Cyril Ramaphosa – Bladsy 4

Britse Sosialiste skree Ramaphosa dood

Cyril Ramaphosa, adjunkpresident van die ANC, is verlede week vir ’n “moordenaar” uitgeskel deur Britse Sosialiste by die Universiteit van Witwatersrand.

Ramaphosa het ’n gehoor toegespreek oor die nasionale ontwikkelingsplan (NOP) in Wits se Grootsaal.

“Hoe slaap jy snags? Jy het bloed op jou hande,” het Claire Ceruti gegil. Sy en haar kohorte het het gedans en plakkate rondgeswaai terwyl Ramaphosa gepraat het.

Die sogenaamde “Marikana-ondersteuningsgroep” het plakkate opgehou wat lui: “Moenie toelaat dat politici met moord wegkom nie.”

Ramaphosa is ’n Lonmin-aandeelhouer wat voor die Marikana-slagting in eposse aan die Lonmin-bestuur en die ministers van polisie en minerale bronne die myners as “kwaadwillig” en “misdadig” beskryf het en vir “toepaslike optrede” gevra het.

Sowat 30 mynwerkers en aktiviste het die lesing ontwrig. Ramaphosa het gesê die rede waarom hy nie oor Marikana wil uitbrei nie, is omdat die Farlam-kommissie van ondersoek daarmee gemoeid is.

Ceruti het aanhou skree, waarna veiligheidswagte haar en nog ’n lid van die groep uit die saal begelei het.

Ramaphosa dink Ethiopië is ‘n baken van persvryheid

Baie waarnemers sien in ons adjunk-president ‘n man met die potensiaal om die waardigheid en integriteit van die hoogste amp in die land te herstel.

Die miljardêr Cyril Ramaphosa het ‘n “presidensiële en staatsmanagtige teenwoordigheid” by die meeste van sy openbare optredes sedert die aanvaarding van sy posisie as Zuma se tweede-in-bevel.

Maar sy onlangse toespraak het ongelukkig meer herinner aan die voormalige vakbondleier wat die ANC-onderhandelinge tesame met Roelf Meyer in die aanloop tot die 1994-verkiesing gelei het.

Verlede Vrydag het hy as gasspreker opgetree by die jaarlikse Nat Nakasa-toekenning vir dapper joernalistiek, aangebied deur die Suid-Afrikaanse Nasionale Redakteursforum.

Ramaphosa het die media gevra om positiewe stories oor ‘n Afrika-kontinent wat groei en ontwikkel te vertel, ‘n vasteland wat “begin om sy regmatige plek in die wêreld te neem”.

Bemoedigende woorde. Maar vir Ramaphosa is ‘n massiewe behuisingsontwikkeling in Addis Abeba, Ethiopië, ‘n voorbeeld van die soort van sukses waaroor die media nie berig nie.

Regtig? Ethiopië beskou persvryheid as sinoniem met terrorisme.

Ethiopiese joernaliste leef in vrees want baie word summier tronk toe gestuur as hulle dit durf waag om die regering te kritiseer.

Om Ethiopië te noem as ‘n voorbeeld van Afrika-sukses by ‘n byeenkoms wat hulde bring aan moedige joernalistiek, is op sy beste ‘n klug.

Eskinder Nega, heet een van die joernaliste wat tans in die tronk sit. Daar is ook Salomo Kebede, Wubset Taye, Reyot Alemu, en Yusuf Getachew.

Daar is ander Afrika-lande waar dit effens beter met joernaliste gaan. Hoekom dan Ethiopië uitsonder, ‘n land met ‘n verskriklike menseregterekord?

Hulle regering verstaan steeds nie die basiese reg op vryheid van uitdrukking en assosiasie nie.

Maar miskien meen Ramaphosa dit pas by Nat Nakasa, die eerste swart joernalis van die eertydse giftige Boerehaatkoerant, die Rand Daily Mail.

Nadat Nakasa ‘n beurs ontvang het om by Harvard in die VSA te studeer, wou die destydse wit regering nie ‘n paspoort aan hom uitreik nie aangesien dit duidelik was dat hy onder die invloed van gewetenlose geweldaanstigters verkeer.

Hy het besluit om onwettig na die VSA te reis, maar daar tot sy skok ontdek dat wit Amerikaners nie veel van swartes hou nie. Hy wou glo graag terugkeer na ‘n vriendeliker Apartheid-Suid-Afrika.

Hy het daarna na bewering selfmoord gepleeg weens akute depressie deur uit ‘n hoë gebou in New York te spring.

Daar is egter diegene wat spekuleer dat hy gestamp is omdat hy van die ideologiese projek afgedwaal het.

Gemengde reaksie op nuwe kabinet

Zuma en sy nuwe adjunk-president Cyril Ramaphosa, links

President Jacob Zuma sê die regering se doelwit om proporsionele verteenwoordiging van vroue in die Kabinet te bevorder is byna bereik.

Zuma het Sondagaand die nuwe Kabinet by die kantore van die Regeringkommunikasie en Inligtingstelsel in Pretoria bekendgemaak.

Die president het gesê dat hy 20 mans en 15 vroue as Ministers aangewys het, en 20 mans en 16 vroue as adjunkministers.

Susan Shabangu gaan ‘n nuwe Vrouedepartement binne die Presidensie lei. Shabangu is uitgeskuif van minerale hulpbronne om die nuwe ministerie te lei.

Sake-eenheid Suid-Afrika, Busa, het aanstellings in die nuwe kabinet verwelkom. Die organisasie het veral die aanstelling van Cyril Ramaphosa as adjunkpresident geprys.

Busa het ‘n beroep op Ramaphosa gedoen om implementering van die Nasionale Ontwikkelingsplan te lei.

Busa is nietemin teleurgesteld oor die verskuiwing van Pravin Gordan maar meen sy aanstelling as minister van Samewerkende Regering is noodsaaklik vir die bestuur van munisipaliteite waar dienslewering sukkel.

Die Sake-eenheid het die aanstelling van Nhlanhla Nene as minister van Finansies verwelkom en gesê hy het homself reeds as bekwaam bewys.

Die organisasie het ook hul kommer oor die skeiding van Ekonomiese Ontwikkeling en Handel en Nywerheid uitgespreek, en sê die twee ministeries kan tot verdere gebrekkige koördinering lei.

Daar was gemengde reaksie by opposisieleiers oor president Zuma se nuwe kabinet. Volgens die DA leier, Helen Zille, is die nuwe kabinet te groot en lomp om goeie regering te waarborg.

Die EFF-leier Julius Malema het die samestelling van die nuwe kabinet as die begin van ‘n ramp vir die volgende vyf jaar bestempel.

Malema sê die president beloon steeds lojaliteit, selfs al het sy ondersteuners nie die vermoë om die werk te doen nie.

Terwyl ‘n paar nuwe gesigte bygekom het, is ander ministers ook uitgelaat.

Pieter Mulder, leier van die VF+, is sy pos as adjunk-minister van landbou in die nuwe kabinet kwyt. Hy het die ANC gekritiseer oor die aanstelling van SAKP-lede in die kabinet.

Zuma het van sy groot ondersteuners beloon. Fikile Mbalula, Aaron Motsoaledi, Ebrahim Patel, Thulas Nxesi, Angie Motshekga en Blade Nzimande is van die ministers wat hulle portefeuljes behou het.

Die president het nogtans gepoog om die publiek se vertroue in sy leierskap te herstel deur omstrede ministers te verwyder. Paul Mashatile en Lulu Xingwana is uitgelaat.

Die voormalige minister van Polisie, Nathi Mthethwa is geskuif na die ministerie van Kuns en Kultuur. Mthethwa is omstrede weens die geweld by Marikana en die veiligheidsopgraderings by die president se privaatwoning op Nkandla.

Die leier van die UDM, Bantu Holomisa, het Zuma geloof vir die veranderinge wat hy aan die Veiligheidsgroepering in die Kabinet gemaak het, en dat hy kontinuïteit behou het in die ministerie van Verdediging. Hy het egter gesê dat die kabinet steeds te groot is.

Malema uit saal gejaag deur skare in Durban

Die leier van die EFF, Julius Malema het Donderdag aan eie bas ervaar hoe dit voel om uitgejou te word. Voorheen was hyself die uitjouer.

Malema moes by die Howard Kollege-kampus praat as deel van sy eerste stemwerwingsbesoek aan die provinsie in aanloop tot die verkiesing.

Dit is egter die tweede keer dat die Ekonomiese Vryheidsvegters ‘n kil ontvangs in die provinsie kry.

Met Malema se besoek aan President Jacob Zuma se dorpie Nxamalala in Januarie is moes die polisie ingryp toe ANC-ondersteuners gebots het met Malema se volgelinge.

Die EFF-leier moes noodgedwonge ‘n lesingsaal by die universiteit van KwaZulu-Natal in Durban Donderdag self verlaat toe ANC-ondersteuners sy toespraak ontwrig het.

‘n Woedende Malema het buite gewag in ‘n wit Mercedes-Benz. Sy duur smaak word glo gefinansier deur ‘n Nigeriese weldoener.

Die polisie en personeellede het tevergeefs ingegryp om die situasie te kalmeer, en Malema moes noodgedwonge sy ondersteuners buite die saal toespreek.

Die polisie en die EFF-beamptes het ‘n menslike muur om Malema gevorm om verdere ontwrigting te voorkom.

Malema het ‘n man met ‘n ANC-T-hemp opgemerk en herhaaldelik vingerwysend vir hom geskree “Voertsek!”

Malema het aan die skare gesê dat sommige van die oproeriges deur die ANC gehuur is en moontlik nie eens aan die universiteit verbonde is nie.

Malema het die ANC-ondersteuners afgemaak as “Zuma se beeste wat van uit die duur kraal ontsnap het” en het gesê hulle ontwrig sy byeenkoms want hulle was bang vir die EFF .

Hy het bygevoeg dat Cyril Ramaphosa, die ANC se adjunk-president erger as Zuma is want hy het R18 miljoen vir ‘n buffel betaal.

Malema het kritiek op die Nasionale Studente Finansiële Hulpskema gelewer, en gesê studente moet dit verwerp want dit skep groot skuld vir hulle.

Hy sê die EFF sal die land se minerale hulpbronne nasionaliseer om gratis onderrig te befonds.

Hy het ook gevra vir rasseverdraagsaamheid. “Wit mense is ons vriende. […] Ons beleid is om nie wit mense uit te dryf uit die land nie.”

Malema is daarna na die landelike Tafelkop buite Pinetown, waar ANC-ondersteuners hom ook ingewag en beledig het.

Hy het gesê die ontwrigting in KwaZulu-Natal sal by die polisie en die Onafhanklike Verkiesingskommissie gerapporteer word.

Ramaphosa adjunkpresident as ANC wen

Cyril Ramaphosa sal Suid-Afrika se adjunk-president wees na die verkiesing as die ANC wen en sal getaak word met die bestuur van Afrika se grootste ekonomie .

Die regering beplan om die Nasionale Ontwikkelingsplan ten uitvoere te bring.

President Jacob Zuma sal Ramaphosa, 61, in beheer plaas van die Nasionale Ontwikkelingsplan wat hy help opstel het.

Die plan sal blykbaar 11 miljoen nuwe werkgeleenthede skep teen 2030, met minder beperkings op sakebedrywighede en die uitbreiding van die spoorweë en hawens om uitvoere te verhoog .

In 1982 Ramaphosa was die mede-stigter van die National Union of Mineworkers, Suid-Afrika se grootste vakbond en lid van die vakbond Cosatu .

Hy het die onderhandelingspan van die African National Congress teen die ou Nasionale Party-regering gelei.

Hy homself toegewy aan sy sakebedrywighede nadat Thabo Mbeki die pos as adjunk-president onder Mandela ingepalm het.

Die ANC het in Desember 2012 Ramaphosa as sy adjunk leier verkies nadat Jacob Zuma se leiding vir ‘n tweede termyn van vyf jaar goedgekeur is.

Wildbedryf boer vooruit

‘n Belegging in wildboerdery kan dié van eiendom en die Johannesburgse aandele-indeks oortref, sê wildboere.

Wildboerdery sal na verwagting in die nabye toekoms die plaaslike boerderybedryf oorheers.

‘n Ekonoom in die wildbedryf, Flippie Cloete, het by ‘n boerdedag op Klippan naby Mahikeng in Noordwes uitgewei oor die ekonomiese lewensvatbaarheid van dié soort boerdery.

Cloete sê met die prys van ‘n buffel wat op meer as R20 miljoen geraam word, dui die stygende wildpryse op groei in die wildbedryf.

Die jaarlikse omset het gegroei van R62 miljoen tot R864 miljoen oor die afgelope tien jaar, soos gemeet deur Vleissentraal se veilings, en daar is nog baie potensiaal het ontleders vroeër gesê.

Wiaan van der Linde, eienaar van Winterhoek, ‘n wildplaas buite Kimberley en Wildbedryf Suid-Afrika (WRSA) se direkteur, sê wildboerdery gee ‘n hoër opbrengs per hektaar as enige ander boerdery-aktiwiteit.

“Die meeste mense plaas in elk geval tussen 20-30% van hul beleggingsportefeuljes in riskante beleggings. Hulle kan ‘n opbrengs van 28-42% konserwatief gesproke verwag,” verduidelik hy.

Hoër kapitale belegging is nodig met al die seldsame wildsoorte, soos buffels, renosters, swart rooibokke, swartwitpense en Livingstone-elande.

Dit skep geleenthede vir beleggers wat nie boere is nie, mense soos Cyril Ramaphosa en Johann Rupert. “Die nuwe soort belegger sal ook sien dat ons die huidige hoë vlakke van opbrengs handhaaf,” sê Van der Linde .

Die grootste deel van die inkomste oor die afgelope tien jaar was uit skaars diersoorte ( R788 miljoen) , maar na verwagting sal die prys van koedoes, byvoorbeeld eksponensieel groei.

Eers is daar R7 000 vir ‘n koedoebul betaal, maar nou haal hulle tot R800 000. Dit gaan alles oor die lengte van die horings.

In 2012 het buffels die hoogste gemiddelde prys van enige dier gehaal met meer as R800 000 gemiddeld en 37% van die bedryf se omset.

Dieselfde dier het gemiddeld R610 550 in 2011 en R424 050 in 2010 gekos.

Die gemiddelde prys is egter steeds heelwat minder as die R40 miljoen wat Johann Rupert vir ‘n Kaapse buffelbul uitgehaal het.

‘Polisie het nie namens Lonmin by Marikana opgetree nie’

Brigadier Adrian Calitz, het ontken dat die polisie-operasie by op 16 Augustus 2012 te Marikana daarop gemik was om die staking deur Lonmin-mynwerkers te beëindig.

Calitz was die polisie se operasionele bevelvoerder tydens die gebeure naby Rustenburg toe twee twistende vakbonde, Amcu en NUM, mekaar die stryd aangesê het.

Die eerste voorvalle van geweld is aangemeld op 11 Augustus 2012 toe NUM-leiers op hul eie NUM-lede wat wou staak, geskiet het. Hulle wou waarskynlik verhoed dat lede oorloop na hul mededinger Amcu.

Die geweld wat daarna losgebars het, het die daaropvolgende drie dae gelei tot die dood van agt mense, waaronder stakers, polisielede en sekuriteitspersoneel by die myn.

Tydens kruisondervraging deur advokaat Dali Mpofu, ‘n lid van Julius Malema se Ekonomiese Vryheidsvegters (EFF), het Calitz gesê die polisie se enigste doelwit was om openbare orde te handhaaf.

Mpofu is die regsverteenwoordiger van die families van mynwerkers wat in die voorval dood is. Hy verteenwoordig nie die polisielede of sekuriteitspersoneel wat tydens die oproer vermoor is nie.

Mpofu het vroeër aan die kommissie gesê dat daar bewyse is dat die polisie inligting oor die bewegings van die mynwerkers van Lonmin se bestuur en veiligheidspersoneel ontvang het.

Volgens Mpofu het dit die vermoede laat ontstaan dat die polisie met Lonmin saamgewerk het om die staking te beëindig, en nie onafhanklik opgetree het nie.

Die ANC se adjunk-president Cyril Ramaphosa se oproep vir “meegaande optrede” en die weermag se betrokkenheid in die Lonmin-staking was ‘n “eufemisme vir dodelike geweld”, het Mpofu vroeër gesê.

Hy het Ramaphosa se rol belig tydens kruisondervraging van die Nasionale Unie van Mynwerkers (NUM) se president Senzeni Zokwana voor die Marikana-kommissie van ondersoek.

Die dood van 44 mense tydens ‘n onbeskermde staking deur rotsbooroperateurs in diens van Lonmin, word deur sommige ontleders voor die deur van Ramaphosa gelê, aangesien sy maatskappy Shanduka 18% van Lonmin besit.

Mpofu het verwys na ‘n ketting van e-posse waarin Ramaphosa die ontplooiing van die weermag en die polisie vir “meegaande optrede” wat geneem moet word, aanbeveel om die staking te beëindig.

‘Stem of die Boere is terug!’

Cyril is deesdae bang vir sy ou vriend Roelf (links)

Die ANC se adjunk-president Cyril Ramaphosa het Limpopo se inwoners gewaarsku om te stem of anders sal die “Boere” terug aan bewind kom.

“As jy nie stem nie sal die Boere weer kom om ons te beheer,” het Ramaphosa glo gesê in Seshego .

The Star het Maandag berig dat hy gepraat het met ‘n ontevrede inwoner Johanna Phala, 49, wat sê sy gaan nie te stem in volgende jaar se verkiesings nie, want die ANC het haar teleurgestel.

Die werklose enkelma van drie blameer die hoë werkloosheidsyfer op die ANC en het gesê sy hoop die party verloor.

Ramaphosa het haar gevra om haar woede teenoor die ANC-regering te heroorweeg.

Hy was in Seshego, tuisdorp van die EFF-leier Julius Malema.

“As alle Suid-Afrikaners nie stem nie, sal ons agteruitgaan. Die Boere sal terugkom om ons te beheer.”

Vroeër het ‘n studie bevind dat 46% van die jeug van alle rasse glo dat die DA apartheid sal terugbring as hulle aanstaande jaar se verkiesing wen.

Ramaphosa wil onderwysers keur

Cyril probeer die Westerse roete... — Cyril probeer die Westerse roete…

Cyril Ramaphosa, adjunkpresident van die ANC, meen bevoegtheidstoetse vir onderwysers moet opnuut ingestel word.

Ramaphosa het gesê onderwys sal slegs verbeter indien onderwysers die omstrede toetse doen, het City Press op sy webwerf berig.

“Almal moet hulself meet teen diegene wat beter is, en die enigste manier hoe jy dit kan doen, is om jouself oop te stel vir evaluering met die doel om jouself te verbeter.

Ramaphosa het gesê onderwysers is swak opgelei weens die nalatenskap van apartheid.

“Ons blameer dikwels die onderwysers, maar dit is eintlik nie hulle skuld dat hul bevoegtheid so swak is nie.

Die onderwysvakbond Sadou se hoofsekretaris, Mugwena Maluleke, het gesê ‘n breër hersiening is nodig om problem in die onderwysstelsel die hoof te bied.

Hy het gesê onderwysers bied dikwels vakke aan waarvoor hulle nie opgelei is nie, en sal dus nie goed presteer in bevoegtheidstoetse nie.

“‘n Vaardigheidsoudit sal kyk na watter vaardighede beskikbaar is en waar en hoe dit doeltreffend gebruik kan word. Dit sal swakhede uitwys wat verbeter kan word.” – Sapa

Die oorlog is nog lank nie verby nie

deur Dan Roodt

[followbutton username=’danroodt’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Hou van Dan Roodt se Facebookblad

So pas het ek twee YouTube-video’s gekyk. Die eerste is ‘n musiekvideo van Bok van Blerk wat omtrent ewe patrioties as die De la Rey-video is, Die Kaplyn.

Die titel van die tweede video, veel langer, het by my taamlik verwagting geskep: Betrayed. Ek het gehoop dat dit oplaas vir mense perspektief sou gee oor die grensoorlog en veral dan die verraad wat FW de Klerk en Roelf Meyer teen die soldate gepleeg het. In die laaste paar minute is daar wel sprake van ‘n soort misnoeë met die oorgawe aan… nie net die ANC nie, maar ook SWAPO. Dog werklike ontleding, begrip, bestekopname? Nee, daarvan was daar min sprake. Maar kyk dit gerus, al is dit net om te besef aan watter gevaar ons troepe destyds blootgestel was, ter wille van hartelose politici wat net planloos voortgeploeter het.

Weliswaar het Rusland intussen verander en bedreig ons nie meer soos in die dae van die Angolese oorlog nie, maar al ons ander vyande is nog steeds op hul pos, met sommige sterker en aggressiewer as ooit. ‘n Afgetrede kolonel in die weermag is lief om te sê: “Die oorlog is nog steeds aan die gang. Die kaplyn het net van die grens tussen Angola en Namibië na rondom jou bed verskuif .”

Dis humor, maar wrang. Hoeveel van ons mense word nie deesdae op hul plase, in hul huise en selfs in hul slaapkamers aangeval en doodgemaak nie? Daarom steek daar ‘n groot stuk waarheid in sy stelling. Soos ek al voorheen gesê het, heers daar tans ‘n konflik in Suid-Afrika wat die Pentagon se definisie van lae-intensiteitsoorlog volmaak pas:

… a political-military confrontation between contending states or groups below conventional war and above the routine, peaceful competition among states. It frequently involves protracted struggles of competing principles and ideologies. Low-intensity conflict ranges from subversion to the use of the armed forces. It is waged by a combination of means, employing political, economic, informational, and military instruments. Low-intensity conflicts are often localized, generally in the Third World, but contain regional and global security implications.

Kom ons kyk kortliks hoe hierdie definisie van lae-intensiteitskonflik by die huidige Suid-Afrika pas. Dit druis teen my literêre beginsels in, maar kom ons nommer aspekte van die huidige konflik.

Toegegee, ons word nie letterlik deur ‘n ander staat vanuit die lug met bomme bestook nie, maar vir seker is daar “groepe” in hierdie land wat kwalik hul vyandigheid jeens ons bedek. Luidens bogaande definisie, is hul vyandigheid benede konvensionele oorlog maar bokant roetine-mededinging.
Dit ly geen twyfel dat daar by ons ‘n uitgerekte stryd tussen mededingende beginsels en ideologieë heers nie. Die soort aangepaste kommunisme wat die ANC en SAKP tans aanhang, staan in stryd met die Afrikaner se ekonomiese konserwatisme en Christelikheid.
Ondermyning en die gebruik van gewapende magte. Is plaasmoordenaars wat dikwels in groepe van vier of vyf ons mense aanval, “gewapende magte” of nie? Wie lei hulle op? Wie verskaf aan hulle wapens, waaronder ook outomatiese wapens? Dit is alles tergende vrae wat niemand nog na behore beantwoord het nie. Ondermyning is ‘n wye begrip, maar as ons sien hoe ons deur staats- en privaatagente gedurig gemanipuleer word, hoe daar van buite af konstant onmin en verdeeldheid tussen Afrikaners – selfs op sosiale media – gesaai word, dan is dit tog helder dat ons deur vyandelike groepe ondermyn word?
Kombinasie van gevegsmiddele, waaronder politieke, ekonomiese, inligtings- en militêre instrumente. ‘n Mens sou dink, noudat die ANC en die SA Kommunisteparty totale beheer oor die staat, die SAUK en groot dele van die ekonomie uitoefen, sou hulle “tevrede” wees. Inteendeel, die propaganda- en inligtingsoorlog teen Afrikaners was nog nooit so intens soos tans nie. Daar word ook van politiek en wetgewing gebruikgemaak om ons meedoënloos af te takel. Lyk my die einddoelwit is om die laaste Afrikaner in ‘n plakkerskamp te kry, landuit te verdryf of, les bes, dood te maak.

Na bewering het die Duitse regering en die Nazi-party in ‘n kasteel buite Berlyn byeengekom om die “eindoplossing” teen die Jode te bespreek en in werking te stel. Daar is ‘n dokument wat as die Wannsee-protokol bekendstaan en wat die notule van dié vergadering bevat. Ek weet nie waar en wanneer die Afrikaner se vyande, sowel in ons land as daarbuite, bymekaargekom het om hul eie Wannsee-vergadering te hou nie. Dalk was dit in ‘n luuksehotel in die buiteland of miskien was dit ‘n geheime kabinetsvergadering waar Pieter Mulder toevallig nie teenwoordig was nie. Maar dat ons vyande planmatig te werk gaan, is helder.

Vandaar dus hierdie lae-intensiteitskonflik wat dag na dag, maand na maand, jaar na jaar, teen ons woed. Elke moontlike vastrapplekkie – ek praat nie eens van magsbasis nie, want dit het ons lank nie meer nie – waaroor die Afrikaner beskik, moet stelselmatig onder hom weggekalwe word. Sy grond, sy universiteite, sy maatskappye, sy skole, sy kerke, selfs sy effens groter kultuurverenigings soos die ATKV. Maar ook: die wese van sy identiteit en sin vir wie hy is.

Verby is die dae van “versoening”, wat in elk geval ‘n slenter was om ons, naïef, vredeliewend en goedgelowig soos ons is, gerus te stel. Terwyl die weermag, polisie en inligtingsdienste stelselmatig “getransformeer” word. En noudat feitlik alle magsinstrumente in die hande van die vyand is, word daar tande gewys…

Die Verenigde Nasies praat van identiteitsoorlog om konflikte soos dié tussen die Israeli’s en die Palestyne of tussen die Toetsi’s en Hoetoes van Rwanda te omskryf. Wat anders is hier by ons aan die gang as ‘n identiteitsoorlog?

Soms wil dit vir my voorkom asof ons al 200 jaar lank in dié oorlog betrokke is, of selfs 400 jaar as ons die vroeë oorloë tussen Engeland en Nederland hierby inreken. Immers is die oudste gebou in ons land, die Kasteel, deur Jan van Riebeeck en daaropvolgende goewerneurs opgerig om ons teen Engelse skepe te beskerm! Die oorloë teen die Xhosas in die laat aqtiende en negentiende eeue het ‘n honderd jaar geduur, van 1779 tot 1879. Gedurende daardie oorlog het die Fingo-stam aan die kant van die blankes teen die amaXhosa geveg. Hulle het uiteindelik die Ciskei as tuisland ontvang. Die laaste leier van die Ciskei, Oupa Gqozo, het sy matriek in Afrikaans afgelê.

Wat was die eerste ding wat Ronnie Kasrils gedoen het toe hy weer terug in die land is? Hy het na die Ciskei toe opgeruk om van Oupa Gdozo ontslae te raak en sodoende ‘n moontlike swart bondgenoot van die destydse Afrikanerregering te neutraliseer.

Met leiers soos FW de Klerk en Roelf Meyer was dit natuurlik nie nodig om enigiemand te neutraliseer nie. Hulle het sommer vanself besluit dat volslae oorgawe beter as enige verdere bakleiery gaan wees en sodoende ‘n streep deur 400 jaar se geskiedenis getrek. Oor die afgelope tien jaar en meer het elke denkende Afrikaner wat daar nog oor is hom of haar al teen die groteske verraad van 1994 uitgespreek.

Ons vyande sien dit egter glad nie as verraad nie. Hulle sien dit as hul logiese oorwinning oor ons. Trouens, ek hoor elke dag mense op Twitter en elders wat sê dat ons “dankbaar moet wees dat ons nie almal doodgemaak is nie”. Ons moet bly wees ons lewe nog, want die magtige ANC-SAKP-COSATU-alliansie het ons militêr, sielkundig en ideologies verslaan.

Die meeste Afrikaners beskou dit egter as verraad, dat daar onder voorwendsel van “onderhandeling” eintlik oorgawe plaasgevind het. Ons vyande het soveel minagting vir ons vermoëns dat hulle die oorgawe as onvermydelik en vooraf bestem sien. Waarskynlik is die waarheid iewers tussenin: nóg verraad, nóg neerlaag kan die komplekse wyse waarop ons onderwerp is, verklaar.

Want, synde ‘n lae-intensiteitskonflik (LIK), het die oorlog soveel fasette. In weerwil van sy enorme middele, waaronder die ambassades, inligtingsdienste, die SAUK, simpatieke mediagroepe, ens., het die ou regering die propaganda-oorlog loshande verloor. ‘n Mens hoef nie ‘n briljante veggeneraal te wees om dit te weet nie: as jou troepe geestelik, ideologies of met propaganda oorwin word, is hulle verslaan.

Die Chinese wysgeer Soen Tsoe het gesê:

Want om ‘n honderd oowinnings in ‘n honderd veldslae te behaal, is nie die toppunt van vaardigheid nie. Om die vyand te onderwerp sonder om te veg, is die toppunt van vaardigheid.

Is dit nie wat Joe Slovo, Ronny Kasrils en hul paar swart luitenante soos Mandela of Cyril Ramaphosa reggekry het nie? Om ons te onderwerp sonder om te veg?

Dis nie so sleg om te verloor nie. Duitsland het twee wêreldoorloë verloor en verteenwoordig vandag die grootste ekonomie in Europa. Wat dié land op die slagveld verloor het, het hy deur harde werk in vredestyd weer ingepalm.

Die Afrikaner sal moet besef dat sy stryd nog lank nie verby is nie. De Klerk en die vorige NP-regering het met menselewens gespeel. Hulle het ons Afrikanerseuns gestuur om op die slagveld te sterf sodat hulle “bietjie tyd kon koop voor hulle oorgee”. Waarom dan hoegenaamd weerstand bied? vra ek.

Oor die afgelope twintig jaar het jaarliks veel meer Afrikaners in hierdie oorlog – ons gewelddadige “vrede” – gesterf as wat alstesaam in byna dertig jaar van grensoorlog omgekom het. Om nie te praat van al die ander verliese wat ons aanhou om op soveel gebiede te ly nie.

Iewers sal ons die streep moet trek. Al is dit in die kombuis. Sodat ons en ons geliefdes nie meer in ons beddens hoef te sterf nie.

Die oomblik wat ons besluit het dat ons wel in die land wil oorbly, dat ons wel wil oorleef, is daar ‘n duisend en een dinge wat ons kan begin doen om te hergroepeer en weerstand te bied.

Pallo Jordan van die ANC het ‘n dekade of wat gelede smalend gesê dat die ANC maar kan maak wat hy wil, want “by die vyand is die wil om weerstand te bied eenvoudig nie teenwoordig nie”.

Dit mag waar wees, dat ons ons wil om weerstand te bied, verloor het. Dit maak my trouens mismoedig as ek altyd net argumente hoor oor hoe ons “alles moet aanvaar, want danksy De Klerk se oorgawe is daar niks aan te doen nie”.

Dog plek-plek is daar nog rebelle onder die Afrikaners. Ons is nog in staat om te rebelleer.

En soos ons grootste Afrikanerdigter, N.P. van Wyk Louw, gesê het:

Opstand in ‘n volk is net so noodsaaklik soos getrouheid. Dit is nie eens gevaarlik as rebellie misluk nie. Wat wel gevaarlik is, is dat ‘n hele geslag verby sal gaan sonder protes.

[followbutton username=’danroodt’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Hou van Dan Roodt se Facebookblad

Jeugliga agter Ramaphosa vir president

Die ANC-jeugliga het sy steun aan Cyril Ramaphosa, adjunkpresident van die ANC, toegesê om Suid-Afrika se volgende president te word.

“Dit is die regte ding om te doen. Dit is die enigste manier waarop die ANC sy interne demokratiese prosesse kan uitbou,” het Mzwandile Masina, sameroeper van die liga se nasionale taakspan (NTT), aan die Sowetan gesê.

Ramaphosa is in Desember by die regerende party se nasionale verkiesingskonferensie in Mangaung tot adjunkpresident verkies en het oorgeneem by Kgalema Motlanthe, wat steeds die adjunkpresident van die land is.

Die jeugliga wil sien dat Ramaphosa ná volgende jaar se algemene verkiesing die leisels by Motlanthe oorneem. – Sapa