Etiket: afrikaans

Dan Roodt: Anton van Niekerk: agterryer in die stryd vir Engels

By die artikel van Anton van Niekerk op Netwerk24 waarin hy vandag Engels op Stellenbosch bepleit, is daar net een fout: Van Niekerk verskyn nie op die foto van Open Stellenbosch se betoging teen Afrikaans (sien hier bo) wat deur die blanke dr. Kylie Thomas van die Engelse departement, omring deur haar swart studente, gelei word nie. Waarom was Van Niekerk nie ook daar nie? Hy is dan nie ‘n voorstander van Engels nie? Of volg hy maar die stroom en is vandag ‘n stoere ondersteuner van ANC- en EFF-beleid téén Afrikaans, nes hy in die verlede ‘n NP-sikofant op Stellenbosch was?

Soos by alle volkere wat vir lang tye deur vreemdelinge oorheers is, is die tema van verraad besonder bekend onder Afrikaners. Jaap Steyn se postmoderne roman uit die laat sewentigerjare, Dagboek van ‘n verraaier, het skerpsinnige vrae oor lojaliteit teenoor die eie volk en taal gestel, in die lig van ‘n Breyten Breytenbach-agtige figuur wat verraad pleeg en hom by die ANC skaar. Verder terug was daar die joiners en hensoppers van die Tweede Vryheidsoorlog waaroor daar nou nog geskryf word.

Om soos die ietwat naïewe en dweperig godsdienstige hoofkarakter Anton in Dagboek van ‘n verraaier uiteindelik teen Afrikaners te draai, oorskry ‘n grens wat iewers in die boek só verwoord word:

“Jy sal baiekeer in jou lewe nie mooi weet wat om te doen nie, jy sal nie altyd weet of is iets reg of verkeerd nie, maar dan sal jy tog op een of ander manier weet: ‘n Afrikaner maak nie so nie.” (bl. 94)

Wesentlik is daar geen verskil tussen dít wat Van Niekerk in die linkse Netwerk24-media bepleit en die EFF se standpunt wat juis vandag in hul mediaverklaring oor die triomf van Engels by Kovsies verwoord is nie. “Afrikaans must fall.” Dit is die EFF se standpunt en dit is insgelyks Van Niekerk s’n. So pas het die EFF ‘n verklaring uitgereik waarin die aanvaarding van Engels as enigste taal aan die Universiteit van die Vrystaat verwelkom word:

Nothing marks the step towards transformation at UFS than this decision to abandon Afrikaans as a medium of instruction. This is because within the institutions of higher learning, as well as in many public schools in South Africa, Afrikaans has maintained segregation and racial privileges. As an institutionalised language, it has kept alive white supremacist cultural practices and given license to white right-wing groups to think it is legal and legitimate to be racist.

We commend all the students whose protests have brought the question of the language policy sharply into the university agenda such that it could not be postponed any more. We further call on universities of Stellenbosch, Pretoria and UNISA to heed to the call that Afrikaans Must Fall as a step towards transformation of the university.

In addition, all colonial and apartheid statues in our campuses across the country must be removed, including symbols such as names and insignia. Our campuses must be freed from being centres that celebrate colonialists, mass murderers and their associated racist ideas. The insistence to keep Afrikaans as a medium of instruction, along with colonial statues and symbols, is a direct legitimisation of white supremacy and anti-black racism.

Ek beskou my as ‘n Afrikanerdissident of iemand wat in weerwil van die groteske verwarring, propaganda, etniese konflik en politieke geknoei in ‘n land soos dié nog altyd gepoog het om te dink en te handel volgens daardie vae, verskuiwende lyn wat in bogaande paragraaf van Steyn verwoord word: te midde van die verwarring en propaganda moet ons standpunt inneem en handel, en tog moet ons iewers weet dat daar grense bestaan wat nie mens durf oorskry sonder om jou aan afskuwelike verraad skuldig te maak nie.

Nou die dag vertel die uitgeweke digteres Annesu de Vos my dat die Afrikanerterroris, Hein Grosskopf, op ‘n stadium in ‘n ANC-opleidingskamp in Zimbabwe beland het waar een van ZANU PF se instrukteurs met smaak vertel het van die wreedhede wat hy en ander teen blankes gepleeg het. Grosskopf het toe blykbaar besef dat sy verraad hom nou in ‘n situasie laat beland het waaruit geen terugkeer meer moontlik was nie. Weier hy om voortaan mee te doen, sou hy self as verraaier deur sy ANC- en ZANU PF-makkers doodgemaak word. Volhard hy op sy ingeslane weg, bevind hy hom uiteindelik in ‘n wêreld van terreur en sinnelose geweld teen burgerlikes, een van die “vryheidsvegters” vir wie wreedheid self die enigste sin van hul opstand teen alle beskaafde norme is. In sy boek Negrologie, noem die Franse joernalis Stephen Smith van die linkse koerant Le Monde, dit “die vryheid van die wolwe” binne die “paradys van wreedheid”.

‘Tans sien ons egter hoe die brandende buiteband, met die swart rook wat daaruit opstyg, die simbool van Matiedenke – of gebrek daaraan – geword het.’

Hein Grosskopf se verraad het tot ‘n bom in Johannesburg gelei. Anton van Niekerk s’n lei tot die ondergang van Afrikaans aan die Universiteit van Stellenbosch. Net soos Grosskopf in sy opleidingskamp wat nie meer oor die wil of die moed beskik het om “nee” te sê vir die drukgang waarin hy hom bevind het nie, volhard Van Niekerk ewe willoos op sy ingeslane verraaierstrajek. Beide Grosskopf en Van Niekerk beskik oor ‘n intense, anomiese dislojaliteit teenoor die Afrikaner as volk en as gemeenskap waaruit hulle na vore gekom het, en waarin hulle, soos die spreekwoord lui, gebore en getoë is.

Dog verraad is verleidelik, vermoed ‘n mens. Suid-Afrika is ‘n sadistiese land. Net ‘n paar dae gelede is ‘n Afrikaanse dogtertjie, Kayla Meyer, en haar hele gesin op Randfontein deur vier nihilistiese “vryheidsvegters” uitgewis. Só word wreedheid en die oorheersing van die wolfmens elke dag in ons land gevier. Swakker en dommer tipes soos Van Niekerk voel aangetrokke tot die krag en mag, die primitiewe heerssug wat ‘n Afrikadiktator-in-wording soos Julius Malema uitstraal. Soos Stephen Smith in sy opmerkings oor “die paradys van wreedheid” insgelyks aandui, speel die tropgevoel ‘n groot rol.

Die trop is Engels, daarom moet hy gevolg word. In sy burokratiese prosa skryf Anton van Niekerk:

Ek self doseer tans ’n module vir ongeveer 115 derdejaarstudente. Uit herhaalde navrae wat ek reeds tot hierdie studente gerig het, blyk dit dat daar nie een onder hulle is wat Afrikaans as onderrigmedium verkies nie (hoewel daar waarskynlik ’n paar is wat opstelle en eksamens in Afrikaans sal doen).

Dr. Kylie Thomas, die Boerehater-Engelse-dosent roep haar trop op om Engels by Stellenbosch te laat oorheers. Noem haar dan ‘n Engelse taalstryder, waarvoor ons as Afrikaanse taalstryders seker respek moet hê. Al doen sy dit om imperiale redes of om haarself in haar beroep te bevoordeel, is daar tog – hoe afskuwelik ons sulke Engelse ook al mag vind – by haar sprake van ‘n wíl. By Van Niekerk is daar geen wil, geen sweem van ‘n keuse te bespeur nie. Hy is die blote agterryer van Kylie Thomas en die Open Stellenbosch-gepeupel wat sy vanuit haar kantoor in die Engelse departement opgetower het, soos die dorpie Combray uit Proust se koppie tee te voorskyn kom as die madeleinekoekie daarin gedoop word.

Is dit nie ironies dat iemand soos Van Niekerk ‘n dosent in die wysbegeerte is nie? Kan jy nou meer! Hy het nog nie eens daardie gewilde werke van Sartre en Camus wat ons geslag as tieners verslind het en waarin die problematiek van keusevryheid so intens aan bod kom, gelees nie. Of indien hy dit gelees het, het hy dit met sy uiters middelmatige intellek nie begryp nie. Of as hy dit begryp het, beskik hy nie oor die morele moed om dit ter harte te neem nie. Hy is bloot ‘n willose hensopper, ‘n joiner, ‘n agterryer vir ‘n polities korrekte Engelse vrou.

Kierkegaard, die Deense filosoof wat juis in Deens geskryf het – daardie klein ou Skandinawiese taaltjie, wat seker vir tropmense onbenullig moet wees, net so onbenullig soos Afrikaans – behandel iewers die problematiek van “nie te kies nie” as juis óók ‘n keuse. Van Niekerk, die slaprugslungel, die willose, die volger, die na-aper van ‘n middeljarige Engelse dame in jeans en tekkies – ai, die smaakloosheid van Engelse vrouens! – is soos Kierkegaard se bootsman op die rivier wat moet kies maar net die stroom volg, dieselfde stroom wat hom oor die afgrond gaan voer.

Noem my dan ‘n Deen, of ‘n Afrikaner, wat onder Afro-Saksiese heerskappy deesdae ‘n vloekwoord geword het, maar ek kies juis vír Afrikaans. Na my ervaring voel jong Afrikaners deesdae ewe patrioties en lief vir Afrikaans as vorige geslagte. My dogter, wat in ‘n Engelse Johannesburg voor YouTube grootgeword het en dolgraag ‘n tyd lank in Seoel, Suid-Korea wil gaan woon om ‘n “stedelike ervaring” te hê, verbaas my nou die dag toe sy met ‘n Voortrekkerkappie huis toe kom wat sy iewers in ‘n tweedehandse winkel in Pretoria raakgeloop het. Ook het sy opgelees oor die stylvolle kleredrag van die Voortrekkers op Sondae, hul mansmodes, en dergelike meer. Ons kinders word groot in ‘n globale wêreld, maar steeds met ‘n waardering vir ons geskiedenis, asook ‘n sterk hunkering na Afrikanerskap, Afrikaans en ‘n eie identiteit. Hulle vrees bloot die beskuldigende geweld van die marxistiese wolwe wat van die universiteite hul skuilplek gemaak het. Vandaar dus hul versigtigheid om hoegenaamd ‘n voorkeur vir hul taal uit te spreek.

Indien daar vyf dosente aan die Universiteit van Stellenbosch was wat – ‘n mens weet nie hoe om dit te stel nie – oor ‘n paar nanogram testosteroon beskik het, was dit sonder twyfel heel anders. En sou studente nie gehuiwer het om ombeskaamd in Afrikaans klas te loop, eksamens af te lê of proefskrifte te skryf nie.

Helaas, daar heers bloot onderdanigheid aan die nuwe orde, aan Malema se taalbeleid wat die rooihempiebrigade met ‘n brandende buiteband op ons afdwing.

Sekerlik is Anton van Niekerk, soos al die verloopte Broederbond-Afrikaners – nee, die hele FW de Klerk-geslag met hul ellendige verraaiersmanie – ‘n bewonderaar van Winnie Mandela. Mevrou Mandela, soos Die Burger seker sou skryf. Sy het mos gepraat van die land “wat met vuurhoutjies en buitebande bevry moet word”. Tans sien ons egter hoe die brandende buiteband, met die swart rook wat daaruit opstyg, die simbool van Matiedenke – of gebrek daaraan – geword het.

Dit herinner my aan ‘n frase van die ontslape Franse – en ja, ek weet Piet Kopdoek en die res van die universitêre agente meen dat Frankryk ewe onbenullig as Denemarke of selfs die reste van ons Afrikanerdom is – postmodernis, Jean Baudrillard.

In een van sy essays oor die VSA verwys Baudrillard na iemand wat ‘n slang as troeteldier aanhou en die ooreenkoms tussen die baas en die reptiel se breine. Hy gebruik die sinsnede: “die innerlike nag van sy brein”.

Van Niekerk, wat so bedwelm is deur die stink rubberreuk vanuit die EFF-betogers se brandende buitebande, asook die intellektuele erfenis van mevrou Mandela en die hele Afrikaans must fall-beweging… Hoewel om dit ‘n “beweging” te noem, laat dit klink asof ons met iets soos impressionisme of die Duitse Romantiek te make het, wat heeltemal te eurosentries is. Veel eerder dan: Van Niekerk wat so deur die Raka-agtige Afrikaans must fall-instinkte oorweldig word, openbaar deur sy anglomanie bloot die innerlike nag van sy brein.

Hy is net iemand, hetsy Kylie Thomas, hetsy Julius Malema, se troetelslang. Met al die verraderlikheid en lis wat deur die slangmetafoor gesuggereer word.

Radikale-sjiek kruipers ‘bly’ nie by Woordfees

Dit was toe nie “bly” nie – die woordmerk vir die Woordfees 2016 – maar “hartseer” en “weghardloop”.

Die rektor van die Universiteit Stellenbosch, Wim de Villiers, en Max Price, rektor van die Universiteit van Kaapstad, moes Donderdagaand op die vlug slaan nadat swart oproermakers hul optrede ontwrig het.

Die twee het ontdek dat hul gekruipery by geweldenaars heel voorspelbaar nog meer dreigemente van geweld gebaar het, ook teen hulle persoonlik.

Die rektore was deel van ‘n Woordfeesgesprek in Stellenbosch waar hulle die gewone eenrigtinggesprek oor hul eie radikale-sjiek voortreflikhede gevoer het teen die agtergrond van die heersende swart opstand by tersiêre instellings.

Oproermakers wat nou al geruime tyd lukraak eise stel oor allerlei kwessies, het ‘n voertuig naby Admin B van die US in ligte laaie gelaat en glo ook ‘n petrolbom in die gebou gegooi.

Die swart oproeriges het die verhoog bestyg terwyl die sprekers gepraat het en die gehoor begin beledig omdat hulle in Afrikaans beswaar gemaak het.

Henry Jeffreys, gespreksleier en voormalige bruin redakteur wat toegesien het dat Die Burger se sirkulasie na benede tuimel, kon nie die oproeriges oorreed tot redelikheid nie, ten spyte daarvan dat hy sy groot insig en bedrewenheid met sulke sake voorheen voortdurend aan sy lesers opgedwing het.

De Villiers se kruiperige houding het die indringers ook nie beïndruk nie. Hy is luidkeels deur die oproermakers as ‘n rassis uitgekryt wat min belangstelling getoon het in die rektor se radikale-sjiek poging tot “dialoog”.

Weens vrees vir hul veiligheid het die twee kruipers en bruin gespreksleier daarna die aftog geblaas en hulself vinnig uit die voete gemaak.

De Villiers veral, wat oor die afgelope maande besonder tegemoetkomend teenoor die oproermakers was, was haastig nadat hy klaarblyklik besef het dat hy sy troetelnegers nie voortaan so maklik aan ‘n wit gehoor sal kan verkoop as “studente met redelike eise” nie.

Verslaggewers van Netwerk24 is met dieselfde minagting behandel. Hulle is, toe hulle die petalje wou verfilm, aangerand en uitgeskel: “Fokof jou poes! Fok die media!”

Die sekuriteit is eers ingeroep nadat die verrigtinge weens die ontwrigting afgelas is.

Onderhoud met Steve Hofmeyr oor dreigemente teen hom op Ermelo

Wie dink jy sit regtig agter die veldtog teen jou op Ermelo?

Ek was verbaas om die http://www.satirenews.co.za-artikel as verspreide pamflet oral oor Ermelo te sien. Dis moontlik nie hulle nie, maar genoeg om halsoorkop-brandstigters aan te por tot enigiets. Ek word reeds nasionaal geboikot oordat ek kastig “rassisties” sou wees.

Het Naspers of Media24 iets daarmee te doen?

Ek het geen bewyse van wie die samesweerders sou wees nie, maar dis heel maklik om sirkels om my antagoniste te trek. Ek is ‘n dr*l in die drinkwater van die linkse narratief dat wit, Afrikaans en Westers taboe is en dat hulle alleen die juk moet dra van elke historiese nederlaag suid van die Sahara.

Is daar ‘n algemene anti-Afrikaanse veldtog in Suid-Afrika aan die gang, byvoorbeeld aan die universiteite, by die Woordfees (wat jy ook noem), ens.?

Deur die studente wat brand en breek met progressiewe handskoentjies te paai, skep ‘n heerlike platform vir anargie. Ermelo (asook Tukkies en Kovsies) het reeds gewys dat dit nie oral so maklik gaan wees om Afrikaans af te skaal, Afrikanererfenis te vandaliseer en “wit” leergewoontes en orde te ontwrig nie. Ek voorsien ook hofsake van hier af aan in dié verband.

Die stroom van die tydgees loop nie net teen ons in nie, maar inspireer ‘n skuim-om-die-mond-selfgeregtigheid onder swartes wat stadig besig om sy morele hoëgrond prys te gee.

Wie het aan jou ekstra veiligheid op Ermelo voorsien?

Ermelo was nie enige Boerepaartie nie. Verskeie sekuriteitsfirmas het vrywillig en gewapend opgedaag om ons te beskerm. Boere het van heinde en verre ingery, meesal ook gewapen. G’n wonder daar was geen rooi of geel trui in sig nie. Ek vermoed die Afrikaners sou mý skiet as ek nié Die Stem gesing het nie. Gelukkig was die ANCJL se ultimatum dat ek nie “die volkslied (De la Rey)” mag sing nie. Toe die skou hulle daarop wys dat dit eintlik ‘n Bok van Blerk-lied was, was die jeugliga se pertinente antwoord: “Do you think we are stupid?”

Lees ook: Swart ‘bloedbad’ teen Steve Hofmeyr-konsert op Ermelo met kulpamflet aangehits

Oproeriges by UV verval in onsamehangende diskoers

Lede van die Universiteit van Kaapstad se #RhodesMustFall-beweging het hul steun vir aktiviste aan die Universiteit van die Vrystaat uitgespreek.

Twee UK-studente was teenwoordig by die byeenkoms oor rassisme by die UV se Equitassaal.

Mohamed Abdullah het gesê die doelwitte van #UnsilenceUFS, hoop om die vermeende institusionele rassisme te veg by die universiteit.

Die nuwe beweging beplan protes op ‘n paar plekke op die Bloemfontein-kampus vandag.

Ondersteuners sal swart dra en hulle mond met kleefband bedek, tydens ‘n besoek aan onder meer Shimlapark en Huis Abram Fischer.

Abdullah sê hulle sal poog om die UV se kultuur en instellings te “dekoloniseer”, omdat die gedagte gewild is by swart studente regoor die land.

Hy glo hierdie kwessies moet by alle Afrika-universiteite aangespreek word.

Abdullah kon egter nie ‘n helder uiteensetting van dekolonisering gee nie, en het in sy onsamehangende gebrabbel daaroor China se grootste taal met “Westerse sukses” gelykgestel.

“Wat is die sosiale dinamika? As ons kyk na die geskiedenis. Watter geskiedenis word aangebied? Tale, hoekom is dit dat ons hoërskole fokus op Mandaryns in teenstelling met die werklike Afrika-tale? ‘n Gedekoloniseerde kurrikulum gaan daaroor om Afrika se gedagtes saam te vat, ‘n belegging in ons eie kennisproduksie, in plaas van om te weerspieël wat suksesvol in die Weste is.”

Die Vrystaatse universiteit het intussen ‘n beroep op studente gedoen om enige vorm van intimidasie en teistering by owerhede aan te meld.

Dit volg nadat studente hulle kommer oor die teenwoordigheid van ‘n privaat veiligheidsmaatskappy op die Bloemfontein-kampus uitgespreek het.

Die vise-rektor vir eksterne sake, Choice Makhetha sê maatskappy is ingebring om beheer te hê oor voorvalle op die kampus.

Hulle beweer dat veiligheidspersoneel hulle intimideer en teister, maar volgens ooggetuies word hulle verhoed om verdere geweld te pleeg.

Die rektor en visekanselier van die Universiteit van die Vrystaat, Jonathan Jansen het ook ‘n beroep op die regering gedoen om die finansieringsmodel vir hoëronderwysinstellings te verander.

Jansen het nuwe fondsinsamelingsinisiatief vir arm studente in Kaapstad geloods.

Die departement van Hoër Onderwys sê intussen die aandrang deur studente dat sommige visekanseliers van universiteite afgedank moet word, sal nie slaag nie.

Die adjunkminister, Mduduzi Manana sê die minister het nie die bevoegdheid om ‘n visekanselier af te dank nie, aangesien die visekanselier of rektor regstreeks aanspreeklik is teenoor die universiteitsraad.

Manana het gereageer op oproepe deur betogende studente dat die rektor van die universiteit van die Vrystaat, Jonathan Jansen afgedank word.

Jaap Steyn: ANC benadeel Afrikaans, dog NP-bewind het wel Afrikatale bevorder

Verskeie kommentators meen dat die veldtog teen Afrikaans eintlik oor politiek gaan. Dit aanvaar ek. Daarby dink ek egter dat die politiek van vergelding ook ’n rol speel.

Maar dis die moeite werd om te kyk na ander gewilde argumente. Klasse moet toeganklik wees vir alle studente – en nie-Afrikaanse studente kan nie Afrikaanse lesings volg nie. Dit was tot onlangs die vernaamste argument wat anti-Afrikaanse aktiviste teen Afrikaans as voertaal aanvoer.

In die geval van die meeste histories Afrikaanse universiteite het hierdie argument sy geldigheid verloor, want hulle bied alle klasse ook in Engels aan.

Daar moes dus nuwe argumente teen Afrikaans bedink word, wat aan die Universiteit van die Vrystaat (UV) gebeur het.

Die UV het ’n parallelmediumbeleid gevolg. Wanneer daar van dié beleid afgewyk is, was dit ten gunste van Engels. Minder as ’n jaar gelede het die rektor, prof. Jonathan Jansen, die eerste stappe gedoen om Afrikaans af te skaf.

’n Volksblad-berig van 7 Mei 2015 lui dat ’n gesprek oor die hersiening van die UV se taalbeleid begin het ná voorstelle deur studente dat Afrikaans in die klaskamer moet verdwyn en dat die onderrigtaal voortaan net Engels moet wees.

Jansen noem dié studente se argumente vir Engels in ’n brief aan studente en dosente:

  • Die praktyk van afsonderlike klasse in Afrikaans en Engels lei tot skeiding van rasse, aangesien die meeste swart studente die Engelse klasse, en die wit studente hoofsaaklik die Afrikaanse klasse bygewoon. Dit is strydig met die UV se integrasiebeleid.
  • Die vermoede bestaan dat studente in Afrikaanse klasse bevoordeel word wat betref “eksamineerbare inhoud”, aangesien die opsomming van die hoofsaaklik Engelstalige handboeke net die noodsaaklikste inligting saamvat wat nodig is om te leer en waaraan studente getoets sal word.
  • Die herhaling van klasse in Afrikaans en Engels plaas ’n dubbele werklading op dosente terwyl hulle die tyd vrugbaarder aan navorsing en ander akademiese pligte kan bestee.

Verskeie instansies en akademici het op die berig oor die verengelsingsplanne gereageer. Voorspelbaar het dit geen indruk op die UV-topbestuur gemaak nie.

Prof. Hennie van Coller het in ’n lang Volksblad-artikel gewys op hoe prof. Jansen Engels ten koste van Afrikaans bevorder het. Van Coller was vir 26 jaar die hoof van die UV se departement Afrikaans en Nederlands, Duits en Frans. Hy is ’n voormalige voorsitter van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns.

Hy het soos volg op Jansen se argumente geantwoord:

“Die beskuldiging dat Afrikaanse studente bevoordeel sou word deur Afrikaanse dosente berus op persepsies (omdat hulle skynbaar beter presteer?) en nie op feite nie.

“Die UV-bestuur se besluit om so ’n onbewese beskuldiging as belangrike argument te opper om ’n taalbeleid weer te bekyk, kom neer op die bevraagtekening van Afrikaanse dosente se integriteit.”

Dat hierdie argument onsin was, blyk daaruit dat dit nooit weer geopper is nie.

Van Coller gaan voort:

“Dat afsonderlike taalklasse apartheid sou bestendig, is onwaar, omdat die klasse oop is vir almal – ongeag geslag of kleur – en talle studente anders as wittes daarin (in Afrikaanse klasse) sit.

“Boonop word integrasie op soveel ander plekke op die kampus nagestreef (van die koshuise, studentepolitiek, sport en die verpligte eentalige Engelse UFS 101) dat dit ’n drogredenasie is.

“Al geldige beswaar teen parallelmediumonderrig is die herhaling van lesings, maar indien verskillende dosente dit behartig, is daar geen verdubbeling vir dosente nie. En die verdeling van groot klasse is in baie departemente reeds die gebruik vir dekades.

“Maar ek vrees, beredeneerde en logiese argumente (hoe vriendelik ook gestel) gaan geen effek hê op ’n uitkoms wat vir my vasstaan nie: ’n eentalige Engelse universiteit waar Afrikaans selfs nie in enige openbare ruimte geduld sal word nie. En hierdie toekomsvoorspelling berus op wat in die verlede by die UV gebeur het.”

Wat daarna aan die UV gebeur het, toon dat Van Coller dit heeltemal gelyk gehad het. Dit kon die topbestuur ook regkry deur die regte mense aan te stel vir die komitee wat die taalkwessie moes ondersoek. Dié komitee het uit elf lede bestaan van wie die meerderheid hul vooraf reeds in die openbaar en boonop herhaaldelik ten gunste van Engels as die enigste (nagraadse) onderrigtaal uitgespreek het en dikwels (soos in die geval van die voorsitter en nog een lid) ook fel anti-Afrikaans was. Slegs twee lede was pro-Afrikaans of pro-meertaligheid.

’n Stemming op die kampus is geïgnoreer omdat die uitslag glo nie as onweerlegbaar beskou kan word nie: 2 562 het gestem vir “slegs Engels”, 1 107 vir Engels as primêre onderrigtaal, maar met tutoriale in Afrikaans en Sesotho, en 3 323 vir die huidige beleid van parallelmedium-onderrig. Wat personeel aan die hele UV betref, is daar ’n voorkeur vir Afrikaans as voorkeurtaal vir institusionele kommunikasie (55%) teenoor Engels (43%). Op die Bloemfontein- en Suid-kampus is die voorkeur vir Afrikaans onderskeidelik 61% en 59%, terwyl die Qwaqwa-kampus 86% vir Engels gestem het.

Op een van die inligtingsessies oor die taalbeleid het een student beweer Afrikaanse studente word onregverdig bevoordeel omdat hulle in hul moedertaal kan studeer.

Nog ’n student het gevra hoe enigiemand bevoordeel word deur iets van die een groep weg te vat sonder om iets tot ’n ander groep by te voeg: “Dit klink vir my baie soos wanneer sommige mense hul bene verloor het en ons almal nou ons bene moet afsny om gelyk te wees.”

Dr. Munene Mwaniki, hoof van die departement linguistiek en taalpraktyk aan die UV en ook ’n lid van die taalkomitee, het geantwoord: “Miskien moet ons begin vra wie het daardie mense se bene in die eerste plek afgesny.”

Hy laat dit dus lyk asof dit die Afrikaanse studente se skuld is dat swart studente nie deur middel van hul eie tale kan studeer nie. Dit is onwaar.

Nooit in die afgelope 22 jaar het die bewind enige poging aangewend om Afrikatale vir akademiese doeleindes te bevorder nie.

Die vorige bewind het die Afrikatale probeer bevorder deur moedertaalonderrig daarin uit te brei. Dit hét ook gebeur ondanks teenkanting van die sprekers van dié tale. Ná die 1976-onluste ten gunste van Engels as enigste voertaal in swart hoërskole is Engels ook al hoe meer in laerskole ten koste van moedertaalonderrig ingevoer.

Omdat Afrikaanse studente danksy moedertaalonderrig goed presteer, wil die betogende studente dit van hulle afneem sodat almal ewe swaar moet kry. Dié argument het reeds jare lank ’n eie benaming: equal misery vir almal. Behalwe natuurlik vir die studente wat Engels as eerste taal het.

’n Mens presteer die beste in jou eie taal of ’n taal wat jy so goed as jou moedertaal kan besig. Waarom gun die betogers nie hierdie vryheid aan Afrikaanse studente – en aan hulself – nie?

PRAAG rig brief aan Persraad oor golf van Boerehaat en Afrikaanshaat in media

In die lig van die opwelling van anti-Afrikaanse veldtogte en haatspraak jeens Afrikaners op verskeie kampusse en in die Engelstalige media, het dr. Dan Roodt van PRAAG gister ‘n brief aan die Persraad van Suid-Afrika gerig. Daarin bring hy die oortredings van die grondwet en van internasionale verdrae deur die hoofstroommedia in die land onder die Persraad se aandag en versoek dat sy skrywe aan alle redakteurs versprei sal word. Hy vra ook dat alle inligting oor die Persraad en klagtes wat die publiek teen koerante aanhangig kan maak, in Afrikaans beskikbaar gemaak sal word. So nie, sal PRAAG hom tot die howe wend om die Persraad daartoe te dwing.

Hier volg die volledige brief wat gister per e-pos aan dr. Johan Retief versend is.

Haatspraak teen Afrikaans, Afrikaners en Afrikaanssprekendes

Dr. Johan Retief
Persombudsman
Persraad van Suid-Afrika

Beste dr. Retief,

Oor die afgelope weke, veral rondom die radikale eise van die EFF en verwante organisasies wat Afrikaans by Tukkies heeltemal wil “afskaf”, soos hulle dit stel, is ek geskok deur die oplewing in Boerehaat, anti-Afrikaanse stellings en antipatie teen Afrikaans wat daar veral in die gedrukte media, maar ook aanlyn, na vore gekom het.

‘n Mens sou ‘n lys kon maak van al die berigte en meningsartikels waarin daar ‘n antipatie teen Afrikaans as taal, maar ook as onderrigmedium, uitgespreek is. Hiermee saam was daar die vernietiging van kunswerke en beelde op verskeie kampusse waaroor daar in die media berig is.

Dit ly by my geen twyfel dat daar by redakteurs en sommige joernaliste in Suid-Afrika simpatie en selfs steun vir geweldpleging, rassehaat, Boerehaat, asook etniese, kulturele en talige chauvinisme bestaan nie. Op subtiele en minder subtiele wyse het dié houdings in berigte en kommentaar oor die afgelope weke gemanifesteer.

Hoewel die Engelstalige media die grootste sondebokke is, kan ‘n mens ook nie Media24 se Afrikaanse publikasies hiervan kwytskeld nie, wat – hoe ironies dit ook mag klink – self met ‘n veldtog teen Afrikaans op universiteit besig is. Trouens, dit wil voorkom asof al die groot mediahuise verenig het in hul haat en afkeer van Afrikaans en die Afrikaanse minderheid. Daar word nie ewewigtig berig nie en hoewel anti-Afrikaanse menings vrye teuels gegee word, word daar streng sensuur teen enige menings toegepas wat die grondwetlike en selfs internasionale regte van Afrikaanssprekendes wil verdedig.

Die Kaapstadse akademikus, prof Robert Morrell, het onlangs die volgende in sy aanlynkritiek op gewelddadige kampusbetogings gesê:

“This campus violence rather is an expression of a worrying close-mindedness, a myopia, which refuses to acknowledge any other point of view – not even that of the vast majority of students – and insists on being the only voice that should be heard and heeded. When it fails to persuade its audience, it uses violence.

This has been the way of fascism in the 20th century and of extremist, non-democratic movements in the 21st century.

Campus violence has up to now occurred with virtually no action taken against perpetrators. They have operated with impunity. I cannot speculate about the reasons for the lack of consequence that has attended the perpetration of violence but the widespread sympathy of the media has contributed to the view that students are ‘right’ and that their actions are therefore justified. In this sense, the media are complicit with the perpetration of campus violence because they contribute to a climate that legitimizes it.”

http://www.dailymaverick.co.za/article/2016-02-22-op-ed-the-burning-issue-of-campus-violence/#.VtcOyEJb_Qo

Soos hy dit stel, word die klimaat vir geweld en ekstremisme deur die media geskep en “gelegitimeer”. Daardie geweld en ekstremisme word merendeels teen Afrikaans en Afrikaners gemonster. Nie net verteenwoordig dit ‘n grootskaalse en algemene oortreding van die Perskode nie, maar ook van die grondwet en die volkerereg.

Die ekstremistiese politieke party, of beweging, of rebellegroep, hoe mens ook al na die EFF moet verwys, se verklarings en manewales word alles verbatim in die media weergegee as legitieme aansprake, sonder die nodige balans. Vandag en gister het die EFF se provinsiale leier in Gauteng “oorlog teen die Universiteit van Pretoria verklaar” omdat hy nie summier alle Afrikaanse lesings wil staak nie. Dit word klakkeloos in die pers weergegee en die Afrikaanse taal word konsekwent as ‘n “probleem” getipeer.

Bedekte of onbedekte geweldsdreigemente teen blankes, Afrikaners en Afrikaanssprekendes word ook deur rubriekskrywers gemaak.

Namens ons aksiegroep teken ons ten sterkste beswaar aan teen die huidige veldtog teen Afrikaans, Afrikaners en Afrikaanssprekendes. Daarom versoek ek u om hierdie skrywe aan u lede en redakteurs te sirkuleer met die gedagte dat hulle sal ophou met hul onbesonne aanhitsing van etniese konflik in ons land.

Ons besef dat die wortels van Boerehaat en Afrikaanshaat in ons land baie diep lê en na die negentiende eeu terug te voer is toe daar die idee bestaan het dat almal in Suid-Afrika Engels as taal behoort aan te neem en dat dit die enigste taal van die howe, die koerante, die onderwys en die staatsdiens behoort te wees. In die twintigste eeu het die gedagte via die kommunisme posgevat dat Suid-Afrika tot ‘n Afro-marxistiese staat met een taal gesosiogenieer mag word.

Die huidige Grondwet, vir wat dit werd is, erken egter elf amptelike tale. Waarom moet daar dus ‘n veldtog teen een van die elf tale gevoer word?

Dit bring my by ‘n verdere kwessie: alle inligting oor die Persraad, asook die Perskode, is tans slegs in Engels beskikbaar. Dit maak eintlik ‘n bespotting van die Perskode self wat gegrond sou wees op die handves van regte in die grondwet.

Aangesien Afrikaans en Afrikaanssprekendes geruime tyd reeds die teiken van veral die Engelstalige media is, is dit onses insiens van kardinale belang dat alle inligting oor die Persraad en die moontlikhede om klagtes teen koerante aanhangig te maak, ten volle in Afrikaans beskikbaar behoort te wees.

Indien die Perskode met die grondwet bestaanbaar is, moet u organisasie die veeltalige aard van Suid-Afrika in ag neem en dat Engels beswaarlik die enigste taal is waarin die publiek en koerantlesers diens verlang.

As ‘n reël dring ons aan op gelyke behandeling van Afrikaans met Engels of enige ander taal. Suid-Afrika het ook verskeie internasionale verdrae onderteken wat met die grondwet saamgelees moet word en wat erkenning vir Afrikaans op alle gebiede nog meer bindend maak.

Indien die Persraad nie bereid is om sy webblad en ander kommunikasie vir Afrikaans aan te pas nie, sal ons genoodsaak wees om ons na ‘n bevoegde hof of ander tribunaal te wend om ons regte te laat geld. Aangesien die ANC-bewind reeds die Pan-Suid-Afrikaanse Taalraad ontbind het, sal dit seker nie dié liggaam wees nie.

Ek verneem graag u reaksie.

Met vriendelike groete,

Dr. Dan Roodt
Direkteur, PRAAG

Afrikaans: Swart polisieman van Welkom se video versprei viraal

Die video van ‘n swart polisieman van Welkom wat weier om ‘n blanke in Afrikaans te help, versprei sedert gister viraal op die internet. Die meeste nuuswerwe in die land vertoon ook weergawes daarvan. Op Twitter steun swartes oor die algemeen die polisieman wat botweg weier om enigiemand in Afrikaans te help, terwyl Afrikaners weer simpatie vir die klaers het wat daarop aandring om in Afrikaans bygestaan te word.

Dan Roodt: Dis nou tyd om ANC te looi oor Afrikaans

Soos ons reeds Vrydag op hierdie webblad berig het, het Solidariteit en provinsiale leiers van die ANC in Gauteng, asook studenteorganisasies van die Universiteit van Pretoria (UP), Woensdag byeengekom om ‘n kompromie oor die taalkwessie by Tuks te vind. Dit word vandag met groot fanfare in Rapport aangekondig.

Volgens Rapport is:

“Een van die eerste besluite wat gevolg het op Woensdag se hoëvlak-vergadering by die Pretoriase stadsraadkantore tussen onder meer Solidariteit, AfriForum en AfriForum Jeug aan die een kant, en die ANC, SAKP, Sasco, Cosatu en Nehawu aan die ander kant, was die opskorting gister van Tukkies se plan om op aandrang van die EFF Afrikaans as onderrigtaal te skrap.”

Die ANC het reeds beheer oor swart studente op die kampusse verloor, wat deesdae erg antiwit en EFF-gesind is. Selfs die Thuli Madonsela, wat oor die algemeen as DA-gesind gesien word, se dogter by Tuks is ‘n EFF-ondersteuner.

Ook die jeugleier van die ANC op die kampus, Samkelo Cetyiwe, met wie PRAAG vandeesweek ‘n video-onderhoud gevoer het, het onomwonde gesê dat Afrikaans “afgeskaf moet word”.

Kennelik is hy nie geken in die besluit van sy provinsiale partybase nie. Na alle waarskynlikheid gaan radikale groepe op die kampus soos die EFF-jeug en UPrising dit nie aanvaar nie en aanhou moeilikheid maak. Die polisie sal egter in die komende week op die kampus ontplooi word om studente wat wil studeer teen onlusmakers te beskerm. Hopelik werk dit.

Enersyds is mens verheug dat daar moontlik nou vrede na die UP-kampus kan terugkeer, dog andersyds weet ‘n mens dat die ANC nooit sy beloftes hou nie. Ooreenkomste, veral met Afrikaners, word maklik aangegaan en ewe maklik verbreek. Ek en Steve Hofmeyr het destyds ‘n stel met Jacob Zuma by die fameuse braaivleis in Houghton afgetrap toe hy ons hart en siel belowe het dat Afrikaners, synde ‘n “spesiale groep in Suid-Afrika” op ‘n ewe spesiale bedeling geregtig is, veral wat die behoud van hul kultuur en onderwysinstellings betref. Daarvan het natuurlik dadels gekom.

Sluit aan by PRAAG!

Vroeër of later sou Afrikaners vir hul regte moes begin opstaan. Toe dit rugbaar raak dat Afrikaans summier by Tuks op aandrang van die EFF en die skaduagtige Engelse organisasie “UPrising” afgeskaf sou word, het beide studente en ouers in Pretoria hul stem begin dik maak. Bykans 14 000 mense het PRAAG se petisie vir die behoud van Afrikaans by Tukkies onderteken.

As u nog nie u naam en e-pos hier ingevul het nie, kan u dit steeds doen. Ons gaan môre ‘n memorandum aan prof. Cheryl de la Rey stuur, tesame met die 14 000 name.

[emailpetition id=”7″]

Soos in die negentiende en vroeë twintigste eeue, het Afrikaans weereens die sluitsteen van die Suid-Afrikaanse politiek geword. Afrikaans verteenwoordig ‘n skans teen amptelike ANC-beleid wat feitlik op alle gebiede diskriminasie teen blankes toepas. Engelse onderrig in Suid-Afrika is derdewêreldonderrig. Aan Engelse universiteite soos Wits of Kaapstad is daar ook so ‘n substraat van marxisme en radikalisme dat standaarde in alle vakke daaronder ly, selfs waar dosente nog in ‘n mate op meriete aangestel word. Maar omdat Afrikaanse skole en universiteite steeds ‘n tradisie van uitnemendheid voortsit, word Afrikanerjongmense toegerus om in die arbeidsmark mee te ding. Hier en daar knyp maatskappye selfs die oë vir rassewetgewing toe en stel blankes aan, bloot “om die werk gedoen te kry”.

Indien Afrikaans dus, soos die EFF en die Engelse groep UPrising dit wil, “afgeskaf” sou word, sou ons Afrikaanse kinders binne enkele jare hul enigste mededingende voordeel in ‘n antiwit stelsel – ‘n goeie opvoeding – verloor.

Daarom gaan die stryd vir Afrikaans om veel meer as bloot die behoud van ons taal en kultuur, hoe kosbaar albei ook al vir ons is. Wesentlik verteenwoordig Afrikaans ‘n laaste reddingsboot tussen ons en volslae ondergang en verarming, selfs volkmoord. Want as ons nie meer ekonomies kan oorleef nie, sal ons nie meer enige veiligheid kan bekostig nie en sal ons op nóg groter skaal as tans uitgemoor word.

Oor die afgelope 20 jaar het ons gesien hoe Afrikaners stap vir stap agteruit geboer het. Een na die ander het die skanse of die domino’s geval, tot hier waar ons feitlik daagliks om oorlewing moet stry. Net Vrydag ontmoet ek ‘n Afrikanervrou wat in ‘n woonstelgebou vol swartes en kleurlinge in Linden, Johannesburg woon. Toe sy kla oor die lawaai wat haar bure maak en hulle vriendelik vra om hul kinders in toom te hou dat hulle minder skree en amok maak, is sy onmiddellik as “rassis” uitgeskel. Selfs die eienaar van die gebou, ‘n welaf Duitser, het die kant van sy ander huurders teen haar gekies en wil haar summier uit die gebou smyt, sonder enige hofprosedure. Binnekort sit sy en haar kind op straat, bloot omdat sy wit en Afrikaans is.

Eintlik is ons reeds totaal uitgelewer: aan staatsmag, maar ook die mag van getalle. Die verskillende anti-Afrikaanse organisasies op die UP-kampus voel dat hulle nou demografies sterk genoeg is om Afrikaners toegang tot hul eie universiteit wat hulle en hul voorouers opgebou het, te ontsê. Tuks moet tot ‘n Afro-marxistiese universiteit met lae standaarde waar min bruikbare kennis gedoseer word, “getransformeer” word.

Maar die streep is nou getrek. Ons aanvaar nie meer om, soos in die verlede onder NP-leiding, willoos tot oorgawe gedwing te word nie. Afrikaners het ook regte, hoe polities onkorrek dit ook al mag klink.

Wat PRAAG betref, gaan ons nou tot die aanval oor. Ons gaan nie betoog of fisiek die EFF te lyf gaan nie. Maar ons gaan alle middele gebruik, soos die howe en ons verhoudinge met simpatiek gesinde groepe oorsee, asook ons toegang tot internasionale organisasies, om taaldiskriminasie en taalvertrapping te stuit. Die ANC verkeer onder die indruk dat hy alles oor die boeg van “ras” kan gooi, en geen blanke kan ooit ‘n rassestryd wen nie, so word daar geredeneer.

Dog benewens ras in hierdie land, is daar ook taal. En Afrikaans sou nie teen die Britse Ryk geseëvier het as ons nie in die verlede gedugte taalstryders was nie. Op ‘n stadium in die 1890’s het Olive Schreiner voorspel dat daar oor ‘n honderd jaar nêrens in Suid-Afrika meer Afrikaans of “Afrikander Dutch” gepraat sou word nie, slegs Engels. Wel, die honderd jaar het verbygegaan; en Afrikaans is steeds hier!

Die bres is geslaan. Die swetterjoel anti-Afrikaanse organisasies op die Tukskampus het oor die afgelope weke met geweld en histerie – waaronder die bekende aanklag van “rassisme” – gepoog om Afrikaans die doodskoot toe te dien. Daarin kon hulle egter nie slaag nie.

Toe PRAAG oorspronklik in 2000 gestig is, was ons versiende genoeg om in te sien dat die Afrikaanse stryd uiteindelik ons voortbestaan in dié land gaan bepaal.

Die oomblik van waarheid het nou aangebreek.

Die opstand het begin. Die ANC moet nou gelooi word soos nog nooit vantevore nie. Hulle moet ons naderhand smeek om op te hou baklei vir Afrikaans.

Vir ons gaan dit oor intellek teen blinde, Raka-agtige geweld. Ons moet die stoomroller van getalle met slim strategie beantwoord. Teenoor die kanon, die sluipskutterskoot wat sekuur tref. In die aangesig van die panga wat soos in Rwanda lukraak geswaai word, die rapier.

Die magtige mediagroep Naspers en sy Netwerk24 het reeds teen Afrikaans en vir die EFF gekies, want hy sanik aanmekaar dat ons “ter wille van die vrede” ons aansprake op taalregte en ‘n ordentlike opvoeding vir ons kinders moet laat vaar.

Die slagordes is opgestel: Netwerk24 + ANC + EFF téén Afrikaans en die Afrikaner. Dis Dawid teen Goliat. Maar ná alles het Dawid gewen.

Sluit asseblief by PRAAG aan, want in dié stryd wat nou ontketen is, kan ons nie sonder u steun oorleef nie.

Sluit aan by PRAAG!

Swart studente wat geboue afbrand wil na wit kampusse

Die bestuur van die Noordwes-Universiteit (NWU) moet ‘n ondersoek loods na die lewensvatbaarheid van studente se eise dat hulle vanaf die Mafikeng-kampus na die instelling se twee suster-kampusse oorgeplaas word.

Die Suid-Afrikaanse Studentekongres (SASCO) se taksekretaris in Noordwes, Dingaan Lorathu, se kommentaar volg nadat die Mafikeng-kampus onbepaald gesluit is ná Woensdag se gewelddadige studentebetoging waarin twee geboue aan die brand gesteek is.

Volgens Lorathu hou die sluiting van die kampus ernstige gevolge vir studente in, en moet die bestuur bepaal of hulle op Potchefstroom en in die Vaaldriehoek geakkommodeer kan word.

Die geskorste SR-leier, Benz Mabengwane sê studente hoop dat hul griewe aangespreek sal word wanneer hulle terugkeer.

Hulle sê hulle is ontevrede oor hul skielike uitsetting.

“Ons is veronderstel om ons eerste jaar te geniet, so ons weet nie, ons moet nou net huis toe gaan.”

Sekere studente ontken nou dat ontevredenheid oor die nuwe SR-bestuur tot die geweld en brandstigting gelei het en sê hulle griewe is baie “diep”.

Hulle beweer die rede dat hulle twee geboue afgebrand het is omdat hulle Afrikaans moet hoor.

Pres. Zuma het die universiteite versoek om gehoor te gee aan die vandale se eise.

Die adjunkminister van Hoër Onderwys, Mduduzi Manana sal vandag met die bestuur van Noordwes se Mahikeng-kampus vergader.

Minstens drie studente is beseer. Veiligheid by die hoofingang is verskerp en die situasie is tans kalm.

Oproepe neem toe vir die visekanselier, Dan Kgwadi om te bedank. Manana sal na verwagting onder meer dié kwessies aanspreek.

Danie Goosen: Oor Afrikaans buig universiteitsbesture agteroor

Die FAK wil hiermee sy diepe afkeur uitspreek oor die valse en diep misleidende standpunte wat
die afgelope tyd ten opsigte van Afrikaans aan universiteite ingeneem word. Veral die volgende
kwessies is ter sake:

1. Tydens die afgelope dekades het die een na die ander universiteitsbestuur plegtig belowe dat
universitêre Afrikaans nie in gevaar verkeer nie. Ter ondersteuning is talle mooiklinkende
taalbeleide in dié tyd voor die neuse van die Afrikaanse taalgemeenskap geswaai. Daarin word
plegtig belowe dat Afrikaans se plek aan die universiteite veilig is.

Vandag blyk hierdie beloftes toenemend niks anders te gewees het as ’n paaiboelie-strategie en
ten diepste ’n leuenagtige voorstelling van sake. Universiteitsbesture het oor jare openlik vir die
Afrikaanse taalgemeenskap gelieg.

Universiteitsbesture moet nie verontwaardig reageer as die Afrikaanse wêreld hul voortaan met
die grootste denkbare minagting hanteer nie. Dit sal enkel en alleen hul eie skuld wees.

2. Daar word tot vervelens toe aangevoer dat die getal Afrikaanssprekende studente afgeneem
het, en dat Afrikaans daarom afgeskaf moet word.

Die werklike toedrag van sake is dat die absolute getalle van Afrikaanse studente nie dramaties
afgeneem het nie, en dat hulle steeds ’n betekenisvolle aanwesigheid op kampusse soos die US,
die UP en die NWU is.

In hierdie verband mag nie vergeet word nie dat toe Engelssprekende studente slegs 14% van
die totale bevolking by UP uitgemaak het, was die aanbod van klasse in beide tale klaarblyklik
“ekonomies regverdigbaar”. Noudat Afrikaanssprekendes 30% van die totale bevolking van
dieselfde universiteit uitmaak, is dit skielik nie meer haalbaar nie.

Hierdie feit skep by Afrikaanssprekendes onwillekeurig die indruk dat daar met twee maatstawwe
gewerk word. Van ’n sin vir regverdigheid is daar, ondanks mooi klinkende beloftes, kennelik
geen sprake nie.

3. Die afgelope jare het dit ook mode onder universiteitsbesture, hulle akademiese meelopers en
raserige populiste geword om aan te voer dat Afrikaans op ons kampusse uitsluitend werk.
Inderwaarheid bestaan daar nie ’n enkele bewys daarvoor dat Afrikaanse klasse aan “ons”
universiteite per definisie teen enige anderstalige student diskrimineer nie. Inteendeel, eertydse
Afrikaanse universiteite het bykans tot die dood toe (blyk dit nou) agteroor gebuig om
anderstaliges (lees: veral Engelssprekendes) ter wille te wees.

Hoe is dit moontlik dat dié agteroorbuig ten gunste van anderstaliges nou met diskriminasie téén
hulle gelyk gestel word? Enigeen wat dit doen, ly aan kwaadwilligheid, misplaaste haat,
kollektiewe selfontkenning, werklikheidsvreemde denkbeelde oor ’n wêreld sonder taalgrense of
al hierdie patologieë tegelyk.

4. Tydens die afgelope dekades het dit mode in veral die geesteswetenskappe geword om aan
te voer dat daar nie iets soos die “werklikheid” is nie, maar dat alles deur ons “gemaak” of
“geskep” word.

Ironies hiervan is egter dat verskeie akademici wat so dink, baie gou is om aan te voer dat ons
onsself wat Afrikaans betref by die sogenaamde harde werklikheid van getalle moet neerlê.

Skielik vergeet hierdie einste akademici dat daar (ingevolge hul eie denke) planne gemaak en
nuwe uitweë gesoek kan word om die agteruitgang van Afrikaans te verhoed.

’n Tweede ironie wat hieraan knoop, is dat dit ook hierdie einste akademici is wat so graag na
buite voorgee om in opstand teen “die bestaande ordes” te wees, terwyl hulle inderdaad die
eerstes is wat hulle by die diktate daarvan neerlê. Van opstand is daar hoegenaamd geen sprake
nie.

5. Een van die grootste gekhede van vandag is die verwagting by populistiese groepe (nagepraat
deur leunstoel-akademici) dat die verwydering van Afrikaans uiteindelik daartoe sal bydra om hul
ekonomiese en sosiale nood te verlig.

Die tragiese ironie hiervan spreek vanself: die grootse prestasie wat universitêre Afrikaans is, is
juis ’n voorbeeld wat deur dié groepe nagevolg en nie afgebreek behoort te word nie. Afrikaans
se ontwikkeling tot op die hoogste vlak het daartoe meegewerk dat talle Afrikaners in staat gestel
is om ook ekonomies suksesvol te wees. Indien universitêre Afrikaans afgebreek word, word ’n
belangrike voorbeeld en selfs bondgenoot vernietig.

6. Afrikaanssprekendes word tot vervelens toe daaraan herinner dat Afrikaans nie sal uitsterf
solank as wat ons dit praat nie. Hieruit word die gevolgtrekking gemaak dat ons moet ophou om
oor die stand van Afrikaans aan ons universiteite te kla.

Ook hierdie punt is ongegrond. Afrikaans sal inderdaad, soos beweer word, nog lank sonder
universitêre Afrikaans kan oorleef. Maar blote oorlewing is juis nie waaroor dit in die taalgesprek
gaan nie. Die vraag is eerder “hoe” Afrikaans in die toekoms sal oorleef.

Sonder haar aanwesigheid op universiteit loop Afrikaans die wesenlike risiko om haar status as
taal van die intellek, die verbeelding en die morele bewussyn prys te gee. En tot ’n informele
taaltjie van die sypaadjie en die kombuis gereduseer te word.

7. Apologete vir Engelse eentaligheid voer dikwels aan dat die beskerming van tale (en kulture)
nie die taak van ’n universiteit is nie. Ook hierdie stelling is louter bog. Dit strook eenvoudig nie
met die werklikheid nie.

By verre die meeste universiteite in die moderne ontwikkelde wêreld is nie net tot stand gebring
om studente vir die beroepslewe voor te berei nie, maar ook om hulle in die breë sin van die
woord op te voed. En ’n onlosmaaklike deel daarvan is dat studente eers werklik as opgevoed
(of gekultiveerd) beskou is as hulle hul wêreld met behulp van ’n veelheid van tale (ook en veral
hul moedertale) oop kan maak.

Die kultivering van moedertale aan universiteite staan nie in spanning met die akademiese lewe
nie, maar verteenwoordig eerder ’n onontbeerlike deel daarvan. Die oppervlakkige Engels wat
vandag as normatief aan ons universiteite beskou word (en op ’n ondemokratiese wyse aan almal
opgedwing word), verteenwoordig ’n ernstige verskraling van dié opvoedingsideaal. Die volle
ontwikkeling van ons moedertale op universiteit kan help om dié ideaal weer sy regmatige plek
aan ons universiteite te gee.

Afrikaanssprekendes het by ’n skeidingsoomblik aangekom. Indien daar voortgegaan word om
universitêre Afrikaans af te breek, sal groot getalle van ons mense slegs een gevolgtrekking
daaruit maak: dat ons nie welkom is aan die bestaande universiteite nie, en dat ons voortaan vir
Afrikaans ’n eie universitêre toekoms sal skep.

Prof. Danie Goosen
Voorsitter van die FAK-direksie

Dan Roodt: Die taaloorlog en wat dit beteken

Die huidige stryd wat daar rondom Afrikaans op kampusse woed, is gegrond op suiwer Boerehaat en rassehaat. Selfs sommige van die nugterder swart studente by Tukkies het al toegegee dat die bestaan van ‘n minderheid Afrikaanse lesings op die kampus hulle “glad nie raak nie”. Trouens, die Universiteit van Pretoria het al dermate verengels dat ‘n mens skaars nog tekens van die vorige voer- en doseertaal, Afrikaans, raaksien. Maar selfs hierdie oorblyfsels van Afrikaans aan die universiteit “gee aanstoot” en moet daarom uitgewis word. Op die duur – so lyk dit – moet Afrikanerkinders toegang tot universiteitstudie ontsê word deur die invoer van rassekwotas en ‘n beleid van antiwit diskriminasie.

In ‘n insiggewende onderhoud wat PRAAG gister gevoer het met een van die anti-Afrikaanse agitators op die Tukkie-kampus, ene Samkelo Cetyiwes van die ANC-jeugliga en Kommunisteparty-jeugliga en binnekort op ons YouTube-kanaal beskikbaar sal wees, blyk dit dat die “afskaffing van Afrikaans” bloot die eerste stap in ‘n omvattende revolusie is wat by Tuks beplan word. Soos Sydney Gregan onlangs gevra het, Wie sit agter Malema? En waarom? kan mens tereg ook vra: Wie sit agter die Boerehaatveldtog by Tuks? En waarom?

Die volgende twiet noem die aantal organisasies op wat teen Afrikaans by Tuks baklei:

As ons dus ‘n lys van die Afrikaansvyandige studenteorganisasies moes maak, sou dit só daar uitsien:

  1. ANC-jeugliga
  2. Kommunistiese jeugliga (wat met die ANC-jeugliga verstrengel is)
  3. EFF-jeug
  4. SASCO
  5. PASMA
  6. Tuks UPrising

Die boonste vier organisasies is redelik aan ons bekend, maar wat van die onderste twee? Daar bestaan ‘n kort Wikipedia-inskrywing oor PASMA:

The Pan Africanist Student Movement of Azania (PASMA) is a revolutionary student movement born at the University of the Western Cape, Cape Town, South Africa. It was founded in 1989 as the “Pan Africanist Student Organisation of Azania” (PASO) in Roodepoort, Johannesburg. Among its founders were Lungelo Mbandazayo (Founding President) or Lawrence “General” Nqandela (Secretary General), who led the Pan Africanist Congress of Azania youth wing.

Maar wie is “Tuks UPrising”? Dié organisasie beskik oor ‘n Twitter-rekening met 2 669 volgelinge en ‘n Facebookblad met 3 979 voorkeure. Omdat die organisasie blykbaar ook teen die benaming “Tuks” gekant is, het hy die term “Tuks” laat vaar en staan tans slegs as “UPrising” bekend.

Oor die afgelope week of twee het daar rassepolarisering op die Tukkiekampus plaasgevind, asook by Kovsies. Maar soos gewoonlik bespeur ‘n mens “die wit hand in die swart handskoen” want terwyl PRAAG gister by die kampus was, het ons opgemerk dat ‘n blanke Engelse dame, asook ‘n Indiërvrou, ‘n leidende rol by Tuks UPrising speel en waarskynlik al hul verklarings opstel en die strategie bepaal. Dit wil ook voorkom asof Tuks UPrising “die agenda bepaal” en die ander swart jeugorganisasies soos die ANC, Kommuniste en Effers koördineer. Daar word van ‘n anti-Afrikaanse “kollektief” gepraat.

As ‘n mens na die radikale eise van Tuks UPrising kyk, moet Afrikaans nie net afgeskaf word nie, maar Afrikanerseuns en -meisies ook uit die koshuise gesmyt word. Kortom, dit moet so moeilik as moontlik gemaak word vir Afrikaners om hoegenaamd te studeer! Dít op ‘n kampus wat vir dekades deur Afrikaners bedryf, befonds en opgebou is.

Die vermetelheid van die Afrikanerhaatbeweging by Tukkies en in die land as sodanig skrei ten hemele. ‘n Woordvoerder vir die ANC en radio-omproeper, Shaka Sisulu, het gister getwiet:

Die taaloorlog of die oorlog teen Afrikaans, word dus ook eksplisiet as ‘n “rasseoorlog” gesien. Hoewel, soos ek hier bo noem, verkeer daar ook Engelstalige blankes en Indiërs aan die “swart kant” van die verdeling. Ek dink ons moet aanvaar dat, indien hulle moet kies tussen Afrikaners en radikale swartes, is daar ‘n deel van die Engelse wat eerder saam met die swartes sou staan. Net so is daar sekerlik ‘n klein minderheid Afrikaners van die Max du Preez-tipe wat insgelyks saam met marxistiese swartes en Engelse sou staan om Afrikaners en die Afrikaanse kultuur uit te wis. Aan die ander kant bestaan daar moontlik ‘n “stille meerderheid” van ander rasse en selfs Engelse wat net orde en voorspoed in die land sou wou sien en nie aktief aan die radikale politiek deelneem nie. Dalk sou hulle selfs ‘n Afrikanerbeweging teen die revolusionêre en marxistiese elemente steun. Dog daarop kan ons geensins reken nie. Wesentlik staan die Afrikaner alleen teen die huidige aanslag, en sal ons ons eie planne moet maak om dit die hoof te bied.

Die De Klerk-geslag se oorgawepolitiek het nou sy logiese uiteinde bereik: van oorgawe kom ondergang. Afrikaans moet afgeskaf word, maar ook die kaart en transport op jou plaas of jou huis. Vandeesweek het die parlement die Onteieningswet goedgekeur. Só strompel die land voort op pad na ‘n Zimbabwe wanneer alle blankes se besittings toegeëien sal word en ons met die klere aan ons lywe oorsee sal kan vlug, as ons gelukkig is. Op sosiale media word sulke dinge al openlik gesê: dat ons nie in die land hoort nie en in die see gejaag behoort te word.

Ons moet die huidige vlaag van Boerehaat, waaronder die intense renons in die Afrikaanse taal, sien vir wat dit is: ooglopende tekens van etniese konflik. Hier op my rak het ek twee boeke van die Amerikaanse spesialis oor etniese konflikte, Donald L. Horowitz: The deadly ethnic riot en Ethnic groups in conflict. Groepe wat op dieselfde grondgebied of binne dieselfde staat om hulpbronne of mag meeding, gaan dikwels tot geweld oor wanneer onluste uitbars, geboue afgebrand en lede van die teikengroep voor die voet gedood word. Dit noem Horowitz die “dodelike etniese onlus” wat hy soos volg omskryf:

“Anyone who studies severely divided societies at close range will probably encounter the deadly ethnic riot sooner or later. Deadly riots are not ubiquitous, merely episodic, but when these attacks occur a good many people lose their lives in the most brutal sort of killing, typically accompanies by mutilation, and many more become refugees. The deadly ethnic riot has an element of fury that signals widespread hostility and portends worse. This form of violence produces memories that linger, coloring group relations long afterward.” (Deadly ethnic riot, bl. xiii)

Joe Slovo, Ronnie Kasrils en ander kommunistiese leiers het in die verlede Suid-Afrika se etniese verdeeldheid tussen Zoeloe en Xhosa, Afrikaner en Engelsman, kleurling en Indiër, meesterlik uitgebuit om geweld en selfs massamoorde soos by Boipatong, Trust Feed en KwaMashange of tydens die “volksoorlog” (“people’s war”) in Natal aan te blaas. Tans word dieselfde taktiek op kampusse gebruik om etniese onluste teen Afrikaners aan te hits. Dít wat ons die afgelope paar dae op die Vrystaatse kampus gadegeslaan het, waaronder die afbreek van adv. C.R. Swart se standbeeld of die onderbreking van die Shimla-rugbywedstryd Maandag, pas reg binne dié definisie van etniese onluste.

Soos Carl Schmitt gesê het, kies ‘n mens nie jou vyand nie: hy kies jóú. Bepaalde revolusionêre, Engelstalige groepe in die land het die Afrikaner en Afrikaans tot vyand verklaar. Dis ‘n feit wat nie eens die mees werklikheidsontkennende, apatiese Afrikaner kan ontken nie. Dit behoort ons nie te ontstel nie; immers leef ons al dekades of selfs eeue lank daarmee saam. By tye in die negentiende eeu is die land byna permanent in konflik en chaos gedompel, maar danksy leiers soos Paul Kruger is orde telkens herstel en kon die land van daardie punt af ontwikkel.

Op ‘n manier is ons vandag terug in die negentiende eeu. Daar is geen reëls meer nie en aanvalle geskied skielik en lukraak, soos die veiligheidsbeampte by Tukkies wat deur ‘n swart student van agter af aangeval is.

Die vyandelike, anti-Afrikaanse organisasies op kampusse gaan aanhou agiteer totdat hulle hul doelwit bereik het om Afrikaans en die Afrikaner te vernietig.

Wat nou nodig is, is dat ons soos van ouds sal groepeer, ongeag ons verskille in ouderdom of wat sienswyses betref, om die aanslag die hoof te bied. Afrikaans is omtrent al wat ons oorhet, nadat soveel van ons bates reeds van ons afgevat en geplunder is.

Maar dit gaan om meer as net Afrikaans. Dis ons voortbestaan self wat op die spel is. Danksy die vorige geslag se oorgawepolitiek, word ons as swak en besluiteloos – en dus ‘n maklike prooi – gesien. Tensy ons die teenoorgestelde sein na die vyand toe uitstuur, gaan ons probleme bloot vererger.

Agter die taaloorlog skuil ‘n etniese stryd wat min of meer openlik teen ons gevoer word. Dit help nie ons bly passief en verdedigend nie. Die stryd woed op morele en propagandavlak, toenemend ook fisiek. Ons sal op alle vlakke weerstand moet bied en waar nodig selfs offensief moet begin optree.

Teenoor die slagspreuk, “Skaf Afrikaans af”, kan ons sê: “Skaf Engels af”! Hoewel Engels in die land baie sterk lyk, moet ons onthou dat die anglofiele ‘n bonte versameling van groepe sonder ‘n natuurlike etniese kern verteenwoordig. In teenstelling met Engels wat in Suid-Afrika ‘n soort “nuttigheidstaal” is, beskik Afrikaans wel oor ‘n sterk etniese volkskern in die vorm van Afrikaners. Soos wat die spanning verhoog, sal daar wel krake in die Engelse alliansie verskyn terwyl die samehorigheid van die Afrikaanse groep behoort toe te neem. Sonder ordentlike Afrikaners wat ander goedgunstiglik in die taal van die vyand onderrig en pamperlang, sal die hele hoër onderwysstelsel in elk geval tot stilstand kom.

Geen Afrikaner behoort meer enige onderrig in Engels aan vyandelike groepe te verskaf nie. Laat hulle dosente ten duurste uit Engeland of Amerika invoer. Of beter: laat hulle oorsee aan Engelstalige universiteite gaan studeer. Net soos die “Rhodes must fall”-beweging van Kaapstad na Oxford uitgebrei is, kan Suid-Afrika se etniese onluste gerus na die buiteland verplaas word.

Dis nog ‘n logiese teenstrydigheid wat ek nie kan begryp nie: As die minagting vir Afrikaners so groot is, waarom dan hoegenaamd op ‘n kampus soos Tuks van Afrikanerdosente onderrig ontvang, sy dit dan in Engels? Immers is geen Afrikaner werklik gekwalifiseer om in Engels klas te gee nie, behalwe dié wat ‘n TOEFL-eksamen by die British Council afgelê het.

‘Tuks klaar Engels’: Djêkkerênda-FM versprei vals inligting oor Univ. van Pretoria

Die eens Afrikaanse radiostasie Jacaranda FM het reeds openlik standpunt teen Afrikaans ingeneem, en het vanoggend ‘n vals berig die wêreld ingestuur waarin vermeld word dat die senaat van die Universiteit van Pretoria reeds Engels as enigste voer- en doseertaal aanvaar het. Die nuusafdeling van Djêkkerênda-FM – só word die naam uitgespreek selfs wanneer omroepers hier en daar geradbraakte Afrikaans praat – het vanoggend om 10:08 getwiet dat die dept. van hoër onderwys sê dat “die Tuks-senaat die voorstel aanvaar het om Engels die amptelike onderrigtaal te maak”.

Daar was geen so ‘n verklaring op die UP se webblad te vinde nie en daarom het PRAAG onmiddellik die universiteit gekontak om dié “nuusitem” deur die anti-Afrikaanse radiostasie te kontroleer.

Volgens Anna-Retha Bouwer, skakelbeampte van die universiteit, was daar

“nog nie so ‘n aankondiging nie. Dis alles net voorstelle
sover.

Daar is heelwat media wat ons voorstelle as besluite geïnterpreteer
het.

Ek sal met Jacaranda opvolg as hulle my weer later bel.”

Dr Dan Roodt van PRAAG het

“almal wat vir Afrikaans omgee, gemaan om hulle nie deur sulke disinformasie deur Djêkkerênda te laat mislei nie en aan te hou om die e-petisie vir die behoud van Afrikaans te teken, wat reeds op 13 000 name staan. Die stryd begin nou maar eers en is nog lank nie verlore nie,” het hy gesê.

Teken dit sommer hier.

[emailpetition id=”7″]

Video: Swart student val blanke veiligheidsbestuurder by Tuks aan

In nog ‘n geweldsvoorval op die kampus van die Universiteit van Pretoria, het ‘n swart student ‘n veiligheidsbestuurder van agter af aangeval, soos op die kort video hier onder te siene is. ‘n Hele groep van die swart veiligheidsbeamptes probeer agterna die belhamel aankeer.

Geweld vlam weer op by Tuks

Geweld het vanoggend weer opgevlam by Tukkies se Hatfieldkampus.

Swart amokmakers wat onder die hutsteken “BlackMonday” agiteer het klasse probeer ontwrig en geboue gevandaliseer.

Die EFF het vanoggend klaarblyklik in Prospectstraat byeengekom om te eis dat oproeriges wat in hegtenis geneem is tydens verlede week se betoging weens openbare geweld, vrygelaat word.

Dit kon egter nie bevestig word nie.

Op Twitter het swart studente ivm die opstand by Tuks gesê swartes soek “grond”. Dit is nie duidelik hoe die opstand by die universiteit daarmee in verband gebring word nie, maar dit wil voorkom of die lys van lukraak griewe groei.

Gerugte dat ‘n wit veiligheidswag ernstig beseer is nadat hy deur swartes aangeval is, kon nog nie bevestig word nie.

Intussen sê wit studente dat hulle vir lewens vrees en nie veilig voel om klasse by te woon nie.