Fourie du Preez Japan toe

Die Bulle se skrumskakel, Fourie du Preez, het Woensdag ‘n kontrak met sy span tot 2011 gesluit, waarna hy klubrugby in Japan gaan speel.

Du Preez, wat volgende week 28 word, sal tot die einde van die Super 15 vir die Bulls beskikbaar wees.

Die speler het ook ‘n kontrak met die Springbokke geteken wat hom tot die einde van die Wêreldbeker-rugbytoernooi volgende jaar in Nieu-Seeland in die nasionale kleure sal hou.

Daarna sal hy by ‘n klub in Japan aansluit.

“Hierdie was die beste rugbyjare van my lewe, en ek sou dit saam met geen ander span wou gespeel het nie,” het Du Preez gesê.

Hy het bygevoeg dat hy die Bulls vroegtydig van sy planne in kennis stel sodat hulle genoeg tyd het om die toekoms te beplan.

“Daar is reeds uitstekende spelers soos Francois Hougaard wat aan die deur klop, so dis tyd om aan te beweeg.”

ландшафтное освещение монтажпрокурор Фильчаков

Bulls se ondersteuners swart

Die Oasis-batebestuurmaatskappy het aangekondig dat hulle hul bestaande multi-miljoen rand borgskap van die Bulls vir vyf jaar gaan hernu.

As die enigste maatskappy onder swart bestuur en besit wat ‘n Super14-rugbyspan borg, staan die Oasis-groep aan die voorpunt van rugbytransformasie.

“Ons het besluit om voort te gaan met dié verhouding omdat ons as ‘n kampioenhandelsmerk met ander kampioene geassosieer wil word en daar is geen beter produk in Suid-Afrikaanse rugby as die Bulls nie,” het Nazeem Ebrahim, die besturende direkteur van Oasis gesê.

Boonop het ‘n onlangse BMI-sportpeiling in 2009 gewys dat die Bulls die meeste ondersteuners van alle Suid-Afrikaanse Super14-spanne het (sowat 2.75 miljoen) waarvan 52% swart of bruin ondersteuners is.

“Vyf jaar gelede het ons die visie gehad om op die Bulls te verwed. Om nou terug te kyk na die wonderlike belonings wat dié verhouding aan ons gegee het en die sukses van die Bulls-franchise, weet ons dat ons die regte besluit gemaak het,” het Ebrahim gesê.

Dié borgskap sal Oasis die regte gee om voort te gaan om hul handelsmerk op die Bulls se truie en broeke aan te bring asook binne en rondom Loftus Versfeld.

Oasis borg ook ‘n plaaslike rugbyklub in Kaapstad, die Lagunya-rugbylub, wat uit spelers van die Langa, Gugulethu en Nyanga townships bestaan.

Een van die vrouerugbyspelers van dié klub, Dinah, is gekies vir die Suid-Afrikaanse nasionale span.

spa процедуры домаОлександр Фільчаков прокурор

Cheetahs soek nog die hoër rat

Na die Cheetahs die Haaie in Durban op droë grond uitgesleep het, wil-wil ‘n mens begin glo die hartlandspan begin na sy potensiaal speel. Op papier het die Cheetahs immers sy beste span in jare.

‘n Paar sake krap egter steeds na twee wedstryde. Teen die Bulls het die Cheetahs min, veral takties, geskop, maar die paar keer wat die stewel ingelê is was daar kort hierna gewoonlik ‘n drie vir die Bulls op die telbord.

In plaas van om die probleem uit te stryk, het die Cheetahs teen die Sharks skraps balbesit met mamparraskoppe gaan wegsool, maar gelukkig had die Sharks self ‘n afdag met taktiese skopwerk, en kon Riaan Viljoen van sy eie halfgebied deurdraf om ‘n skitterende, deurslaggewende drie te gaan druk.

Nadat die Cheetahs laat in die vorige seisoen amok in die skrums gemaak het, is wyd verwag dat die Cheetah-voorhoede vanjaar ook ‘n stewige skrum-platform sou skep, en die opponente se voorhoedes tot loodvoetigheid sou skrum.

Dit het egter nog nie vanjaar gebeur nie. Teen die Bulls is die Cheetahs selfs in die skrums onder druk geplaas en moes die vernedering van ‘n strafdrie smaak.

Hoewel die Cheetahs teen die Bulls ‘n gevoelige tuisneerlaag gely het, is verskeie kenners dit eens dat die Cheetahs net sowel hierdie wedstryd kon gewen het as ‘n ander skeidsregter aan diens was. Die ander kant van die munt is egter dat die Cheetahs se verdediging hulle gruwelik in die steek gelaat het – ‘n sakie wat teen die Sharks reggestel is.

‘n Probleem waarmee die Cheetahs opgesaal sit, is dat die Oos-Kaapse bedryfsreg nou sy stem begin dik maak om tot die Super-reeks toegelaat te word, en soos sake nou staan, sal dit ten koste van ‘n ander Suid-Afrikaanse span moet wees. Hierdie Oos-Kaapse druk sal waarskynlik na afloop van die Fifa-toernooi sterker word wanneer die politici – wat die Oos-Kaapse bedryfsreg sterk steun – nie meer die swaard van sanksie teen politieke inmenging in sport voel nie.

Dit is dus in die Cheetahs se belang om sy lyf skaars te hou in hierdie “relegasiesone” – ook volgende jaar wanneer die Oos-Kaapse aanslag na verwagting in volle felheid sal losbars. Hoe beter die Cheetahs vanjaar in die Super 14 en die Curriebeker vaar, hoe beter is die kanse dat hy uiteindelik sy sterspelers sal kan behou. Die druk is eintlik dubbel op die Cheetahs, aangesien die rugbybase baie moeilik ‘n ander Suid-Afrikaanse Super-14-span in die stof sal laat byt.

Om sy stem in die reeks dik te maak sal die Cheetahs weer hul towerformule in die skrums moet vind, aanslane agterlangs moet beperk, seker maak hul taktiese skoppe word nie aanvalsplatvorms vir die opponente nie, en nie weer ‘n verdegingsinsinking soos teen die Bulls beleef nie.

Die spelers is daar – hulle sal net in hulself en hul spanmaats moet glo.

чэловэк паукданильченко юрій броніславович компромат

“Suid-Afrika” parasiteer op Afrikanersportprestasie

Die skouspel van die Blou Bulle wat oor die naweek die Chiefs van Nieu-Seeland 'n 61-17-loesing toegedien het, het ons weereens onder die indruk gebring van hoe die "reënboognasie", wat 'n verloornasie is, op Afrikanersportprestasie teer.

Die Afrikaner word in die skoolgeskiedenisboeke sleggemaak, gedurig van rassisme en ander euwels beskuldig en sy taal en kultuur misken, maar as 'n klompie Afrikaners in blou rugbytruie wen, dan word hul prestasie skielik die hele land s'n.

Volgens die TV is ons 'n Engelse land en die verrigtinge met Joel Stransky het Saterdag weereens uitsluitlik in Engels plaasgevind met die voortaan Britse maatskappy Vodacom wat as hoofborg medaljes oorhandig het. Maar tydens die wedstryd het die toeskouers van Pretoria voortdurend baniere in Afrikaans vertoon en in sy bedanking aan die skare het Victor Matfield insgelyks Afrikaans gepraat.

Selfs die kaptein van die Chiefs het – watter belediging vir die Engelse reënboognasie – in Afrikaans "baie dankie" gesê. Ook die pleknaam "Pretoria" is Saterdag dikwels gehoor.

Dit alles kon beswaarlik die goedkeuring van die Tshwane-burgemeester, dr. Gwen Ramakgopa, weggedra het wat self op die podium verskyn het om skynheilig die rugbyspelers se hande te skud.

Deur hul onbeskaamde gebruik van Afrikaans, het die Pretoriase toeskouers Saterdag getoon dat hulle nie langer met die Engelse neokolonialisme van die swart elite en die sakesektor gediend is nie.

Net soos die Bloubulrugbyspan Saterdag op die rugbyveld gewys het wie en wat hulle is, is dit hoog tyd dat die Afrikaner aan die lamsakkige, misdadige en korrupte reënboognasie begin toon wie en wat ons is.

Hoe gouer Pretorianers en Afrikaners in die algemeen op groter outonomie en selfbeskikking begin aandring, hoe gouer sal die ellende van reënboogparasitisme op Afrikanervoortreflikheid endkry.

Binnekort speel die Blou Bulle dalk nie meer vir "Suid-Afrika" – daardie anachronistiese en geusurpeerde oorblyfsel uit ons gehate apartheidsverlede – nie, maar vir 'n Afrikanerstadstaat wat die naam Pretoria waardig is.

LampДанильченко Юрий Брониславович Харьков