landbou – Bladsy 8 – praag.co.za

Mulder sê boere word onregverdig benadeel

“Regeringsubsidies in die landboubeleid van sekere lande, plaas onregverdige druk op Suid-Afrikaanse kommersiële landbouers,” het dr. Pieter Mulder, VF Plus-leier en adjunkminister van landbou in Parys Frankryk gesê.

“Hierdie beskermingsmaatreëls maak dit onmoontlik vir Suid-Afrikaanse landbouers om op gelyke vlak met landbouers van hierdie lande mee te ding,” volgens dr. Mulder.

Dr. Mulder het hierdie standpunt gestel by ‘n vergadering van meer as veertig landbouministers wat tans in Parys Frankryk gehou word.

Die vergadering word aangebied deur die Internasionale Organisasie vir Ekonomiese-samewerking en –Ontwikkeling (OECD). Dit is die eerste keer in 12 jaar dat landbou-ministers van al die belangrikste landboulande in die wêreld so vergader.

“Omdat 47% van al Suid-Afrika se landbou-uitvoere na Europa gaan, is dit belangrik dat Suid-Afrikaanse landbouers se standpunte oor billike internasionale kompetisie en handel, by ‘n internasionale forum soos hierdie duidelik gestel word,” het dr. Mulder gesê.

Die meeste lande wat hulle landbouers so swaar met staatsgeld subsidieer en so die internasionale markte verwring, is in Europa.

Suid-Afrika het reeds in 1997 na ‘n vryer markstelsel in landbou beweeg en meeste beperkende regeringsmaatreëls afgeskaf.

Die ministeriële vergadering word vandag (Vrydag 26 Feb) voortgesit met ‘n bespreking oor die rol van regerings in die oplos van die wêreld se voedselprobleme. Een van die besprekingsessies hieroor sal deur dr. Mulder gelei word.

Die doel met die vergadering is om ‘n konsensus ministeriële verklaring (Communiqué) met landbou beleidstandpunte op te stel wat as riglyne sal dien vir voedselsekuriteit in die toekoms in die wêreld.

Александр Фильчаков

Landbouwette gaan hersien word

Veertien landbouwette van vóór 1994 en alle landbouwette wat na 1994 gepromulgeer is, gaan hersien word, het die minister van landbou gesê.

Tina Joemat-Petterson, minister van landbou, bosbou en visserye, was een van die sprekers by ‘n konferensie van Agri SA in Somerset-Wes.

Sy het gesê die wette is verouders en ontoepaslik. Volgens haar “neem dit nie die landbousektor vorentoe nie.”

Sy het ook gesê die huidige ekonomiese klimaat is nie in ag geneem is by die opstel van die Strauss-kommissie se bevindinge van 1996 nie.

Dié verslag het dat vryemarkdenkers die rigting in die landbou bepaal het.

Данильченко Харьков

Howe moet regmaak wat krom is

Terwyl die koppe nog gestamp word oor hoe goed of sleg die grondwet is, het ‘n paar belangrike hofsake weer laat blyk hoe belangrik dit is dat howe hul politieke onafhanklikheid en juridiese suiwerheid moet behou.

Waarskynlik die ingrypendste hofbeslissing het in die Grondeisehof gekom toe ‘n gemeenskap se eis op die plase van agt grondeienaars by Koster in Noordwes van die hand gewys is.

Van die belangrikste bevindings is dat die eisers wél kompensasie gekry het toe hulle oorspronklik hervestig is, en dat nie hulle of die staat die vermoë het om kosproduksie vol te hou op die grond wat hulle nou geëis het nie.

Omdat alle voormalige grondbesitters ‘n vorm van kompensasie ontvang het toe hulle hervestig het – ‘n feit wat dikwels deur die politici verswyg word – sal hierdie saak ‘n bepaalde impak hê. Die toets is dus nou of die kompensasie billik en redelik was, en nie dat hulle verskuif is nie.

Hierdie uitspraak volg kort op nog ‘n saak, dié keer uit KwaZulu-Natal, waar die huidige eienaars ‘n navorser aangestel het om te bewys dat die aanspraakmakers op hul grond geen historiese aanspraak daarop het nie. Dié feite is aan die Grondeisekommissaris oorgedra, wat egter halsstarrig ‘n hofsaak afgedwing en met koste verloor het.

Nog ‘n rigtinggewende uitspraak is ‘n hofsaak wat die DA teen die Matjhabeng by Welkom met koste gewen het. Dié hofsaak spruit uit ‘n mosie van wantroue, waarvoor die ANC ‘n stemming met die wys van hande afgedwing het, in plaas van ‘n geheime stemming soos die DA op geregtig was. Nou gaan die DA sy sin kry.

Die uitvoerende burgemeester, Mathabo Leeto, was al verskeie kere weens omstredenhede in die nuus. Sommer gou na haar aanstelling het ‘n herrie losgebars nadat haar dogter van die skool huis toe geneem is in ‘n brandweerwa.

Hierna is verbeterings van R1,5 miljoen aan haar huis van R70 000 aangebring, en kort hierna het sy aan die minister gesê sy was onbewus van die stad se rioolprobleme. Dit, terwyl Mathabeng waarskynlik die enigste munisipaliteit in die land is waar amptenare krimineel tereg staan weens versuim met rioolwerke.

Ten slotte het die Grondwethof beslis slagoffers van misdade wat uit die politieke geweldpleging spruit waaroor die Waarheids- en Versoeningskommissie beheer gehad het, inspraak moet hê by beslissings oor presidensiële kwytskelding.

Hierdie uitspraak kan op verskeie maniere vertolk word, veral in die lig daarvan dat talle weens hul politieke verbintenisse nooit vervolg is nie, al het hulle ook nie om vrywaring aansoek gedoen nie.

Weens die kategorie-beperking sal dit ook nie verhinder dat misdadigers steeds potensieel kwytskelding in ruil vir gunsies of politieke lojaliteite kan kry nie. Inspraak deur die slagoffers sou so iets in ‘n mate kon rem.

Teen hierdie agtergrond maak dit sin dat Afriforum ‘n regsfonds op die been bring, die burgerregtefonds, om die regering oor onregte in die howe te kan pak. Dit is veral verblydend dat die fonds in ‘n japtrap reeds ‘n halfmiljoen rand kon bymekaar maak. Boonop het Afriforum reeds die reputasie verwerf dat dit sake met koste wen, en so sal verseker dat die fonds ook nie sommer uitgeput sal word nie.

Maar, dan moet die onafhanklikheid van die regbank ten ale koste beskerm word.

Ongelukkig blyk dit dat die ander wigte en teenwigte, soos die Openbare Beskermer en die Menseregtekommissie, veel te wense oorlaat. Die howe is die laaste linie teen meerderheidsdiktatuur en om te verseker dat die regering in algemene belang regeer soos wat demokratiese beginsels vereis. Ongelukkig beteken dit dat die uitvoerende gesag se jagseisoen op die howe se onafhanklikheid oop is.

Book of Fortune

Sexwale wil met boere praat

Dr. Pieter Mulder, VF Plus-leier en adjunkminister van Landbou, Bosbou en Visserye en minister Tokyo Sexwale, minister van Huisvesting, het gister (17 Februarie 2010) gesprek gevoer oor minister Sexwale se uitlatings dat kommersiële boere wat van hulle werkers ontslae raak, die hoof oorsaak is van die groot plakkerskampe langs stede in Suid-Afrika.

Tydens die gesprek het minister Sexwale die wens uitgespreek om ook met Suid-Afrikaanse kommersiële landbouers oor die saak te praat. Dr. Mulder het hulle gesprek as positief en opbouend beskryf en onderneem om so spoedig moontlik so ’n gesprek tussen kommersiële landbouers en die Minister te reël.

Tydens die debat oor president Zuma se staatsrede het dr. Mulder minister Sexwale oor sy stellings dat kommersiële landbouers die hoofrede vir verstedeliking is, wat hy by ’n Parlementêre portefeuljekomitee gemaak het, gekritiseer. Minister Sexwale se stellings het ook heftige reaksie van georganiseerde landbouorganisasies uitgelok. Dr. Mulder het daarop gewys dat verstedeliking ’n internasionale verskynsel is wat by alle Afrikastede voorkom waar geen Suid-Afrikaanse boere is nie.

Dr. Mulder het verder geargumenteer dat die regering die afgelope vyftien jaar groot onsekerheid in plattelandse gebiede geskep het met hulle beleidsrigtings teenoor Suid-Afrikaanse kommersiële boere. “As die regering hierdie probleme aanspreek sal hulle verbaas wees oor die goedgesindheid en positiewe benadering by meeste boere om landelike gebiede te ontwikkel en om so te help om die verstedelikingstroom te vertraag,” volgens dr. Mulder.

Tydens die gesprek het minister Sexwale sy stellings verduidelik en aangedui dat misverstande opgeklaar kan word deur regstreeks met georganiseerde landbou hieroor te praat.

ANC slaan bal mis oor grondsake

“Stille diplomasie jeens Robert Mugabe se grondroof en versuim om die breë publiek in te lig oor die armoedegevolge van die uitdeel van onlewensvatbare lappies grond in ‘n marginale landbouland, eerder as grondpryse moet die skuld kry vir die regering se dilemma met grondhervorming.

“Terwyl die regering steeds volhou met sy stelling dat hy lewensvatbare kleinboere wil vestig, verstrengel probleme binne die Departement van Grondsake die grondhervormingsproses en word die blaam steeds, te midde van talle bewyse tot die teendeel, op boere geplaas,” aldus ds. Theunis Botha. Leier van die Christen-Demokratiese Party (CDP) en waarnemende voorsitter van die Christen-Demokratise Alliansie (CDA).

Botha het gereageer op ‘n stelling van die minister van landelike ontwikkeling en grondhervorming, Gugile Nkwinti, dat die regering nie die beginsel van vrywillige verkoper, vrywillige koper, kan bekostig nie.

“Boonop verplig die Suid-Afrikaanse grondwet die land om internasionale ooreenkomste te respekteer. Ook die Afrika-Kommissie vir Mense- en Groepregte erken eiendomsreg en dat die billike kompensasie by onteiening betaal moet word.

“Ons stel voor dat die regering eers ‘n behoorlik grondoudit hou, omdat verskeie gesaghebbende studies toon dat die 30 % teiken van swart besit lank reeds bereik is. Die regering se weiering om so ‘n oudit te hou lyk toenemend verdag.”

детские магазины

Boere se belangrike rol

“Dit is onbillik om van Suid-Afrikaanse kommersiële boere te verwag om meer werksgeleenthede te skep en so met landelike ontwikkeling te help as hulle geen sekerheid oor hulle toekoms het nie,” het dr. Pieter Mulder, VF Plus-leier en adjunkminister van Landbou, Bosbou en Visserye in die Parlementêre debat oor president Zuma se staatsrede gesê.

Landelike ontwikkeling is met reg een van die prioriteite van die regering. “In my kontak die afgelope nege maande met landbouers dwarsdeur die land, besef hulle die belangrikheid hiervan en bied hulle hulle hulp aan. Die kommersiële boere vra egter aan my hoe hulle meer werksgeleenthede kan skep en hulle boerdery kan uitbrei as hulle na vyftien jaar steeds nie seker is of hulle hul grond gaan behou nie,” volgens dr. Mulder.

“Daar heers ook groot onsekerheid oor veiligheid op die platteland met die groot aantal plaasmoorde. Waarom kan moorde op plase nie as afsonderlike polisie-statistiek gegee word nie? Die boerderygemeenskap aanvaar die rede is dat plaasmoorde, van wit en swart, nie vir die regering belangrik is nie,” het Mulder gesê.

Dr. Mulder het ook na die twintig Afrikastate verwys wat allerlei aanloklike aanbiedinge maak om Suid-Afrikaanse kommersiële boere te kry om by hulle te kom boer. Dit gee ‘n aanduiding van die groot waarde wat in die res van Afrika aan Suid-Afrikaanse kommersiële boere geheg word.

online casino eu

Spanning tussen voedselsekuriteit en politiek

As die negatiewe en positiewe faktore in die landbou tans opgeweeg word, swaai die skaal in die guns van die positiewe, volgens dr. Pieter Mulder, adjunk-minister van Landbou, Bosbou en Visserye.

Dr. Mulder het as spreker opgetree by die algemene jaarvergadering van die Caledon landbouvereniging. Hy het spesifiek gepraat oor die spanning tussen politiek en voedselsekuriteit en aangetoon hoe ondeurdagte en ideologies gemotiveerde grondhervorming voedselsekuriteit in Suid-Afrika bedreig.

“Die vestiging van bestaansboere is belangrik maar enigiemand wat in Suid-Afrika oor voedselsekuriteit praat en die rol van die kommersiële landbouers daarin ignoreer, is onrealisties,” het dr. Mulder gesê.

Hy het na die mnr Bingu wa Muthanka, president van Malawi en nuwe president van die Afrika Unie, verwys wat voedselsekuriteit as een van die belangrikste prioriteite vir Afrika uitgesonder het.

“Die waardering wat in Afrika bestaan vir ons Suid-Afrikaanse landbouers se vaardighede blyk uit die feit dat reeds 21 Afrikalande versoeke gerig het om Suid-Afrikaanse kommersiële landbouers by hulle te kom vestig. Politieke aktiviste in Suid-Afrika wat so maklik propaganda uitsprake teen ons kommersiële landbouers maak, moet hiervan kennis neem,” meen dr. Mulder

In sy toespraak het dr. Mulder ook minister Tokyo Sexwale gekritiseer oor sy stelling dat Suid-Afrikaanse boere die oorsaak is dat duisende mense na die stede beweeg.

“Om die boere te blameer vir probleme waarmee die regering sukkel, skep ’n negatiewe klimaat wat nie bevorderlik is vir samewerking en veiligheid op die platteland nie,” volgens dr. Mulder.

Verstedeliking is ’n internasionale verskynsels wat in alle Afrika-stede voorkom ongeag of daar kommersiële boere soos in Suid-Afrika is of nie.

Die duisende inwoners van die Oos-Kaap wat uit die ou Transkei en Ciskei na Kaapstad stroom, dikwels met die doel om stempatrone in daardie provinsie te beïnvloed, asook die miljoene immigrante uit Afrika kan op geen wyse voor die deur van die kommersiële boere gelê word nie.

Wat wel korrek is, is dat die regering die afgelope vyftien jaar groot onsekerheid in plattelandse gebiede geskep het met hulle beleidsrigtings teenoor Suid-Afrikaanse kommersiële boere. Dit is onbillik om te verwag dat boere in landelike gebiede moet belê en meer werk moet skep as hulle geen sekerheid het oor hulle grond, hulle veiligheid en selfs net die voortbestaan van hulle kinders se skole nie.

As die regering hierdie probleme aanspreek, sal hulle verbaas wees oor die goedgesindheid en positiewe benadering by meeste kommersiële boere om landelike gebiede te ontwikkel en om so te help om die verstedelikingstroom te vertraag.

сауны проекты Фильчаков прокурор

Plaasmoorde in Nederlandse pers

“Zuid-Afrika Jonge zwarte mannen martelen en vermoorden ongeveer honderd blanke boeren per jaar. In Zuid-Afrika worden gemiddeld twee boeren per week vermoord. Boerenorganisatie Agri SA luidt de noodklok.”

So begin ‘n berig in vandag se uitgawe van Trouw.

Die berig handel in wese oor die hofverskyning van die vermeende moordenaars van die Van Zyl-egpaar van Senekal, wat eers met “een vleeshaak” aangeval is voor hulle vermoor is.

Hierdie berig is die jongste in ‘n skynbare oplewing in die belangstelling oor die lot van kommersiële boere in Suid-Afrika. Die leier van minstens een klein politieke party het al aangedui dat hy kort na mekaar twee media-oproepe oor plaasmoorde uit Europa gekry het – een uit Nederland en een uit Spanje.

Die berig vermeld voorts dat Suid-Afrika deur sowat 750 tot 800 plaasaanvalle per jaar geteister word, wat ongeveer ‘n honderd sterftes per jaar oplewer.

Die berig lig ook die “patetiese” speurwerk in die land uit, en dat maar sowat 12 persent van die sake wat by die polisie aangemeld word, in ‘n veroordeling uitloop.

Volgens die berig meld Agri SA dat die plattelandse veiligheidsplan nie werk nie omdat te veel poilisiebeamptes nie hul werk doen nie, en dat te veel “rotten appels” in die polisie nie ontslaan word nie.

Trouw haal selfs een van Van Zyl se werkers aan oor wat hy tydens die begrafnis gesê het: We hebben lang samengewerkt. Hij was een goede man. Als ik een schaap kwijt was, hielp hij mij zoeken.”

free gambling games no deposit

Tokyo se retoriese kaf

Dit is met geen verbasing dat ek van Tokyo Sexwale se poging om die regering se nie-prestasie te probeer toesmeer, lees nie. Hy het volgens aanduidings aan die parlementere komitee oor huisvesting die boeregemeenskap beskuldig van ‘n menseslagting en dit vergelyk met wat in Haïti gebeur het.

Volgens hom is die mense van laasgenoemde land uit hulle huise omdat die grond sodanig “geskud” het en hier in ons land blykbaar omdat die boere die horde plakkers tans in informele nedersettings, van hulle plase gejaag het.

Dit plaas hom ook in die koor saam met die Malemas. Boonop laat dit mens wonder of hy voorspraak maak vir die presidentspos van die ANC. Ons het mos deur ervaring geleer dat na so ‘n ou stappie die een van Staatspresident die volgende is.

Sexwale reken dat hierdie nedersettings net deur eks-plaaswerkers bewoon word en nie deur buitelanders vanweë die swak grensbeheer die afgelope 15 jaar nie. Dit het meegebring dat hordes onwettige immigrante so ver as vanaf die Kongo by ons kom afpak het. Baie van die plaaswerkers kom vanaf Zimbabwe wat daar deur Mugabe saam met die grondeienaars van plase afgejaag is.

Baie van hulle was nie so gelukkig om die grens oor te steek nie en is deur mal Bob, ‘n troetelnaam vir die politieke dinosaurus, se waansinnige trawante vermoor. Baie van hierdie eks-plaaswerkers werk tans op plase tot in De Doorns waar xenofobie onlangs weer kop uitgesteek het.

Om die boere van so iets te beskuldig is niks minder as laakbaar nie. Ek het nog van geen werkgewer gehoor wat iemand ‘n werk en behuising aanbied en as hy nie langer werk nie en hy nog verblyfreg het nie. Is Sexwale bereid om dit op sy plasie in Franschoek vir my en my gesin te doen?

Die regering van die dag is al vir vyftien jaar besig met grondhervorming wat lyk asof hulle net plase aan uitverkoses soos Sexwale en van sy kaders oorhandig. Plase wat aan vorige benadeeldes gegee beland binne rekordtyd op die ashoop en word hierdeur nie-ekonomiese entiteite.

So verswak ons landbou-ekonomie jaarliks en sal ons toekomstig alle basiese stapelvoedsel moet invoer. Wat hy ook vergeet is dat sy regering die boeregemeenskap lankal uitverkoop het en baie boere finansieël ondergegaan het en noodgedwonge personeel moes verminder.

As ‘n sogenaamde ”suksesvolle” sakeman toon hy min begrip vir sulke kwessies en is sy uitlatings doodgewone retoriese kaf. Ons landbou is in ‘n haglike toestand en as hy dink dat die boer die werkverskaffer vir miljoene werkloses in informele nedersettings is, kan mens net wonder oor sy integriteit en ware bedoelings.

Die regering moet werk skep as deel van sy oorhoofse funksie deur die ekonomie te stimuleer sodat ons investering kry. Plaaslike markte moet beskerm word, andersins sal geen besigheid floreer nie, ingesluit die landbousektor. Hierdie basiese goed word nie gedoen nie en derhalwe sien die buitelandse belegger ons as riskant en ‘n onbetroubare vennoot. Daar’s hoevele ontluikende markte waar die risiko laer is.

Nee wat, Sexwale se opmerkings is deursigtig en tot die liberaalste van liberales sien teen die tyd ook al lankal deur mense soos hy se patetiese verweer vir sy regering se onbeholpenheid.

goldilocks and the wild bears Фильчаков прокурор

Sexwale blameer boere verkeerdelik

Minister Tokyo Sexwale is verkeerd as hy Suid-Afrikaanse boere blameer vir die regering se onvermoë om verstedeliking doeltreffend te bestuur en om huise aan duisende mense in informele nedersettings te verskaf.

Verstedeliking is ’n internasionale verskynsels wat in alle Afrika-stede voorkom ongeag of daar kommersiële boere soos in Suid-Afrika is of nie.

As die regering hierdie probleme aanspreek sal hulle verbaas wees oor die goedgesindheid en positiewe benadering by meeste boere om landelike gebiede te ontwikkel en om so te help om die verstedelikingstroom te vertraag.

купить куклы

Pasop vir die slange!

Twaalf jaar gelede het ek ook ‘n voorsmakie gehad van die verraderlike optrede van voormalige lede van nasionale intelligensie (NI). Vandag bevind sommiges hulle waarskynlik in een of ander spesialiseenheid van die polisie. Dit is waarskynlik daardie spul wat UG probeer toesluit het. Dit was ook daardie spul wat hulself deel van die sogenaamde Boeremag gemaak het, wat plofstof geplant het, en wat gesorg het dat goeie Boerseuns vandag in die tronk krepeer op aanklagte van sabotasie.

Hul tydverdryf is verdagmakery van leiersfigure om te verhoed dat behoudende Afrikaners hulself as etniese groep organiseer soos in die land se grondwet voorsien word.

In die laat negentigerjare het genl. Constand Viljoen vir pres. Nelson Mandela oorreed om ‘n bedrag geld (R13 miljoen) te bewillig om blanke boere na die omliggende buurstate te stuur. Die doel was eenvoudig om weer hoop aan lande soos Mosambiek, Tanzanië en later aan ander SAOG-lande te gee ná dekades se uitmergelende burgeroorloë.

Die projek sou daardie lande se ekonomieë prikkel – veral op landbougebied – wat sou kon meehelp dat die stroom onwettiges verminder kon word. Terselfdertyd sou dit ‘n geleentheid aan Suid-Afrikaanse boere verskaf om hul eie besigheid te diversifiseer, of self die geleentheid bied om van nuuts af te begin in lande waar hulle as beleggers gesien en waardeer word en nie as wit setlaars nie.

Vir Suid-Afrikaanse boere is dit altyd wenslik om hul risiko’s te versprei. Hier dink mens aan die politieke risiko, klimaat- en droogterisiko, gewasserisiko, markrisiko, arbeidsrisko, ens waarmee boere in ‘n riskante bedryf mee te kampe het.

Die Suid-Afrikaanse Kamer vir Landbouontwikkeling In Afrika (SACADA) is gestig onder die leiding van wyle senator Dries Bruwer, eertydse president van die TLU, bygestaan deur Piet Gouws, van die Vrystaatse Landbou-unie, en ‘n groep prominente landbouers. Vanweë my kennis van Oos-Afrika, asook my baanrekord op nywerheidsgebied, was ek ook genooi om deel van die projek te wees.

Ons was vuur en vlam vir die taak, want ons het geglo dat dit ‘n edel projek is wat net goed kon beteken vir die land. Maar helaas, dit was ons nie beskore om ons werk behoorlik te verrig nie.

Die Niassa-provinsie se hooglande in die noorde van Mosambiek was ons teikengebied en die eerste groep van 13 boere het hulle daar gaan vestig. Sacada het finansiële bystand verleen en ‘n baie goeie verhouding met die plaaslike goewerneur asook die kabinet gehandhaaf. Om die regte politieke klimaat en juridiese raamwerk vir die boere te skep het ons gereël dat ‘n bilaterale ooreenkoms met groot fanfare tussen die regerings van Mosambiek en Suid-Afrika onderteken word. Dit het goeie publisiteit geniet.

Hierdie ooreenkoms sou die boere in staat stel om hul landboutoerusting soos trekkers, vragmotors, stropers en ander bates belastingvry die land in te bring en weer landuit te neem. Hul Suid-Afrikaanse rande of VSA-dollars kon na willekeur die land uitgeneem of ingebring word. Hulle kon hul eie skole oprig en sonder inmenging bedryf, hulle kon hul jaggewere saambring, maar moes dit eers by die naaste polisiestasie laat registreer. Die owerheid en plaaslike gemeenskap moes spesifiek na die intrekkers se veiligheid en welstand omsien. Op hul beurt moes die boere hul beste lewer om voedselsekuritiet vir hul gemeenskap te bereik en binne die landswette bly.

Van meet af aan het vreemde elemente begin om ‘n skinderveldtog teen ons van stapel te stuur. Kort voor lank verskyn allerhande smeerstories oor Dries en myself in die pers en oor die radio. Die feit dat genl. Viljoen die outeur van die projek was, was al klaar genoeg vir lakeie om dit verdag te maak, veral gesien teen die agtergrond van die ‘94–verkiesing. My betrokkenheid by die Volkstaatraad het die gerug laat ontstaan dat ons ‘n volkstaat in Mosambiek wou stig. Selfs die buitelandse media is vol stories gestop om die verhouding tussen SACADA en die buurstate se regerings te vertroebel.

Hoewel Dries voltyds as hoof van die onderneming opgetree het, en ek onderhoof, het ons geen salaris vir ons dienste gevra nie. Allerhande vrae oor ons motiewe het die rondte begin doen. Ons is van nepotisme, wanbestuur en selfs geldverduistering beskuldig en ‘n obskure koerantredakteurtjie in Noord-Transvaal het ons by die Heath-Kommissie aangekla. Hoewel ons reeds ver gevorder het om ‘n langtermyn finansiële program te finaliseer, het Heath se betrokkenheid die hele projek verdag gemaak en gekelder. Ná twee jaar se ondersoek kon Heath se mense absoluut niks teen ons vind of inbring nie, want daar was niks. Maar ‘n staatsinstrument is as wapen aangewend om agterdog te saai om te verhoed dat “wit boere na Afrikalande uitgevoer word”.

Iemand het aan my verduidelik dat eertydse lede van NI nog by hul onderskeie netwerke ingeskakel was en aan wie hulle sappige wolhaarstories kon verkoop om aan die lewe te bly. Hierdie mense het hulle altyd as “regse” Afrikaners voorgedoen, want daardie kader van verraaiers is deur die NP-regering ingespan om teen die destydse behoudende Afrikaners te spioeneer, hul geledere soos slange binne te dring en verdag te maak. Sodoende kon die sogenaamde hervormingsprogram en magsoorgawe van die NP, soos deur die Broederbond ontwerp was, op koers bly.

‘n Slang kan ‘n ruimte deur ‘n baie klein opening binnedring om sy prooi te vergiftig.

Pasop vir die slange…!

betting without

Swart boere immuun teen Landbankterugnames

Die Landbank neem feitlik geen plase terug van swart boere wat nie hul lenings terugbetaal nie. Hierteenoor word streng kredietbeheer teen wit boere toegepas.

Oor die afgelope tyd is 25 plase deur die Landbank opgeveil, maar slegs 5 daarvan het aan swart boere boere behoort.

Maar volgens ingeligte bronne is daar "honderde swart boere" wat nie betaal nie en wie se plase tans aan regsoptrede blootgestel is. Die uitvoerende hoof van die Landbank, Phakamani Hadebe, beweer dat die bank R100 miljoen per maand weens hierdie wanbetalings verloor en waarskynlik binne drie jaar bankrot sal speel indien daar nie weer staatshulp kom nie.

Sowel Hadebe as die waarnemende voorsitter van die bank, prof. Herman van Schalkwyk, is bekommerd dat die Landbank se reputasie weereens 'n knou kan kry indien die skuld van swart boere nie ingevorder word nie. Ander banke in die privaatsektor sal nie meer bereid wees om daarmee sake te doen nie en die Landbank se skuldbriewe sal ook nie meer deur beleggers aangekoop word nie.

Die Landbank was die afgelope jare in die nuus weens die wanbestuur en korrupsie wat tot onlangs gegeld het nadat dié apartheidsinstelling, wat boere geslagte lank gedien het, onder transformasiebestuur gekom het.

Politieke druk op die Landbank om die rasprofiel van sy kliënte by invorderings in ag te neem, word deur die ANC-voorsitter van die portefeuljekomitee vir landbou in die parlement, mnr. Lulu Johnson, toegepas. Johnson het gevra dat daar weer 'n moratorium op die terugname van swart eienaars se grond ingestel moet word. Vanaf 2002-2005 het daar sulke moratoriums op die grond van swart eienaars gegeld.

Die Landbank meen nou dat die bank nie "sy politieke mandaat as ontwikkelingsbank" kan nakom sonder geld wat deur die parlement voorgeskiet word nie. Maar Nhlanhla Nene, die adjunkminister van finansies, het geensins te kenne gegee dat sulke hulp tans oorweeg word nie.

Die Landbank is wetlik verplig om binne drie maande teen wanbetalers op te tree en hul eiendomme terug te neem, iets wat tans in die geval van swart leners nie gebeur nie.

'n Vergadering van die landbouminister, Tina Joemat-Petterson, Gugile Nkwinti, minister vir landelike ontwikkeling en Pravin Gordhan, die finansminister, is deur die parlementêre portefeuljekomitee aangevra om dringend die kwessie te bespreek.

casino day Александр Фильчаков

Zuma moet roekelose uitsprake repudieer vra TLU

TLU SA se Adjunk-president., Louis Meintjes, is deur die landbou-unie afgevaardig om persoonlik die replieke van die ministers van Landbou en van Landelike Ontwikkeling en van Grondhervorming, in die Parlement by te woon.

Meintjes het vandag tydens TLU SA se Algemene Raadvergadering terugvoer gegee oor sy besoek, en gesê dit is bemoedigend om te sien dat landbou weer ‘n minister het wat geesdriftig is oor haar portefeulje. Die feit dat sy nie die blanke boere tot vyande wil verklaar nie, kan uiteraard net positief ontvang word. Net so is TLU SA ook positief oor die Minister van Landelike Ontwikkeling en Grondhervorming se planne om die platteland te ontwikkel, want dit kan net die plattelandse ekonomie bevoordeel.

Daar is egter sake in die parlement geopper, deur die betrokke ministers en ook die voorsitter van die portefeuljekomitee oor landbou, wat TLU SA minder opgewonde maak. Die indruk is telkens gelaat dat die ANC se Freedom Charter in baie gevalle geag word as gesag bo die land se Grondwet, en dat die hele proses ideologies gedryf word terwyl ekonomiese realiteite weer eens oor die hoof gesien word. Gedurige verwysing na die mislukking van die gewillige verkoper, gewillige koper-beginsel spel niks goed uit nie, veral as dit saamgelees word met uitsprake dat weer besin moet word oor die moontlikheid van onteiening. TLU SA in in hierdie geval ook teleurgestel oor die oënskynlike ommeswaai wat ‘n opposisieparty soos Cope oor hierdie saak gemaak het.

Byna oormatige klem is ook gelê op mikrolandbou, soos die geweldige ondersteuning wat vir opkomende boere en groentetuine betuig is, terwyl die kommersiële boere, wat tans 90% van die land se voedsel produseer, in ‘n groot mate tydens die parlementêre besprekings oor die hoof gesien word. “In wese sit ons sonder ‘n werklike kommersiële landbou begroting, en op hierdie stadium wil dit voorkom of daar nog nie ‘n duidelike skeiding is tussen die departemente van landbou en van grondherverdeling nie. Alhoewel die ministeries geskei is, lyk dit steeds of hulle gesamentlik opereer,” was mnr. Meintjes se opsomming van die begrotingsposte se besprekings.

Sekere teenstrydighede tussen die twee nuwe ministeries, en uitsprake van die voorsitter van die betrokke portefeuljekomitee, Lulu Johnson wat daarop neerkom dat hy beweer dat die boere die grond in elk geval gesteel het en daarom nie op enige vergoeding geregtig is nie, wys daarop dat president Zuma nog baie werk het om sy hele kabinet en administrasie op mekaar ingestel te kry, en veral in pas te kry met sy eie verklaring dat die land aan almal behoort: swart en wit. Hierdie boodskap het duidelik nog nie by al sy eie funksionarisse uitgekom nie, en mnr. Zuma behoort roekelose uitsprake soos dié van Johnson, onvoorwaardelik te repudieer.

Meintjes het tydens informele gesprekke met die minister en adjunk-minister van landbou kon ooreenkom tot spoedige verdere gesprekvoering.

Iran se kernplanne sal verkiesing oorleef

Selfs al verslaan die hervormer Hossein Mousavi president Mahmoud Ahmadinejad in Vrydag se verkiesing, is dit nie seker dat dit enige iets aan Iran se kernambisies gaan verander nie. Israel sal in ieder geval daarvan hou om die hoogsgeheime kernaanleg naby Isfahan uit te wis.

Dié aanleg wek kommer by kenners en daar is gerugte dat Benjamin Netanyahu en sy konserwatiewe regering reeds besluit het om Iran aan te val. Volgens die Israelse koerant Haaretz gee die premier die VSA tot die einde van die jaar om 'n onderhandelde skikking te bereik. Indien Amerika nie suksesvol is nie gaan Israel glo sonder Washington se goedkeuring optree.

Mohammed el Baradei, hoof van die IAEA, waarsku dat só 'n aanval katastrofies vir die magsbalans in die Midde-Ooste sal wees en militêre kenners meen dit is reeds onmoontlik om Iran se kernprogram uit te wis. 'n Aanval sal die Iranese eenvoudig meer vasberade maak om 'n kernbom te bou en die kernprogram is reeds só uitgebrei dat een aanval dit nie sal omkeer nie.

Westerse moondhede klou aan die skrale hoop dat Ahmadinejad Vrydag uitgestem sal word, maar die verskille tussen die vier kandidate oor die kernkwessie, is nietig.

Ironies genoeg is Iran, wat deur vele in die VSA as die grootste vyand beskou word, die mees pro-Westerse land, met die uitsondering van Israel, in die Midde-Ooste. Dié houding staan bekend as die Persiese paradoks.

Die verkiesingkwessies konsentreer hoofsaaklik op die ekonomie en 'n debat oor moraliteit, en nie op 'n moontlike kernoorlog nie. Die regse kandidaat, Mohsen Rezaei, 54, eerydse bevelvoerder van die Rewolusionêre Wag, is eerder daar om die dienende president se persoonlikheidsfoute te korrigeer, naamlik onvoorspelbaarheid en hardkoppigheid en hom op koers te hou.

Mehdi Karrubi, 71, nog 'n kandidaat en 'n godsdienstige leraar is 'n ander hervormer wat Westerse liberalisme voorstaan. Maar Mousavi, 'n vorige eerste minister, staan volgens ingeligtes die beste kans om Ahmadinejad, te vervang. Sy besuinigingsmaatreëls van 20 jaar gelede word postief deur ouer Iranese kiesers bejeën, alhoewel die toename in arrestasies en onderdrukking onder sy beheer, nie as so rooskleurig gesien word nie.

Hy is meer gesofistikeerd as Ahmadinejad en sal waarskynlik nie na 'n geheimsinnige "lig" verwys soos die president tydens sy toespraak in New York in die Algemene Vergadering-sitting van die VN in 2005 tot almal se verleentheid gedoen nie.

Die voordeel wat Mousavi het, is dat hy die polisie beheer en dus onbelemmerd geskenke kan uitdeel op sy veldtog. Sy gehoor ontvang glo tonne aartappels vir hul moeite om na hom te kom luister.

лобановский класс