Petisie vir tweede Britse referendum ‘n bedrogspul

Die werklike aantal Britse burgers wat glo ‘n petisie onderteken het om nog ‘n referendum oor lidmaatskap van die Europese Unie te eis, is buitelandse ondertekenaars.

Sommige kritici beweer dat ‘n “bot” of “script” gebruik word om name en ondertekenaars outomaties te genereer.

Vanaf vroeg Sondagmiddag, het meer as 3,1 miljoen handtekeninge waarskynlik byna almal vals, geregistreer op die petisie. Maar ‘n ontleding van die data op die petisie toon dat die ondertekenaars uit die buiteland kom.

Twitter-gebruikers sê hulle het ‘n PasteBin-skakel opgemerk wat dui op outomatiese handtekeninge. Handtekening uit die Vatikaanstad en vreemder nog, Noord-Korea, verskyn op die “Britse” petisie.

Nie verbasend nie, het Media24 die bedrogspul as ‘n feit aangekondig.

Anti-Brexit-aktiviste deel poskodes aanlyn uit ten einde meer handtekeninge te lok uit die buiteland.

Die petisie het byvoorbeeld 2735 ondertekenaars uit Antarktika gehad waar slegs 250 Britte tans woon.

Die Duitse kanselier, Angela Merkel, verkeer onder druk van Frankryk, Brussel en haar eie regering om Brittanje so gou as moontlik uit te kry uit die EU.

Regse partye in Europa het Britte se besluit om die EU te verlaat, geloof.

George Soros wat ‘n ekonomiese insinking vir Brittanje voorspel het, het intussen van deuntjie verander en gesê oor die lang termyn mag dit tot ekonomiese voorspoed lei.

Kort na die uitslae van die referendum, wat in die vroeë oggendure Vrydag bekend geword het, het die Britse premier, David Cameron, huilend bedank.

Boris Johnson, Michael Gove, en die minister van binnelandse sake, Theresa May word oorweeg as plaasvervangers van Cameron.

Boris Johnson, die man wat waar­skynlik vir David Cameron as eerste minister gaan opvolg, het Vrydag gesê daar is geen haas om uit die EU pad te gee nie, maar die president van die Europese parlement, Martin Schulz, sê Brittanje kan nie meer insette lewer oor spertye nie.

In Brittanje het Brexit met 52-48 persent stemme in die referendum geseëvier, maar ontleders meen die anti-EU-sentiment is selfs groter.

Verdeeldheid binne die Arbeidersparty is besig om na ‘n totale ineenploffing te neig met die party se leier, Jeremy Corbyn, wat sy skadu-­minister van buitelandse sake, Hilary Benn, afgedank het.

Corbyn probeer pogings om van hom ontslae te raak omdat hy teen Brexit was, stuit, maar dit sal ten koste van sy party wees. Geswore Arbeiderkiesers het gestem om die EU te verlaat, terwyl hul leier Corbyn, ‘n futlose veldtog gevoer het om te bly.

Die senior partylid Margaret Hodge het reeds ‘n mosie van wantroue in Corbyn ingestel. As dit aanvaar word vir debat, sal die Arbeiders se parlementêre koukus daaroor moet stem.

In Frankryk en Nederland het Ma­rine le Pen (Nasionale Front) en Geert Wilders (Partij voor de Vrijheid) reeds soortgelyke referendums as Brexit aangevra.

In Oos-Europa, Skandinawië, Italië en Oostenryk, is daar soortgelyke weersin in Duitsland se eise dat hulle grense oopstel vir immigrante.

Leopold Scholz, Media24 se tweederangse Soros-buikspreker en voorstander van oop grense, het die linkse onsin dat “Europa weer tot die histeriese nasionalisme en ekstreme onstabiliteit van voor 1945 kan terugkeer” herhaal.

Dit is duidelik dat ‘n groepie bankiers Merkel omgekoop het sodat sy Duitsland se invloed in Brussel (hoofkwartier van die EU) gebruik om mag ten koste van nasionale regerings uit te oefen oor immigrasie en dat sy nou ironies genoeg juis deur demokrasie verhoed gaan word om daarmee aan te hou.

Hierdie onbesonnenheid om hordes uit die Derde Wêreld in te laat, kan beteken dat Brexit die water­skeiding word wat aanstons tot die verbrokkeling van die EU kan lei.

Merkel het met die leiers van die ses stigterslande van die EU se voorganger, die Europese Ekonomiese Gemeenskap, ‘n noodvergadering in Berlyn gehou.

Duitsland, Frank­ryk, Italië, Nederland, België en Luxemburg het die moontlikheid bespreek om ‘n “Europa van verskillende snelhede” te oorweeg om die blok te red.

Noord-Ierland en Skotland is ten gunste van voortsetting van lidmaatskap.

Skotland se eerste minister, Nicola Sturgeon, wil met regstreekse onderhandelinge met Brussel begin en moontlik ’n tweede referendum in Skotland hou oor onafhanklikheid van die Verenigde Koninkryk, iets wat die einde van die VK mag beteken.

In 2014 het die Skotte teen onafhanklikheid gestem, maar die kans op ‘n oorwinning lyk nou veel groter.

Formele onttrekking uit die EU word bepaal deur artikel 50 van die Lissabon-verdrag. Die artikel is slegs vyf paragrawe en 250 woorde lank en het eintlik twee bepalings: ‘n Lidland wat uit die klub wil bedank, moet kennis gee van sy voorneme en het dan twee jaar tyd om sy verhouding met die res van die EU te heronderhandel. Indien spertyd nie gehaal word nie, val Brittanje weg uit die EU sonder enige waarborge, tensy elkeen van die lidlande individueel instem om die spertyd uit te stel.

Dit is ‘n groot taak wat voorlê.­ ­Ooreenkomste tussen die EU en Brittanje beloop 80 000 bladsye en die Britse parlement sal die EU-besluite wat deel is van Britse wetgewing moet ignoreer. Vir die lui verteenwoordigers is dit blykbaar ‘n aangename vooruitsig.

Die Amerikaanse minister van buitelandse sake, John Kerry sê Brittanje se onttrekking moet so gelykmatig moontlik gedoen word om ekonomiese ontwrigting te beperk.

Kerry sal vandeesweek besoek bring aan Londen en die hoofkantoor van die EU in Brussel om die oorgang te bespreek.

Volgens hom het Amerika gehoop dat die Britte sal verkies om lid van die EU te bly, maar dat Amerika die uitslag aanvaar.