grondsake – praag.co.za

Landbou en regering binne ‘n regering

Tydens die provinsiale grondberaad in die Vrystaat, na afloop waarvan Vrystaat Landbou ‘n klag van haatspraak teen die destydse hoof van Veiligheid en Sekuriteit in die Vrystaat, Jack Klaas gelê het, het ‘n spreker sydelings opgemerk dat Robert Mugabe gekry moet word om Suid-Afrika se grondhervormingsprogram te lei.

Hy is toegejuig.

Dieselfde het by verskeie ander forums gebeur.

Hierdie onverkwiklikheid het gekom kort na die regering, onder leiding van die destydse president Thabo Mbeki, ‘n landbou-ontwikkelingsplan met Agri SA onderteken het. Kort hierna, lynreg in stryd met die ondertekende dokument, ruk die minister van Landbou, Toko Didiza, ‘n dokument uit. Na groot ontsteltenis uit lanbdbougeledere het hierdie dokument ‘n besprekingsdokument geword.

Sedertdien is dit duidelik dat daar twee denkrigtings binne die regering is – ‘n populistiese sonder voete in die praktyk, en ‘n kleiner praktykgerigte benadering.

Die populiste beskou skynbaar die praktykgerigte insette as irrelevant, al is dit formeel deur die regering onderteken, of hoogstens as ‘n tydrowende lastigheidsfaktor.

Die dualisme is in ‘n mate vererger deur die departemente van landbou en van grondsake op Kabinetsvlak te skei.

Intussen wil die landbou standvastigheid in ‘n erg veranderende omgewing vind, sodat hul eie bestaan, asook dié van hul werkers, bestendig kan word en die land ‘n mate van voedselsekuriteit kan beleef.

Die jongste bontpratery oor eiendomsreg in die landbou is die jongste manifestasie van dié teenstrydighede.

Ongelukkig strek die ideologiese dwalinge oor ‘n wye front, soos die vrye teuels wat aan Julius Malema gegee is om “Skiet die Boere” te sing, herhaalde onkunde aan selfs die kant van die president wat skynbaar glo klein lappies grond kan so lewensvatbaar wees dat dit landelike armoede kan teenwerk, en vele meer.

Landbou en grondsake is gans te gespesialiseerde velde om salarisse aan gefrustreerde ideoloë te betaal, en dan dié ideoloë se indienshouding te regverdig deur van hul produkte as iets voor te hou wat nie maar bloot in die snippermandjie hoort nie.

Dit is goed en wel die Departemente van Landbou en van Grondsake trek van tyd tot tyd akademici in om te help met beleidsformulerings. Van hierdie mense word selfs oortuig dat dit die werklike hartklop van die departemente verteenwoordig, en is dan in besprekingsforums minder alarmisties.

Die ideologiese politieke kommissarisse is egter dié met die politieke invloed, en loop gereeld die tegnokrate uit ontkantposisies plat. .

Die gevolg is dat Suid-Afrika nou erg begin neig in die rigting van ‘n dupliserende regering.

Nie, soos die minister van Samewerkende Regering meen op munisipale vlak gebeur waar belastingbetalersverengings as noodmaatreël instaan vir onkapabel munisipale owerhede nie, maar op alle vlakke waar die land tegelyk uit die parlement en Lethuli-huis regeer word. In die proses is daar te veel teenstrydige belange wat gekoester word, en rig hierdie twee regerings saam minder uit as wat een regering behoort te doen. En al hoe meer sake beland in die howe.

free games bonus

ANC slaan bal mis oor grondsake

“Stille diplomasie jeens Robert Mugabe se grondroof en versuim om die breë publiek in te lig oor die armoedegevolge van die uitdeel van onlewensvatbare lappies grond in ‘n marginale landbouland, eerder as grondpryse moet die skuld kry vir die regering se dilemma met grondhervorming.

“Terwyl die regering steeds volhou met sy stelling dat hy lewensvatbare kleinboere wil vestig, verstrengel probleme binne die Departement van Grondsake die grondhervormingsproses en word die blaam steeds, te midde van talle bewyse tot die teendeel, op boere geplaas,” aldus ds. Theunis Botha. Leier van die Christen-Demokratiese Party (CDP) en waarnemende voorsitter van die Christen-Demokratise Alliansie (CDA).

Botha het gereageer op ‘n stelling van die minister van landelike ontwikkeling en grondhervorming, Gugile Nkwinti, dat die regering nie die beginsel van vrywillige verkoper, vrywillige koper, kan bekostig nie.

“Boonop verplig die Suid-Afrikaanse grondwet die land om internasionale ooreenkomste te respekteer. Ook die Afrika-Kommissie vir Mense- en Groepregte erken eiendomsreg en dat die billike kompensasie by onteiening betaal moet word.

“Ons stel voor dat die regering eers ‘n behoorlik grondoudit hou, omdat verskeie gesaghebbende studies toon dat die 30 % teiken van swart besit lank reeds bereik is. Die regering se weiering om so ‘n oudit te hou lyk toenemend verdag.”

детские магазины

Tokyo se retoriese kaf

Dit is met geen verbasing dat ek van Tokyo Sexwale se poging om die regering se nie-prestasie te probeer toesmeer, lees nie. Hy het volgens aanduidings aan die parlementere komitee oor huisvesting die boeregemeenskap beskuldig van ‘n menseslagting en dit vergelyk met wat in Haïti gebeur het.

Volgens hom is die mense van laasgenoemde land uit hulle huise omdat die grond sodanig “geskud” het en hier in ons land blykbaar omdat die boere die horde plakkers tans in informele nedersettings, van hulle plase gejaag het.

Dit plaas hom ook in die koor saam met die Malemas. Boonop laat dit mens wonder of hy voorspraak maak vir die presidentspos van die ANC. Ons het mos deur ervaring geleer dat na so ‘n ou stappie die een van Staatspresident die volgende is.

Sexwale reken dat hierdie nedersettings net deur eks-plaaswerkers bewoon word en nie deur buitelanders vanweë die swak grensbeheer die afgelope 15 jaar nie. Dit het meegebring dat hordes onwettige immigrante so ver as vanaf die Kongo by ons kom afpak het. Baie van die plaaswerkers kom vanaf Zimbabwe wat daar deur Mugabe saam met die grondeienaars van plase afgejaag is.

Baie van hulle was nie so gelukkig om die grens oor te steek nie en is deur mal Bob, ‘n troetelnaam vir die politieke dinosaurus, se waansinnige trawante vermoor. Baie van hierdie eks-plaaswerkers werk tans op plase tot in De Doorns waar xenofobie onlangs weer kop uitgesteek het.

Om die boere van so iets te beskuldig is niks minder as laakbaar nie. Ek het nog van geen werkgewer gehoor wat iemand ‘n werk en behuising aanbied en as hy nie langer werk nie en hy nog verblyfreg het nie. Is Sexwale bereid om dit op sy plasie in Franschoek vir my en my gesin te doen?

Die regering van die dag is al vir vyftien jaar besig met grondhervorming wat lyk asof hulle net plase aan uitverkoses soos Sexwale en van sy kaders oorhandig. Plase wat aan vorige benadeeldes gegee beland binne rekordtyd op die ashoop en word hierdeur nie-ekonomiese entiteite.

So verswak ons landbou-ekonomie jaarliks en sal ons toekomstig alle basiese stapelvoedsel moet invoer. Wat hy ook vergeet is dat sy regering die boeregemeenskap lankal uitverkoop het en baie boere finansieël ondergegaan het en noodgedwonge personeel moes verminder.

As ‘n sogenaamde ”suksesvolle” sakeman toon hy min begrip vir sulke kwessies en is sy uitlatings doodgewone retoriese kaf. Ons landbou is in ‘n haglike toestand en as hy dink dat die boer die werkverskaffer vir miljoene werkloses in informele nedersettings is, kan mens net wonder oor sy integriteit en ware bedoelings.

Die regering moet werk skep as deel van sy oorhoofse funksie deur die ekonomie te stimuleer sodat ons investering kry. Plaaslike markte moet beskerm word, andersins sal geen besigheid floreer nie, ingesluit die landbousektor. Hierdie basiese goed word nie gedoen nie en derhalwe sien die buitelandse belegger ons as riskant en ‘n onbetroubare vennoot. Daar’s hoevele ontluikende markte waar die risiko laer is.

Nee wat, Sexwale se opmerkings is deursigtig en tot die liberaalste van liberales sien teen die tyd ook al lankal deur mense soos hy se patetiese verweer vir sy regering se onbeholpenheid.

goldilocks and the wild bears Фильчаков прокурор

Zuma moet roekelose uitsprake repudieer vra TLU

TLU SA se Adjunk-president., Louis Meintjes, is deur die landbou-unie afgevaardig om persoonlik die replieke van die ministers van Landbou en van Landelike Ontwikkeling en van Grondhervorming, in die Parlement by te woon.

Meintjes het vandag tydens TLU SA se Algemene Raadvergadering terugvoer gegee oor sy besoek, en gesê dit is bemoedigend om te sien dat landbou weer ‘n minister het wat geesdriftig is oor haar portefeulje. Die feit dat sy nie die blanke boere tot vyande wil verklaar nie, kan uiteraard net positief ontvang word. Net so is TLU SA ook positief oor die Minister van Landelike Ontwikkeling en Grondhervorming se planne om die platteland te ontwikkel, want dit kan net die plattelandse ekonomie bevoordeel.

Daar is egter sake in die parlement geopper, deur die betrokke ministers en ook die voorsitter van die portefeuljekomitee oor landbou, wat TLU SA minder opgewonde maak. Die indruk is telkens gelaat dat die ANC se Freedom Charter in baie gevalle geag word as gesag bo die land se Grondwet, en dat die hele proses ideologies gedryf word terwyl ekonomiese realiteite weer eens oor die hoof gesien word. Gedurige verwysing na die mislukking van die gewillige verkoper, gewillige koper-beginsel spel niks goed uit nie, veral as dit saamgelees word met uitsprake dat weer besin moet word oor die moontlikheid van onteiening. TLU SA in in hierdie geval ook teleurgestel oor die oënskynlike ommeswaai wat ‘n opposisieparty soos Cope oor hierdie saak gemaak het.

Byna oormatige klem is ook gelê op mikrolandbou, soos die geweldige ondersteuning wat vir opkomende boere en groentetuine betuig is, terwyl die kommersiële boere, wat tans 90% van die land se voedsel produseer, in ‘n groot mate tydens die parlementêre besprekings oor die hoof gesien word. “In wese sit ons sonder ‘n werklike kommersiële landbou begroting, en op hierdie stadium wil dit voorkom of daar nog nie ‘n duidelike skeiding is tussen die departemente van landbou en van grondherverdeling nie. Alhoewel die ministeries geskei is, lyk dit steeds of hulle gesamentlik opereer,” was mnr. Meintjes se opsomming van die begrotingsposte se besprekings.

Sekere teenstrydighede tussen die twee nuwe ministeries, en uitsprake van die voorsitter van die betrokke portefeuljekomitee, Lulu Johnson wat daarop neerkom dat hy beweer dat die boere die grond in elk geval gesteel het en daarom nie op enige vergoeding geregtig is nie, wys daarop dat president Zuma nog baie werk het om sy hele kabinet en administrasie op mekaar ingestel te kry, en veral in pas te kry met sy eie verklaring dat die land aan almal behoort: swart en wit. Hierdie boodskap het duidelik nog nie by al sy eie funksionarisse uitgekom nie, en mnr. Zuma behoort roekelose uitsprake soos dié van Johnson, onvoorwaardelik te repudieer.

Meintjes het tydens informele gesprekke met die minister en adjunk-minister van landbou kon ooreenkom tot spoedige verdere gesprekvoering.