taaldiskriminasie – praag.co.za

Brief: Afrikaans: Om ‘n ystervark te streel

In twee briewe redeneer Johannes Comestor dat Afrikaans nie na behore deur Afrikaansinstansies bevorder word nie. Die Europese wortels van Afrikaans word verswyg, die klem val op meertaligheid pleks van Afrikaans en taalsuiwerheid word skromelik verwaarloos.

Op 17 Maart het ek die volgende teks na LitNet gestuur. Dit is op 19 Maart gepubliseer.

Afrikaans: Drie werklikhede

Johannes Comestor

Etienne van Heerden het gesê: “As redakteur moet ek LitNet nooit sien as ‘n spreekbuis vir wie ook al nie. Ek moet dit nooit gebruik as ‘n manier om bepaalde idees te verkondig nie” (Fred de Vries, Rigtingbedonnerd, Kaapstad: Tafelberg, 2012, p 295). LitNet is ‘n kulturele webwerf (294), ‘n “kuber-Nkandla”, waar almal welkom is (293). Slegs menings wat rassisties of lasterlik is, word uitgesluit (295).

Sedert 1994 het Afrikaans baie aan status ingeboet. Pleks van een van twee amptelike tale te wees, is Afrikaans een van elf amptelike tale. Pleks daarvan dat Afrikaans in dieselfde mate as Engels amptelik en in die openbaar gebruik word, is Engels feitlik die enigste de facto amptelike taal wat van owerheidsweë bevorder word. Wat opval, is dat Afrikaans deesdae nie net baie minder as voorheen in die openbaar gebruik word nie, maar ook dat dit al hoe meer in onsuiwerheid verval; dat ‘n mengsel van Afrikaans en Engels geskryf en veral gepraat word. Dit lyk asof daar by baie Afrikaanssprekendes nie meer taaltrots is nie. Daar word gestreef na die korrekte gebruik van Engels maar met Afrikaans kan daar maar gemors word.

Daar is skynbaar nêrens ‘n geskikter platform as LitNet om besorgdheid oor die stand van Afrikaans uit te spreek nie. Daarom is Etienne van Heerden se versekering dat menings soos myne publiseerbaar is, ‘n riem onder die hart. In hierdie artikel lug ek my standpunt oor drie aktuele werklikhede van Afrikaans. Die norm waaraan al drie voldoen, is dat hulle eerlike (hopelik selfs geldige) menings is.

Afrika-tale

Ten einde Afrikaans in die huidige plaaslike politieke klimaat meer aanvaarbaar te probeer maak, word dikwels sonder meer (opportunities) beweer dat Afrikaans ‘n Afrika-taal is. Maar Afrikaans is nie in dieselfde mate as die tale vir swartes, bv Xhosa of Tswana, ‘n Afrika-taal nie. Afrikaans is ‘n Euro-Germaanse taal wat deels in Europa en deels in Afrika ontstaan het. Die oorsprong van Afrikaans is Hollands, ‘n Europese taal. Die wortels van Afrikaans is dus veral in wat tans Nederlands en Duits genoem word, tesame met (geringe) beïnvloeding deur bv Oosterse tale soos Maleis. Met hierdie tale as grondslag is Afrikaans plaaslik, dus in Afrika, ontwikkel. Anders as egte Afrika-tale kan daar vir Afrikaans dus nie op meer aanspraak gemaak word nie as dat dit deels ‘n Afrika-taal is. “Afrikaans: taal met Nederlands as basis, maar wat onder invloed van veranderde omstandighede en verskillende uit- en inheemse tale tot ‘n onafhanklike taal in Suid-Afrika ontwikkel het” (HAT). Dit sluit onafhanklikheid van Engels in.

Die voortbestaan van Afrikaans word deur ‘n enkele taal, Engels, bedreig. Erkenning dat Afrikaans deels ‘n Afrika-taal is, verswak dus nie sy posisie in vergelyking met Engels wat ‘n nie-Afrika- en Euro-Germaanse taal en boonop dié koloniale taal is nie.

Wanneer daar in uitsonderlike gevalle van owerheidsweë toegewings vir Afrika-tale gemaak word, bv by die toekenning van onderwysstudiebeurse, moet daar nie sonder meer aanvaar word dat Afrikaans by hierdie bevoordeling ingesluit is nie, want – só word verkeerdelik geredeneer – Afrikaans is mos ‘n Afrika-taal. Diegene wat oor die voortbestaan van Afrikaans besorg is, behoort iedere keer wanneer daar oor Afrika-tale gepraat word, vas te stel of Afrikaans, as deels ‘n Afrika-taal, in- of uitgesluit word.

Meertaligheid

Afrikaans word dus nie noodwendig ingesluit wanneer na Afrika-tale verwys word nie. Dieselfde geld wanneer meertaligheid ter sprake is; Afrikaans kan uitgesluit word.

Neville Alexander skryf: “I have no doubt that the generations born in the 2020s and after will be completely trilingual, in that all children, besides being fluent in their home language, will – if this language is not English – also learn English and another important South African language, usually from the Nguni or the Sotho cluster” (Thoughts on the new South Africa, Auckland Park: Jacana, 2013, p 163). By Afrikaansinstansies het dit die gebruik geword om Alexander te loof omdat hy meertaligheid bepleit het. Die Afrikaanse Taalmuseum en -monument (ATM) vereer Alexander deur sy jaarlikse openbare voorlesing oor Afrikaans na hom te vernoem. Maar Alexander het Engels (en Duits) bo Afrikaans verkies en – soos aangetoon – nie noodwendig Afrikaans by sy pleidooi vir meertaligheid ingesluit nie.

Adam Habib verwys na die Universiteit van die Witwatersrand (Wits) se beleid van “competencies to be developed in indigenous languages among staff and students” (Rebels and rage, Jeppestown: Jonathan Ball, 2019, Amazon Kindle 1932). ‘n Nuwe taalbeleid is onlangs deur Wits aanvaar. “Given the limited institutional resources available, the first step in this plan was to change all letterheads, business cards and signage to reflect three languages: English, isiZulu and Sesotho. Language courses specialising in conversational isiZulu and Sesotho have also been established” (2070). Aan Wits word Afrikaans dus uitgesluit nie net wanneer na inheemse tale verwys word nie, maar ook by meertaligheid. Die Afrikaansdepartement aan Wits, waarvan NP van Wyk Louw eens die hoof was (1958-1970), is reeds jare gelede afgeskaf.

Daar is Afrikaansinstansies wat soms die indruk wek dat hulle meer en sterker pleidooie vir meertaligheid as vir Afrikaans lewer. Die klem moet klaarblyklik eerder na die bevordering van Afrikaans verskuif word omdat meertaligheid Afrikaans kan uitsluit. Dus, ‘n toekomstige meertalige Suid-Afrika sonder Afrikaans is iets wat Afrikaansinstansies geensins behoort te bevorder nie. “As Afrikaans in Suid-Afrika sterf, is dit weg, anders as die geval met Engels” ( Hermann Giliomee, Die Burger, 14.03.2019, p 4).

Taalsuiwerheid

Sedert 1994 word (feitlik) geen poging aangewend om taalsuiwerheid by Afrikaanssprekendes te bevorder nie. As daar in hoogs uitsonderlike gevalle op taalsuiwerheid aangedring word, word dikwels teëgewerp dat geen taal suiwer is nie. In iedere taal is daar bv leenwoorde wat as deel van die standaardtaal erken word. Maar as daar taaltrots is, is die gebruik van nie-erkende woorde uit ‘n ander taal onaanvaarbaar. Byvoorbeeld, dit is onnodig om die Engelse woord “issue” in Afrikaans te gebruik omdat ons die Afrikaanse woord “kwessie” het. In die geval van Afrikaans is daar woorde waarmee (feitlik) enigiets wat in bv Engels uitgedruk kan word, gesê kan word; of daar kan, soos voorheen gebruiklik was, woorde geskep word wat met idiomatiese Afrikaans versoenbaar is. Dit is die rede waarom Afrikaans ‘n taal uit eie reg wás; geskrewe en gesproke Afrikaans kon sonder kennis van ‘n ander taal, veral Engels, verstaan word. Geradbraakte loslit-Afrikaans behoort nie ‘n opsie te wees nie omdat dit nie ‘n volwaardige taal is nie; in dié sin dat dit nie sonder kennis van ‘n ander taal, in die praktyk veral Engels, verstaan kan word nie.

Wanneer die geskiedenis van Afrikaans in die toekoms geskryf word, sal die (doelbewuste) versuim van Afrikaansinstansies om taalsuiwerheid te bevorder, heel moontlik geïdentifiseer word as een van die vernaamste redes waarom Afrikaans ondergegaan het. Sedert 1994 het die owerheid – soos sommige van sy voorgangers, bv Charles Somerset en Alfred Milner – Engels tot die primêre taal in Suid-Afrika verhef. Terselfdertyd het Afrikaansinstansies oogluikend toegelaat dat Afrikaans al hoe meer verengels; dermate dat daar later nie meer sin in was (of sal wees) om dit as wesenlik ‘n ander taal as Engels te beskou nie.

Die rede waarom taalsuiwerheid uit die agenda van Afrikaansinstansie gelaat word, is klaarblyklik die sug na politieke korrektheid, maw politieke oorwegings weeg vir hulle swaarder as taaloorwegings. Byvoorbeeld, taalsuiwerheid word opgeoffer ten gunste van versoening. Daar word gesê dat die meeste sprekers van Afrikaans bruin is. Op grond hiervan word geredeneer dat die toekoms van Afrikaans deur bruin mense bepaal gaan word. Kaaps word as ‘n variëteit van Afrikaans beskou en daar word van die veronderstelling uitgegaan dat (die meeste van) hulle Kaapssprekers is. Dit is nie noodwendig die geval nie, of baie (dalk die meeste) is (goed) bekend met en dalk ook in groot mate in staat tot Standaardafrikaans. Wat nodig vir die bevordering van Afrikaans is, is dat Afrikaansinstansies alle Afrikaanssprekers tot taalsuiwerheid aanmoedig; nie polities inkorrek net Kaapssprekers nie, maar alle Afrikaanssprekendes. Geradbraakte Afrikaans kom immers deesdae in toenemende mate voor nie net by bruin mense nie maar ook by blankes.

Die visie van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns is onder meer “die bevordering van die gebruik en die gehalte van Afrikaans” (LitNet 23.01.2019). Dekades het verloop sedert daar laas deur hierdie instansie ‘n pleidooi vir taalsuiwerheid gelewer is. In uitsonderlike gevalle het taalkundiges soos Willem Botha, die hoofredakteur van die Woordeboek van die Afrikaanse Taal, en Tom McLachlan, voorheen ‘n prominente lid van die Taalkommissie, hulle in die onlangse verlede ten gunste van taalsuiwerheid uitgespreek, maar sonder om Kaaps as geradbraakte Afrikaans te identifiseer en, in soverre dit Engels is, te veroordeel.

Ek het ‘n nuttige meningswisseling met ‘n huidige lid van die Taalkommissie gehad: Phillip Louw, “Afrikaans se gideonsbende” (LitNet 11.08.2017, plus meningswisseling van 21 Augustus tot 4 September), maar hy wou nie die rubikon na die veroordeling van die groot Engelse komponent in Kaaps oorsteek nie. Dit sou glo op verpolitisering van ons gesprek neerkom, asof daar oor die behoud van Afrikaans in die nuwe Suid-Afrika vry van die politieke opset besin kon word. Louw spreek hom eerder teen verengelsing in die algemeen en dus ten gunste van meertaligheid uit, terwyl my bekommernis Afrikaansgesentreerd is. Ek is beswaard oor die verengelsing van Afrikaans, onder meer, dalk veral, weens die koestering, om politieke redes, van Kaaps deur bv Afrikaanstaalkundiges en -letterkundiges. Ek beveel aan dat LitNet-lesers die genoemde Louw/Comestor-meningswisseling (her)lees, want daarin kom inligting voor wat ek nie hier herhaal nie.

Die punt is: Afrikaans het ‘n eerbare toekoms as ‘n taal uit eie reg slegs as Afrikaansinstansies en alle Afrikaanssprekendes wat taaltrots het, sonder versuim pleidooie lewer vir en daadwerklike pogings aanwend om suiwer(der) Afrikaans te praat en te skryf.

*********

Afrikaansinstansies wat voorgee om Afrikaans te bevorder, het waarskynlik kennis van my skrywe geneem maar nie ‘n enkele een het daarop gereageer nie. Ek het gevolglik op 28 Maart ‘n verdere skrywe na LitNet gestuur. Dit is nie gepubliseer nie. Soos gebruiklik het LitNet nie die beleefdheid om te sê dat my teks in sy geheel gesensor is nie; nog minder wat die redes vir hierdie aantasting van my vryheid van uitdrukking is.

Afrikaans wankel na die slagbank

Johannes Comestor

Afrikaans laat my aan die volgende teksvers dink: “Red dié wat na hulle dood toe gesleep word, dié wat val-val op pad is om doodgemaak te word as jy nie keer nie” (Spreuke 24:11). ‘n Vorige vertaling het meer dramaties verwys na “dié wat na die slagbank wankel.”

Die Universiteit Stellenbosch (US) het onlangs die pos van Dekaan, Fakulteit Opvoedkunde, geadverteer. Die vereistes wat aan kandidate gestel word, is onder meer: “Bewese ervaring van doeltreffende funksionering binne ‘n veeltalige en multikulturele omgewing. Uitstekende mondelinge en geskrewe vlotheid in minstens Engels” (Sake-Rapport, 10.03.2019, bl 07). Die verlangde veeltaligheid sluit Engels in maar nie noodwendig Afrikaans nie. Die US is voorheen dikwels as die bakermat van Afrikaans beskou. In die akademiese konteks kon daardie etiket met heelwat geldigheid aan die US geheg word. Toe Engelssprekende studente, asook studente wat onderrig in Engels verkies, nog die minderheid was, het die US egter besluit om voorkeur aan Engels as onderrigtaal te gee. Aan die US word die gebruik van Afrikaans reeds jare lank deurlopend afgeskaal.

Die nuwe rektor van die Universiteit Pretoria, Tawana Kupe, ‘n gebore Zimbabwiër, se ideaal is om daardie inrigting ‘n “Pan-African university” te maak. Hy het hom ten gunste van die onlangse afskaffing van Afrikaans as onderrigmedium uitgespreek. Kupe is heel moontlik nie eens Afrikaans magtig nie. Wat hy beoog, is “to develop an African language to challenge the currency of English” (Daily Maverick, 27.03.2019). Vir Kupe gaan dit om die gebruik van Engels en die verdere ontwikkeling van ‘n swart Afrika-taal; nie om die benutting van Afrikaans as ‘n reeds ontwikkelde akademies-wetenskaplike taal nie. Kupe se meertaligheid sluit Afrikaans uit.

Ook aan die Universiteit van Suid-Afrika (Unisa) en die Universiteit Vrystaat is Afrikaans as onderrigmedium onlangs afgeskaf. Die Universiteit Johannesburg, voorheen die Randse Afrikaanse Universiteit, word glad nie meer as ‘n Afrikaanse universiteit beskou nie. Daar is diegene wat die hoop bly koester dat Afrikaans op ‘n enkele kampus, Potchefstroom, behoue sal bly, al is Afrikaans op die twee ander kampusse van die Noordwes-Universiteit (NWU) deur Engels verswelg. Die aanvaarde beleid van die NWU is egter dat blanke studente so spoedig moontlik ‘n minderheid op die Potchefstroom-kampus moet word, sodat Afrikaans ook daar in die slag kan bly.

Dit lyk asof Afrikaans as akademiese taal aan universiteite gedoem is. ‘n Skandalige waarheid is dat Afrikaanssprekendes in baie gevalle die leidende rol in hierdie afskaling en afskaffing van Afrikaans gespeel het. Deels as kettingreaksie hierop word Afrikaansmediumskole al hoe minder en kan hulle mettertyd verdwyn.

Buite skool- en universiteitsverband word daar ook glad te min Afrikaanstrots geopenbaar. Soos tatoeëring, wat tradisioneel met matrose en kwaaddoeners geassosieer is, het geradbraakte Afrikaans, wat voorheen verwerplik geag is, hoog mode geword. In sy distopiese roman oor die Suid-Afrika in wording, skryf Eben Venter: “Die Afrikaners het soos die Jode hulleself aan ‘n magtige diaspora uitgelewer en die bloedrivier vir goed verlaat, maar anders as die Jode het hulle selfs hulle taal soos mufbrood op die water weggegooi, snel drywend en stroomaf sodat van die woorde binne die taal, woorde wat almal eens op ‘n tyd onthou het, al vinniger wegvloei en onderwater begin verdwyn. Dan onder dan bo die water soos vingervissies, soms kon jy hulle spatgeluid net nog onderskei, maar soos die geringste waterlewe het hulle ook verdwyn om nooit meer gesien of gehoor te word nie, vinniger en in groter getalle, sodat hulle teenwoordigheid altyd geringer geword het, altyd maar vaer totdat daar g’n enkele taal of tyding meer van hierdie woorde se bestaan oorgebly het nie” (Horrelpoot, Kaapstad: Tafelberg, 2006, bl 219).

Ek het onlangs die aandag op drie werklikhede van Afrikaans gevestig (LitNet 19 Maart): (1) Afrikaans is nie ‘n inheemse of Afrika-taal in dieselfde sin of mate as die moedertale van swart mense nie. (2) Pleidooie vir meertaligheid sluit nie noodwendig Afrikaans in nie. (3) Vir die voortbestaan van Afrikaans as ‘n taal uit eie reg naas Engels is veldtogte ter bevordering van taalsuiwerheid noodsaaklik.

Dus, dit is fundamenteel verkeerd om (1) die herkoms van Afrikaans, in soverre dit Europees is, te probeer wegsteek; (2) pleidooie vir veeltaligheid te lewer pleks van die heil van Afrikaans voorop te stel; en (3) alle variëteite van Afrikaans, ook dié wat erg Engelsbesoedel is, sonder meer as heilsaam te propageer. Dit is as ‘t ware soos om ‘n ystervark te probeer streel. ‘n Misplaaste sug na politieke korrektheid, wat teen die belange van Afrikaans indruis, is onderliggend aan al drie hierdie euwels. Afrikaans is ‘n voortreflike bate waarop Afrikaanssprekendes ongekwalifiseerd trots behoort te wees.

Instansies wat as missie die bevordering van Afrikaans het, moet myns insiens in hierdie drie opsigte hulle strategie aanpas sodat hulle aksies openlik en onmiskenbaar die heil van Afrikaans bevorder. Dit is nie in al drie opsigte die geval by enige van die leidende Afrikaansinstansies nie, bv die ATKV, ATM, ATR, FAK en die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns.

Die reaksie op my vorige skrywe was teleurstellend. Nie ‘n enkele van hierdie instansies het hom verwerdig om te reageer nie; ook nie ‘n enkele lid van die Taalkommissie nie. Dit gaan hier uitsluitlik om die bevordering van Afrikaans. Dít behoort van die uiterste belang vir hierdie instansies en persone te wees.

Ek het hierdie artikel met ‘n teksvers begin. Ek sluit met twee teksverse af: “Maar ek hou my doof, ek hoor niks, ek hou my stom, ek maak my mond nie oop nie. Ek het geword soos ‘n man wat niks hoor nie en wat niks het om te antwoord nie” (Psalm 38: 14-15).

********

Kommentaar

As ‘n pleidooi soos die bostaande, wat suiwer op die heil van Afrikaans ingestel is, publikasie deur ‘n webblad soos LitNet geweier word, kan dit op ‘n hoogs ontstellende verskynsel dui: dat Afrikaansinstansies dermate deur politieke korrektheid gekaap is, dat die agteruitgang – pleks van die vooruitgang – van Afrikaans deur hulle bevorder word. LitNet kan inderdaad as die hoofpleitsbesorger van Kaaps beskou word; daardie “variant van Afrikaans” wat so oordadig met Engels besoedel is dat dit nie sonder kennis van Engels verstaan kan word nie.

Maar dít is die soort Afrikaans wat guns by LitNet vind. Pleks van my skrywe te publiseer, het LitNet eerder gunstige publisiteit aan die DAK-byeenkoms verleen. Ek verwys na Izak de Vries se artikel, “Afrikaans: Waarheid en versoening onder een DAK” ( LitNet 3 April). Hierdie byeenkoms het op 30 en 31 Maart plaasgevind. DAK gee voor om inklusief te wees, maar is na “drie Khoisan-ikone” vernoem: Doman, Autshomao en Krotoa. Afrikaans is glo deur die blankes/Afrikaners gekaap, wat impliseer dat nie-blankes die eintlike skeppers van Afrikaans is. Ek het nie hierdie byeenkoms bygewoon nie. Wat volg, is gebaseer op wat De Vries berig.

Die ANC-aktivis, Hein Willemse. was een van die sprekers. Hy gee graag voor dat Afrikaners Afrikaans gesteel het op ‘n manier soortgelyk aan hoe Afrikaners glo grond van die swartes gesteel het. Willemse is ‘n Afrikaansdosent wat die feitlik onmoontlike vermag het deur die Tydskrif vir Letterkunde in ‘n oorwegend eentalige Engelse vaktydskrif te transformeer. Maar hy is nie hieroor gekritiseer by hierdie byeenkoms wat veronderstel is om Afrikaans te bevorder nie. Hy word ook nie hieroor deur die polities korrekte Afrikaansinstansies, asook Afrikaanstaalkundiges en -letterkundiges, tot orde geroep nie. Willemse se Afrikaansontrouheid, sy dislojaliteit teenoor Afrikaans, asook sy vooropstelling van sy politieke dogmas, word oorgesien. Daarmee word die agteruitgang en moontlike ondergang van Afrikaans bevorder.

In dieselfde polities korrekte Afrikaansgeledere word die uitgesproke marxis, Neville Alexander, wat as veroordeelde misdadiger tronkstraf op Robbeneiland uitgedien het, hemelhoog geprys, onder meer omdat hy meertaligheid bepleit het. Alexander het nie voorkeur aan Afrikaans gegee nie en hom eerder as Engelssprekend voorgedoen. Adam Small word polities korrek as ‘n Afrikaans-ikoon voorgehou, maar sy doelbewus gekose huistaal was Engels en nie sy moedertaal, Afrikaans, nie. Dieselfde geld Jonathan Jansen, wat graag oor Afrikaans uitsprake lewer, maar hy word geensins afdoende verkwalik vir die afskaffing van Afrikaans as onderrigtaal aan die Universiteit Vrystaat nie. Danny Titus het tydens sy studie in Nederland sy werkstukke in Engels gelewer, nie in sy moedertaal, Afrikaans, nie. Hy verkies Engels as sy huistaal maar dan word hy toegelaat om ampshalwe die mees uitgesproke ATKV-woordvoerder oor Afrikaans te wees. Enigeen wat die heil van Afrikaans op die hart dra, behoort ander Afrikaans-ikone as Willemse, Alexander, Small, Jansen en Titus (asook Michael le Cordeur – kyk hier onder) te soek. Hulle dank hulle vermeende en skynbaar onaantasbare ikoniese status nie aan hulle Afrikaansgetrouheid nie, maar aan ‘n nie-taaloorweging, naamlik dat hulle almal bruin is.

Willemse etiketteer Afrikanernasionaliste se Afrikaans as ‘n koloniale taal. Daar is ‘n teenstrydigheid hierin. Daardie nasionaliste wou juis van die Engelse koloniale juk ontslae raak. Die Kaap was in elk geval slegs van 1803 tot 1806, tydens die Bataafse bewind, ‘n kolonie van Holland. Van 1652 tot 1795 was dit ‘n besitting van ‘n maatskappy, die VOC. Suid-Afrika was by uitstek ‘n Engelse kolonie (1795-1803, 1806-1910). Engels is dié koloniale taal in Suid-Afrika. Engels eerder as Afrikaans is die taal waaraan baie van die bruin elite voorkeur gee. Maar dan is dit sommige van hulle wat tydens byeenkomste, soos dié van DAK, probeer voorskryf wat Afrikaans is en behoort te wees.

Die olifant in die huidige Afrikaansruimte, naamlik geradbraakte taal, word doelbewus misgekyk. Die naaste wat in De Vries se berig hieraan gekom word, is ‘n verwysing na “die jag op sogenaamde anglisismes,” dus ‘n geringskatting van die bedreiging wat Engels vir Afrikaans se voortbestaan inhou. Engels is sedert 1994 de facto die enigste amptelike taal en die ANC-regering sou die land graag wou transformeer sodat Engels die enigste nasionale taal is. Dit is onderliggende ANC-gedienstigheid wat veroorsaak dat daar skynbaar geen kritiek hierop tydens die byeenkoms uitgespreek is nie.

Tot vervelens toe word voorgegee dat bv die Khoi-Khoin- en slawe-invloed op Afrikaans deur die blankes/Afrikaners ontken word. Die beperkte invloed uit daardie oorde is egter selfs tydens die hoogbloei van apartheid erken, soos sedert 1975 in klip en beton in die Afrikaanse Taalmonument in die Paarl vergestalt word. Waarteen Afrikaners tereg beswaar opper, is die huidige manie om Afrikaans tot ‘n nie-blanke uitvinding te verklaar wat daarna deur blankes gekaap/gesteel is. Die historiese waarheid dat blankes die leeue-aandeel in die daarstelling, ontwikkeling en amptelike erkenning van Afrikaans gespeel het, kan nie met reg ontken word nie.

Een van die nuwe vorme wat die verkleinering en afkraking van die rol van blankes in die uitbouing van Afrikaans aanneem, is om die ontstaan van Afrikaans tot lank voor 1652 te dateer. Hans du Plessis het in aansluiting by Christo van Rensburg hieroor by die DAK-konferensie gepraat. Volgens Van Rensburg het Afrikaans in 1595 ontstaan. Hoekom? Omdat die eerste Nederlandse skip onder die bevel van Cornelis de Houtman toe om die Kaap gevaar en die bemanning in Mosselbaai aan land gegaan het. Of daar kontak met die Khoi-Khoin gemaak is en hoedanig die kontak was, word nie in WAM Carstens en EH Raidt se 2019-boek gesê nie. Ook nie hoe die destydse (taal)gebeure in Mosselbaai taal in die omgewing van Tafelbaai kon beïnvloed nie. Dit is werklik ‘n verregaande en lagwekkende poging om na strooihalms te tas ten einde blankes se inisiatief met Afrikaans verdag te maak. Seker by geen ander taal word daarop aanspraak gemaak dat dit op so ‘n absurde manier ontstaan het nie.

Deesdae is die gewoonte dat as ‘n mens nie van iets hou nie, dit ‘n konstruk genoem word. Standaardafrikaans is volgens Du Plessis nie net ‘n konstruk nie maar die somtotaal van al die variëteite van Afrikaans. In werklikheid is Standaardafrikaans egter ‘n konstruk omdat ‘n keuse uit daardie variëteite gemaak is en steeds gemaak word. In hierdie konteks kon Du Plessis sy afkeuring van Kaaps in soverre dit Engels is, uitgespreek het, maar hy het dit klaarblyklik nie gedoen nie. In plaas daarvan het hy polities korrek die volgende stommiteit kwytgeraak: Afrikanernasionalisme het die Afrika-hart uit Afrikaans geruk. Die vernederlandsing van Afrikaans het glo Afrikaans verarm. Ek sou eerder die teenoorgestelde beweer: Hollands/Nederlands het Afrikaans verryk. Afrikaans kan hom nie van sy Nederlandse grondslag losmaak nie. In talle opsigte kwalifiseer Afrikaans steeds as ‘n dialek van Nederlands.

Braam Hanekom het gekom met die eienaardig gedagte dat die NG Kerk in die Wes-Kaap op grond van taal en ingevolge die Belhar-belydenis met die VGK kan verenig. Hierdie naïewe mens besef nie in watter mate die VGK verengels het en Afrikaansdislojaal is nie. Die vereniging van die NGK met die VGK sal die gatslag vir Afrikaans as kerktaal wees. Kan Hanekom hom voorstel dat ‘n sinode van ‘n verenigde NGK/VGK Afrikaans as voertaal sal duld?

Michael le Cordeur, in ‘n Afrika-hempie getooi, het beweer dat Afrikaans swaar dra aan die Nasionale Party se bewind, terwyl dit in werklikheid die bloeitydperk van Afrikaans was. Om Afrikaans ‘n witmanstaal te noem, is glo om dit te stigmatiseer. Dus, wat met blankes geassosieer word, is sleg. Hoekom? Seker omdat blankes in Le Cordeur se oë verwerplik is. ‘n Moskee in die Bo-Kaap is volgens Le Cordeur dalk ‘n groter hoeksteen vir Afrikaans as die Taalmonument. Het iemand Le Cordeur gekonfronteer oor sy openlike ondersteuning van die verengelsing van die Universiteit Stellenbosch? Klaarblyklik nie, maar dan word wat hy oor Afrikaans te sê het, steeds ernstig bejeen en onkrities aangehoor.

Anton van Niekerk het die skuld vir die verengelsing van die Universiteit Stellenbosch (US) aan die studente probeer toeskryf; dat hulle nie sterk genoeg oor Afrikaans as onderrigtaal voel nie. Daarmee verdoelsel hy sy eie skandalige aandeel, soos gedokumenteer deur Pieter Kapp, in die bevordering van die verengelsing en die afskaling van Afrikaans aan die US. Hiervoor is hy nie voor stok gekry by hierdie byeenkoms nie, wat skynbaar in eensydigheid en valsheid uitgemunt het.

Afrikanernasionalisme is tydens hierdie byeenkoms verdoem, maar geen woord van kritiek is teen swart nasionalisme geuiter nie. Apartheid, wat wesenlik op blanke selfbehoud ingestel was, word sonder meer verwerp, maar die terrorisme en ander dade van geweld wat deur die terreurbendes van die ANC/UDF en PAC gepleeg is ten einde die politieke mag te bekom, word veronderstel om voortreflik te wees.

Aan Afrikaans word die negatiewe etiket van verdrukking geheg. Terreurdade wat deur ANC-kamerade in Afrikaans gepleeg is, word egter getakseer asof aan sulke onbeskaafdheid ‘n positiewe etiket geheg moet word. Die ANC-terroris, Basil Kivedo, het bv voorheen vertel hoe hy “sabotasie in Afrikaans gepleeg het, hoe ek in Afrikaans die kleefmyn gemonteer en gedetoneer het.” Jacques van der Elst, as uitvoerende hoof van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns, het goedkeurend na Kivedo se Afrikaanse terrorisme verwys. Die talle opsigte waarin die stryd om die behoud van Afrikaans ontaard het, is ontstellend en saai vertwyfeling oor die oorlewingsmoontlikhede van Afrikaans. Ander instansies en mense as dié wat deesdae luidrugtig menings oor Afrikaans uiter, moet liefs op die voorgrond tree en ‘n stryd ten bate van eerbare, suiwer Afrikaans voer.

Die teks van Hein Willemse se voordrag is op 4 April op LitNet gepubliseer. Ek het dit nie nodig gevind om enigiets te verander aan wat ek hierbo na aanleiding van De Vries se weergawe geskryf het nie. Wat Willemse en diesulkes skryf, word deur LitNet as publiseerbaar geag. Wat ek skryf, word egter van LitNet-lesers weerhou. Behoort dit ‘n bron van trots vir LitNet te wees? Word Afrikaans op hierdie manier ten beste gedien?

—Johannes Comestor

Krim: meer as 95 persent stem vir aansluiting by Rusland

Meer as 95 persent van kiesers in die Krim-referendum het “ja” gestem vir die outonome republiek om by Rusland aan te sluit terwyl minder as 4 persent wil hê dat die streek deel van die Oekraïne behoort te bly, volgens die voorlopige uitslae.

Met meer as 75 persent van die stemme wat reeds getel is, toon voorlopige syfers dat 95,7 persent van kiesers “ja” gestem het vir die hereniging van die republiek met Rusland as ‘n eenheid van die Russiese Federasie. Slegs 3,2 persent van die stembriewe is uitgebring ten gunste daarvan om ‘n outonome republiek met breër regte binne die Oekraïne te bly. Die oorblywende 1,1 persent het uit bedorwe stembriewe bestaan.

Die algehele stempersentasie in die referendeum oor die status van die Krim is 81,37%, volgens die hoof van die Krim-parlement se kommissie oor die referendum, Mikhail Malisjef.

Die voorlopige uitslae van die volkstemming is gedurende ‘n vergadering in die middestad van Sevastopol, die stad waar Rusland se Swartseevloot gehuisves word, aangekondig. Die finale uitslae sal tydens ‘n perskonferensie vanoggend om 7:00 GMT, 9:00 Suid-Afrikaanse tyd, aangekondig word.

Meer as die helfte van die Tatare wat in die hawestad woon, het aan die referendum deelgeneem, met die meerderheid wat insgelyks ten gunste van aansluiting by Rusland gestem het, berig Itar-Tass, volgens ‘n verteenwoordiger van die Tatar-gemeenskap, Lenoer Oesmanof. Omtrent 40% van Krimse Tatare het Sondag by stempunte gaan stem, het die eerste minister van die republiek, Sergei Aksionof gesê.

In Simferopol, die hoofstad van die republiek, het ten minste 15 000 bymekaargekom om die referendum op die Leninplein in die middestad te vier en volgens berigte kom mense steeds daar aan. Betogers wat Russiese en Krim-vlae swaai, het ‘n lewendige konsert bygewoon terwyl hulle op die aankondiging van voorlopige uitslae betreffende die stemmery wag.

Die Russiese president, Wladimir Poetin, het gesê dat die burgers van die skiereiland die geleentheid gegee is om vrylik hul mening uit te spreek en hul reg op selfbeskikking uit te oefen.

Internasionale waarnemers beplan om teenwoordig te wees by die finale verklaring van die Krim-referendum vandag, het die hoof van die moniteringskommissie, die Poolse LP Mateusz Piskorski aan joernaliste gesê. Hy het bygevoeg dat die stemmery ooreenkomstig internasionale norme en standaarde gehou is.

Aanstaande week sal die Krim amptelik die roebel as ‘n tweede amptelike geldeenheid, tesame met die Oekraïense hrifna bekendstel, het Aksionof aan Interfax gesê. Volgens hom sal die dubbele geldeenheid omtrent ses maande in werking wees.

Alles tesame, sal die republiek se inlywing by Rusland tot ‘n jaar neem, het die eerste minister gesê en bygevoeg dat dit wel vinniger kon gebeur. Maar hulle wil graag verhoudinge met “ekonomiese eenhede, waaronder die Oekraïne, behou”, pleks daarvan dat hulle brûe verbrand.

Moskou hou die stemtellery in die Krim fyn dop, het Rusland se adjunkminister van buitelandse sake, Geogi Karasin, gesê.

“Die uitslae van die rerferendum sal oorweeg word wanneer hulle saamgestel is,” het hy aan Itar-Tass gesê.

Diskriminasie teen minderheidstale

Die besluit om ‘n referendum te hou, is geneem ná die bloedige opstand in Kiëf wat president Wladimir Janoekowietsj uit die mag gestel het. Die Krim – wat oor ‘n etnies Russiese meerderheidsbevolking beskik – het geweier om die Oekraïense regering te erken wat as gevolg van die staatsgreep aan bewind gekom het. Inwoners van die Krm vrees dat die nuwe leierskap nie hul belange op die hart sal dra en nie hul regte sal eerbiedig nie. Hulle was veral ongelukkig oor die parlement se besluit om die talewet te herroep wat hulle toelaat om minderheidstale – waaronder Russies – as amptelike tale naas Oekraïens te gebruik. Inwoners van die Krim het anti-Maidan-betogings gehou en Rusland gevra om hulle te beskerm.

Alles wat Afrikaans is, word onderdruk

Op Dan Roodt se woernaal, het sy stuk oor Nuwe Tuks-rektor sit rasseoorheersing oor Afrikaners voort heelwat kritiek ontlok. As mens die skille van jou oë afhaal, kan enige aap egter raaksien hoe die nuwe SA regering daarop fokus om alles waarvoor die Afrikaner staan en die geskiedenis wat hy opgebou het en die inrigtings en baanbrekerswerk – binnelands en internasionaal – wat hy voorsien en verrig het, af te takel. Al die slegte punte van die vorige bedeling word beklemtoon en alles wat die nuwe regering kwansuis bereik het, word opgehemel om alewig almal bewus te maak van die verskriklike verdrukking waarmee hulle voor 1994 moes saamleef. Hul donkere verlede word netjies weggesteek deur te fokus op die ou regering se foute en hul onbevoegheid word selfs 15 jaar na apartheid steeds op apartheid geblameer. Maar Emil, en al daardie draadsitters (and by the way, for the Engelse "boeties" in Londen or wherever you find yourself in an English or new SA loving government, I write this in English so you blokes would also grasp it), ek was ook in Engeland en glo my ek kan sien waar die nuwe bedeling al sy idees vandaan kry!

Maar kry vir julle. Engeland land is ook tops as dit kom by propaganda en is op dieselfde pad as Amerika en Frankryk. Om jou eie slegtighede te verbloem, wat doen jy? Produseer wêreldnuus en kontreinuus wat fokus op alle ander lande se probleme, waar Suid-Afrika of ander Oos-Europese lande of enige ander land behalwe hulself altyd die sondebokke in hul oë is. En gee aan alle nie-blanke vlugtelinge en kriminele die wêreld oor burgerskap op 'n besigheidsvisum. Snaaks genoeg in die apartheid-era was die Engelsmanne, die kleurlinge (nie bruines nie) en die koelies (nie Indiërs nie, dis 'n naam wat die Britte hulle gegee het lank voor ons hulle dit genoem het) juis die mense, wat baie meer bevoordeeld gelewe het saam met menige Jode en Sjinese in Suid-Afrika as die swartes, wat nou steeds so bevoordeel word in die nuwe era. 'n Groot menigte nuwebedelingministers het hul "minder bevoorregte jare" in Brittanje deurgebring in die topuniversiteite van daardie land, asook in Amerika, Nederland en Frankryk.

Ek weet nie van baie Afrikaners wat sulke bevoordeling ontvang het in enige tyd vanaf 1652 tot nou toe nie. Afrikaners is ná die Boere-oorlog net so gemarginaliseer deur die Britse owerheid van die Unie Van Suid-Afrika. Skole is net soos nou ook verengels deur die verbloeming van "tweetaligheid", waar Afrikaans verbied is. Dié dat baie Afrikanerorganisasies juis toe gestig is om na die belange van ons mense en ons kultuur en taal om te sien. Afrikaners het maar hul eie instellings moes oprig en met eie inisiatief en vernuf organisasies soos Volkskas, Evkom, Sasol, Yskor, M-Net, RAU, Sanlam, Santam, ens. help stig. Snaaks dat dié organisasies juis so geteiken is dat baie nie meer in Afrikaanse hande is nie, sommiges nie eens meer 'n enkele Afrikaanse direkteur of raadslid nie. Afrikaners het nie net die organisasies van ander kulture oorgeneem en dan as hul eie toegeëien nie. Hulle is ook nie aalmoese gegee deur ander lande soos Brittanje of Europa of Amerika of Swede en Denemarke of Kanada nie. En is beslis nie aangestel in poste as SEB-bevoordeelde kandidate nie. Hulle is aangestel op grond van hul prestasie en dit was dít. Elmboog-ghries.

Maar ek verstaan dis mos maar hoe Brittanje ook oorgeneem is deur die 1066-inval by Hastings. Neem oor en eien dit vir jouself toe. Die nuwe bedeling is mos kop in een mus met die Engelsman en alles waarvoor hy staan. Ek is seker meeste van hulle ken nie nie eers 'n kwart van die ongelooflike "beskaafde land" se geskiedenis nie. Eish! Klomp barbare en die huidige generasies jongelinge is nie veel beter daaraan toe as die destydse Wikinge van ouds nie. Die Afrikaner en sy lewenswyse word beslis deur die nuwe bedeling geteiken. Indien mens jou instellings en ondernemings in die nuwe SA op taal- en kultuurgrondslag wil bedryf en uniek wil behou, wat in alle ander lande die norm is – totaal aanvaarbaar en grondwetlik (werklike liberale en demokratiese lande, nie diktature nie) – word sulke instansies onmiddellik 'n teiken van die nuwe regering. Sonder dat diegene met skille op hul oë dit agterkom, word sulke instellings deur sogenaamde "minder bevoorregtes" geïnfiltreer wat uiteindelik die voet in die deur kry deur regstellende aanstellings en kort voor lank propagageer hulle dat die instelling rassisties van aard is en dat alle rasse se belange op die hart gedra moet word en veral dat 'n veelrassige en veeltalige kultuur gehandhaaf moet word. In so 'n mate dat die Afrikaanse topbestuur juis vervang moet word deur kleurlinge of Indiërs of swartes wat juis die grootste Afrikaanshaters – meer nog as blanke Engelse – is en slegs Engels magtig is. Neem maar die skool in Ermelo as tipiese voorbeeld en dis beslis nie uniek en die enigste geval nie.

Duitse, Joodse, Russiese en Italiaanse kultuurorganisasies mag wel bestaan

Duitse, Joodse, Russiese en Italiaanse en enige ander kultuurorganisasies wat in SA bestaan word nie op dié manier bedreig nie. Hulle instellings en skole floreer, snaaks genoeg, met uitsluitlike Duitse onderrig en Engels as tweede taal. Slegs Afrikaanse instellings verkeer in die visier. Ons mag nie sulke instellings van ons eie stig nie, want dis ongrondwetlik. Slegs ander kulture mag dit in SA doen.

Die hele doel van die ANC en sy makkers, wat almal insluit behalwe die Vryheidsfront en tot 'n mindere mate die DA, is om Afrikaans en sy geskiedenis en kultuur vir die geslagte wat volg dood te vee en vanuit die amptelike geskiedenis van SA en Afrika te verwyder. Die taal moet juis oor die volgende paar dekades wegkwyn. In die ou Soewjetunie is dieselfde taktiek gebruik. Propaganda het die ideologie laat voortleef tot in 1990. Vryheid is onderdruk. En die ANC is "comrades" van die Ystergordynbedeling. Oor 'n paar dekades van nou af sal die meeste Suid-Afrikaners glo dat die Zoeloes en die Xhosas en hulle "comrades" Kaapstad gestig het en alle ander stede in Suidelike Afrika en dat Afrikaners kriminele, agterlike burgers was. Ook dat alle beskaafde ontwikkeling (indien daar teen daardie tyd nog iets daarvan oor sal wees, as mens kyk na die res van Afrika se verval) deur die Nguni-mense gebring is.

Die Vlaminge van België voer baie dieselfde stryd om hul taal teenoor Frans as Afrikaners teenoor die oorheersing van Engels in SA. Net snaaks genoeg het die ou SA, wat volgens al die draadsitters en die nuwe regering en meeste oningeligte Europeërs en Britte, wat die propaganda vir waarheid opeet, 'n "mislukking" was, klopdisselboom gewerk, ten minste wat die ekonomie en infrasruktuur betref het. Selfs met geweldige sankies teen ons, het mens nie elke dag 'n verstopte drein gehad wat vir maande loop voor enige iets daaraan gedoen is nie. Paaie was in 'n toptoestand- beter as in Europa en Amerika. Vandag is meeste derdewêreldlande se infrastruktuur beter daaraan toe as die meeste van SA se paaie. En Gauteng is seker die provinsie met die slegste padinfrastruktuur in die land. Rioolwerke in die meeste munisipaliteite in SA is óf glad nie in werking nie, óf dit werk, maar stort rioolwater direk deur die suiwerkingswerke sonder enige suiwering, weer in die rivier in. Die water beland dan sonder meer weer in ons krane. Dié dat ek as 35-jarige man die eerste keer in my leeftyd in SA hoor van cholera-uitbrekings en kindersiektes soos polio wat voorheen nie meer by ons bestaan het nie. SA drinkwater was in die tagtigerjare, naas Kanada, van die skoonste in die wêreld; nou kan ek jou verseker haal SA nie eens die top 50 nie. In apartheid-SA was jou rand baie meer werd as vandag. Jou kos het nie elke maand met 10% gestyg nie, selfs al daal petrolpryse en rentekoerse konstant elke maand.

So glo maar al die twak soos julle wil. Al is Dan Roodt nie altyd die mees geliefste mens nie, stem ek saam met wat hy sê. En dis oral om te sien. Gaan kuier in eerstewêreldlande en kom dan terug na SA, dan onthou mens weer die tagtigerjare en hoe ons agteruitgegaan het vanaf 1994 in vergelyking met dié lande, in teenstelling met wat die nuwe bedeling mens wil laat glo.

Nêrens in die nuwe SA se amptelike geskiedenis word die Afrikaner se bydrae tot die ontwikkeling van die land tot en met 1994 korrek weergegee nie. Die minderbevoorregte lede van ons land se bydrae word groter uitgebeeld as die Afrikaner s'n en dit sluit natuurlik in 'n baie groot mate die Indiërgemeenskap en selfs die Sjinese gemeenskap in. Net snaaks dat dié gemeenskappe in 1880 deur die Britse setlaars as slawe na SA gebring is, respektiewelik in 1880 om in die Natalse suikerplantasies te werk en tussen 1910 en 1925 om in goud- en ander myne aan die Rand te arbei. Juis as 'n maatreël om Afrikaanse arbeiders te vermy. Dis juis een van die redes vir die ontstaan van die 1914-rebellie waar Engelse Uniepropaganda juis veroorsaak het dat mede-Afrikaners op hul eie mense geskiet het en hul dood veroorsaak het. Wie het daaronder gelei? Net Afrikaners self. Sulke vooroordele teen Afrikaners is geensins nuut nie. Die Slagternekrebellie het ook gevolg weens vooroordele teen Afrikaners. Gaan besoek gerus Brixton en Braamfontein se begraafplase in Johannesburg en sien vir uself hoe baie is doodgeskiet deur die Uniemagte wat hulle uitgekryt het as kriminele oortreders en opstokers. Dieselfde geld vir die destydse Britse owerheid tydens Slagtersnek. Die Britte het nes die nuwe regering en kleurlinge en koelies 'n haat vir alles wat Afrikaans is.

Afrikaners het hulself reeds hier gevestig sedert 1652; my familie is reeds hier vanaf ten minste 1666. Maar volgens die meeste draadsitters word Afrikaans en sy kultuur nie bedreig nie, dis maar net 'n regstelling om saam met alles wat nie Afrikaans is in te val en jou kultuur en taal en geskiendenis prys te gee vir 'n kultuur wat geen ordentlikheid nastreef en veral geen geduld of respek vir jou kultuur het nie.

Snaaks dat moorde op Afrikaanse plase steeds op 'n gereelde grondslag plaasvind. Maar dis nie nuus nie. Nee wat, solank 'n swartman die daad pleeg, is dit byna normaal en kwalik kritiseerbaar. (En ek verafsku die taalgebruik in die nuus wat altyd net noem dat die swart kriminele moordenaars, "mans" is en nie "swartmans" nie. Ons almal weet wat die ras is van 99,99% van die oortreders wat al die terreurdade teen witmense op hul plase, kleinhoewes, in die stedelike woonbuurte en deesdae sommer in inkopiesentrums helder oordag pleeg.)

Maar laat 'n witman net eenkeer hom vererg vir die doelbewuste propaganda van die nuwe regering en die laksheid waarmee hulle strafsake hanteer en die reg in eie hande neem en 'n paar swartes dieselfde behandeling gee as wat hulle op ons wittes in die nuwe SA toepas. Ek neem die seun van Swartruggens as voorbeeld. Snaaks genoeg, dan haal dit sommer oornag wêreldnuus, om nie eens te praat van die binnelandse nuus nie. Die man word onmiddellik gevang en gevonnis, nie soos die miljoene swart kriminele mans, ag ek bedoel "baie opgevoede, vredeliewende, hardwerkende, jong manne van die nuwe SA", wat elke dag en nag koelbloedig ons wittes en veral Afrikaners afmaai vir onbenullighede nie. Soms word daar nie eens iets gesteel nie. En dan word dit onmiddellik genoem dat die persoon 'n witman was wat op swartes moord gepleeg het. Ek dink die oningeligtes kan gerus 'n draai maak by die webwerf Boergenocide. Daar vind mens eerstehandse besonderhede en grusame foto's van die duisende moorde op Afrikaners wat nooit nuuswaardig genoeg is om uitgesaai te word nie. Kyk ook sommer elke oggend op die voorblad van Beeld, 'n Afrikaanse koerant vir die oningeligtes, vir die vele berigte oor grusame moorde en aanvalle voordat julle jul siening lug oor dinge waarvan julle glad niks weet of wil weet nie.

Droom voort, André en ander. Ek het nie 'n universiteitsgraad behaal by die Universiteit van HULL nie, maar mens het nie een nodig om te sien wat hier aan die gang is nie. Ons is vinnig oppad na 'n grusamer Zimbabwe as wat meeste mense besef en die nuwe era wêreldwyd is nie gebaseer op 'n Westerse lewenswyse en opvattings nie maar is Oosters en van Afrika, wat boekdele spreek oor wat die volgende paar dekades op SA en die wêreld en veral die bleekvelliges oraloor wag. Daarom is dit ook nie vreemd dat die wêreld ook nie regtig ag slaan op wat hier aangaan nie, want dis meer en meer 'n globale verskynsel.

Die nuwe regering is nie meer mensliewend as die vorige bewind nie, in die sin dat hy alle menseregte beskerm soos die grondwet kwansuis vereis nie. Indien mens regtig demokraties wil wees en regtig dinge wil laat werk, vergeet mens van die slegte dinge van vroeër, vergewe mens mekaar soos God dit wil en bou mens voort in geregtigheid en handhaaf mens eerlikheid en stel mens werkers op grond van hul vermoë en prestasies aan. Verder stel mens alle tale en kulture se belange voorop en doen die regering alles in sy vermoë om misdaad daadwerklik te bekamp. En is ras nie 'n kwessie nie. Ek voel dat – meer as ooit tevore – is ras 'n baie groot kwessie by veral swartes in die nuwe SA. En almal wat nie wit is nie, maar ook nie swart is nie, sit maar op die draad en soek witvoetjie in plaas van om die ou kwessies op te los en werklik 'n sukses van SA te maak. Ons reënboognasie is vinnig besig om een kleur te ontwikkel aan die einde van die reënboog en dis net donker en die taal is net Engels.

So kan mens voortgaan, maar ek laat dit daar.

Blade Nzimande se oerkommunistiese logika

Die minister van hoër onderwys, kameraad dr. Blade Nzimande, se aanval op universiteite wat nog nie "getransformeerd" genoeg is nie, spreek van 'n oerkommunistiese logika.

Binne die liberale demokrasie, asook alle moderne samelewings, word daar aanvaar dat individue, asook groepe, self kan besluit oor die opvoeding van hul kinders en mag hulle ook op moedertaalonderrig aandring.

Trouens, die laaste keer toe moedertaalonderrig op skool en op universiteit in ons land bevraagteken is, was in die veertigerjare van die vorige eeu toe pro-Britse Sappe onder genl. Smuts die destydse Afrikaanse skole en universiteite wou verengels.

Op daardie stadium was die tweede wêreldoorlog nog aan die gang en Josef Stalin aan bewind in die ou Sowjetunie. 'n Mens moet regtig sestig of sewentig jaar in die geskiedenis teruggaan om ander voorbeelde van Nzimande se oerkommunistiese denke te vind.

Nie net wil Nzimande hê dat Stellenbosch en ander Afrikaanse universiteite nie meer op taalregte moet aandring en Engels, asook rasverteenwoordigend moet raak nie, maar hy wil ook sien dat die inhoud van "die kurrikulum" die ideologiese oogmerke en waardes van die regerende party en veral sy party, die SAKP, moet weerspieël.

Aan die universiteit van Stellenbosch word studente wat in sekere departemente aandring op hul Afrikaanse taalregte – wat kwansuis deur die grondwet gewaarborg word – geviktimiseer. By al die universiteite in Suid-Afrika word rassekwotas in sommmige studierigtings toegepas waardeur daar teen individuele blanke studente op grond van ras gediskrimineer word. Tydens die Reitzhuisdebakel aan die universiteit van die Vrystaat is blanke meisies deur swart studente met verkragting gedreig, maar hieroor rep geen komitee op hoër onderwys 'n woord nie.

Soos dr. Pieter Mulder vandag laat blyk het, is die bestaan van swart-teen-wit rassisme in Suid-Afrika 'n feit, net soos taaldiskriminasie teen die Afrikaanstalige studente.

Slegs enkelmediumuniversiteite onder Afrikanerbeheer sal uiteindelik die probleem oplos, soos ons al tevore gesê het.

Intussen behoort president Zuma 'n kommissie van ondersoek te benoem – wat uit die geledere van Afrikanerorganisasies aangewys behoort te word – om die voorkoms van taaldiskriminasie en swart-teen-wit rassisme op kampusse te ondersoek. Slegs dan sal ons sinvol oor rassisme en diskriminasie op kampusse kan praat.

Onderliggend aan die begrip "transformasie" was egter nog altyd die gedagte van Marxistiese revolusie wat nie op grond van klas nie, maar op grond van ras, in Suid-Afrika moet plaasvind.

Die voordeel van Nzimande se uitgesprokenheid is dat hy transformasie in al sy aakligheid onthul, as 'n voortsetting van die totalitêre staatsgeweld van die twintigste eeu waardeur gemeenskappe en volkere se vryhede verwoes is. In totaal het 100 miljoen mense weens kommunisme gesterf.

Selfs die Engelstalige universiteite in Suid-Afrika, wat oor die afgelope dekades deur linkse en Marxistiese denke in die geesteswetenskappe gekenmerk is, moet begin verlang na die akademiese vryheid wat hulle onder apartheid geniet het. Toe het geen minister gewaag om direk aan universiteite te begin voorskryf nie.

Universitêre outonomie en akademiese vryheid is duidelik begrippe wat nie in kameraad Blade se oerkommunistiese verstand bestaan nie.

воронеж мебель лобановский класс

Afrikaans het die reg om op elke spyskaart (en enige ander plek) te verskyn

'n Mens hoor dikwels die argument, nogal van Afrikaanssprekendes, dat die Afrikaner nie daarop mag aandring dat Afrikaans op 'n spyskaart verskyn nie omdat dit diskriminasie teen die nege ander amptelike inheemse tale (swart tale) sou wees. Ons moet dus tevrede wees met net Engelse spyskaarte, want dis onmoontlik om 'n spyskaart in al elf amptelike tale te hê.

Kom ons ontleed die argument: Afrikaans mag nie op 'n spyskaart verskyn sonder die swart tale nie, want dit sou onbehoorlike bevoordeling wees. Die sprekers van swart tale dring egter nie daarop aan dat hul tale op 'n spyskaart verskyn nie. 'n Restaurantbaas sal dus nie die koste aangaan om swart tale op sy spyskaart te plaas nie; hy weet sy swart kliënte is heeltemal tevrede met Engels. Dus: omdat swarttaalsprekers nie omgee vir hul tale nie, mag Afrikaans nie op 'n spyskaart verskyn nie.

Ipso facto mag die swart tale dan natuurlik ook nie op 'n spyskaart verskyn sonder die ander inheemse taal, Afrikaans, nie, want dit sou beteken hulle word bo Afrikaans bevoordeel. Omdat Afrikaanssprekendes egter nie daarop mag aandring dat hul taal op spyskaarte verskyn nie, mag die swart tale ook nie daarop verskyn nie.

Dié soort argument is 'n klassieke voorbeeld van 'n sirkelredenasie, 'n drogredenasie.

Kom ons gooi die argument om en kom by die waarheid uit: Afrikaans word deur die amptelike swart tale benadeel omdat swarttaalsprekers nie op hul taalregte aandring nie.

Engels se gebruik word nie beperk tot dié van die ander amptelike tale wat dieselfde status geniet nie. Die feit dat Engels onregmatig bevoordeel word, dat Engels dus geregtig is op meer voordele as die ander amptelike tale, is geen probleem vir dié wat hoog opgee oor onregverdigheid as Afrikaans sonder die swart tale gebruik word nie.

Waar kom die persepsie vandaan dat Afrikaans ten koste van die swart tale gebruik word? Glo die sprekers van swart tale dat hul taalregte deur Afrikaans aangetas word?

Waar is dan die kongresse en seminare waar swarttaalsprekers ernstig besin en beraadslaag oor die gevaar wat Afrikaans vir hul tale inhou; oor hoe Afrikaans hul tale onregmatig verdring; oor hoe swak hul kinders op skool presteer omdat swart moedertaalonderrig uitgefaseer word ter wille van Afrikaans; oor hoe skandelik dit is dat feitlik alle amptelike dokumente en die voertaal van die staatsdiens eentalig Afrikaans is terwyl die grondwet gelyke regte vir elf amptelike tale waarborg; oor hoe onregverdig dit is dat die Spur se spyskaart net in Afrikaans is?

Waar is die swart organisasies wat hulle beywer vir die behoud en uitbouing van swart tale? (Terloops, die Afrikaanse Taalraad verteenwoordig meer as veertig organisasies wat hulle vir Afrikaans beywer.)

Waar is die swart drukgroepe wat briewe aan sake-ondernemings skryf waarin hulle aandring op die gelyke beregtiging van swart tale?

Waar is die forums op die internet waar swartmense hewige debatte voer omdat hul tale op alle terreine afgeskeep en geminag word?

Moet die Afrikaner sy reg op sy taal opgee omdat swartmense nie die reg op húl tale opeis nie?

Die ironiese situasie het ontstaan dat Afrikaners nie vir Afrikaans mag veg as die swart tale nie ingesluit word nie, anders het dit geen legimiteit nie. Daar is geen soortgelyke verpligting op Engels nie. Die Afrikaner het die pleitbesorger vir swart moedertaalonderrig geword sodat hy sy kinders in Afrikaans mag onderrig.

Watter swart organisasies beywer hulle vir die gebruik en bevordering van Afrikaans naas hul eie swart tale?

'n Mens wonder of die pleitbesorgers vir die gebruik van die nege amptelike swart tale naas Afrikaans van die volgende bewus is:

Baie van Suid-Afrika se swart tale deel 'n oorspronklike stamtaal. Namate die swart stamme uitmekaar beweeg het, het variante van die oorspronklike tale ontstaan. Baie swartmense verstaan dus mekaar se tale.

Die Nguni-taalgroep bestaan uit isiZulu, isiXhosa, siSwati en isiNdebele. Die Sotho-taalgroep omvat Setswana, Sepedi en Sesotho. Die grammatika van die onderskeie Nguni- en Sothotale stem baie ooreen, met die gevolg dat 'n Nguni-spreker ook Setswana, Sepedi en Sesotho kan verstaan en lees. Dieselfde geld vir Sotho-sprekers.

Volgens die 2001-sensus is isiZulu die huistaal van 23,8% van die bevolking; isiXhosa 17,6%; Afrikaans 13,3%; Sepedi 9,4%; Engels en Setswana 8,2% elk; Sesotho 7,9% en die oorblywende vier amptelike tale minder as 5% elk.

Hiervolgens sou dit billik wees dat een Nguni-taal en een Sotho-taal op 'n spyskaart en alle ander geskrewe stukke verskyn. Dit verteenwoordig 71,2% van swarttaalsprekers. Afrikaans is volgende op die lys, en dan Engels. Omdat swarttaalsprekers egter nie hul taalregte uitoefen nie en tevrede is met Engels, kan Engels in die plek van die swart tale gebruik word. Afrikaans is dan tweede op die lys. Engels en Afrikaans behoort dus naas mekaar gebruik te word, 'n heeltemal werkbare situasie.

Logika sê vir 'n mens die ANC, waarskynlik geadviseer deur sy geslepe wit Kommunistiese raadgewers, het 'n elf-taal-beleid gekies juis omdat hy geweet het dit is onwerkbaar in die praktyk. Dit is nie moontlik om elf tale gelyktydig en gelykwaardig te gebruik en te behandel nie, dus sal net een taal gebruik word, naamlik Engels. Terselfdertyd skaal hulle Afrikaans se status af na dié van die swart tale asof hulle almal "gelyk" is omdat hulle inheemse tale is. Só word Afrikaans se regte en gebruik aan dié van die swart tale gekoppel, word hy gekniehalter en uiteindelik heeltemal uitgefaseer.

Suid-Afrika, só het die ANC beplan, sal 'n eentalig Engelse land word met 'n Engelse staatsdiens, Engelse ekonomie, Engelse skole, universiteite en dies meer. Sodra die Afrikaners se kinders verengels het, is die slag gelewer.

Die bevoordeelde posisie van Engels word geregverdig op grond daarvan dat dit die lingua franca van die land is. Dit is 'n aanname wat geensins bewys is nie. 'n Mens kan verder gaan en sê dit is 'n growwe misleiding en 'n infame leuen dat die meeste Suid-Afrikaners Engels praat en verstaan, wat nog te sê van lees en skryf. Wat van die groot persentasie swartmense buite die stedelike gebiede wat nie eens behoorlik in hul eie taal geletterd is nie? Hoe verklaar 'n mens dit dat Engels volgens die laaste sensus die huistaal van net 8,2% van die bevolking was? Hoe verstaan 'n mens die stygende persentasie swart leerlinge wat nie oor basiese geletterdheid beskik nie? Het dit dalk iets daarmee te doen dat hulle nie meer in hul eie tale onderrig word nie, maar in Engels? Het dit dalk iets daarmee te doen dat hulle nie Engels verstaan nie omdat hul ouers nie Engels magtig is nie?

Dit sou meer korrek wees om te sê: Die swart heersers hang Engels aan en is van plan om dit die lingua franca van die land te máák, ongeag die feit dat hulle hul eie mense in die proses benadeel en hul eie grondwet reduseer tot 'n stuk toiletpapier.

Terloops, dit is ook nie feitelik korrek om te sê Engels is die lingua franca van die wêreld nie. Mandaryns is by verre die mees gesproke taal ter wêreld, en Spaans ding sterk met Engels mee om die tweede plek.

As 'n Nguni-taal, 'n Sotho-taal, Afrikaans en Engels gebruik word, kan 98% van alle Suid-Afrikaners dit verstaan. Die ANC was nie onbewus hiervan toe hy sy taalbeleid opgestel het.

Op grond waarvan kry 'n huistaal wat net 1,6% van die bevolking verteenwoordig, amptelike status (isiNdebele); of 2,3% (Tshivenda); of 2,7% (siSwati)?

Logika sê vir 'n mens 'n redelike en praktiese oplossing sou gewees het om Afrikaans en Engels as amptelike tale te behou, met 'n Nguni- of Sotho-taal as derde amptelike taal in gebiede waar dié taalsprekers die sterkste verteenwoordig is. Skoolonderrig geskied in die taalkeuse van die ouers (die meeste swart ouers verkies Engels, tot nadeel van hul kinders), maar moedertaalonderrig word aangemoedig met behulp van ekstra staatsbefondsing.

Onder die dekmantel van regverdigheid ken die ANC egter amptelike status aan elf tale toe en waarborg selfs hul gelykwaardige status en behandeling in die grondwet. Hiermee teken hy die doodsvonnis van Afrikaans, en by verstek, dié van sy vyand, die Afrikaner.

Die feit dat die regering voortdurend sy eie grondwet oortree deur Engels eentalig in die staatsdiens te bevorder en af te dwing, lok weinig protes uit. Dit kos 'n hofsaak om 'n sensusvorm in Afrikaans te kry. Dat die regering die swart tale ignoreer, is nie ter sake nie – dié tale is in elk geval net in die grondwet ingeskryf om Afrikaans keel-af te sny.

'n Mens wonder of die ANC voorsien het hoeveel goedgelowige Afrikaners hul bondgenote in die proses van die uitwissing van Afrikaans en die Afrikaner sou word. Maar dan, 'n mens kan die ANC se geslepenheid (en dié van sy wit raadgewers) ook nie onderskat nie: hulle besef wel deeglik dat deur gedurig op die Afrikaner se skuldgevoel te speel, hy later sal voel hy het geen reg meer op 'n eie identiteit, taal en kultuur nie. Om te vergoed vir sy "skuld", om te toon hy het "berou", dat hy sy "rassistiese apartheidsverlede" afgeskud het, dat hy nou "regverdig" is en alle swartmense as "gelykes" beskou, sal die Afrikaner na die ander kant toe oorhel en swart belange ten koste van sy eie bevorder.

Die ANC het geweet daar sal baie oningeligte, logikagestremde Afrikaanssprekers wees wat sê Afrikaans mag nie op 'n spyskaart verskyn as die swart tale nie daarop verskyn nie, want dit is onregverdige bevoordeling.

Hulle het geweet daar sal baie Afrikaners wees wat moed opgee en sê: hierdie elf-taal-ding werk nie, kom ons word almal Engels ter wille van eenheid en samewerking, kom ons vergeet van Afrikaans en Afrikaner-wees en word Suid-Afrikaners.

Tog, ek dink selfs die ANC en sy wit raadgewers is verras oor hoe gretig die Afrikaner sy eie graf grawe. Hul stoutste verwagtinge oor die Afrikaner se politieke naïwiteit en goedgelowigheid, sy onontwikkelde denke en oorontwikkelde skuldbesef, sy minderwaardigheidsgevoel, is waarskynlik oortref.

Ten slotte: Afrikaans is die grootste denkbare onreg aangedoen toe sy status gelyk gestel is aan dié van die swart tale omdat hulle almal sogenaamd inheems is. Daar is géén vergelyking tussen Afrikaans en die swart tale te tref nie. Prof. Hermann Giliomee het in Julie 2007 in 'n voordrag by die opening van die Breytenbach-Sentrum op Wellington op die volgende gewys: "Tussen 1900 en 1980 het Afrikaans ontwikkel van 'n relatief beskeie spreektaal tot wat genoem word 'n hoogkultuurtaal wat alle funksies kan verrig, insluitende onderrig op tersiêre vlak en as medium vir die politiek, wetenskap, filosofie en tegnologie. Jean Laponce, 'n voorste taalsosioloog van Kanada, het aan my geskryf dat naas Afrikaans net drie tale (Hebreeus, Maleis-Indonesies en Hindi) in die loop van die twintigste eeu daarin geslaag het om hierdie ontwikkelingsgang deur te gaan."

Afrikaans het dosyne vaktaalwoordeboeke voortgebring, benewens tweetalige woordeboeke, verklarende woordeboeke, tesourusse, sinoniem- en antoniemwoordeboeke, voorsetselwoordeboeke, blokraaiselwoordeboeke, die normerende Afrikaanse Woordelys en Spelreëls wat gereeld bygewerk word, die gesaghebbende Woordeboek van die Afrikaanse Taal, wat by die laaste letters van die alfabet trek. Hoeveel koerante en tydskrifte het Afrikaans nie al voortgebring nie?

Afrikaans se letterkundeskat is massief vir so 'n jong, klein volk. 'n Besoek aan die Nasionale Afrikaanse Letterkundige Museum en Navorsingsentrum in Bloemfontein laat 'n mens se mond oophang. Die omvang van net die boek- en manuskripversameling is ontsagwekkend; daar's honderdduisende in kantore en kamers en groot instapkluise. Die boeke is maar een versameling. Daar is nog die knipselversameling, die fotoversameling, die plaat- en klankversameling, die filmversameling, die tekstielversameling, die kunsversameling, die memorabilia- en meubelversameling …

Hoe dúrf enigiemand Afrikaans aan 'n swart taal gelyk stel!