.

Geen Steve, geen ondersteuning.

Trots Afrikaans.

Antwoord deur Sandra Jacobs van Innibosbestuur:

Liewe Renske
Dankie vir jou e-pos

Ek verstaan dat sy ondersteuners baie ontseld is dat ons nie vanjaar vie Steve genooi het om by innibos op te tree nie, maar laat ons asseblief toe om te verduidelik wat daartoe gelei het. Miskien sal dit jou ‘n bietjie beter begrip van ons situasie gee:

Ons het niks teen Steve as kunstenaar of mens nie maar ons beleid is baie eenvoudig dat ons nie gaan toelaat dat enige kunstenaar ons verhoë gaan misbruik om hul eie politieke beeld te bou nie. Moenie so naïef wees om te dink dat hy Die Stem gesing het bloot as ‘n mooi Afrikaanse volksliedjie nie! Steve is ‘n opportunis wat elke moontlike geleentheid gebruik om sy eie beeld te bou deur op die regte emosies te speel. Ons het van hierdie jaar af ‘n klousule in ons kontrak waarin kunstenaars moet onderneem om geen Godslasterlike of polities-sensitiewe inhoud in hul optrede in te sluit nie. Dit geld ook vir lirieke van liedjies, ens. Dit is ‘n gedragskode wat ons as billik en beskaafd beskou en Steve weier om hom daaraan te onderwerp. Hy het openlik gesê dat hy hom nie sal laat voorskryf wat hy van ‘n verhoog af gaan doen of sê nie. In die lig daarvan het ons besluit om hom nie uit te nooi nie. Dit is Steve wat daardeur homself uit Innibos weggelaat het. Weet ook verseker dat Innibos nie ‘n “Afrikaner” fees is nie maar ‘n Afrikaanse kunstefees vir alle Afrikaans-sprekende Suid Afrikaners van alle rasse en ook vir mense van ander taal- en kultuurgroepe wat die fees saam met ons wil geniet. Ons sal geen diskriminase van enige aard hier duld nie.

Jy moet dus vir Steve blameer as jy nie meer fees toe kan kom nie. Drie vrae aan jou: Sou jou plaaslike skool vir Steve uitnooi om Die Stem by hulle saalbyeenkoms te kom sing – nooit, want dit is nie die regte platform daarvoor nie! Dink jy dat jou kerk vir Steve sal uitnooi om Die Stem op ‘n Sondag oggend by die kerk te kom sing – nooit nie, dis nie die regte platform daarvoor nie. Dink jy dat die rugbyraad vir Steve sal uitnooi om Die Stem by ‘n toets te gaan sing – nooit nie want dit is nie die regte platform nie.

Waarom moet Steve toegelaat word om dit by ‘n kunstefees te doen wat uitsluitlik vir kulturele vermaak daargestel is.

Ons gaan nooit toelaat dat politiekery weer op ons verhoë gaan gebeur nie!

Dit is die enigste rede hoekom Steve nie by Innibos gaan optree nie – hy weier om by ons gedragskode in te val.

Laat ek dit asb duidelik stel; ons het niks teen Die Stem as lied nie. Baie van ons het daarmee grootgeword en dit het vir ons almal ‘n diep gesetelde nostalgiese betekenis. Dit is egter net so verkeerd om Die Stem op ‘n openbare verhoog te sing as om die ou landsvlag op die verhoog rond te swaai. Dit maak ‘n politieke “statement” en dit is onaanvaarbaar in die nuwe Suid Afrika en daarom sal ons dit nie op ons verhoë toelaat nie.

Dit is ‘n hartseer dag as mense toelaat dat een persoon hulle so kan breinspoel dat hulle wonderlike geleenthede soos kunstefeeste wil boikot. Ons (en al die ander feeste) werk al vir jare daaraan om vir ons eie kultuurgroep geleenthede te skep waar hulle die taal en kultuur kan uitleef. Dis omtrent al wat ons oor het! Innibos was nog altyd goed genoeg – en vir baie jare sonder Steve. Maar noudat hy alles kom bederf het met die Stem singery verlede jaar is ons nou ewe skielik die vark in die feëverhaal? Steve kan dit nie verdra dat Innibos die ruggraat gehad het om hom nie uit te nooi nie – die fees wat in sy eie woorde die grootste Afrikaanse gehoor in die wêreld is. Omdat hy suur is daaroor en waarskynlik in sy ego gekrenk is doen hy ‘n beroep op feesgangers om weg te bly van iets wat vir hulle belangrik geword het. Hoe kan enige iemand so verwaand wees! As jy jouself groter begin ag as die saak wat jy dien is jy op die verkeerde pad. Dit is hartseer dat Steve nie sy invloed wil gebruik om versoening te bewerkstellig in hierdie land in plaas van om verdeeldheid tuseen Afrikaanse mense en ook ander kulture te saai nie.

Dit sal jammer wees om julle as feesgangers te verloor maar jy moet vir Steve daarvoor blameer en nie Innibos nie. Ek vra maar net dat julle dit mooi oordink en al die faktore wat ek genoem het in ag neem. As al die belangrike feeste in SA vir Steve weglaat moet daar iets fout wees, nie waar nie? Dink jy dat verantwoordelike direksielede van feeste sommer so ‘n besluit ligtelik sal neem sonder dat daar baie goeie redes daarvoor is?

Ons gaan nietemin voort om ons bes te doen om Afrikaanse kultuur en taal te bevorder met puik musiek, toneel en woordproduksies. Ons volledige program word op 15 Mei bekendgestel.

Groete,
Sandra Jacobs
Media & Bemarkingsbestuurder
Innibos Nasionale Kunstefees

Rassehaat word deur die media aangemoedig

Rassehaat word op baie plekke aangeleer. Een daarvan is die media, wat skreiende dubbele standaarde besig.

Wanneer ‘n voorval soos by die Curroskool plaasvind, waar witmense die skuldiges is, is daar ‘n geskree in die media wat dikwels weke duur.

Wanneer talle blankes daagliks deur swartes aangeval, vermoor, verkrag en gemartel word, swyg die media egter soos die graf.

Hierdie verswyging van die ware vlakke van swart rassistiese haatmisdaad teen blankes gemik, wat in der waarheid die koers van blanke rassemisdaad ver, ver, ver oortref, word op leuenagtige wyse, ook deur Naspers, verswyg, en daar word vir blankes gelieg.

Ek wil nie rassistiese haatmisdaad vergoeilik nie, maar die dubbele standaarde oor wie die eintlike haatmisdadigers in SA is, skrei ten hemele. Geen wonder blankes voel bedreig en tree dan reaktief op nie.

So ook probeer die politici en die media vir ons wysmaak perdevye is soetkoek, deur die twak van die sogenaamde nie-rassige NSA aan ons te verkwansel.

Wynand Griesel

Suid-Afrika onder blanke beheer was ‘n reus in 1988

In 1988 het ‘n Duitser in boekvorm uitgegee hoe die Wit reus van Afrika in werklikheid gelyk het.

Ons en die wereld is ‘n rat voor die oë gedraai:

Kyk na die feite (verwysing 1988 tensy anders aangetoon):

In 1972 besit swartes in SA 360 000 voertuie. (Meer as al die swart state van Afrika saam!!!!!!!!!!)

Die maandelikse inkomste van swartes per kop in 1988 is R352/maand teenoor Malawi en Mosambiek met minder as R20 per maand.

In 1988 kon swart burgers ‘n ingewikkelde hartklepoperasie vir net meer as $1 ondergaan terwyl swart Amerikaners > $15000 moet betaal. In een Pretoriase hospital word tussen 2000 en 3000 van hierdie operasies per jaar gedoen.

In 1970 verdien swart arbeiders R1751 miljoen of 25,5% van die totale loongelde in SA wat styg tot R17 238 miljoen in 1984 (1000% groei) en 32,3% van totale lone in SA. In die 1986/1987-boekjaar betaal blankes R9000 miljoen belasting en die swartes R171 miljoen, Indiërs R257 miljoen en kleurlinge R315 miljoen.

Tussen 1962 en 1972 betaal die VN aan onderontwikkelde lande $298 miljoen teenoor SA wat $558 miljoen bestee aan die ontwikkeling van sy swart gebiede.

Die begrotingsbedrag vir swart onderwys styg jaarliks vanaf 1970 met bykans 30% meer as enige ander staatsdepartement.

Van 1955 tot 1984 styg die aantal swart skoliere van 35000 tot 1 096 000 dws een-en-dertigvoudig. In 1988 kan van die volwasse swart bevolking 71% lees en skryf teenoor 47% in Kenia, 38% in Egipte, 34% in Nigerië. Daar word gemiddeld deur die jaar 15 nuwe klaskamers per werksdag vir swart skoliere gebou.

In 1985 was daar 42 000 swart studente aan SA universiteite ingeskryf.

Daar is 5 swart universiteite en 28 inrigtings vir hoër onderwys wat deur die regering gefinansier word.

Soweto met sy bevolking van 1,2 miljoen het 5 moderne sportstadions teenoor Pretoria met sy 600 000 blankes wat 3 het. Soweto het 365 skole teenoor Pretoria 229. In Soweto in 1978 is daar 115 sokkervelde, 3 rugbyvelde, 4 atletiekbane, 11 krieketvelde, 2 gholfbane, 47 tennisbane, 7 swembaddens, 5 rolbalsale, 81 korfbalvelde, 39 kinderspeelparke en tallose gemeenskapsale, bioskope en klubhuise.

In Soweto in 1978 is daar 300 kerke, 365 skole, 2 technikons, 8 klinieke, 63 kindertuine, 11 poskantore en sy eie vrugte-en-groentemark.

In Soweto bou die blanke regering ‘n reuse hospitaal Baragwanath met 3000 beddens. Een van die grootste en modernste ter wêreld.

Sy 23 operasieteaters is voorsien van die beste toerusting wat geld kan koop.

Hier word swartes teen ‘n nominale koste van R2 vir ‘n onbeperkte tydperk behandel, opereer en kan herstel met die onderhoudskoste gedra deur blanke belastingbetalers en dit beloop meer as die Verenigde Nasies se kleinste lidlande se totale staatshuishouding.

Die hospitaal het 8000 mense in diens waarvan 450 voltydse dokters wat jaarliks 112000 binnepasiënte en 1,62 miljoen buitepasiënte behandel. 90% van die bloed word deur blankes geskenk.

In 1982 is nie minder as 898 hartoperasies nie hier gedoen.

Langs die Baragwantha-hospitaal is die St. John-oogkliniek, wêreldberoemd weens die behandeling van gloukoom, losgaande retinas, traumatiese oogbeserings en seldsame tropiese siektes.

Daar is in Soweto meer as 2 300 geregistreerde firmas, 1 000 taxi-ondernemers, 50 000 motoreienaars.

Dr Kenneth Walker, ‘n Kanadese arts, besoek Soweto en meld die volgende waarnemings:

  • Hy sien verskeie huise wat meer as R100 000 sou kos om te bou met veskeie BMW’s voor die deur.
  • Net 2% van die huise is krotte met die res wat netjiese geboue met grasperke is.
    As hy moes kies tussen die vervalle woonstelle van New York, Detroit of Chicago dan bly hy eerder in Soweto.
  • Hy word baie eerder siek in Soweto as in sommige Kanadese stede.
  • Hy sê die stad het meer skole, kerke, motors, taxi’s en sportvelde as menige onafhanklike Afrikastate.

Die regering bou 5000 huise per maand en stel wonings beskikbaar aan 92% swartes.

In 1978 bou die SA regering ‘n hoogs moderne hospital MEDUNSA op die grens van die onafhanklike staat Bophuthatswana teen R70 miljoen op 35 ha. In hierdie “stad”-in-die-kleine is daar woon- en slaapgeriewe vir manlike en vroulike studente waar swart dokters, tandartse, veeartse en para-mediese personeel opgelei word. Dit is die enigste gespesialiseerde universiteit van sy soort in Afrika en een van die weiniges in die wêreld gefinansier deur blanke belastingbetalers tot voordeel van uitsluitlik swartes. Feitlik alle studente wat hoofsaaklik uit die nasionale swart state kom se koste word deur die blanke regering gedra.

Die praktiese opleiding vind in die nabygelee Garankuwa-hospitaal plaas waar die hele spektrum van menslike kwale behandel word.

Garankuwa het fasiliteite vir nieroorplantings, isotope-eenhede, met gespesialiseerde laboratoriums waar 200 dokters jaarliks prakties opgelei word.

Sien die nakomelinge van die Boerepioniere – die blanke Afrikaners soos ons onsself noem het binne 300 jaar aan die suidpunt van Afrika ‘n modelstaat gebou met ‘n bykans Europese karakter en die grootste ekonomiese en militêre mag in Afrika. Doer ver onder aan die suidpunt die verste weg van al die Afrikastate vanaf die model Europa. Met Europa net om die draai van Noord-Afrika.

SA se ekonomiese betekenis vir die lande suid van die ewenaar is so groot dat sou SA verdwyn, sterf miljoene in buurlande van die honger.

In 1985 is daar 37 diesellokomotiewe, 40 stoomlokomotiewe aan buurlande geleen waar daar daagliks 6195 SAVD-goederewaens loop teenoor 944 in SA self.

SA lei die bemannings op vir die lugrederye van Swaziland, Botswana, Zimbabwe, Zaïre en die Comores.

In 1979 toe die treinverkeer na die Malawiese hoofstad Lilongwe deur rebelle onderbreek is, lewer die SA transportvliegtuie brandstof in dromme af om hulle ekonomie aan die gang te hou.

In 1986 besoek 80 000 swart sakemanne uit Afrika Kaapstad om handelstransaksies te beklink.

SA voorsien in die graanbehoeftes van sy buurlande en wyer. In 1980 ontvang Zambië 250 000 ton mielies, Mosambiek 150 000 ton mielies en 50 000 ton koring, Kenia 128 000 ton mielies en Zimbabwe 100 000 ton. Verder ontvang ook Angola, Ivoorkus, Malawi, Mauritius, Tanzanië en Zaïre SA graan. Minstens 12 state van Afrika is volgens die “Argus African News Service” so afhanklik van SA graan dat ‘n totale verbod op in- en uitvoer hulle ekonomies sal vernietig.

Ongeveer die helfte van Lesotho se manlike bevolking werk in SA, nl. 146 000 in 1983 en verdien R280,6 miljoen wat ongeveer die helfte van Lesotho se staatskas uitmaak.

In die sestigerjare tree 53 staatsamptenare van SA in raadgewende hoedanigheid in ons buurlande op nl. Lesotho, Malawi, Swaziland, Mosambiek en Botswana.

In 1983 stel SA 1 213 raadgewers beskibaar vir ‘n onbepaalde tyd aan die 4 tuislande.

In die 1982/83 boekjaar begroot SA vir R434 miljoen se hulp aan sy onafhanklike buurstate.

As mens die ontwikelingsprogram vir die selfregerende state binne SA byreken, beloop die blanke belastingbetalers van SA se hulp mee as R1 miljard. Per kop gereken ‘n absolute wereldrekord.

SA produseer meer elektriese energie as Italië, net soveel ru-staal as Frankryk, meer koring as Kanada, meer wol as die VSA, meer wyn as Griekeland en meer vis as Groot Brittanje.

SA treine loop op meer spoorlyne as Wes-Duitsland s’n, vervoer meer passasiers as Switserland, het ‘n beter stiptelikheidsrekord as Oostenryk, en voer motoronderdele uit na 100 lande.

SA myne boor tot die diepte van 3480 meter en hou die rekord vir die diepste loodregte skag nl. 2 498m diep in van die hardste rots ter wêreld.

SASOL staan aan die voorpunt van brandstoftegnologie uit steenkool en deel hul kennis met Duitsland, die VSA en Japan.

Die nakomelinge van die eerste blanke intrekkers asook latere Britse, Duitse, Portugese, Nederlandse, Franse en Griekse immigrante beloop tans 4,8 miljoen en het aan die suidpunt van Afrika ‘n supermoondheid geword.

Hervorming deur die afskaffing van verbode toegang vir nie-blankes vind voortdurend plaas. Treintoegang 1985, bioskope 1985, gemengde huwelike 1985, ens.

PW Botha die president se woorde: “Hoe meer hervorming ons deurvoer, hoe meer word ons verdoem. Hoe meer ons wegbeweeg van apartheid des te woedender word die internasionale kampanje teen ons…”

Ons word aangekla deur die wêreld dat ons ‘n polisiestaat is:

In SA 1,4 polisiemanne vir elke 1000 mense terwyl die wêrled soos volg lyk: Groot Brittanje 2,2, Israel 3,5, New York 4,3, en Moskou 10 per 1000. In SA is daar 16 292 Blanke polisiemanne teenoor 19 177 nie-blank.

Ons word daarvan aangekla dat ons politieke ootreders vermoor:

In 1979-1980 is daatr géén sterfgeval in SA tronke nie. In die vorige 10 jaar sterf daar 37 wat in ondersoekarres is teenoor 274 in dieselfde tydperk in Wallis en Engeland.

Ons word aangekla dat ons hongerlone betaal:

In 1974 is die gemiddelde maandelikse inkomste van swart arbeiders in SA $127 teenoor die $140 van die VSA wat die rykste land ter wêreld is, ‘n kortkop agter.

In 1988 vergelyk ons lone soos volg: 1kg rys in Johannesburg verteenwoordig 12 minute se loon teenoor 54 minute in Moskou. 750ml plantolie: 38 minute in SA teenoor 118 minute in Moskou. Dit is ‘n swart werker in SA teenoor ‘n blanke in Moskou.

Ons word aangekla dat ons duisende politieke gevangenes opsluit:
In 1983 is daar 127 sulke gevangenes in SA asook 11 wie se bewegings beperk is en verder 32 in huisarres.

Ons land ”Die skatkamer van die wêreld” is gesteel.

Dink weer voor jy jouself ‘n lojale ondersteuner van die vernietigende nuwe SA noem. – Koos Odendaal