SABC gaan op plaaslike musiek fokus

Die plaaslike musiekbedryf het ‘n besluit deur die SABC verwelkom om hom tot 90 persent Suid-Afrikaanse musiek op sy 18 radiostasies te verbind.

Die SABC sê die besluit, wat vandag in werking tree, het ten doel om die verskeidenheid kulture in die land te weerspiëel.

Die musiek sal oor alle genres moet strek, met ‘n spesiale fokus op Kwaito, Jazz, Reggae en Gospel, het RSG berig.

Die Jazz-legende, Don Laka, die radiopersoonlikheid, Bob Mabena en die hip hop-kunstenaar, AKA het die skuif geloof en dit as ‘n oorwinning vir plaaslike musiek beskryf.

Talle luisteraars het egter die besluit op sosiale media bevraagteken.

Dié besluit is waarskynlik geneem omdat die rand se waarde teenoor buitelandse geldeenhede gesak het en dit te duur geraak het om tantieme te betaal.

Antonin Dvorák, jazz en Gustav Mahler

Na aanleiding van opmerkings deur ‘n musikus het Dan Roodt na Antonin Dvorák (1841-1904) se Negende of Nuwe Wêreld-Simfonie (1893) verwys (“Die Afrikaner as postmoderne vreemdeling,” Praag, 20 08.2013). Ek het sekerlik nie beswaar om kultureel breedweg met die Weste, veral Europa in sy historiese essensie, geassosieer te word nie. Ek is wél onvergenoegd met afrikanisering. Anders as met klassieke musiek vind ek geen aanklank by bv jazz nie.

Koos Human definieer klassieke musiek as “formele, ‘ernstige’ musiek wat ‘n sekere blywende waarde het en gekomponeer is deur iemand wat grondig teoreties onderleg is” (Die A tot Z van Klassieke Musiek, 1993, p 112-113). Dít is myns insiens kenmerkend van eerder Europese as Amerikaanse musiek. Jazz, daarenteen, word gedefinieer as “(Dans)musiek van Neger-Amerikaanse herkoms met gesinkopeerde ritmiek” (HAT, 2005, p 486). “Jazz: important type of popular music featuring solo virtuosic improvisation. It developed in the southern USA at the turn of the 20th century. Initially music for dancing, often with a vocalist, it had its roots in African-American and other popular music, especially ragtime” (Collins World Encyclopedia, 2003, p 481-482).

Breedweg kan ‘n mens sê dat klassieke musiek wesenlik Westerse en veral Europese musiek is wat deur melodie gekenmerk word. Jazz, daarenteen, is wesenlik swart of Afrika-musiek wat deur ritme gekenmerk word. Daar is myns insiens ‘n kulturele kloof tussen hierdie twee soorte musiek. My persepsie is ook dat swart musiek en musikante glad te geredelik hoog deur blankes aangeslaan word en dat politieke korrektheid hier ongetwyfeld ‘n rol speel.

Wayne Muller skryf: “Miskien begin ons deesdae al hoe minder die oë rek wanneer musiek van verskillende style en tradisies in ‘n mengelmoes saamgeflans word. Konserte van ernstige kunsmusiek kry soms teen die einde ‘n ligter trant met dalk ‘n tikkie jazz of tradisionele Afrika-liedjies” (Die Burger, 6 deser, p 9). Politiek speel hierin ‘n rol. Wat tradisioneel apart was, word saamgedwing en geïntegeer, dus multi-kultureel, divers en inklusief gemaak.

Met die genoemde Dvorák-simfonie moet daar ideologies omsigtig te werk gegaan word. Hierdie Tsjeg het van 1892 tot 1895 in Amerika deurgebring. Die probleem is dat hy nie duidelik tussen die aard, bv gehalte, van Tsjeggiese volksmusiek, wat hom sterk beïnvloed het, en dié van Amerikaanse swartes en Indiane onderskei het nie. Dvorák was van mening dat die heil en toekoms van Amerikaanse musiek by hierdie nie-wittes se inheemse musiek lê. Die spore van hierdie manie kan in sy Negende Simfonie gehoor word.

Wanneer die Amerikaners duur ondernemings soos ruimtereise aanpak, word dit nie vry van ideologie en propaganda gedoen nie. Dit is waarom Neil Armstrong tydens sy epiese vlug na en uitstappie op die maan in 1969 opdrag gehad het om ‘n opname van Dvorák se Nuwe Wêreld-Simfonie te speel. Die simfonietitel was vir die Amerikaanse owerheid aantreklik. Ook het dit die Amerikaners min geskeel dat dit ‘n Tsjeg se komposisie is. Vir hulle was dit eerder belangrik dat dit, soos Russel Botman dit sou stel, “inklusiewe” musiek was; dus dat wit en swart Amerikaners daarmee kon assosieer. Wesenlik was hierdie gebaar dus nog ‘n offer aan die hedendaagse god van politieke korrektheid.

‘n Verskynsel wat in die musiekwêreld opval, is die Amerikaners se onvermoë om ernstige, substansiële, klassieke musiek te skryf wat vergelykbaar met bv Europese, insluitende Russiese, klassieke musiek is. Hier laat ek buite rekening die talle Europese komponiste wat bv veral weens die Tweede Wêreldoorlog na die VSA uitgewyk het. Sommige van hulle het hulle goeie werk daar in hulle tradisionele idioom voortgesit, bv Arnold Schoenberg (1874-1951), maar ander, bv Erich Korngold (1897-1957), het ‘n vervlakkende koers ingeslaan en rolprentmusiek gekomponeer.

Pleks van hierop voort te borduur, volstaan ek met aanhalings uit twee bronne. My eerste bron, dié van Weaver, is ter sake as ons tipiese Amerikaanse (bv swart) musiek tot jazz reduseer. Dit kan aan onder meer politieke korrektheid toegeskryf word dat die Gautengse radiostasie Classic Fm 102.7 en veral die Kaapse Fine Music Radio 101.3 naas klassieke musiek ook jazz uitsaai. Maar daar is musici soos Simon Rattle (wat met ‘n Amerikaanse swarte getroud was) en Leonard Bernstein wat sonder beswaar albei soorte musiek absorbeer; iets wat ek nie met jazz kan doen nie. My tweede bron, dié van Mahler, toon aan in watter mate Dvorák hom oor die aardverskil tussen Europese volksmusiek en die musiek van Amerikaanse swartes misgis het.

Die eerste bron is Richard Weaver (1910-1963) se Ideas have Consequences (Chicago: University of Chicago Press, 1948/1984, 190p):

“Jazz … seems the clearest of all signs of our age’s deep-seated predilection for barbarism … Jazz was born in the dives of New Orleans, where the word appears first to have signified an elementary animal function. It was initially a music of primitivism; and we have the word of one of its defenders [Robert Goffin] that ‘jazz has no need for intelligence, it needs only feeling.’ But jazz did not remain primitive; something in the Negro’s spontaneous manifestation of feeling linked up with Western man’s declining faith in the value of culture. That same writer admits that ‘if one examines the fields of activity which have been reserved for art, one perceives that the creative work of our ancestors was under the impulse of a harmonious equilibrium between reason and sentiment.’ Jazz, by formally repudiating restraint by intellect, and by expressing contempt and hostility toward our traditional society and mores, has destroyed this equilibrium. That destruction is a triumph of grotesque, even hysterical, emotion over propriety and reasonableness” (p 85).

“It is understandable, therefore, that jazz should have a great appeal to civilization’s fifth column, to the barbarians within the gates. These people found it a useful instrument for the further obliteration of distinctions and the discrediting of all that bears the mark of restraint” (p 85-86).

“The driving impulse behind jazz is best grasped through its syncopation … what it indicates spiritually is a restlessness, a desire to get on, to realise without going through the aesthetic ritual. Forward to the climax, it seems to say; let us dispense with the labor of earning effects. Do we not read in this another form of contempt for labor? Is it not again the modern fatuity of insisting upon the reward without the effort? Form and ritual are outmoded piety, and work is a sacrifice. The primitive and the bored sophisticate are alike impatient for titillation” (p 86).

“Jazz has been compared to ‘an indecent story syncopated and counterpointed.’ There can be no question that, like journalism in literature, it has helped to destroy the concept of obscenity” (p 86-87).

“In view of such considerations it comes as no surprise to hear a statement that jazz is the music of equality and that it has made important contributions to the fight for freedom … it is only natural that the chief devotees of jazz should be the primitive, the young, and those persons, fairly numerous, it would seem, who take pleasure in the thought of bringing down our civilization. The fact that the subjects of jazz, in so far as it may be said to have subjects, are grossly sexual or farcical – subjects of love without aesthetic distance and subjects of comedy without law of proportion – shows how the soul of modern man craves orgiastic disorder. And it is admitted that what man expresses in music dear to him he will most certainly express in his social practices” (p 87).

Die tweede bron is Norman Lebrecht se Mahler Remembered (London: Faber and Faber, 1987, 322p). In 1910 in New York City het die komponis en dirigent Gustav Mahler (1860-1911) hom soos volg uitgespreek in ‘n onderhoud met die tydskrif The Etude:

“It seems to me that the popular music of America is not American at all, but rather that kind of music which the African Negro transplanted to American soil has chosen to adopt. It must be remembered that the music of the African savage, be he Zulu, Hottentot, Kafir or Abyssinian, rises but a trifle above the rhythmic basis. When these people, the ancestors of the present American Negroes, made their compulsory voyages from the jungles of the Dark Continent to the New World it should be remembered that they were in most cases savages pure and simple” (p 292).

“While I have the very greatest respect for the accomplishments of a few who have risen above their surroundings to high places and to distinguished attainments, I cannot subscribe myself to the doctrine that all men are born equal, as it is inconceivable to me. It is not reasonable to expect that a race could arise from a savage condition to a high ethnological state in a century or two. It took Northern Europe nearly one thousand years to fight its way from barbarism to civilization. That the Negroes in America have accomplished so much is truly amazing. In their music they doubtless copied and varied the models of the white people to whose households they were attached. Their love for song and their sense of rhythm assisted them in this. But to expect that they would evolve a new, distinct and original folk-song is preposterous. They are great imitators, I am told, but that is no reason why the American composer should imitate their distorted copies of European folk-songs. The syncopations introduced in Negro songs under the name of ‘ragtime’ are not original, but may be found in the folk-songs of Hungary and other European nations. Syncopation as a part of national folk-songs existed in Europe before the first Negroes were transported from Africa” (p 292).

“Just why the American composer should feel that he is doing something peculiarly American when he employs Negro folk-songs is difficult to tell. Hungarian composers are prone to employ gypsy themes, and the music of Hungary has become marked in this way so that it has become gypsy music and not Hungarian music. Surely American music based upon the crude themes of the red-skinned aborigines, or upon the appropriated European type of folk-song which the African Americans have produced, is not any more representative of the great American people of today than are these swarthy citizens of the New World representative of all Americans” (p 292-293).

“So long as young Americans have to content themselves with the kind of trashy popular songs which are ground out by the thousand every year and howled mercilessly in the music halls of the country, just so long will America be forced to wait for its great master in music” (p 293).

Nigerië steek SA verby as grootste Afrika-ekonomie

nigeriaNigerië het Suid-Afrika verbygesteek as Afrika se grootste ekonomie nadat die land syfers oor sy bruto binnelandse produk bekendgemaak het.

Volgens Nigerië se minister van Finansies was die BBP vir 2013 gelykstaande aan 510 miljard dollar, het RSG berig.

Dit is 40 persent meer as die vorige berekening van 292 miljard dollar. Suid-Afrika se BBP staan op 353 miljard dollar.

Nigerië sluit nou bedrywe in soos telekommunikasie, inligtingstegnologie, musiek, lugrederye en rolprentproduksies wat voorheen nie deel van die berekeninge was nie.

Nigerië se onlangse groeikoers van ses persent is ook ver beter as Suid-Afrika wat sukkel om ‘n groeikoers hoër as drie komma vyf persent te bereik.

Waarnemers het egter gewaarsku dat die syfers misleidend kan wees.

Die BBP per kapita is in Suid-Afrika aansienlik hoër en dat die verspreiding van welvaart in albei lande uiters oneweredig is.

Obama-musiekblyspel open in Duitsland

‘n Musiekblyspel oor Obama se “Yes we can”-verkiesingslagspreuk gaan hierdie naweek in Duitsland open.

Die blyspel sluit liefdesliedjies van die president aan sy vrou Michelle in en samesang met Hillary Clinton.

Selfs Sarah Palin en John McCain maak hulle buigings om die verloorders, die Republikeine, te verteenwoordig.

Dertig sangers, akteurs en dansers sal aan die verhoogstuk deelneem getiteld “Hope – the Obama Musical Story”.

Dit word in die Jahrhunderdtallekonsertsaal in Frankfurt gehou en sal in ‘n mengsel van Engels en Duits aangebied word.

Die gehoor sal uittreksels uit politieke toesprake asook aanhalings van die 2008-verkiesingsveldtog herken.

Jimmy Wilson sal die rol van Obama vertolk.

Twee ander musiekblyspele oor die president is reeds opgevoer elders. In Londen het “Obama on my mind” verlede jaar gespeel en in Nairobi “Obama, the musical”

play arabian nights game onlineтопкарго

PRAAG-soir?e met Malcolm Nay, Zanta Hofmeyr en Heleen du Plessis

Image

Zanta Hofmeyr en Malcolm Nay

Die redaksie van praag.co.za bied eerskomende Saterdagaand 19 September om 19.00 'n soirée aan met kamermusiek deur Dmitri Sjostakowitsj, gespeel deur die Musaion-trio. Dié trio bestaan uit drie van Suid-Afrika se beste en beroemdste klassieke kunstenaars: Malcolm Nay (klavier), Zanta Hofmeyr (viool) en Heleen du Plessis (tjello). Stuur so gou moontlik 'n e-pos aan musiek[by]praag.co.za indien u dit wil bywoon.

Die Musaion-trio (Malcolm May, klavier, Zanta Hofmeyr, viool en Heleen du Plessis, tjello) bestaan sedert 2002 en het landwyd en internasionaal bekendheid verwerf. Hulle optredes sluit in die Internasionale Kamermusiekfees in die Baxter, Kaapstad, Unisa-kamermusiekfees, Brahms-fees by UP, Rachmaninof-fees by die Universiteit van Stellenbosch en die Grachte-fees in Amsterdam , Nederland .

Ná ‘n periode van vier jaar se verblyf en verdere nagraadse studie by die Peabody Institute, van die John Hopkins Universiteit in die VSA, is die tjellis, Heleen Du Plessis terug in SA  en hervat die trio vanjaar weer hul bedrywighede  as kamermusiekensemble.

Die trio is in die verlede beskryf as “die voorste in die land” met lede wat elk individueel as soliste, gesamentlik ‘n ideale kombinasie vorm. Die twee gaskunstenaars wat saam met die trio optree is: Jacques Fourie (viool) en Elmarie van der Vyver (altviool).

Saterdagaand se program, wat aan huis van Dan en Karin Roodt gespeel word, is gewy aan kamermusiek deur die Russiese komponis, Dmitri Sjostakowitsj.

Dmitri Shostakowitsj Klavier Trio no. 2 op. 67

Andante-Moderato
Allegro non troppo
Largo
Allegretto (25 minute)

Dmitri Shostakowitsj Klavier Kwintet Op.57

Prelude
Fugue
Scherzo
Intermezzo
Finale (35 minute)

Dmitri Shostakowitsj Klavier Trio Op. 8 nr. 1

(10 minute)

 

и сауныФильчаков прокурор харьков

Dronk swart kunstenaar maak amok by MTV-musiektoekennings

Image

West gryp Swift se mikrofoon

Met 'n bottel duur brandewyn in die hand het swart musiekster Kanye West, 32, 'n vertoning gelewer by die MTV musiekvideotoekennings wat nie gou vergeet sal word nie. En dit was nie 'n musikale vertoning wat hy gelewer het nie.

Die aangeklamde hip-hop-kunstenaar, uitgedos in 'n blink hemp en Caterpillar-stewels, het tydens die country-sangeres Taylor Swift se bedankingstoespraak op die verhoog gestorm en die mikrofoon uit haar hand gegryp.

Die 19-jarige ster wat die beste musiekvideotoekenning gewen het vir You Belong To Me, het half verdwaas op die verhoog bly staan en toegekyk hoe West aan die gehoor skree dat die eerste prys moes gegaan het aan sy vriendin Beyonce vir Single Ladies.

Die gehoor was doodstil van skok en het uiteindelik begin boe. Swift het die petalje "interessant" genoem en gesê haar opgewondenheid het verdamp toe die mikrofoon by haar gegryp en haar prestasie afgemaak is.

West het glo reeds op die rooi tapyt by sy aankoms met die bottel Hennessy cognac gespog.

Beyonce het later die aand wel 'n toekenning gewen en die wit tiener weer op die verhoog genooi om haar bedankingstoespraak te kom klaarmaak onder luide applous.

Die dronk swart rapsanger is daarna uitgesmyt by Radio City Music Hall in New York waar die toekennings plaasgevind het.

Dis nie die eerste keer dat hy homself wangedra nie en het by 'n ander geleentheid ook skandes gemaak omdat hyself nie 'n toekenning gewen het nie.

Alhoewel Swift sê sy is nie kwaad vir West nie, doen daar "tweets", boodskappe op Twitter, die rondte dat sy erg ontsteld was en gehuil het agter die verhooggordyn na afloop van West se uitbarsting teen haar.

Die sangeres Pink was glo so ontsteld dat sekuriteit haar moes wegbegelei van West na die vertoning.

Sy het op Twitter laat weet 'Kanye West is die grootste stuk k*k op aarde. Haal my aan'. Katy Perry het hom ook getakel en gesê sy uitbarsting was soos om op 'n babakatjie te trap.

Maar die gevleuelde woorde van Britse aanbieder Russell Brand, was 'n openbaring. Kennelik beskou die sanger homself ook as 'n lid van 'n uitverkore etniese groep.

"Wel, die Jonas Brothers het my vergewe – hulle moet want hulle is Christene – en Barack Obama is nou president van Amerika, daarom, op 'n manier, kan en net sê wat ek wil en daarmee wegkom."

ABC-korrespondent Terry Moran het intussen die Twitter-sfeer laat opvladder met 'n boodskap dat president Obama West glo 'n "jackass" genoem het. Met die president se aanhang onder wit kiesers wat in vryval is, moes die Withuis seker 'n sug van verligting geslaak het dat Obama nie weer iets anti-wit kwytgeraak het nie.

Die opmerking deur die president is tydens 'n onderhoud met CNBC gemaak, en die ABC-korrespondent het glo voortydig 'n "tweet" uitgestuur van 'n deel van die onderhoud wat van die rekord af was, het ABC in 'n verklaring gesê en verskoning aangebied.

Die Withuis het nie dadelik kommentaar gelewer nie.

ударный гайковертАлександр Фильчаков прокурор

‘Jackson ‘n inspirasie’

Oud-president Nelson Mandela het blykbaar sy jare in die gevangenis oorleef danksy die feit dat hy voortdurend aan Michael Jackson gedink het. Hy het tydens ‘n ekslusiewe onderhoud met 'n Deense tydskrif in 2005 gesê die wit swartikoon bly vir hom steeds ‘n inspirasie.

“As ‘n mens agter tralies sit, dan vind ‘n mens krag op enige manier,” het die afgetrede president gesê. “Persoonlik het ek my krag van Michael Jackson geput.”

Madiba se emosionele krag het gekom daarvan om Jackson se plateloopbaan te volg. “Dit het baie moed geverg om die Jackson Five te los en ‘n sololoopbaan te begin, “ het hy gesê. “Ek het by myself gedink, as hy die moed het om dit te doen, kan ek ook die wil hê om aan te gaan.”

As hy nie aan Michael Jackson dink nie, dink Mandela aan Martha Stewart en put krag uit haar lewe. Jackson het in 1999 'n skenking aan die Nelson Mandelakinderfonds gemaak en in ruil daarvoor 'n toekenning ontvang.

 
Jackson is Donderdag op die ouderdom van 50 aan 'n hartaanval oorlede.

Tydens Jackson se hofsaak wat gevolg het op verskeie klagtes van molestering, het hy destyds in 'n radio-onderhoud met eerwaarde Jesse Jackson gesê hy het krag uit twee swart mense se verhale geput, naamlik dié van Mandela en Mohammed Ali.

Albei mans was volgens Jackson onskuldig aangekla net soos hy.

 

 

pearl necklaceДанильченко Юрий Брониславович

Iran se kernplanne sal verkiesing oorleef

Selfs al verslaan die hervormer Hossein Mousavi president Mahmoud Ahmadinejad in Vrydag se verkiesing, is dit nie seker dat dit enige iets aan Iran se kernambisies gaan verander nie. Israel sal in ieder geval daarvan hou om die hoogsgeheime kernaanleg naby Isfahan uit te wis.

Dié aanleg wek kommer by kenners en daar is gerugte dat Benjamin Netanyahu en sy konserwatiewe regering reeds besluit het om Iran aan te val. Volgens die Israelse koerant Haaretz gee die premier die VSA tot die einde van die jaar om 'n onderhandelde skikking te bereik. Indien Amerika nie suksesvol is nie gaan Israel glo sonder Washington se goedkeuring optree.

Mohammed el Baradei, hoof van die IAEA, waarsku dat só 'n aanval katastrofies vir die magsbalans in die Midde-Ooste sal wees en militêre kenners meen dit is reeds onmoontlik om Iran se kernprogram uit te wis. 'n Aanval sal die Iranese eenvoudig meer vasberade maak om 'n kernbom te bou en die kernprogram is reeds só uitgebrei dat een aanval dit nie sal omkeer nie.

Westerse moondhede klou aan die skrale hoop dat Ahmadinejad Vrydag uitgestem sal word, maar die verskille tussen die vier kandidate oor die kernkwessie, is nietig.

Ironies genoeg is Iran, wat deur vele in die VSA as die grootste vyand beskou word, die mees pro-Westerse land, met die uitsondering van Israel, in die Midde-Ooste. Dié houding staan bekend as die Persiese paradoks.

Die verkiesingkwessies konsentreer hoofsaaklik op die ekonomie en 'n debat oor moraliteit, en nie op 'n moontlike kernoorlog nie. Die regse kandidaat, Mohsen Rezaei, 54, eerydse bevelvoerder van die Rewolusionêre Wag, is eerder daar om die dienende president se persoonlikheidsfoute te korrigeer, naamlik onvoorspelbaarheid en hardkoppigheid en hom op koers te hou.

Mehdi Karrubi, 71, nog 'n kandidaat en 'n godsdienstige leraar is 'n ander hervormer wat Westerse liberalisme voorstaan. Maar Mousavi, 'n vorige eerste minister, staan volgens ingeligtes die beste kans om Ahmadinejad, te vervang. Sy besuinigingsmaatreëls van 20 jaar gelede word postief deur ouer Iranese kiesers bejeën, alhoewel die toename in arrestasies en onderdrukking onder sy beheer, nie as so rooskleurig gesien word nie.

Hy is meer gesofistikeerd as Ahmadinejad en sal waarskynlik nie na 'n geheimsinnige "lig" verwys soos die president tydens sy toespraak in New York in die Algemene Vergadering-sitting van die VN in 2005 tot almal se verleentheid gedoen nie.

Die voordeel wat Mousavi het, is dat hy die polisie beheer en dus onbelemmerd geskenke kan uitdeel op sy veldtog. Sy gehoor ontvang glo tonne aartappels vir hul moeite om na hom te kom luister.

модные рубашки для девочеклобановский класс

SAUK se berg skuld groter as vermoed

Die berg skuld van die SAUK is groter as wat voorheen vermoed is. Supersport word reeds byna R100 miljoen geskuld sê dië wat kennis dra binne die uitsaaier.

Nie net klein onafhanklike produksiehuise kry swaar nie, maar groter spelers in die bedryf ook. Die R100 miljoen wat die SAUK aan Supersport skuld is meestal vir PSL-wedstryde asook krieketuitsendings. Die belanghebbendes wou nie uitbrei oor die aard van die ooreenkomste tussen die SAUK en betaaltelevisie nie.

Blykbaar sal die SAUK die skuld vereffen as hulle 'n hulppakket van R2 miljard van die regering ontvang. Maar die hulp gaan nie gou opdaag nie omdat regeringsamptenare eers met die SAUK wil vergader om maniere te vind om die "uitdagings aan te spreek".

светтопкарго

Switsers weier swartes

Imageпневмоинструмент в ростове на донуФильчаков прокурор отзывы

Weg met Lindt!

ImageDie Switserse kwaadwilligheid wat deur die jongste uitlatings van St Gallen se boudirekteur ene me Beery, gedemonstreer word, moet met mening beantwoord word. Beery se valse uitlatings oor Paul Kruger is 'n openlike aanval op Afrikaners.

Daarom behoort Afrikaners sonder versuim alle Switserse produkte te boikot.

Slaan waar dit die seerste maak: Sjokelade. Hou dadelik op om die handelsmerk Lindt te koop en vra die supermarkte om die produkte te verwyder omdat die kwaliteit daarvan veel te wense oorlaat.

 
Daar is klaarblyklik reeds van die plakke sjokelade asook hasievorms en Kersvadervorms wat verouder is en 'n vreemde smaak ontwikkel het, maar ten duurste aan kopers aangebied word deur die ondersteuning van herhaaldelike TV-advertensies.
 
Ons is nie Switserland se ou sjokeladeasblik nie. Weg met Lindt! 
 
Messe waaronder Victorinox, Felco en Rubis behoort geboikot te word.

Ook alle horlosies soos IWC, Omega, Zenith, Longines, Oris, Zeno, Jaeger, TAG en Swatch.

online casino roulette freeтопкарго развод

Zille bekook plan vir armes

Helen Zille se plan om spesiale ekonomiese sones op te rig om werk te skep is met skeptisisme deur die ANC en die Kaapstadse Kamer van Koophandel begroet. Haar plan behels die skepping van uitvoersones wat aan beleggers die geleentheid sal bied om teen verminderde tariewe te opereer.

Sy het vroeër dié maand in haar premiersrede aangedui dat sy só 'n stap beoog. Sy het gesê beleggers is nie vyande van die armes nie, maar moet geleenthede gegun word om nie aan bande gelê te word deur moeilike wette en oormatige regulering nie. Sodoende kan arbeiders wat nuut tot die mark toetree 'n kans kry om ekonomies produktief te word.

Die ANC se Garth Strachan het gesê sy party sal die sones teenstaan. Hy het gesê sulke sones het nêrens elders gewerk nie want beleggers vra meer aansporingsmaatreëls terwyl werkers se regte vertrap word.

Albert Schuitmaker van die Kaapstadse Kamer van Koophandel het gesê minder as 40% van vryehandelsones is suksesvol. Hy het gesê sulke sones moet naby 'n groot afsetgebied geleë wees om suksesvol te wees.

"Met Suid-Afrika is die potensiële mark Afrika suid van die Sahara, maar dit het nog nie werklik vrugte afgewerp nie," het hy gesê. Hy het bygevoeg dat navorsing nodig is om vas te stel wat die voorwaardes is om sulke sones op te rig en die redes waarom hulle suksesvol is.

Zille het gesê die grondwet gee uitvoerige magte aan die provinsies.

"Ons moet wys dat ons beleggersvriendelike beleid beter geleenthede vir die werkloses bied. Die armes weet dit reeds. Dit is waarom hulle in sulke aansienlike getalle hierheen trek."

купить тамбов компрессоры, пневмолинииАлександр Фильчаков

Switsers raak verregaande twak oor Kruger kwyt

Paul Kruger se dae as 'n vryheidvegter is vir goed verby, ten minste in Switserland.

Die Boereleier wat die Britte die stryd aangesê het vir die beheer van die noordooste van Suid-Afrika, het sy erestraat Maandag in die Switserse stad van St Gallen verloor.

In 'n seremonie wat deur Suid-Afrikaanse diplomate bygewoon is, het die boudirekteur Elisabeth Beery "Kruegerstrasse" as "Duerrenmattstrasse" herdoop. Friederich Duerrenmatt was 'n moderne Switserse dramaturg.

Beery sê die verandering is 'n poging om rassisme te verwerp.

Kruger, waarna die goue Krugermunte ook vernoem is, het glo volgens die boudirekteur deelgeneem in die slagtings van swart Suid-Afrikaners en het deurentyd in sy lewe na hulle as "barbare" of erger verwys. Sy idees het, volgens Beery, latere apartheidsleiers inspireer.

Kruger is in Clarens, Switserland, oorlede in 1904.what to post on instagram for businessлобановский харьков

Eskom se kapitaalbehoeftes 10 keer groter

Eskom se kapitaalbehoeftes het 10 keer groter geraak die afgelope vyf jaar, van R11 miljard na R104 miljard in 2010, het Jacob Maroga Maandag gesê.

Daar is 'n groot tekort in hulle finansies selfs nadat die regering se befondsing en lenings ingereken word en dit verduidelik die instelling se interimaansoek om 'n tariefverhoging van 34% wat uit die verbruiker se sak moet kom.

Maroga het by die Nasionale Energiereguleerder van SA in Pretoria gepraat by 'n tweedaagse openbare sitting oor die aansoek om tariefverhoging.

Eskom het aansoek gedoen om 'n verhoging in die huidige finasiële jaar en beplan later die jaar 'n verdere verhoging om die balans van die driejaarprysmodel aan te vul. Maroga het gesê dit sal 'n interimoplossing wees, aangesien daar nog nie finaal op 'n befondsingsmodel besluit is nie.

Die model "sal die behoefte aan 'n ekwiteitsinspuiting van die regering en lenings van beleggers asook tariefverhogings balanseer", en sal teen September 2009 gereed wees. Daarna sal Eskom vir nog 'n verhoging aansoek doen.

Eskom het na indringende vrae van Nersa gesê hulle het nie "duidelike oplossings" vir die impak wat die voorgestelde verhogings op die armes sal hê nie, maar het dialoog voorgestel as 'n probleem opduik.

Solidariteit en die Intensiewe Energieverbruikersgroep het die hoë kostes van die semistaatsinstelling bevraagteken in hulle gedetailleerde aansoek. Kaapstad en die Nelson Mandela-munisipaliteit het die aansoek teengestaan omdat hulle meen dit is onregmatig.

Advokaat Graham Richards van die Nelson Mandela Bay Munisipaliteit het gesê Eskom ondermyn wetgewing omdat Nersa 'n statutêre liggaam is wat administratiewe besluite neem en nie die mag het om oor onwetmatigheid te beslis nie.

Deur die interimtariefverhoging toe te laat sal munisipaliteite blootgestel word aan litigasie omdat Eskom nie by tysbepalinge gehou het nie en ook nie genoegsame redes verskaf het om die stygings te regverdigsoos die wet vereis nie.

Die Kamer van Mynwese het gesê Eskom se aansoek om tariewe te verhoog, is vaag. Cosatu het ook die aansoek verwerp. Hulle industriële beleidskoördineerder, Jonas Mosia, het aangedui dat meer as 208 000 werkers hulle werke verloor het agv die finansiële krisis en "nou moet die armes die las van hoër elekrtisiteitstariewe dra".

Solidariteit het Eskom versoek om na hulle twee grootste kostes te kyk naamlik steenkool en personeel. Dirk Herman het die instelling gevra waarom hulle kostes so "astronomies" is en voorts direk gevra dat Eskom 'n ondersoek doen "omdat daar iets verkeerd is".

Sedert 2008 het die prys van steenkool met 60% geval. Herman het 'n 12% verhoging voorgestel wat bedryfskoste sal dek, afhangend van die uitkoms van die ondersoek.

Die sitting sal Dinsdag voortgaan en Eskom sal teen 25 Junie 'n besluit neem.
купить интернет магазин украинаФільчаков Олександр Васильович