Anton Barnard – Bladsy 8

Blankes se skuldgevoelens

Een van die mees gewilde mites wat daagliks in Suid-Afrika gebesig word, is welke geweldige voordeel apartheid kwansuis aan blankes sou verskaf het en steeds aanhou verskaf. Dikwels is daar amper ‘n soort aanname, gesproke of ongesproke, dat die meerderheid blankes ryk geërf het en op een of ander manier opvoedkundig bevoordeel is, en dit gevolglik maklik vind om byvoorbeeld ‘n kasarm van ‘n huis te koop.

Daar is ook ‘n aanname dat die vorige bedeling dit op een of ander manier vir blankes moontlik gemaak het om sonder veel moeite in bestuurs- en professionele poste te beland. Skryf bloot jou matriek en stap dan summier in ‘n bestuurspos in, sou mens kon glo. Hierdie mededingende voordeel wat na bewering sou bestaan het, word aangevoer as die rede waarom blankes permanent deur rassistiese praktyke soos regstellende aksie benadeel moet word. Die verskuilde agenda hieragter is dikwels dat daar ‘n verwagting is dat blankes moet bekhou en hul bates sonder teëspraak moet oorhandig. Dit maak staat op die verwekking van misplaaste skuldgevoelens onder blankes.

Ek lees byvoorbeeld hierdie stuk op Moneyweb se werf, wat handel oor hoe die sogenaamde swart diamante sukkel om huise gekoop te kry in tradisionele blanke gebiede. Die subteks is dat blankes minder sou sukkel, want almal “weet” immers hoe “apartheid blankes bevoordeel het”.

Dit ly geen twyfel dat daar welvarende blankes in Suid-Afrika is nie. Alhoewel ‘n groot persentasie van hulle van Engelse of Joodse herkoms is, is daar ook kennelik ryk Afrikaners en, ja, ook diegene wat die wynplaas in Stalinbos geërf het. Hulle is egter deel van ‘n baie klein minderheid.

Ek praat hier uit ‘n persoonlike oogpunt, maar dit is duidelik dat ek hetsy die buurt waarin ek grootgeword het, hetsy my familie swak gekies het, want min kennisse of familielede van my kan as ryk bestempel word. Van ‘n erwery en ‘n silwer lepel in die mond was daar by ons geen sprake nie. Die oorweldigende meerderheid Afrikaners het nie die familieplaas gekry toe hul ouers oorlede is nie, maar stam veel eerder van armblankes af. Daar was pogings om armblankes op te hef, wat sommiges probeer beweer soortgelyk aan die hedendaagse SEB was, maar dit was niks van die aard nie.

Swart ekonomiese bemagtiging, SEB, is in wese ‘n oorhandiging van bates op ‘n skinkbord aan diegene wat die regte mense ken. Wanneer SEB gekritiseer word, is die verweer dus dikwels dat Afrikaners dit ook in die verlede gedoen het. Hiermee verskil ek ten sterkste. Anton Rupert het baie, baie beslis nie die Engelse en Joods mynmagnate se bates, met ander woorde ander mense se rykdom, op ‘n skinkbord gekry nie. Daar was nie ‘n geplundery soos die R400 miljoen wat deur Telkom aan Smuts Ngonyama in ruil vir absoluut geen teenprestasie oorhandig is nie. Rupert het sy ondernemings letterlik van die grond af opgebou.

Wat die opheffing wel behels het, was dat maatskappye soos Sanlam gestig is vir Afrikaners, met Afrikaners se spaargeld. Dit was dus ook nie in hierdie opsig ‘n soort Afrikaner-SEB nie, want dit het nie op die plundery van ander mense, die staat of organisasies se geld berus nie.

Van grootskeepse baantjies vir boeties, bevoordeling en voortrekkery dra ek nie persoonlike kennis nie. Dit kon weliswaar met kinders van die paar duisend Afrikaners wat deel was van die Broederbond gebeur het, maar ek kan eerlikwaar sê dat nie een van my vriende of familielede wat uit my generasie kom, uit die skool of uit die universiteit gestap het en ‘n huis gaan bewoon het wat gekoop is met geldelike hulp van ryk ouers nie. Die patroon was veel eerder dat ons vir jare in plekke soos Sunnyside (vóórdat dié buurt ‘n vuil misdaadnes geword) in huurwoonstelle gewoon het, en uiteindelik genoeg geraap en skraap het om ‘n woning van ons eie te koop. Van my ouers se generasie is daar vandag steeds kennisse van ons wat in woonstelle woon.

Alhoewel daar werkreservering was vir laaggeskoolde blankes, byvoorbeeld in die goudmyne, was dit geensins algemeen dat iemand soos Jacob Maroga aangestel kon word in ‘n plek ver bokant sy vuurmaakplek nie. ‘n Afgetrede medelid van Praag, wat soos ek ‘n ingenieur is, het my vertel dat Afrikaneringenieurs wat van sy generasie kom, nie toevertrou is met ontwerpwerk alvorens hulle nie deeglike opleiding onder Engelse ingenieurs ontvang het nie. Van die hedendaagse obsessie met die rampspoedige aanstellings van gepigmenteerdes in senior poste waarteen hulle geensins opgewasse is nie, was daar stellig min sprake.

Ek is eweneens seker dat ‘n baie groot aantal professionele Afrikaners uit gewone huishoudings gekom het en self vir hulle studies moes betaal. Dit was boonop dikwels uitsonderlik dat mense universiteit toe kon gaan, veral van my ouers se geslag. Dit was beslis nie die geval dat Afrikaners soos swartes vandag by die Universiteit van Kaapstad slegs 70% moes haal om toelating tot die Fakulteit Geneeskunde te kry nie. Jy was nie bevoordeel tydens die nasien van vraestelle bloot omdat jy ‘n blanke was nie. Weer eens, miskien het die Broederbond sulke onderduimshede gepleeg, maar dit het nie met die gewone Afrikaners wat saam met my op universiteit was, gebeur sover ek bewus was nie.

Benewens die feit dat baie vir hul eie studies moes betaal, moes mans van my generasie ook twee jaar van ons lewens afstaan om diensplig te doen, teen ‘n absurde besoldiging. My eerste soldy as ‘n sappeur in die Geniekorps was ‘n volle R171 per maand.

Die gevolge van blankes wat nie gelukkig genoeg was om dikwels karige geleenthede te kon aangryp nie, word toenemend duidelik. Daar is reeds tientalle blanke plakkerskampe rondom Pretoria. Alhoewel suksesvolle blankes se inkomste sedert 1994 gestyg het, is dit ‘n noodwendige gevolg van die ANC se rassistiese praktyke wat blankes op Darwiniaanse wyse gedwing het om hul by omstandighede aan te pas en entrepreneurs te word. Die Gini-koëffisiënt onder blankes kom daagliks nader aan 1, want daar is ‘n vinnig groeiende blanke onderklas, wat stelsematig verarm.

Ek verwerp dus die aantyging dat SEB bloot is wat die Afrikaners gedoen het en gun die begunstigdes daarvan soos Smuts Ngonyama en Tokyo Sexwale gevolglik nie hulle rykdom nie. Hulle is niks meer as gewone parasiete nie, omdat hulle geen snars waarde toevoeg nie en hul rykdom in terme van gewettigde korrupsie bekom het. Ek gun Afrikaners soos die Ruperts wat deur middel van harde werk welvarend geword het, wel hulle rykdom. Ook aan diegene wat nie Ruperts is nie, maar deur harde werk, entrepreneurskap en die neem van risiko’s suksesvol geword het, veral sedert 1994, wil ek sê: welgedaan! Ek is seker die groot meerderheid van hierdie mense sal saamstem dat dit meestal aan hul eie harde werk toe te skryf is en niks met die sogenaamde bevoordeling wat apartheid sou gebied het te make het nie.

Laat staan dus gerus jou skuldgevoelens, meneer en mevrou die suksesvolle Afrikaner of, as jy dan móét skuldig voel, sorg dat jy jou medeblankes wat swaarkry bystaan, en nie die lede van ander volke wat reeds ‘n onregverdige voordeel geniet nie.

Lees Anton Barnard se woernaal SAmizdat.

игри для детей 6 лет

Waarom minag SA se maatskappye hul belangrikste teikenmarkte?

Ek sien onlangs op Kyknet ‘n advertensie vir MTN se uiters irriterende “Ayoba”-veldtog. ‘n Oorgewig blanke man staan langs ‘n swembad, met drillerige boude, geklee in ‘n deurtrekkertjie. Hy staan ‘n oliebol en eet. Sover ek weet, is kykNET veronderstel om ‘n Afrikaanse TV-kanaal te wees, maar die advertensie se Engelse kommentator lig ons in dat hierdie blanke man glad nie “ayoba” is nie. MTN kan dus nie eens die moeite doen om blankes in Afrikaans op kykNET te beledig nie. In die daaropvolgende toneel is daar slanke swartes wat jil, gil, dans en sing iewers in ‘n lokasie. Húlle, lui die Engelse stem, is sommer baie “ayoba.”

Boodskap: in die Nuwe!, Verbeterde! Suid-Afrika, is dit veel, veel “cooler” om swart te wees.

In ‘n vorige veldtog van MTN se mededinger, Vodacom, was daar ‘n reeks advertensies wat handel oor ‘n middeljarige blanke man by name George. George is onderbedeeld waar dit by verstandelike kapasiteit en kennis van die tegnologie kom. Hy verstaan onder andere nie wat Bluetooth sou wees nie. ‘n Jonger swart man moet George telkens korrigeer en die regte tegnologiese pad vir hom uitstip.

Boodskap: swartes se intelligensie en veral tegnologiese “hip”-geit oortref veral blanke, middeljarige mans s’n met ‘n faktor van drie.

Dit is verbysterend dat Suid-Afrikaanse maatskappye sulke minagting vir waarskynlik dié belangrikste deel van hul teikenmark het. Ek is oortuig daar gaan diegene wees wat meen mens moet sulke advertensies maar met ‘n tikkie humor opneem. Al is sulke advertensies egter veronderstel om humoristies te wees, is ek bereid om groot geld te verwed dat Vodacom en MTN dit nie sal waag om sulke grappe ten koste van swartes te maak nie. Sulke advertensies se stereotipiese humor is bykans altyd ten koste van slegs een groep, en ons almal weet wie die teikens is. Wees gerus humoristies, MTN en Vodacom, maar is julle humoristies genoeg om ook andere, en nie slegs sagte teikens soos blankes nie, aan te vat? Stellig nie.

Dit is byvoorbeeld ondenkbaar dat George ‘n middeljarige swarte sou wees met ‘n onlangse blanke gegradueerde in die rekenaarwetenskap wat hom telkens op komiese wyse sal korrigeer en van sy onkunde red. Dit sal ook beslis nie ‘n oorgewig swart vrou wees wat langs die swembad staan en ‘n vetterige hoender met haar vingers verslind nie, terwyl slanke en aantreklike blanke vrouens as veel meer “ayoba” voorgehou word, dáárvan kan mens seker wees.

Ek vra weer: Waarom hou MTN en Vodacom so min van ‘n belangrike deel van hul kliëntebasis? MTN is juis besig met personeelverminderings omdat sy inkomste besig is om te krimp. Moontlik sal dit help as hy sy minagting vir sy teikenmark sou heroorweeg.

Dis nie slegs Engelsgedomineerde maatskappye soos MTN wat veral blanke mans minag nie. KykNET, ‘n televisiekanaal in die Naspersstal wat per definisie op Afrikaners gemik is, maak op vreemde wyse geen geheim daarvan dat hy eintlik aspireer na ‘n kykerskorps wat meestal bruin is nie. KykNET hou klaarblyklik ook nie veel van sy eie teikenmark, Afrikaners soos ek, nie. Hy beledig my en elke ander kyker derhalwe met volslae gemors soos die swaksinnige “komedie” Ali Barber of met Emo Adams se monumenteel on-snaakse program “Jou show”, wat in ‘n soort kreoolse Engfrikaans aangebied word, ongetwyfeld tot Hein Willemse se groot genot. (Let op hoe die naam alreeds die Engelse woord “show” bevat.)

KykNET het boonop die vermetelheid om advertensies wat ek as blanke, middeljarige man beledigend vind, soos die MTN-advertensie hier heel bo genoem, in Engels te beeldsend. Die meerderheid intekenare van DSTV is stellig Afrikaners soos ek, maar klaarblyklik stem dit die eienaars van DSTV tot ongemak, en sou hulle wát wou gee dat ek eerder bruin moes wees, en verkieslik iemand wat Engels of dan hoogstens ‘n pidgin-Afrikaans moet praat.

Dieselfde geld waarskynlik vir beide MTN en Vodacom. Alhoewel hulle miljoene intekenare het, is die meeste van hierdie intekenare van die voorafbetaalde verskeidenheid, wat dan en wan R29 se lugtyd koop. Hierdie is tydelike, laewaardeklandisie. Laasgenoemde het duidelik geword toe beide MTN en Vodacom miljoene intekenare verloor het agv die RICA-wetgewing.

Ek verstout my weer eens om te raai dat die meerderheid van MTN en Vodacom se hoëwaardeklandisie juis ouens soos George en ek is – blankes wat maandelikse kontrakte het en pligsgetrou betaal. Weer eens: waarom vind beide maatskappye dit dan nodig om hul mees waardevolle kliënte so in die openbaar te minag?

Lees ook Anton Barnard se woernaal, SAmizdat.

Kosie sukkel vreeslik in Toulouse

{jathumbnail off}

Die ANC se kenwysie, Nkosi Sikelel’ iAfrika, oftewel Kosie Sukkel Vreeslik in Afrika, is ‘n treurige, eentonige tweeslagkinderkransliedjie, waarvan die vertaling ”God seën Afrika” is. Dis met ander woorde ‘n Christelike of godsdienstige liedjie (in die mate waartoe Afrika se tribalistiese sinkretisme as ‘n Christelike godsdiens bestempel kan word) in teenstelling met ‘n volkslied in die tradisionele sin van die woord. Siende dat die Almagtige klaarblyklik juis nié die ewige verloorderkontinent seën nie, en hom klaarblyklik versaak het, is Kosie Sukkel Vreeslik uiteraard ‘n riel wat baie ryk is aan ironie.

Dit is voorts ryk aan ironie omdat Afrikaners en die meeste blankes, uitgesonderd ‘n paar liberale tipes uit die noordelike voorstede van Johannesburg, hoegenaamd geen aanklank met Kosie Sukkel Vreeslik kan vind nie. Ek was al langs die veld by ‘n hele paar Springboktoetse, en by almal van hulle het die oorgrote meerderheid van my medetoeskouers nie saamgesing nie, en selfs gesit terwyl Kosie Sukkel Vreeslik gespeel is. Dit het op dees aarde niks met ons te make nie. Die rede hiervoor is eenvoudig: ‘n Suid-Afrikaanse volk bestaan nie en dis gevolglik slegs die ANC wat met nostalgie terugdink aan die dae toe hulle in luukse ballingskap in Londen Kosie Sukkel Vreeslik gesing het. Kosie Sukkel Vreeslik kan insgelyks vir die koddige swart Engelsmannetjie in sy pers rokkie en met sy skril stemmetjie, Desmond Tutu, tot trane wil stem, maar met my het dit niks uit te waai nie. Soos Jimmy Kruger met Steve Biko se dood in aanhouding, laat Kosie Sukkel Vreeslik my en stellig die meeste ander Afrikaners koud.

Vir die redes hierbo aangevoer, het ek my absoluut verkneukel in die verkragting van Kosie Sukkel Vreeslik deur die rastafariër Ras Dumisani vóór die Springbokke se toets teen Frankryk in Toulouse die pas afgelope Vrydagaand. Ek het dit só geniet dat ek skoon bereid is om hom te vergewe dat hy mý volkslied, Die Stem, insgelyks in die proses verwoes het.

{japopup type=”youtube” content=”http://www.youtube.com/v/AxAc6O_WBFE&hl=en_US&fs=1&” width=”640″ height=”380″ title=”Springboks / National Anthem”}
Springboks / National Anthem
{/japopup}

Want sien, die boorling van Natal, Ras Dumisani, se aanslag op ons ore is ‘n perfekte metafoor vir een van die fundamentele probleme van die sogenaamde reënboognasie. Dis nie dat swartes nie kan sing nie; inteendeel. Ek verstout my om te sê dat die cliché waar is: witmense het nie soveel ritme of musiektalent as ons donkerder medeplaneetbewoners nie. Daar is heelwat swartes wat ‘n hond uit ‘n bos uit kan sing. Whitney Houston kan byvoorbeeld die noot kennelik hou, en so ook kon Nat King Cole.

Die probleem is egter dat Ras Dumisani juis nié ‘n boombenewelde weergawe van Whitney Houston of Nat King Cole is nie, al is dit ‘n weergawe met ‘n beduidende parasietlading in sy gevlegde kroese. Inteendeel; hy kan nie eens die noot so goed hou soos Jurie Els nie… Ras Dumisani se musiektalent is in dieselfde liga as Julius Malema se standaardgraadaanleg vir houtwerk. Dumisani is stellig nié gekies van die lys van sangers wat deur die SA ambassade in Parys verskaf is omdat hy kon sing nie, maar bloot omdat hy swart was, en juis daarom het slim sy baas gevang. Klink dit nie bekend nie – mense wat in poste aangestel word, mense wat take gegee word, nie omdat hulle opgewasse is daarvoor nie, maar bloot omdat hulle velle donker genoeg is?

Dumisani is die presiese eweknie van Jacob Maroga en bykans al die ander swart bestuurders van semistaatsorganisasies, staatsdepartemente, asook maatskappye in die privaatsektor, wat insgelyks gekies is, nie omdat hulle bestuursvaardighede het nie (en weer eens: ek ontken nie dat daar wel sulke swartes is nie), maar bloot omdat hulle swart was.

Dumisani het Kosie Sukkel Vreeslik dus onafwendbaar getransformeer – getransformeer na ‘n volslae grap, ‘n gekkespul, ‘n sirkus; kortom in sy moer in. Om te skryf hy was so vals soos ‘n kat tydens sy geskree van Kosie Sukkel Vreeslik, sou wees om bronstige mannetjieskatte tydens die paarseisoen te beledig. Bronstige mannetjieskatte is Pavarotti’s in vergelyking met Dumisani. Nie net was hy, die orkes, die wysie en die ritme onbekend aan mekaar nie, maar het hy ook plek-plek die woorde vergeet, veral met Die Stem. Weer eens is sy vals gekerm ‘n perfekte analogie vir regstellende aksie en SEB.

Jacob Maroga, wat stellig minder boom gerook het as Ras Dumisani (wat op sy beurt waarskynlik sleg afsteek by Koos Kombuis en kie waar dit by die misbruik van verbode middels kom), maar eweneens aangestel in ‘n pos wat hopeloos ver bokant sy vuurmaakplek was, het Eksdom ook getransformeer na ‘n simfonieorkes waarin die musikante elkeen hul eie wysie, in hul eie musikale sleutel speel, indien nie ‘n sirkus nie. Dumisani is glo ‘n professionele musikant wat ‘n reggae-orkes gehad het. Maroga is ‘n gekwalifiseerde elektriese ingenieur. Nie een van die twee kan dus op agtergelate status aanspraak maak nie. (Dit moet agtergelate wees want agtergeblewenheid sou sinspeel daarop dat die fout by hulle is.)

Toe die onvermydelike gebeur en Dumisani gestriem is oor sy vals gesingery, het hy totaal voorspelbaar opgetree. Hy het, volgens hom, pragtig gesing – wat is dus die probleem? Dit herinner weer eens aan Jacob Maroga, wat sy transformasie van Eksdom ook as ‘n groot sukses beskou het. Maroga het immers daarin geslaag om al wat ‘n blanke bestuurder is met ‘n swarte te vervang, en dís wat tel, nie waar nie? Wat maak dit nou saak as die krag dan en wan af is, of as pryse met 300% moet styg? Al wat steeds skort, is dat Dumisani sy kritici as rassiste gaan bestempel. Dit kan nie ver wees nie.

Soos Gustav Venter voorspel het in sy berig, gaan Ras Dumisani se weergawe van Kosie Sukkel Vreeslik klassieke YouTube kykmateriaal word.

how to promote

Selebi se persoonlike vleismes

Dis dikwels die klein besonderhede in nuusberigte wat meer interessant is as die berig self. Gister berig Talk Radio 702 oor Jackie Selebi se verhoor. Tydens die berig noem die verslaggeefster dat Selebi dikwels by ‘n restaurant in Melrose Arch gaan eet het, en dat hy sy eie persoonlike vleismes daar het. Melrose Arch is nou nie juis ‘n plek waar ek uithang nie, omdat ek ruiterlik sal erken die sekerheidswagte daar sal my op grond van beide my kleredrag en my banksaldo beleefd maar ferm toegang weier.

Dít weet ek, want Virgin Active stuur dikwels vir my SMS’e wat lui dat die krag by my eie gimnasium af is (dankie, Jacob Maroga), en dat ek welkom is om enige ander Virgin Active te gaan besoek, buiten die een by Melrose Arch. Dit het bes moontlik iets te make met die rampspoedige meting van my liggaamsvetindeks op een van Virgin Active se masjiene. Melrose Arch laat nie sommer enige hierjy toe nie. Jou liggaamsvetpersentasie moet hetsy onder die 8% wees, of jy moet ‘n lid van die ANC se Wabenzi wees en jou motor moet minstens ‘n miljoen rand kos, alvorens jy eens in die parkeerterrein toegelaat sal word.

Hoe geweldig kitsch is die vleismes egter nie. Kommisaris Selebi daag op, gaan sit by sy gewone tafel, en die kelner gaan haal sy vleismes met Selebi se naam daarop gegraveer. Al Capone tol in sy graf van pure jaloesie. Is dit nie egter tipies van die Wabenzi nie, hulle wat met persoonlike nommerplate (Sipho-1 GP) in hul swart motors jaag en vir wie die gewone reëls van die pad klaarblyklik nie geld nie? Daar is niks wat meer luidkeels skree “kyk na my, die BBP” as ‘n blouligkonvooi, persoonlike nommerplate, of dan inderdaad ‘n persoonlike vleismes nie.

Hoe swak kan iemand se selfbeeld wees as hy dit nodig vind om homself belangrik te laat voel deur sy naam op ‘n mes te laat graveer?

Dit maak my ook wonder watter ander foefies Selebi gebesig het om sy status as BBP te beaam, en om sy brose ego’tjie te gestreel het. Die ANC se Wabenzi is berug vir hul voorliefde vir Johnny Walker Blue Label. Het Selebi stellig ‘n whiskyglas met “Jackie” daarop gegraveer by een of ander modieuse kuierplek in Sandton?

Ek kon gespekuleer het oor die moontlikheid van Selebi wat Durex bel en vra of hulle persoonlike kondome vir hom kon vervaardig, met “Jackie – XXXL” op die pakkie, vir besoeke aan sy gunstelingbordeel, maar kom ek laat staan dit eerder.

лобановский депутат

Die kanker is nie in 1989 genees nie

Vandag, twintig jaar gelede, het die Berlynmuur geval. Soos Dan Roodt dit stel, was daar nie juis groot blydskap hieroor te bespeur by die Xhosagodjie Mandela of die Slovo’s van die lewe nie. Jakes Gerwel, vandag ‘n grootkop in Naspers, het selfs ‘n traan gestort toe hy die beeldmateriaal gesien het, bid jou aan!

Dit sou naïef wees om ons te verbeel dat die kommunisme verdwyn het op daardie heuglike dag. Dit was weliswaar ‘n gevoelige slag vir daardie uitgediende en simplistiese ideologie, maar soos ‘n onkruid of kanker was dit nie so maklik om dit uit te roei nie. Die kommunisme van die gees het bloot baie meer subtiel geword, maar is vandag nog net so aktueel en kwaadaardig soos die kanker wat dit voorafgegaan het.

Vandag noem mens dieselfde kwaadaardige gewas politieke korrektheid en multikulturalisme. Uitgesonderd die meer gewelddadige aspekte van sy voorganger, het dit al die kenmerke daarvan.

Die grootste beskrywings van die kommunisme is deur iemand wat self ‘n voormalige kommunis was, George Orwell, geskryf. Sy boeke 1984 en Animal Farm is uitstekende gelykenisse vir die lewe onder die kommunisme. In die boek 1984 was Engels getransformeer (bekende woord, transformasie, nie waar nie?) na ‘n nuwe taal, Newspeak. Nie net moes die mense reg praat nie, maar ook reg dink. Dit maak nie saak of die feite die ideologie weerspreek nie, jy durf nie die verkeerde denke, wat Big Brother nie aangestaan het nie, gekoester het nie.

Politieke korrektheid en multikulturalisme is presies so verdrukkend as die Sowjet-regime. Jy kon voor 1989 na die koelak gestuur word as jy “teen-rewolusionêre” uitlatings gemaak het. Dis steeds met ons. As jy dit vandag waag om byvoorbeeld te sê dat die swart-op-wit geweldskoers buitensporig hoog is, kan jy jou eweneens in ‘n virtuele koelak bevind. Jy sal as rassis gebrandmerk word (in die ou Sowjet-Unie was jy ‘n “vyand van die rewolusie”) en jy kan maklik jou werk kwyt wees.

Durf jy protes aanteken teen die Rooi Rewolusie (in SA noem ons dié rewolusie transformasie) soos die Reitzhuis-studente, sal jy deur die hedendaagse Prawdas uitgekryt word as ‘n rassis, uit die universiteit geskop word en van crimen iniuria aangekla word. Die Rooi Wagte (in SA is hulle swart) wat op die Kovsiekampus dreig om “wit tewe” te verkrag, en op Tukkies se kampus dreig om blanke studente dood te maak, word egter toegelaat om hulle haatspraak te besig. Presies nes skrywers soos Solzhenitsyn gedemoniseer is en inderdaad geterroriseer is, word skrywers wat durf waag om afvallige opinies te huldig, deur die hedendaagse KGB geterroriseer.

Die wiel draai egter. Daar was ‘n groot heksejag in Pole en Duitsland op informante vir die gehate geheime polisie, die Stasi in Oos-Duitsland. Vandag is daardie einste informante steeds met ons; agterlike dinosourusse wat nie die vermoë het om vir hulself besluite te neem nie, diegene wat meegevoer word en gebreinspoel word deur die heersende ideologie en dus gedienstig, soos die breinlose robotjies wat hulle is, die Party se ideologie spu.

Die vraag is: hoe lank gaan dit neem voor ons onsself ook genees van die kanker van die nieu-kommunisme bekend as politieke korrektheid en multikulturalisme?

watch thunderstruck online

Wat is die ware feite oor ZA Sucks se webmeester?

Ek het Donderdag reeds, toe gerugte oor die inhegtenisname van die webmeester van ZA Sucks begin verskyn het, my bedenkinge gehad oor die hele storie en geskryf dat daar ‘n slang in die gras is in reaksie op die eerste berigte oor die saak.

Die berig wat op ZA Sucks verskyn het rakende sy webmeester, Uhuru Guru of UG, beweer dat 28 blanke polisielede sy deur afgebreek het en sy huis deursoek het. Wat ek onmiddellik vreemd gevind het, was beide die aantal polisielede en die onverwante eenhede waaraan hulle behoort het – motordiefstal, kubermisdaad ensovoorts. So ‘n oormag roep beelde van ‘n misdaadbende wat Glenn Agliotti en sy trawante s’n ewenaar by mens op, maar dit gaan klaarblyklik oor ‘n 19 jaar oue (of is dit 16 jaar oud?) saak en die verdagte is een indiwidu wat verdink word van ‘n nie-gewelddadige oortreding. Iets klop nie. Waarom soveel polisielede vir een klopjag, as gewelddadige teenstand nie verwag word nie? Bedrog of diefstal is voorts nie sulke ernstige misdade, gemeet aan moorde of Agliotti-hulle se soort georganiseerde misdaad nie.

Miskien is dit inderdaad skoktaktieke ontwerp om bloggers te intimideer, of andersins ken ons nie die volle feitestel nie.

UG is toe na die Lindense polisiestasie geneem. Volgens die berig op ZA Sucks is hy nie na die hof geneem nie, en het die polisie alles in die boek probeer om ‘n hofverskyning en borgtog te dwarsboom, en hom gedwing om in die selle te slaap. Hy het volgens die berig nie in die hof verskyn nie, maar volgens ‘n berig in Beeld het hy egter wel in die Randburgse landdroshof verskyn en is die saak uitgestel. Watter een van die twee weergawes kan mens nou glo?

Voorts beweer die berig op ZA Sucks dat die saak 19 jaar oud is en handel oor gesteelde goedere wat iemand anders op UG se perseel versteek het (die klag sou dus diefstal wees). Volgens Beeld se berig gaan dit egter oor bedrog, nie diefstal nie, ‘n klag wat uit 1993 spruit, dus 16 jaar gelede. Watter weergawe is die korrekte een?

Verstaan goed: ek is geen bewonderaar van Naspers met sy Broedereienaars en napraters van Jonathan Jansen en kie nie. Dit sou ook skokkend wees indien UG wel geteiken is bloot omdat hy dinge skryf waarvan die regime nie hou nie. Dit sou afdoende bewys wees van die regime se poging tot gedagtebeheer, maar die twee stories weerspreek mekaar in verskeie belangrike besonderhede. Uitgesluit die aanvanklike bewerings wat op ZA Sucks gemaak is, swyg die werf sedertdien soos die graf oor die ganse aangeleentheid. UG beweer dat sy regsverteenwoordiger hom aangeraai het om stil te bly.

Om dit in platvloerse Afrikaans te stel: sou Beeld se bewerings waar wees, het dit die potensiaal om werwe en indiwidue wat oor ‘n wesentlike probleem, swart-op-wit misdaad, skryf, se name ernstig gat te maak. Wat 100% gewaarborg is om te gebeur, is dat die opponente gaan volhou dat diegene wat so oor swart misdaad kla, self ‘n paar geraamtes in die kas het en dus nie ernstig opgeneem kan word nie. Beeld het alreeds vertrek op ‘n propagandaveldtog en rojaal van die geleentheid gebruik gemaak om regses by te kom in die berig oor UG. Die boodskap in Beeld se berig is duidelik: julle regses wat so oor misdaad skree, is self skuldig.

ZA Sucks behoort na my mening spoedig ‘n amptelike verklaring te publiseer wat die teenstrydighede met Beeld se berig aanspreek en opklaar. Indien daar wel iets is om oor te bieg, en ek weet nie of dit die geval is nie, wil ek voorstel ZA Sucks neem Joost van der Westhuizen se ervarings in ag, en maak so spoedig moontlik so.

Verdere gedagtes oor ‘n Afrikanersekerheidsmag

Ek het in ‘n vorige rubriek die noodsaaklikheid van ‘n sekerheidsmaatskappy vir Afrikaners geopper. Die volgende is nog gedagtes oor die organisasie en struktuur van ‘n Afrikanersekerheidsmag. Ek het probeer om nie te veel fynere detail in hierdie stuk te verskaf nie, onder andere omdat ek nie persoonlik genoeg kennis dra van sekerheid en beveiliging nie.

1. Missie

Dit was ‘n aantal jaar gelede hoogmode vir maatskappye om pragtige, geraamde missiestellings in hul voorportale aan te bring, wat in hogere terme praat van edele ideale wat die maatskappy nastreef. Die missie van die Afrikanersekerheidsmag is egter meer beskeie: dis eenvoudig om Afrikaners teen geweld en misdaad te beskerm, en om woongebiede wat deur Afrikaners bewoon word, te beveilig.

2. Openlikheid en wetsgehoorsaamheid

Die grondbeginsel behoort te wees dat die Afrikanersekerheidsmag nie die landswette self mag verbreek nie. In teenstelling met baie van diegene waarmee Afrikaners ‘n grondgebied deel, is die oorweldigende meerderheid Afrikaners wetsgehoorsame burgers.

Ek het persoonlik geen behoefte om in konflik te raak met die fundamenteel-korrupte Azaniese regstelsel nie, want geen Afrikaner kan ‘n regverdige verhoor voor ‘n “regter” soos Nkola Motata te wagte wees nie, laat staan nog om in ‘n Azaniese tronk te wil beland.

Enige lid wat wel die wet verbreek, behoort onmiddellik geskors te word en van sy konsessie ontneem word. Geen persoon mag voorts ‘n konsessiehouer of werknemer wees van ‘n konsessie as hy ‘n kriminele rekord het nie. (Meer oor konsessies hieronder.)

Tweedens moet die Afrikanersekerheidsmag openlik en sonder enige geheimhouding bedryf word. Ek stel beslis nie ‘n privaatweermag met enige verskuilde agenda in die vooruitsig nie – dit is ‘n wetsgehoorsame sekerheidsmag om Afrikaners en ander blankes te beveilig teen die groot gevare inherent aan Suid-Afrika.

3. Raad van trustees

Ek sou voorstel dat die Afrikanersekerheidswag ‘n raad van trustees behoort te hê, wat beleid formuleer en sorg dat daar goeie korporatiewe bestuur plaasvind. Voormalige polisie- of weermagoffisiere of diegene met kundigheid in die sekerheidsbedryf sou die aangewese persone wees om op die raad te dien.

4. Samewerking met ander organisasies

Daar is reeds bestaande organisasies wat buurtwagte, gemeenskapspolisiëringsforums en burgerlike organisasies soos Afriforum insluit, waarmee daar natuurlike sinergie is. Die Afrikanersekerheidsmag behoort as ‘n saak van beginsel alles in sy vermoë te doen om met hierdie organisasies saam te werk.

5. Konsessies (“franchises”)

Die Afrikanersekerheidsmag behoort na my mening op ‘n konsessiegrondslag te werk. Die grootte van die gebied wat aan ‘n konsessiehouer toegeken word, moet deur die aantal Afrikaners in die gebied bepaal word. Daar is 287 munisipaliteite in Suid-Afrika. Kleiner munisipaliteite sal waarskynlik slegs een konsessie lewensvatbaar maak, maar groter munisipaliteite en die metro-areas sal beslis meer as een konsessie elk moet bevat.

Konsessiehouers sal hulle eie motors en vuurwapens moet verskaf.

Die betaling aan konsessiehouers behoort te geskied op grond van die aantal intekenare in die konsessiehouer se geografiese gebied. Dit is die konsessiehouer se plig om intekenare te werf. Hoe meer intekenare die konsessiehouer kan werf, hoe groter sy inkomste. Die sentrale administrasie hieronder genoem, sal die administratiewe deel hanteer en uitbetalings aan die konsessiehouers maak. Die tipiese maandelikse fooi in ‘n stedelike gebied vir gewapende reaksiemagte is sowat R300-R400 per maand. As ‘n persentasie van hierdie bedrag verhaal word vir administratiewe kostes, bied 50 intekenare in ‘n gebied steeds ‘n goeie maandelikse inkomste.

Om dit so maklik as moontlik te maak vir arm en werklose Afrikaners om ‘n konsessie op die been te bring, behoort daar na my mening die minimumonkoste te wees om ‘n konsessie te verkry. Die konsessiehouers behoort slegs vir hulle uniforms, moontlik plakkers vir hulle motors en opleiding te betaal.

6. Opleiding

Konsessiehouers moet verpligte opleiding ondergaan alvorens hulle begin met hulle werksaamhede, en ook ‘n eksamen en praktiese toets aflê. Daar is reeds selfverdedigings- en skietkursusse wat deur lede van PRAAG-landelik aangebied word, maar hierdie opleiding sal aangepas moet word om te voldoen aan die vereistes van stedelike beveiliging. Elke lid van elke konsessie sal ook die statutêre Sekerheidsoffisiereraad (Security Officer’s Board) se eksamen moet aflê.

7. Personeelbeleid

Lidmaatskap moet beperk word tot diegene wat tans benadeel word deur die ANC-regime se rassistiese wetgewing, en veral Afrikaners. (Ek sou persoonlik Engelssprekende blankes wat wou deelneem, ook toelaat.) Dié beleid kom as’t ware neer op regstellende aksie in trurat – ten bate van Afrikaners wat aan die ontvangkant is van die ANC se skreiende diskriminasie teen ons.

8. Sentrale administrasie

‘n Sentrale administratiewe funksie moet geskep word, om byvoorbeeld intekenare te registreer, uitbetalings aan konsessiehouers te maak en om die inbelsentrum te beman. Sy bedrywighede moet befonds word deur ‘n persentasie van die intekenare se maandelikse intekengelde.

Daar moet ‘n 24×7 inbelsentrum wees, verkieslik met ‘n tolvrye, nasionale nommer. Die beheerkamer ontvang noodoproepe en verwittig die toepaslike konsessiehouer van die noodgeval per selfoon of na sy landlyn toe.

Ten slotte: Soos ek hierbo aangedui het, is ek geen kenner op die gebied van polisiëring of beveiliging nie. Ek is oortuig daarvan daar is mense wat die Afrikanersekerheidsmag veel beter sal kan struktureer as my lekepoging, maar weer eens sou ek persoonlik veel eerder my R400 per maand per debietorder betaal vir beveiliging as ek weet dat dit Afrikaners is wat my buurt patrolleer.

Botswana se selfbeeldprobleme

‘n Suid-Afrikaanse man is in Botswana in hegtenis geneem omdat hy na bewering vir ‘n werker gesê het dié is dommer as die president. Vroeër is vier Suid-Afrikaanse vrouens ook in Botswana in hegtenis geneem, nádat hulle gesê het Ian Khama lyk soos ‘n Boesman. Hoekom sou dit ‘n belediging wees vir die president, wonder ek? Is Boesmans moontlik in die oë van die Tswanas ‘n minderwaardige ras?

Bostaande is uiteraard ‘n teken van ‘n uiters agterlike piesangrepubliek, waar die staatshoof en politici se selfbeeld so swak is, dat kritiek teen hulle ‘n misdaad is.

Die vier vrouens is egter heel moontlik reg. Dit is ‘n feit dat die Bantoe-invallers wat uit Wes- en Sentraal-Afrika suidwaarts gemigreer het, dikwels met die Boesmans ondertrou het. Daar is heelwat Koisangene in die swart bevolking. As ek nou nie bang was dat ek soos daai ou wat by Sun City ‘n plaat oor die afgod Mandela gespeel het, aangekla gaan word nie, kon ek die opmerking gemaak het dat Mandela nogal baie na ‘n Boesman lyk. Ek is egter heeltemal te bang en verklaar hiermee vir die rekord en in die openbaar dat, indien Mandela na enige groep lyk, hy ongetwyfeld op blonde Noorweërs trek.

Die arrestasie van die man wat meen dat die werker dommer is as Ian Khama, is insgelyks skreeusnaaks. Probeer die owerhede stellig daarmee te kenne gee dat die werker juis nié dommer is as mnr Khama nie? Waarom so sensitief? Soos Shakespeare gesê het: “the lady doth protest too much”. Mens sou sweer hulle woon op ‘n kontinent waar die gemiddelde IK tussen 70 en 80 is, te oordeel aan hoe dun die nerfies oor sulke opmerkings is. Ons almal weet egter dis nie so nie, en vir die rekord verklaar ek dat ek glo dat al die mensdom se mees briljante ontdekkings deur Afrikane gemaak is, en dat Afrikane in der waarheid enige ander nasie ver uitstof wanneer dit by intellek kom.

Om terug te keer na die ou wat gevang is: CJ Langenhoven het op ‘n stadium gesê dat helfte van die parlementslede bobbejane is. Toe hy gedwing is om sy woorde terug te trek, het hy gesê die helfte is nié bobbejane nie.

As ek nou die aangeklaagde Suid-Afrikaner was, het ek my woorde in die openbaar teruggetrek en gesê dat die werker inteendeel nie dommer is nie, maar in der waarheid slimmer is as die president.

‘n Afrikanersekerheidsmaatskappy

Dit is al lankal ‘n voldonge feit dat die Azaniese stelsel van reg en geregtigheid, nes alle ander regeringstrukture, stelselmatig besig is om in duie te stort. Die verrotting het in 1994 begin, toe rassistiese transformasie die howe en die polisiemag van binne begin rysmier het. Ek hoef nie eens die skokkende moordstatistieke van tot 30 000 slagoffers per jaar aan te haal nie, want dit is alombekend.

Dit is voorts duidelik dat dit ‘n enorme fout sou wees om op die SAPD te vertrou om ons teen misdaad te beskerm. Ek loop nou die risiko van ‘n klag teen my, maar laat ek dit reguit stel: vir blankes om op ‘n swart polisielid te vertrou, het uit bittere ervaring uiters, uiters riskant geblyk te wees. Die barbaarse stukke drek (en hiermee is ek besig om drek ernstig te beledig), geklee in SAPD-uniforms, wat eers op omkoopgeld aangedring het, en toe ‘n blanke vrou hierdie pas afgelope naweek verkrag het, is net nóg ‘n bewys hiervan. Korrupsie strek skynbaar tot op die hoogste vlakke van regstellende aanstellings in die polisie, soos die korrupte voormalige kommisaris, Jackie Selebi.

Die verrotting, korrupsie en misdadigheid van die Azaniese regstelsel strek veel verder as slegs die SAPD. Die regbank word toenemend bevolk deur ontplooide ANC-kaders, wat op grond van politieke aanneemlikheid en nie bekwaamheid nie aangestel word. Watter blanke kan ‘n regverdige verhoor te wagte wees voor die leuenaar en rassis Nkola Motata, of sy mede-rassis, “regter” John Hlope?

Die meeste blankes wat dit kan bekostig, het lankal reeds die skrif aan die muur gesien en instinktief besef dat die SAPD se transformasie die sade van sy vernietiging gedra het. Sekerheidsmaatskappye soos Chubb, Securicor en andere is het as gevolg van hierdie besef die leemte begin vul. Al wat ‘n blanke huishouding is, het bykans ‘n privaatsekerheidsmaatskappy. Die probleem is egter dat hierdie sekerheidsmaatskappye heelwat lede van dikwels twyfelagtige opleidingsvlakke en met ‘n onbekende agtergrond in diens het. Estee van Rensburg, ‘n danseres van Pretoria, is juis deur ‘n sekerheidswag in die kop geskiet. Daardie einste privaatwagte wat jy betaal om jou eiendom te bewaak, kan heel moontlik juis die misdadigers wees wat by jou gaan inbreek en jou vrou gaan verkrag. Laat ek liefs swyg oor waarom ek meen dit die geval is.

Dit raak vir my toenemend duidelik dat Afrikaners sal moet ingryp, en die funksies van die falende Azaniese staat sal moet oorneem. Ek wil daarom aan die hand doen dat daar ‘n landswye Afrikanersekerheidsmag geskep moet word. Daar is derduisende Afrikaners met uitstekende ervaring en kundigheid, onder andere voormalige polisie- en weermagoffisiere, wat só ‘n mag kan bedryf. Daar is reeds organisasies met bestaande veiligheidsstrukture in plek, byvoorbeeld die Transvaalse Landbou-unie se sekerheidsafdeling.

In plaas daarvan dat derduisende blanke huishoudings ander sekerheidsmaatskappye per debietorder befonds, hoort ons veel eerder ons maandelikse bydraes aan die Afrikanersekerheidsmag te gee.

Só ‘n mag sal heelwat probleme aanspreek:

• Ek vertrou veel eerder op ‘n Afrikanersekerheidsmag as op die stukke SAPD-drek wat die vrou verkrag het, of op die sekerheidsmaatskappy wie se lid die danseres in Pretoria vermoor het.

• Weens die kundigheid van baie Afrikaners oor sekerheid, sal so ‘n mag uiters effektief wees. Die buurtwag van Louis Trichardt, beman deur voormalige polisielede, weermaglede en selfs die NGK se dominee, het binne enkele maande ‘n afname van 95% in Louis Trichardt se misdaadkoers teweeggebring. Mense verloor egter spoedig belangstelling in ‘n buurtwag, en daarom wil ek juis nié ‘n buurtwag voorstel nie, maar eerder ‘n voltydse, professionele sekerheidsmag.

• Daar is derduisende blanke weermag- en polisielede wat agv rassistiese transformasie hul werk verloor het, en wat selfs so ver soos Irak moes gaan werk soek. ‘n Afrikanersekerheidsmag sal hierdie mense ‘n heenkome gee.

• Daar gaan natuurlik aantygings wees dat hierdie ‘n rassistiese mag is. Ek kan my reeds indink hoe Jan-Jan Joubert se skril stemmetjie nog ‘n oktaaf sal styg uit pure vrees, en hoe hy gal sal braak in al wat ‘n Nasperskoerant is hieroor. Ek verwelkom dit egter. As daar een ding is waarvoor Kees die voornemende motorkaper banger is as die duiwel vir ‘n slypsteen, is dit ‘n bebaarde en bebliksemde Boer in khaki geklee. Ek sou die uniform van die Afrikanersekerheidsmag doelbewus laat herinner aan Boerekrygers of selfs die voormalige SAW se uniforms, en bonusse uitdeel aan lede wat baarde het.

• ‘n Afrikanersekerheidsmag behoort na my mening die eerste amptelike struktuur binne in ‘n Afrikanerowerheid, ‘n regering in die kuberruim vir Afrikaners, te wees – ek het iets soortgelyks as die Palestynse Owerheid en dié se polisiemag in gedagte.

Ek kan aan geen rede dink waarom so ‘n mag nie winsgewend en effektief bedryf kan word nie. Ek sal beslis lekkerder slaap as ek weet dat daar Afrikaners is wat my buurt patroller. Waarvoor wag ons?

справка от нарколога Данильченко

Transformasie is iets wat met ander mense gebeur

Ek is nie ‘n groot aanhanger van die uiters vervelige spel, sokker, nie. Dit is vir my interessanter om 90 minute lank na ‘n muur te staar as wat dit is om te kyk hoe 22 sissies die bal doelloos (dikwels letterlik en figuurlik) heen en weer skop, en dan op teatrale wyse neerval en krul van nagebootste pyn as iemand skeef vir hulle kyk. Dit is veral kommerwekkend om te sien met hoeveel geesdrif sommiges mekaar omhels wanneer daar wel ‘n doel aangeteken word.

Ten spyte daarvan dat Suid-Afrika loshande die rykste land op die kontinent is, en oor ‘n poel van sowat vyftig miljoen sokkergeesdriftiges beskik, is die Azaniese sokkerspan se vertonings pateties, om die minste daarvan te sê.

Alhoewel ek nie ‘n sokkerkenner is nie, sou ek terloops nie verbaas wees as ‘n span met Afrikanersokkerspelers gevul, die Piesang-Piesangs ore sou aansit nie. Sokker vereis nie brute krag nie maar goeie vaardighede en vinnige denke, wat verduidelik waarom Europese en Suid-Amerikaanse lande dié spel oorheers, en waarom dit uitsonderlik is as ‘n Afrikaspan die kwarteindrondte haal. As SAFA wel ernstig iewers wil kom met internasionale sokker, sou ek aanbeveel hulle gaan werf spelers by Affies of Grey-kollege.

Hoe dit ook al sy, dit lyk ten tye van die skryf hiervan feitlik na ‘n uitgemaakte saak dat die Brasiliaan, Carlos Parreira, vanmiddag om 14h00 aangewys gaan word as die jammerlike Banana-Bananas, jammer, Bafana–Bafanas, se afrigter. Die perskonferensie vind op die lughawe plaas, kort ná die landing van die vlug uit Sao Paolo.

Wat vir my wel baie interessant is oor Parreira se aanstelling, sou dit gebeur, was dat die laaste paar wedstryde met hom aan die stuur voor hy terug is Brasilië toe net so swak was soos dié onder sy opvolger, nog ‘n Brasiliaanse Portugees, Joel Santana. Nietemin was daar skynbaar nie eens ‘n enkele swart afrigter wat die pos kon vul nie. SAFA het stellig drie maal na mekaar verkies om ‘n buitelander aan te stel (Parreira, Santana en moontlik weer Parreira.) Clive Barker was die blanke afrigter wat aan die stuur was toe die Piesang-Piesangs wel effens suksesvol was. Waarom het SAFA so min vertroue in die swart afrigters? Waar is julle mooipraatjies oor rassistiese transformasie nóú, SAFA? Snaaks hoe die vooruitsig van ‘n vernedering in 2010 veroorsaak dat die transformasieonderrok so lelik begin uithang.

Presies dieselfde verskynsel vind mens by die swart politieke elite. Wanneer dit lewensbelangrik is, soos dat die Piesang-Piesangs goed moet vertoon tydens die Sokkerwêreldbeker, is net die beste goed genoeg. Dan vlieg alle praatjies oor die sogenaamde belangrikheid van rassistiese transformasie by die venster uit, en gaan dit suiwer om meriete, om die beste man vir die pos.

Jacob Zuma is deur ‘n blanke advokaat, Kemp J Kemp, verdedig. Die boodskap: wanneer dit oor Zuma se eie belang gaan, is transformasie van sekondêre belang en vereis Zuma die beste, al is die beste blank.

Robert Mugabe kan blankes eenvoudig nie uitstaan nie, behalwe as Mugabe self siek is. Dan spring dit op ‘n vliegtuig vir behandeling in die blanke Spanje. Weg is Mugabe se swart bewussyn. Ek verkwalik Mugabe nie hieroor nie. As iemand ‘n breinoperasie op my moet uitvoer, sal ek verkies dat dit nie ‘n dokter is wat toelating tot die mediese fakulteit op grond van sy velkleur en nie sy akademiese prestasie verkry het nie.

Soos Julius Malema heeltemal korrek uitwys, weet die ANC-regime waar sy brood gebotter is. Ministers van finansies of die hoofde van die Ontvanger van Inkomste is kleurlinge of Indiërs, want die ANC wil hê dat die plundery van die blanke belastingbetaler met die maksimum doeltreffendheid moet plaasvind, iets wat ‘n Afrikaan skynbaar as hoof diskwalifiseer. Mens moet jou afvra waarvoor die ANC bang is, dat hulle SARS liefs aan ‘n Indiër toevertrou? Vrees hulle stellig dat ‘n Afrikaan aan die hoof van SARS sy eie departement sal plunder nes hierdie RA-aanstellings maak?

Wanneer dit in hul eie belang is, of dit nou met sokker, hofsake, hul eie gesondheid of hul geldsake is, is transformasie vir Afrika se elite iets wat met ander mense moet gebeur.

Lees Anton Barnard se woernaal, SAmizdat.

‘n Vroeë voorspelling vir 31 Oktober

Laat ek dit onomwonde stel: ek is ‘n ondersteuner van die Bulle. Hoe dan anders vir ‘n oud-Tukkie en inwoner van Verwoerdburg?

Ek is egter bevrees dat dinge nie so goed sal lyk vir mense soos ek op 1 November 2009 nie. Op daardie datum gaan die Vrystaat die Curriebekerkampioen wees, as jy my vra.

Hier is my redes:

1. Die Bulle se skrum is al die ganse seisoen verdag, en met tye bra beroerd. Die Vrystaat, daarenteen, het die Haaie se Springbokvoorry die afgelope naweek ‘n absolute les in skrumwerk geleer. Die Vrystaatse voorry is ‘n orde beter as die regstellende-aksie Zimbabwiese Mtwarira en die blygemaakte haker, John Smit. Die Bulle se skrum, wat op sy beurt swak afsteek teen die Haaie s’n, gaan op 31 Oktober deurentyd in trurat werk. Beide Fourie du Preez, die beste skrumskakel op aarde, en sy losvoorspelers gaan gevolglik geneutraliseer word. Met jou skrum op die agtervoet, kan jou losvoorspelers glad nie so effektief aanval of verdedig nie.

2. Heinrich Brussow. As balsteler het hierdie korterige fenomeen geen gelyke nie. George Smith en Richie McCaw kan loop slaap. Hierdie Afrikanerseun is die beste losvoorspeler in wêreldrugby. Hy gaan die lewe hel maak vir die Bulle se losvoorspelers. Omgekeerde balbesit, ten gunste van die Vrystaat, gaan aan die orde van die dag wees.

3. Die onlangse geskiedenis. Die Bulle het onlangs gesukkel teen die Vrystaat in die eindstryd. Een keer was dit verloorsake, een keer gelykop.

Daar is enkele faktore wat die Vrystaat se opmars kan kniehalter. Een is hulle lynstaan, en die tweede is die stelskoppery. Ek is egter van mening dat die bogenoemde drie faktore deurslaggewend gaan wees.

Dus: ek gaan die Curriebekereindstryd op 31 Oktober met een oog dophou, siende dat my span, die Bulle, nie veel van ‘n kans het nie. My troos gaan wees dat die Vrystaat beslis my tweede gunstelingspan is. Ek is veel, veel gelukkiger daarmee dat die Curriebeker deur die Vrystaat gewen word, as deur die kunsmatige Haaie se gekoopte geldspan, of die WP met die afstootlike Puke Watson as kaptein.

Lees Anton Barnard se woernaal, SAmizdat.

купить липецк ключи

Wat beteken ‘n naam?

Die ANC-regime is al weer uit op ‘n kinderagtige veldtog van naamsveranderinge. Naamsveranderinge is uiteraard niks anders nie as pure afguns vanuit die oord van diegene wat die vernietigers van welvaart en die beskawing is, wat nooit op hul eie iets tot stand kon bring nie.

Dit help egter nie om hierteen te skop nie. As ‘n goeie passasier op die sneltrein Suid-Afrika wat toenemend spoed optel op sy spoor na ‘n piesangrepubliek, het ek dus besluit om ‘n paar veranderinge van my eie voor te stel.

Glenn Agliotti se woonplek, Bryanston, word Chicago.

“Regter” Nkola Motata se geboorteplek word na Bordeaux herdoop.

Kameraad Blade Nzimande, kaviaarkommunis en nouveau-Wabenzi, se geboorteprovinsie, Kwazulu Natal, sal van nou af Beiere heet.

Jacob Zuma, wie se party na bewering sal regeer tot die Wederkoms, se geboortedorp, Nkandla, word herdoop na Nasaret.

Schabir Shaik, wat aan die terminale toestand bekend as die lewe ly, se buurt Berea in Durban, word Betanië (gaan lees Johannes 11).

Julius Malema se geboortedorp, Seshego, word Houtbaai. (Ek weet daar is geen see naby Pietersburg nie, maar ek kon dit kwalik Houtkop noem, nie waar nie?)

Lees Anton Barnard se gereelde kommentaar op die woernaal SAmizdat.

play casinos online Данильченко

Naspersjoernaliste se swaksinnigheid peil nuwe dieptes

Net as ek gedink het dit kan nie erger word nie, oortref Naspers homself weer met sy kruiperige gedienstigheid aan die altaar van transformasie en politieke korrektheid.

En, laat ons nie doekies omdraai nie, Naspers is veral smoorverlief op die selfaangestelde Afrikanermessias, Jonathan Jansen. Jansen, die land se voorste kwota-akademikus, se prekerige sotlikhede, meestal op ons “rassistiese” Afrikaners gemik, verskyn week ná week in die Beeld, Die Burger en Rapport. Jansen moet nog net berigte oor sport begin skryf vir hierdie liefdesverhouding om sy logiese uiteinde te bereik.

Hierdie week se hoofberig in Rapport is ‘n kruiperige lofsang, soortgelyk aan Salomo se Hooglied, aan die brulpadda-agtige Jansen. Dit loop oor van stroperige twak soos die volgende: “Jansen se skitterende akademiese loopbaan hier en oorsee boesem vertroue in, en benewens daardie voortreflike stamboom bring hy soveel meer.” Asseblief, bring vir my tog net een van daardie papiersakkies vir passasiers wat op ‘n vliegtuig naar word!

Wat Rapport genoop het om Jansen se gulp opnuut te wil oopruk, is Jansen se besluit om die klagtes teen die Reitzhuisstudente te laat vaar. Die swape by Rapport is lelik om die bos gelei deur wat die Engelse Jansen se “spin doctoring” sou noem. Dit is slegs die swaksinnige redaksie van Rapport wat nog nie vir hulself kon bedink dat daar van meet af aan geen saak teen die Reitzhuisstudente was nie.

As ek die leser mag herinner, toe die klagtes teen dié studente ingedien is, was daar reeds onsekerheid oor presies waarvoor hulle aangekla sou word. Die skoonmakers wat aan die video deelgeneem het, het immers vrywillig so gemaak en inderdaad laggend saamgespeel. Dit is natuurlik in teenstelling met swart opdrifsels wat hulself gereeld skuldig maak aan kwaadwillige vernietiging en brandstigtery by universiteite, en wat selfs doodsdreigemente teen blanke studente opper soos wat onlangs by Tukkies gebeur het. Hieroor swyg Naspers natuurlik soos die graf. As ‘n blanke landdros die Reitzhuissaak aangehoor het, sou dit uit die hof gelag gewees het, tot Jansen en die klaers se groot verleentheid.

Jansen se ruimhartigheid was dus niks van die aard nie. Hy het bloot besef wat Rapport se redaksie te gestrem is om te besef: daar was van meet af aan geen saak nie. Rapport kon egter nie wag om weer eens hul lofliedere aan hul gunsteling mak bruine, Jansen, te besing nie. Hoe kinderlik naïef kan Rapport se redaktrise wees, selfs gemeet aan die lae standaarde van haar medejoernaliste by Naspers?

Bravo, Jack Bloom!

Ek het nie veel erg aan Jack Bloom se party, die DA, nie, maar hy maak ‘n uitstekende en baie dapper punt in hierdie rubriek op Politicsweb. Bloom se punt is dapper omdat dit seker is dat die polities-korrektes hom gaan wil kruisig oor sy skrywe.

Bloom meen dat jou onverantwoordelike gedrag nie ‘n las vir ander behoort te wees nie. Daar is weliswaar siektes wat nie verhelp kan word nie, maar daar is beslis ander wat deur mense se eie toedoen oor hulself gebring word. As jy dus rook, suip soos ‘n vis, rondspyker en jou daagliks oorvreet, waarom moet die ander lede van jou gemeenskap jou help as jy dan gevolglik longkanker, ‘n versteende lewer, vigs of diabetes onderskeidelik kry?

Bloom maak die punt dat vigs, ‘n siekte wat uiters voorkombaar is, die belastingbetaler miljarde uit die sak jaag. Die Engelse gesegde lui: “You don’t catch aids, you have to go and get it.” In uitsonderlike gevalle word vigs op ‘n ander manier opgedoen, maar die opdoen van vigs is meestal eenvoudig te wyte aan promiskue seksuele gedrag en ‘n gebrek aan selfbeheersing. Waarom moet die belastingbetaler vir jou mediese sorg betaal as jy dit deur jou eie nalatigheid oor jouself gebring het? Dit is veral mans wat hulself hieraan skuldig maak.

Iets wat selfs meer onverantwoordelik is as die opdoen van vigs agv ‘n losbandige lewenswyse, is om veelvuldige kinders te verwek waarvoor jy nie kan sorg nie. Mens hoor alte dikwels van mans wat tot twintig kinders by ‘n aantal vrouens verwek. Dis kinders waarvoor hy dikwels nie kan sorg nie en wat gevolglik ook self meestal ‘n las op die samelewing word. Weer eens: dis mans wat die groot sondebokke hier is en die vrouens met die gebakte pere laat. Daardie twintig kinders wat die onverantwoordelike mans verwek, moet gesondheidsorg, infrastruktuur en skoolopvoeding kry. Dit is bykans altyd egter beswaarlik die man wat nie sy penis in sy broek kon hou nie wat moet opdok, maar eerder die verantwoordelike belastingbetaler wat reeds swaartrek aan onder andere Eksdom se buitensporige verhogings.

Die Chinese het die regte idee gehad met hul een-kind-per-gesin-beleid. As jy dan wel verwag dat die samelewing jou moet onderhou, verwag ek as die belastingbetaler van jou om verantwoordelik op te tree en een of twee kinders te verwek by slegs een vrou. As jy dan nie verantwoordelik kan optree nie, as jou selfbeheersingsfilter buite werking is en jy wil steeds ‘n toelaag ontvang, sou dit na my mening ‘n gawe idee wees om die ontvangs van ‘n maatskaplike toelaag onderhewig te maak aan die verkryging van ‘n vasektomie of vroulike sterilisasie deur die ouers in die gesin wat die toelaag benodig.