afrikaans – Bladsy 30

Die omskop van ‘n holgevrete Afrikaans

Afrikaans se grootste bedreiging kom van binne, meen prof. Hans du Plessis, direkteur van die ATKV se skryfskool in Potchefstroom.

Du Plessis ontken nie die bedreiging vanuit die geledere van die regering en ANC nie, maar meen dit is veel makliker om ‘n boomstomp om te skop wat van binne holgevreet is.

Hy gebruik die voorbeeld om in die ooste van Pretoria ‘n kleuterskool vir jou Afrikaanse kind te vind. Oral word verduidelik dit is veeltalig of dubbeltalig Engels, want oor ‘n paar jaar sal die kind nie meer in Afrikaans kan skoolgaan of werk nie.

Terwyl Afrikaanse musiek en literatuur blom – al laat die taalgebruik taalpuriste se bloed yskoud word, word die Indrafkafee op die platteland die Fast Food Cafe en die Altefraai-salon die Angie’s Beauty Parlour .

Du Plessis wys op die voorliefde wat Afrikaners so met elke eeuwending vir Engels ontwikkel, en meen dit geld nou weer.

Die spook, as’t ware, van Langenhoven se Wênderbaails loop weer.

Die internet word behoorlik oorstroom deur Afrikaans, maar daar skerm webmeesters wat omgee vir die vale: Gebruik tog ‘n goeie Afrikaanse speltoetser. Want dit wat opgedis word mag die mooiste klanke voortbring, maar die spelling doen die taal oneer aan. Kennis oor wat los, en wat vas geskryf moet word, het skynbaar heeltemal verdwyn.

Na maande se beplanning het ‘n Afrikaanse woongebied in Bloemfontein se inwoners hul GPF-borde gekry. Een van die ontvangers is ‘n dosent in Afrikaans, met die gevolg dat die borde eers teruggetrek moes word om die ergste spelfoute reg te maak. Die woorde wat vas moet wees, en wat los geskryf is, is egter net so gelaat omdat die herstelkoste te groot sal wees.

Dit mag wees dat ‘n gekibbel oor hoe die taal gebruik word terwyl die stryd om amptelike oorlewing en behoud as taal van hoër onderwys nog woed, die selfde soort luukse is as ‘n ter dood veroordeelde wat kibbel oor die kleur skoene wat hy met sy teregstelling gaan dra.

Ma’ check my mooi, my China, dis lekka groovy om dit in A-one Afrikaans te spin, ek sê.

Of moet miesies Wênderbail se vermaning aan die kinders wat in die agterplaas bietjie meer op die lot van Afrikaans toegepas word?: “ Children, come out of de after yard. You will tramp in de hounde strount!” Of in Afrikaans: Moenie met die skoonste taal op Avbob se stoep speel nie.

Ondersteuning vir Afrikaans by Standard Bank gevra

Beste vriende,

Ek vra jul ondersteuning in my voortslepende stryd teen Standard Bank om hul Afrikaanse kliënte se taalregte te handhaaf. Die bank is al geruime tyd besig om Afrikaans stelselmatig uit te wis. Al die brosjures in Standard Bank se tak op Montagu is net in Engels, waar dit voorheen tweetalig was. Al die plakkate teen die mure en die inligtingstekens is nou ook in Engels. Twee-derdes van die mense in Montagu en omgewing is Afrikaans.

Een stem wat protes aanteken, word maklik van die tafel gevee. As ‘n klomp mense beswaar aanteken, kan Standard Bank dalk begin kennis neem.

Die nuutste belediging is die onderstaande eentalige “self service banking newsletter”. Ek het die nuusbrief aan hulle teruggestuur met die versoek om in my voorkeurtaal diens te ontvang. Sien my brief hieronder.

As elkeen van julle ‘n e-pos aan die adres hieronder (Information@standardbank.co.za) kan stuur en namens jouself of jou organisasie protes aanteken teen hierdie eentalig Engelse nuusbrief, en elkeen van julle net een ander mens kan motiveer om dieselfde te doen, kan Standard Bank dalk besef hy kan geld verloor as hy voortgaan om Engels in sy Afrikaanssprekende kliënte se keel af te dwing.

Stuur asb. ‘n afskrif van jul briewe aan my en vra ook ander om afskrifte aan my te stuur. As geen reaksie van Standard Bank se “konsultante” (almal net Engels) ontvang word nie, kan ek al die briewe na ‘n hoër gesag aanstuur.

Baie dankie vir julle samewerking in die belang van Afrikaans.

feathered frenzy

Taalregte en groepregte

Tydens die GRA-herdenking is verskeie uiteenlopende menings oor Afrikaans gelig. Die Kovsie-rektor, prof. Jonathan Jansen, meen die stand van Afrikaans is baie goed, terwyl nog ‘n akademikus, prof. Wannie Carstens, voorsitter van die Afrikaanse Taalraad, meen die debat het teen Afrikaans gedraai, en spesifiek ten opsigte van Maties.

Kan al twee reg wees?

Die oud-politikus, ds. Cassie Aucamp, het terwyl hy in die parlement was gereeld daarop gewys dat die Kommissie vir die Bevordering en Beskerming van die regte van Taal-, Godsdiens- en Kultuurgemeenskappe meer regte as net taal-, godsdiens- en kultuurregte impliseer. Argumente dat dié kommissie dan met Pansat, wat na taalregte kyk, sou oorvleuel is dus nie heeltemal reg nie.

Regeringswoordvoerders maak egter gereeld uitsprake wat daarop dui dat hul vertolking daarop neerkom dat hierdie gemeenskappe as sodanig net taal-, godsdiens-, en kultuurregte kan geniet.

Maar is groepregte werklik so beperk?

Ter wille van politieke korrektheid word die term minderheidsregte ingespan. Minderheidsregte het volkeregtelik baie wye neerslag, ook staatkundig. Maar eerstens is dit nodig om te kyk na hoe minderheidsregte in die Suid-Afrikaanse grondwet ondervang word.

Ter aanvang, maak die opstellers van die grondwet en onderhandelaars soos Roelf Meyer dit duidelik dat geoordeel is kollektiewe regte sou ten beste ondervang word deur te fokus op individuele regte. Dit is duidelik dat sensitiwiteit oor apartheid ruim daartoe bygedra het daartoe dat die fokus eerder op die regte van die individu val, as op die groep waarbinne die individu sy individuele regte kan opeis en uitdruk. Dit is fundamenteel ‘n liberale benadering, in teenstelling met bv die Christelike Volkseie en Christen-demokrasie, soos byvoorbeeld deur die Duitse Christen-Demokratiese Unie onderskryf word.

Die onderskeid word miskien ten beste weerspieël in die benaming van die Suid-Afrikaanse Menseregtekommissie, teenoor die naam van die Afrikakommissie vir Mense- en Volksregte, soms ook die Kommissie vir Mense- en Groepregte genoem. Ook die statuut of handves van die Afrikakommissie maak ruim voorsiening vir groepregte naas individuele regte.

Artikel 235 van die Grondwet maak wel vir selfbeskikking voorsiening van groepe wat op grond van taal of kultuur ‘n kollektief vorm. Dié artikel maak nie vir volkome staatkundige afskeiding voorsiening nie, hoewel die Volkereg onder sekere omstandighede daarvoor voorsiening maak, en ook onlangs in die Kosovo-saak deur die Internasionale Geregshof bevestig is. Ingevolge die Europese Unie se handves het volke soos die Baske en Kataloniërs selfbeskikking gekry.

Om na ‘n alledaagse voorbeeld te verwys, dui hoe ineengestrengel taalregte en die regte van taalgemeenskappe kan wees. Is die reg om tot op tersiêre vlak onderrig in Afrikaans te ontvang, ‘n blote taalreg, of die reg van die Afrikaanse gemeenskap? Die verskil raak egter meer duidelik as die Afrikaanse gemeenskap die reg sou verwerf dat hulle deur ‘n statutêre liggaam self die beheer en bestuur van Afrikaanse skole kon opneem, en dat daardie deel wat Afrikaanssprekendes deur belasting vir onderwys opdok, spesifiek aangewend word vir die skole en universiteite onder dié Afrikaanse statutêre liggaam se beheer.

Hierdeur word beweeg in die rigting van korporatiewe selfbeskikking of selfs federalisme, wat van die meer bekende geografiese voorbeelde verskil. Die Maori-kongres, of parlement, is moontlik die bekendste voorbeeld.

Om te verwys na hoe goed dit met Afrikaans gaan in terme van boeke wat die lug sien, kultuurkonserte en so meer, sonder om te kyk na die statutêre begronding waarin die regte, insluitend taalregte uitgedruk word, is volstruispolitiek.

Die kort antwoord is dalk dat Afrikaans wel presteer, ongeag, nie danksy die statutêre omgewing nie.

decorations Фильчаков Харьков

Taaltoestand aan die Oosgrens voor die trek

Piet Retief se Engels was nie goed nie. Ill: Arthur. Was die regering se taalmaatreëls ‘n oorweging vir die trek? Blykbaar nie. C.F.J.Muller beskryf in Die oorsprong van die Groot Trek die taaltoestand in die grensdistrikte en -dorpe vóór die trek. Op die platteland het al hoe meer Setlaars Afrikaans begin leer (behalwe in die Setlaarsdistrik Albanie) en is in die Afrikaanse gemeenskap opgeneem.

By gebrek aan ander kerkgeriewe het hulle noodgedwonge lid geword van die NG Kerk, waar die Skotse predikante hulle gou laat tuis voel het. In Port Elizabeth en Grahamstad is Afrikaners, soos in die Kaapse Skiereiland, in die Engelse gemeenskappe opgeneem. Kinders van Afrikaners is daar meer dikwels na Engelse skole gestuur, waar hulle vlotter en beter Engels leer praat het, en waardeur dit vir hulle makliker geword het om met Engelse te trou.

Op die grensdorpe het Afrikaners en Engelse mekaar ontmoet en beter leer ken. Hulle het mekaar se taal aangeleer en gemeenskaplike probleme bespreek. Afrikaans was die algemene omgangstaal en Nederlands die skryftaal, hoewel Engels in die staatskantore veld gewen het. Briewe van hoër beamptes van Grahamstad en Kaapstad was in Engels; amptelike kennisgewings was in Nederlands en Engels.

Die korrespondensie uit die platteland was in ‘n taalvorm tussen Afrikaans en Nederlands. Die briewe en rapporte kon moeilik vertaal word en het soms die amptenare grys hare gegee. Partykeer moes ‘n oorwerkte amptenaar uit sy karige salaris ‘n vertaler huur. Behalwe in Kaapstad, Grahamstad en Albanie was Hollands vóór die Trek toonaangewend ondanks Somerset se proklamasie. Sonder Hollands kon die owerheid nie die dorpe en distrikte administreer nie. Die veldkommandante en veldkornette se Hollandstaligheid moes noodgedwonge aanvaar word, skryf Muller, “want anders sou die ganse raamwerk van die plaaslike bestuur in duie stort”.

Selfs ou dorpsbewoners soos Piet Retief en Gerrit Maritz het Engels blykbaar nooit heeltemal bemeester nie. Engels kon hulle verstaan en lees, en waarskynlik kon hulle dit redelik skryf, maar om ‘n ietwat ingewikkelde betoog daarin af te steek sou nie maklik gaan nie.

Dieselfde geld vir Piet Uys, hoewel hy as renperdeienaar en burgeroffisier die vriend van baie Britse offisiere was. Op die meeste Oosgrensdorpe, selfs die kleinstes in die Karoo, het Engelstaliges gewoon. Baie beroepslui was Engels, maar kon Afrikaans met kliënte praat.

Die Anglisasiebeleid was nog geen grief nie, en Voortrekkers het dit byna nooit genoem nie. Hulle was ontevrede omdat skole net Engels was, maar die meeste het hul kinders nie lank laat skoolgaan nie, of private onderwysers gebruik. In die kerk het so min lidmate Engels geken dat die Skotse predikante nie gehoor gegee het aan regeringsinstruksies om hulle Engels te help leer nie.

Maar voor die Trek was daar tekens dat Engels begin veld wen het ten koste van Afrikaans en Nederlands, veral in die staatskantore, ekonomiese en beroepslewe. Nadat duisende Afrikaners na die noorde getrek het, het Engels in die Oos-Kaap gevorder. Afrikaanse bruin mense het hul taal behou; daar was min sosiale omgang met Engelse blankes.

online free

Om die wawiel te herontdek

In sy rubriek skryf Dan Roodt hoe Afrikaners rigtingloos voortploeter en probeer om in ‘n deurmekaar land rigting te vind sonder ‘n kompas.

My ontleding is dat die grootste probleem waarmee Afrikaners worstel, is dat hul politieke -, landbou – of kulturele leiers die situasie nie mooi reg lees nie en nie mooi begryp watter opsies daar vir Afrikaners bestaan nie.

Dikwels word daardie opsies as afsonderlike spesialiteitsbelange beskou, sodat onderskeie aanslae óf as ‘n landbou-aangeleentheid beskou word, of dat dit ‘n politieke probleem is wat deur partypolitieke leierskap gered moet word om die volk te mobiliseer of om ‘n opstand te organiseer en te lei.

Landbou leiers raak nie maklik gemoeid met kultuuraangeleenthede nie, so ook nie kultuurleiers, soos byvoorbeeld die bestuur van die ES/VTM (die Erfenis Stigting en Voortrekkermonument), wat nie maklik by Afrikaners se etniese politiek of burgerregte betrokke sal raak nie.

Daar is party politieke leiers wat óf samewerkende politiek met die ANC of ‘n boikotpolitiek wat die ganse huidige bestel as onlegitiem beskou en nie met die regering kan of wil erken of saamwerk nie. Elkeen van hierdie partye beskou sy siening as oplossings vir Afrikanervryheid, sodat vooroordele tot beginsels verhef word. Dieselfde geld vir Solidariteit en Afriforum wat hulle op burgerregte en arbeidsaangeleenthede toespits en afstand tussen hulle en die etniese politieke beweging probeer hou.

Maar die enigste haalbare opsie wat Afrikaners het om hulle na vryheid te lei bly binne die konteks van die algemene volkereg wat die verhouding tussen volke en nasies bepaal. Om vryheid volgens die volkeregtelike roete op te eis verg dat die eiser ‘n legitieme verteenwoordigende owerheid van die betrokke volk moet wees. Vir legitimiteit kan daar dus slegs een verteenwoordigende owerheid wees.

Oor die afgelope tien jaar beywer Dan Roodt, Christo Landman en ekself ons vir die daarstelling van ‘n Burgerlike Owerheid vir Afrikaners, maar word telkens gekortwiek deur die onderskeie Afrikanerinstellings wat nie met etniese politiek betrokke wil raak nie. Daar is instellings wat nie in dieselfde span wil trek as die Afrikanerbond nie, ander verseg weer om met die HNP geassosieer te wees, ander beskou die VF+ as ‘n verlore saak, die TLU en Agri SA het onderlinge verskille, en die ES/VTM word as aardsversoeners getipeer.

Om vry te word sal die Afrikanervolk egter die wawiel moet herontdek.

Die buitenste staalvelling van die wiel is ons Hemelse Vader wat alle volke se lotgevalle bepaal en wat die wiel en sy vrag oor berge en riviere na sy uiteindelike bestemming sal dra.

Die speke is die verskillende organisasies wat die volk bedien, elk met sy eie leierskap, karakter en struktuur.

In die middel kom die speke in die naaf bymekaar in ‘n volksowerheid wat voortdurend kontak met die as moet maak. Die Goddelike staalvelling sal die volkswiel as ‘n eenheid bymekaar kan hou, want alle volksorganisasies bekou God as die Bepaler van volke se lotgevalle, ook dié van die Afrikanervolk.

Sonder die velling val die wiel uitmekaar, soos tans met die Afrikaners die geval is, waar elke speek op sy eie die vrag probeer dra. Die speke moet sterk en gesond wees en mag nie met mekaar wedywer nie. Die speke alleen kan die vrag egter nie alleen dra nie. ‘n Wiel kan ook nie net een of twee speke hê nie en al die speke word in die naaf in ‘n hegte eenheid saamgesnoer.

So ‘n Afrikanerowerheid is nie ‘n poliktieke party nie, funksioneer op bilaterale vlak met ander volke en regerings, ook die regering van die RSA, en is die eerste stap na vryheid.

Gelukkig is daar tans groeiende kragte aan die werk om die Afrikanerwiel te monteer. Elke Afrikaner se voorbidding word benodig om hierdie poging te laat slaag.

Die individuele verootmoediging van ‘n ganse volk wat daagliks op hul knieë die alleenheerskappy van ons Hemelse Vader erken en sy leiding afsmeek sal meehelp dat die Staalvelling weer ons volk in ‘n hegte eenheid verenig om die delikate onderhandelings tussen die speke te laat slaag. Dan kan hulle die Afrikanerwiel weer aanmekaarsit en kan ons ‘n onseker toekoms tegemoetgaan.

Dan kan ons weer skouer aan die wiel sit en enige aardse uitdaging weer die hoof bied.magic owl Фильчаков прокурор

Taalstryd moet harder raak

Jaap Steyn is seker een van die grootste Afrikaanse skrywers en intellektuele van alle tye. Indien hy Frans, Duits of Italiaans was, sou hy lankal deur die staat en die nasionale media vereer gewees het. Danksy die ANC en dié se skoothondjie, Nasionale Pers, word Steyn se reuse-oeuvre met tientalle boeke oor ons taal, geskiedenis en manjifieke biografieë nie na waarde geskat nie.

In vandag se aflewering van sy gereelde geskiedenisbrokkies oor die verengelsing van Afrikaners onder die Britse bewind aan die Kaap, onthul Steyn dat die universiteit van Kaapstad deur Afrikaners in die konsistorie van ‘n NG Kerk in 1829 gestig is! Daarna is dit egter gou-gou verengels, net soos Stellenbosch, Tukkies, Kovsies, Potchefstroom en die voormalige RAU in ons tyd verengels is of verengels word.

Die geskiedenis herhaal homself telkens in ons land. Ná 1902 het Afrikaners georganiseer en hulself onder die oranje blanje blou as ‘n volk gekonstitueer ten einde ‘n tweede volksmoord soos dié van die Britse konsentrasiekampe te voorkom. Vandag is die tweede volksmoord wat ons voorouers gevrees het egter in volle swang, tesame met die hernieude verengelsing van feitlik alle Afrikanerinstellings.

In Suid-Afrika het die onderdrukking van Afrikaans nog altyd hand aan hand gegaan met die fisieke uitwissing van ons volk. ‘n Mens kan dit amper ‘n beginsel van die Suid-Afrikaanse geskiedenis noem. Eintlik is dit heel logies, want om ‘n volk van sy taal te ontneem en agterna by die oorwinnaar se kultuur in te lyf, is ‘n ewe doeltreffende metode van volksmoord as om mense fisiek uit te delg. Vanweë die feit dat Brittanje in die eerste helfte van die negentiende eeu nie genoeg Britse immigrante na die land kon stuur om Afrikaners eenvoudig demografies te oorweldig nie, het volksmoord egter mettertyd deel van Britse beleid geraak.

Die haat vir alles wat Afrikaans is en wat op die duur volksmoord moet aanvuur, is in die 1940s en 1950s baie doeltreffend aan die radikale swart leierskap van Nelson Mandela, Oliver Tambo, Walter Sisulu en ander deur die Anglikaanse kerk oorgedra. Vader Trevor Huddleston van die Engelse Kerk het in die vyftigerjare Britse koerantredakteurs en joernaliste na die land laat kom om ‘n internasionale lasterveldtog teen die Afrikaner van stapel te stuur.

Vandag speel die negentiende eeu, wat Jan Smuts ons “eeu van onreg” genoem het, hom weereens in ons land af, met taalverdrukking, verkragtings en grusame moorde op burgerlikes. So pas is twee jong mans wat van opstand teen die ANC-bewind verdink word, in polisieselle verkrag, tesame met tienduisende Afrikanervroue wat sedert 1994 deur swartes verkrag is.

Afrikaners het oor die afgelope twee eeue ‘n groter bydrae tot die Britse Ryk en tot die oorheersing van Engels in dié land gelewer as die Engelse self. Dit is ons wat vir swartes in Engels skool hou of aan die universiteite doseer. Dit is ons wat die belastings betaal waarmee ons eie taal uitgeroei word en waarmee ons uiteindelike uitwissing, kultureel maar ook fisiek, voltrek word.

Die taalstryd sal veel harder gevoer moet word. Ons moet eenvoudig weier om hoegenaamd met hierdie Engelse owerheid in sy taal te kommunikeer, indien ons hoegenaamd nog met hom wil kommunikeer. Die heel beste sou wees dat ons onmiddellik ophou om aan hom belasting te betaal en dat ons aan elke Engelse kolonialis in hierdie land moet sê: “Finansier jou eie empaaier!” Laat die Engelse vir die magdom Engelse skole en universiteite in dié land betaal. Laat Engelsman en Engelse vrou aan hul swart surrogate in hul taal doseer of hul administrasie bedryf.

In Vlaandere, Québec en elders het ‘n taalstryd tot politieke opstand en die aandrang op selfbeskikking en ‘n eie grondgebied gelei. Vir die Afrikaner is daar geen ander uitweg meer nie.

Ons finansier ons eie ondergang. Ons kinders word, hetsy vermoor, hetsy verengels met ons eie belastings of verbruikersbesteding.

Laat die groot maatskappye wat nie meer blanke Afrikaners in diens neem nie en slegs aan swartes in Engels adverteer sonder ons klandisie klaarkom, net soos wat die Engelse staat sonder ons belastings behoort klaar te kom.

Die Afrikaner het nog nooit ordentlik in opstand teen Engelse verdrukking gekom nie. Selfs tydens die Tweede Vryheidsoorlog het De la Rey en ander met handskoene aan geveg teen Brittanje wat besig was om ons vroue en kinders erger as diere uit te moor.

Die tyd het gekom dat ons ‘n oog met ‘n oog en ‘n tand mat ‘n tand moet vergeld.

In die sogenaamde apartheidtyd het ons ons vyande net met liefde en eerbied behandel, vir hulle skole en nogmaals Engelse universiteite gebou of aan hulle die taalregte toegeken wat hulle ons al eeue lank ontsê.

Wat genoeg is, is genoeg! Van nou af aan sal ons die stryd vir Afrikaans – om van Afrikaneroorlewing nie te praat nie – kaalvuis moet aanpak.

Daardie draadsitter-Afrikaners wat hulself verbeel dat hulle in hierdie nuwe volksmoordtyd tegelyk met die owerheid kan saamwerk en hul mede-Afrikaners heuning om die mond kan smeer, sal ook moet besef dat die keuse onverbiddellik geraak het. Dis nou ‘n geval van: óf jy is vír ons, óf jy is teen ons. Met soveel onreg, geweld en verdrukking wat om ons woed, is daar geen middeweg meer nie.

ремонт паркета Александр Фильчаков

Die skisofreniese bruin steun vir Afrikaans

Een van die groot mites wat veral deur Naspers versprei word, is dat blote getalle deurslaggewend sou wees vir die oorlewing van Afrikaans. Dit is dus volgens Naspers se ideologie lewensbelangrik dat bruines en Afrikaners “hande sou vat” (om nou ‘n polities-korrekte Azanië-isme te besig.)

Die probleem is egter dat daar niks noodwendig hieraan is nie. Blote getalle is geen versekering vir ‘n taal se oorlewing nie. Daar is baie meer Xhosas en Zoeloes in Suid-Afrika as wat daar Afrikaners is (digby die 16 miljoen in totaal vir die twee groepe saam), maar dit is ‘n feit dat beide Xhosa en Zoeloe op ‘n afwaartste trajek is, die oorweldigende getalle ten spyt. Bykans alle swart ouers dring aan op skoolonderrig in Engels. Bitter weinige akademiese geskrifte of letterkunde word in hetsy Zoeloe, hetsy Xhosa uitgebring.
Daar is andersyds amper presies soveel sprekers van die Baskiese taal as wat daar Afrikaners is, sowat 2,5 miljoen, maar die Baske se taal en kultuur floreer.

Die verskil tussen Xhosas en die Baskiese taal is natuurlik dat die Baske beide ‘n sterk sin vir nasionalisme het, en hul taal ‘n trotse deel van hul identiteit vorm, teenoor die Xhosas wat hulself byna skaam vir hul eie taal asook kultuur, en nie wil toelaat dat hul kinders in Xhosa opgevoed word nie. Die intelligentsia onder die Xhosas mors geen tyd om spoedig te verengels sodra hulle die geleentheid kry nie. Die Xhosas, wat waarskynlik voorheen die belangrikste deel van die ANC uitgemaak het, het agv Engelse sendingwerk in die Ooskaap ‘n soort Pan-Britse, multi-kulti, rigtinglose en grootliks betekenislose reënboognasie-identiteit begin aankleef.

Juis om hierdie rede is Naspers se nimmereindigende propagandaveldtog en misplaaste blydskap oor die enkele bruines wat hulle op louwarm en skynheilige wyse vir Afrikaans beywer (Lionel Adendorf en Christo van der Rheede, byvoorbeeld), uiters naïef. Dis louwarm want mens kan nie eens sê dat daar juis bruin deelname aan die stryd om Afrikaans is nie. Watter bruin stemme het opgegaan teen die gedwonge verengelsing van Hoërskool Ermelo? Watter bruin akademici se voorkeurtaal is Afrikaans? Jonathan Jansen steek weliswaar sy uiters irriterende preke teenoor Afrikaners af in Afrikaans, maar maak dan aanspraak daarop dat hy Engels as huistaal het. Ditto vir Cheryl de La Rey, die rektor van UP, wat om die dood nie Afrikaans wil praat nie. Dis skynheilig omdat daai einste sogenaamde bruin kampvegters vir die taal, nie skroom om hul eie kinders na Engelse skole te stuur nie. Dis alweer die ou storie: Moenie maak soos ons maak nie, maak soos ons sê.

Die stryd om die oorlewing van Afrikaans gaan oor meer as die blote praat van die taal. Dit gaan ook oor die behoud van ‘n kultuur en ‘n erfenis, waarvan Afrikaans ‘n integrale deel is. Wanneer die ANC dus Pretoria se naam wil verander, is dit ‘n aanslag op beide die taal Afrikaans maar ook op Afrikaners se kulturele erfenis. Ek sien geen bruin leiers opstaan en te velde trek teen die naamverandering van Pretoria nie. Waarop dui dit? ‘n Gebrek aan ‘n gedeelde kulturele erfenis, moontlik? Wat ek van die bruin kultuur sien, wissel van ‘n Arabies-beïnvloede Moslemkultuur tot by ‘n soort Amerikaanse ghetto-kultuur, kompleet met halfmasbroeke en straatrenne. Van ‘n gedeelde kultuur tussen die bruines en Afrikaners sien ek al hoe minder tekens. As iemand wil aanvoer dat ‘n blote gedeelde taal dít is wat mense saamsnoer, waarom beywer die Skotse Nasionale Party hom dan vir Skotse selfbeskikking?

Wanneer daar wel die louwarm bruin steun vir Afrikaans kom, wat Naspers so opgewonde maak, skep sulke steun dikwels groot agterdog by Afrikaners. Terwyl ek nou op die onderwerp is: Afrikaners is blanke Afrikaanssprekendes. Met laasgenoemde kategorisering sou min bruines verskil. Dis ondenkbaar dat Allan Boesak, Robert McBride, Trevor Manuel, Cheryl de la Rey of Jonathan Jansen hulself as Afrikaners aan iemand sou voorstel. Dit is slegs die skisofreniese, linkse blanke Afrikaner, wat een ding sê maar gans en al ‘n ander ding doen (hulle sal nooit in ‘n bruin buurt gaan woon of met ‘n bruin vrou trou nie) wat verward is daaroor.

Om terug te keer na die punt hierbo, wanneer daar wel bruin steun vir Afrikaans is, gaan dit dikwels gepaard met ‘n verskeidenheid eise en gedwonge skuldgevoelens. Afrikaners moet byvoorbeeld eers bieg dat hulle rassiste is (Jonathan Jansen se gunstelingstokperdjie) en hulle moet nimmereindigende verskonings vir slawerny en apartheid aanbied, voordat die bruines hul louwarm steun vir Afrikaans sal bied. Sodoende word daar grootskeepse agterdog gewek dat daar eintlik politieke agendas agter die sogenaamde bruin steun vir Afrikaans sou wees. Daar is heelwat kodespraak vanuit die sogenaamde bruin kampvegters vir Afrikaans hieroor. Afrikaans moet glo “die baggasie van die verlede agterweë laat” (lees: Afrikaners moet ons plek ken en ons neerbuig voor die nuwe bruin en swart heersers van die land.)

Voorts is die bruin steun vir Afrikaans ook ietwat skisofrenies van aard, omdat die ANC se oorheersende ideologie van rassistiese transformasie tot die bruines se onregverdige voordeel is. Transformasie behels o.a. die etniese reiniging van blankes uit poste . Bykans al die rektore van Afrikaanse universiteite is gevolglik bruin. Is al daardie aanstellings suiwer op meriete, of het die ANC bruines gekoöpteer in sy veldtog van etniese reiniging van blanke mans, met die bruin rektore as gewillige meemakers in hierdie veldtog?

Transformasie behels egter ook, benewens die etniese teikening van blanke mans die moord op Afrikaners se kultuur en taal – die naamverandering van Pretoria en die veldtog teen Hoërskool Ermelo se taalbeleid, byvoorbeeld. Die bruines sit dus met ‘n dilemma. Rassistiese transformasie is tot hul voordeel wanneer dit by hul beroepslewe kom. Hoe kan hulle dan wil deel word van ‘n groter taalkulturele stryd teen transformasie, wanneer Afrikaans ook deel is van dít wat geteiken word, benewens blanke mans?

Laat Naspers dus maar gerus begaan met hul naïewe opgewondenheid oor die sogenaamde bruin steun vir Afrikaans, steun wat al te dikwels met die albatros van verskuilde agendas om sy nek kom, en van Afrikaners verwag om gedweë ons plek as tweedeklasburgers te aanvaar, en nimmereindigende verskonings, ook van Afrikanerskinders wat na 1994 gebore is, vereis. Waarop ek sê: basta! Ek kruip voor niemand nie, veral nie Jonathan Jansen, Allan Boesak of Robert McBride nie. Afrikaans se oorlewing hang van jou en my, die Afrikaners, af. Dit sal in Pretoria se voorstede beklink word, nie op die Kaapse Vlakte nie.

Lees ook die res van Anton Barnard se bydraes op sy woernaal, SAmizdat.

Cosas teen Afrikaanse skole en vir Malema

Die Congress of SA Students (Cosas) het gister gevra dat Afrikaanse skole gesluit word. Die organisasie het ook sy steun aan Julius Malema “in hierdie moeilike tye” toegesê.

“Cosas verwerp enige rasseneigings wat veroorsaak dat onderwysinstellings vir swart studente ontoeganklik is. Swart studente is inheems aan hierdie land en aan die Afrikakontinent en word blootgestel aan die buitelandse, onoorspronklike Afrikaans as medium van onderrig in sekere rassistiese skole, meer spesifiek in die Wesrandgebied wat onder rassistiese Afrikanerbestuur verkeer,” lui ‘n verklaring deur die Gautengse provinsiale sekretaris, Oagile Louw.

“Ons eis daarom… dat hierdie (Afrikaanse) skole onmiddellik gesluit word.”

Volgens Sapa, “herinner hierdie oproep aan die gebeure wat tot die 1976-onluste op 16 Junie toe leerlinge en die polisie in Soweto slaags geraak het. ‘n Skietery op ‘n aantel skoolkinders, asook op daaropvolgende dae, het losgebars ná ‘n protesoptog teen Afrikaans wat as ‘n onderrigmedium by skole gebruik is.”

Cosas het ook gedreig om die “ontwrigtende” SA Demokratiese onderwysersunie (Sadou) se lede van skoolterreine te verdryf aangesien “hulle nie tot die verskaffing van gehalteonderwys verbind is nie”.

Cosas het die Sadou-leierskap gemaan om “op te hou om deel van die meubels in hul spoggerige kantore te wees” en hul lede tot orde te roep.

Cosas spreek sy goeie wense uit teenoor studente wat vir die middeljaareksamens voorberei en meen dat hulle van kitskos moet wegbly om ‘n gesonde verstand te behou, dat hulle studiegroepe moet gebruik en selfs tydens die Wêreldsokkerbeker moet vergaderin die gees van Cosas se slagspreuk: “Each one Teach one”.

Die ANC se jeugleier, Julius Malema, is deur Cosas uitgesonder vir ‘n “ondersteuningsboodskap in dié moeilike en veeleisende tye”.

Malema sal eerskomende Maandag ‘n tugverhoor moet bywoon, asook in die Gelykheidshof moet verskyn weens sy openbare uitsprake rondom die liedjie “Skiet die Afrikaners”.машинка на пульті депутат лобановский

Moenie familie by taaldebat betrek

In repliek op Dan Roodt se opmerkings in Naspers, ons IG Farben?, dit is inderdaad so dat ek Afrikaans grootgeword het, na ‘n oorspronklike Afrikaanse universiteit toe gegaan het en in Engels klas gekry het en verlief geraak het op iemand wat nie bruin of wit was nie en nie Afrikaans of Engels in hul huis praat nie. Hiervoor sal ek nooit ooit om verskoning vra nie!

Dit is ook so dat ek die trotse pa van ‘n drie-jarige is en dat ons huistaal vir praktiese redes Engels is. Bogenoemde maak my nie minder Afrikaans nie en beteken geensins dat ek nie by die debat vir of oor Afrikaans kan betrokke wees nie. Ek sal my nie laat voorskryf deur enigeen wat die vereistes vir my deelname moet wees nie. Ek gaan vir geeneen toestemming vra om my moedertaal te bevorder nie. My Afrikaansheid word nie bepaal deur my seun of my vrou nie, dit word bepaal deur my kultuur en identiteit en hoe ek grootgemaak is.

Dit is so dat my seun Engels en Xhosa kan praat en dat ons hom tans Afrikaans leer en meer en meer aan Afrikaans blootstel sodat hy ook Afrikaans onder die knie kan kry en ek is seker dat wanneer hy ses jaar oud word, hy genoeg Afrikaans sal praat om in te pas by enige Afrikaanse skool.

Indien julle fout vind met wat ek doen, laat dit daaroor gaan. Moenie my familie hierby betrek. As julle geen fout vind met my “credentials”, moenie my kind as diskwalifikasie ophaal nie.

Dit is steeds so dat ons almal nodig het om Afrikaans se aansien te verbeter en seker te maak dat die taal weer in ere herstel word. Dit is my plig as Afrikaanse, maar ook dié van almal wat die taal praat. My betrokkenheid hierby is nie om vyande te maak vir die taal of namens die taal nie. Ons het vriende nodig. Ons het ook nie konflik of baklei nodig nie, ons het vrede nodig vir die taal se ontwil en ek is seker dat daar buite mense is wat net soos ek voel en graag sal wil sien dat hulle kinders en kleinkinders eendag Afrikaanse keuses sal hê.

Ek is nie hier om die taal te red nie. Ek is een van 6 miljoen wat die taal praat en ‘n verantwoordelikheid het om toe te sien dat die taal voortleef en lewend gehou word. Ek wil daarom met andere saamwerk om dit moontlik te maak. Ja, ek en my drie jaar oue seun wat Engels en Xhosa praat!

топкарго отзыв

Roodt vat Breytenbach aan in Beeld

Dr. Dan Roodt van PRAAG antwoord Breyten Breytenbach in vandag se Beeld oor sy uitspraak dat hy ““bevoorreg was om (Afrikaans) in sy leeftyd te sien sterf”. Volgens Roodt “herinner Breyten Breytenbach se geslag Sestigers hom baie aan die munisipale betogers wat hul eie biblioteke afbrand”.

In dieselfde tyd dat Julius Malema en die ANC liedjies met reëls soos “Maak dood die Boere” as hul “kultuurgeskiedenis” verdedig, woed ‘n polemiek rondom die Afrikaanse taal opnuut. Aan die een kant is daar diegene, soos Breytenbach en heelwat bruin joernaliste en meningsvormers wat meen dat Afrikaans vandag benadeel word weens sy historiese verbintenis met apartheid en blanke oorheersing en aan die ander kant ‘n Afrikanergroepering wat die ANC-bewind en die 1994-bestel vir die agteruitgang van die taal verantwoordelik hou.

Dr. Roodt meen “dit sou ’n fout wees om die rede vir Afrikaans se openbare kreeftegang aan die taal se ‘destydse verbinding met ’n beleid van rasmeerderwaardigheid’ toe te skryf. Het Engels, Duits en Frans nie in die verlede ’n selfs groter verbintenis met rasmeerderwaardigheid gehad nie?”

Hoewel die Suid-Afrikaanse staat en die openbare ruimte in Suid-Afrika ten onregte verengels is, meen Roodt dat ‘n Afrikaanse lewe deur Afrikaners op die internet herskep word, wat selfs diaspora-Afrikaners insluit. Hy sien ook ‘n e-universiteit in die vooruitsig omdat Afrikaners nie meer die “taalleuens” van die Afrikaanse universiteite soos Stellenbosch, Pretoria, Bloemfontein, Potchefstroom en die voormalige R.A.U. glo nie.

“‘n Element waaraan ek nie in my Beeld-artikel geraak het nie, is die diskriminasie teen Afrikaners op Afrikaanse kampusse waar ons studente vir hul studies moet betaal, maar Engelstalige studente verniet met beurse mag studeer,” het dr. Roodt bygevoeg. “Kortom, die betalende Afrikaanse student moet Engels op sy kampus subsidieer sodat die universiteit en alle kursusse vinniger verengels kan word!”

раскрутка сайта

Meer as 30 taalfoute in verblyfpermit

‘n Permit vir permanente verblyf van die departement van binnelandse sake bevat meer as 30 Afrikaanse taalfoute. ‘n PRAAG-rubriekskrywer, Thys Human, het dit onder ons aandag gebring.

Dit lyk asof die permit, ‘n amptelike dokument met regsgeldigheid, deur hetsy ‘n ongeletterde persoon, hetsy iemand wat byna geen kennis van Afrikaans het nie, opgestel is en na die Staatsdrukker gestuur is om gedruk te word.

“Dit is ‘n klap in die gesig vir elke Afrikaner in die land,” het dr. Dan Roodt van PRAAG gesê. “In enige ander land, selfs ‘n veeltalige land soos Kanada, België of Switserland, sou so ‘n gebrekkige amptelike stuk ‘n nasionale skandaal veroorsaak het.”

Dr. Roodt is van plan om ‘n brief aan die minister van binnelandse sake hieroor te rig. “Indien dit moontlik is om ‘n klag van taalverkragting by ‘n polisiestasie te lê, sal ons dit ook doen,” het hy voortgegaan. “Dit is geheel en al onaanvaarbaar en toon net in watse klugtige derdewêreldland sonder enige standaarde ons woon.”

PRAAG vertaal Disqus in Afrikaans

PRAAG het ‘n rukkie gelede die internasionale kommentaarstelsel vir webwerwe, Disqus, in Afrikaans vertaal. Van gisteraand af is die eerste Afrikaanse weergawe van Disqus lewendig op praag.co.za.

“PRAAG stel hom ten doel om Afrikaans sover moontlik op die internet te bevorder. Ons het aanvanklik Disqus in die Nederlandse weergawe op ons webwerf gebruik, maar toe toestemming verkry om dit in Afrikaans te vertaal en dit is onlangs sogenaamd deur Disqus ‘ontplooi’,” het dr. Dan Roodt, direkteur van die Pro-Afrikaanse Aksiegroep, gesê.

Disqus maak dit vir gebruikers moontlik om kommentaar op hul eie woernale (blogs), asook op webwerwe soos praag.co.za te sentraliseer. Die stelsel maak ook voorsiening vir terugsporings (trackbacks) waarmee gebruikers heen en weer tussen woernale ander gebruikers oor hul reaksies op hoogte kan hou. Gebruikers kan ook van hul Facebook- of Twitter-profiele gebruik maak om aan te teken.

Volgens dr. Roodt, “het PRAAG reeds geruime tyd gelede besef dat die stryd om oorlewing wat Afrikaans tans in Suid-Afrika voer, ten dele ook op die internet beslis gaan word. Dis interessant dat, uit die honderde en selfs duisende tale ter wêreld, slegs 35 tale tans op ‘n stelsel soos Disqus beskikbaar is. Danksy PRAAG se vertaling, is Afrikaans nou een van daardie tale, waarop ons erg trots is. Solank Afrikaans onder die topveertigtale op die internet kan bly, tesame met byvoorbeeld die kleiner Skandinawiese tale, het ons taal beslis ‘n toekoms.”

Die vertaling van die Disqus-stelsel sal deurlopend verbeter word en die huidige moet as ‘n “beta”-weergawe beskou word. PRAAG ondersoek ook ander stelsels wat wêreldwyd onder internetgebruikers gewild is en wil veral in die oopbronprogrammatuurwêreld sorg dat Afrikaans die nodige erkenning geniet as ‘n ontwikkelde taal wat deur ‘n klein, maar opgeleide en rekenaarvaardige taalgemeenskap intensief op die internet gebruik word.

“Die internet is ‘n interaktiewe medium,” het dr. Roodt gesê. “Hoewel PRAAG byvoorbeeld ongeveer 35 000 woorde per week in Afrikaans publiseer, plaas ons lesers ongeveer net soveel teks by wyse van Disqus op ons webwerf. Die gewone Afrikaner en Afrikaansgebruiker – sommige is ook uit die Lae Lande afkomstig – het net so ‘n groot rol in die nuwe interaktiewe publikasiewêreld as professionele skrywers of joernaliste te speel.”

поильник для детей лобановский политик

Mulder praat oor koringprys, Afrikaans en landbouhervorming

Enkele uittreksels uit dr. Pieter Mulder, adjunkminister van Landbou, Bosbou en Visserye en VF Plus-leier, se toespraak by die Malmesbury-Landbouvereniging, Dinsdagaand, 16 Maart 2010.

Koringtarief

“Regerings in ontwikkelde lande soos Amerika en in Europa betaal groot subsidies aan hulle koringboere. Dit maak vrye handel, soos die Wêreld Handelsorganisasie dit voorstaan, onmoontlik. Daarom ondersteun ek ‘n verhoging van die koringtarief ten einde Suid-Afrikaanse boere teen onbillike mededinging uit die buiteland te beskerm. Volgens my inligting is alle voorleggings aan ITAC by die Departement van Handel en Nywerheid voltooi en wag ons vir die betrokke minister om ‘n besluit oor die saak te neem. Dit is belangrik dat so ‘n besluit so gou as moontlik geneem word ten einde dit vir koringboere moontlik te maak om te besluit of hulle wil voortgaan om koring vir die nuwe seisoen te plant of nie.”

Stellenbosch en Afrikaans

Voedselsekerheid is tans ‘n prioriteit by internasionale organisasies soos die G20 asook by die regering in Suid-Afrika. Die uitdaging is om tot 50% meer voedsel op dieselfde grond te produseer teen 2030.

Dit kan slegs gedoen word met meer navorsing en meer opleiding. As Suid-Afrika akademies op landbou-terrein agter raak, sal ons dit baie moeilik weer kan inhaal.

In hierdie verband is landboudepartemente aan Suid-Afrikaanse Universiteite belangrik. Omdat die meerderheid van Suid-Afrikaanse kommersiële landbouers en die grootste hoeveelheid plaaswerkers in die Wes-Kaap Afrikaanssprekend is, is dit belangrik dat ‘n Universiteit soos Stellenbosch steeds in Afrikaans moet doseer. Hierdie is nie ‘n politieke argument nie, maar ‘n bemagtigings- en opvoedkundige argument.

Suid-Afrika het tans 23 Universiteite met 36 kampusse. Dit is ‘n noodsaaklikheid vir die groot Afrikaanssprekende gemeenskap in Suid-Afrika dat ten minste twee of drie van hierdie kampusse steeds in Afrikaans sal doseer. Met die Wes-Kaapse bevolking 60% Afrikaanssprekend, behoort daar geen argument te wees waarom Stellenbosch Universiteit onder druk moet kom, omdat die Universiteit steeds in Afrikaans wil doseer nie.

Landbougrond

Volgens media-verslae is een van die opsies wat die ANC vir die groenskrif op grondhervorming oorweeg, ’n voorstel dat alle landbougrond voortaan aan die staat behoort en bestaande eienaars se eiendomsreg in ’n erfpagstelsel omskep word.

Daar kan geen twyfel wees dat as alle produktiewe grond in Suid-Afrika op hierdie wyse in ’n nasionale bate omskep word, dit die nasionalisering van grond beteken nie.

As so ’n voorstel regeringsbeleid sou word, sal dit teen die grondwet wees, sal dit alle beleggers in Suid-Afrika permanent afskrik en sal dit groot onsekerheid op die platteland veroorsaak wat weer voedselsekerheid sal vernietig.

Wat sê die regering?

Die ontwikkeling van die platteland is tans een van die prioriteite van die ANC.

Onsekerheid is die belangrikste rede waarom kommersiële boere in die platteland nie tans hulle boerderye uitbrei of meer werksgeleenthede skep nie. As ’n sogenaamde gronderfpagstelsel regeringsbeleid word, sal dit totale onsekerheid oor grond op die platteland skep. Enige regeringsamptenaar wat dink dat die ontwikkeling van die platteland moontlik is sonder die samewerking van die kommersiële boere, ontken die werklikhede van Suid-Afrika.

In belang van Suid-Afrika en van landbou sal hierdie voorstel met alle moontlike middele en deur alle belanghebbendes beveg moet word.

GHA verheug oor taaluitspraak

Mnr Cerneels Lourens, ŉ prokureur van Brits, het ‘n belangrike grondwetsaak in die hooggeregshof teen die owerheid gewen. Die saak het gehandel oor die owerheid se nalatigheid en versuim om ‘n taalwet daar te stel wat ál die amptlike tale in die land moet beskerm.

Die Genootskap vir die Handhawing van Afrikaans is saam met mnr. Lourens verheug oor die uitspraak wat Regter Ben du Plessis in die Hooggeregshof gelewer het. In sy uitspraak het Regter Du Plessis mnr Lourens gelyk gegee dat die owerheid ŉ taalwet moet promulgeer wat die tale van alle minderheidsgroepe in Suid-Afrika in terme van die grondwet moet beskerm. Hy het voorts die minister van kuns en kultuur opdrag gegee om sonder versuim aandag aan die saak te gee en hom versoek dat die taalwet binne twee jaar vanaf hierdie datum in plek moet wees.

Of die minister in staat sal wees of die politieke wil sal hê om so ‘n wet daar te stel en te implimenteer, moet nog gesien word. Tans regeer die owerheid op ŉ outokratiese wyse en beskou homself verhewe bo die RSA-grondwet maar terselfdertyd verwag hy onregmatig van sy onderdane om die grondwet te gehoorsaam en gebruik sy magte in terme van die grondwet om bv. Afrikaans op skool- en universiteitsvlakke ter wille van Engels te elimineer. Talle hofsake om die voortbestaan van Afrikaans is bewys hiervan.

Na hierdie waterskeidingshofuitspraak versoek die GHA die owerheid om Afrikaans en ander tale van minderheidsgroepe langs Engels gelyk te beregtig op die vlak van onderwys, die regstelsel, staatsdepartemente en plaaslike owerhede.

Ten slotte sê die GHA aan die owerheid dat Afrikaans lank reeds as ŉ wêreldtaal erken word op die grond van die prestasies van Afrikaanssprekende wetenskaplikes en letterkundiges. Feitlik daagliks word hierdie prestasies op hierdie terreine in ander wêreldtale soos bv. Engels en Frans vertaal en wêreldwyd versprei. Die GHA versoek dus die Owerheid om hierdie hoë status van Afrikaans in die toekoms te erken en te eerbiedig.

измена супружеская