Rig briewe aan: briewe@praag.co.za.
Dankie aan dr Dan Roodt vir sy puik stuk oor die Engelse onreg teenoor die Afrikaner. Die wydste moontlike verspreiding van hierdie feite is broodnodig vir die ontwaking van die Afrikaner se politieke bewustheid in hierdie moeilike tye waardeur ons volk tans gaan.
Ek sien uit na verdere insiggewende artikels van dr Roodt en moedig elke ware Afrikaner wat in sy toekoms en dié van sy volk en kultuur belangstel, om hierdie stukke so wyd as moontlik die wêreld in te stuur.
Die waarheid moet aan die groot klok gehang word, veral by ons eie mense regoor die wêreld. Ons het 'n trotse geskiedenis en kultuur; ken dit, gryp dit aan en leef dit! Hieruit, saam met genade van bo, sal die Afrikanerwa deur die drif gesleep word.
Die minister van hoër onderwys, kameraad dr. Blade Nzimande, se aanval op universiteite wat nog nie "getransformeerd" genoeg is nie, spreek van 'n oerkommunistiese logika.
Binne die liberale demokrasie, asook alle moderne samelewings, word daar aanvaar dat individue, asook groepe, self kan besluit oor die opvoeding van hul kinders en mag hulle ook op moedertaalonderrig aandring.
Trouens, die laaste keer toe moedertaalonderrig op skool en op universiteit in ons land bevraagteken is, was in die veertigerjare van die vorige eeu toe pro-Britse Sappe onder genl. Smuts die destydse Afrikaanse skole en universiteite wou verengels.
Op daardie stadium was die tweede wêreldoorlog nog aan die gang en Josef Stalin aan bewind in die ou Sowjetunie. 'n Mens moet regtig sestig of sewentig jaar in die geskiedenis teruggaan om ander voorbeelde van Nzimande se oerkommunistiese denke te vind.
Nie net wil Nzimande hê dat Stellenbosch en ander Afrikaanse universiteite nie meer op taalregte moet aandring en Engels, asook rasverteenwoordigend moet raak nie, maar hy wil ook sien dat die inhoud van "die kurrikulum" die ideologiese oogmerke en waardes van die regerende party en veral sy party, die SAKP, moet weerspieël.
Aan die universiteit van Stellenbosch word studente wat in sekere departemente aandring op hul Afrikaanse taalregte – wat kwansuis deur die grondwet gewaarborg word – geviktimiseer. By al die universiteite in Suid-Afrika word rassekwotas in sommmige studierigtings toegepas waardeur daar teen individuele blanke studente op grond van ras gediskrimineer word. Tydens die Reitzhuisdebakel aan die universiteit van die Vrystaat is blanke meisies deur swart studente met verkragting gedreig, maar hieroor rep geen komitee op hoër onderwys 'n woord nie.
Soos dr. Pieter Mulder vandag laat blyk het, is die bestaan van swart-teen-wit rassisme in Suid-Afrika 'n feit, net soos taaldiskriminasie teen die Afrikaanstalige studente.
Slegs enkelmediumuniversiteite onder Afrikanerbeheer sal uiteindelik die probleem oplos, soos ons al tevore gesê het.
Intussen behoort president Zuma 'n kommissie van ondersoek te benoem – wat uit die geledere van Afrikanerorganisasies aangewys behoort te word – om die voorkoms van taaldiskriminasie en swart-teen-wit rassisme op kampusse te ondersoek. Slegs dan sal ons sinvol oor rassisme en diskriminasie op kampusse kan praat.
Onderliggend aan die begrip "transformasie" was egter nog altyd die gedagte van Marxistiese revolusie wat nie op grond van klas nie, maar op grond van ras, in Suid-Afrika moet plaasvind.
Die voordeel van Nzimande se uitgesprokenheid is dat hy transformasie in al sy aakligheid onthul, as 'n voortsetting van die totalitêre staatsgeweld van die twintigste eeu waardeur gemeenskappe en volkere se vryhede verwoes is. In totaal het 100 miljoen mense weens kommunisme gesterf.
Selfs die Engelstalige universiteite in Suid-Afrika, wat oor die afgelope dekades deur linkse en Marxistiese denke in die geesteswetenskappe gekenmerk is, moet begin verlang na die akademiese vryheid wat hulle onder apartheid geniet het. Toe het geen minister gewaag om direk aan universiteite te begin voorskryf nie.
Universitêre outonomie en akademiese vryheid is duidelik begrippe wat nie in kameraad Blade se oerkommunistiese verstand bestaan nie.
Die Switserse kwaadwilligheid wat deur die jongste uitlatings van St Gallen se boudirekteur ene me Beery, gedemonstreer word, moet met mening beantwoord word. Beery se valse uitlatings oor Paul Kruger is 'n openlike aanval op Afrikaners.
Daarom behoort Afrikaners sonder versuim alle Switserse produkte te boikot.
Slaan waar dit die seerste maak: Sjokelade. Hou dadelik op om die handelsmerk Lindt te koop en vra die supermarkte om die produkte te verwyder omdat die kwaliteit daarvan veel te wense oorlaat.
Ook alle horlosies soos IWC, Omega, Zenith, Longines, Oris, Zeno, Jaeger, TAG en Swatch.
Soos verwag is, het die linkse Engelse media en Naspers 'n bohaai gaan maak oor EEN ou vlag by Super 14 finaal op Loftus 30 Mei. Die BBRU het op hulle webwerf ook gister hulle gedistansieër en gesê die Bloubul Rugby unie/maatskappy keur dit nie goed nie en hul verban ou SA vlae.
Dis net hier waar hulle hulself skuldig maak aan dubbele standaarde. Later vandeesmaand speel die Britse Leeus teen die polities korrekte Protea/ Springbokke. Wat gaan hulle met ondersteuners doen wat die Union Jack of enige ander Britse vlag wil rondswaai op Loftus? Dit gaan natuurlik toegelaat word.
Histories is die Union Jack 'n simbool van Britse heerskappy in SA. Daarmee saam die onderdrukking van die Afrikaner en ander Suid-Afrikaners op alle gebiede in die vorige eeu. So as die ou vlag en seker ook die Vierkleur as sogenaamde simbole van onderdrukking nie toegelaat word nie, hoekom dan die Britse vlae? Dis weereens gatkruipery by SA Rugby en die huidige regime.
As daar een aspek deur Suid-Afrika se laaste algemene verkiesing geïlustreer is, is dit die sosio-politieke isolasie van die Wes-Kaap. Soos Natal gedurende die vorige eeu die "Last outpost of the British Empire" was, is die Wes-Kaap nou "The last outpost of British liberalism."
Soos die Westerse wêreld toenemend ontnugter word met Westminster-demokrasie, die klas politici wat dit produseer en die sogenaamde vryemarkstelsel wat daarmee saamgaan, wil die Demokratiese Alliansie weer probeer om die liberalime "te maak werk" in Afrika.
Daarom dat die nuutste verwikkelinge aan die Universiteit Stellenbosch, waaroor die redakteur berig, my geensins verbaas nie.
Mnr. Christo van Rheede en prof. Russel Botman is maar net weer besig om die gekiedenis te herhaal, deur Stellenbosch-universiteit te gebruik as sosiologiese laboratorium. Tot die konsternasie van Naspers is dit nie om nie-rassige "Afrikaanses" te skep nie, maar bruin Engelse.
Intussen wag die Xhosas by die poorte van die Hexrivierberge en die Nigeriërs by Tafelbaai…
Het dit nie tyd geword dat die Boere maar afskeid neem van Stellenbosch en die "Cape Dutch" nie? Kom ons gebruik daardie energie om beheer te kry oor die Pretroriase munisipaliteit as 'n tree na selfbeskikking.
Afrikanerstudente, asook die Afrikanervolksgemeenskap in die algemeen, beskik oor die reg om twee of meer universiteite te behou. Hierdie reg kom ons toe op grond van ons belastingbydrae en ons geskiedkundige rol om Afrikaanse universiteite op te rig, te organiseer en ook deur skenkings te befonds.
Die verklaring deur dr. Christo van der Rheede van die SBA en ATR dat die Universiteit van Stellenbosch voortaan in diens moet staan van 'n bruin-nasionalistiese welsynsprojek ontken nie net die funksie van 'n akademiese instelling wat aan navorsing en voortreflike opleiding gewy moet wees nie, maar spreek ook van 'n vermetele ontkenning van Afrikanerregte in Suid-Afrika.
Die feit dat hierdie bruin-nasionalistiese welsynsprojek waarop Stellenbosch hom voortaan gaan toespits, blykbaar deur die huidige rektor, prof. Russel Botman, gesteun word ná 'n vergadering gister waarby slegs bruinmense teenwoordig was, is des te meer kommerwekkend.
Die vraag moet gevra word of prof. Botman hoegenaamd oor 'n mandaat beskik om die aard en funksie van die US op dié manier te verander sonder inspraak deur sowel die owerheid as die breër Afrikanerkultuurgemeenskap wie se belang regstreeks hierdeur geraak word.
Prof. Botman het reeds op 23 Mei in 'n artikel in Die Burger te kenne gegee dat hy 'n afname in Afrikanerstudente aan die US in die vooruitsig stel en dat 'n verandering in die universiteit se taalbeleid ten gunste van Engels daarom wenslik is. Hy het ook die volgende te kenne gegee: "Maar taalgewys moet die US hom rat om in toenemende mate ook in die studiebehoeftes van swart en Indiër-studente te voorsien wat nie noodwendig uit huis uit vaardig in Afrikaans is nie."
Dit is glashelder dat 'n bepaalde bruin drukgroep besig is om Stellenbosch as kultuurbate enersyds van die Afrikaner te vervreem en andersyds te verengels. 'n Derde lid van die driemanskap wat gister oor die toekoms van Afrikaans aan Stellenbosch vergader het, is prof. Nico Koopman onder wie se leiding die teologiese fakulteit reeds in hoë mate verengels is. Volgens bekende statistieke praat 90% van die studente Afrikaans as eerste taal, maar geskied slegs 23% van lesings en seminare in Afrikaans.
Prof. Botman het openlik in sy artikel erken dat stedelike bruin studente nie in Afrikaans wil studeer nie, selfs al is hulle die taal magtig. Desnieteenstaande beplan hy om sulke studente vir die universiteit te werf, wat noodwendig die huidige rampspoedige verengelsing van Stellenbosch gaan verhaas. Hoe dit geregverdig kan word in die lig van twee Engelstalige universiteite naby die US, is onbegryplik.
Terwyl beskuldigings van "polarisering" teenoor taalbewuste Afrikaners rondgeslinger word, is dit glashelder dat enige polarisering rondom die taalkwessie aan die US vanuit bruin en swart geledere gevoer word. Die meerderheid blanke Engelse studente aan die universiteit het in 'n meningsopname van prof. Lawrence Schlemmer te kenne gegee dat die Afrikaanse kultuur en voertaal van die US behou moet word. Slegs bruin en swart studente, wat deur Afrikanervyandige elemente onder die personeel en bestuur van Stellenbosch in hul anti-wit en anti-Afrikaanse rassisme aangemoedig word, was in genoemde meningsopname ontevrede met Afrikaans as voertaal en doseertaal aan Stellenbosch.
PRAAG doen 'n beroep op die ANC-regering om in te gryp en te sorg dat Afrikaans nie verder aan Stellenbosch benadeel word nie. Afrikanerstudente wat reeds by toelating tot sommige studierigtings en in die werkplek aan rassekwotas en ander vorme van diskriminasie onderhewig is, mag nie verder by Stellenbosch van 'n instelling vervreem word wat deur die idealistiese ywer van hul ouers en grootouers tot stand gebring is nie.
Hoe gouer 'n Afrikaneronderwysowerheid ingestel word wat na die oorblywende Afrikaanse skole en universiteite kan omsien, hoe beter.
Ras en veral rasse-ressentiment mag nie as alibi gebruik word om Afrikaans te benadeel en Afrikaners verder van hul kultuurbates te vervreem nie.
Me. Helen Zille se veelgeroemde veelpartykoalisie wat tot onlangs die stad van Kaapstad geregeer het, het gister 'n ernstige knou gekry toe die enigste Vryheidsfront Plus-lid van die koalisie uitgesit is.
Hiermee het die DA, 'n Engelstalige party met Engelse leierskap wat deur groot getalle Afrikaners by die stembus ondersteun word, 'n duidelike boodskap uitgestuur dat hy nie langer met enige Afrikanerpartye wil saamwerk nie.
Zille het reeds voorheen te kenne gegee dat sy gekant is teen partye wat hulself op 'n nasionale of etniese basis organiseer. Binne die DA se liberale tradisie wat 'n verenigde multikulturele nasie voorstaan, is daar nie plek vir so iets nie.
Hiermee het die DA egter ook getoon dat hy nie pragmaties na groter eenheid tussen opposisiepartye soek nie, maar juis sy links-liberale ideologie op die opposisiebeweging wil afdwing en ná sy geringe suksesse by die stembus – wat steeds ver onder die vlak van die gehate Nasionale Party in 1994 verkeer – homself as die enigste opposisie teen die ANC sien.
Nie net is die DA besig om die opposisie te verdeel nie, maar hy oorskat ook sy eie mag en invloed totaal. Die party beskik oor geen alternatiewe visie of toekomsplan vir die land nie, behalwe "beter dienslewering", wat dit ook al mag beteken.
Die Vryheidsfront Plus, wat tot dusver bereid was om in 'n gees van pragmatisme en samewerking die DA tegemoet te kom, sal die nodige gevolgtrekkings hieruit moet maak. Die party sal moet besef dat die DA toenemend in vyandskap met die Vryheidsfront Plus gaan verkeer, ook weens die DA se afkeer van daardie party se Afrikaneridentiteit.
In die komende munisipale verkiesings, veral in Pretoria, kan ons ons regmaak op 'n felle Boer-Britstryd soos van ouds in die SA politiek, want soortgelyk aan elemente binne die ANC, wil die DA sy toekoms op die ondergang van die Afrikaner en Afrikanerpartye bou.
Die Vryheidsfront Plus sal sy sokkies moet optrek en toon dat hy en die volk wat hy verteenwoordig, 'n faktor is om mee rekening te hou. As verstekparty van minderhede, het die DA eintlik gedy by gebrek aan enige werklike politieke opposisie teen die ANC.
Dis hoog tyd dat daadkragtige en intelligente opposisie met alternatiewe planne vir die land tot stand kom. Hierin kan die Vryheidsfront Plus, indien hy die Afrikaner se latente kragte kan monster, 'n reuserol speel.
Volgens berigte is gemoedere weer gaande oor iemand Saterdag 'n ou SA vlag by Loftus rondgeswaai het. Ek stem eintlik saam met die ongelukkigheid oor die ou vlag op Loftus – net om ander redes.
Enigeen wat Loftus toe gaan of selfs op TV na rugby kyk, aanvaar die nuwe bedeling van rassekwotas in rugby en ander sport en aanvaar en berus hom dus by die huidige politieke bedeling. Dan is daar nie plek vir die ou SA vlag nie en is selfs die gebruik daarvan as 'n vorm van protes leeg en onsinnig en 'n minagting van dít waarvoor daardie vlag eintlik gestaan het.
Wat natuurlik die verstand te bowe gaan, is dat dieselfde vlagswaaier "Habana! Habana!" juig as die speler van kleur 'n drie druk en so dit goedpraat en toejuig dat Habana 'n blonde, Afrikaanssprekende saamblymeisie het.
As die nuwe bedeling – in sport en die politiek – nie vir jou aanvaarbaar is nie, bly jy weg van Loftus, kyk jy nie na rugby of enige ander plaaslike sport op TV nie en kan dit jou nie skeel of die "Bulls" of die Springbokke (?) wen of verloor of selfs nog bestaan nie.
Europese sokker is in elk geval baie mooier en aanskouliker as die plaaslike mamparrastyl en ek is nou al jare lank 'n Walliese ondersteuner in die Ses Nasie-reeks.
Ons het die afgelope jare konsekwent geargumenteer dat kulturele aangeleenthede, soos onderwys, liefs deur eie gemeenskappe bestuur moet word, veral waar sulke gemeenskappe in staat is om dit te doen. Die gedagte van 'n eie Afrikaneronderwysowerheid wat met befondsing van die staat die oorblywende Afrikaanse skole behoort oor te neem, begin al hoe meer veld wen.
Daarom moet 'n Afrikanerafvaardiging so gou moontlik uit die geledere van Afrikanerorganisasies en politieke partye aangewys word. So 'n afvaardiging moet dan onverwyld 'n afspraak met die twee ministers van onderwys, Angie Motshekga en Blade Nzimande, bekom om oor die oorhandiging van die Afrikaanse skole, asook een of meer universiteite, te begin onderhandel.
Terwyl mnr. Zuma die afgelope tyd beklemtoon het dat hy Afrikaners tegemoet wil kom, was die tyd nog nooit so ryp soos nou om met hierdie belangrike onderhandeliings te begin nie.
Slegs spoedige optrede gaan die oorblywende Afrikaanse skole en universiteite van gewisse ondergang deur verengelsing red. Verdere konflik en hofsake rondom die kwessie gaan ook 'n nadelige uitwerking op goeie buurmanskap en vreedsame naasbestaan in die land hê.
Soos die verlore taalstryd op Stellenbosch aantoon, kan daar nie langer getalm word nie. Solank as wat andertaliges Afrikaanse onderwysinstellings beheer – en dit sluit tweetalige bruinmense in wat nie dieselfde waarde aan Afrikaans as Afrikaners heg nie – sal Afrikaanse onderwys daaronder ly.
Die skouspel van die Blou Bulle wat oor die naweek die Chiefs van Nieu-Seeland 'n 61-17-loesing toegedien het, het ons weereens onder die indruk gebring van hoe die "reënboognasie", wat 'n verloornasie is, op Afrikanersportprestasie teer.
Die Afrikaner word in die skoolgeskiedenisboeke sleggemaak, gedurig van rassisme en ander euwels beskuldig en sy taal en kultuur misken, maar as 'n klompie Afrikaners in blou rugbytruie wen, dan word hul prestasie skielik die hele land s'n.
Volgens die TV is ons 'n Engelse land en die verrigtinge met Joel Stransky het Saterdag weereens uitsluitlik in Engels plaasgevind met die voortaan Britse maatskappy Vodacom wat as hoofborg medaljes oorhandig het. Maar tydens die wedstryd het die toeskouers van Pretoria voortdurend baniere in Afrikaans vertoon en in sy bedanking aan die skare het Victor Matfield insgelyks Afrikaans gepraat.
Selfs die kaptein van die Chiefs het – watter belediging vir die Engelse reënboognasie – in Afrikaans "baie dankie" gesê. Ook die pleknaam "Pretoria" is Saterdag dikwels gehoor.
Dit alles kon beswaarlik die goedkeuring van die Tshwane-burgemeester, dr. Gwen Ramakgopa, weggedra het wat self op die podium verskyn het om skynheilig die rugbyspelers se hande te skud.
Deur hul onbeskaamde gebruik van Afrikaans, het die Pretoriase toeskouers Saterdag getoon dat hulle nie langer met die Engelse neokolonialisme van die swart elite en die sakesektor gediend is nie.
Net soos die Bloubulrugbyspan Saterdag op die rugbyveld gewys het wie en wat hulle is, is dit hoog tyd dat die Afrikaner aan die lamsakkige, misdadige en korrupte reënboognasie begin toon wie en wat ons is.
Hoe gouer Pretorianers en Afrikaners in die algemeen op groter outonomie en selfbeskikking begin aandring, hoe gouer sal die ellende van reënboogparasitisme op Afrikanervoortreflikheid endkry.
Binnekort speel die Blou Bulle dalk nie meer vir "Suid-Afrika" – daardie anachronistiese en geusurpeerde oorblyfsel uit ons gehate apartheidsverlede – nie, maar vir 'n Afrikanerstadstaat wat die naam Pretoria waardig is.
Die geleentheid is ‘n gesprek van die FAK met belanghebbendes oor die onderwys, waar die volgende gesê is:
* Dr. Pieter Mulder moedig Afrikaners aan om vir skoolbeheerliggame te gaan stem.
* Mnr Chris Klopper wys op die tekort aan onderwysers.
* Klopper sê Afrikaanse ouers stuur hulle kinders na Engelse skole.
Dit blyk nie uit die berig asof die werklike probleem aangespreek is nie.
Die werklike probleem is dat daar by Afrikaners ‘n totale uitsigloosheid is oor hulle toekoms in hierdie Suiderland. Om hierdie rede plaas baie Afrikaners hulle kinders in skole met Engels as voertaal. Kinders word voorberei vir die “onafwendbare” dag dat hulle landuit vertrek. Vanuit hierdie perspektief gesien is dit verstaanbaar dat ouers so optree.
Wat dus gedoen moet word is om ‘n werkbare politieke model op die tafel te sit wat Afrikaners sal motiveer om betrokke te raak, nie te vertrek nie en ‘n roepingsbewussyn by hulle te skep. In hierdie verband het dr. Mulder se toetrede tot die amp van adjunk-minister ‘n nuwe dimensie na vore gebring. Soos reeds elders geskryf is, sou dit beter gewees het as die VF+ ‘n geskrewe ooreenkoms met die ANC aangegaan het, eerder as om gewoon gekoöpteer te word. Dit is egter nog nie te laat om as vierde komponent tot die ANC alliansie toe te tree nie, maar dan op die grondslag van spesifieke sake, waaronder kulturele selfbeskikking vir Afrikaners.
Belangrik is die aspek van Ouer-beheerliggame. Dr. Mulder weet waarskynlik nie dat alhoewel ouerbeheerliggame wel die magte het om die etos, kulturele inslag, religieuse rigting en taal van onderrig van ‘n skool te bepaal, genoemde liggame se magte reeds so deur wetgewing aan bande gelê word, dat Ouer-beheerliggame eintlik substrukture van die Onderwys-organe van die regering geword het.
In hierdie verband is die Ermelo-skool-saak van kardinale belang. Die Ouer-beheerliggaam het wel in die Appelhof sy saak gewen oor die magte van daardie Beheerliggaam, maar die Staat verwys die uitspraak na die Grondwetlike Hof. Dit gebeur in die bewindsfase van president Jacob Zuma. In ‘n gesprek van Afrikaners soos doktore Johann Wingard, Dan Roodt, Chris Landman en Danie Goosen met mnr. Zuma die belangrike stelling gemaak dat politieke kwessies liefs nie in die howe besleg moet word nie. Politieke kwessies moet deur politici in onderhandeling opgelos word.
Gesien die feit dat dr. Mulder se kritici van oordeel is dat hy Dingaan se stat sonder wapens binne gegaan het, is dit sy eerste toets om die President te vra dat die Appel na die Grondwetlike Hof gestaak word en dat die ANC as beleidstandpunt die beslissing van die Appelhof aanvaar. Sou dr. Mulder daarin slaag om die belangrike aangeleentheid van die magte van Beheerliggame in onderhandeling gunstig met die ANC te besleg, het hy die eerste toets van betrokkenheid by die ANC geslaag. Doen Mulder dit nie of slaag hy nie daarin nie, het hy ‘n belangrike toets sodanig gedop dat verdere betrokkenheid by ‘n ANC-regering futiel vir die VF+ sal wees.
Inmiddels is die tyd nou ook ryp dat die FAK ‘n groot kongres van meningsvormers byeen sal roep oor die vraag watter politieke model deur Afrikaners nagejaag sal word. Gerugte wil dit hê dat dr. Danie Goosen reeds etlike gesprekke met leidinggewende akademici gehad het oor die federale regstaat as antwoord.
Graag wens ek my intense misnoeë met ons regering se onlangse oopgooi van ons landsgrense, spesifiek aan Zimbabwe, uit te spreek. Dit is ‘n blatante daad van verraad teenoor elke burger van ons land deur ‘n roekelose en onbekwame regering. Roekeloos in die sin dat dit swak deurdink is met min, indien enige, oorweging ten opsigte van die langtermyneffek op ons noodsaaklike natuurlike hulpbronne soos water en voedsel. Onbekwaam as mens in ag neem dat hierdie oorgawe aan ‘n wesenlike probleem na die beste plan lyk waarmee hulle vorendag kan kom. Pateties vanaf mense wat daargestel is deur die kiesers teen bogemiddelde salarispakkette waarvan verwag word om bogemiddeld te dink en prakties uit te voer. Hierdie “plan” laat veel te wense oor en getuig van 'n gebrek aan verbeelding.
Volgens betroubare bronne stroom daar tans meer as 4000 Zimbabwiërs per dag deur ons grenspos by Beitbrug, nie in ag genome die duisende ander vlugtelinge uit die res van die kontinent nie.
Nodeloos om te sê, geen land kan hierdie tipe van onbeheerde migrasie van mense akkomodeer nie. Ons word gepaai deur politici dat hierdie insypelaars slegs 90 dae mag vertoef maar ons weet by nou al van beter. Hulle het gekom om te bly – en vir ‘n lang tyd. Meeste van hulle sal verdwyn in ons samelewing en binne die volgende paar maande lustig met die massas saam toitoi vir beter dienste, geriewe en spesifiek huise. Terselfdertyd sal ons misdaadsyfer net nog verder die hoogtes inskiet want werk vir hierdie mense om selfversorgend te raak, is ‘n droom.
Die regering maak al vir bykans vyftien jaar geluide van werksskepping maar het tot dusver min ter bewys daarvan gelewer. Deur plaaslike industrieë genadeloos oor te laat aan ekspansionistiese Oosterse lande het ons nou amptelik ‘n invoerland gemaak. Die grootste verdiener van inkomste is natuurlik die staat met die belastingverdienste uit invoertariewe wat eintlik maar die verkoop van ons erfdeel vir die Bybelse pot lensiesop is. Blykbaar is ons glad nie sterk as dit by onderhandelinge om internasionale market kom nie en word ons maklik afgeransel deur internasionale konkurrente.
Verlede jaar het die landbousektor gewys dat ons nie net geboelie gaan word nie en by ‘n internasionale landbouberaad uitgestap. Watter opvolgaksie dit tot gevolg gehad het, is nie bekend nie, maar ek glo ons het intussen maar seker bakhand vir aalmoese teruggekeer.
Dit is derhalwe duidelik dat werkskepping dagdromery was en min gekom het van beloftes wat deur mense soos Irwin gemaak is. Sy opvolger sal moontlik getrou in sy voetspore kan volg want hy kan beswaarlik minder vermag. Ons het tans ‘n negatiewe ekonomiese groeikoers as gevolg van wêreldtendense wat min goeds vir ons inhou. Het ons die plaaslike produksiemark gedurende Manuel se “vet jare” in stand gehou, sou ons voedsel en ander noodsaaklikhede nou teen baie minder aan ons eie mense kon voorsien en nie teen ‘n bankrot dollar hoef te kompeteer nie. Die ou gesegde lui mos, “charity starts at home”, dus sorg mens eers vir jouself en dan vir ander. Dit het geen betekenis vir ons regering nie en buiten die verryking van ‘n handjievol stuur die middelklas, waarvan min oor is, op ‘n ramp af. Die laer stand is nou nog armer as ooit, nie net aan besteebare inkomste nie maar ook aan dienste en werk.
Met nog bykans 300 000 geraamde werksgeleenthede wat hierdie jaar gaan sneuwel, lyk die prentjie taamlik bleek. Gemeet teenoor die duisende wat die land binnestroom begin die belastingbetalerskorps al hoe minder raak en sal persoonlike belasting aangepas moet word om al die honger monde te voed. Net Eskom alleen soek al weer ‘n verdere 35% om hond haar af te maak. Stadsrade en munisipaliteite sal binnekort meer geld soek om dienste aan die gang te hou aangesien minder geld vanaf die staatskas gaan deurvloei. So tuimel die kaartehuis inmekaar tot op opvoedingsvlak waar sogenaamde staatskole nie eens meer genoeg geld vanaf die ouers kry om kop bo water te hou nie en van staatskant al hoe minder fondse beskikbaar is. Hierdie nuut verkose regering is nog ‘n duurder een, so dit is duidelik dat baie ander staatsinstansies se begrotings daaronder sal lei om vir hierdie honger masjien plek te maak.
Intussen speel ons vroedvrou vir lande soos Zimbabwe en eien hulle mislukkings en tragedies toe. Waarheen is ons op pad met hierdie beleid? mag jy wonder. Die situasie is hartseer maar ek dink sonder die geringste twyfel, beslis die afgrond oor. Wat is volgende? Want, glo my, hier kom ‘n ding. Hoe meer van ons mense nie werk kry nie, hoe meer gaan hulle na hierdie vreemdelinge kyk en hul begin verag. Baie van hierdie insypelaars maak ‘n groot bydrae tot ons misdaadsyfer alhoewel sekeres dit ten sterkste ontken. Dus as die pot van etniese vrees en haat begin oorkook moet ons nie dié keer wonder van waar dit kom nie. Ook nie wie daarvoor verantwoordelik is nie.
N.a.v. Dan Roodt se Die uil van Minerva: Bravo! Fantasties gestel en asemrowende leierskap. Ek wil so graag saam gesels maar my oge is vol trane omdat ek vir die eerste keer in my lewe hoop kry vir ons kinders in hierdie land. Wanneer die uil sy vlerke sprei in die skemerte!
Daar is niks wat God nie kan gebruik nie.
As Roodt so van die Britte skryf, dan verstaan ek Mugabe ook beter en die gemors van elke Britse kolonie. Omdat hulle so geweldig skelm is.
Maar weereens sal die slagoffermentaliteit ons nêrens bring nie en ons sal ons opstaan vir onsself en ons kinders se toekoms en die beste in onsself bemark.
Anti-politiek is iets van die verlede want dis net soos ski op die anti-apartheidgolf – met geen eie stukrag nie, bevind jy jou spoedig op droë grond. Die tyd van pro-politiek het uiteindelik aangebreek.
Ons is ryklik bedeeld (nie geseënd nie) met Afrikaner-skieppers wat die stoep skiep en op die matte kom dinges maar ek onderneem om hulle neuse in hul eie dinges te vryf.
Ek is baie trots en opgewonde oor Roodt en die VF+ se planne vir Pretoria en sal doen wat in my vermoë is om te help.
Rapport het met die uitgawe van Sondag 17 Mei 2009, 'n laagtepunt in politieke kommentaar bereik. Op die voorblad verskyn “ANC en VF+ koukus glo lank reeds oor pos in kabinet vir Mulder”. Dié stelling is deur Mulder ontken maar tog gaan Jan-Jan Joubert voort om sy ongegronde bewering te publiseer.
Op bladsy vier sit joernalis Lizel Steenkamp die vendetta teen Mulder voort deur 'n berig “Ons betaal vir Zuma en sy ministers se huishulpe” met dr Pieter Mulder se foto waar hy ingesweer word as adjunkminister van landbou. Die aksie om Mulder te stigmatiseer deur negatiewe assosiasie word in dieselfde Rapport nog verder voortgesit waar Jan-Jan Joubert politieke kommentaar lewer onder die opskrif “Eers Kortbroek en nou Mulder”.
Die kwaadwillige wyse waarop Rapport (Joubert en Steenkamp) die aanstelling van Pieter Mulder as adjunk-minister van landbou hanteer, is verstommend en onverskoonbaar.
Graag wil ek die lesers van Rapport herinner aan die verhale van Josef en Daniël in die Bybel. Josef is deur die koning van Egipte aangestel in 'n gesagsposisie, net onder dié van die koning, om deur die land te reis en die boere aan te moedig om op grootskaal graan te verbou.
As Rapport in daardie jare in Egipte verskyn het, sou die Egiptenare en Josef se familie inkluis, almal doodgegaan het tydens die hongersnood. Gelukkig was daar nie 'n Rapport met kortbroek-joernaliste nie!
Mag die verhale van Josef en Daniël in die Bybel met Pieter Mulder as adjunkminister van landbou in ons tyd herhaal word.
