praag.co.za

Tag: Eksdom

  • Eksdom het ‘vergeet om diesel te koop’

    Eskom het gister erken dat dié maatskappy “nagelaat het om diesel aan te koop”, wat tot die naweek se wydverspreide beurtkragsessies gelei het. Dog verdere kragprobleme is steeds op pad en sal vir ten minste nog 18 maande duur.Ekonome het intussen hul kommer uitgespreek oor die uitwerking wat die landwye kragonderbrekings op die ekonomie gaan hê.Eskom se kaskenades is blykbaar nimmereindigend, want ‘n swaar vragmotor wat die rommel by die Majuba-kragstasie moes verwyder, het ‘n kabel afgesny, wat drie verdere kragopwekkers buite werking gestel het.

    Benewens die 5 690MW wat vir beplande instandhouding buite werking gestel is, het verdere kragstasies Saterdag onklaar geraak en omtrent 8 700MW van die netwerk laat verdwyn, het Eksdom se aardig besoldigde HUB, Tshediso Matona, gister tydens ‘n perskonferensie gesê.

    Die verdere onklaar kragstasies het die wankelrige situasie verder vererger. Beurtkrag het verlede Donderdag begin.

    Maar soos praag reeds gister op ons Engelse blad berig het, sien Eskom geen krisis op die horison nie.

    “Eskom is nie ‘n maatskappy wat in ‘n krisis verkeer nie,” sê Matona. “Wat daar is, is bloot ‘n reeks probleme. Ons hanteer die kwessies, daar is oplossings vir al dié kwessies.”Toe hy gevra is of ‘n tekort aan diesel om die oopsiklusgasturbines in die Kaap aan te steek die beurtkrag veroorsaak het, het Matona erken dat Eskom sy bestelling vir diesel uitgestel het en daarom verlede Donderdag en Vrydag ‘n tekort aan diesel ondervind het.

    Volgens Matona het “logistiek rondom die lewering van die brandstof” die kragonderbreking veroorsaak. Maar hy het later tydens die onderhoud erken dat ‘n tekort aan kontant by Eskom veroorsaak het dat hulle die gebruik van diesel moes inkort.

    Dit kos Eskom omtrent R3 om 1kWu krag by die twee noodkragstasies op te wek. Dié elektrisiteit kan egter net teen 62,14 sent per kWu verkoop word.

    Van die R7 miljard wat Eskom begroot het om die twee noodkragstasies te bedryf, bly daar slegs R1 miljard oor vir die jaar wat in Maart 2015 ten einde loop, volgens die finansiële direkteur Tsholofelo Molefe. “Enige verdere behoeftes sal vanuit besuiniging en hertoewysings gefinansier word,” sê sy.

  • ‘n Teeparty is nodig om ons te bevry

    Op 16 Desember 1773 het ‘n baie belangrike gebeurtenis in Boston, Massachusetts plaasgevind. Inwoners van Boston, ontstoke oor die Engelse koloniale heersers wat addisionele belastings op hulle wou hef, het drie skeepsvragte vol tee verwoes deur dit in Boston se hawe te gooi. Hierdie gebeurtenis was bekend as die Boston Teepartytjie, en was ‘n sleutelgebeurtenis in die aanloop tot die Amerikaanse Rewolusie, wat sou lei tot die bevryding van die Amerikaanse kolonies van die juk van Britse kolonialisme.

    Dit is baie belangrik om te let op die oorsaak van bostaande Teepartytjie: belasting. Belasting wat gehef is deur ‘n vreemde volk, sonder dat die koloniale mense insae gehad het daarin. Die beswaarmakers se slagspreuk was: “No taxation without representation.” ‘n Gewapende stryd, ‘n rewolusie, het dus begin omdat mense kwaad was omdat hulle nie geraadpleeg was oor belasting nie.

    Afrikaners is in ‘n baie soortgelyke posisie as die Amerikaners in 1773. Ons volk en grondgebied word ook deur ‘n vreemde mag beset, een wat uit Zoeloes, Indiërs en Xhosas bestaan, gewapen met ‘n Engels-kommunistiese ideologie. Ons het geen insae oor hoe ons belasting bestee word nie, en ons almal weet waarop dit verkwis word: kindertoelaes, korrupte tenders en luukse motors vir ANC-kaders. Soos ek hierdie skryf, is ek bra onwelriekend. Ek wil graag bad, maar een of ander sjimpansee in Aapstat se ANC-stadsraad se wanbestuur het veroorsaak dat ons sonder water in ons krane sit. Dus, selfs al betaal ons belasting, is dit geensins seker dat ons iets daarvoor sal ontvang nie. Ons kan egter agv die Afrikakieser se gebrekkige begrip van die verband tussen sy stemreg en sy eie lot nie hoop om hond haaraf te maak by die stembus daaroor nie.

    Ek gaan die volgende stelling maak: dit is amper irrelevant dat Afrikaners nie ‘n eie grondgebied het nie. Dit maak ook nie juis saak dat ons by die stembus verswelg word nie. Die sleutel lê in ons belastingbydraes wat deur ‘n korrupte regime verkwis word. Die dag as ons nie meer belasting hoef te betaal aan die ANC-regime nie, maak Eksdom nie meer saak nie, want ons bou ons eie kragsentrales. Die verengelsing van Stalinbos sal nie meer ‘n knelpunt wees nie, want ons sal bloot ons eie universiteit stig, weg van die kloue van die ANC-regime.

    Die dag wat ons nie meer belasting aan die ANC betaal nie, is die dag waarop ons ons vryheid teruggekry het. ‘n Volkstaat sal dan binne minder as twee jaar onafwendbaar wees, omdat die ANC grootliks magteloos sal wees om dit te verhoed. Al hoekom die ongure ANC-regime ons onderdruk, is op paradoksale wyse die feit dat ons hom befonds.

    Om nie belasting te betaal aan die ANC-regime nie lyk egter onmoontlik, nie waar nie? Die wet verplig ons werkgewers om persoonlike belasting van ons salarisse te verhaal. Elke keer as jy ‘n brood koop, betaal jy BTW. As jy brandstof ingooi of ‘n bottel wyn koop, kry die ANC-regime se belastinggaarder sy pond vleis.

    Kom ons dink egter waarom bostaande die geval is. Jy betaal inkomstebelasting omdat jy vir ‘n maatskappy werk wat by die SAID geregistreer is, en omdat hulle die wet sou oortree as hulle nie so maak nie. Jy betaal BTW omdat jy by ‘n winkel koop wat vir BTW geregistreer is en opgawes moet indien. Al het jy jou eie onderneming, betaal jy belasting omdat jou bank aan die SAID gekoppel is en die Ontvanger dit sal bevraagteken as jy geld deponeer sonder om belasting daarop te betaal.

    Kortom, dus: ons betaal belasting omdat ons aan die ANC se finansiële stelsel deelneem.
    Hou op om so te maak, neem nie meer deel aan die Suid-Afrikaanse finansiële stelsel nie, en jy betaal per definisie nie meer belasting aan die ANC waarmee hy jou onderdruk nie, waarmee hy byvoorbeeld sy regskostes betaal om die Hoërskool Ermelo mee te suiwer van jou taal. As geen Afrikaners, diegene wat die meerderheid persoonlike belasting in Suid-Afrika betaal, meer deelneem aan die Suid-Afrikaanse geldstelsel nie, is die ANC-regime binne maande bankrot, en verdwyn hierdie klad op die mensdom welverdiend in die asblik van die geskiedenis.

    Dit is dus logies dat die te-stigte Afrikanerowerheid se heel belangrikste strategiese rigting sal moet wees om Afrikaners los te maak van die Suid-Afrikaanse finansiële stelsel. Die AO se ganse beleid sal geskoei moet wees daarop om Afrikaners te onttrek uit die stelsel, om te sorg dat Afrikaners se belasting aan die AO gaan, en nie aan ons verdrukkers nie. Laasgenoemde is ‘n “eenvoudige” oplossing, nie waar nie? Nee. Dis glad nie so eenvoudig om jouself bloot te onttrek nie. Jy sal selfs in die tronk kan beland.

    Tog is daar maniere om so te maak, al is dit gedeeltelik. As jy op ‘n plaas woon, jy wek mbv sonpanele krag op, jy drink boorgatwater en kweek jou eie voedsel, betaal jy reeds baie minder belasting oor aan die ANC-regime as wat ‘n stadsbewoner doen. Nie almal van ons kan egter op plase woon nie, en dis moeilik om dit een-een te vermag. ‘n Volkstaat sou nommerpas gewees het hiervoor. Meer as ‘n miljoen van ons het al op ‘n ander manier opgehou om belasting aan die ANC te betaal, waarmee hy regstellende aksie en ander rassisme teen ons toepas: hulle het geëmigreer.

    Sou dit nie ideaal gewees het as ons wat nie in die buiteland is, in ‘n volkstaat woon of op ‘n plaas nie, glad nie in rande handel gedryf het nie, en nie die Suid-Afrikaanse bankstelsel gebruik het nie? Of wag: iemand hét mos al daardie plan bedink! Orania het hulle eie geldeenheid, die Ora, wat tans meestal as ‘n soort toerisme-foefie dien. As al die Afrikaners egter more begin om in Ora-kontant met mekaar handel te dryf, val die Suid-Afrikaanse Tesourie se inkomste met minstens 60%, en verruil kameraad Blade sy BMW noodgedwonge vir ‘n trapfiets, wat steeds veel meer is as wat sy sogenaamde bydraes tot die samelewing sou regverdig.

    Dit hoef egter nie Ora’s te wees nie. Dit hoef in der waarheid nie eens regte papiergeld te wees nie. ENB, daardie rassistiese bank wat so graag teen sy blanke werknemers diskrimineer, het ‘n puntestelsel wat eBucks genoem word. Jy verdien eBucks op gewone banktransaksies. Jy kan eBucks gebruik om byvoorbeeld blomme by Netflorist of om elektronika by Digital Planet te koop. Alhoewel daar nie eBucks-banknote is nie, het eBucks wel baie van die kenmerke van geld. Dit is maw ‘n ruilmiddel wat mens vir ander goedere en dienste kan ruil. Waarom nie iets soortgelyk vir Afrikaners skep nie?

    Ek het nog nie die detail hiervan goed deurdink nie, maar gestel die AO stig ‘n puntestelsel wat slegs vir Afrikaners is. Om dié stelsel aan die gang te kry, skep hy vir elke Afrikaner wat by die AO registreer ‘n openingsaldo van, sê, 10000 punte. Laasgenoemde is terloops presies hoe regerings maak om geld te skep, sedert almal van die goudstandaard afgestap het. Die dollars en rande wat deesdae geskep word, het nie goud as ‘n waarborg daaragter nie.

    Koppel die waarde van ‘n AO-punt aan ‘n geldeenheid soos die euro, om te sorg dat wanneer die onafwendbare Zimbabwefikasie van Suid-Afrika die rand nes die Zim-dollar laat daal tot miljoene teen die dollar, die AO-punte nie hulle waarde verloor nie. Doen dan doelbewus soveel as moontlik van ons sake met mekaar, met AO-punte as die ruilmiddel, en nie rande nie. Ek gaan besoek dus ‘n Afrikaner-dokter en betaal hom met my punte. ‘n Sentrale rekenaarstelsel by die AO debiteer my punte en krediteer die dokter s’n. Laasgenoemde is presies wat gebeur as jy vir Valentynsdag blomme bestel mbv jou eBucks. Die dokter laat sy motor herstel en die werktuigkundige se punte word gekrediteer en die dokter s’n gedebiteer.

    Een van die toevallige voordele hiervan sal wees dat SEB nie meer ‘n faktor vir Afrikaners sal wees nie. Geen Afrikaner sake-onderneming wat in AO-punte handel dryf sal hom meer hoef te steur aan die ANC-regime se rassistiese aandrang daarop dat hy ‘n deel van sy onderneming moet afstaan aan anderskleurige passasiers nie. Dit sal ook sorg dat Afrikaners se welvaart onder onsself verdeel word, en nie aan vreemde volke gaan nie.

    Twee dinge is nodig om ‘n sukses hiervan te maak: vertroue van die publiek in die integriteit van die AO, en groot getalle mense wat deelneem, sodat die gebruik van die puntestelsel ‘n kritieke massa en momentum kan verkry. Slaag dit, en gebruik genoeg van ons hierdie stelsel ipv rande en die Suid-Afrikaanse bankstelsel, het ons alreeds opgehou om ‘n groot deel van ons belasting aan die ANC-regime oor te betaal.

    Ek is doodseker daar is onder Praag se lesers mense wat hul eie gedagtes het oor hoe ons kan ophou om aan die ANC belasting te betaal, en ek sou graag daarvan wou hoor. Een ding is egter seker: Afrikaners se magtigste wapen in die stryd teen die ANC-regime is ons ekonomiese slaankrag.

    Kom ons maak een van die AO se slagspreuke: geen belasting aan ons verdrukkers nie!

    Lees ook De la Rey of ‘n Afrikaner-Spartacus op Anton Barnard se woernaal SAmizdat.

    детектор лжи 5Александр Фильчаков

  • Kosie sukkel vreeslik in Toulouse

    {jathumbnail off}

    Die ANC se kenwysie, Nkosi Sikelel’ iAfrika, oftewel Kosie Sukkel Vreeslik in Afrika, is ‘n treurige, eentonige tweeslagkinderkransliedjie, waarvan die vertaling ”God seën Afrika” is. Dis met ander woorde ‘n Christelike of godsdienstige liedjie (in die mate waartoe Afrika se tribalistiese sinkretisme as ‘n Christelike godsdiens bestempel kan word) in teenstelling met ‘n volkslied in die tradisionele sin van die woord. Siende dat die Almagtige klaarblyklik juis nié die ewige verloorderkontinent seën nie, en hom klaarblyklik versaak het, is Kosie Sukkel Vreeslik uiteraard ‘n riel wat baie ryk is aan ironie.

    Dit is voorts ryk aan ironie omdat Afrikaners en die meeste blankes, uitgesonderd ‘n paar liberale tipes uit die noordelike voorstede van Johannesburg, hoegenaamd geen aanklank met Kosie Sukkel Vreeslik kan vind nie. Ek was al langs die veld by ‘n hele paar Springboktoetse, en by almal van hulle het die oorgrote meerderheid van my medetoeskouers nie saamgesing nie, en selfs gesit terwyl Kosie Sukkel Vreeslik gespeel is. Dit het op dees aarde niks met ons te make nie. Die rede hiervoor is eenvoudig: ‘n Suid-Afrikaanse volk bestaan nie en dis gevolglik slegs die ANC wat met nostalgie terugdink aan die dae toe hulle in luukse ballingskap in Londen Kosie Sukkel Vreeslik gesing het. Kosie Sukkel Vreeslik kan insgelyks vir die koddige swart Engelsmannetjie in sy pers rokkie en met sy skril stemmetjie, Desmond Tutu, tot trane wil stem, maar met my het dit niks uit te waai nie. Soos Jimmy Kruger met Steve Biko se dood in aanhouding, laat Kosie Sukkel Vreeslik my en stellig die meeste ander Afrikaners koud.

    Vir die redes hierbo aangevoer, het ek my absoluut verkneukel in die verkragting van Kosie Sukkel Vreeslik deur die rastafariër Ras Dumisani vóór die Springbokke se toets teen Frankryk in Toulouse die pas afgelope Vrydagaand. Ek het dit só geniet dat ek skoon bereid is om hom te vergewe dat hy mý volkslied, Die Stem, insgelyks in die proses verwoes het.

    {japopup type=”youtube” content=”http://www.youtube.com/v/AxAc6O_WBFE&hl=en_US&fs=1&” width=”640″ height=”380″ title=”Springboks / National Anthem”}Springboks / National Anthem
    Springboks / National Anthem
    {/japopup}

    Want sien, die boorling van Natal, Ras Dumisani, se aanslag op ons ore is ‘n perfekte metafoor vir een van die fundamentele probleme van die sogenaamde reënboognasie. Dis nie dat swartes nie kan sing nie; inteendeel. Ek verstout my om te sê dat die cliché waar is: witmense het nie soveel ritme of musiektalent as ons donkerder medeplaneetbewoners nie. Daar is heelwat swartes wat ‘n hond uit ‘n bos uit kan sing. Whitney Houston kan byvoorbeeld die noot kennelik hou, en so ook kon Nat King Cole.

    Die probleem is egter dat Ras Dumisani juis nié ‘n boombenewelde weergawe van Whitney Houston of Nat King Cole is nie, al is dit ‘n weergawe met ‘n beduidende parasietlading in sy gevlegde kroese. Inteendeel; hy kan nie eens die noot so goed hou soos Jurie Els nie… Ras Dumisani se musiektalent is in dieselfde liga as Julius Malema se standaardgraadaanleg vir houtwerk. Dumisani is stellig nié gekies van die lys van sangers wat deur die SA ambassade in Parys verskaf is omdat hy kon sing nie, maar bloot omdat hy swart was, en juis daarom het slim sy baas gevang. Klink dit nie bekend nie – mense wat in poste aangestel word, mense wat take gegee word, nie omdat hulle opgewasse is daarvoor nie, maar bloot omdat hulle velle donker genoeg is?

    Dumisani is die presiese eweknie van Jacob Maroga en bykans al die ander swart bestuurders van semistaatsorganisasies, staatsdepartemente, asook maatskappye in die privaatsektor, wat insgelyks gekies is, nie omdat hulle bestuursvaardighede het nie (en weer eens: ek ontken nie dat daar wel sulke swartes is nie), maar bloot omdat hulle swart was.

    Dumisani het Kosie Sukkel Vreeslik dus onafwendbaar getransformeer – getransformeer na ‘n volslae grap, ‘n gekkespul, ‘n sirkus; kortom in sy moer in. Om te skryf hy was so vals soos ‘n kat tydens sy geskree van Kosie Sukkel Vreeslik, sou wees om bronstige mannetjieskatte tydens die paarseisoen te beledig. Bronstige mannetjieskatte is Pavarotti’s in vergelyking met Dumisani. Nie net was hy, die orkes, die wysie en die ritme onbekend aan mekaar nie, maar het hy ook plek-plek die woorde vergeet, veral met Die Stem. Weer eens is sy vals gekerm ‘n perfekte analogie vir regstellende aksie en SEB.

    Jacob Maroga, wat stellig minder boom gerook het as Ras Dumisani (wat op sy beurt waarskynlik sleg afsteek by Koos Kombuis en kie waar dit by die misbruik van verbode middels kom), maar eweneens aangestel in ‘n pos wat hopeloos ver bokant sy vuurmaakplek was, het Eksdom ook getransformeer na ‘n simfonieorkes waarin die musikante elkeen hul eie wysie, in hul eie musikale sleutel speel, indien nie ‘n sirkus nie. Dumisani is glo ‘n professionele musikant wat ‘n reggae-orkes gehad het. Maroga is ‘n gekwalifiseerde elektriese ingenieur. Nie een van die twee kan dus op agtergelate status aanspraak maak nie. (Dit moet agtergelate wees want agtergeblewenheid sou sinspeel daarop dat die fout by hulle is.)

    Toe die onvermydelike gebeur en Dumisani gestriem is oor sy vals gesingery, het hy totaal voorspelbaar opgetree. Hy het, volgens hom, pragtig gesing – wat is dus die probleem? Dit herinner weer eens aan Jacob Maroga, wat sy transformasie van Eksdom ook as ‘n groot sukses beskou het. Maroga het immers daarin geslaag om al wat ‘n blanke bestuurder is met ‘n swarte te vervang, en dís wat tel, nie waar nie? Wat maak dit nou saak as die krag dan en wan af is, of as pryse met 300% moet styg? Al wat steeds skort, is dat Dumisani sy kritici as rassiste gaan bestempel. Dit kan nie ver wees nie.

    Soos Gustav Venter voorspel het in sy berig, gaan Ras Dumisani se weergawe van Kosie Sukkel Vreeslik klassieke YouTube kykmateriaal word.

    how to promoteФильчаков прокуратура харьков

  • SA leuse: ‘Kom wat wil, ons kruip’

    Gelukkig is ek ‘n Afrikaner en geen Suid-Afrikaner nie. Dus hoef ek my nie te skaam oor my medeburgers waarvan ‘n groot aantal verkragters, rowers en moordenaars is en boonop die slegste sokkerspan ter wêreld het nie.

    Afgesien van hul neiging om soos daardie kinders op ‘n eiland sonder volwasse toesig op te tree wat in William Golding se Ryk van vlieë (Lord of the flies) beskryf word, vertoon Suid-Afrikaners ook ‘n groot voorliefde vir kruip. Engels is ‘n Kreoolse taal wat allerlei woorde uit ander tale oorgeneem het, van Afrikaans tot Chinees. Daar is selfs ‘n vorm van Chinees-Engelse Kreools wat “Chinglish” genoem word. Danksy “Chinglish”, het die woord “koutou” (Eng. “kowtow”) wêreldwyd bekend geraak.

    En is “koutou” nie ‘n nuttige woord om Suid-Afrikaanse gedrag mee te beskryf nie! Soos die woordeboek verklaar wat ‘n vriend vir my op my rekenaar geïnstalleer het, beteken “koutou”:

    1. die Chinese gebruik om te kniel en die grond met jou voorkop te raak in ‘n vertoon van onderwerping;

    2. om buitengewoon onderdanig teenoor iemand te wees.

    Glo dit of nie, maar ek het iets in gemeen met Jacob Maroga, die hoofindoena van Eksdom wat die afgelope dae en weke in die nuus was. Eers het hy glo bedank en toe weer sy pos teruggekry, terwyl die Engelsman vanuit mynhuiskringe, Bobby Godsell, die aftog moes blaas. Sowel Maroga as ek het by ‘n plek genaamd die universiteit van die Witwatersrand gestudeer. Ek beskik oor ‘n Wits-Ph.D. van ‘n departement wat intussen toegemaak is, wat uiteraard geen wonderlike kwalifikasie is nie. Indien my genetika egter anders was, sou ek dalk nou soos Maroga en kie. van een semi-staatsinstelling na ‘n ander kon beweeg en vir myself soos Lawrence Mushwana “goue handdrukke” van sewe miljoen rand op ‘n slag kon uitdeel.

    Maar laat ek nie in tipiese braaivleisklagtes oor regstellende aksie verval nie. Die punt is dat Wits nie so lank gelede nie vir my hul alumni-tydskrif aangestuur het waarin Jacob Maroga min of meer as ‘n genie voorgehou word. Hoe Wits ooit my adres in die hande gekry het om my aan ‘n vroeër en vergeetlike deel van my lewe te herinner, weet ek nie. Om aan die hagiografie oor Jacob Maroga – “‘n Wits-man wat die land se elektrisiteitsprobleme oplos” of iets in dier voege – blootgestel te word, was heelwat erger as een van daardie telefoonoproepe wat aan jou ‘n gratis tapytsjampoe aanbied terwyl jy net teëls het.

    Dit het my egter aan die dink gesit oor die Suid-Afrikaanse vermoë om te koutou of te kruip, om die grond met jou voorkop te raak in die teenwoordigheid van een of ander illustere persoonlikheid wat, onvermydelik, swart sal wees.

    U sien, Wits of die alumni-tydskrif of albei, was besig om te koutou voor dié grootse figuur Jacob Maroga wat ons ligte laat afgaan het. En sonder twyfel sal Wits dié gewoonte voortsit.

    Iewers in die tagtigerjare het Afrikaners opgehou om Afrikaners te wees. Hulle het “Suid-Afrikaners” geword en soos Marthinus van Schalkwyk gepoog om by die nuwe orde aan te pas. Afrikaners, of ten minste diegene wat bande met die ou Broederbond of Nasionale Party gehad het, beskik natuurlik oor ‘n koutoukultuur van hul eie, wat deur die ietwat onkiese woord “gatkruip” uitgedruk word. Dit bied dalk ‘n nuttige verklaring vir waarom hulle so geredelik ingeval het by die huidige gebruik om te kruip by die diverse demigode wat ‘n mens in vyfsterhotelle kan sien rondlê of wat jou van die pad af druk in hul viertrekvoertuie van twee miljoen rand, met of sonder blou ligte.

    Miskien beteken daardie eienaardige stelletjie letters op die SA landswapen, wat voorgee om vanuit ‘n dooie taal afkomstig te wees, eintlik: “Kom wat wil, ons kruip.”

    Dit maak nie saak hoe sleg dinge gaan nie, Suid-Afrikaners sal altyd dankbaar wees vir die voorreg om net te mag asemhaal.

    As die rowers op hul huise toeslaan, dan sê hulle gewoonlik hulle is “so bly om nog te leef”.

    En stuur gerus ‘n skenking aan Wits. Hulle het dit daar nodig om feministiese literatuur uit Oos-Afrika te bevorder, met ‘n swetterjoel Tanzaniese professore wat vir permanente aanstellings regstaan.

    roulettes casino liveданильченко юрій Харків

  • Die ongeluk kom in drieë

    Die ongeluk kom in drieë

    Ek raak toenemend oortuig daarvan dat die kurwe van ons afdraende verskerp het. Verskeie gebeure oor die afgelope paar maande sedert “Msholozi” met sy drie amptelike Eerste Dames beheer oor ons oorgeneem het, stem my onrustig. Dink maar self, dis voorbladnuus, onophoudelik.

    Vandag het ek egter toevallig die geleentheid gehad om deur my daaglikse skedule radio te luister, nuus op die internet te lees, en so pas nuus op die E-news-kanaal te kyk, en drie dinge het my opgeval. Omdat die eerste van die drie vir my die mees ontstellende was, hanteer ek hulle in ‘n omgekeerde rangorde.

    In die derde plek

    E-news dra ‘n berig oor die vordering wat die regering maak met die beloofde vyfhonderdduisend nuwe werksgeleenthede. Daar word deur die spesifieke woordvoerder verklaar dat hulle “well on track (is) to meet the deadline of 31 December, and that 270 000 new jobs have been created thus far”.

    Daar word vervolgens gewys na wat sommige van hierdie 270 000 werksgeleenthede behels – drie mense geklee in refleksiebaadjies, elk toegerus met ‘n handradio, wat een of ander berghang of koppie iewers patrolleer. Hulle werksbeskrywing? Om die bobbejane wat in hierdie berghang/koppie woonagtig is uit die nabygeleë woonbuurt te hou. Vergoeding? R100 per dag. (Belastingvry natuurlik, want dis minder as R 64 000 per jaar – maar raai wie betaal die drie wagte, liewe getroue SARS-kliënt?)

    Geen melding word in die berig gemaak oor die verlore werksgeleenthede in Suid-Afrika oor die afgelope 10 maande nie. (As ek reg onthou, is die totaal hiervan al oor die 250 000.)

    Anglo Gold alleen het 11 000 mense al laat loop – sien Finweek van 5 November, p 15. Die afgelegdes was mense met ‘n regte werk. Dit is egter geen probleem nie, die netto werkloosheidssyfer is nie geaffekteer nie want ‘n aantal bobbejaanwagte is aangestel om hul plek te help vervang. Die verskil is bloot – die mynwerkers het bygedra tot die Bruto Binnelandse Produk – die bobbejaanwagters is nog ‘n las op u, geagte SARS-kliënt.

    In die tweede plek

    Teenstrydig met almal se verwagtinge – en mooi lynreg teen Beeld se spotprent van 9 November 2009 – is Jacob Maroga vanaand ‘n man wat nié deel van die werkloosheidstatistiek is nie. Die Black Managers Forum, of wat de hel hul naam ook al is, tesame met Julius en sy brigade klink vir seker vanaand ‘n paar glasies op hul oorwinning. Afrikanisme het weereens daarin geslaag om onbevoegdheid te bevorder onder die strydkreet: “Rassisme!” Die arme (wit) Godsell, voorsitter, het vandag bedank en, haai raai wat? ‘n Nuwe voorsitter vir die Eksdom-raad is klaar aangekondig – ene Mokoena (as ek nou raak geluister het).

    Dit alles, liewe elektrisiteitsverbruiker, het binne minder as ‘n dag gebeur – en dít in die korporatiewe wereld – met sy korporatiewe reëls.

    In die eerste plek

    Ek lees vandag eers die berig oor die skietery in Pietersburg. (Dis nou “Polokwane” as jy polities korrek is.)

    Die feite lyk vir my kortliks so, afgelei uit die NaarPers-berigte: Die militêre vleuel van die ANC-regering se weergawe van GESTAPO / NKWD / STASI / KGB (ook bekend as “Die Polisie”), het inligting bekom oor ‘n voorgenome rooftog en het dadelik voorbereidings begin tref vir wat lyk na ‘n klassieke hinderlaag.

    Soos wat ek die berig lees, is geen poging tot arrestasies aangewend nie, en al sewe voorgenome rowers het hul verdiende loon gekry in ‘n see van vuur afgelewer deur “swaargewapende taakmaglede”.

    Maak geen fout nie, ek het geen simpatie met gewapende rowers nie, maar ek is nog die heeltyd onder die indruk dat die Nuwe Suid-Afrika ‘n regstaat is?

    ‘n Verbod is geplaas op die plaaslike peleton van die Gewapende Vleuel van die ANC (“die polisie”), om enige inligting oor die voorval aan die pers bekend te maak. Dis nou in ooreenstemming met die ANC se interpretasie van die term: “Regstaat”.

    Nou ‘n vraag: Hoekom skiet “die polisie” SEWE rowers dood – VOOR hulle ‘n roof pleeg – MET die nodige intelligensie om hulle in hegtenis te neem voor die misdryf gepleeg word? Met die tipe inligting wat “die polisie” volgens die pers tot hulle beskikking gehad het, sou ek reken dat al die verdagtes in hegtenis geneem kon word voor die misdryf? Indien die verdagtes weerstand gebied het, is ek seker ek sou dalk gelees het: “Drie dood, vier in hegtenis ná gepoogde rooftog”? Sien, tussen die sewe dooie rowers is slegs drie handwapens gevind. Handwapens. “Nine mils”. Nie “AK’s” nie. Wil jy vir my sê sewe rowers met slegs drie handwapens sit so ‘n geveg op teen “swaargewapende taakmaglede” op dat laasgenoemde genoop is om al sewe dood te skiet? Geen gewondes nie? Ek glo nie.

    Die vraag ontstaan seker by u, liewe wetsgetroue burger, waarom hierdie laaste voorbeeld my die meeste ontstel? Laat ek verduidelik.

    In die ou dae, toe die polisie militêre range gehad het en nie ‘n “diens” was nie, het hulle akkedisse gevang en gemoer tot die akkedisse erken het hulle is eintlik krokodille. Ná 1994 is weg beweeg van hierdie brutaliteit, bloot omdat die ANC se kaders aan die ontvangkant daarvan was. Vandag is die ANC in totale mag, hulle is (amper) klaar gesuiwer van die gematigde linkses in hulle geledere en raak toenemend geïrriteerd met die kritici, die pers, en die klaende publiek in ooreenstemming met die karakter van ‘n totalitêre staat. Hul houding van onverdraagsaamheid teenoor enige teenkanting word daagliks al hoe sterker. Die “polisiediens” moet nou nie meer ‘n diens wees nie, maar weer ‘n “mag”. Hoekom? Sodat die Maghebber dit kan gebruik teen die “vyand”, presies soos wat die NP destyds gedoen het.

    U sal dalk vra – wat het dit nou te doen met sewe dooie voornemende rowers? Die antwoord is maklik. Die “regstaat” het vir daardie sewe kriminele nie gewerk nie. Minimum geweld om arrestasies te bewerkstellig vir VOORNEMENDE rowers het nie gebeur nie – hulle is à la Wilde Weste afgemaai.

    Nou – die volgende skets:

    U reis in ‘n afgeleë plattelandse gebied op pad na u vakansiebestemming. U handhaaf ‘n spoed van 80 kilometer per uur – daar is geen haas nie – en u geniet die ontspanne, laggende gesprekke met u geliefdes. Julle is op ‘n welverdiende vakansie ná ‘n harde jaar.

    U word afgetrek deur ‘n driemanskap van “die polisie”. U word vriendelik versoek om uit u motor te klim, en word dan beskuldig van allerlei oortredings. (As u al in Mosambiek was sal u verstaan waarvan ek praat.)

    Daar word subtiel aan u deur een van die “beamptes” gesuggereer dat u verder kan reis sonder probleme, indien u ‘n fooitjie betaal. U is onmiddellik vies omdat u weet dat u geen wette of padregulasies oortree het nie, en in daardie oomblik snou u een van die “beamptes” iets snedigs toe. Die “beampte”, siende dat hy ‘n paar honderd rand kwyt is omdat u hom nie gaan omkoop nie, begin dreigend optree en u verset uself – hy lig u in dat u onder arres is vir verset teen arrestasie – u bloeddruk klim nog ‘n bietjie.

    Die “beampte” gryp u aan die boarm en probeer u boei – u ruk weg. Die volgende oomblik hoor u ‘n slag, en voel iets soos ‘n hamerhou teen u borskas. U gryp na u bors en voel iets warms deur u vingers sypel terwyl u bene ingee… U vrou en kinders gil uit die kar uit, maar u hoor dit nie regtig nie, want ‘n sagte duisternis daal stadig oor u neer. Die laasste ding wat u sien is die “beampte” wat blinkwit teen die agtergrond van sy donker gesig leedvermakerig vir u glimlag. Net voor dit stikdonker raak, nadat u begryp wat gebeur het, bid u vir oulaas dat u geliefdes tog net gespaar sal word.

    Drie ure later skryf die drie “beamptes” elk ‘n eedsverklaring oor hoe die oorledene hulle met rassistiese opmerkings getart het en toe probeer het om die arresterende “beampte” se vuurwapen af te neem.

    Drie dae later huil u vrou en kinders by u graf.

    Vergesog? Dalk. Kom ons kyk maar. Nou weet u hoekom die sewe dooie rowers in Pietersburg my die bangste maak.

    ремонт компрессоровФильчаков прокурор отзывы

  • En die Trogvark-Oscar gaan aan?

    Die probleme by Eksdom is welbekend. Maroga se RA-onbevoegdheid, op sigself ‘n toutologie, is legendaries. Hy het byvoorbeeld die aanbevelings van ‘n ondersoek na die probleme met Eksdom se steenkoolvoorsiening geïgnoreer. Dié ondersoek het aanbeveel dat die hoofbeampte van Eksdom se steenkoolverskaffingsarm ontslaan word.

    Maroga het egter nie opgetree nie, en ons almal weet wat die gevolg daarvan was: grootskeepse kragonderbrekings. Eers toe die kragonderbrekings begin het, het Maroga sy vinger getrek en toe wel die betrokke hoofbeampte ontslaan, maar dit was heeltemal te laat. Die probleem is waarskynlik dat Maroga hetsy nie kan lees nie, hetsy nie die inhoud van die verslag verstaan het nie, hetsy beter dinge gehad het om te doen, soos om gholf te speel.

    Nietemin beskou Maroga blykbaar nie sy diepgaande en fundamentele onbekwaamheid as ‘n struikelblok in die pad van sy gierigheid nie. Hy het ‘n allemintige salarisaanpassing van R1 miljoen “verdien” (sic), bo en behalwe sy alreeds astronomiese salaris van R3.9 miljoen. Dit is sowat ‘n 25% verhoging, waarvoor Jan Publiek sal moet opdok, ‘n publiek wat boonop swaartrek met kragpryse wat die hoogte in geskiet het.

    In hierdie opsig is Maroga nie alleen nie. Hy is bloot een van duisende onbekwame RA-“bestuurders” wat klaarblyklik geen skaamte het nie, ‘n snuffelende vark by die trog van selfverryking ten koste van die swaarbelaaide belastingbetalers.

    best free casinoФільчаков Олександр Васильович