Menings Archives - Page 10 of 161

Brief: Is daar nog hoop vir ŉ volkstaat vir Afrikaners?

Die volkstaatgedagte vir Afrikaners bly sluimerend en ontlok die spesifieke vraag of Afrikaners nog enigsins in onafhanklikheid belangstel. Daar is weliswaar ŉ “klein” groepie Afrikaners wat dink en glo sesessie is die enigste oplossing vir oorlewing en bewaring van volksidentiteit. Die saamwerk- en saamboumentaliteit is oorheersend by Afrikaners ten koste van selfregering. Statisties is daar sedert 1994 ŉ deurlopende afname in steun vir ŉ volkstaat.

Volksbelang is tans gesetel in so ŉ klein groepering dat dit vir alle praktiese doeleindes geen bedreiging inhou vir die huidige regime nie. Internasionaal is daar geen minimumgetallebasis vir ŉ onafhanklike staat nie, maar noemenswaardige ondersteuning moet gedemonstreer kan word om genoegsame druk nasionaal en internasionaal uit te oefen om ernstig opgeneem te word.

Met rassisme meer in die kollig, word daar onverpoos gewerk om blankes as die bron van alle kwaad te etiketteer. Dit is ŉ wêreldwye neiging met die verskil dat anti-blanke aktiviste sterker teenstand kry in Europa en die VSA. Rassisme neem die vorm aan van die denkskool (of afwesigheid van denke) wat dit formuleer. Sommige beweer dit is ŉ sosiale konstruk? As jy pro-wit is, is jy ŉ rassis. As jy jou eie mense in diens neem, is jy ŉ rassis. Die reaksies op sogenaamde rassisme in Suid Afrika is ligsinnig, oppervlakkig en skoorsoekend.

Ras dui op biogenetiese verskille. Kulturele verskille is sekerlik ook ŉ onderskeidende aspek. Ras manifesteer hoofsaaklik in fisiese fenotipes soos velkleur, vorm van die oë, haartekstuur, beenstruktuur en beklemtoon ook gedragsverskille wat deur kultuur en tradisie begrond word. Daar kan selfs onderskeid getref word by aspekte soos intelligensie of voorkoms van misdadigheid. Om allerhande teorieë oor die nie-bestaan van rasse te formuleer en dit as ŉ sosiale konstruk voor te hou, is onsinnig. Goeie grense maak goeie bure, of dit nou spreekwoordelik of letterlik is, dit is die oplossing vir die rassehisterie. Om pro-eie-ras te wees, is natuurlik en behoort deur rasgenote bevorder te word.

Die antitese van segregasie is integrasie. Met segregasie behou ŉ spesifieke bevolkingsgroep sy homogeniteit en kan sy kultuur, tradisies en waardesisteme uitleef. Met gedwonge integrasie word ŉ spesifieke volk sy waardesisteme ontneem en word lede van daardie groep onderwerp aan vreemde simbole, leefwyses, aanneem van die waardes van ŉ nasiekultuur, ens. Met ander woorde, gedwonge integrasie is volksmoord.

‘Daar is inderdaad ŉ slagting aan die gebeur juis as gevolg van die prysgawe van soewereiniteit’

Enkele artikels is geskryf oor selfbeskikking se onhaalbaarheid in die huidige tydsgreep. Sterk argumente word aangevoer wat soms irriterend korrek is binne die konteks van die internasionale reg en uitgangspunte van die VN oor selfbeskikking. Mens moet sekerlik die volkereg en deklarasies van die Verenigde Nasies respekteer, maar die vryheid van ŉ volk word nie gemeet aan reëls nie. Vryheid gaan eerstens oor die volkswil om vry en selfregerend te wees. Daar is geen instansie, nasionaal of internasionaal waar mens aansoek doen vir selfbeskikking nie. Goedkeuring word van die volk verkry, nie van state of geregshowe nie.

Hoe lank wil Afrikaners nog hoop op herstel en help bou aan die reeds verrotte Suid-Afrika en lojale onderdane van die regering wees? Hoe lank gaan wittes nog wetteloosheid ondersteun deur hul apatie en ywerig bou aan die reënboognasie terwyl daar verskillende vorme van volksmoord plaasvind? Daar heers ŉ kultuur en klimaat van willoosheid om standpunte te stel en te veel aanvaar die daaglikse gruwels op Afrikaners asof dit onaanvegbaar is. Om die verantwoordelikhede en werksaamhede van mislukte owerheidsinstellings oor te neem, is nutteloos vir Afrikaners.

Die enigste werkbare of eerder oorleefbare opsie vir Afrikaners is eksterne selfbeskikking. Dit is die enigste ware vorm van selfbeskikking en word beskryf deur primêre en remediërende regsteorieë. Die enigste probleme waarmee die Afrikaner te make het, is geïdentifiseerde grondgebied en die wil om onafhanklik te wees. Dit is ‘n kwessie van ‘n besluit te neem. Sonder besluite gaan niks gebeur nie en sal die huidige volksmoord, marginalisering, uitsluiting en gedwonge integrasie vernietigend wees. In dié opsig is die Afrikaner sy eie vyand deur apaties te wees.

Buiten teorieë wat selfbeskikking en regverdiging vir eksterne selfbeskikking definieer en omskryf, is daar ook doktrines soos erga omnes en jus cogens wat regverdiging bied vir aansprake op selfbeskikking binne die konteks van volksmoord. Sou die Afrikaners in Suid-Afrika wel aanspraak maak op eksterne selfbeskikking of selfs grondgebied beset en eensydig onafhanklikheid verklaar sal die uti possidetis-beginsel die grootste regstruikelblok wees om te oorkom. Die handhawing van staatsoewereiniteit en integriteit van nasionale grense is ŉ universele norm. Dit gee uiteraard ook die regering van die dag die reg om enige opstand wat sy soewereiniteit bedreig met geweld te onderdruk.

Afrikaners het hul staatsoewereiniteit prysgegee met die inklusiewe verkiesing van 1994. Voormalige president De Klerk het die prysgawe van soewereiniteit verdedig met die aanvoering dat die aanslag op Suid-Afrika tot ŉ slagting van die Afrikaners sou lei. Daar is inderdaad ŉ slagting aan die gebeur juis as gevolg van die prysgawe van soewereiniteit. Afrikaners is uitgelewer aan verskeie vorme van volksmoord as gevolg van die NP-regering se kapitulasie. Afrikaners ervaar toenemende marginalisering en degradering onder die nuwe demokratiese bestel. Demokrasie in Suid-Afrika het reeds ontaard in ŉ tirannie vanweë die regerende party se oorweldigende steun.

Die vraag is wat vorentoe? Gaan die klein aantal Afrikaners wat voorstanders van ŉ volkstaat is die projek gestruktureerd en eendragtig aanpak? Gegewe die demografiese realiteite en bevolkingsaanwassyfers, sal Afrikaners nooit weer binne die demokratiese bestel enige noemenswaardige verteenwoordiging geniet nie. Hierdie klein minderheid het net twee opsies om te oorleef: Volkstaat of emigrasie. Totale verswelging/integrasie is ophande.

– Johan Wiggill

Hoekom is die swart jeug militant Max?

Ek wou antwoord op Max Du Prees se rubriek “Haat rasse mekaar meer?”, maar die leserreaksies was egter alreeds gesluit, vermoedelik om Max se ongwildheid weg te steek.

Ek glo nie dat rasse mekaar meer of minder haat in Suid Afrika nie, maar daar is nog steeds die radikale narre wat die raskaart speel ter bevordering van hulle eie saak, en daardie narre is almal deesdae swart. En dit is deesdae baie makliker vir mense om hulle gevoelens in die openbaar te lug met sosiale media.

Wat Max hier kwytraak is nie onwaar nie:

Maar ons kan nie ontken nie dat die mislukking die afgelope twee dekades om ons gemeenskap minder ongelyk te maak en armoede en werkloosheid te beveg, verstaanbare redes is waarom veral jonger swart mense militanter gaan word.

As swartes dan so militant geraak het teenoor blankes, is dit die hoofstroommedia se skuld en Max is deel van die probleem.

Die media is doodbang om objektief te wees en verkies om swart politici te steun wat meen blankes is altyd die vark in die verhaal as dit kom by die tekortkomings van die regering en opvoeding van die swart massas.

Om sake in perspektief te stel: Daar word baie meer kanse aan jong swartmense gegee as wat daar ooit in die apartheidsera aan blanke kinders gegee was. ‘n Blanke kind moes baie goed op skool gevaar het om op van die paar studiebeurse wat beskikbaar was te kon bekom. Dan is daar onder die wat aansoek gedoen het vir ‘n beurs die bestes uitgesif tot net die room oorgebly het. Die ander se ouers moes vir hulle studies betaal het of ‘n studielening by die bank uitgeneem wat dan terugbetaal moes word. Die wat wel ‘n beurs gekry het, moes ook nog bybetaal want die beurse daardie dae het nie vir ales betaal nie.

In daardie jare “van Apartheid” het die ouers van vandag se jong swartmense egter hulle skole “wat die Apartheidsregering met blanke belastinggeld gebou het” afgebrand met die slagspreuk “Libiration before Education”.

Die meeste blankes wat sukses gesmaak het in die Apartheidsera het dit bereik deur harde werk en nie net bloot omdat hulle bevoordeel was deur die regering nie.

Opleiding was vir die swart kinders ook beskikbaar maar die militante het die skole afgebrand op die kommuniste soos Chris Hani se aandrang, “teen Afrikaans”.

Die vraag is of hulle die skole ook sou afgebrand het as die onderrig Engels was en die Afrikaanse kinders het moedertaal onderrig ontvang het? Sou dit dan ook as onreverdig beskou gewees het?

Daar was nie genoeg onderwysers om onderrig te gee in ander tale nie. Dalk was die opstand juis teen opvoeding gemik wat nie genoeg inhoud aan ‘n Afrikakultuur gegee het nie?

Afrikanerkinders van die Apartheidsera is grootgemaak met ‘n idee van niemand skuld jou iets nie en jy moet maar self sorg om bo uit te kom en as jy nie kan nie dan is dit as gevolg van jou eie tekortkominge. Jy moet trots wees op jou verlede want dit is as gevolg van die offers van jou voorvaders dat jy vandag het wat jy het. Wees dankbaar vir alles wat jy het want al is dit min, is dit al wat jou ouers kon bekostig. Dit is net gestremde mense en swakkelinge wat van die staat hulp ontvang. Sorg dat jy nie vir iemand anders ‘n las is nie.

En so kan ek aangaan. As dit vir jou vreemd klink het jy seker in ‘n huis grootgeword waar julle op mense soos ek neergesien het, en kan jy dus verskoon word vir jou uitkyk op die lewe wat jy in die media openbaar.

En ja dan behoort jy skaam te wees vir wie jy is, nie omdat jy blank is nie maar omdat jy jouself so verhewe bo ander plaas.

Is jy bereid om jou nek bloot te lê en ‘n reeks vergelykings te publiseer waar die swart kinders van vandag beter daaraan toe is as die blanke kinders van ouds?

Ek glo nie enige publikasie anders as die sogenaamde “verregses” van Maroela en Praag sal dit plaas nie want dit is mos ongehoord om van ‘n swart persoon te verwag om die skuld vir sy ellende voor die deur van sy ouers, swart regering of hom self te lê as daar nog blankes in die land is.

Dit is omdat die Media voorhou dat swart en blank met die selfde waardes grootgemaak is.

Daarom is dit vir niemand geoorloof om te verwys na die opvoeding wat swartmense in hulle ouerhuise ontvang het nie want dit word as rassisties beskou.

Daar word mos aangeneem dat blanke en swartmense deur die bank die selfde waardesisteme het en dit net is omdat blankes “rassiste” is dat daar nie vorentoe beweeg kan word nie.

Daar word nooit ondersoek ingestel of daar wel ‘n verskil in kultuur en gewoontes is nie, en as daar is dan word van die blanke Afrikaner verwag om van sy kultuur, taal, gewoontes en waardesisteme ontslae te raak en die van swartmense aan te gryp.

Dit is omdat die onderwerp van swart opvoeding ‘n groot taboe is!
Dit is omdat die media nie swart rassisme teenoor blankes so holrug ry soos die paar omgekeerde gevalle nie!
Dit is omdat die blankes beskuldig word vir die tekortkominge van die swart regering en die media swyg en stel dit nooit reg nie!

Julle laat die jong swartmense verstaan dat alles wat sleg is die blanke se skuld is.
Julle laat die jong swartmense glo dat hulle leiers helde is omdat julle nie hulle belaglike uitlatings kritiseer nie.
Julle sal nooit jong swart mense kritiseer vir hulle vernielsugtige optredes nie, nee, julle gee apartheid die skuld en nie die opvoeding wat hulle ontvang het nie.

Julle sal nooit tot die slotsom kom dat blankes vir eeue lank in die Europese kultuur gegroei het en swartmense vir eeue lank in die Afrika kultuur gegroei het nie.

Daar is daarom ‘n verskil tussen blank en swart en daar sal altyd ‘n verskil wees. As jy modder en roomys meng wil niemand dit meer hê nie.

Ek wonder party dae of julle in die hoofstroom media ooit regtig omgee wat van Suid Afrika word, of ontvang julle geld vir al die ellende en verdeeldheid wat julle skep?

Hoe gouer julle gaan besef dat julle en die ANC regering die oorsaak is vir die afgelope twee dekades se mislukking en nie Apartheid nie, sal niks verander nie en die gaping tussen wit en swart sal net groter word. Die polarisasie sal verdiep tot daar niks anders oorbly as oorlog nie.

Jan Malan

Die onsigbare stryd

Daar is ‘n sosio-ekonomiese probleem onder ons mense wat verbloem word deur die huidige politieke bestel. ‘n Probleem wat heel moontlik ‘n direkte invloed het op die onverstaanbare verdeeldheid binne die volk. ‘n Hartseer realiteit onder ons mense, veilig weggesteek onder die politieke onstabiliteit van die land.

Wanneer ‘n mens kyk na die see sien ons hoe verskillende spesies gedurig kompeteer vir hulpbronne. Dit is eers as mens ondersoek instel na ‘n spesifieke spesie dat mens die onderlinge kompetisie binne die spesie of groep agterkom. Net so is Suid Afrika tans ‘n oseaan waar groepe meeding om mag, wat in kort niks anders as beheer oor die hulpbronne is nie, maar omdat die blankedom so erg versplinter is, vergeet mens om na die kompetisie onder hierdie groep te kyk as ‘n studie op sy eie.

Internasionaal begin die gaping tussen die “Haves” en “Have not’s” al groter word en die middelklas verdwyn teen ‘n geweldige spoed. Die rykes word ryker en die armes word al meer en al armer. Omrede ons as volk opgeneem is in die groter Suid-Afrikaanse gemeenskap, waar nasionale probleme soos korrupsie, die waarde van die Rand en ander ekonomiese beginsels as maatstaf gebruik word, verbloem dit die gaping tussen die ryk wittes en die arm wittes. Blanke plankerskampe word blameer op die regering se onbevoegdheid om te effektief te regeer, terwyl ryk wittes rustig agteroor sit en nog meer geld maak.

Om die probleem beter te verstaan moet ons vir ‘n oomblik van verbeelding gebruik maak en ons indink hoe dit sou wees as ons blankes ‘n land op ons eie was. Natuurlik sal daar die mense wees wat reken ons sou nie in so situasie wees as ons oor onsself beskik het nie, maar hulle vergeet gerieflik van die Bywoners, die Armblanke-vraagstuk en die gaping wat daar nog altyd geheers het tussen ons eie mense. Net soos enige ander homgene volk sou hierdie ekonomiese gaping ook onder ons volk groter geword het en sou die ongelukkigheid posgevat het in ‘n middel en laer klas wat al swaarder trek. In so oomblik van verbeelding sou mens baie duideliker kon sien wat is die verskil tussen ryk en arm binne ons eie volk.

Die huidige politieke bestel beskerm egter die rykes in die volk, want almal blameer die regering. Dit is nou die verantwoordelikheid van die regering om die nasionale sosio-ekonomiese toestand aan te spreek en daar is geen volks-assosiasie betrokke of nodig nie. Sou ons ‘n homogene groep wees, sou die frustrasie heel moontlik teen groot kettingwinkels of myn magnate begin manefisteer het.

Die ander dimensie van die probleem is dat die middelklas met ‘n morele kwessie gekonfronteer word wanneer dit kom by hulle ekonomiese frustrasie. Die gemiddelde huisgesin kry al swaarder, met ‘n groot skuldlas, en hulle oorleef letterlik net. In ‘n homogene gemeenskap sou dit genoeg rede wees om in die strate te vaar. Kyk ons na Europa sien ons hoe boere baie vinnig massa-aksies begin as pryse laag is. In Suid-Afrika is die middelklas egter weer so ver verwyder van die lae inkomste groepe wat bestaan uit miljoene mense wat in sink gehuggies bly, dat dit moreel verkeerd voel om te kla. Daar is miljoene mense wat nie elke dag kos het om te eet in Suid-Afrika nie en daarom hou die middelklas eerder aan om stil te bly.

Het rykes ‘n morele plig om te sorg vir armes? Moet rykes verantwoordelik gehou word vir die gaping tussen ryk en arm? Die realiteit is dat die groter meerderheid ryk blankes/Boere/Afrikaners geen behoefte het om betrokke te raak by die voortbestaan van die kulturele kollektief nie. Ryk Afrikaners gebruik die Nuwe Suid Afrika as verskoning om nie betrokke te raak by die voortbestaan van ons kultuur nie en daar word aangeneem dat die res van ons moet “verstaan” dat hulle verhouding met die regering, wat direk gekoppel is aan hulle inkomste, gaan versuur indien hulle betrokke raak by die saak van die volk. Hulle beskerm dus net hulle persoonlike welvaart.

Een van die grootste struikelblokke in ons stryd vir ‘n mate van selfbeskikking of volks-oorlewing is die tekort aan fondse. Die toetrede van die rykes tot die oorlewing van die volk kan soveel meer opsies genereer. ‘n Eie universiteit, ‘n stuk aarde wat self gekoop en ontwikkel word om werk te skep binne ‘n homgene gemeenskap, eie skole… die opsies is legio as daar genoeg fondse is. Op NAMPO die jaar is daar meer as 9 van die nuwe John Deere trekkers verkoop teen meer as R6 miljoen elk.

Met R54 miljoen kon ons ‘n hengse stuk aarde koop, dit ontwikkel en vir ons mense ‘n veilige hawe skep. Miljoene word spandeer aan nuwe viertrekvoertuie, strandhuise en visvangbote om nie eerst te praat wat die troue van Christo Wiese se dogter gekos het nie. Verbeel jou vir ‘n oomblik manne soos Raymond Ackerman, Christo Wiese, Whitey Basson en die Ruperts raak betrokke by ‘n opheffingsprogram vir die volk! Dit sal internasionaal aandag trek en ons sal soveel kan bereik.

As die ryskte boer in elke distrik net 2% van sy grond, (nie 50% soos die ANC vra of 80% soos die EFF vra nie)beskikbaar stel vir ons volke sit ons môre met grond oor die hele land. As die drie rykste ouens in elke distrik saamspan en net toegang gee tot basiese hulpbronne kan ons infrastruktuur ontwikkel in elke distrik in die land. Klein oases vir ons mense waar die armes ten minste ‘n kans kan kry om te werk en vir hulle self ‘n bed en ‘n bord kos te verdien. Daar is soveel moontlikhede as die rykes van die volk tot die stryd toetree. Daar is welgestelde manne en vroue in die volk wie se hande oop is en die artikel het geen betrekking op julle nie, net dank van die volk (en kritiek van die res).

Vir nou is dit ‘n arm-man-stryd, ‘n geveg vir die armes om kop bo water te hou en elke dag verloor nog een van ons broers sy werk en word deel van die statistiek terwyl die rykes voor in die ry staan en die regering blameer! ‘n Stryd binne die volk wat vergete is en niemand kan verstaan hoekom ons so sukkel nie…

Vannermerwe

4 Mei, Cassingadag: ‘n Ope brief aan genl. Constand Viljoen

Geagte generaal, u is bekend daarvoor dat u nie ‘n deurslaggewende staatsveiligheidsoperasie sou uitvoer, indien die vrou en kinders van ‘n invloedryke vyand soos Chris Hani moontlik daarin kon omkom nie. (Vandag hou Hani se vrou vir Janusz Waluś in die tronk, en is sy magtiger as die hof, danksy u destydse besluit.)

Uit daardie oogpunt is die groot Cassinga-sukses vandag ‘n verlore slag, want sy dit SWAPO, FAPLA of u eie 32 Bataljon, feit is gister, vandag en môre: meeste manssoldate wat lank in die bosoorlog bly sonder gereelde rotasie terug na hulle gesinne en metgeselle, slaap snags tydens militêre diens saam met vrouens in hulle basis. U het dit self by u eie 32 Bataljon gesien.

Dog by Namibië se Cassingadagherdenking, bly in ‘n mate vir sommige ou Suid-Afrikaanse soldate behoue die herinnering aan een van die mees moderne en vermoënde militere afstandoperasies ooit in Afrika.

Sou Suid-Afrika vandag nog sulke broodnodige militêre vermoëns gehad het soos onder u, sou die land se weermag vrede en vooruitgang vir die DRK, Angola, Mosambiek en Zimbabwe verseker het, en sou die hele SAOG, oftewel Suider-Afrikaanse streek, se ekonomie nou ten minste twee keer groter gewees het.

‘n Vooruitstrewende ekonomies geïntegreerde Suider-Afrika wat internasionaal na potensiaal presteer, is prakties onmoontlik sonder u SAW en ‘n hoof van die SAW soos u.

U weet vir seker dat bogenoemde waar is, en daarom het u na u aftrede die skyn van moderne militëre vermoë en mag gebruik om van die nuwe Suid-Afrika ‘n sukses te probeer maak, maar u missie het misluk, omdat u teen daardie tyd net ‘n beroemde generaal in naam was, en nie meer regtig die hoof van die SAW nie.

As hoof van die magtige SAW tot in 1985, was u die magtigste man in Afrika, en dus die mees invloedryke, belangrikste mens, met verre die meeste verantwoordelikheid in Afrika, vir destyds, en vir vandag.

U het op bloedjong ouderdom ten minste tien jaar voortydig en vrywillig as die magtigste en belangrikste man in Afrika sonder enige weerstand of rasionele rede afgetree, en sedert daardie dag van u polities ondeurdagte aftrede, vaar die hele Suider-Afrikaanse subkontinent al hoe verder weg van sy ekonomiese en politieke potensiaal, met verskriklike gevolge vir honderde miljoene mense.

Ek is persoonlik baie lief vir u, en is baie bly dat u my nie geneutraliseer het, toe ek u beskermde basis in ‘n geheime oorgrens-operasie bekruip en binnegedring het, na deeglike verkenning van die strategiese terrein uit die lug met behulp van satelliete nie.

Bogenoemde missie was om u aan te spoor om die groot gevolge van u voortydige aftrede 30 jaar gelede te oordink, te erken, en met Suid-Afrika te deel, met die doel om Afrika weer te help.

Suider-Afrika sonder u SAW, en sonder ‘n hoof van die SAW soos u wat soms u eie politici kon weerstaan wanneer nodig, kan nie ekonomies genoeg integreer en industrieel ontwikkel, om met die wêreldmoondhede mee te ding nie.

Koning Goodwill Zwelithini en president Jacob Zuma sou u SAW en ‘n hoof van die SAW soos u, geweldig waardeer, en aanwend tot die broodnodige ontwikkelling van die SAOG, oftewel die Suider-Afrikaanse Ontwikkelingsgemeenskap. Nou egter is hulle magteloos, en word die ekonomiese streekschaos stadig maar seker groter, en die plaaslike streek ver agter ten opsigte van mededingende buitelandse moondhede.

Baie mag bring baie verantwoordelikheid. Met die meeste mag in Afrika, nie net polities nie, maar ook moreel, het u die meeste verantwoordelikheid gehad.

U was een mens, wat werklik mees bepalend vir die geskiedenis van Afrika was, al is u nederig en wil die werklike waarheid daarom ontken. Politiek gaan nie net oor persone nie, maar u persoon was werklik bepalend vir Suider-Afrika se politiek. Vandaar vandag nog Casingadag in Namibië.

Hierdie is nie ‘n persoonlike aanval nie, net ‘n bewese historiese feit.

Sou u aangebly het as hoof van die SAW, sou UNITA wel in 1987 FAPLA se brigades by Cuito met ‘n twee-frontaanval almal laat inplof het, en sou u daarna vir generaal-president Fidel Castro in 1988 in Angola gewen het. Dan sou UNITA as paaslike meerderheidsgroep uiteindelik Angola demokraties regeer het, en sou UNITA-Angola en demokratiese IVP-Suid-Afrika saam as vriendskaplike superlande die hele Suider-Afrika ekonomies geïntegreer het.

In 1976 het u teen Fidel Castro se wilskrag, intelligensie en gesonde politieke instink te staan gekom. In 1987 en 1988 was u anders as hy, nie op u pos nie. Daarom is UNITA uitgewis, Angola vandag ‘n menseregtehel, Suid-Afrika besig om te verbrokkel, en die hele streek in ekonomiese chaos.

Dít glad nie weens een-mens een-stem nie. Maar weens een mens, voortydige aftrede – na ‘n Savannah-bosbasis wat nes Cassinga lyk.

U is welkom om te antwoord.

Saluut!

Luitenant Madelein Louw

Tradisionele Engelse wêreld is besig om uitmekaar te val

Natuurlik bestaan daar steeds diepgaande historiese en kulturele bande tussen Brittanje en Amerika, maar die huidige wêreldklimaat en opkoms van China veroorsaak dat die twee eertydse bondgenote se beskouings ingrypend verander het.

Dikwels kla Suid-Afrikaners oor Suid-Afrika se vriendelike beleid teenoor China, maar sien nie raak dat dit direk verband hou met Brittanje se toenemende vriendskap met China nie.

Dié Sino-Britse toenadering, soos die pas afgelope toer van die Britse koningshuiserfgename aantoon, is trouens iets waaroor Amerikaanse amptenare dikwels kla, en tans selfs stappe neem om te probeer kortwiek.

Enigiemand wat twyfel dat ‘n hele aantal vooraanstaande lede van die huidige Amerikaanse buitelandse beleid nie hul insigte aan Oxford te danke het nie, moet blind wees.

Susan Rice, die nasionale veiligheidsadviseur, Obama se Bill Burns, wat Hillary Clinton se adjunk by die departement van buitelandse sake was, asook Jake Sullivan, een van haar naaste adviseurs, is almal Oxford-alumni.

Hierdie soort skakeling gee Brittanje maklike toegang in Washington, maar in die toekoms, gaan hierdie elite se Brits-opvoedkundige doppies geklink wees.

Stephen Schwarzman, ‘n Amerikaanse finansier, het pas ‘n groot beursskema, wat deur die Rhodesbeurse aan Oxford geïnspireer is, vir skrander Amerikaners en ander oopgestel om aan die Chinese universiteit in Beijing te studeer.

Die nie-onredelike aanname van Schwarzman is dat dit in die toekoms belangriker vir Amerikaanse aspirantleiers gaan wees om China te verstaan.

Die opkoms van Asië sal ook die aard van Kanada en Australië, twee ander belangrike lede van die historiese Anglosfeer, onherroeplik verander.

Australië doen, waarde-gewys, 10 keer soveel handelstransaksies met China en Japan as met Brittanje.

Die bevolking van Toronto, Kanada se grootste stad, bestaan nou uit sowat 35 persent etniese Asiate, en die syfer is meer as 40 persent vir Vancouver wat aan die kus van die Stille Oseaan geleë is.

Dit is Britte wat nostalgies voel oor die Engelse wêreld en meen dat hulle nog voordeel kan trek uit die kulturele krag van die VSA en nie die werklikheid wil raaksien nie: Die tradisionele Engelse wêreld is besig om uitmekaar te val.

Die Koningshuis en Obama hoop dat Brussel Engels as die gemeenskaplike taal van alle EU-instellings sal omarm om die gemis aan ‘n Empaaier draagliker te maak.

Obama het juis weer sy besoek aan Duitsland gebruik om uit te vaar teen “nasionaliste”. In wese beteken dit dat hy van Europeërs vra om van hul tale en identiteite ontslae te raak sodat hulle Engelse kan word. Dalk Engelse Chinese?

Die koningin van Engeland het so pas haar negentigste verjaarsdag gevier en die kanse dat sy nog negentig jaar lank Engels oral gaan adverteer, is skraal. Haar seun en opvolger Charles is te ongewild daarvoor.

Hopelik sien Frankryk en Duitsland egter gou genoeg die gaping om van hul Angel-Saksiese besetters ontslae te raak.

Dan Roodt: Rekenaars vir alle Afrikaners?

Volgens beskikbare statistiek, beskik ongeveer die helfte van Afrikaners nie oor rekenaars nie. Mense het oor die algemeen selfone wat hulle toegang tot die internet gee, maar nie noodwendig ‘n rekenaar nie. Baie gebruik ook rekenaars by die werk.

‘n Idee sou wees om by groot maatskappye hul ou rekenaars in die hande te kry waarvan hulle ontslae raak en hulle bietjie op te gradeer of reg te kry vir arme of werklose Afrikaners sonder rekenaars. Enige rekenaar ná 2005 of so is eintlik goed genoeg, want mens kan ‘n ligte weergawe van Linux daarop laai en dan behoort dit heeltemal goed te wees om aanlyn mee te werk. Ons kan hulle dan gratis versprei of per koerier landwyd laat aflewer teen ‘n minimale koste van ongeveer R100 per rekenaar.

Enigiemand met ‘n rekenaar behoort tussen R5000 en R10 000 per maand van die huis af te kan verdien, want daar is ‘n hele globale wêreld waar ‘n mens jou dienste kan verkoop.

Ons kan ook nuwe aanlynbesighede begin om vir sulke mense werk te skep. Van die besighede kan ook in die buiteland geregistreer wees, dus geen BEE of ander nonsens nie.

Dit kan nog ‘n baie opwindende PRAAG-projek word!

Bring Afrikaans by Maties terug, sê PRAAG

Die Pro-Afrikaanse Aksiegroep (PRAAG) het Vrydag sy standpunt oor die konseptaalbeleid van die Universiteit van Stellenbosch aan dié instelling oorgedra. Anders as die meeste Afrikaanse organisasies, asook die Gelyke Kanse-groep wat onlangs gestig is, wil PRAAG sien dat Stellenbosch weer ‘n Afrikaanse kampus word. Hier volg die volledige kommentaar wat aan die universiteit deurgestuur is.

Heil die leser!

Daar is verskeie aspekte van die US se konseptaalbeleid waarteen ons ernstig beswaar het, alternatiewelik meen op vergissings berus.

1. Die begrip “meertaligheid”

Suid-Afrika bevind hom nie in ‘n meertalige omgewing nie. Engels oorheers alle aspekte van die openbare lewe en ‘n Marsman wat die land besoek, sou hoogs verbaas wees om te verneem dat daar enige ander taal in die land gepraat word. Die probleem waarvoor die Universiteit van Stellenbosch te staan kom, is dus hoe om in ‘n abnormale omgewing van taaloorheersing en die kusmatige hegemonie van een taal wat in 1994 geskep is, ‘n mate van “normale” taalgedrag te handhaaf.

Tipies bevind Suid-Afrika hom tans in ‘n tydvak van taaloorheersing, soortgelyk aan dié wat in België voor die tweede wêreldoorlog bestaan het toe Frans geheel en al oorheers het.

Die taak van die universiteit sou dus wees, indien Afrikaans hoegenaamd as akademiese en kultuurtaal gaan oorleef, om die omringende hegemonie van Engels teen te werk.

2. Die ‘drie tale van die Wes-Kaap’

In die konseptaalbeleid word daar na die “drie amptelike tale van die Wes-Kaap” verwys. Hoewel dit tegnies korrek mag wees, aangesien die provinsiale regering daardie drie tale aanvaar het, behoort Afrikaans ‘n voorkeurposisie te geniet omdat dit tegelyk ouer – en dus meer “inheems” – as die ander twee (isiXhosa en Engels) is. Afrikaans is ook die meerderheidstaal in die provinsie, en behoort dus meer as die ander twee gebruik te word. IsiXhosa is bowendien ‘n sg. “migrantetaal”, aangesien sprekers van dié taal van die Oos-Kaap afkomstig is. Soos ons in die Europese Unie kan sien, geniet “migrantetale” nie dieselfde status as inheemse tale nie, daarom behoort isiXhosa geensins aan die Universiteit van Stellenbosch erken te word nie. Universiteite in die Oos-Kaap soos die Walter Sisulu-universiteit, Fort Hare, of die Nelson Mandela-universiteit is veel beter geleë en toegerus om hulle met isiXhosa besig te hou.

Tans is die enigste rede waarom isiXhosa aan die US erkenning geniet, ‘n soort poging om polities korrek aan te doen, wat van meet af aan gedoem is om te misluk. Die vyande van Afrikaans heg geen waarde daaraan nie, en dit doen boonop afbreuk aan die aanspraak dat Afrikaans wel aan die US gehandhaaf en gedoseer behoort te word.

3. ‘Diversiteit’

Die begrip “diversiteit” soos dit in die konseptaalbeleid gebruik word, is Amerikaans van oorsprong en het betrekking op Amerikaanse rasseverhoudinge, met ander woorde getalleverhoudings tussen blankes, swartes, Hispaniërs en Oosterlinge. Met taal- of kulturele diversiteit het dit min te make. Die enigste manier om taaldiversiteit in Suid-Afrika te verseker, is om bepaalde instellings soos in België of Kanada byvoorbeeld, toe te laat om klasse hoofsaaklik in een bepaalde taal aan te bied. In die geval van die US kan daardie taal net Afrikaans wees, want daar bestaan reeds nie minder as twee Engelstalige universiteite in die Wes-Kaap nie, te wete Kaapstad en Wes-Kaap.

Dit spreek vanself dat die universiteit sy Afrikaanse aanbod behoort te verhoog, asook die aanleer van Afrikaans behoort aan te moedig, pleks van ‘n gewaande “meertaligheid” aan te hang wat op die duur nie kan slaag nie, omdat dit bloot ‘n “halfwegstasie” op pad na volslae verengelsing verteenwoordig.

4. Sosiolinguïstiese wette

By die opstel van die huidige konseptaalbeleid, lyk dit nie asof daar enige insette van taalkundiges was nie. Prof. Jaap Steyn, voorheen van die Vrystaatse Universiteit, wat tegelyk ‘n sosiolinguïs van formaat en ‘n kenner van die Afrikaanse taalgeskiedenis is, sou ‘n waardevolle rol kon speel om ‘n meer realistiese taalbeleid te formuleer.

Dis eenvoudig ‘n sosiolinguïstiese wet dat waar ‘n oorheersende taal wat tegelyk die enigste de facto-voertaal van die staat is en die taal waarin die meeste internasionale kommunikasie plaasvind, te wete Engels, met ‘n kleiner taal soos Afrikaans in mededinging gestel word, Afrikaans telkens gaan verloor. Daarom behoort die Universiteit van Stellenbosch eerder ‘n “veilige ruimte” vir Afrikaans te skep, pleks van te poog om tegelyk Afrikaans én Engels te akkommodeer, wat op die duur nie volhoubaar gaan wees nie. Daar is reeds verskeie voorbeelde soos die voormalige Universiteit van Port Elizabeth of die Randse Afrikaanse Universiteit wat ná ‘n tydperk van “tweetaligheid” gewoon honderd persent Engels geword het.

5. Taalregte

Hoewel taalregte tans in Suid-Afrika nie erken word nie, is daar tog internasionaal ‘n toenemende sensitiwiteit rondom taalregte, asook kulturele diversiteit. Die reg van gemeenskappe op opvoedkundige instellings in hul eie tale, asook die ontwikkeiing van hul kulture, word byna universeel erken en is ook in verskeie internasionale verdrae vervat.

Die grondwetlike liggaam in Suid-Afrika wat die universiteit sou moes te hulp gesnel het, sou PANSAT wees. Weens korrupsie en wanbestuur, is daardie liggaam egter deur die minister van kultuur ontbind. Daarom bevind Suid-Afrika hom in ‘n soort niemandsland wat taalregte betref aangesien geen van die erkende internasionale beginsels rondom taalregte hier skyn te geld nie, tesame met PANSAT wat ‘n wesentlike ondergang beleef het.

As ‘n instelling wat ook internasionale norme in ag behoort te neem, behoort die US nie slaafs die gebrek aan taalregte in die land na te volg nie en meer bedag te wees op sy verpligting om juis die beleërde minderheidstaal, Afrikaans, ter wille te wees.

Die Universiteit van Stellenbosch is die enigste suidelike universiteit waar daar steeds klasse in Afrikaans aangebied word. Boonop is dit deel van sy stigtingsvoorwaarde uit 1915 toe hy die skenking van wyle mnr. Jannie Marais ontvang het.

Deur sy Afrikaanse aanbod te verhoog en Engels geleidelik uit te faseer, sal die US daarom ‘n bydrae tot taalregte en -diversiteit lewer, terwyl hy sy oorspronklike mandaat as Afrikaanstalige instelling voortsit.

6. Die US as ‘kennis’-gerigte instelling

In die konseptaalbeleid word daar gewag gemaak van die begrip “kennis”. Dis sekerlik ‘n gemeenplaas om te sê dat kennis nooit neutraal is nie, maar altyd deur een of ander ideologiese horison begrens word. “Engelse kennis” is in ons tydvak met die VSA wat poog om ‘n globale hegemonie deur middel van oorloë en ekonomiese afpersing te verkry, allermins neutraal. Dit is uiters kommerwekkend dat die US byvoorbeeld so ‘n groot afhanklikheid van voorgeskrewe werke in Engels toon, terwyl tekste uit ‘n groot verskeidenheid tale na Afrikaans vertaal sou kon word. Terwyl die koste van publikasie op papier in die verlede grootskeepse vertaling duur gemaak het, gee elektroniese publikasie tans aan Afrikaans die geleentheid om tot sy reg te kom as ‘n voertuig vir diverse kennis uit internasionale bronne.

‘n Verdere aspek van die oorheersing van Anglo-Amerikaanse “kennis” wat deur medium van Engels aan Suid-Afrikaanse universiteite in die hand gewerk word, hang saam met ‘n denkrigting wat sedert die sestigerjare as “kultuurmarxisme” bekendstaan en die meeste universiteite in die Angel-Saksiese wêreld stormenderhand verower het, ten minste sover dit die geesteswetenskappe betref. Hierdie stel dogmas en vooroordele beroof die Afrikaanse student van die geleentheid om meer krities met kennis om te gaan en sy horisonne te verbreed. Hoe meer Engels, hoe minder meningsdiversiteit en werklike kennis wat oorgedra word.

Die universiteit is daarom geen neutrale instelling waar kennis in afgemete dosisse aan studente “toegedien” word nie, maar is self onderwerpe aan die tydsgees en aan magsverhoudings wat in die breër samelewing geld. Nietemin, net soos wat die Engelse universiteite in Suid-Afrika dit tydens veertig jaar van Afrikanerbewind moontlik gevind het om getrou aan hul aard “Engels” en “liberaal” (in die Amerikaanse sin van die woord) te bly, is dit vir die US onder ‘n Engelstalige ANC-regering moontlik om wesentlik Afrikaans te bly en ‘n tradisionele openheid teenoor die Europese Vasteland en tale soos Nederlands, Duits, Frans, Russies, Italiaans en hul kennis- en denktradisies te behou.

7. Skaal en studentegetalle

In die meer onlangse verlede, en waarskynlik weens die subsidieformules wat geld, het die meeste universiteite groter studentegetalle en sogenaamde “groei” nagejaag. Dit staan in skrille kontras met die beste universiteite ter wêreld waar getalle dikwels konstant bly omdat die toelatingsvereistes onder andere so streng is. Daarom behoort die US liewer “gehalte in Afrikaans” na te streef, as “getalle in Engels”. Immers bestaan daar reeds twee Engelstalige kampusse in die Wes-Kaap, asook bykans twintig universiteite elders in die land waar Engels as onderrigmedium gebruik word.

In die belang van sy langtermyntoekoms behoort die US inderdaad af te skaal en sy taalbeleid dienooreenkomstig meer na die Afrikaanse kant te verstel. Daardie dosente en studente wat hulle meer tuis in ‘n Engelse omgewing voel, beskik reeds oor ‘n wye keuse van instellings, sowel plaaslik as internasionaal, waarheen hulle hul kan wend sonder dat daar hoegenaamd op hul regte of brandende behoefte aan Engels inbreuk gemaak word.

8. Oriëntering van studente

Die taalkonflikte aan die US het grotendeels ontstaan weens ‘n verwarring wat by sommige posgevat het dat die universiteit sonder meer soos die voormalige RAU, UPE, ens., na ‘n eentalig Engelse kampus sou oorskakel. Die universiteit behoort studente daarop attent te maak dat Stellenbosch juis van oorsprong en hopelik toenemend in die toekoms ‘n Afrikaanstalige instelling sal wees.

Afrikaansvyandige dosente aan die universiteit wat tans agiteer dat die US Engels behoort te word, behoort pakkette aangebied te word of andersins aangemoedig te word om ander weivelde te soek, aangesien hulle die belangrikste aangstigters van onmin op die kampus is.

Daarmee saam behoort alle Afrikaanse studente met die intrapslag tydens eerstejaarsoriëntering oor hul taalregte ingelig te word, asook al die voordele wat aan studie in Afrikaans verbonde is. In dié opsig kan buite-instansies en Afrikaanse taalorganisasies (soos PRAAG byvoorbeeld) betrek word, waar nodig. Te veel dosente is besig om deur middel van subtiele druk op studente, of selfs viktimisering van studente wat op Afrikaans aandring, die verengelsingsproses in die hand te werk.

9. Taalombudsman

Die US behoort ‘n taalombudsman aan te stel wat klagtes van studente oor taal kan ondersoek en hulle teen anglofiele of anglomaanse dosente – waarvan baie oor Afrikaanse vanne beskik – kan beskerm.

10. Gevolgtrekking

Pleks van ‘n gewaande “meertaligheid” – die halfwegstasie na Engels – na te streef, behoort die US Afrikaans as hoofvoertaal en -doseertaal op die kampus te herbevestig. Die taalregte van die Afrikaanse student behoort in beskerming geneem te word, net soos die regte van die Engelse student reeds op soveel ander kampusse in die land gehandhaaf word.

Ope brief: Opregte dank aan almal wat in die Bosoorlog geveg het

Aan hulle wat in die bres van die muur getree het:

Ek kan nie vir ander praat nie, maar persoonlik is ek baie dank-erkentenis verskuldig aan dié wat in die Bosoorlog gedien het.

Ek dink een van die groot redes hoekom die verskuldigde dank-erkentenis nie na vore kom nie is omdat ons as volk blind is vir die werklike toedrag van sake. Ek is op Tsumeb gebore vier dae ná operasie Kropduif waarin die SA spesiale magte een van hulle donkerste dae beleef het en manne hulle lewens onbaatsugtig opgeoffer het soos baie ander voor hulle en ná hulle sodat ek in veiligheid en onder goeie sorg die lewe kon inkom.

Dit stop egter nie daar nie, ek het op ‘n plaas net oos van Oshivelo grootgeword. My hele kinderlewe is deurweef van die geleenthede, voorbeelde wat daar vir my gestel is, volkstrots wat gebou is en nog baie. Dit is grotendeels te danke aan julle, wat die magte wat ons erfenis wou vernietig, teëgestaan het. Sodoende het julle vir my die geleentheid gegee om in die seën wat aan ons as volk toevertrou was te deel. Julle was ook vir my ‘n voorbeeld en inspirasie en dít wat vanweë julle opoffering in my hart geskryf is, is vir my baie kosbaar. Dit het ‘n onmisbare invloed op my lewe.

Ons besef nie elke dag die opoffering wat oor baie jare gemaak is om instellings en geleenthede daar te stel wat nodig was om iemand soos ek te kry waar ek vandag is nie, julle het help beskerm en behou vir lank genoeg sodat ek kan hê wat ek het, fisies en geestelik.

Ja, op die ou end is ons verraai en is dít wat opgebou is aan die vernietiging soos ons dit vandag beleef oorgegee, maar dit wat in my hart geplant is, kan nie vernietig word nie en julle opoffering het daartoe bygedra.

Ek kan julle nie genoeg dank vir julle deel aan my lewe nie en ek kan diegene wat ons verraai het nie genoeg verag nie.

Vir my lê die oorsaak van die miskenning van julle opoffering daarin dat dieselfde gees wat die kosbare erfenis van ons volk aan die vernietiging oorgegee het, die volk tot ‘n valse en bose skuldgevoel mislei het, ‘n erfenis wat deur baie werk, smart en lewens wat onbaatsugtig gegee is, opgebou is.

As die volk weer sal besef waar ons erfenis werklik vandaan kom, dat dit as dure pand aan ons deur die Allerhoogste toevertrou is, as die volk weer die waarheid in hul verstand en harte sal besef sal hulle ook besef wat die on-koopbare waarde van julle opoffering was.

Julle was getrou aan ons volk en sal nie beskaamd staan wanneer daar rekenskap geëis word oor die verantwoordelikhede en beloftes van ons volk nie:

Aan elke man en vrou wat waarlik vir volk en vaderland in die Bosoorlog gedien het, ek salueer julle nie net nie, ek is diep dankbaar vir dít wat julle opoffering vir my beteken het, steeds beteken en vir geslagte wat kom sal beteken, DANKIE!!

Thys Du Plessis

Duitsland is beter: Repliek op Dan Roodt se ‘Hokaai, moenie emigreer nie’

Ek is in Duitsland gebore, maar het in Suid-Afrika grootgeword. Tien jaar gelede het ek egter Duitsland toe geëmigreer. Hoewel nie ideaal nie, is dit vir my beter hier. Ek antwoord punt vir punt op dr. Roodt se stellings in sy rubriek Hokaai, mense! Moenie emigreer nie.

Nou die dag gesels ek met ‘n studente van Tukkies. Feitlik al die “kinders” – sy praat nog steeds soos op skool, van “kinders” – in haar klas wil ná hul studies uit Suid-Afrika vort. Hulle sien vir hul geen toekoms hier nie. Die gras is groener aan die ander kant van die draad, ens. Sekerlik word hulle dit ook deur hul ouers wysgemaak, want wat weet ‘n jongmens van 19 of 20 jaar oud ook nou?

My neef het so pas by Tukkies begin swot. Daarso waar hulle nou opstande maak en afbrand. Ek is onrustig – is hy veilig? Ondenkbaar hierso. Hy wou rekenaarwetenskap swot. Sy wiskunde- en wetenskappunte uit Suid-Afrika moes bo 60% wees, dan kry hy ook hierso (in Duitsland) universiteitstoelating. Maar hy was lui. Nou moet hy daarso swot. Of hy was bang om in Duits te swot, want hy was by die Hoërskool Menlopark. Sy ma het hom uit die Duitse skool gehaal, en gesê hy is Afrikaans, hy bly hier. Sy ma is geskei.

Ek het daar en dan verduidelik waarom Suid-Afrika steeds die land van melk en heuning is. In weerwil van ons mensgemaakte (as FW ‘n mens is) probleme, bied ons land steeds die hoogste lewensgehalte ter wêreld.
Kom ons begin by die klimaat en die natuur: ‘n Halfuur se ry uit die stad uit, kan jy iewers in ‘n ongerepte omgewing ontspan, na die voëls luister, gaan stap, fietsry of wat ook al. Heel jaar deur.

Het in Pretoria gewoon, en in Durbanville. Alles is afgesper, met ‘n bordjie: „privaateiendom“. Jare gelede kon ek in Gordonsbaai by die kus inkom, daar was ‘n hotel waar ek met my verloofde geëet het, dit was mooi. Vandag: Gesper: privaat! Jy kan nie eers meer herinneringe navolg nie – gesper, privaat, verbode. Dit is nie meer my land nie – dit is iemand se privaateiendom. Vir wat het ek op die grens geveg?

Oral moet jy betaal om in te kom. Op afgeleë plekke word jy beroof en oor die kop geslaan.

Hierso is ek binne vyf minute binne die natuur, woude, oral met afgemerkte fiets- en wandelpaadjies, met bordjies. Dit kos niks nie. Dit is veilig. Orals in Duitsland lyk dit so.

In ‘n plek soos Kanada is dit 9 maande van die jaar so koud dat jy in jou huis of kantoor vasgekluister is. As jou motor in Kanada op die pad gaan staan, kan dit lewensgevaarlik wees, want jy kan binne enkele ure verkluim. Ons het geen aardbewings, orkane, oorstromings, sneeustortings, vulkane of ander natuurrampe nie. In San Francisco, Kalifornië of Auckland, Nieu-Seeland, loop jy gevaar dat jy in ‘n aardbewing sterf.

Duitsland het vloede. Duitsland lê in Middeleuropa, dit kan vrekwarm in die somer word. So warm, dat die teerlaag op die snelweë bars. Die winters is nie so lank nie. Dit rek en krimp. Ons is nou in ‘n lang krimpperiode.

‘n Mens moet elke dag eet. In die meeste ander lande is voedsel duur of sleg of albei. Die Franse moet hul vleis met allerlei souse doodgooi, anders kan jy dit nie in jou liggaam kry nie. In Amerika is ‘n hamburger omtrent ‘n gourmet-dis, want die res is oneetbaar. In die meeste supermarkte sien jy geen vars kos nie en as jy dit daar vind, is dit omtrent vyf of tien keer die prys wat jy hier sal betaal.

In Duitsland is inflasie prakties nul. Kospryse styg stadig. Die winkel „Aldi“ se kos is relatief goedkoop. Ook in ander winkels kan mens basiese benodigdhede goedkoop koop. As mens hierso lewe, leer mens die winskopies ken.
Ongelukkig is die rentekoerse ook prakties nul, en dit beteken groot probleme vorentoe vir die pensioenstelsel.

Jy moet ook aantrek. Een van die voordele van die massas swartes in ons land – miskien die enigste – is dat klere betreklik goedkoop is. As jy oordeelkundig in sekere winkels koop, kan jy eintlik vir ‘n appel en ‘n ei soos ‘n Europese aristokraat aantrek. Vanweë ons klimaat, hoef jy ook nie duur wintersklere en stewels te koop nie. Wat voedsel en kleding betref, leef ons in die paradys.

Hierso bestaan genoeg goedkoop winkels – KIK, AWG, ens. Hierso bestaan ‘n groter spektrum winkels en keuse.

Daar is die een-euroshops. Somer en winterklere word geruil tussen die seisoene, dan kry mens winskopies, as mens nie op die beste klere gesteld is nie. Jy koop eenkeer as grootmens, dit hou dan lank. Vir kinders bestaan daar baie staatshulp. Mens kry kindergeld van €190 per maand (ongeveer R3100 – red.), onafhanklik van die inkomstevlak.

Suid-Afrika se pryse begin aan te pas by Europese pryse, maar sonder Europa se salarisse.

In die onlangse verlede as ek op die kampus van Tukkies gekom het, het dit my opgeval hoe modieus al die studente aantrek. Laggend en sorgvry sit hulle in die kafees of op die grasperk rond. Wat ‘n idilliese studentelewe. Geen kommer oor verhitting, waar die volgende bord kos vandaan gaan kom of waar hulle uiteindelik werk gaan kry nie. In die meeste Europese lande is die werkloosheidskoers onder jongmense 30% of meer. Vele van hulle studeer jare lank sonder dat hulle ooit kan hoop om ‘n behoorlike werk te kry.

Werkloosheid is laag in Wes-Duitsland. Oos-Duitsland het ‘n probleem. Vanaf die ouderdom 50 het jy ‘n probleem om weer werk te kry, en vanaf 55 is dit amper onmoontlik. As jy vanaf „Afrika“ kom het jy ‘n probleem, want niemand weet wat Suid-Afrika is nie. Dit verskyn nie hierso op die radar nie. As dit verskyn, word dit as die reënboogparadys verkoop.

Maar daardie sorgvrye studente wat lyk my almal geld het om mooi aan te trek, in redelik nuwe karretjies rond te rits en R20 of meer vir ‘n capuccino te betaal, is dié wat steen en been oor ons land kla en wil emigreer!

Daar bestaan klaarblyklik nog ‘n laag blankes met wie dit baie goed gaan, as hulle so kan lewe. Waar kom hulle geld vandaan? Duisende ouers sit sonder werk. Hoekom het hulle geld? Hoekom het hulle nog werk? Geld BEE nie vir hulle nie? 8% van die blankes mag nog werk, demografiese verteenwoordiging! Ek ken kollegas wat nog werk het. Van hulle het net matriek, werk as kontrakteurs by die staatsdiens en banke. As matrikulante is hulle nie kompetisie vir die swartes nie, dis meer aanvaarbaar. Probleem is as jy verstand en kwalifikasies het, dan is jy ‘n bedreiging.

Dit bring my by nog ‘n punt: Hoe goedkoop dit is om in Suid-Afrika te studeer. Goed en wel, in sommmige Europese lande soos Duitsland is universiteitstudie gratis, maar verblyf, kos, vervoer en die res is nie.

Verblyf is baie duur in Duitsland. Maar diegene wat hierso grootgeword het, het ouers wat hierso grootgeword het en ‘n loopbaan gemaak het. Ek sien dit tog by my eie neefs. Hulle ouers maak voorsiening vir verblyf. As mens hierso plaaslik werk, kry mens ‘n plaaslike inkomste wat goed genoeg is om al daardie items te dek. Reiskostes – jy kry maandkaartjies vir studente en skoliere vir die oorvloed van openbare vervoer – dit is glad nie duur nie.

Vergelyk jy egter ons kampusse met dié in die VSA, is klasgeld in Suid-Afrika gemiddeld tien tot vyftien keer goedkoper by ons. As ek ‘n jong Amerikaner was, het ek in Suid-Afrika kom studeer! Die gemiddelde jong Amerikaner begin sy lewe met studieskuld van honderde duisende dollar, miljoene rande in ons geld. Hy kon ‘n huis daarmee gekoop het of sy eie onderneming begin het, maar nou het hy net ‘n stuk papier en nog geen werk nie. Miljoene der miljoene blanke Amerikaners is ook arm, werkloos of kan net by McDonalds of agter die kasregister by Wal-Mart ‘n laag besoldigde betrekking verkry.

Dankie tog dat ek nie in Amerika beland het nie. Die Amerika wat ons sien, is hoofsaaklik Hollywood-Amerika. Amerika word nie deur die etniese Amerikaners regeer nie. En Suid-Afrika se tersiêre onderwys was nog nooit goedkoop nie, al is dit blykbaar 15 keer goedkoper. As so baie Amerikaners graad kan vang, dan is dit ‘n ryker land, want die banke soek sekuriteit en gee nie geld verniet weg nie. Dan is ons eenvoudig armer, dit kanselleer die 15 keer goedkoper uit. My pa was immigrant in Suid-Afrika met ‘n PhD in organiese skeikunde, topwetenskaplike by Sastech (Sasol se navorsingsdept.) wat van die begin af dit opgebou het. Hy kon net een jaar vir my broer se Wits BSc Meganiese Ingenieurswese betaal. Ek is ouer as my broer. Toe ek wou swot, was daar nie geld nie, nie eers vir ‘n kursus nie. Ek moes in die staatsdiens begin, sodat hulle my kursusgelde kon betaal. My pa sou baie beter oorsee gedoen het met sy soort kwalifikasies. Hy was ‘n doktorsvader vir voornemede doktorandi. Hy het ‘n Nobelpryserkenningsmedalje gekry van sy professor (ene prof. Grob), wat as Nobelpryskandidaat genomineer was, en gedeeltes van my pa se proefskrif gebruik het. Maar my pa kon nie ons studies betaal nie! Die mense wat geld verdien het by Sasol, was in die administrasie en produksielyne, nie die wetenskaplikes en navorsers nie. Hy het ‘n klomp patente geregistreer, maar dit moes Sasol toekom (want Sasol het geredeneer dat hulle die gereedskap beskikbaar gestel het). Hy is ook deur Afrikaner bedrieg (eers na jare is agtergekom sy bevorderings is teruggehou, ander onreëlmatig bevorder. Dit is ongedaan gemaak, my pa is bevorder, maar toe was hy al oud en kort voor pensioen).

Afrikaanse bestuur jaag aan. Statistiekdiens toendertyd. Broederbond Sloet se Saambou. Rentmeester. Dept. Grondsake. Alles Afrikaanse werkgewers. Ek het daarso gewerk – ek het gesien. Swak bestuur. Jy het niks daarvan gelees in die pers nie. Mense het bedank as hulle kon. Hoekom? Swak mensebestuur.

Vandag sit ek arm, oud, grys en sonder pensioen. Deels weens die politiek, maar ook weens wanbestuur deur Afrikaners. Ek kan dit bewys. Ek het die dokumentasie. Ek ken nog mense wat saam met my gewerk het wat saam met my tydgetuies daarvan is, almal nou ook oud en verloorders van die stelsel. Die tegnikons – dit was noodmaatreëlkwalifikasie tydens die sanksiejare – in die vorm wat dit onstaan het sou dit nie hierso denkbaar gewees het nie. Daar is vir ons vertel dis op dieselfde vlak as ‘n graad – dit was ‘n leuen, ons is mislei. Daar is op ander maniere gekroek met tegnikons. Alles nog onder die blanke bewindsjare. Ek het sewe vakke op skool gehad, volle universiteitsvrystelling. Alles in Suid-Afrika onstaan uit die nood uit, dit groei nie op ‘n natuurlike wyse nie.

So pas het die ANC R41 miljard gestem om nog beurse en lenings aan studente beskikbaar te stel. Ek sê: terwyl Tukkies, Stellenbosch, die PUK en ander nog redelik goed funksioneer, laat ons jongmense almal gaan studeer en goeie kwalifikasies bekom!

Kry blankes ook hierdie geld, en is die geldvloei volhoubaar? Hierdie geld gaan nie lank hou nie, iets moet ingee as die lenings nie op gesonde eknomiese beginsels toegeken word nie. Selfs privaatsektor-IT-kursusse so duur, geen normale mens kan dit meer betaal nie, want dit is dollarpryse wat gevra word, en die wisselkoers is swak. Die (dikwels oorsese) kursusaanbieders is daar om geld te maak, nie om teen ‘n verlies kursusse aan te bied nie. So die enigste manier hoe die geld volhoubaar kan word, is om standaarde te verlaag en personeel af te dank, of elders by noodsaaklike dienste te bespaar.

Daar is maatskappye van regoor die wêreld in Suid-Afrika wat geld moet maak. Daarvoor het hulle opgeleide mense nodig. Al stem die ANC nou hoeveel wette om blankes in die werkplek te benadeel, gaan maatskappye iewers die oë toeknyp en mense aanstel wat die werk kan doen. In die Sowjetunie het Stalin mense doodgemaak wat sy vyfjaar- ekonomiese planne oortree het, nogtans het baie hulle nie daaraan gesteur nie. Daar gaan ‘n tyd kom dat regstellende aksie net in die staatsdiens sal geld, want die privaat sektor gaan dit toenemend verwerp.

Watter maatskapye van regoor die wereld gee die blankes werk? Hulle outomatiseer, en hulle volg BEE-wette. Hulle stel hulle eie mense in beheerposte aan. Die wins vloei oorsee.

Dus, my boodskap aan Afrikanerjongmense is: Daar wag ‘n blink toekoms in Suid-Afrika, mits jy hardwerkend of goed gekwalifiseer of albei is.

Hoe werk jy hard, as jy nie werk kry nie, en ook geen geld het om te kwalifiseer nie? Universiteite word afgebrand. Ons word vermoor. Vat die elektriese heinings en afgesperde woongebiede weg, en die blankes hol noord, soos eens die Portugese in Angola suid.

Maar selfs al kan jy nie sonder meer ‘n werk kry wat jou geval nie: Ons land is een van die maklikstes ter wêreld om ‘n eie onderneming te begin. In Europa is daar veel meer rompslomp en kostes as hier. As jy iemand in diens neem, moet jy benewens sy salaris, nog 60% salarisaftrekkings bytel wat aan verskeie staatsagentskappe verskuldig is. Dis nou nog afgesien van gewone belasting en BTW. Deesdae kan jy in Suid-Afrika binne ‘n maand tot ses weke ‘n maatskappy registreer, ‘n bankrekening open en daar gaan jy! Jy kan uitvoer, invoer, goedere of dienste verkoop, en die ANC beskik nóg oor die mannekrag nóg oor die vermoë om ons werklik almal te kan beheer.

As dit so maklik was, hoekom vou so baie besighede? Hoekom sit so baie mense in plakkerskampe? Jy moet ‘n produk he, en ‘n mark daarvoor, maak nie saak of dit op die web of per hand is nie. Sakebeginsels tel orals. Ek het probeer – jy is basies aan jouself oorgelaat, plekke soos die kleinsakeontwikkelingskorporasie help jou nie, hulle is agter swart geld aan, of steun BEE-projekte. Ek het aan Louis Luyt geskryf om my te help – hy antwoord nie eens nie. Die hele stelsel is gerat om net swartes te help. Ek kan uitbrei daarop, ek het ondersoek. Ek moes, ek was desperaat. Ek ken iemand wat van die staanspoor af ‘n swart vennoot moes as bestuurder aan boord moes neem, sonder dat een sent wins gemaak is. Die man soek sy motorvoordele en die geld, sonder dat hy werk. Ek het ‘n Duitse sakeman (familievriend) en fabriekstigter geken, baie hoë IK, doktorsgraad in chemiese ingenieurswese, eens topbestuur by AECI, wat spyt was dat hy ooit Suid-Afrika toe gekom het. Heel dag sit hy in die hof en beveg vakbonde en diefstal, in plaas daarvan om dit te doen waarvoor hy lus was, naamlik sy besigheid. Ek het GNLD verkoop, daardeur baie sakemanne ontmoet. Dit is nie so maklik nie.

Die meeste entrepreneurs waarvan ek weet, betaal die absolute minimum aan belasting. Hulle het slim rekenmeesters en sorg dat hulle nie groot salarisse uit hul besighede onttrek nie. Met die globale geleenthede wat die internet en aanlynverkope bied, kan enige jongmens binne tien jaar lag-lag ‘n miljoenêr word – in dollar of euro.

Deur die internet en aanlynverlope lag-lag ‘n miljoenêr raak – ek wil dit eers sien. Ek kon nie eers ‘n ordentlike internetverbinding in Suid-Afrika kry nie – daarso heers geen flatrate nie. Ek kry gedurig verkeerde rekeninge, en niemand help my nie, sodat ek net armer en armer raak. Jy seil ‘n dag lank, dan is jou pakket klaar en jy moet nuwe grepe aankoop, en met watter geld? Niks werk ordentlik nie, dis net ‘n gesukkel. Toe ek hierso kom, gaan my oë oop.

Wat die gehalte van ons behuising betref, troon Suid-Afrika kop en skouers bo alle ander lande uit. Jy kan deesdae in ‘n veiligheidsbuurt woon waar jy teen die meeste misdaadgevare beskut word, teen ‘n breukdeel van die prys van ‘n piepklein woonstelletjie in die meeste wêreldstede. In Londen of New York sal jy nie eens ‘n toilet kan koop met die prys van ‘n groot huis in Suid-Afrika nie. Nou onlangs het ‘n vriend sy luukse huis in ‘n Johannesburgse veiligheidsbuurt vir iets meer as R5 miljoen verkoop en Australië toe geëmigreer. In sy eie woorde, het hy nou huisvesting in ‘n “kleinerige, stokou huisie soos in Benoni”. Dis nou in Perth. As jy regtig Benoni toe wil trek, doen dit, maar sonder om jou en jou gesin se werlvaart aan die Australiese droom op te offer.

Tog het mense huise in die VSA en in die VK, en in Duitsland en Holland. As jy hierso of daarso grootgeword het in die sestigerjare. Ordentlike huise. Ek sien dit mos. Selfs vandag bou mense huise. Mense wat minder as ek gekwalifiseer is. Jong mense. Dit maak my boos. Ek sit met niks, kon niks opbou in Suid-Afrika nie. Dis net politiek, slapgat blankes en swart korrupsie.

Jy betaal vir gehaltebehuising in Suid-Afrika. Geen normale mens kan bv. in Die Wilgers in Pretoria bly nie. Die gehalte van die behuising is glad nie so goed nie, die wind waai deur die splete en krake, maar die pryse gaan mal. Gedurig breek iets. Minderwaardige materiaal word gebruik. Die erwe en huise raak al kleiner, maar nie goedkoper nie. Ou eiendom is net te groot om instand te kan hou, dit raak te duur. Die bure het nie maniere nie, die honde blaf dag en nag, die hifis raas.

Toe ek jonk was, was dit normaal om in woonstelle in bv. Sunnyside te bly, en dan spaar om in die middelklasbehuisingsmark in te kom. Sunnyside is swart en vol dwelmhandelaars deesdae – waar bly jy dan as jong mens? In duur meenthuise saam met ander jong mense in een kamer?

Afgesien nog van al die materiële voordele wat Suid-Afrika bied: fantastiese voedsel, groente en vrugte, klere, huisvesting, ens., beskik ons Afrikaners oor ‘n kultuur wat met dié van enige Europese staat vergelyk kan word.

Dít kan ek nie sien nie. Die middestede is dood en swart. Dis daar waar in Europa jy die kultuur en teaters kry. Baie van Suid-Afrika se middestede was nog altyd sonder naglewe: Pretoria. Bloemfontein.

Toe ek jonk was, het my ouers saam met my ‘n klomp uitvoerings bygewoon, van Shakespeare se opelugtoneelstukke im Mowbray (Kaapstad), en toe ek begin werk kon ek nog staatsteater toe gaan in Pretoria. Deesdae is dit ‘n misdaadnes en kaartjies is onbekostigbaar. Freiburg is vol kultuur en klassieke konserte, Pretoria is agterlik, die ontwikkeling het op ‘n punt eenvoudig net stilgestaan. Toe die Voortrekkers deur die Karoo akker, toe is groot musiek en kultuurgeskiedenis in Europa gemaak.

Ons het ons eie taal, letterkunde, musiek, rolprente, kookkuns, styl, argitektuur, tradisies, geskiedenis, noem maar op. Die meeste “nuwe lande” soos die VSA, Kanada, Australië en Nieu-Seeland droom daarvan. Hulle voel minderwaardig teenoor Europeërs, veral die Britte en die Franse, en doen hul bes om hulle na te aap. Voel ons minderwaardig teenoor Britte? Miskien bestaan daar ‘n paar gedekultureerde Naspersjoernaliste wat so voel, maar die deursnee-Afrikaner is trots op wie en wat hy is. In weerwil van ‘n stortvloed propaganda, asook die ANC se meedoënlose verengelsingsbeleid, eet ons nog steeds boerewors en melktert, praat, skryf en sing Afrikaans, en onderhou die vernaamste aspekte van ons tradisie.

Die Afrikaners waarmee ek in aanraking gekom het, kyk net Rugbykultuur, werk en bid. Verder niks nie. Deksels oppervlakkig. Ek kan boeke skryf van wit Afrikaanse „tappets“ wat my lewe swaar gemaak het. Nie dat dit hierso beter is nie. Brood en spele is ook hierso aan die daaglikse orde. Die mense verdom. Afrikaners het minderwaardig teenoor die Engelse gevoel – seker die oomblik toe hulle vergeet het hulle was eens trotse Franse, Hollanders en Duitsers wat ‘n groot geskiedenis agter hulle gehad het.

Hoe kan ‘n mens so iets kosbaars wat oor eeue tot stand gekom het, verruil vir ‘n ersatz, nagebootste lewe in ‘n ander land? Ek sou kon verstaan indien mense sou wou emigreer na Frankryk, Italië of Oostenryk, selfs Nederland, waar jy elke week opera toe kan gaan of museums kan besoek en sodoende ‘n eeue oue, ryk kultuur kan inadem, maar baie min Afrikaners emigreer soontoe. Die meeste vertrek juis na daardie kultuurarm, oppervlakkige, Engelssprekende lande waar jy maar net nog ‘n stuk papier is wat deur die wind aangewaai kom. Jy is niks beter as ‘n Chinees, ‘n Indiër, ‘n Somaliër, ‘n Nigeriër of armoedige Oos-Europeër wat op soek na ‘n beter lewensgehalte na die VSA, Kanada of Australië emigreer nie.

Selfs as gebore Duitser voel ek soos ‘n Oos-Europeër hierso. Mens moet hierso grootgeword het. Maar die Russlandduitsers het dit hierso gemaak, nadat hulle vir jare aaneen harde bene gekou het. Ek kan nie met die Engelse lande identifiseer nie. Maar dié wat daarheen gaan, het dalk nie ‘n ander keuse nie. Niemand anders vat Suid-Afrikaners nie (ek ken uitsonderings). En daar is ook die taalprobleem.

Die enigste verskil vir die Afrikaner-emigrant is egter: Hy aanvaar ‘n verlaging in lewenstandaard en -gehalte! Hy gee iets kosbaars prys vir die illusie van “veiligheid en welvaart”.

Dit is hope veiliger hierso. Dit vergelyk nie met Suid-Afrika nie. Nog is die blankes in die meerderheid. Welvaart? Dit is vir die mense wat hierso hulle lewe begin het. Dit gaan goed met die mense hierso. Geen rooi tapyt word oopgegooi vir buitestaanders en Johny-come-lately’s nie. Die vlugtelingeverskynsel is ‘n kunsmatige produk, dit sal eendag duik. Ek het niks van die lewenstandaard en gehalte in Suid-Afrika gehad nie. My ouers het, in die sestigerjare toe dinge nog goed gegaan het. Ek het die arbeidsmark in 1981 betree met sanksies, inflasiekoerse van tot 18% (voedsel 27%), oorloë, diensplig en kampe, maatskappye wat vou, geen vakansies, die NP wat in die KP verdeel, rewolusies sonder einde. Ek weet niks van gehaltelewe nie.

Daarmee wil ek nie sê dat Suid-Afrika nie groot probleme het nie. Maar dis probleme wat ons goed verstaan en wat sekere “leiers” doelbewus geskep het. Die oomblik wat ons begin om hulle regtig aan te pak, sal hulle soos mis voor die son verdwyn. Ons word egter verlam deur die Naspersmedia, die ANC se propaganda, die soeke na kitsoplossings (soos emigrasie), sonder dat ons doelgerig en planmatig optree. Aan ‘n groep mense, en veral ‘n volk, wat optree, is daar geen keer nie. Toe Afrikaners dit in die dertiger- veertigerjare van die vorige eeu begin doen het, het ons die land verower. In die vroeë sewentigerjare het Ken Owen van die Sunday Times gevrees dat Engels in Suid-Afrika sou uitsterf want dit word nêrens in die staatsdiens of die parlement gebruik nie. Van daar af het ons tot hier geval waar ons tans so dikwels aan onsself en aan hierdie mooi land wat ons voorouers opgebou het, begin twyfel.

Dit is die groot knakpunt. Die blanke volk staan nie as een magsblok saam nie. Hulle getalle is te laag, en die blanke elite verkoop hulle uit. Dit gaan nou al jare so aan, stadigaan begin die aantal jare ANC-bewind die NP-bewindsjare verby te steek. Die blanke bevolking krimp met elke generasie wat afsterwe – ons ouers, dan ons, dan ons kinders, en daarna is daar niks meer oor nie. Daar bestaan geen aanduiding dat die tendens omkeer nie.

Europa sit met ‘n Moslemprobleem, en gepaardgaande bomme in hul stede. Amerika en Kanada se blanke getalle neem skerp af en binnekort gaan hulle dieselfde soort regering hê as ons in Suid-Afrika, met dié verskil dat hulle doeltreffend verdruk gaan word.

Die hele blanke ras veg om sy oorlewing. Die res van die wêreld begin nou stadig daarso te kom waar blank Suid-Afrika reeds is. Geneties is daar geen verskil tussen die blankes wêreldwyd nie, dus geen bewys dat Europa beter sal vaar as blank Suid-Afrika nie.

Die ANC is te hopeloos om ons doeltreffend te verdruk. Daarom word daar bloot misdadigers of “vryheidsvegters” ingestuur om ons lukraak te vermoor, te verkrag of te beroof. Dis egter ‘n baie primitiewe vorm van verdrukking wat gou-gou opgelos kan word deur tegnologie en beter veiligheidstelsels. Byvoorbeeld bestaan daar reeds stelsels waarmee jy vir ‘n paar rand enigiemand se misdaadrekord aanlyn met behulp van sy ID-nommer kan opkyk. As niemand meer misdadigers in diens neem of naby ons toelaat nie, sal hulle naderhand moet terugkeer na die tuislande toe. Of Zimbabwe toe emigreer.

Ons beveg nie die bobbejaan wat uit die hok gelaat is nie. Hy doen maar net wat ‘n bobbejaan doen. Die werklik gevaarlike een is hy wat hulle uit die hok gelaat het. En hulle is nie dom nie, en het tyd aan hulle kant. Hulle ageer wêreldwyd. Hulle is slimmer, of beter gestel, sluwer en gewetenloser as die meeste blankes.

Swart demografie in ons land het ook myns insiens gestabiliseer, veral weens die Vigsprobleem. Voorheen het die swart bevolking in ons land elke twintig jaar verdubbel, maar tans sukkel dit om verby veertig mijoen te kom. Weliswaar stroom daar steeds onwettige immigrante oor ons grense, maar die plaaslike swartes maak hulle dood en diskrimineer teen hulle. As ek ‘n Nigeriër was, het ek eerder Kanada toe as Suid-Afrika toe gegaan.

Mag wees – maar ons mense kry ook vigs, en ons hou aan krimp. Die dom en kortsigtige gemors van wetenskaplikes werk dag en nag vir ‘n vigsoplossing. Hulle is op pad om die malariaprobleem op te los. Vir ‘n Nobelprys en gepaardgaande eer sal hulle alles doen, selfs teen die natuur werk.

As ons genoeg werk vir ons eie mense kan skep, kan ons selfs weer Europese immigrante – daardie werklose jongmense – hierheen lok en sodoende ‘n beter demografiese balans in die land tussen blank en nie-blank skep, soos dit in die sestigerjare was.

Portugese trek weer Angola toe, noudat hulle nie in Portugal werk kry nie. Maar dis soos die Weskaap-volkstaatprobleem – as dit daarso goed gaan, trek die swartes soos die vlieë agterna. Dit gebeur reeds. Die Karoo as natuurlike hindernis is nie ‘n probleem nie. My bejaarde moeder bly daarso, sy sien dit gebeur. ‘n Afrikaanse polisiekolonel en sy vrou wat tydelik by haar gehuur het, bevestig dit. En oppas om enige blanke uit Europa te vat. Alles is nie goud wat blink nie.

Daar het ‘n aansienlike wanseleksie in die natuur tussen die blankes plaasgevind. Andersom geld ook – ek sal nie elke Afrikaner en Engelsman in Europa wou sien nie. Ek kan verhale skryf van wit Afrikaanse kroeks. Vra vir kolonel Wille l. R – hy wou nie meer deel van die SAW-weermag wees nie, so oud soos ek. Sy Afrikaanse sakevenoot het sy pensioen gesteel, ‘n volgende een, nogal een met ‘n doktorsgraad (sit nou in die tronk), die res, en Willie sit nou en leef op sy seun se genade. Vat die tolhekke en die platinumsnelweg en die Wonderboomlughawe-uitbreidings – ek het siek geword van die klomp slapgat Afrikaners in die noord-ooste. ‘n Klein handjie vol mense het die werk gedoen – die res het geprofiteer. Ook die plaaslike buurtwag wat opgepak het. Die mense was te slapgat. Woon in groot huise teen die berg, ry groot motors. Jy kan nie ‘n oorlog met sulke mense wen nie.

Weerstand lyk anders. Ek lees nou iets oor die Freikorps met verwysing na die boekie “Brennende Ruhr“, deur Karl M. Buschbecker. Dit gaan om die PWV-gebied van Duitsland, die Ruhrgebied, wat na die eerste wêreldoorlog deur die Franse beset is. Duitsland moes sy staal en steenkool aan Frankryk gee as reparasie, terwyl hulle self gesukkel het. Die Duitse arbeider het sy graaf neergelê, geweier om te werk, die bedrywe en myne lamgelê met sitstakings. Bomme geplant, spoorweë opgeblaas. Van die topbestuur tot die eenvoudige werker. Want nie te lank gelede het beide van hulle in WO1 se loopgrawe gele en geveg. Uit hierdie range het persone soos Schlageter gekom. Uit die Swartwoud, waar ek nou bly. Geskiedkundige persone van die Freikorps, wat teen die kommunisme geveg het (Rosa Luxemburg, Karl Liebknecht) wat amper Duitsland oorgevat het. My mense. Ek is ook in die Swartwoud gebore. Vandag se Duitser – nes die Suid-Afrikaner. ‘n Verskil soos die dag van die nag. Hulle voorgeslagte – jy sou nie met hulle gesukkel het nie. Die slapgatte en verraaiers – hulle is geskiet of verwyder.

‘n Luitenant (later generaal geraak) wie se troepe in gevaar is weens T-34 tenks. Die tenks is met sement besmeer, so die kleefmyne (shaped charges) kan nie kleef nie. Hy hardloop langs die tenk, en hou die myn vas, sodat dit nie afgly nie. Die myn ontplof, die tenk is daarmee heen, en so ook die luitenant. Hy doen dit om sy troepe te red, leierskap van heel voor, nie om ‘n held te word nie. Daarvan was daar al te veel. Geen bang haar op die kop nie, mens kan bang raak vir sulke mense. Hy was nie ‘n uitsondering nie, maar een van duisende wat hulle lewens jonk vir hoër ideale gegee het. Die mense se gesindheid was net anders. Gustav Venter – geskiedkundige – hy sou hierdie boekies geniet het.

Ons moenie dié land prysgee nie. Hy is geologies stabiel, strategies uitstekend geleë, met hope sonskyn, natuurskoon, goeie infrastruktuur en steeds met ‘n skatkis van minerale onder die grond.

Dit is waar. Maar die land is mos prysgegee deur die dom en kortsigtige blanke elite. Nou veg die internasionale aasvoëls rondom dít wat oorgebly het. Van die destyds strategiese minerale tydens die koue oorlog kan mens vandag elders kry. Rusland het baie daarvan. Ons goudmyne loop leeg.

Zuma en ‘n paar Zoeloes, of Malema en enkele Pedi’s, kan ons mos nie so bang maak dat ons stert-tussen-die-bene elders heen wil vlug nie? As ons voorouers by Vegkop en Bloedrivier ewe skrikkerig was, was ons mos nie vandag hier nie? En die ou liberale Engelse in Johannesburg en Kaapstad wat aanmekaar “rassisme” skree… is hulle nie eintlik skadeloos nie? Hul polities korrekte gesanik neem vir my so ‘n histeriese huiltoon aan, soos hulpkrete. As enigiemand deur swart geweld verdryf gaan word, gaan dit juis die liberale element wees wat gedink het “demokrasie” gaan vrede en voorspoed bring, maar nou uitvind dat dinge in Afrika glad nie so eenvoudig is nie. Weet dat die wanorde, stakings en betogings wat plek-plek losbars, ons hinder, maar ons vyande nog meer. Mens kan amper praat van: hulle kry hul verdiende loon.

As daar grootskalse geweld soos in Rwanda (of destyds Bromberg in Pole met die Duitsers) uitbreek, sal almal deurloop, nie net die linkses nie. Ons velkleur is ons uniform.

Selfs Telkom begin plek-plek optiese vesel beskikbaar stel. (Ongelukkig het die swernote ons voorstad oorgeslaan, maar nogtans kan ek 40 Megagrepe per sekonde kry, as ek sou wou.) Een van die dae het ons dieselfde internetspoed as enigiemand in Stockholm of München, om en by 100 Megagrepe per sekonde.

Teen watter prys, as jy nie werk het nie, of swak betaalde werk? Ek was by @lantic en Telkom, hulle het my die mure opgedryf. Ek kon maar ‘n uur lank seil per dag, so stadig soos slakkepos, en ‘n week later was my grepe opgebruik. Ek moes vir oproepe betaal wat swartes gedoen het wat ek nie ken nie, dit is op my rekening, Telkom beskuldig my dis ek, ek sê ek het dit nie gebel nie. Die probleem swaai tussen Telkom en @lantic en my, maande lank. En ek moet betaal, ek was half bankrot en werkloos. Ons praat van R600 se rekeninge, en ek was werkloos. Mens was te bang om te seil. Selfs om te bel, want ander mense se nommers verskyn daarop, van swartes wat ek nie geken het nie. Dit was net te duur, en dan die swak diens van Telkom en hulle foutiewe rekeninge.

‘n Meenthuis in ‘n Suid-Afrikaanse veiligheidsbuurt, met ‘n hoëspoedverbinding. Wat meer het jy nodig? Kom ons bóú daardie meenthuise, met Afrikaanse name, veiligheid, optiese vesel en al! Dalk iewers in die Suid-Kaap. Dis baie mooi en Afrikaans daar, en ‘n bietjie weg van die Afrosentriese gedrang in die groot stede.

Wie gaan dit bou? Die bouers is gierig. Die mense is ongedissiplineer, bly in die klein meenthuise soos in groot huise, hulle raas en die hoëtroustelle gaan tekere. In Duitsland slaan mense op mekaar ag. Dít wat in meenthuise intrek, is primitief. Dié wat in duur areas intrek, is ryk. Dis die minderheid blankes.

R. Dressler

Lood se twakpraatjies

Nadat PRAAG onlangs ‘n oud-vlootadmiraal aangehaal het wat beweer dat FW de Klerk direk geïmpliseer word in selfverryking, het “Lood” vinnig opgetree om dié verdoemende uitlatings toe te smeer.

Kennelik wil Media24 nie graag dat selfverryking aan De Klerk verbind word nie, maar slegs aan Zuma wat in vergelyking klaarblyklik nie genoeg gesteel het om verswyg te word nie.

In “Lood se praatjies Die regses se jongste ongelooflike teorie” word die gewone ou gemeenplase oor regses, domheid en dranksug herhaal.

Die regses se jongste ongelooflike teorie:
Uit die aard van Lood se rubriek kom vreemde dinge soms oor die lessenaar. Daaruit blyk dit dat die amper outydse regses nog springlewendig en met ons is – glo dit of nie. Hulle het op ‘n tyd mos gefloreer op samesweringsteorieë waarvan sommige per pos op kassetbande uit die suidelike state van die VSA hier aangekom het. Moontlik het hulle ook al internet of ander metodes om dit te kry – of dit word heel waarskynlik meestal op Vrydagaande se “bring- ‘n-brandewynbottel-en-braai” uitgedink. Die jongste teorie uit daardie kringe gaan juis oor die probleme rondom pres. Jacob Zuma. Dit gaan glo nie oor die goeie teen die slegte of selfverrykers teen die regstaat nie – dit is een groot Amerikaanse komplot. Die Yanks is glo vies oor die regering se noue bande met China en Rusland en wil Zuma daarom uitkry en ‘n meer Westersgesinde president in sy plek laat aanstel. Nou het ons alles gehoor.

PRAAG is nie bewus van die die oud-vlootadmiraal Anthony Howell se regse politieke oortuigings, sy kognitiewe beperkings of sy alkoholverslawing nie, maar eerder verbaas dat Media24 se ywerige joernaliste nie verder ondersoek instel na Howell se opspraakwekkende bewerings waarby miljarde – nie miljoene nie – betrokke is nie.