Etiket: Frankryk

Franse parlement stem ten gunste van nasionale noodtoestand

Die Franse parlement se laerhuis het ten gunste van ‘n uiteindelike nasionale noodtoestand gestem.

Teenkanting is deur linkse sowel as regse groepe aangeteken wat glo dat die ongewilde president dit kan uitbuit.

President François Hollande het ’n noodtoestand ná die terreuraanvalle verklaar waarin 130 mense in die hoofstad op 13 November verlede jaar dood is.

Dié jongste omstrede wysiging aan die land se grondwet is deur die regering ná November se aanvalle in Parys voorgestel.

Die maatreël sal aan veiligheidsmagte groter magte gee, en is deur 103 teenoor 26 ingestem.

Die nasionale noodtoestand sal aan polisie- en veiligheidsmagte die mag gegee om huise te deursoek en mense sonder geregtelike toesig onder huisarres te plaas.

Die parlement moet tans toestemming vir ’n noodtoestand gee wat langer as 12 dae duur, maar onder die nuwe maatreëls sal dit tot vier maande kan duur, waarna dit deur die parlement hernu moet word.

Indringers in Calais in kasteel gehuisves

Baie immigrante uit Calais in Frankryk se “Oerwoud” kan uitsien na uitnemende akkomodasie.

Van hulle sal gehuisves word in die kasteel by Tantonville, in die dorp van Haroué, in Meurthe-et-Moselle.

Die Prefek van Meurthe-et-Moselle het aan die einde van Januarie ‘n perskonferensie op die perseel gehou om besonderhede van die aantal “vlugtelinge” te gee en die ontvangsvoorwaardes van immigrante voor te hou.

Al die vlugtelinge in Frankryk is onwettig, maar die owerhede doen niks daaraan nie.

Die burgemeester van Tantonville, Serge Petitdant, het die aangekondiging bevestig en gesê: “Vyftien migrante vanaf Calais sal laat in Januarie by die Chateau du Clos tuisgaan,” het hy verklaar.

In wese is hy deur die Prefek gedwing om die aankondiging te maak alhoewel daar groot ongelukkigheid in sy kanton Haroué heers. Die meeste inwoners is fel gekant teen die indringers en hul luukse huisvesting.

Die Arelia-vereniging sal glo die indringers se hervestiging hanteer na die kasteel in Lorraine, die eerste uit Calais se “Oerwoud”.

Die Sosialiste se besluit is des te meer absurd na ‘n Britse hof se uitspraak dat die indringers uit Calais “nie vlugtelinge is nie”.

Die hof het oor die lot van vier jong asielsoekers beslis dat die meeste buitelanders wat uit Calais aankom met die bedoeling om hulle in die Verenigde Koninkryk te vestig, “nie vlugtelinge is nie”.

Britse regters is van mening dat die meeste ekonomiese migrante is wat probeer om die Engelse Kanaal oor te steek met die hoop om “ekonomiese voordele” in die Verenigde Koninkryk te geniet.

Die regters het in hul hofuitspraak verklaar dat baie van die Calais-immigrante waarskynlik nie vlugtelinge is nie.

“Inteendeel, hulle is immigrante wat weier om aansoek te doen vir die status van vlugtelinge in Frankryk as gevolg van die groter voordele wat hulle hoop om te ontvang in die Verenigde Koninkryk.”

Selfs die verlinkse vise-president van die Europese Kommissie Frans Timmermans het intussen toegegee dat sowat 60 persent van immigrante wat in Desember in Europa aangekom het, ekonomiese migrante is.

In werklikheid het peilings reeds aangetoon dat dit baie hoër is as net 60%. Meer as 90% is migrante wat uit armoede probeer ontsnap.

Ivoorkus-leier se verhoor kan tot nuwe spanning lei

Die voormalige president van die Ivoorkus, Lau­rent Gbagbo, het op die eerste dag van sy verhoor in die Internasionale Strafhof (ICC) skuld op alle aanklagte teen hom ontken.

Gbagbo het gesê hy is steeds die slagoffer van “neokoloniale inmenging” deur Frankryk.

Die verhoor kan tot hernude spanning in die Ivoorkus lei waar Gbagbo steeds gewild is onder sekere stamme.

Hy is Vrydag deur aanklaers beskuldig van die orkestrasie van “redelose geweldpleging”, waaronder moord en bendeverkragting deur sy ondersteuners, ten einde sy amp te behou nadat hy ’n verkiesing verloor het.

Dit het tot ’n burgeroorlog in sy land gelei.

Gbagbo (70) se medebeskuldigde, die jeugleier Charles Ble Goude (44), het ook skuld ontken en gesê hy erken nie die aanklagte nie.

‘n Burgeroorlog het in 2011 in die Ivoorkus gewoed vir vier maande lank toe Gbagbo geweier het om uit sy amp te tree.

Nagenoeg 3 000 mense het omgekom in gevegte. Frankryk, die voormalige koloniale heerser, is genoodsaak om militêr in te gryp om die wenner van die verkiesing, Alessane Ouattara, as president te kon inhuldig.

Die ICC-aanklaer, Fatou Bensouda, het gesê Gbagbo en sy binnekring het Moslems en mense van ander etnisiteite geteiken.

ISIS beplan aanvalle op EU ‘sagte teikens’ vanuit asielkampe

Die Islamitiese Staat beplan glo spesiale terreuroperasies op “sagte teikens” in Europa in die vlugtelingkampe op Europese bodem en Frankryk is die land wat die grootste risiko loop, het die misdaadagentskap van die Europese Unie gesê.

Die model is die gelyktydige skietery by verskeie plekke in Parys in November waar 130 mense omgekom het, met die meeste van die bloedvergieting in ‘n konsertsaal in die ooste van Parys, het ​​Europol verklaar.

Dit is moontlik dat soortgelyke operasies “tans beplan en voorberei word,” het Europol gesê in ‘n verslag wat vrygestel is Maandag tydens ‘n vergadering van EU-ministers in Amsterdam.

“Die wye verskeidenheid van moontlike teikens in kombinasie met ‘n opportunistiese benadering van plaaslik gebaseerde groepe skep ‘n groot verskeidenheid van moontlike scenario’s vir toekomstige terroristebedrywighede.”

Terwyl Sirië die middelpunt bly, het die Islamitiese Staat “kleiner skaal” oefenkampe in die EU se 28 lidlande en in die Balkan vir groter taktiese vryheid geskep, sê Europol.

Frankryk het geen bewyse van terreurindoktrinasiekampe op sy grondgebied nie, het die minister van Binnelandse Sake Bernard Cazeneuve aan verslaggewers gesê.

Terwyl die bedreigingsvlak “hoog” in Europa bly en “uiters hoog” in Frankryk, het hy gesê die Europol-assessering voeg niks by tot wat Frankryk reeds bekend gemaak het nie.

“Die probleem is nie nasionaal nie, dis Europees, dit is globaal,” sê Cazeneuve. Hy word gerugsteun deur inisiatiewe om wapenhandel, paspoortbeheer van alle reisigers na Europa en kriminele databasisse strenger te beheer.

Die “sagte teikens” sluit infrastruktuur soos elektriese verbindings, kernkragsentrales of vervoernetwerke in, het Europol gesê.

Hulpbron-nasionalisme raak warm in Niger

Hulpbron-nasionalisme is tans ‘n baie warm onderwerp in Niger.

Hama Amadou, ’n groot opposisierolspeler, wat ­toestemming het om in Februarie ’n kandidaat in Niger se ­presidentsverkiesing te wees, se poging om Maandag uit die ­gevangenis vrygelaat te word, het misluk. Hy het sy versoek tot die ­appèlhof gerig.

President Mahamadou Issoufou, ’n ­sleutelbondgenoot van die Weste in die stryd teen Islamitiese militansie in die brose Saharastreek, sal na v­erwagting daarin slaag om vir ’n tweede termyn verkies te word.

Kritici beskuldig hom egter daarvan dat hy ­toenemend outoritêr word, veral na die onthulling van ’n mislukte staatsgreep in Desember.

Amadou, wat eens op ’n tyd ’n bondgenoot van die president was, is in November, nadat hy uit ballingskap teruggekeer het, in hegtenis geneem nadat hy na bewering by ’n ­baba-handel sindikaat betrokke was.

Hy het die aanklagte in die openbaar ontken en sê sy aanhouding is ­polities gemotiveer.

Amadou is een van 15 kandidate wat Saterdag deur Niger se grondwetlike hof gekeur is om as kandidaat vir die ­presidentsverkiesing te staan. “Met die weiering om hom voorwaardelik vry te laat, het die bewind sy eerste uitklophou gegee,” het Souley Oumara, sy regsverteenwoordiger gesê.

Die appèlhof het geen redes vir sy besluit verskaf nie, en Amadou kan nou in die hooggeregshof appèl aanteken.

Niger se geheime diens het Amadou, asook lede van sy party en ander opposisieleiers ondervra.

Sedert die oliekrisis in 1973 maak Frankryk op kernkrag staat en hierdie uithoek van Afrika is noodsaaklik om sy nasionale belange te beskerm.

Ten minste driekwart van Frankryk se elektrisiteit kom van kernkrag, en maak die land meer afhanklik van uraan as enige land op aarde.

Niger is die wêreld se vierde grootste produsent van die erts na Kazakhstan, Kanada en Australië.

In 2009, het Reuters berig dat China daartoe verbind was om te $300 miljoen in ‘n uraanprojek te belê, maar geen uraan is uit die myn gehaal sedert vroeg 2015 nie en die myn is effektief gesluit.

Bykomend tot goedkoop uraanpryse, het verlangsaming in die Chinese ekonomie gelei tot ‘n 84% daling in Chinese belegging in Afrika in die eerste helfte van 2015, volgens die Financial Times.

China het tans min aptyt vir kapitale uitleg wat natuurlike hulpbronprojekte betref.

Tog is die Chinese uraanmyn een van die mees ondeursigtige sakepogings in Niger.

Tweede fase van ACE se ondersese kabel begin

Die eerste ondersese kabel in Suid-Afrika het op 27 Desember 1879 Suid-Afrika direk verbind aan Europa. Die verbinding is moontlik gemaak deur die East Coast cable of the South African Telegraph Company via Durban en Zanzibar na Aden.

Vandag word optiese vesel tegnologie gebruik om digitale data te versend en dit sluit telefone, internet en private dataverkeer in.

Die tweede fase van die Africa Coast to Europe- (ACE) ondersese kabel-projek het pas afgeskop vanaf die eiland Sao Tomé & Principe in die Golf van Guinee tot by Kaapstad.

Die Franse telekommunikasiegroep Orange en die ander konsortiumlede van die ACE-kabel sal die verbinding oor 5 000km aanlê en sal digitale dienste en breëbandinternetdiens in Afrika uitbrei.

Die ACE-netwerk verbind 15 Afrikalande met Frankryk, Portugal en die Kanariese Eilande.

Na voltooiing van die tweede fase, sal die ACE 17 000 km se kabel beslaan en 25 lande met hoëspoedinternet verbind.

Bestaande ondersese kabels wat Suid-Afrika met die res van die wêreld verbind, is die SAT-3- en WACS-kabels aan die Weskus en die Seacom- en EASSy-kabels aan die Ooskus.

Moderne kabels is gewoonlik ongeveer 25 millimeter in deursnee en weeg ongeveer 1.4 kilogram per meter vir die gedeeltes diep onder die see, wat die grootste deel in beslag neem en groter en swaarder kabels vir die vlakwater gedeeltes naby die strand.

Britse referendum: Meevaller of probleem vir EU?

Die Europese Unie verkeer onder groot druk en as die Britte stem om die blok te verlaat, kan volgende jaar erger wees.

Nie sedert 1989, die jaar toe die Berlynse Muur geval het en kommunisme in Oos-Europa, het geopolitieke omwentelinge die vasteland so kragtig geskud nie.

In teenstelling met daardie jaar van vreugdevolle vieringe, ook in die VSA, wat die weg gebaan het vir ‘n sprong vorentoe in Europese integrasie, wil die krisisse van 2015 dreig om die Unie uitmekaar te skeur.

Die uitbreiding na die Ooste deur NAVO onder aanvoering van die VSA, na die grense van Rusland, Oekraïne en Wit-Rusland skep aansienlike probleme en bly uiters ongewild by Europese kiesers.

Jean Monnet se verenigde Europa word eersdaags dalk uit dié vele krisisse gebore.

Politieke en ekonomiese skokke vanjaar oor ‘n toestroming van immigrante, die Griekse skuldkwessie, Islamitiese geweld en Russiese sanksies het gelei tot die terugkeer van grensbeheer in baie plekke, die opkoms van populistiese politieke kragte en ‘n kopseer vir Amerika.

Jean-Claude Juncker, wat sy EU uitvoerende raad as die “laaste kans Kommissie” beskryf, het gewaarsku dat die euro kan sneuwel as interne grense gesluit word, maar kiesers steur hulle min aan sulke melodramatiese uitlatings.

Juncker het die meeste van sy toesprake gewy aan krisisbestuur. Die Europese kiesers is egter ingelig genoeg om te besef dat hulle deur die EU onder Amerikaanse imperiale versugtinge gebuk gaan, soos om betrokke te raak in konflikte ter uitbreiding van Amerikaanse mag.

Duitsland se troue, linkse Sosialistiese bondgenoot Frankryk, het selfs Angela Merkel se oop-deur-beleid aangeval. Manuel Valls, eerste minister, het oor Merkel se beleid teenoor Siriese vlugtelinge opgemerk: “Dit was nie Frankryk wat gesê het ‘Kom!’ nie.”

Merkel se kritici raak al hoe getalryker. Italië se Matteo Renzi, gerugsteun deur Portugal en Griekeland, het haar direk teengestaan deur weiering om ‘n euro-sone bankdepositowaarborgskema te aanvaar.

Sy is egter steeds gewild vir haar besluit om ‘n direkte gaspyplyn vanaf Rusland na Duitsland te bekragtig. Die pyplyn na die arm suide van Europa is intussen geskrap.

Een voordeel is waarskynlik dat Europa se belangrikste leiers polities swakker gaan raak in 2016 en so besig gaan wees met binnelandse uitdagings dat hulle nie Amerikaanse diktate sal kan uitvoer nie.

Gegewe die Britse openbare teenkanting oor immigrasie, ‘n anti-elite bui en ‘n eeue-oue vermoede dat ‘n pro-Amerikaanse Europa aangeblaas word deur die media, is die referendum in die VK ‘n ongeluk wat wag om te gebeur vir sekere Angelsaksiese belanghebbers.

As Europa se tweede grootste ekonomie en een van sy twee hoof militêre moondhede, sal Brittanje se stem om die EU te verlaat, dalk die eerste stap wees om die vasteland saam te snoer teen ‘n inval.

Europese federaliste wil graag toesien dat ‘n “Brexit” die integrasionistiese verdeeldheid onder die lidlande weer oplos.

Meer waarskynlik, sal ‘n Brexit eise vir referendums elders laat toeneem, soos in Pole en Denemarke, te midde van bitter onderhandelinge tussen Londen en Brussel.

Regse partye beskou dié moontlikheid as ‘n meevaller om van die pro-Amerikaanse superstaat in Brussel ontslae te raak.

‘n Oorwinning vir Cameron is vol risiko vir Europa as ‘n geheel meen hulle, weens die eise wat die Britte sal stel om aan te bly.

Islamitiese terroriste val soldate in Mali aan

’n Organisasie wat jihadistiese webtuistes monitor, berig dat Al-Kaïda se tak in Noord-Afrika aanvoer dat die ekstremistiese groep, Ansar Dine, barakke in die noorde van Mali aangeval het.

Die aanval was in die stad, Nione in die Segou-streek, volgens die nuusagentskap AP.

Verskeie soldate is dood, ander is gewond en die aanvallers het wapens gesteel.

Volgens die Islamitiese ekstremiste is die aanval deel van die operasie wat daarop gemik is om Franse magte uit die land te verdryf.

Intussen is die Radisson Blu-hotel weer heropen, het Reuters berig. Die hotel is Dinsdag in Bamako, Mali heropen na ‘n terreuraanval.

Dit is die eerste keer dat die hotel sy deure weer vir gaste oopstel nadat dit in November deur gewapende Islamitiese terroriste aangeval is.

Aanval op Franse onderwyser as terreurdaad bestempel

‘n Kleuterskoolonderwyser naby Parys, Frankryk met ‘n mes aangeval deur ‘n man wat beweer dat hy namens die Islamitiese Staat (ISIS) optree.

Die voorval het Maandagoggend op die skoolgronde van ‘n skool in Aubervilliers, in die buitewyke van Parys, gebeur, het Reuters berig.

Volgens wetstoepassers het die verdagte die onderwyser in sy nek gesteek en gesê die aanval is ‘n gebaar van ISIS.

“Dit is Daesh. Hierdie is ‘n waarskuwing,” het die man in ‘n klapmus glo aan sy slagoffer gesê voordat hy gevlug het. Daesh is die Arabiese naam vir ISIS.

Die onderwyser is nie ernstig beseer nie, maar hy is in die hospitaal opgeneem.

Die voorval volg ‘n maand nadat 130 mense in ‘n veelvuldige gekoördineerde terreuraanval in Parys dood is.

Verlede week was daar ook ‘n mesaanval by ‘n Londense moltreinstasie wat deur die polisie as ‘n terreuraanval bestempel is.

Karel Combrinck: Werfbobbejane

Om aan te sluit by die stuk oor Volksmoord en terrorisme op Praag van 10 Desember.

Vir liberaal in die sin van vry wees om te dink, te sê en te doen, is veel te sê. Die geskiedenis van die mensdom is een lang ononderbroke vryheidstryd : Vryheid van slawerny, vryheid van imperialismes, vryheid van ‘n beklemmende, uitmergelende en magsugtige kerk. Daarom is dit des te meer tragies dat in hierdie 20ste en 21ste eeu die mens hom willens en wetens oorlewer aan die slawerny van allerlei ideologiese absolutismes, die ergste waarvan miskien is die linksliberale despotisme wat die afgelope dekades in die Weste vaardig is. Die kwalifikasietjie “links” plaas op die begrip liberaal ‘n heel ander perspektief en laat ons neig in die rigting van inderdaad die teendeel van liberaal, nl. diktatuur en dwingelandy.

In Westerse lande is daar vandag nie meer werklik sprake van liberale regerings nie. So te sê almal is linksliberaal met batterye van beperkende en dwingende maatreëls en kodes en wette wat mense wil kondisioneer en hulle vryheid van spraak en denke aan bande wil lê. Onder die dekmantel van linksgelaaide brabbeltaal soos “haatspraak” bestaan daar krasse wette oor wat ‘n mens oor wie mag sê, of liewer nie mag sê nie. Van vryheid van spraak is daar dus maar net in hoogs beperkte mate sprake. In Frankryk is daar teen Franse nasionaliste vervolgings, boetes en, skorsings om as kandidaat in verkiesings deel te neem, dus teen mense wat dit durf waag om bv. te sê dat Frankryk deur Moslems ingeneem of  beset  word. Het George Orwell nie dekades gelede die begrip “Thought police” ontwikkel nie?

In Amerika, wat veronderstel is om die mees vrye land ter wêreld te wees, word kinders met busse van bakboord na stuurboord gekarwei ten einde hulle te dwing om met swartes saamgehok te wees. Van watter vryheid kan daar sprake wees as ‘n mens nie meer die reg het om te besluit waar en hoe en hoe jou kinders opgevoed word nie?

Wêreldwyd is die media-instrumente van sensuur wat diegene wat nie bloot napraat nie, die mond snoer. Watter kanse is daar om in die New York Times of Le Monde of Die Burger ‘n sienswyse te belig wat nie in die linksliberale dwangbuis pas nie? Inteendeel is die media grootliks die bewakers van linkse ideologie wat dit as hulle roeping beskou om enigeen wat nie saampraat en napraat nie, te ostraseer en te verguis. Hemel sy dank is daar vandag die internet wat tot ons redding kom voor die ewigdurende polêre duisternis van breinlose konformisme op ons toesak, benouend en saai.

En dit bring ons by daardie mekka van linksliberale dwangpolitiek, die Rommelrepubliek: Dwang om mense van bepaalde rasse in diens te neem en kwotas vir die persentasies van jou werkers wat wit mag wees, dws min of meer geen. Voorskrifte oor wie bevorderings mag kry op grond van hulle rasseklassifikasie. Voorskrifte oor wie waar moet skoolgaan en in watter taal hy onderrrig mag word. Voorskrifte oor in watter taal aan ‘n universiteit gedoseer moet word, wie in universiteitsposte aangestel mag word, watter taal in ‘n koshuis gepraat mag word. Voorskrifte en vereistes oor die samestelling van sportspanne, behalwe as ‘n span reeds volledig swart is. Dan mag hy maar swart bly. ‘n Onlangse berig dui daarop dat die rommelregering ‘n einde wil maak aan « apartheidgeïnspireerde » woonbuurtes, behuisingskomplekse en aftreeoorde.

En nou net pas weer: ‘n Nuwe gesondheidsversekeringstelsel met voorskrifte oor die mediese sorgversekering waaraan jy mag behoort, voorskrifte oor hoeveel jy moet betaal, wie moet betaal (raai wie) en wie nie hoef te betaal nie (raai weer wie), voorskrifte oor watter dokter jy moet raadpleeg en in watter hospitaal jy behandel (of mishandel) moet word. En dit alles dra die slaafse goedkeuring weg van die klas van linksliberale Afrikanerintellektuele, akademici en meningsvormers wat in ons samelewing die morele septer swaai. Hoe lank gaan dit nog wees voordat hulle aan ons begin voorskryf met wie jy mag trou of saamleef en wat jy in jou slaapkamer mag doen of nie doen nie?

En hoe kan dit juis anders met die gehalte van linksliberale akademici aan ons universiteite en die sg. “meningsvormers” van Die Burger, Beeld ens. wat die morele en ideologiese septer swaai in ons samelewing? Wim de Villiers se viserektore, Leopoldt van Huyssteen, Arnold Schoonwinkel, Eugene Cloete en Nico Koopmans sit soos vier sirkusbobbejane op ‘n stok en beaam maar net skril sketterend wat hulle meester hulle voorsê: “Transformeer! Transformeer! Transformeer!” Sou hulle ook in hulle studentedae al deur die Broederbond uitverkore gewees het om eendag in posisies van “leierskap”, eintlik napratery, te wees? Dis mense wat van beter behoort te weet, wat rigting moet aandui, wat die lig op die pad van ons gewone sterflinge moet wees maar wat instede daarvan ons net nog verder die verderf in lei, deels omdat hulle gedwing word en deels omdat hulle voel dis “die regte ding om te doen”. Natuurlik sal hulle hulle ruggraatlose onderdanigheid probeer vergoelik met linkse slagspreuke. Die vier akademiese primate van die linksliberale apokalips.

Die pasafgelope verkiesing in Frankryk toon duidelik dat minstens daar ‘n groot gedeelte van die publiek immuun raak teen die afgesaagde formules van die linkse media en politici. Wat ‘n welkome kentering en verfrissende nuwigheid. Maar daar is nog ‘n lang pad om te loop.

Alles lei op die ou einde na die werklike maghebbers aan die bopunt: die wêreldoligargie van groot kapitaal wat net nooit sal duld dat hulle belange bedreig word deur mense met ander sienswyses as dié wat hulle voorskryf nie. Minstens dít het Karl Marx ons geleer.

In sy ergste vorm word die gedienstigheid aan dwangbuispolitiek mettertyd ‘n perversiteit of obsessie, of inderwaarheid ‘n patologie. Mense soos Amanda Gouws of Piet Croucamp of Gerrit Olivier is so verstrengel in linksliberale denkbeelde, so verstar en so gekondisioneer dat hulle net nie meer sin maak nie. As ‘n mens dermate van jou intellektuele vryheid afstand doen, dan funksioneer jy nie meer normaal nie. Dan  word dit ‘n siektetoestand. In films en ander fiksie word sulkes dikwels as « zombies » beskryf.

Pas het skrywer vir die eerste keer geluister na ‘n opname van ‘n gesprek met Piet Croucamp en was verslae oor die absolute rioolvlak van sy betoog. Is dit hoe die nuwe Afrikaanse intellektueel lyk ? Neweprodukte van FW De Klerk en Nelson Mandela se rommelrewolusie. Met sulke « intellektuele » teenwoordig is dit geen wonder nie dinge word by die dag net erger en erger.

Linksliberale akademici van die Universiteit van stellenbosch aan't werk
Linksliberale akademici van die Universiteit van stellenbosch aan’t werk

6,8 miljoen stemme vir Franse Front National: ”n verloorder wat swaar weeg’

Uiteindelik het die Front National van mevrou Marine Le Pen geen enkele streek in Frankryk kon inpalm nie: soos meningsopnames op die vooraand van die tweede rondte van die verkiesing voorspel het. Nietemin het die steun vir dié regse party skouspelagtig toegeneem en het hy 6,8 miljoen stemme op hom verenig. Vandaar die hoofopskrif van die koerant Le Parisien vanoggend: “Front National, ‘n verloorder wat swaar weeg”.

‘n Aspek wat ook allerweë in die media verswyg word, is dat die streeksparty wat meer onafhanklikheid vir die eiland Korsika bepleit, die Sosialiste verslaan het om ‘n verrassende oorwinning aan te teken.

Tydens haar toespraak ná die aankondiging van die uitslae en dat sy slegs 45,5% van die stemme gekry het, het Marion Maréchal-Le Pen gesê: “Daar is sommige oorwinnings wat die oorwinnaar in die skande steek.” Die regse en linkse partye wat in PACA en Nord-Pas-de-Calais-Picardie teen die Front saamgestaan het, het gewen maar het die argument van die FN dat hulle die “enigste ware opposisie” teenoor ‘n “verrotte en korrupte politieke klas” is, gestand gedoen.

Die Sosialistiese eerste minister, Manuel Valls, het gisteraand gesê dat “die gevaar van die Front National nog nie verby is nie”. Sy party het ook die belangrike Île-de-France, die streek van 12 miljoen mense rondom Parys wat 30% van die land se BNP verteenwoordig, met slegs 60 000 stemme aan die Republikeine se Valérie Pécresse moes afstaan. Die Sosialistiese kandidaat, Claude Bartolone, het hom hewige kritiek op die hals gehaal toe hy die “rassekaart” gespeel het deur te sê dat sy opponent die ryk voorstede en “die blanke ras” verteenwoordig.

Die Front National het sy aantal verkose streeksverteenwoordigers met drie vermenigvuldig, vanaf 118 tot 358, sedert die vorige verkiesing in 2010, iets waaroor Marine Le Pen gisteraand in haar noppies was. “Niks gaan ons keer nie,” het sy tydens haar toespraak in die dorpie Hénin-Beaumont gesê. “Die verdeling loop voortaan tussen globaliste en patriotte. Die globaliste beywer hulle vir die afwatering van Frankryk en sy volk.”

Die sentrum-regse Republikeine het sewe streke ingepalm, die Sosialiste vyf, terwyl die Korsikaanse nasionaliste dié op hul eiland gewen het.

Vir hierdie verkiesing is die aantal streke van 22 tot 13 verminder. Indien die ou, kleiner streke nog geldig was, sou die Front National onder mnr. Louis Aliot op grond van gister se stemme die streek Languedoc-Roussillon net-net gewen het.

Franse verkiesing: Sosialis speel die ‘rassekaart’

Claude Bartolone, die Sosialistiese kandidaat vir die Île-de-France, die streek van 15 miljoen mense wat die hoofstad Parys insluit, het die “rassekaart” gespeel. In ‘n onderhoud met die linkse tydskrif Le nouvel observateur het hy sy opponent van die sentrum-regse Republikeine, Valérie Pécresse, daarvan beskuldig dat sy “agteraf Versailles, Neuilly en die blanke ras verdedig… Sy gebruik dieselfde taal as die Front National, sy gebruik dieselfde subliminale beeld om vrees te saai.” Versailles en Neuilly is albei duur, welgestelde voorstede van Parys wat deur blanke Franse bewoon word, terwyl Bartolone ‘n verteenwoordiger van die gekleurde buurt Seine-Saint-Denis ten noorde van Parys is.

In reaksie het die kandidaat van die Front National, Wallerand de Saint-Just volgens die TV-kanaal BFMTV gesê: “Ons verwerp die buitensporige en kinderagtige beskuldigings van meneer Bartolone. Niemand praat oor ras in dié veldtog nie.”

Valérie Pécresse, wat in die eerste rondte die meeste stemme in die Ile-de-France gekry het, is egter hewig onsteld deur Bartolone, wat van Italiaanse afkoms is, se uitlatings. Sy het op Radio classique gesê:

“Dis ellendig. Ek is skaam vir politiek. As die middele die doel heilig, dink ek die Fransiliane (inwoners van die streek) sal dit straf. Dié verklarings wat my van rassisme beskuldig het ‘n reeks reaksies ontketen. Ek het so pas ‘n telefoonoproep van Calixthe Bevala, die stigter van Africains de France (en ‘n swart skryfster) ontvang, wat my ondersteun. Sy het teenoor my gesê: “Ek vind dit ongevraag, oneerlik, dis verguising.”

‘Die afstammeling van Mussolini en Eva Braun?’

Pécresse het ondersteuning van haar party ontvang, wat ook ‘n verskoning van Bartolone eis. Haar woordvoerder Geoffroy Didier het verklaar:

“Nie net behoort Claude Bartolone nie president van die streek te word nie, maar hy is nie gepas om aan te bly as president van die Nasionale Vergadering (die Franse parlement) nie. Hy verloën reeds sy beloftes: terwyl die slagspreuk van sy veldtog ‘n “menslike Île-de-France” is, gee hy hom oor aan aanvalle wat van haat spreek.”

Die voorsitter van die UDI-party, Jean-Christophe Lagarde, is van mening dat “Claude Bartolone oorverhit is. Hy doen ‘n beroep op kiesers om vir Xavier Bertrand (teen Marine Le Pen in Nord-Pas-de-Calais-Picardie) en Christian Estrosi (in PACA) te stem om die Front National te versper. Hy verduidelik dat regs en verregs nie dieselfde ding is nie. En in die Île-de-France wil hy die indruk skep dat Valérie Pécresse die afstammeling van Mussolini en Eva Braun is? Ek eis van hom dat hy om verskoning vra en terugtrek wat hy gesê het… Die vrees om te verloor regverdig nie sommer enigiets nie. Ons moet mekaar respekteer.”

Intussen het die sentrum-regse koerant ‘n meningsopname van Ipsos gepubliseer wat bevind dat Marine Le Pen slegs 47% stemme teenoor Xavier Bertrand se 53% Sondag in die tweede rondte gaan behaal, wat sou beteken dat die gesamentlike Links-Regse front teen haar daarin kan slaag om haar uit die presidentstoel van Nord-Pas-de-Calais-Picardie te hou. In die verlede het meningsopnames egter die omvang van die Front National se steun onderskat. Ook geniet die FN die meeste steun onder jongmense wat gewoonlik traag is om te stem. Indien die Front daarin slaag om genoeg jongmense na die stembusse te lok, kan hy steeds die knoop deurhaak, volgens sommige waarnemers.

Die sakekoerant Les Echos staan ook skepties teenoor die meningsopname en meen die “republikeinse front” van Links en Regs teen Marine Le Pen, is reeds besig “om te kraak”, waarvan Bartolone se rassismebeskuldiging ‘n voorbeeld sou wees.

Volgens die koerant se politieke rubriekskryfster, Cécile Cornudet, “kry ‘n mens drie dae na die FN se 28% tydens die eerste rondte van die streeksverkiesings die indruk van ‘n ‘red wat daar te redde is’ by die hoofstroompartye, waar bitterheid en weerwraak oorheers”. Sy wys op die verdeeldheid van beide die regse en die linkse partye, terwyl die Front National as die opkomende party verenig in sy strewe en waardes is.

Frankryk raak al hoe vlootblouer: Marine Le Pen sit geen voet verkeerd in aanloop tot 2de rondte

Die opstand van die kiesers teen hul eie politici, gelei deur Marine Le Pen van die Front National, is steeds in volle swang in die aanloop tot die tweede rondte van die streeksverkiesings in Frankryk. Gisteraand het ‘n kandidaat van die linkse Groen-ekologiese party tydens ‘n bespreking op BFMTV erken dat daar ‘n “kloof tussen ons politici en die volk bestaan”. Dit is juis hierdie kloof tussen kiesers en ‘n bedorwe “politieke klas” van politici, wat net in hul eie posisies belangstel, wat die meteoriese opgang van die Front National voed.

Marine Le Pen het ook gisteraand ‘n hele vyf minute lank op die land se grootste TV-kanaal, TF1, verskyn en moeilike vrae van die nuusleser foutloos beantwoord. Gevra of daar “twee faksies” in haar party is, ‘n Christelike en ‘n sekulêre faksie, het sy die bestaan van enige verskille ontken. Die vraag is gevra na aanleiding van haar niggie, Marion Maréchal-Le Pen, die kandidaat in die PACA-streek (Provence-Alpes-Côte d’Azur) wat onlangs gesê het dat Moslems die Griekse en Latynse kultuur, asook “sestien eeue van Christendom in Frankryk” moet aanvaar, wat hewige en selfs histeriese kritiek vanuit linkse en Sosialistiese kringe ontketen het. Die voormalige Sosialistiese minister van kultuur, Jack Lang, waarmee die Afrikaanse digter Breyten Breytenbach op ‘n stadium bevriend was, het teen Maréchal-Le Pen se “onnoselheid en jammerlike onkunde oor die land en fanatisme” uitgevaar.

Lang, ‘n Franse Jood, is tans voorsitter van die Instituut vir die Arabiese Wêreld in Parys, ‘n museum en biblioteek wat aan Arabiese kultuur en Islam gewy is. Volgens die Franse Huffington Post het Jack Lang gesê:

“Haar oorlogsverklaring teen Moslems is terselfdertyd ‘n belediging vir die Franse nasie wat geslag vir geslag deur die aankoms van verskeie godsdienste gevorm en verryk is, asook vir die burgers wat nie glo nie… Om die geskiedenis van Frankryk met die kroningsritueel van Reims te verbind, getuig van ‘n onnoselheid, ‘n jammerlike onkunde oor die land, asook fanatisme.”

Marine Le Pen het gisteraand op TF1 gesê dat sy in die noordelike Nord-Pas-de-Calais-Picardie-streek waar sy haarself verkiesbaar stel as “streekspresident van al die inwoners, van watter godsdiens of politieke oortuiging ook al” gaan regeer. Volgens haar moet “al die politieke denkrigtings” op die streeksraad verteenwoordig wees, iets wat nou onmoontlik gaan wees aangesien die Sosialistiese Party se Pierre de Saintignon en sy hele kandidaatlys aan die tweede rondte in dié streek onttrek het om die regse kandidaat, Xavier Bertrand van die Republikeine, ‘n beter kans te bied om Le Pen te klop.

Tydens die eerste rondte het sy egter ver voorgeloop en die verwagting is dat sy en haar niggie heel waarskynlik die noordelike en suidelike streke waar hulle verkiesbaar is, gaan inpalm. Die amptelike uitslae van die verkiesing tydens die eerste rondte in die noordelike streek lyk só:

Party                           Kandidaat                                   Stemme            Persentasie

Front National          Mme Marine LE PEN              909 009            40,64%

Union de la Droite   M. Xavier BERTRAND            558 359             24,96%

Union de la Gauche M. Pierre DE SAINTIGNON  405 189              18,12%

Parti communiste français M. Fabien ROUSSEL   119 084              5,32%

EELV et gauche       Mme Sandrine ROUSSEAU   108 005              4,83%

Debout la France     M. Jean-Philippe TANGUY     53 360                2,39%

Extrême gauche      M. Eric PECQUEUR                  39 039                1,75%

Divers droite           M. Sylvain BLONDEL                30 325                1,36%

Divers                       M. Eric MASCARO                    14 353                  0,64%

Marine Le Pen beskuldig die Sosialistiese Party daarvan dat hulle hul kiesers as “stemvee” beskou wat hulle eers nodig gehad het en nou tydens die tweede rondte “wegstuur”.

 

Duitse spesmagte voer klopjag op huise uit

Duitse polisiebeamptes het verlede week in die westelike staat Nordrhein-Westphalia klopjagte op drie­ ­huise uitgevoer, het Reuters berig.

Inwoners van dié huise word daarvan verdink dat hulle probeer het om vervalste Franse paspoorte te bekom, het die Berlynse polisie bekend gemaak.

Niemand is dusver in hegtenis geneem nie. Die polisie kon ook nie sê of die klopjagte verband hou met die Islamitiese aanvalle op Parys verlede maand waarin 130 mense gesterf het nie.

Spesiale magte is vir die klopjagte ontplooi omdat vermoed is die verdagtes kon gewapen wees.