Brittanje – Bladsy 3

Brittanje en Duitsland vra einde van NAVO-uitbreiding, dialoog met Rusland

Washington moes uiters verlig gewees het toe sy moslemvennoot en ‘n kritiese komponent in die NAVO-sekuriteitsopset, Turkye, daarin geslaag het om die staatsgreep verlede week af te weer.

Die VSA sou deur Amerikaanse wetgewing noodgedwonge sy militêre magte uit Turkye moes onttrek, insluitende sy vegvliegtuie by die Incirlik-lugbasis wat dien as ‘n kritieke nodus vir sendings in Sirië, Irak en Afghanistan.

Die Verenigde State van Amerika word verbied om militêre hulp te bied of gestasioneerde troepe in enige land te hou wat onder beheer van ‘n militêre junta staan.

Die Weste staan nietemin steeds voor ‘n kommerwekkende besluit, met President Erdogan wat na verwagting as ‘n ondemokratiese leierskapsfiguur vordering sal maak ter wille van sy eie behoud.

Die EU asook die VSA sal uiteindelik hul nasionale strategieë moet aanpas om voorsiening te maak vir hierdie oorgang.

Die retoriek teen Rusland en oproepe om troepe op die grens van Rusland te ontplooi, is dus nog een van die kwessies wat aan bod gaan kom.

Duitsland en Brittanje het nou die handrem opgetrek vir die voortsnellende en ondeurdagte uitbreiding van die Verdragsorganisasie.

Franse, Italiaanse, Bulgaarse en Griekse leierskappe het hulself ook van die koorsige retoriek by die jongste NAVO-beraad in Warskou gedistansieer.

Almal van hulle sê dat hulle Rusland as ‘n vennoot eerder as ‘n vyand beskou.

Alhoewel Merkel voorspelbaar volhou met haar kil houding teenoor die Russe, maak haar SPD- en CSU-koalisievennote dit baie duidelik hulle nie saamstem met haar nie.

In ‘n lang Der Spiegel-artikel, suggereer Wolfgang Ischinger, ‘n SPD-lid, dat die Weste verbrou het.

Ischinger voel verplig om lang veroordelings van Russiese beleid en absurde stellings in te voeg as ‘n bevestiging van lojaliteit en waarsonder hy natuurlik geen hoop sou gehad het om gepubliseer te word nie.

Russiese skrywers wat deur die Sowjet-tydperk geleef het en Afrikaners wat nie die ANC/DA se kommuniste ophemel nie, sal vertroud wees met hierdie soort sensuur.

Die belangrike punt bly egter dat ‘n hoëvlakgesprek binne die Duitse regering plaasvind oor die twee belangrikste fondamente vir lidlandsamewerking, naamlik onafgebroke NAVO-uitbreiding na oos en die wenslikheid van die ontplooiing van strategiese lugafweermissiele.

In 2008 is Georgië en Oekraïne NAVO-lidmaatskap belowe, maar sonder enige vaste datum. ‘n Leë belofte? As dit so was, beteken dit dat NAVO verantwoordelikheid moet dra vir die feit dat beide lande de facto dele van hul grondgebied sedertdien afgestaan het.

Die Finse of Oostenrykse modelle van neutraliteit, ten einde die situasie polities en militêr te bestuur, en om hul ekonomiese verhouding met Rusland te normaliseer, sou baie meer sinvol gewees het.

Die oorhoofse beginsels van die Verdragsorganisasie, in die besonder dié van die vrye keuse van alliansies, sou daarmee gesneuwel het, met ‘n gepaardgaande verlies van Amerikaanse geloofwaardigheid, meen Ischinger.

Maar NAVO-uitbreiding het desnieteenstaande tot die huidige krisis in Europa gelei en tot ‘n beeldprobleem vir president Obama.

Terwyl NAVO-uitbreiding in Duitsland al lank met agterdog bejeën word, het Brexit Brittanje – die een Westerse land wat voorheen die mees uitgesproke ondersteuner was – in die Duitsers se kamp gejaag.

Die Britse parlement se verdedigingskomitee het onlangs ‘n lang verslag oor die stand van die Britse-Russiese verhoudings vrygestel met ‘n reeks aanbevelings wat niks anders as verrassend pro-Russies is nie.

Eerstens, doen die verslag dringend ‘n beroep vir ‘n hervatting van ‘n hoëvlak politieke dialoog en spreek ontsteltenis uit dat dit nog nie gebeur het nie.

In die tweede plek, is die verslag onthuts oor die nypende gebrek aan gekwalifiseerde kenners wat die Britse regering adviseer.

Veel meer belangrik is egter wat die Komitee sê oor die gevare van die ondermyning van die geloofwaardigheid van Artikel 5.

Dié artikel is ‘n waarborg dat ‘n potensiële teenstander met die volle mag van die alliansie sal moet reken indien een lidland bedreig word, maar die alliansie het reeds getoon dit nie bereid is om lande soos Georgië en die Oekraïene te verdedig nie.

Die verslag is nie bedoel vir ‘n wye leserspubliek nie. In teenstelling met die artikel in Der Spiegel is dit dus deel van ‘n interne beleidsdialoog.

Nietemin is dit opvallend dat daar in twee voorste lande – Duitsland en Brittanje – oproepe vir dialoog met Rusland opklink.

Die verskille binne NAVO is nog lank nie bygelê, maar die Neocon-agenda van uitbreiding en konfrontasie met Rusland is nou uiteindelik uitgedaag deur die Europese elite.

Dit blyk dat ongeag die uitslag van die verkiesing in die VSA in November, NAVO se uitbreidingsplanne na oos iets van die verlede kan wees.

Theresa May neem oor van Cameron

Die Britse eerste minister, David Cameron sal vandag sy laaste kabinetsvergadering hou voordat hy die leisels aan Theresa May (foto hierbo) oorhandig.

May is verkies tot leier van die Konserwatiewe party, nadat haar enigste teenstaander, Andrea Leadsom, aan die wedloop onttrek het.

Die Britse minister van binnelandse sake, Theresa May, is nou die enigste oorblywende kandidaat om die Konserwatiewe Party se leier op te volg en die Britse premier te word.

Graham Brady, die hoof van die komitee wat die leierskapverkiesing gelei het, het ná Leadsom se aankondiging gesê die party se bestuur sal vergader om May as die wenner te bevestig. Hy het nie aangedui dat die verkiesingswedloop heropen sou word nie.

Indien sy as wenner bevestig word, kan May binne ure Brittanje se nuwe eerste minister word. Allerweë is verwag dat Cameron eers in September die tuig sou neerlê.

Leadsom se onttrekking kom ná fel kritiek teen uitlatings wat sy oor moederskap gemaak het.

Dit was nie duidelik of die naweek se gebeure bygedra het tot haar besluit nie. In haar kort verklaring het sy bloot gesê sy glo nie sy het voldoende steun binne die party nie.

Leadsom het May vroeër om verskoning gevra vir haar opmerkings oor moederskap nadat ’n politieke storm ontketen is ná haar onderhoud met die The Times of London.

Sy het gesê die feit dat sy ’n ma is, maak haar meer geskik om die land te lei. May het nie kinders nie.

Leadsom het later gesê sy wil nie hê moederskap moet deel van die politieke veldtog wees nie.

Die twee vroue was die enigste oorblywende kandidate in die wedloop om premier David Cameron op te volg, wat bedank het nadat Britse kiesers sy raad geïgnoreer het en in ’n referendum vir uittrede uit die Europese Unie (EU) gestem het.

Leadsom het aan The Times gesê: “Ek voel omdat ek ’n ma is, het ek ’n werklike belang by die land se toekoms.”

Leadsom het later die koerant van “geelpers-joernalistiek” beskuldig en gesê hulle het haar woorde in die berig onder die opskrif “Omdat ek ’n ma is, het ek ’n voorsprong oor May”, verdraai.

The Times het ’n opname bekend gemaak van die deel van die onderhoud om te bewys dat dit inderdaad vir Leadsom korrek aangehaal het.

Leadsom het gister aan die Daily Telegraph gesê sy glo nie om kinders te hê het enige invloed op die vermoë om eerste minister te wees nie.

“Ek is innig jammer dat enige iemand die indruk gekry het dat ek anders dink,” het sy gesê.

Britse politiek is in rep en roer met leierskapstryde wat in sowel die Konserwatiewe- as die Arbeidersparty woed.

‘n Lesbiese Wetgewer vir die Arbeiders, Angela Eagle, het ‘n veldtog van stapel gestuur om dié party se leier, Jeremy Corbyn, uit die kussings te lig omdat hy pro-Palestyns is.

Parlementslede uit die Arbeiders se geledere het vroeër ‘n wantroue-mosie teen Corbyn aanvaar.

Karel Combrinck: Britse onttrekking geen verlies vir Europa

Die besluit van die Britse volk om hulle land uit die Europese Unie te onttrek is, saam met die val van die Berlynse muur, sekerlik die belangrikste politieke gebeurtenis in die Westerse wêreld sedert die tweede wêreldoorlog.

Die goeie nuus is dat daar vir die eerste keer in sewentig jaar ‘n betekenisvolle, selfs beslissende bres geslaan is teen die Nuwe Wêreldorde wat sedert die tweede WO volksidentiteite stelselmatig onderdruk het, grense probeer uitwis het en nasionale soewereiniteit ondermyn het, alles ten bate van ‘n finansiële en burokratiese oligargie wat vir die wil van die mense en dus vir werklike demokrasie geen flenter omgee nie. Dis eienaardig dat die deurbraak sou kom van die Engelse van wie ‘n mens die teendeel sou kon verwag. Die stempatroon toon egter duidelik dat dié wat gestem het om in die Europese Unie te bly, hoofsaaklik woonagtig is in die groot finansiële sentra in en rondom Londen, terwyl die plattelandse gebiede oorwegend ten gunste van wegbreek gestem het. Dis ‘n patroon wat in die komende maande ook op die Vasteland gevolg gaan word..

Die Europese Unie het in 1957 tot stand gekom met die ondertekening van die Verdrag van Rome deur (Wes)-Duitsland, Frankryk, België, Nederland, Luxemburg en Italië. Ses lande dus met ‘n sewende lid, Brittanje, wat in 1973 toegetree het.

Die Franse President, genl. De Gaulle, het die toetrede van Brittanje tot die Unie jare lank teengestaan en selfs sy veto meer as een keer gebruik om Britse toetrede te verhoed. Sy motivering het daarop neergekom dat Britse politieke en finansiële instellings, tradisionele handelspatrone en verbintenisse nie met dié van die Europese vasteland versoenbaar was nie. Die Engelse het van die begin af eintlik ook maar langtand aan lidmaatskap van die EU gebyt en hulle deelname was deurgaans halfhartig en louwarm. Die Engelse het nou uiteindelik ingesien en toegegee dat genl De Gaulle uit die staanspoor reg was: hulle plek is nie in Europa nie.

Nogtans is die besluit van Brittanje, die tweede grootste ekonomie in Europa en vyfde in die wêreld, ‘n genadelose slag vir die EU. Ekonomies sal die Britse uittrede verreikende gevolge hê, maar die grootste verlies vir die EU is egter die politieke implikasies. Die voortbestaan van die Europese Unie is oral onder druk met groot dele van hulle bevolkings wat die Europese Unie net nie meer aanvaarbaar vind nie. In 2005 het beide die Franse en Nederlandse bevolkings oortuigend téén aanvaarding van die Europese grondwet gestem. In ‘n sin het hierdie volkstemmings reeds gedui op die begeerte om nie lid van die Europese Unie te wees nie. Die volkswil is egter nie deur die regerings van die onderskeie lande eerbiedig nie, wat ‘n ernstige vergryp teen die demokrasie was, waarvoor die Franse en Nederlanders hulle regerings nie vergewe het nie. Dit is dus duidelik dat die Europese Unie geruime tyd reeds op wankelmoedige bene staan en dat Brittanje uit die staanspoor die Achilleshiel was.

Die gedagte van ‘n Europese unie is gebore uit die ontsaglike lewensverlies en materiële skade van die twee wêreldoorloë. Die hoofoogmerk was om toekomstige konflikte te voorkom deur die Europese lande, vyande van gister, sover as moontlik ekonomies en polities saam te snoer om sodoende oorlog eintlik onmoontlik te maak. Dit was ‘n lofwaardige oogmerk, maar in die proses is egter onherstelbare foute gemaak.

Waar die Europese Unie aanvanklik uit ses en later, met die toetrede van Brittanje, uit sewe lidlande bestaan het, het dit mettertyd aangegroei tot 28 lidstate. Dit beteken dat terwyl die Unie oorspronklik bestaan het uit lande wat nagenoeg dieselfde ekomiese peil van ontwikkeling en die dieselfde kulturele waardes gehad het, dit ontwikkel het tot ‘n roesemoes van lande wat in al hierdie opsigte uitlopend en selfs onversoenbaar was.

Maar daar was nog foute. Van die bedoeling om van die Europese Unie ‘n hegte eenheid te maak wat op ekonomiese en politieke gebied ‘n magsblok kon uitmaak vergelykbaar met die VSA en die voormalige Sowjetunie het min gekom. In stede daavan het die Europese Unie ontwikkel in ‘n klub wat vir groot finansiële instellings, veral banke en ander rykes en superrykes ‘n geleentheid geskep het om nog meer geld te maak. Die Europese politieke klas het nooit daarin geslaag om van die EU ‘n bolwerk te maak met ‘n eie gesamentlike buitelandse beleid en verdedigingstelsel nie. Inteendeel het Europa, veral na die uittrede van genl De Gaulle net nog meer aan die rokspante van die VSA verknog geraak, waaronder lidmaatskap van die Noord-Atlantiese Verdragsorganissie, iets wat genl De Gaulle met hand en tand beveg het. Die gevolg is dat Europa vandag bloot ‘n verlengstuk van Amerikaanse ekonomiese, militêre en politieke belange is. ‘n Voorbeeld is die totaal kunsmatige en aangestigte vyandskap van Europese lande teenoor hulle natuurlike bondgenoot, Rusland, ten einde die Amerikaners ter wille te wees.

Meningsopnames dui nou daarop dat die bevolkings van ‘n halfdosyn Europese lande ten gunste is van referendums met die oogmerk om die Europese laer te verlaat. Kortom, staan ons op die vooraand van die ineenstorting van die EU. In ‘n situasie waar die wêreldekonomie weens die vraatsugtigheid van die geldmagnate reeds in ‘n haglike toestand verkeer, kan ‘n ineenstorting van die Unie rampspoedige gevolge hê. Dis egter ‘n prys wat volkere skynbaar bereid is om te betaal vir vryheid en selfbeskikking. Mag die nuwe lente van vryheid en nasionalisme ook na ons oorspoel.

Die ernstigste klag teen die Europese Unie is egter die ondermyning van indiwiduele lidlande se reg om op demokratiese wyse oor hulle eie lot te kan beskik. Talle Europese lande vra hulleself die vraag af watter sin dit het om nasionale verkiesings te hou en dan regeer te word deur gesigloses in Brussel wat deur niemand verkies is nie. Die sogenaamd verkose regerings van indiwiduele lidlande dien weinig doel meer as om rubberstempels te wees vir besluite, opdragte en dekrete van die Brusselse burokrate.

Die EU het net nooit ontwikkel in ‘n instansie wat die openbare verbeelding aangegryp het of wat daarin kon slaag om die hart en hande en lojaliteite van die mense te wen en te inspireer nie. Die enigste beskrywing van die EU waaraan ‘n mens kan dink, is ‘n siellose klub van burokrate en bankiers.

Onder die eindelose lys moontlike gevolge van Britse onttrekking is die interessante situasie van Skotland. Lesers sal onthou dat die Skotte nie te lank gelede nie ‘n referendum gehou het oor die vraag of hulle nog deel van die Verenigde Koninkryk wil wees en dat hulle ja gestem het. Nou is die eienaardige posisie dat die Skotte binne die VK is, maar nie die Europese Unie wil verlaat nie. Is dit ‘n geval van jou brood aan albei kante gebotter te wil hê? Soortgelyk is die situasie in Noord-Ierland wat ook deel is van die VK, maar binne die EU wil bly en ten einde dit te bewerkstellig, by Ierland wil aansluit. Nog ‘n interessantheid is dat die Spanjaarde begin geluide maak dat hulle Gibraltar binne die EU wil hou, dws onafhanklik van Brittanje aan wie Gibraltar meer as tweehonderd jaar behoort.

Die teenwoordigheid van Brittanje in die EU was nooit sonder sy absurde momente ook nie, meesal voorspruitend uit ingebore Engelse opportunisme. As agterlike en onproduktiewe landbouland is Engeland nogtans geregtig op reuselandbousubsidies van die Europese Unie. Hiervan kry die Queen as grootste grondeienaar in Brittanje die leeue-aandeel. «Landbousubsidies» dus vir «landbougrond» waar die rykstes onder die rykes perdepolo kan speel en weerlose jakkalsies met honde en perde kan jag tot hulle longe bars, subsidies waarvoor die Europese belastingbetaler moet betaal.

Om gedurende die jare tot die aanloop van FW de Klerk se Uhuru in 1994 te wou praat van Afrikanernasionalisme of die Afrikanervolk was om jouself onmiddellik aan bespotting en verguising bloot te stel. Of miskien kan ‘n mens sê dat dit dieselfde effek gehad het as om te erken dat jy melaats was. Die gety in die Weste is aan die draai. Nasieskap en nasionalisme is weer aan die orde van die dag. FW de Klerk en sy lakeie, saam met ‘n swerm bruikbare idiote het gemaak dat ons die geleentheid wat gebied is deur die val van die Berlynse muur verpas het. Die Brexit kon vir ons ‘n tweede geleentheid gewees het, maar toe het ons mos gaan staan en kapituleer. Kom ons bly maar nogtans hoop dat daaruit vir ons ook iets goeds gebore sal word.

Petisie vir tweede Britse referendum ‘n bedrogspul

Die werklike aantal Britse burgers wat glo ‘n petisie onderteken het om nog ‘n referendum oor lidmaatskap van die Europese Unie te eis, is buitelandse ondertekenaars.

Sommige kritici beweer dat ‘n “bot” of “script” gebruik word om name en ondertekenaars outomaties te genereer.

Vanaf vroeg Sondagmiddag, het meer as 3,1 miljoen handtekeninge waarskynlik byna almal vals, geregistreer op die petisie. Maar ‘n ontleding van die data op die petisie toon dat die ondertekenaars uit die buiteland kom.

Twitter-gebruikers sê hulle het ‘n PasteBin-skakel opgemerk wat dui op outomatiese handtekeninge. Handtekening uit die Vatikaanstad en vreemder nog, Noord-Korea, verskyn op die “Britse” petisie.

Nie verbasend nie, het Media24 die bedrogspul as ‘n feit aangekondig.

Anti-Brexit-aktiviste deel poskodes aanlyn uit ten einde meer handtekeninge te lok uit die buiteland.

Die petisie het byvoorbeeld 2735 ondertekenaars uit Antarktika gehad waar slegs 250 Britte tans woon.

Die Duitse kanselier, Angela Merkel, verkeer onder druk van Frankryk, Brussel en haar eie regering om Brittanje so gou as moontlik uit te kry uit die EU.

Regse partye in Europa het Britte se besluit om die EU te verlaat, geloof.

George Soros wat ‘n ekonomiese insinking vir Brittanje voorspel het, het intussen van deuntjie verander en gesê oor die lang termyn mag dit tot ekonomiese voorspoed lei.

Kort na die uitslae van die referendum, wat in die vroeë oggendure Vrydag bekend geword het, het die Britse premier, David Cameron, huilend bedank.

Boris Johnson, Michael Gove, en die minister van binnelandse sake, Theresa May word oorweeg as plaasvervangers van Cameron.

Boris Johnson, die man wat waarskynlik vir David Cameron as eerste minister gaan opvolg, het Vrydag gesê daar is geen haas om uit die EU pad te gee nie, maar die president van die Europese parlement, Martin Schulz, sê Brittanje kan nie meer insette lewer oor spertye nie.

In Brittanje het Brexit met 52-48 persent stemme in die referendum geseëvier, maar ontleders meen die anti-EU-sentiment is selfs groter.

Verdeeldheid binne die Arbeidersparty is besig om na ‘n totale ineenploffing te neig met die party se leier, Jeremy Corbyn, wat sy skadu-minister van buitelandse sake, Hilary Benn, afgedank het.

Corbyn probeer pogings om van hom ontslae te raak omdat hy teen Brexit was, stuit, maar dit sal ten koste van sy party wees. Geswore Arbeiderkiesers het gestem om die EU te verlaat, terwyl hul leier Corbyn, ‘n futlose veldtog gevoer het om te bly.

Die senior partylid Margaret Hodge het reeds ‘n mosie van wantroue in Corbyn ingestel. As dit aanvaar word vir debat, sal die Arbeiders se parlementêre koukus daaroor moet stem.

In Frankryk en Nederland het Marine le Pen (Nasionale Front) en Geert Wilders (Partij voor de Vrijheid) reeds soortgelyke referendums as Brexit aangevra.

In Oos-Europa, Skandinawië, Italië en Oostenryk, is daar soortgelyke weersin in Duitsland se eise dat hulle grense oopstel vir immigrante.

Leopold Scholz, Media24 se tweederangse Soros-buikspreker en voorstander van oop grense, het die linkse onsin dat “Europa weer tot die histeriese nasionalisme en ekstreme onstabiliteit van voor 1945 kan terugkeer” herhaal.

Dit is duidelik dat ‘n groepie bankiers Merkel omgekoop het sodat sy Duitsland se invloed in Brussel (hoofkwartier van die EU) gebruik om mag ten koste van nasionale regerings uit te oefen oor immigrasie en dat sy nou ironies genoeg juis deur demokrasie verhoed gaan word om daarmee aan te hou.

Hierdie onbesonnenheid om hordes uit die Derde Wêreld in te laat, kan beteken dat Brexit die waterskeiding word wat aanstons tot die verbrokkeling van die EU kan lei.

Merkel het met die leiers van die ses stigterslande van die EU se voorganger, die Europese Ekonomiese Gemeenskap, ‘n noodvergadering in Berlyn gehou.

Duitsland, Frankryk, Italië, Nederland, België en Luxemburg het die moontlikheid bespreek om ‘n “Europa van verskillende snelhede” te oorweeg om die blok te red.

Noord-Ierland en Skotland is ten gunste van voortsetting van lidmaatskap.

Skotland se eerste minister, Nicola Sturgeon, wil met regstreekse onderhandelinge met Brussel begin en moontlik ’n tweede referendum in Skotland hou oor onafhanklikheid van die Verenigde Koninkryk, iets wat die einde van die VK mag beteken.

In 2014 het die Skotte teen onafhanklikheid gestem, maar die kans op ‘n oorwinning lyk nou veel groter.

Formele onttrekking uit die EU word bepaal deur artikel 50 van die Lissabon-verdrag. Die artikel is slegs vyf paragrawe en 250 woorde lank en het eintlik twee bepalings: ‘n Lidland wat uit die klub wil bedank, moet kennis gee van sy voorneme en het dan twee jaar tyd om sy verhouding met die res van die EU te heronderhandel. Indien spertyd nie gehaal word nie, val Brittanje weg uit die EU sonder enige waarborge, tensy elkeen van die lidlande individueel instem om die spertyd uit te stel.

Dit is ‘n groot taak wat voorlê. Ooreenkomste tussen die EU en Brittanje beloop 80 000 bladsye en die Britse parlement sal die EU-besluite wat deel is van Britse wetgewing moet ignoreer. Vir die lui verteenwoordigers is dit blykbaar ‘n aangename vooruitsig.

Die Amerikaanse minister van buitelandse sake, John Kerry sê Brittanje se onttrekking moet so gelykmatig moontlik gedoen word om ekonomiese ontwrigting te beperk.

Kerry sal vandeesweek besoek bring aan Londen en die hoofkantoor van die EU in Brussel om die oorgang te bespreek.

Volgens hom het Amerika gehoop dat die Britte sal verkies om lid van die EU te bly, maar dat Amerika die uitslag aanvaar.

Brexit-aardbewing tref linkses wêreldwyd

‘n Aardbewing het ons getref en die stof is so dik dat asemhaling onmoontlik is!

Dit was die paniekbevange geweeklaag van Brittanje se linkses en pro-immigrasie eenwêreldaanhangers nadat die Britte vir Brexit gestem het. Die Union Jack (foto bo) sal nie meer in Europa wapper nie.

‘n Meerderheid, meer as 51% het ten gunste van die beëindiging van lidmaatskap van die Europese Unie gestem in Donderdag se referendum. Net meer as 48-persent wou lid van die EU bly.

Slegs Londen, die sentrum van die banke, het gestem om in die EU te bly. Die noorde van Engeland het oorweldigend teen die EU gestem.

Oproepe vir David Cameron om te bedank na die groot nederlaag het reeds opgeklink.

Noord-Ierland en Skotland wat sterk ten gunste van voortgesette EU-lidmaatskap was, sal aanstons verklarings uitreik oor hul strewe om weg te breek uit die Verenigde Koninkryk.

In ‘n referendum wat hy net kon verloor, al wen hy ook, het Cameron sy eie posisie dermate verswak dat hy waarskynlik nie sal kan aanbly as premier nie.

Die nuus is met groot vreugde in Europa deur die onderskeie regse partye van Geert Wilders en Marine Le Pen ontvang.

In Brittanje het Nigel Farage gesê die “oorlog is gevoer teen multinasionale maatskappye, teen die groot handelsbanke, teen groot politiek, teen leuens, misleiding, korrupsie en bedrog”.

Die Britse pond het tot sy laagste vlak sedert 1985 teruggesak. Aandele in Japan het met meer as 3% gedaal en die Nikkei moes sluit. Goud het egter sterk vertoon.

Vroeë aanduidings het reeds getoon dat meer mense, as wat verwag is, ten gunste daarvan is om die EU te verlaat.

Die nuus kom nogtans as ‘n groot skok vir aanhangers van die Nuwe Wêreldorde.

Suid-Afrikaanse ekonome het ook vroeër gewaarsku dat ‘n wegbreekstem verreikende gevolge vir die land se ekonomie sal hê.

Raymond Parsons van die Noordwes Universiteit se Sakeskool sê so ‘n stap sal Suid-Afrika in ‘n tydperk van onsekerheid inlei.

Die Suid-Afrikaanse Reserwebank se swak besluit om rentekoerse te verhoog sal ná hierdie nuus die ekonomie waarskynlik in ‘n resessie dwing.

Brittanje was 43-jaar lank lid van die EU.

President Barack Obama, wat Brittanje aangemoedig het om te “bly” asook die voormalige minister van buitelandse sake Hillary Clinton se stemme is Donderdag uitgedoof.

Slegs Donald Trump het die veldtog om die EU te verlaat gesteun.

Britte stem vandag oor Brexit

Jeremy Corbyn, die leier van Brittanje se opposisie Arbeidersparty, het by ‘n byeenkoms in Manchester weer sy steun vir die veldtog om Brittanje in die Europese te hou, toegesê.

Corbyn en premier David Cameron wil albei hê dat Brittanje in die EU bly, maar Corbyn het onlangs van plan verander nadat hy jare lank gesê het die VK moet uit die EU tree.

Boris Johnson, die flambojante voormalige burgemeester van Londen (foto hierbo), lei die uittogstem om weer beheer te neem van die eilande en soewereiniteit te herstel.

Meer as 12 000 sakeleiers het op die vooraand van die emosioneel uitputtende en sterk betwiste referendum verenig om te waarsku oor die gevolge sou Brittanje wegbreek uit die EU.

Die wêreld se vyfde grootste ekonomie sal ’n gevoelige slag toegedien word indien Brittanje die eerste staat word om in die 60-jarige bestaan van die EU weg te breek het hulle gesê.

EU-leiers het gewaarsku dat daar geen omdraaikans is as die Britte besluit om die 28-lidlande vaarwel te roep nie.

“Uit is uit,” het die hoof van die Europese Kommissie Jean-Claude Juncker in Brussel gesê en dit duidelik gemaak dat enige kanse van ‘n post-referendum heronderhandeling oor Brittanje se lidmaatskap van die EU nie moontlik sal wees nie.

Die Franse president, Francois Hollande het gesê ‘n uittrede deur die Verenigde Koninkryk sal “onomkeerbaar” wees.

Die referendum het kommer oor die hele Europa laat ontstaan dat ‘n Britse onttrekking ‘n domino-effek kan sneller wat die integriteit van die blok dalk kan aantas.

Die EU verkeer reeds onder groot druk weens die Eurosonebeleid en migrasiekrisisse wat deur Duitsland se onbesonne verwelkoming van derdewêreld mense geskep is.

Selfs al is dit bly, sal die status quo nie meer ‘n opsie wees nie, meen leiers.

“Wat ook al sy gevolg gaan wees, moet ons ‘n lang harde kyk na die toekoms van die Unie neem. Ons sou dwaas wees as ons so ‘n waarskuwingsein ïgnoreer soos die Britse referendum,” het die EU-president Donald Tusk vandeesweek gemaan.

Meer as 80% van Amerikaners meen Brittanje behoort uit te tree.

Britse kunstenaar moedig openbare geweld aan

Die Britse straatkunstenaar Banksy moedig laerskoolkinders aan tot openbare geweld in die stad Bristol, maar met goedkeuring van staatsmedia en opvoeders.

Die BBC sê Banksy het ‘n muurskildery, van ‘n kind met ‘n brandende buiteband geskilder nadat die Bridge Farm laerskool een van die skool se huise na hom vernoem het.

Die skoolhoof het die muurskildery as “inspirerend” vir die leerlinge beskryf.

Banksy, wie se identiteit nog nie geopenbaar is nie, het ‘n boodskap gelaat vir leerlinge wat die werk Maandagoggend ontdek het.

Dit lui: “Dit is makliker om vergiffenis te kry as toestemming.”

Banksy se satiriese straatkuns kombineer politieke korrektheid met graffiti wat met ‘n kenmerkende stensil-tegniek uitgevoer word.

Een van sy bekendste werke is twee manlike polisiebeamptes wat mekaar innig soen.

Sy werk wat politieke en maatskaplike kommentaar bevat, verskyn teen mure en brûe in stede oral in die wêreld, het Reuters berig.

VK-gesant na Namibië

Die Verenigde Koninkryk se minister belas met Afrika, James Duddridge, het dié week besoek aan Namibië gebring.

Duddridge is die ondersekretaris van buitelandse sake in die buitelandse sake en Statebondkantoor.

Voor hy in 2005 tot die politiek toegetree het, was hy onder meer tien jaar lank in die bankwese in Afrika en Londen waar hy op finansiële sake van nywerhede gefokus het.

Tydens sy besoek het hy die premier, die adjunkpremier en minister van internasionale betrekkinge en samewerking, die minister van werke en vervoer asook die minister van finansies ontmoet.

Luidens ‘n verklaring deur die Britse hoë kommissariaat in Windhoek, is Duddridge gretig om die Namibiese regering se agenda vir ekonomiese groei en armoedevermindering te ondersteun.

Hy het ook Britse en Namibiese sakeleiers ontmoet vermoedelik om oor Britse belastingvrye beleggings te gesels.

Voor sy besoek het Duddridge gesê: “Die Verenigde Koninkryk is gereed om meer in Afrika te belê en ek hoop my besoek sal help dat dit gebeur.”

Oorsese gebiede van Haar Majesteit val nie onder die Britse reg wat vereis dat maatskappye geregistreer word nie.

Daar is ook geen vereiste vir ‘n openbare toeganklike databasis van eienaarskap nie, maar na die onthullings van die Panama Papers, is die Verenigde Koninkryk onder druk om amptenare in staat te stel om die inligting van diensverskaffers te inspekteer.

Duddridge is direk gemoeid met sulke pogings nadat die Britse premier, sy baas, geïmpliseer is in belastingontduiking.

Die Suid-Afrikaanse Reserwebank het verlede week die nuutste verwikkelinge oor die Suid-Afrikaanse owerhede se ondersoek na die Panama Papers bekend gemaak.

Die bank het saam met die tesourie en die Suid-Afrikaanse Inkomstediens (SAID) in die parlement se portefeuljekomitees oor die onwettige finansiële uitvloei toegespreek.

Volgens SAID is daar ongeveer 1 700 individuele Suid-Afrikaners, 56 Suid-Afrikaanse tussengangers en 79 oorsese entiteite wat bande met 81 Suid-Afrikaners het, wat uit beskikbare data geïdentifiseer is.

Koningin belowe armes geld om Brexit te keer

Die veldtog om Brittanje in die Europese Unie te hou ontrafel by die dag verder.

Die vooruitsig van ‘n maklike oorwinning vir die “Blyers” verdamp met piesangskille wat oor die Konserwatiewe Party se pad besaai lê.

Meningspeilings wat net ‘n paar weke gelede die Blyers onaantasbaar laat lyk het, het nou omgeswaai.

Koningin Elizabeth II (90) het Woensdag in haar jaarlikse toespraak met die opening van die Britse parlement in die hoërhuis in Londen die gety probeer keer.

Die koningin, geklee in ‘n wit rok en swaargebuk onder haar uitspattige seremoniële toebehore, het gewaarsku dat wetgewing om “ekstremisme” te beheer in die vooruitsig gestel word asook meer geld maatskaplike uitkerings.

Die Britse premier, David Cameron, wat onder beleg is, ook in sy eie party, het die koningin se “eenheidstoespraak” ten hemele geprys.

Cameron is ten gunste van voortgesette EU-lidmaatskap, maar sy party is sterk verdeeld.

As deel van die jaarlikse seremonie is ‘n parlementslid in die paleis gyselaar gehou. Dié lid is vrygelaat nadat die koningin veilig teruggekeer het.

Dié simboliek kan dalk die regering sowel as die koningshuis duur te staan kom.

Cameron se woordvoerder het Woensdag ontken die regering sloer met wetgewing in die lig van die referendum wat aanstaande maand oor Brittanje se lidmaatskap van die Europese Unie gehou word.

Die oorgrote meerderheid van Britse kiesers nie ten gunste van voortgesette lidmaatskap nie en wil ‘n Brexit sien.

En met die pro-EU politieke elite wat op groot skaal befonds word deur groot besigheid, is daar geen redelike verwagting dat dit sal verander nie.

Bitter verdeeldheid binne die Tory-kabinet maak ‘n Brexit al hoe waarskynliker.

Die eerste ding om te verstaan, is dat die Britse politieke establishment diep verdeel is tussen individue wie se uiteindelike lojaliteit by Washington en sy dominante neo-con kliek lê, en diegene wat op die ou end hul getrouheid aan Brussel verklaar het.

Beide groepe dra natuurlik net die belange van hul marionetmeesters op die hart en nie noodwendig die kiesers nie.

Alhoewel hulle eerder soortgelyke einde-doelwitte in die Midde-Ooste nastreef, is die posisies van die Washington-aanhangers en dié van die Brussel-aanhangers heeltemal onversoenbaar.

Vir die EU-aanhangers is Duitsland die ekonomiese lokomotief wat oos kyk, maar vir die Atlantiese faksie skep dit kompetisie wat vernietig moet word.

Die uitkoms van Brexit sal dus rigtingbepalend vir Brittanje sowel as die VSA wees.

Britte ontdek hoe Masbiekers hul hulpgeld verkwis

Die Britse regering het Maandag aangekondig dat finansiële hulp aan Mosambiek opgeskort sal word in die nasleep van die skandaal oor lenings.

Brittanje is een van Mosambiek se grootste skenkers en byna ‘n kwart van die land se begroting kom van buitelandse hulp.

Vroeër hierdie maand, het dit duidelik geword dat byna 1,4 miljard dollar se lenings, gewaarborg deur die Mosambiekse regering, nie rugbaar gemaak is nie.

Nie die Mosambiekse publiek of die Internasionale Monetêre Fonds (IMF) was bewus van die lenings nie.

Die lenings dateer uit 2013-2014 en is deur die vorige regering, onder leiding van President Armando Guebuza aangegaan.

Die Mosambiekers het glo onder meer ‘n stel duur militêre veiligheidsbote van die Franse regering aangekoop met die geld wat bestem was vir vissersbote. Die bote staan tans op land.

Amptenare het vermoedelik groot omkoopbedrae in hul sakke kon steek danksy die transaksie.

Te oordeel aan die verklaring deur die Eerste Minister Carlos Agostinho do Rosario op ‘n Maputo-perskonferensie Donderdag, het die Guebuza-regering ook nie sy opvolger ingelig oor hierdie lenings nie.

‘n Woordvoerder van die Britse Departement vir Internasionale Ontwikkeling (DFID), aangehaal in die Britse regering se verklaring, het gesê “die bestaan van die lenings, en die gebrek aan deursigtigheid rondom hulle, is diep teleurstellend”.

Brittanje het gewaarsku teen “ernstige implikasies vir Mosambiek se ekonomie vir die medium termyn”.

Die skandaal sal die VK se referendum vir Brexit ‘n hupstoot gee.

Tradisionele Engelse wêreld is besig om uitmekaar te val

Natuurlik bestaan daar steeds diepgaande historiese en kulturele bande tussen Brittanje en Amerika, maar die huidige wêreldklimaat en opkoms van China veroorsaak dat die twee eertydse bondgenote se beskouings ingrypend verander het.

Dikwels kla Suid-Afrikaners oor Suid-Afrika se vriendelike beleid teenoor China, maar sien nie raak dat dit direk verband hou met Brittanje se toenemende vriendskap met China nie.

Dié Sino-Britse toenadering, soos die pas afgelope toer van die Britse koningshuiserfgename aantoon, is trouens iets waaroor Amerikaanse amptenare dikwels kla, en tans selfs stappe neem om te probeer kortwiek.

Enigiemand wat twyfel dat ‘n hele aantal vooraanstaande lede van die huidige Amerikaanse buitelandse beleid nie hul insigte aan Oxford te danke het nie, moet blind wees.

Susan Rice, die nasionale veiligheidsadviseur, Obama se Bill Burns, wat Hillary Clinton se adjunk by die departement van buitelandse sake was, asook Jake Sullivan, een van haar naaste adviseurs, is almal Oxford-alumni.

Hierdie soort skakeling gee Brittanje maklike toegang in Washington, maar in die toekoms, gaan hierdie elite se Brits-opvoedkundige doppies geklink wees.

Stephen Schwarzman, ‘n Amerikaanse finansier, het pas ‘n groot beursskema, wat deur die Rhodesbeurse aan Oxford geïnspireer is, vir skrander Amerikaners en ander oopgestel om aan die Chinese universiteit in Beijing te studeer.

Die nie-onredelike aanname van Schwarzman is dat dit in die toekoms belangriker vir Amerikaanse aspirantleiers gaan wees om China te verstaan.

Die opkoms van Asië sal ook die aard van Kanada en Australië, twee ander belangrike lede van die historiese Anglosfeer, onherroeplik verander.

Australië doen, waarde-gewys, 10 keer soveel handelstransaksies met China en Japan as met Brittanje.

Die bevolking van Toronto, Kanada se grootste stad, bestaan nou uit sowat 35 persent etniese Asiate, en die syfer is meer as 40 persent vir Vancouver wat aan die kus van die Stille Oseaan geleë is.

Dit is Britte wat nostalgies voel oor die Engelse wêreld en meen dat hulle nog voordeel kan trek uit die kulturele krag van die VSA en nie die werklikheid wil raaksien nie: Die tradisionele Engelse wêreld is besig om uitmekaar te val.

Die Koningshuis en Obama hoop dat Brussel Engels as die gemeenskaplike taal van alle EU-instellings sal omarm om die gemis aan ‘n Empaaier draagliker te maak.

Obama het juis weer sy besoek aan Duitsland gebruik om uit te vaar teen “nasionaliste”. In wese beteken dit dat hy van Europeërs vra om van hul tale en identiteite ontslae te raak sodat hulle Engelse kan word. Dalk Engelse Chinese?

Die koningin van Engeland het so pas haar negentigste verjaarsdag gevier en die kanse dat sy nog negentig jaar lank Engels oral gaan adverteer, is skraal. Haar seun en opvolger Charles is te ongewild daarvoor.

Hopelik sien Frankryk en Duitsland egter gou genoeg die gaping om van hul Angel-Saksiese besetters ontslae te raak.

Zuma klou soos ‘n neet

Suid-Afrika se president klou soos ‘n neet en sy vyande raak raadop.

Media24 en Times Media het reeds elke “meningsvormer” in Engels en Afrikaans ingespan om van die ou indoena ontslae te raak, maar Jacob Zuma steur hom nie daaraan nie.

Die DA-mosie om die president in ‘n staat van beskuldiging te plaas, is intussen in die Parlement verslaan.

Die presidensie het vroeër ‘n verklaring uitgereik wat lui dat mediaberigte verkeerd is en dat die Grondwethof slegs bevind het dat die president versuim het om sy Grondwetlike verpligtinge na te kom.

Zuma se vyande, het sy korreksie van mediaberigte dat hy nie sy ampseed oor die Nkandla-kwessie geskend het nie, as ‘n kwessie van semantiek afgemaak.

Selfs die bang, maar aandagsugtige Riaan van Heerden het met ‘n reuse kruippoging ook sy stemmetjie gevoeg by die beswaardes.

‘n Grondwetkenner, David Unterhalter moes toegee dat die president korrek is, en dat die uitspraak verkieslik meer politieke slaankrag moes opgelewer het.

Vroeër het die voormalige minister van finansies, Trevor Manuel sy stem gevoeg by dié van Britse agente in die ANC wat Zuma gevra het om te bedank.

Manuel het in ‘n onderhoud met Soweto TV gesê die uitspraak teen die president dui op ‘n “groot krisis” omdat hy die grondwet geskend het.

Die voormalige tesourier-generaal van die ANC, Matthews Phosa, die ANC-veteraan Ahmed Kathrada en verskeie ander het ook reeds die president se bedanking geëis.

Die minister van finansies, Pravin Gordhan het gewaarsku dat kredietgraderingsagentskappe die politieke situasie in Suid-Afrika in ag sal neem waneer die land se kredietgradering later vanjaar hersien word.

Gordhan sê die politiek, die ekonomie en die fiskale situasie word oorweeg wanneer die agentskappe besluite neem.

Hy sê Suid-Afrikaners moet daarvan bewus wees.

Londense winkels verkoop beesurine saam met kos

Beesurine word al jare lank neffens kosprodukte in Londen verkoop.

Dit word gebruik deur aanbidders in sekere Hindoeseremonies, maar dit is onwettig om te verkoop vir menslike gebruik in Engeland.

Bekend as Gau mutra, word dit in winkels aangetref wat ook kos verkoop. Dit is ‘n oortreding van gesondheidsregulasies in die VK.

Die Britse Geoktrooieerde Instituut van Omgewingsgesondheid het gewaarsku teen die aankoop van voedsel waar dié produk teenwoordig is.

In een winkel was die bottels urine selfs vertoon onder ‘n rak van naanbrood.

Een werker in ‘n winkel in Greenwich sê: “Hindoes kom om dit te koop vir godsdienstige redes, as ‘n baba gebore word, word dit gebruik in die huis vir goeie geluk.”

‘n Tempel in Watford, Bhaktivedanta Manor, besit ‘n melkplaas wat ook die urine vir gelowiges bemark.

Die besturende direkteur Gauri Das sê die tempel verkoop al koei-urine sedert die vroeë sewentigerjare en mense drink dit.

“Daar was ‘n aanvraag uit die Suid-Asiatiese gemeenskap. Hulle gebruik dit vir pujas [godsdienstige ritueel], medisinale doeleindes of selfs die skoonmaak van dinge,” het hy gesê.

Hy ontken egter dat hy dit vir menslike gebruik verkoop. “Dit hang af van die aanbidders wat hulle wil doen daarmee.”

Die Britse Foods Standards Agency (FSA) se woordvoerder het gesê dit is onwettig om urine te verkoop vir menslike gebruik, maar wanneer dit glo ekstern toegedien word, word nie as voedsel geklassifiseer nie.

Beesmis word ook saam met urine in ‘n verskeidenheid velsorgprodukte gebruik.

Inwoners van Calais kla oor ‘katastrofiese ekonomiese insinking’

Inwoners van die Franse hawestad, Calais, het Franse vlae omhoog gehou tydens betogings in Parys.

Hulle vra dat die migrantekamp, bekend as die “Oerwoud”, afgebreek word en sê hulle lewens word negatief beïnvloed deur die teenwoordigheid van die migrante.

‘n Afvaardiging van ongeveer 500 inwoners van die Franse gemeente van Calais was Maandag in Parys om hulp van die regering te eis.

Die Groter Vereniging vir Calais (Grand Rassemblement du Calaisis) sê die migrante het tot ‘n ekonomiese ramp gelei.

Volgens die afvaardiging, is die beeld van die dorp vernietig deur die voortslepende migrantekrisis in die “Oerwoud” naby Calais, en die hawedorp se belangrike toerismebedryf ly as gevolg daarvan.

Hulle vra vir ‘n 10-jaar belastingmoratorium om te herstel van die daling in handel by winkels en restaurante van tot soveel as 40 persent.

Vir dekades was Calais ‘n kosmekka vir Britse toeriste op soek na goedkoop Franse wyn en kaas.

Die hawedorp, net 90 minute weg van Dover, is baie afhanklik van hierdie toeristeverkeer.

Hulle vra dat die Calais-gebied, waardeur honderde migrante stroom, erken moet word as ‘n “gebied wat onder katastrofiese ekonomiese toestande gebuk gaan”.