Die eerste ondersese kabel in Suid-Afrika het op 27 Desember 1879 Suid-Afrika direk verbind aan Europa. Die verbinding is moontlik gemaak deur die East Coast cable of the South African Telegraph Company via Durban en Zanzibar na Aden.
Vandag word optiese vesel tegnologie gebruik om digitale data te versend en dit sluit telefone, internet en private dataverkeer in.
Die tweede fase van die Africa Coast to Europe- (ACE) ondersese kabel-projek het pas afgeskop vanaf die eiland Sao Tomé & Principe in die Golf van Guinee tot by Kaapstad.
Die Franse telekommunikasiegroep Orange en die ander konsortiumlede van die ACE-kabel sal die verbinding oor 5 000km aanlê en sal digitale dienste en breëbandinternetdiens in Afrika uitbrei.
Die ACE-netwerk verbind 15 Afrikalande met Frankryk, Portugal en die Kanariese Eilande.
Na voltooiing van die tweede fase, sal die ACE 17 000 km se kabel beslaan en 25 lande met hoëspoedinternet verbind.
Bestaande ondersese kabels wat Suid-Afrika met die res van die wêreld verbind, is die SAT-3- en WACS-kabels aan die Weskus en die Seacom- en EASSy-kabels aan die Ooskus.
Moderne kabels is gewoonlik ongeveer 25 millimeter in deursnee en weeg ongeveer 1.4 kilogram per meter vir die gedeeltes diep onder die see, wat die grootste deel in beslag neem en groter en swaarder kabels vir die vlakwater gedeeltes naby die strand.
