praag.co.za

Tag: Brexit

  • Karel Combrinck: Wil jy of wil jy nie — ‘n Engelse tameletjie

    Karel Combrinck: Wil jy of wil jy nie — ‘n Engelse tameletjie

    Binne enkele weke breek die oomblik uiteindelik aan vir Brittanje om die Europese Unie te verlaat. Of liewer, so lyk dit, want op daardie eilandjie is niks meer seker nie. Selfs in hierdie laat stadium is finaliteit oor die vorm wat hierdie uittrede moet aanneem, nog steeds nie in sig nie. Die huwelik tussen Brittanje en die Europese Unie was nooit ‘n gelukkige een nie. Gedurende die verlowingstadium al is die verhouding herhaaldelik verbreek en die egskeiding gaan skynbaar nog pynliker wees as wat die huwelik was.

    Hierdie wankelmoedige verhoudiing lê aan die wortel van die Engelse se besluit om formele bande met die Europese Unie te verbreek. As rede waarom hulle dit juis nou wil doen, word aangevoer die invloei van werkers uit Oos-Europa, Pole, Tsjeggië, Roemenië ens. wat bereid is om vir laer salarisse te werk en dus die Engelse werkers se arbeidsekerheid in gevaar stel.

    Eienaardig genoeg het die Engelse minder beswaar teen die instroming oor baie jare reeds, van Indiërs, Pakistani’s en Nigeriërs.

    Maar nou het dit tyd geword om die tasse te pak. En nog steeds word geredekawel oor of daar ‘n ooreenkoms moet wees of nie, of daar vir verdere uitstel onderhandel moet word of nie , of gelde wat deur Engeland aan die EU verskuldig is, betaal moet word of nie en selfs of daar weer ‘n referendum oor uittrede gehou moet word, ensomeer.

    Maar die mees tergende probleem is die posisie van Ierland. Die situasie is naamlik, soos ons weet, dat Noord-Ierland (of Ulster) ‘n Engelse provinsie is terwyl Ierland (Eire) ‘n onafhanklike republiek is. Wanneer Engeland dan finaal uittree uit die Europse Unie beteken dit dat Ulster outomaties ook uittree terwyl die Ierse Republiek lidland van die Europese Unie bly. En dit beteken op sy beurt natuurlik ‘n grens tussen Ulster en die Ierse Republiek met grenspolisie, doeaneposte, grensbelastings en wat ook al met grense tussen lande gepaard gaan.

    Ná jare van vrede en vrye beweging tussen Ulster en Ierland is ‘n harde grens ‘n nare vooruitsig wat deur alle partye vermy wil word. Om hierdie situasie te beredder, het die Europese onderhandelaars ‘n oplossing aan die hand gedoen wat gerieflikheidshalwe die ” Backstop position” genoem word. Die Backstop position kom daarop neer dat wanneer Engeland uit die EU tree, dan is die EU bereid om vir ‘n onbepaalde oorgangstydperk toe te laat dat daar geen harde grens tussen Ulster en Ierland sal wees nie. Dit beteken dus voortdurende vrye beweging van mense en goedere heen en weer. Die Engelse sien in hierdie oplossing die spook van vereniging van die twee ” Ierlande”, ‘n spook wat hulle hare laat regop staan. ‘n Aspek wat hiermee saamgaan, is dat die Britse Konserwatiewe Party deurgaans die wense in ag moet neem van die Ulster-parlementslede sonder wie se steun die party nie aan die lewe kan bly nie.

    Die Engelse het dus ‘n stokkie gesteek voor die Backstop-oplossing wat die hele onderhandelingsituasie steeds totaal oop laat. In hierdie (laat) stadium is daar  na jare van onderhandelings dus nog geen uittree-ooreenkoms nie en ook nog geen verstandhouding oor wat in Ierland gaan gebeur nie. Het iemand gepraat van afkophoenders of verkeerdeveerhoenders? ‘n Ooreenkoms wat mev Theresa May met die EU beding het, is deur die Britse parlement verwerp. Mnr Johnson, knaend oorhoops met sy eie parlement oor hierdie of daardie aspek van Brexit, het onlangs selfs sover gegaan as om die Britse parlement te ontbind, iets wat die Britse Hoërhof terstond weer ongeldig verklaar het.

    Hierdie tameletjie skep natuurlik ondraaglike probleme vir die duisende Europeërs wat in Engeland woon en werk en dieselfde vir Engelse wat in Europa woonagtig is.

    ‘n Ontwikkeling wat ook nog onder die oë gesien moet word, is dat die Skotte, wat nie ten gunste van Brexit was nie, na die Britse uittrede uit die EU van die Verenigde Koninkryk mag afskei. Daarna sal daar nog ‘n koninkryk wees, maar weinig meer om te verenig.

    Mnr Johnson het pas teruggekeer van Brussel waar ‘n nuwe ooreenkoms bereik is oor Britse uittrede uit die EU. Die ooreenkoms verskil in geringe mate van dié  wat bereik is met mev Theresa May ‘n jaar gelede, wat deur die britse parlement verwerp is en tot mev May se bedanking gelei het. Die Britse parlement het die naweek (19 Oktober) oor mnr Johnson se ” nuwe ” ooreenkoms gestem en dit ook verwerp. Hierdie week word weer oor die ooreenkoms gestem en skynbaar ook oor ‘n voorstel om die datum van uitttrede uit te stel.

    Dit is wat ‘n mens ‘n fiasko noem en die vraag is wie nou eintlik vir die fiasko verantwoordelik is.

    Minstens hierop is die antwoord redelik duidelik. Engeland het ‘n probleem geskep toe hulle ná jare se wik en weeg uiteindelik toegetree het tot ‘n gemeenskap waarvoor hulle in die eerste plek nie eintlik tande gehad het nie en waaruit hulle nou na vyftig jaar van lidmaatskap wil padgee. En as ‘n mens mooi nadink, het hulle die probleem in Ierland ook geskep deur in die eerste plek ‘n Britse kolonie daar te vestig. Dit is m.a.w. die soort gemors wat hulle wêreldwyd nagelaat het waar hulle kolonies gehad het, insluitende in ons eie land.

  • Dan Roodt: Engels is die antitese van Afrikanerskap, repliek aan Jeanelle Greyling

    Dan Roodt: Engels is die antitese van Afrikanerskap, repliek aan Jeanelle Greyling

    Geagte Jeanelle Greyling,

    Toevallig vang my oog die enigsins uitlokkende opskrif van u rubriek in Beeld, “Engels ook nodig vir Afrikanerskap”. Dis die tipe sin wat teen my hele wese indruis, wat ‘n bespotting van ons hele geskiedenis maak.

    Ek stem saam met Andries Hendrik Potgieter wat, toe die Engelse Natal bereik, liewer weggetrek het omdat hy “nooit Brits wou word nie”. Hy het ook gesê dat hy van die see wou wegkom, want “waar die see is, is Engelse”. Hy het uitgewyk Noorde toe, en het onder andere Potchefstroom gestig, wat na hom vernoem is.

    Anders as Iere, Skotte en Walliesers, is Afrikaners deur Engelse verower, maar ons het ons taal behou. Soos Hennie Aucamp en vele ander gesê het, verteenwoordig dít die wese van ons identiteit.

    Afrikanerskap is geheel en al onversoenbaar met Engelsheid. Jaap Steyn, nog ‘n groot Afrikaner wat meer as enigiemand anders gedoen het om die taalstryde van die verlede op te teken, was ook bekommerd dat Afrikaners se Engels reeds “te goed” is.

    My eie kinders het nooit ‘n woord Engels tuis gehoor nie; ons het nimmer enige poging aangewend om die Rooitaal aan hulle oor te dra nie. Wel het ek soggens op pad skool toe gepoog om aan hulle Frans te leer, waarin hulle nie belanggestel het nie, iets waaroor hulle nou baie spyt is. Nietemin het hulle elkeen ‘n onderskeiding in Engels-“Huistaal” aan hul Afrikaanse hoërskool ontvang. Vir my is dit geen aanduiding van hul taalvermoë nie — waarmee sekerlik niks skort nie — maar van die mate waartoe Afrikaners onder die ANC-terroristebewind so omgewe is van Engels dat ons gedwing word om moedertaalsprekers van die taal te word.

    U verhaaltjie van die Egiptenaar is eintlik niksseggend. U reaksie op die eentalige spreker van Arabies verraai egter meer aangaande uself as oor hom. In Junie vanjaar was ek in ‘n hotel in Pole waar die man agter die toonbank insgelyks slegs Pools kon praat. Ek het ook Engels probeer, Frans en selfs geradbraakte Duits, maar hy kon slegs sy moedertaal praat. Eerder as wat dit vir my na ‘n probleem gelyk het, soos vir u, was dit vir my verfrissend. Dit het my selfs hoopvol gestem. Eureka! Hier was ‘n uithoek van Europa waar Engels nog nie ingedring het nie!

    Engels is soos onkruid; dit neem oor en verdring ander plante. Twintig jaar gelede kon min mense in Parys, selfs in toeristiese dele, Engels praat. Deesdae is Franse en dikwels ook die Noord-Afrikaanse immigrante waarvan ons so baie hoor, gretig om met toeriste Engels te praat. Dis nie meer Frankryk nie; dit raak nou Disneyland met ‘n replika van die Eiffeltoring.

    U skryf: “Dié van ons wat Engels magtig is, kan dus ons sterre dank, want die hele wêreld is vir ons toeganklik.”

    Watter illusie is dit nie! Ek kan amper sê: Net iemand soos u wat aan ‘n plattelandse universiteit soos dié van Potchefstroom in Afrikaans gestudeer het, kan so ‘n stommiteit kwytraak. As u net Afrikaans en Engels ken, is die wêreld beslis nie vir u toeganklik nie. Die meeste opgevoede Europeërs praat vier of vyf tale: Duits, Frans, Italiaans, Spaans, dalk Russies of ‘n Skandinawiese taal. Dit is die “meertalige sprekers” waarvan u praat, nie Afrikaners in ons land wat gedwing word om Engels te aanvaar omdat ons polities en kultureel oorheers is en word nie.

    Wat weet u van Korea of Japan? Dis twee welvarende Oosterse lande waarvan die produkte die wêreld oorspoel en in menige Westerse tale bemark word, maar wat elkeen oor ‘n eie, byna hermeties verseëlde kultuur beskik. Om Japannees of Koreaans te bemeester, is soveel meer van ‘n uitdaging as Engels, die taal wat jy saam met jou eerste pakkie kougom inkry.

    Nog iets: In alle Europese tale word ‘n magdom boeke oor en weer tussen daardie tale vertaal, selfs uit Oosterse tale. Behalwe in Engels. Die Engelse leser wil liefs ‘n speur- of liefdesverhaal lees. Of ‘n “sakeboek” in die trant van: “Hoe om vinnig ryk te word.” Daarom bly Engelse salig onbewus van wat daar in ander tale gepubliseer en gedink word… Maar vir u verteenwoordig Engels “die sleutel tot die heelal”.

    U skryf:

    “Ons moet daarteen waak om die jeug in te perk omdat ons bang is ons kultuur gaan verlore.

    Vanweë ons emosionele band met Afrikaans sal Engels altyd ons tweede taal bly. Die verwerwing van dié taal is egter noodsaaklik vir diegene wat wil tred hou met die res van die wêreld se vooruitgang.”

    “Die jeug in te perk…?” Bestaan daar nog so iets in Suid-Afrika? Met ‘n dwelmhandelaar of twee op die straathoek van elke skool, prostitusie (letterlik en figuurlik) ‘n eerbare beroep en internetpornografie vir elfjariges? In watter dekade leef u presies?

    “Vooruitgang” is ‘n groot woord. Ons kan seker gaan kers opsteek by Hegel en sy Russies-Franse dissipel Alexandre Kojève, en dit van daar af neem. Met al die Eskom-grappies kan ons dalk ook vra: “Wat het ons voor kerslig gehad? Elektrisiteit.” Ons probleem, asook dié van ander wêrelddele, is eerder: agteruitgang, verval, verlaging van opvoedingstandaarde, e.d.m. Daarvoor gaan die grote Engels ons niks help nie, want die agteruitgang in Engelstalige lande is juis soveel sneller as in daardie state wat meer van die Angel-Saksiese Empaaier geïsoleer is.

    Probeer gerus, soos ek vir ‘n paar maande vanjaar gedoen het, in ‘n plattelandse Franse dorpie gaan woon en in Engels kommunikeer. Ten eerste sou dit uiters onbeskof wees, om mense in hul idilliese, gekoesterde bestaan waar hulle en hul voorouers al eeue lank woon, met Engels aan te val. Ten tweede praat mense gewoon nie Engels nie. Hul kultuurtaal, opvoedingstaal, wetenskapstaal, kommunikasietaal, universiteitstaal, ens., ens., is Frans en sal vir die afsienbare toekoms Frans bly.

    Tensy mev. Theresa May besluit sy is nou moeg vir die Brexit-debakel en sy Frankryk binneval en verower en Engels die enigste amptelike taal maak, soos die ANC in Suid-Afrika gemaak het! Hoewel, met die verdeeldheid wat tans in Engeland heers, kan ek my kwalik voorstel dat ‘n nuwe oorlog teen Frankryk ‘n groot sukses gaan wees…

    Terloops, vele van my Afrikaanse vriende sê altyd: “Ek praat net Engels in selfverdediging.” Dis vir my gesond; dit getuig van standvastigheid en van ‘n geborgenheid in jou eie kultuur.

    En Brexit gaan vir seker ‘n invloed op die toenemende hegemonie van Engels as kommunikasietaal in Brussel hê. As Engeland nie meer lid van die Europese Unie is nie, is daar nog enige rede om Engels te gebruik? Ek voorspel dat die taalnasionalistiese Franse dan hul stemme gaan begin dik maak om Frans ‘n hoër status te gee. Daarbenewens verteenwoordig Duitssprekendes byna 100 miljoen EU-inwoners. Waarom moet Duitsers en Oostenrykers vir lief met Engels neem as hulle bloot hul eie taal kan gebruik, die taal waarin die moderne wetenskap, ingenieurswese en kwantumfisika uitgedink is? Die Britte koop tog Duitse motors, nie die omgekeerde nie?

    Eintlik is Afrikaans, Nederlands en Duits standaardtaalvariante van dieselfde taalkontinuum wat uit letterlik dosyne dialekte bestaan… Dit is moontlik om dieselfde boek in Duits, Nederlands en Afrikaans te lees en telkens nuwe elemente daarin te ontdek. Onlangs het ek dit besef toe ek die Nederlandse vertaling van Spengler se Ondergang van die aandland begin lees het. Geen Duitse boek vertaal ooit goed na Engels nie… behalwe miskien Das Kapital?

    Anders as die Nederlanders en die Skandinawiërs, wat Engels ook gretig aanleer, beskik Afrikaners, Franse, Duitsers en Russe oor ‘n geskiedenis van konflik met Engeland. Is dit voorstelbaar dat die Russe ooit hul taal met sy grootse letterkunde, operas en wat nog, vir Engels sou prysgee?

    Dit bring my by ‘n verdere punt: hoewel sommige Afrikaners (soos u en ander joernaliste) tans sterk onder Engelse of Angel-Saksiese invloed verkeer, was dit nie altyd so nie. In die verlede was ons politici, skrywers, akademici en wetenskaplikes trots op hul Europese herkoms en het moeite gedoen om met hul eweknieë in Europa te skakel. Jan Rabie het tydens sy verblyf in Parys in die 1950s soveel Franse boeke gekoop dat hy dikwels nie geld vir kos had nie, en koolblare by die mark gaan optel het om sop van te kook, om nie van honger om te kom nie. Het ons honger na Europa nou ‘n honger na Engels geword?

    Die Afrikaner is óók, en by uitstek, Eurokaner… Ons het dit tydens die Anglo-Boereoorlog gesien toe die hele Europa kant gekies het téén Engeland. Vandag gebeur dit weer, want al hoe meer Europeërs word met afgryse vervul deur hierdie o so Engelse bestel, met sy korrupsie, plaasmoorde, taal- en rassediskriminasie. Telkens as ek Europa toe gaan, kom ek Europeërs teë wat hier vir militêre diens wil aanmeld om ons van die ANC en sy Engelse hanteerders te bevry!

    Die “nuwe” Suid-Afrika, hierdie gewelddadige Klein Engeland, het hom tot vyand van die Weste verklaar. Ons kultuur verbied en onderdruk hy in die naam van sy afkeer van “eurosentrisme”. Hoe lank nog voordat ons Afrikaners, tesame met ons mede-Westerlinge, teen hierdie haatdraende kwasi-Engelse bewind met sy rassehaat, taalhaat, kultuurhaat, elke haat wat daar is, opstaan?

    Engels is die antitese van Afrikanerskap. Dis so simpel soos dit, soos ‘n Vlaamse vriend altyd sê. En dis nie ‘n anglisisme nie, eerder ‘n gallisisme, aussi simple que ça.

    My pleidooi sou wees dat ons liewers van Engels moes vergeet. As ek daar in Pole of in Frankryk vedwyn, of selfs in Stockholm tuisgaan, probeer ek vergeet dat ek Engels ken. Ek poog eerder om ‘n paar woorde van die plaaslike taal aan te leer, die mense beter te leer ken. In die geval van Frans is dit vir my lekker om byna heeltemal met die plaaslike inwoners te versmelt en om deur hulle as ‘n eweknie of ‘n gelyke aanvaar te word.

    Engels is geen kortpad na kennis of ervaring nie. Inteendeel, dit weerhou baie Afrikaners van ‘n meer intieme omgang met ander tale en kulture. Ons word soos Amerikaanse toeriste wat net harder skree as hulle nie deur die plaaslike inwoners begryp word nie.

    Daar is ook niks so vervelig soos ‘n Engelse boekwinkel nie. As jy een Exclusive Books of WH Smith gesien het, het jy almal gesien. Dit sê iets oor die oppervlakkigheid van Engelse. Dít wat Nietzsche en ander Europese intellektuele in die negentiende eeu oor Engelse geskryf het, geld steeds: hulle is oppervlakkige sedeprekers. Ervaar ons dit nie ook elke dag in ons land nie? Die aanhoudende gesanik en sedelesse van Engelse (en hul Afrikaner-na-apers natuurlik).

    Dog ook: snobisme. Daar is min dinge wat Engelse so beïndruk soos geld. Lees: baie geld. Is dit daarom toevallig dat snobisme so ‘n wesentlike kenmerk van die Suid-Afrikaanse samelewing geword het?

    Op die Europese Vasteland het mense agting vir vernuf, kultuur, kennis, styl. Dit gaan nie bloot om rykdom en vertoon nie. Die gemiddelde ANC-politikus of -tenderpreneur jaag ook maar eintlik die Engelse droom na: om ryk en vernaam te wees, iemand waaroor die poniepers in Londen sou skinder.

    Saam met Hendrik Potgieter sou ek kon uitroep: Dank God dat ek nie Engels is nie! Afrikaans en my half-Europese identiteit as Afrikaner het vir my soveel deure oopgemaak, insigte gegee, my verryk en my oortuig dat ‘n mens altyd dieper na ‘n probleem moet kyk.

    Ongelukkig is dit so dat baie Afrikaners vandag, juis vanweë Engels, oppervlakkig, vulgêr en snobisties geraak het. “Ek ry ‘n BMW,” soos oorle Johannes Kerkorrel gesing het. Nie dat dié arme siel ‘n begrip van enigiets gehad het nie, want hy wou ook maar graag ‘n Engelse Johannesburger wees. En moenie so seker wees dat die half-Engelse Afrikaner steeds ‘n “emosionele band” met sy taal koester nie. By die reünies van my matriekjaar is ek altyd verstom oor hoeveel van die stoere Boere wat destyds sulke swak punte in die Engelse klas gekry het, hul bloedjies na St. Johns, St. Stithians en dergelike meer gestuur het sodat hulle deesdae met Afrikaans sukkel! Maar goed, dis Johannesburg. In Pretoria is dit heeltemal anders gesteld. Johannesburg en Pretoria is soos twee stede in verskillende lande, met verskillende tale en kulture. Wanneer werp Pretoria die juk van Johannesburg af?

    In Afrikaans het debat helaas verdwyn. Op tipies Engelse wyse word daar in die blaaie van Beeld, Die Burger en ander Nasperspublikasies vandag vir ons gepreek. Die nuwe evangelie van ANC-gedienstigheid word aan ons verkondig. Daar is niks van die Nederlandse, Franse of Italiaanse voorliefde vir argumenteer, meningsverskil en “oop gesprek” soos Van Wyk Louw dit getipeer het nie.

    Diegene wat verskil, word gesnobeer. Geen teenargument word aangebied nie, maar hulle verwys neerhalend na jou “grys skoene” en ander sinnelose slagspreuke wat hulle by Engelse gehoor het.

    Om Engels magtig te wees, vervul my helaas met geen “dankbaarheid” nie. Ek het my jeug verspil tussen Engelse op die Wits-kampus en dat ek min of meer sonder letsels en sonder om ‘n dwelmverslaafde te word daaruit ontsnap het, is ‘n wonderwerk. Ek het niks by dom Engelse geleer nie en moes heelwat dinge afleer. Eers toe ek die Europese denktradisie kon bemeester, het dit vir my gevoel asof ek vir die eerste keer mens word. Die helder, skoon lug van my aangenome Franse departement, Cantal, die ou kastele en ruïnes, die aristokratiese sweem wat oor alles hang, dít alles laat my my as Afrikaner beter verstaan.

    Die Afrikaner is ‘n Protestantse aristokraat wat steeds, na soveel eeue, vervolg word…

    Ons is Amsterdam, maar ook La Rochelle. En die Hanse. Daar waar ek vroeër vanjaar gestaan het, op die stadsplein van Bremen, die Hansestadt, met die bankadvertensie op die bushalte in die plaaslike dialek, wat lyk op Afrikaans, dít het iets in my geroer. Vanuit die Lae Lande met hul kanale en die Oossee met sy Hansestede het ons gekom en aan die Kaap het ons en ons taal uitgespoel. Maar Germane het ons gebly. (Al dig Breyten Breytenbach nou ook wát oor “Ek is Germaans en wreed”; ek wonder wat sê hy nou oor die wreedheid van die swartman?)

    Engels is ‘n saai kreools; dis vol Franse woorde wat verkeerd uitgespreek word. Veel eerder sou ek meer Duits wou geken het, of Pools of Sweeds magtig wou wees. Of Italiaans of Spaans. In my motor luister ek knaend Italiaanse liedjies. Dis so vrolik en sjarmant, so anders as die gehyg en gekreun van Amerikaanse kletsrymers of die dekadente nihilisme van Britse popsangers. Wat wou Pink Floyd en die Beatles regtig vir ons sê, behalwe dat dit ‘n lyding is om Engels te wees? Engelse hou van niemand nie, geen ander volk nie, selfs nie eens van ander Engelse nie. Hulle munt uit in meer of minder subtiele beledigings. Ongelukkig is die Afrikaner met sy byna Skandinawiese opregtheid en ongekunsteldheid kwalik teen Engelse beledigings bestand.

    Wat u sê oor Afrikaners wat Engelse onderwysers in vreemde lande word, is eintlik afgryslik. Want u laat na om te noem dat hulle weens hul velkleur nie in Suid-Afrika werk kan kry nie. Vanweë die nivellering wat die verderflike Britse en Afro-marxiste op ons land afgedwing het, is alle onderwys en onderwyssalarisse tot ‘n derdewêreldvlak verlaag. Afrikaanse onderwysers moes eintlik R100 000 per maand verdien het, soos vele van hul Noord-Europese eweknieë. Dan sou elkeen in ons land ‘n leraar by sy plaaslike Afrikaanse skool wou geword het, pleks dat hy of sy ontheemd rondflenter agter ‘n paar dollar aan.

    Dis nog iets van Engelse: hulle is altyd ontheemd en ontwortel, swerwers na nêrens. Die “ewige Engelsman” wat vandag in Suid-Afrika, môre in Australië en oormôre in Kanada of die VSA gaan bly. Hy beskik oor geen werklike vaderland nie.

    Die Afrikaner is van ‘n ander stoffasie. Hy is geanker, gewortel, geplant. Dit pols deur ons Europese bloed; “bloed en yster, bloed en grond”, soos FPK in hul liedjie “Brand Suid-Afrika” sing. Of “Ons vir jou Suid-Afrika!” soos CJ Langenhoven dit in “Die Stem” verwoord het. Noudat ons land afgeneem is en binnekort ons plase, is ons taal voorlopig al wat oorbly. Dis ons ark waarmee ons dié stormagtige oseaan sal moet bevaar.

    Die moderne Britse Ryk het as ‘n seerowersprojek teen Spanje onder Elizabeth I begin. Daar sal altyd see- en struikrowers wees.

    Daarom sal ons ark voortdurend bedreig word. Ek vra u egter mooi, moenie met u ode aan Engels, die rol van seerower speel nie.

  • Karel Combrinck: Brandoffer nommer 3

    Karel Combrinck: Brandoffer nommer 3

    Ons is byna aan die einde van die jaar 2017, d.w.s pas ‘n eeu na die beëindiging van een van die mees afskuwekkende menseslagtings in die geskiedenis. Pas ‘n honderd jaar gelede het die mees beskaafde en ontwikkelde volke op aarde mekaar uitgemoor en uitgeroei met alles waartoe hulle hoogs ontwikkelde tegnologiese en nywerheidsvaardighede in staat was, waaronder gasaanvalle wat honderdduisende soldate op die front hulle longe in bloedklonte laat uithoes het.

    Nou is die vraag natuurlik wat beskaafde mense kan noop tot sulke uit en uit barbaarse gedrag?

    Baie boeke is al oor hierdie onderwerp geskryf, sommige waarvan nader aan die waarheid as ander is soos dit maar gaan. Feit is dat ons nie weet of ooit sal weet wat die werklike verklaring hiervoor is nie. Dit kan tog nie wees dat mense dit nodig kan ag om miljoene lewens op te offer uit weerwraak vir die sluipmoord deur ‘n versteurde student op ‘n Oostenrykse operetteprins nie. Die beste breine kom tot die gevolgtrekking dat die hart van die mens, hoe beskaafd ook al, ten slotte ‘n duister spelonk is waar Satan die septer swaai en hoogty voer.

    Een van die redes wat groteske episodes van hierdie aard moontlik maak, is dat die mensdom oortuig is dat gebeure soos dié op ‘n manier te wyte is aan mense wat nie van beter geweet het nie, en dat dit nie nie weer sal of kan gebeur nie. Hulle sien inderwaarheid met arroganie en meerderwaardigheid neer op die volke of lande of gemeenskappe wat tot sulke barbarisme in staat was. En tog het die tweede Armageddon van die twintigste eeu uitgebreek slegs twintig jaar na beëindiging van die eerste. Twintig jaar!

    Die mensdomp is by herhaling en skynbaar totin  alle ewigheid tot dergelike onbesonnenhede in staat. Kom ons kyk maar na gebeure in ons tyd. Dit is duidelik vir enigiemand met oë of verstand in sy kop dat die Westerse lande, onder leiding van die VSA, ten alle koste ‘n voorwendsel soek vir ‘n gewapende konfrontasie met Rusland — opbou van aanvals- en afweerstelsels in Oos-Europa, verbod teen Russsiese deelname aan die Olimpiese Spele en lewenslange verbod teen bepaalde Russiese atlete, handels- en ander sanksies teen Rusland, beledigings en beskuldigings teen Rusland van Amerikaanse kongreslede en Britse parlementslede teen Rusland, onder meer beskuldigings van inmenging by die Amerikaanse presidentsverkiesing, en die referemdum voor Brexit, beperkings op die vryheid van die Russiese televisiekanaal RT en nog meer.

    Niemand dink in die proses aan die dermiljoene lewens wat in so ‘n konfrontasie opgeoffer gaan word nie. Hulle sing intussen lang treurmares oor oorloë van die verlede, maar is net nie bereid of in staat om te sien dat hulle die weg vir ‘n nuwe bloedlating voorberei nie. Die enigste oorweging van belang is die miljarde dollar wat die Amerikaanse wapennywerheid uit ‘n konflik met Rusland sal kan verhaal.

  • Fopnuus? BBC reël fopdebatte vir Tory-leier

    Fopnuus? BBC reël fopdebatte vir Tory-leier

    Die Britse regering het aangekondig dat premier Theresa May sal deelneem aan ‘n “lewendige” uitsending van ‘n TV-verkiesingsprogram, maar dit sal nie ‘n debat met die leier van die Arbeidersparty, Jeremy Corbyn, behels nie.

    Daar sal niks spontaan wees aan May se verskyning nie.

    May sal uitgenooi word na die spesiale uitgawe wat die sogenaamde leiersdebat op 2 Junie sal vervang.

    Die BBC het ‘n onafhanklike private produksiemaatskappy gekontrakteer en beweer nou dat hulle nie verantwoordelik is vir die reëlings waar die vrae aan May vooraf deur haar personeel goedgekeur sal word nie en May sal vooraf oor die vrae ingelig word.

    ‘n Lid van die publiek het die BBC gekontak vir bevestiging van dié klugspel en ‘n antwoord van die BBC ontvang waarin die uitsaaier verduidelik dat die program gekoop word deur die BBC van die onafhanklike maatskappy en hulle nie besluitnemingsmag het nie.

    Die eerste minister sal dus vrae beantwoord van lede wat in die ateljeegehoor geplant is tydens die spesiale program wat vroeg in Junie aangebied sal word. Alhoewel ‘n peiling vir The Independent bevind het dat ‘n meerderheid van die Britse publiek wil hê dat die leiers direk debat moet voer met mekaar in lewendige televisie-debatte, gaan ‘n formaat gebruik word om May af te skerm van die kiesers.

    May is gekritiseer nadat sy geweier het om aan ‘n werklike debat deel te neem. Mededingers beskuldig haar daarvan dat sy “bang” is vir moeilike vrae van Arbeid, Skotse nasionaliste en natuurlik UKIP wat haar kan uitdaag oor Brexit en immigrasie.

    Ten spyte van die uitroepe van Liberale Demokrate, Arbeid en SNP teen Brexit, het steun vir die verlaters in Brittanje toegeneem. Slegs 22 persent van die kiesers wil in die EU bly of Brexit blokkeer, met sowat 68 persent wat die implementering van die referendum ondersteun. May was een van diegene wat in die EU wou bly.

    Maar kiesers wat die uitslag van die referendum ignoreer, is vinnig besig om ‘n krimpende randeiergroepie te word.

    Debatte met ander junior figure van die belangrikste partye, insluitend die Tories en Arbeid, sal wel plaasvind voor die komende verkiesing, maar May sal beskerm word teen werklike vrae, ‘n werklike debat en om met haar kiesers gekonfronteer word.

    David Dimbleby sal die program aanbied waarvolgens gehoorvrae noukeurig gekies word, terwyl die nasionale uitsaaier saamspeel met die klug.

    Die Pakistanse gasheer Mishal Husain sal op 31 Mei ‘n debat modereer met verteenwoordigers van die Konserwatiewes, Arbeiders, Liberale, SNP, Plaid Cymru, Groen Party en UKIP. Op 4 Junie sal die liberaal-demokratiese leier Tim Farron die SNP se Nicola Sturgeon aanvat.

    Die verkiesing in die Verenigde Koninkryk van 2017 is geskeduleer om op 8 Junie 2017 plaas te vind. ‘n Verkiesing was nie tot 7 Mei 2020 verwag nie, maar ‘n oproep tot ‘n vervroegde verkiesing in Mei het die nodige twee-derde meerderheid ontvang van 522 teen 13 stemme op 19 April 2017.

    “In al haar onlangse onderhoude en toesprake is dit feitlik onmoontlik om iets interessants oor mev. May te ontdek,” sê Alison Phillips, in ‘n opiniestuk vir The Mirror. “Trouens, dit is moeilik om enige iets te ontdek.”

    Phillips sê May is ‘n onbeskaamde opportunis sonder enige politieke oortuigings. “Omdat Theresa May soos ‘n pateet wat ‘n grappige das dra is, wat vasklou aan die oortuiging dat ‘n snaakse kledingstuk ‘n totale afwesigheid van persoonlikheid kan wegsteek.”

    May is basies net bekend vir haar vreemde smaak in klere. Brittanje se leier het voorheen gesê: “Kookboeke beteken vir my baie.”

  • Hoekom doen Marine Le Pen so goed?

    Gister het ‘n komitee van wetgewers in Brussel ‘n Franse regsversoek om die FN-leier van haar immuniteit te stroop oor twee gevalle van “laster” en “publikasie van gewelddadige beelde van die Islamitiese staat moorde” op Twitter oorweeg, het Bloomberg berig.

    Le Pen het ‘n foto van die onthoofde liggaam van ‘n Amerikaanse ISIS-gyselaar aan die einde van 2015 getwiet.

    Sy het dit gepos nadat ‘n linkse joernalis haar party met ISIS vergelyk het, maar die foto is ook beskikbaar op Google. “Dit kan verkry word deur enigiemand op Google,” het Le Pen gesê.

    Die aanklaer se kantoor in die voorstad Nanterre bevestig dat hulle ‘n ondersoek na “die verspreiding van gewelddadige beelde” begin het nadat Le Pen die joernalis se kwaadwillige vergelyking beantwoord het met “So lyk ISIS” wat die onthoofding wys.

    Die komitee sal sy aanbevelings volgende week na die EU parlement stuur, en die volle kamer sal later stem oor die kwessie in Maart, net betyds vir die eerste ronde in April se verkiesings in Frankryk. Dis duidelik dat die Sosialiste probeer om enige politieke foefie te kry om die FN te stop.

    Die Sosialistiese minister van justisie, Jean-Jacques Urvoas het in ‘n onderhoud met die Journal du Dimanche gesê dat staatsaanklaers met hul ondersoek tydens die verkiesingsveldtog sal voortgaan. Sosialistiese kandidaat Benoit Hamon, wat sukkel in die vierde plek het die ondersoek deur sy party geloof.

    “Die regstelsel is onafhanklik,” het hy aan FranceInter radio Maandag gesê. “Hulle is betrokke by die verkiesing, want daar is ernstige vermoedens van bedrog.”

    Verlede week het Le Pen geweier om ‘n nie-bindende dagvaarding vir ‘n onderhoud met die Franse polisie oor die gebruik van fondse van die Europese Parlement te gehoorsaam.

    “Die regters is daar om die wet toe te pas, die wet nie te gebruik om die wil van die mense te stuit nie,” het Le Pen aan ondersteuners by ‘n saamtrek op Sondag in Nantes gesê.

    ‘n Professor van die Franse kultuur en politiek aan die Stanford Universiteit, het aan Bloomberg: “In vergelyking is daar teen die FN geen beskuldiging van persoonlike verryking nie, terwyl dit in die geval van Francois Fillon oor hom en sy familie gaan wat die direkte doelwitte van ‘n ondersoek [van selfverryking] is,” sê Cecile Alduy.

    Die FN word beskou as ‘n anti-establishment party. “Die Nasionale Front word beskou as vervolg deur die stelsel so hul ondersteuners dink dat as almal anders rykdom van die stelsel gekry het, dit vir hulle goed is om ‘n bietjie van daardie geld terug te kry,” het Jean-Yves Camus, ‘n politieke wetenskaplike aan die Jean Jaures navorsingsinstituut gesê.

    “[Francois] Fillon het ook probeer om die samesweringsverskoning te gebruik, maar dit werk nie, want hy is deel van die stelsel,” sê Jaures.

    Bloomberg berig die Republikeinse Francois Fillon worstel met ‘n terugslag weens die kriminele ondersoek teen hom, wat die kanse van die banke se kandidaat Emmanuel Macron verbeter het.

    Maar die FN is ook ver voor met digitale kommunikasie. Dit is “groter en meer professioneel as die sosiale media bedrywighede van teenstanders, insluitend die voormalige Ekonomie Minister Emmanuel Macron”, het Politico berig.

    Dit was die eerste party in Frankryk in die middel-1990’s wat ‘n webwerf gehad het. Vandag is die FN se sosiale media enorm, en hulle bestuur legioene van aanlynvrywilligers in Frankryk, Europa en daarbuite wat elke dag werk om hul boodskap te versterk.

    Die belegging het vrugte afgewerp met Le Pen wat spog met die hoogste sosiale media “betrokkenheidskoers” (gemeet aan voorkeure en volgelinge) van enige presidensiële kandidaat.

    “In teenstelling met ander partye, wat rekeninge het wat net deur amptenare bestuur word… het Marine Le Pen ‘n groot netwerk van ondersteuning op sosiale media,” sê die bestuurder van Avec Marine, ‘n Twitterrekening met 15 400 volgelinge. Die 23-jarige professionele persoon wil egter anoniem bly.

    Die ware held van Marine se veldtog is Philippe Vardon, ‘n anti-immigrant-aktivis, bekend as die “koning van agitprop” wat die gesofistikeerde sosiale media veldtog vir Marine Le Pen bestuur. Die episentrum, bekend as l’Escale vir die binnekringe, is geleë in die weste van Parys, ‘n kort afstand van die Place de l’Etoile.

    Sowat 15 permanente web personeellede by die kantoor skep inhoud vir MLP2017 op rye Apple-rekenaars.

    “Wat ons waargeneem het tydens die Brexit veldtog, en in die Amerikaanse presidensiële verkiesing, is dat die wenpartye ook baie sterk sosiale media veldtogte het,” sê Alberic Guigou, hoof van die Reputation Squad, ‘n sosiale media konsultasie-agentskap. “In Frankryk, het die FN duidelik ‘n groot voordeel in hierdie gebied op sy mededingers, beide in terme van gewildheid en hul metodes.”

    “Vardon is ‘n spesialis in al daardie dinge, die agitprop aspek,” sê Sébastien Chenu, ‘n ander lid van die eenheid, en kulturele adviseur vir Le Pen. Vardon, ‘n ware Obelix-karakter, is ‘n voormalige lid van die Bloc Identitaire.

    Le Pen het ook ‘n persoonlike blog, Carnet d’Espérances, ‘n mengsel van beleid en foto’s van die platteland.

    Gaëtan Bertrand, die koördineerder van Le Pen se web-veldtog, het gesê die party het nie enige raad of hulp van vennote ontvang buite Frankryk nie.

    Vardon het ook bevestig dat die Front geen formele bande het met aktiviste in die buiteland nie, maar hy erken die bestaan ​​van ‘n globale patriotiese front aanlyn. “Skielik sien ons ‘n klomp mense, veral Trump ondersteuners, wat van mening is dat: ‘OK, nou is Brexit gedoen, nou is Trump verkies, so ons is op pad na Frankryk.’ Jy kan sien hoe sentraal die Franse verkiesing is in hul siening van die wêreld,” het hy gesê.

    Die FN het #FillonGate, ‘n nuwe hutsteken gewy aan aantygings teen die Republikein geskep. In Januarie, nadat die satiriese koerant Le Canard Enchaîné berig het dat Fillon sy Britse vrou Penelope groot bedrae betaal het uit parlementêre fondse, het #FillonGate #PenelopeGate geword. Dit het vinnig gestyg tot die tweede hoogste gewilde onderwerp op Twitter.

    “Hierdie veldtogte maak staat op voorbereiding, dissipline, spoed en ‘n groot aantal ondersteuners versterk die boodskap,” sê Gaëtan Dussaussaye, direkteur van die FN jeugvleuel. “Sonder hulle sou ons nooit so baie mense bereik het nie.”

  • Trump gee Navo en Merkel twee ken-opstoppers

    Trump gee Navo en Merkel twee ken-opstoppers

    In twee afsonderlike onderhoude met Duitsland se Bild en Londen se Sunday Times, het Donald Trump uit sy hoek van die internasionale bokskryt gestorm gekom, met verreikende beleids- en strategie-aankondigings oor NAVO en Merkel.

    Trump het aan die Times gesê baie lande gaan die Europese Unie verlaat, as gevolg van die skade wat aangerig is deur die migrasiekrisis. “Ek dink dit is baie moeilik,” het hy gesê. “Mense, lande wil hul eie identiteit behou en die Verenigde Koninkryk wou sy eie identiteit hê.”

    Trump het NAVO beskryf as uitgedien, en voorspel dat ander lede van die Europese Unie die Unie binnekort gaan verlaat.

    Hy het ook gepraat oor sy standpunt oor Rusland en voorgestel dat hy dalk ekonomiese sanksies teen Vladimir Poetin as hefboom in gesprekke oor kern-ontwapening sal gebruik. Navo, het hy gesê, “het probleme”.

    “[NAVO] is uitgedien, eerste, want dit is ontwerp baie, baie jare gelede,” het Bild Trump aangehaal. “In die tweede plek betaal lande nie wat hulle moet nie” en NAVO “het niks teen terrorisme gedoen nie”.

    Maar sy mees neerhalende opmerkings was gemik teen die EU en Merkel, wie se oop-grens-beleid ‘n “katastrofiese fout” was volgens hom. Hy het die EU as ‘n instrument van Duitse oorheersing voorgehou met die doel om die VSA te klop in internasionale handel. Om dié rede, het Trump gesê staan hy afsydig ​​teenoor lande wat nie die Unie wil verlaat nie volgens Bild.

    Merkel staar ‘n ongekende uitdaging in die gesig van die anti-immigrasie Alternatief vir Duitsland as sy ‘n vierde termyn aanpak, in navolging van vele Afrika diktators wat wil bly klou aan mag.

    Trump het opgemerk dat sy Duitsland seergemaak het deur die inlaat van “al hierdie onwettiges” in haar land.

    Bloomberg berig dat Trump se kommentaar “min twyfel laat dat hy sal vashou aan veldtogposisies en in sommige gevalle dekades van Amerikaanse buitelandse beleid gaan omkeer, om hom fundamenteel in stryd te bring met die Duitse kanselier Angela Merkel oor kwessies wat vrye handel en vlugtelinge asook sekuriteit en die EU se rol in die wêreld insluit”.

    Toe hy gevra is oor die vooruitsig van ‘n vermindering in kerngereedheid teenoor Rusland, het Trump aan die koerant gesê: “Vir een ding, dink ek kernwapens moet baie minder word en aansienlik afgeskaal, dit is ‘n deel daarvan.”

    Die nuwe Amerikaanse president het gesê hy wil met Brittanje ‘n “billike” handelsooreenkoms binne weke sluit om te help met Brexit, ‘n “groot ding”. Hy het die Britte geprys dat hulle die EU verlaat het. Mense en lande wil hul eie identiteit behou en wil nie buitestaanders laat instroom om alles te “vernietig” nie, het hy gesê.

  • Franse redakteur stuur meningsnavorsers in hul peetjie

    Franse redakteur stuur meningsnavorsers in hul peetjie

    ‘n Franse redakteur het meningspeilings heeltemal uit sy koerant gesny nadat hulle versuim het om Brexit, en Trump se oorwinning te voorspel.

    Die redakteur van een van die mees gewilde koerante in Frankryk se sê hy is van plan om die gebruik van betaalde meningsnavorsers in sy publikasies te staak.

    Voor die presidensiële verkiesing volgende jaar sê Stephane Albouy, wat Le Parisien en sy suster publikasie Aujourd’hui en France bestuur, die groot mislukking van maatskappye wat opnames doen om Brexit of Trump se oorwinning voorspel, wys hoe nutteloos hulle is.

    Albouy sê joernaliste behoort liewer “op die grond verslagdoening” te lewer in plaas daarvan om op peilings te vertrou. “Ons dink al so vir ‘n geruime tyd, veral na Brexit en die verkiesing van Donald Trump,” het hy aan AFP gesê.

    “Dit is nie ‘n kwessie van die verontagsaming van menigspeilings soveel as wat dit die eksperimenteer met ‘n ander werkswyse voor die verkiesing is nie,” het hy verduidelik. Le Parisien en Aujourd’hui af France spandeer duisende euro per jaar om navorsers te betaal vir meningspeilings.

    Altwee koerante is baie soortgelyk hoewel Le Parisien plaaslike Paryse nuus ook aanbied.

    Terwyl hy sê hulle sal nog kommentaar lewer oor peilings wat ander titels plaas, sal sy twee publikasies slegs fokus op indiepte ontledings, en nie die nuus wat soos ‘n perdewedren klink nie.

    “Ons wil die soort van kommentaar verhoed wat ‘n perdewedren vergesel, altyd die fokus op wie die voortou neem,” het hy gesê. “Ons wil konsentreer op indiepte, op die kandidate en hul idees.”

    “Die media verduur baie kritiek omdat hulle afgesny is van die werklikheid,” het hy gesê. “So ons werklike verslagdoening prioritiseer. Dit sal meer kos as betaalde meningsnavorsing, en ons sal harder moet werk.”

    Le Parisien en Aujourd’hui af Frankryk verkoop meer as 300 000 eksemplare per dag.

  • Farage waarsku Brexit word geblokkeer deur howe

    Farage waarsku Brexit word geblokkeer deur howe

    Nigel Farage, die voormalige Ukip-leier, het gewaarsku daar sal ‘n opstand wees indien die Parlement deur die Britse hooggeregshof verplig word om die Brexit-referendum te keer.

    Die tussentydse leier het sy woede teen die besluit van drie onverkose senior regters uitgespreek om premier Theresa Mei se aanwending van Artikel 50 te keer.

    Die wetlike aansoek is gebring deur Bly-ondersteuners, wat gesê het die prerogatiewe magte wat die artikel gebruik, is nie voldoende nie en parlementêre goedkeuring is nodig vir Brexit.

    Farage het aan die BBC gesê: “Ek is bekommerd dat verraad naby kan wees. Ek vrees nou dat elke poging aangewend sal word om Artikel 50 te keer of dit te vertraag. As dit so is, hulle het geen idee van die vlak van openbare woede wat hulle sal ontlok nie.”

    Ukip-voorloper Suzanne Evans het ook haar verontwaardiging uitgespreek: “Hoe durf hierdie aktivis-regters probeer om ons wil ongedaan te maak?”

    Ukip se enigste LP, Douglas Carswell, het dit as “skokkende geregtelike aktivisme” verdoem, en bygevoeg dat “hierdie regters is in wese politici sonder aanspreeklikheid”. Hy het later getwiet: “Blyers, aangehelp en ondersteun deur prokureurs, is besig om kiesers te vertel hulle stemme beteken niks.”

    Tory-LP Peter Bone het aan die Daily Mail gesê hy voel “ontsteld” deur die beslissing, en bygevoeg: “. Ek dink dit is vreemd dat die hof probeer om die Parlement te vertel wat om te doen.”

    May se regspan het aangevoer dat sy in staat is om artikel 50 van die Verdrag van Lissabon in werking te stel, wat die formele tweejarige proses om die EU te verlaat sal afskop. Dit sou die Brexit-onderhandelinge deur uitvoerende bevel begin, sonder dat dit deur die Parlement hoef te gaan, maar die hooggeregshof het die Bly-kamp gelyk gegee.

    Die hof se beslissing, as dit gehandhaaf word op appèl, sal Brexit in chaos dompel.

    Deutsche Bank het gesê hulle glo ‘n vroeë verkiesing svolgende jaar is nou onvermydelik en planne ingesluit in hul “basis geval”, maar Downingstraat het daarop aangedring daar moet nie ‘n verkiesing wees voor 2020 nie.

    Farage se veldtog het vir Brexit gesorg en hy die 23 Junie-referendum as Brittanje se “onafhanklikheidsdag” beskryf.

  • Theresa May belowe Brexit vir Maart 2017

    Theresa May belowe Brexit vir Maart 2017

    Brittanje se eerste minister, Theresa May, sê sy sal die proses vir Brittanje se uittrede uit die Europese Unie (EU) eers teen die einde van Maart 2017 begin.

    Dit was die eerste keer dat sy die sluier gelig het oor die moontlike tydraamwerk vir ‘n breuk tussen Brittanje en sy grootste handelsvennoot.

    In ‘n poging om die vrese in haar regerende Konserwatiewe Party te be­sweer dat sy die implementering van Brexit sal probeer vertraag, het May Sondag by die party se jaarlikse konferensie in Birmingham gesê sy is vasbeslote om vorentoe te beweeg en die “regte ooreenkoms” te beding.

    Wanneer May artikel 50 van die EU se Lissabon-verdrag in werking stel, sal Brittanje twee jaar hê om die ooreenkoms te heronderhandel.

    Haar verskoning tot dusver is dat die ooreenkoms een van die “mees komplekse” in Europa is “sedert die Tweede Wêreldoorlog”.

  • May moet ernstige Brexit-verdeeldheid besweer

    May moet ernstige Brexit-verdeeldheid besweer

    Die Britse eerste minister, Theresa May, het Woensdag haar senior ministers vir hul eerste gesprekke sedert die somervakansie oor Brittanje se uittrede uit die Europese Unie (EU) ontbied.

    Dit kom te midde van berigte oor ernstige verdeeldheid wat die pad vorentoe betref.

    Die minister van finansies, Philip Hammond, wil glo hê Brittanje moet ‘n ooreenkoms bereik om in die enkele EU-mark aan te bly.

    Daar is ook verwarring oor die verantwoordelikhede van verskillende regeringsdepartemente in enige onderhandelinge met Brussel.

    Die kabinetsvergadering by Chequers, noordwes van Londen, het ook ‘n dinkskrumsessie oor onderhandelingstaktiek met Brussel en sleuteloogmerke ingesluit.

  • Brittanje bly in Afrika na Brexit sê nuwe minister

    Brittanje bly in Afrika na Brexit sê nuwe minister

    Tobias Ellwood is pas aangestel as die nuwe minister belas met Afrika in die Verenigde Koninkryk se kantoor vir buitelandse en statebondsaan­geleenthede.

    Ná sy aanstelling het Ellwood gesê Brittanje se werk in Afrika is nie afgehandel nie, en Brexit sal nie daaraan verander nie.

    “Die Verenigde Konink­ryk het sterk bande met Afrika en ek wil verseker dat die mense van Afrika weet dat die internasionale samewerking en ons betrokkenheid op die vaste­land sal voortgaan, al is Brittanje buite die Europese Unie,” het Ellwood gesê.

    “Die ekonomiese potensiaal van Afrika is groot met een derde van alle Afrika-ekonomieë wat vanjaar na verwagting met vyf persent of meer sal groei. Met ons diplomatieke­ netwerk in 36 lande, 19 kantore van die Britse Raad en 16 sogenaamde DFID-kantore, is Brittanje goed geposisio­neer om met Afrika saam te werk om hierdie ekonomiese potensiaal vir uitnemendheid te ontwikkel.

    “Gegewe dat een in elke drie mense in Afrika tussen die ouderdom van 10 en 24 jaar oud is, is dit belangrik om te verseker­ dat hulle hoop vir die toekoms het.

    “Ten einde Afrika-ekonomieë ’n hupstoot te gee, is dit ook belangrik om stabiliteit en veiligheid in die vasteland, en in die besonder in Oos-Afrika, te verbeter.

    “Ons wil voortgaan om met die Afrika-unie, en deur middel van ons rol op die Veiligheidsraad van die Verenigde Nasies, aan hierdie belangrike kwessies aandag te gee,” het Ellwood gesê.

    Hy het die stryd teen Boko Haram in Nigerië, die Ebola-kwessie en veiligheidsbestuur in Somalië uitgesonder.

    Ellwood was verlede jaar in die nuus nadat hy weer probeer het om buitensporige vermorsing van openbare geld, wat ministers veral verkwis, te verdedig.

    Hy het voorheen gesê sy astronomiese salaris en byvoordele is nie genoeg nie.

    Hy het onlangs die regering se wynkelder verdedig, nadat dit aan die lig gekom dat grootkoppe weekliks oesjaarbottels van £500 elk wegslaan wat hulle verwag vervang moet word.

    Ellwood het verlede week ‘korreksies’ uitgereik oor humanitêre skendings in Jemen waar Saoedi-Arabië Britse wapentuig teen burgelikes aanwend.

  • Brittanje en Duitsland vra einde van NAVO-uitbreiding, dialoog met Rusland

    Brittanje en Duitsland vra einde van NAVO-uitbreiding, dialoog met Rusland

    Washington moes uiters verlig gewees het toe sy moslemvennoot en ‘n kritiese komponent in die NAVO-sekuriteitsopset, Turkye, daarin geslaag het om die staatsgreep verlede week af te weer.

    Die VSA sou deur Amerikaanse wetgewing noodgedwonge sy militêre magte uit Turkye moes onttrek, insluitende sy vegvliegtuie by die Incirlik-lugbasis wat dien as ‘n kritieke nodus vir sendings in Sirië, Irak en Afghanistan.

    Die Verenigde State van Amerika word verbied om militêre hulp te bied of gestasioneerde troepe in enige land te hou wat onder beheer van ‘n militêre junta staan.

    Die Weste staan nietemin steeds voor ‘n kommerwekkende besluit, met President Erdogan wat na verwagting as ‘n ondemokratiese leierskapsfiguur vordering sal maak ter wille van sy eie behoud.

    Die EU asook die VSA sal uiteindelik hul nasionale strategieë moet aanpas om voorsiening te maak vir hierdie oorgang.

    Die retoriek teen Rusland en oproepe om troepe op die grens van Rusland te ontplooi, is dus nog een van die kwessies wat aan bod gaan kom.

    Duitsland en Brittanje het nou die handrem opgetrek vir die voortsnellende en ondeurdagte uitbreiding van die Verdragsorganisasie.

    Franse, Italiaanse, Bulgaarse en Griekse leierskappe het hulself ook van die koorsige retoriek by die jongste NAVO-beraad in Warskou gedistansieer.

    Almal van hulle sê dat hulle Rusland as ‘n vennoot eerder as ‘n vyand beskou.

    Alhoewel Merkel voorspelbaar volhou met haar kil houding teenoor die Russe, maak haar SPD- en CSU-koalisievennote dit baie duidelik hulle nie saamstem met haar nie.

    In ‘n lang Der Spiegel-artikel, suggereer Wolfgang Ischinger, ‘n SPD-lid, dat die Weste verbrou het.

    Ischinger voel verplig om lang veroordelings van Russiese beleid en absurde stellings in te voeg as ‘n bevestiging van lojaliteit en waarsonder hy natuurlik geen hoop sou gehad het om gepubliseer te word nie.

    Russiese skrywers wat deur die Sowjet-tydperk geleef het en Afrikaners wat nie die ANC/DA se kommuniste ophemel nie, sal vertroud wees met hierdie soort sensuur.

    Die belangrike punt bly egter dat ‘n hoëvlakgesprek binne die Duitse regering plaasvind oor die twee belangrikste fondamente vir lidlandsamewerking, naamlik onafgebroke NAVO-uitbreiding na oos en die wenslikheid van die ontplooiing van strategiese lugafweermissiele.

    In 2008 is Georgië en Oekraïne NAVO-lidmaatskap belowe, maar sonder enige vaste datum. ‘n Leë belofte? As dit so was, beteken dit dat NAVO verantwoordelikheid moet dra vir die feit dat beide lande de facto dele van hul grondgebied sedertdien afgestaan het.

    Die Finse of Oostenrykse modelle van neutraliteit, ten einde die situasie polities en militêr te bestuur, en om hul ekonomiese verhouding met Rusland te normaliseer, sou baie meer sinvol gewees het.

    Die oorhoofse beginsels van die Verdragsorganisasie, in die besonder dié van die vrye keuse van alliansies, sou daarmee gesneuwel het, met ‘n gepaardgaande verlies van Amerikaanse geloofwaardigheid, meen Ischinger.

    Maar NAVO-uitbreiding het desnieteenstaande tot die huidige krisis in Europa gelei en tot ‘n beeldprobleem vir president Obama.

    Terwyl NAVO-uitbreiding in Duitsland al lank met agterdog bejeën word, het Brexit Brittanje – die een Westerse land wat voorheen die mees uitgesproke ondersteuner was – in die Duitsers se kamp gejaag.

    Die Britse parlement se verdedigingskomitee het onlangs ‘n lang verslag oor die stand van die Britse-Russiese verhoudings vrygestel met ‘n reeks aanbevelings wat niks anders as verrassend pro-Russies is nie.

    Eerstens, doen die verslag dringend ‘n beroep vir ‘n hervatting van ‘n hoëvlak politieke dialoog en spreek ontsteltenis uit dat dit nog nie gebeur het nie.

    In die tweede plek, is die verslag onthuts oor die nypende gebrek aan gekwalifiseerde kenners wat die Britse regering adviseer.

    Veel meer belangrik is egter wat die Komitee sê oor die gevare van die ondermyning van die geloofwaardigheid van Artikel 5.

    Dié artikel is ‘n waarborg dat ‘n potensiële teenstander met die volle mag van die alliansie sal moet reken indien een lidland bedreig word, maar die alliansie het reeds getoon dit nie bereid is om lande soos Georgië en die Oekraïene te verdedig nie.

    Die verslag is nie bedoel vir ‘n wye leserspubliek nie. In teenstelling met die artikel in Der Spiegel is dit dus deel van ‘n interne beleidsdialoog.

    Nietemin is dit opvallend dat daar in twee voorste lande – Duitsland en Brittanje – oproepe vir dialoog met Rusland opklink.

    Die verskille binne NAVO is nog lank nie bygelê, maar die Neocon-agenda van uitbreiding en konfrontasie met Rusland is nou uiteindelik uitgedaag deur die Europese elite.

    Dit blyk dat ongeag die uitslag van die verkiesing in die VSA in November, NAVO se uitbreidingsplanne na oos iets van die verlede kan wees.

  • ‘Groter as Churchill se taak’

    ‘Groter as Churchill se taak’

    Koningin Elizabeth II het die nuwe leier van die Konserwatiewe Party, Theresa May, ingeroep om ‘n nuwe regering saam te stel, het AFP berig.

    Europese leiers het reeds gevra dat Brittanje vinnig moet optree om die skeiding van die EU te formaliseer. May het egter aangedui dat sy nie aangejaag sal word nie.

    Die 59-jarige dogter van ’n dominee, is Brittanje se tweede vroulike premier met die oorspronklike “ystervrou”, Margaret Thatcher, wat die weg gebaan het.

    May staar groot uitdagings in die gesig en sal alles in haar vermoë moet doen om ernstige verdeeldheid in die geledere van die Konserwatiewe Party te oorbrug en die potensiële ekonomiese afname ná uittrede uit die EU, te behartig.

    Nog ’n groot uitdaging is om pro-EU Skotland te verhinder om weer ‘n veldtog vir onafhanklikheid te voer ten einde in die EU te bly. Sy sal ook nuwe globale handelsbande en diplomatieke alliansies in die ná-Brexit-era moet smee.

    The Guardian het Woensdag berig: “Sy kom aan bewind in ’n tyd wat Churchill sou uitgedaag het.”

    May het saam met Cameron die siening gesteun dat Brittanje in die EU moet bly, en sy sal nou Euro-skeptici in haar eie party en die land moet oortuig dat sy nie van plan is om die implementering van uittrede uit die EU te systap nie.

    “Brexit beteken Brexit en ons gaan ’n sukses daarvan maak,” het sy gesê.

    Sy is gewild in en om Maidenhead, die welaf dorp wes van Londen, wat sy sedert 1997 in die Britse parlement verteenwoordig.

    May het pas vir Boris Johnson as die minister van Buitelandse Sake aangestel.

    Sy is ongelukkig eerder bekend vir haar skoenliefde, veral luiperdvel-laarse, wat gereeld in die Britse pers opgemerk word.

    Sy is selfs afgeneem waar haar skoenhak net voor 10 Downingstraat in die sypaadjie vashaak.

    mayskoen

  • Theresa May neem oor van Cameron

    Theresa May neem oor van Cameron

    Die Britse eerste minister, David Cameron sal vandag sy laaste kabinetsvergadering hou voordat hy die leisels aan Theresa May (foto hierbo) oorhandig.

    May is verkies tot leier van die Konserwatiewe party, nadat haar enigste teenstaander, Andrea Leadsom, aan die wedloop onttrek het.

    Die Britse minister van binnelandse sake, Theresa May, is nou die enigste oorblywende kandidaat om die Konserwatiewe Party se leier op te volg en die Britse premier te word.

    Graham Brady, die hoof van die komitee wat die leierskapverkiesing gelei het, het ná Leadsom se aankondiging gesê die party se bestuur sal vergader om May as die wenner te bevestig. Hy het nie aangedui dat die verkiesingswedloop heropen sou word nie.

    Indien sy as wenner bevestig word, kan May binne ure Brittanje se nuwe eerste minister word. Allerweë is verwag dat Cameron eers in September die tuig sou neerlê.

    Leadsom se onttrekking kom ná fel kritiek teen uitlatings wat sy oor moederskap gemaak het.

    Dit was nie duidelik of die naweek se gebeure bygedra het tot haar besluit nie. In haar kort verklaring het sy bloot gesê sy glo nie sy het voldoende steun binne die party nie.

    Leadsom het May vroeër om verskoning gevra vir haar opmerkings oor moederskap nadat ’n politieke storm ontketen is ná haar onderhoud met die The Times of London.

    Sy het gesê die feit dat sy ’n ma is, maak haar meer geskik om die land te lei. May het nie kinders nie.

    Leadsom het later gesê sy wil nie hê moederskap moet deel van die politieke veldtog wees nie.

    Die twee vroue was die enigste oorblywende kandidate in die wedloop om premier David Cameron op te volg, wat bedank het nadat Britse kiesers sy raad geïgnoreer het en in ’n referendum vir uittrede uit die Europese Unie (EU) gestem het.

    Leadsom het aan The Times gesê: “Ek voel omdat ek ’n ma is, het ek ’n werklike belang by die land se toekoms.”

    Leadsom het later die koerant van “geelpers-joernalistiek” beskuldig en gesê hulle het haar woorde in die berig onder die opskrif “Omdat ek ’n ma is, het ek ’n voorsprong oor May”, verdraai.

    The Times het ’n opname bekend gemaak van die deel van die onderhoud om te bewys dat dit inderdaad vir Leadsom korrek aangehaal het.

    Leadsom het gister aan die Daily Telegraph gesê sy glo nie om kinders te hê het enige invloed op die vermoë om eerste minister te wees nie.

    “Ek is innig jammer dat enige iemand die indruk gekry het dat ek anders dink,” het sy gesê.

    Britse politiek is in rep en roer met leierskap­stryde wat in sowel die Konserwatiewe- as die Arbeidersparty woed.

    ‘n Lesbiese Wetgewer vir die Arbeiders, Angela Eagle, het ‘n veldtog van stapel gestuur om dié party se leier, Jeremy Corbyn, uit die kussings te lig omdat hy pro-Palestyns is.

    Parlementslede uit die Arbeiders se geledere het vroeër ‘n wantroue-­mosie teen Corbyn aanvaar.