Stellenbosch: status quo word gehandhaaf met ‘gelyke status vir Afr en Eng’

Die snelle verengelsing van die Universiteit van Stellenbosch is vir die oomblik gestuit nadat ‘n raadsvergadering gisteraand besluit het om die rektor en Engelssprekende dosente se voorstel om Engels die “hooftaal” te maak met ‘n “oorweldigende meerderheid” van 21 stemme teen drie verwerp het. Twee lede van die raad het buite stemming gebly. Die status quo sal gehandhaaf word met Afrikaans en Engels wat albei as doseer- en voertale behou word. Die volledige mosie lui soos volg:

1. Die Raad van die Universiteit Stellenbosch het kennis geneem van die konsep-dokument van die Bestuur van die Universiteit Stellenbosch wat op 12 November 2015 bekendgemaak is. Verder bevestig die Raad sy ondersteuning ten opsigte van die mosie van die Uitvoerende Komitee van die Raad – UK(R) – aangeneem op 15 November 2015.

2. Vir sover die konsep-voorstel en verklaring van die Bestuur die amptelike Taalbeleid van die Universiteit Stellenbosch (US) raak, verklaar die Raad die volgende:

2.1 Die Raad bly verbind tot die Taalbeleid soos aanvaar op 22 November 2014 en die interpretasie daarvan deur prof Wim de Villiers in sy inhuldigingsrede: “Stellenbosch is nie ‘n Afrikaanse universiteit nie; Stellenbosch is nie ‘n Engelse universiteit nie; Stellenbosch is nie ‘n isiXhosa universiteit nie; Stellenbosch is ‘n meertalige Suid-Afrikaanse universiteit – een van min in hierdie kategorie, wat bitter nodig is in ‘n land met 11 amptelike tale”.

2.2 Die Raad verklaar onomwonde dat taal nooit enige hindernis mag wees vir enige student wat voorgraads of nagraads aan die US wil studeer, en nie óf Afrikaans óf Engels magtig is nie. Daarom versoek die Raad die Bestuur om met die oog hierop die nodige meganismes verder uit te bou en deurlopend te monitor. Indien dit sou beteken dat die Engelse akademiese aanbod die gestelde teiken oorskry, sal dit die ondersteuning van die Raad geniet.

2.3 Tegelykertyd verklaar die Raad dat dit nie ten koste mag wees van die ooreengekome minimum teiken vir die Afrikaanse aanbod nie. Die Raad versoek dat óók die Afrikaanse voorgraadse akademiese aanbod nog verder verhoog sal word. Die Raad bevestig hiermee dat die Universiteit se meertalige aanbod as ‘n strategiese bate vir US beskou word en as ‘n kompeterende voordeel uitgebou moet word.

2.4 Wat die administratiewe en kommunikasie-taal aan die US betref, besluit die Raad dat taal nooit uitsluitend mag wees vir studente en personeel nie. Die Raad aanvaar dat, soos tans, amptelike dokumente en kommunikasie daarom in Afrikaans sowel as in Engels beskikbaar sal wees. Studente, personeel en die publiek sal steeds aangespreek word in die taal van hul voorkeur, hetsy Afrikaans of Engels en indien moontlik ook isiXhosa.

2.5 Wat die voertaal van vergaderings en byeenkomste aan die US en in universiteitskoshuise betref, versoek die Raad dat dit onderling gereël word met die oogmerk om niemand uit te sluit nie.

3. Die Raad beskou die groeiende diversiteit in die studente-demografie aan die US as ‘n groot bate vir sowel die akademiese as persoonlike vorming van die studente wat kies om aan die US te studeer. Die Raad sal daarom saam met Bestuur kreatief wil bly dink hoe onderlinge begrip en waardering vir almal verbonde aan die US bevorder kan word, en die verrykingspotensiaal van die diversiteit maksimaal ontsluit kan word.

Intussen gaan die pro-Engelse agitasie op die kampus egter voort. In vandag se Media24-koerante verskyn ‘n rubriek van prof. Amanda Gouws waarin sy haar steeds uitspreek ten gunste van die aanvaarding van Engels as enigste doseertaal. Sy beweer dat studente wat in Afrikaans studeer, “Afrikanerbagasie” het en die eerste is om die land te verlaat waar hulle elders geredelik verengels:

Die kinders van ouers wat so op Afrikaanse onderrig aandring, is die eerstes wat die land verlaat as hulle afstudeer het en skielik in die openbare en die privaat sektor agterkom dat hul Afrikanerbagasie (let wel, nie die taal nie) hul kniehalter. In ’n ander land is hulle bereid om hul taal op te gee.

Ons moet ons kinders vir ’n globale wêreld grootmaak. Dit is ’n wêreld waarin almal ten minste in Engels moet kan funksioneer.

Gouws hou ook, strydig met die amptelike taalbeleid, informele opnames in haar klasse om te bepaal of die meerderheid ten gunste van Engels is, waarna sy in Engels klas gee. Sy skryf:

In my tweedejaarsklas van ongeveer 300 studente het ek in die eerste lesing gevra hoeveel in Engels onderrig wil word. Dit was ongeveer 80%, alhoewel net 60% Engelssprekend was. Die studente het gekies. Die res het die tolkdiens slegs een week gebruik. Wat die studente wil hê, is gehalteonderrig wat hulle vir ’n globale wêreld – hier ter lande of oorsee – voorberei.

PRAAG het gister ‘n petisie met 455 name van skrywers, kunstenaars, sportmense en lede publiek wat ten gunste van Afrikaans as voertaal is, aan die rektor en die raad van die Universiteit van Stellenbosch gestuur om in ag te neem by sy besluit. Dít, asook ander insette, het waarskynlik die deurslag gegee – in weerwil van die rektor en meer as 200 Stellenbosse dosente wat die universiteit wil verengels.

PRAAG sal later vandag ‘n verklaring uitreik waarin die besluit verwelkom word, maar op die herverafrikaansing van dié instelling aangedring word.

Roodt vat Breytenbach aan in Beeld

Dr. Dan Roodt van PRAAG antwoord Breyten Breytenbach in vandag se Beeld oor sy uitspraak dat hy ““bevoorreg was om (Afrikaans) in sy leeftyd te sien sterf”. Volgens Roodt “herinner Breyten Breytenbach se geslag Sestigers hom baie aan die munisipale betogers wat hul eie biblioteke afbrand”.

In dieselfde tyd dat Julius Malema en die ANC liedjies met reëls soos “Maak dood die Boere” as hul “kultuurgeskiedenis” verdedig, woed ‘n polemiek rondom die Afrikaanse taal opnuut. Aan die een kant is daar diegene, soos Breytenbach en heelwat bruin joernaliste en meningsvormers wat meen dat Afrikaans vandag benadeel word weens sy historiese verbintenis met apartheid en blanke oorheersing en aan die ander kant ‘n Afrikanergroepering wat die ANC-bewind en die 1994-bestel vir die agteruitgang van die taal verantwoordelik hou.

Dr. Roodt meen “dit sou ’n fout wees om die rede vir Afrikaans se openbare kreeftegang aan die taal se ‘destydse verbinding met ’n beleid van rasmeerderwaardigheid’ toe te skryf. Het Engels, Duits en Frans nie in die verlede ’n selfs groter verbintenis met rasmeerderwaardigheid gehad nie?”

Hoewel die Suid-Afrikaanse staat en die openbare ruimte in Suid-Afrika ten onregte verengels is, meen Roodt dat ‘n Afrikaanse lewe deur Afrikaners op die internet herskep word, wat selfs diaspora-Afrikaners insluit. Hy sien ook ‘n e-universiteit in die vooruitsig omdat Afrikaners nie meer die “taalleuens” van die Afrikaanse universiteite soos Stellenbosch, Pretoria, Bloemfontein, Potchefstroom en die voormalige R.A.U. glo nie.

“‘n Element waaraan ek nie in my Beeld-artikel geraak het nie, is die diskriminasie teen Afrikaners op Afrikaanse kampusse waar ons studente vir hul studies moet betaal, maar Engelstalige studente verniet met beurse mag studeer,” het dr. Roodt bygevoeg. “Kortom, die betalende Afrikaanse student moet Engels op sy kampus subsidieer sodat die universiteit en alle kursusse vinniger verengels kan word!”

раскрутка сайталобановский александр дочь

Ermelo: gaan Grondwethof Afrikaans die doodskoot gee?

Image

Die taalsaak rondom Hoërskool Ermelo wat tans voor die Grondwethof dien, hou verreikende implikasies vir die voortbestaan van Afrikaans as skooltaal in. Die ANC-bewind, asook die Britse kerke en regering wat die organisasie dekades lank ondersteun en uiteindelik aan bewind gebring het, was nog nooit gediend met 'n ander taal wat die hegemonie van Engels in die land versteur nie.

Te oordeel aan al die Afrikaansvyandige maatreëls wat sedert 1994 deur die ANC getref is, ly dit geen twyfel dat sy einddoel die totale vernietiging van Afrikaans as kultuur- en onderwystaal is nie.

Nadat die Appèlhof in Bloemfontein Ermelo-hoërskool gelyk gegee het dat die skool en sy beheerraad die reg het om sy taalbeleid te bepaal, het die staat na die Grondwethof geappelleer. Sedert sy ontstaan kort na die inwerkinstelling van die nuwe grondwet, is die Grondwethof hoofsaaklik 'n politieke hof wat deur linkse, ANC-gesinde regters oorheers word.

Die teenstrydigheid tussen Afrikaanse taalregte en die sogenaamde "toegangsreg" van die Suid-Afrikaanse rassemeerderheid wat Engelse verkies, is die spil waarom die saak draai. Dit sou uiters verbasend, selfs verrassend wees, indien die Grondwethof met sy linkse, Engelssprekende regters hoegenaamd dieselfde argument as die Appèlhof eerbiedig. Daarvoor weeg die geskiedenis van die ANC en sy meelopers in regskringe te swaar. Van die vyandige vrae wat reeds deur regters Kate O'Regan en Dikgang Moseneke aan die skool se regspan gevra is, het reeds 'n aanduiding gegee van hoe die wind waai.

Waarskynlik gaan die skool en Afrikaans op een of ander manier deur die Grondwethof gestraf word. Indien beheerrade se reg om 'n skool se taalbeleid vas te stel, afgewys word, sal dit die deur open vir die onderwysdepartement om feitlik alle oorblywende Afrikaanse skole binne enkele jare tot oorgawe te dwing en Engels in te stel.

So 'n radikale uitspraak deur die hof mag egter die spreekwoordelike vonk in die kruitvat wees wat 'n apatiese Afrikanervolk in beroering bring. Getrou aan die agterbaksheid van sowel die ANC as die Britise koloniale bewind in Suid-Afrika, gaan die hof egter heel waarskynlik 'n dubbelsinnig uitspraak lewer wat op die duur Afrikaans-negatief gaan wees, maar wat in polities korrekte terme geklee gaan wees.

'n Ander alternatief is dat die skool op tegniese gronde gestraf mag word en verengels mag word, maar dat die beginsel van "meertaligheid" of "moedertaalonderwys" in naam bevestig mag word. Dit sou die deur vir die onderwysdepartement oophou om Afrikaanse skole een na die ander aan te val en te verengels, alles in die naam van meertaligheid en menseregte.

Een ding staan egter vas: die Grondwethof  se uitspraak kan heelwat doen om die vernietiging van Afrikaans te verhaas, maar gaan nie die taal se haglike toestand verbeter nie. Selfs 'n neutrale uitspraak of handhawing van die Appèlhofsiening sal blote oëverblindery wees om die naïewelinge daar buite te oortuig dat ons waarlik in 'n demokrasie woon waarin taalregte erken en geag word.

Paradoksaal genoeg, kan 'n uitspraak téén Afrikaanse skole deur die Grondwethof, hoewel skadelik vir Ermelo, vir Afrikaans dalk positief wees omdat dit finaal die skille van ons mense se oë sal laat afval en tot een of ander vorm van daadkragtige optrede mag lei. Hoewel Ermelo 'n verbete stryd in die howe geveg het om die onredelike afdwing van Engels deur die staat teen te staan, moet ons besef dat honderde ander Afrikaanse skole reeds sonder slag of stoot gesneuwel het en vandag eentalig-Engels is.

Die proses van taalmoord gaan dus nie deur 'n selfs gunstige hofuitspraak gestuit word nie. Daarvoor is daadwerklike en doeltreffende verset teen die anglosentriese ANC-regime nodig.

Ons kan net hoop dat, hetsy positief, hetsy negatief, die uitspraak wel iewers 'n snaar kan roer om Afrikanerwoede teen die onreg wat daar tans teen Afrikaans gepleeg word, te laat opvlam.

купить шапку для девочкиалександр лобановский харьков класс

Grondwetregter trek te velde teen Afrikaanse skool

Image

Leerlinge aan die Ho?rskool Ermelo betoog teen die verengelsings van hul skool deur die onderwysdepartement van Mpumalanga

Regter Kate"O'Regan van die Grondwethof het gister gesê "die houding van Hoërskool Ermelo pla my… dis nie 'n  houding wat ons grondwet in die vooruitsig stel nie". Hiermee het O'Regan na die 100%-slaagsyfer van Ermelo, 'n Afrikaansmediumhoërskool verwys, en by implikasie gesê dat die skool met sy slaagsyfer spog terwyl omliggende Engelstelalige skole swakker vaar.

Die adjunkhoofregter, Dikgang Moseneke, het hom insgelyks negatief oor Afrikaanse taalregte uitgelaat. Moseneke het die "toelaatbaarheid van 'n reg" bevraagteken indien dit ander se regte om by 'n bepaalde skool toegelaat te word ondermyn.

"As jy een reg het wat bo 'n ander gestel word… is dit gewoonlik 'n rooi verkeerslig. Om daarop geregtig te wees om enkelmedium in te stel… dis 'n reg maar dit word bokant 'n ander reg gestel om akkomoderend te wees en ander tale te erken," het Moseneke gesê.

Die staat en die onderwysdepartement voer aan dat Ermelo se taalbeleid, wat reeds 93 jaar oud is, nie "die regte van kinders voorop stel nie".

Die staat se senior advokaat, Bantubonke Tokota, het gesê: "Die Afrikaanse taalbeleid by die skool wat ten alle koste gehandhaaf word, demonstreer dat die beheerliggaam die bedoeling het om die skool eksklusief vir Afrikaners te behou.

"Dit kom by implikasie regstreeks of onregstreeks neer op diskriminasie op grond van taal en dienooreenkomstig bring dit 'n grondwetlike geskil na vore."

Tokota het ook aangevoer dat die onderwysdepartement oor die mag beskik om die beheerliggaam van 'n skool op te skort en self oor die taalbeleid van 'n skool te besluit deur dubbelmedium af te dwing.

In sy teenargument, het senior advokaat Wim Trengove namens die skool en sy beheerliggaam aangevoer dat Mpumalanga se onderwysdepartement geen reg had om die skool se taalbeleid te verontagsaam en dubbelmedium in te stel nie.

"Die magte om die skool se taalbeleid te bepaal, berus uitsluitlik by die beheerliggaam… Die beheerliggaam was andersins verplig om die skool se taalbeleid vas te stel in die beste belang van die skool en die leerders se opvoeding. Dis wat die skool gedoen het," het hy gesê.

Trengove het insgelyks aangevoer dat die geskil oor die toelating van nie-Afrikaanssprekende leerlinge by die skool vermy kon gewees het indien die departement die kwessie van oorbevolking in die Engelsmediumskole aangespreek het, wat daartoe gelei het dat die leerders hulle na Hoërskool Ermelo vir toelating gewend het.

Op hierdie punt het regter Kate O'Regan, een van die linkse Engelstalige regters van die Grondwethof, die "houding van die skool" gekritiseer.

'n Ander senior advokaat, Johan du Toit, het namens die Federasie van skoolbeheerliggame vir Suid-Afrikaanse skole (FEDSAS) opgetree.

Du Toit het gesê dat beheerliggame grondwetlik gemagtig is om die taalbeleid van skole wat hulle dien, vas te stel.

"Artikel 6(2) van die SA skolewet verleen aan skole se beheerliggame die mag om 'n skool se taalbeleid te bepaal. Die liggaam behoort toegelaat te word om dit te doen sonder onregmatige belemmering of verhindering.

"Siende dat die beheerliggaam deur wetgewing tot stand kom, behoort geen ander liggaam daardie funksie te vervul nie, bowenal nie 'n liggaam van onverkose buitestanders soos die tussentydse komitee wat (by Hoërskool Ermelo) oorgeneem het nie," het Du Toit gesê.

Hoofregter Pius Langa het uitspraak in die saak voorbehou.

камины в стиле лофтФільчаков прокурор

Taalpessimisme maak mense moedeloos, pendule sal weer swaai

Ek dag ek gooi maar net my mening in. Die taaldebat heers nou weer op Praag en ek kan myself met beide kante vereenselwig, die vrees dat Afrikaans geheel en al sal verdwyn en die wete dat dit tog sal voortbestaan.

Die vrees dat Afrikaans totaal verdwyn, word oorspeel en ek dink ook nie dit het veel waarde nie; dit maak mense net depressief… en die afkraak- en negatiefmaakargument werk nie vir Afrikaners nie. Dit maak hulle negatief en lus om die land te verlaat. Die HNP en KP kwyn nou al vir jare met hulle negatiewe houdings. 'n Positiewe benadering werk beter. Dis beter om vir mense te sê dat ons moet werk daaraan om die pendule vroeg om te draai. Die houding by mense is dan anders; hulle weet dit gaan verander; hulle wil hê dit moet vroeër gebeur; dit maak hulle vol selfvertroue oor hulle argumente en dit maak ander mense meer vatbaar daarvoor.

Afrikaans het baie boeke, skole, tydskrifte en koerante, webwerwe, radiostasies en selfs 'n TV-kanaal. Afrikaans het nie in die Kaap onder Britse beheer uitgesterf nie en dit gaan ook nie onder die Afro-saksers uitsterf nie. Wat wel gaan gebeur is dat ons baie woorde gaan verloor en baie Engelse woorde gaan erf, nie veel anders as wat met die Frans/Hollands-kombinasie aan die Kaap gebeur het nie (behalwe dalk met meer woorde).

Wat belangrik is, is dat ons vir Afrikaners moet benadruk dat dit wel gaan verander, dalk nie nou nie, maar later. Dat dit groot siklusse is waaroor hulle min beheer het en dat dit kom of hulle dit nou wil hê of nie. Dit skep 'n soort afwagting by die een kant en 'n vrees dat hulle onbelangrik en in die moeilikheid gaan wees by die ander kant. Niks soos die vrees vir die onafwendbare om joernaliste geleidelik oor jare heen te swaai nie (soos wat ná die einde van apartheid gebeur het). Eiebelang en werk of geldlike sekuriteit troef vir 95-99% van mense alles.

Dan is dit nou maar eenmaal so dat hierdie goed in siklusse loop. Tans is ons besig om nog te na die lamsakkige geslag (dis nou die skuldig voelende, arme wonderlike swartmense, kom ons praat Engels om almal in ag te neem-groep) oor te slaan, soos wat hulle ouer word en meer invloed verkry. Dit beteken nie dat dit die einde is nie; dit beteken maar net dat ons vir nog 'n ruk moet wag vir die pendule om terug te kom (na my mening het hy reeds in seker opsigte gedraai). Soos die taal nou kwyn, sal hy weer opbloei as ons weer selfregering verkry (soos tydens die vorige taalomwentelings). In baie opsigte het Afrikaans reeds verbeter; daar is baie musiek en kuns wat gepleeg word, baie jongmense wat na Afrikaanse rockgroepe luister, ens.

Ons gaan intussen woorde verloor, maar ons is 'n te groot groep vir die taal om uit te sterf. Ná baie Jode in die 1940s omgekom het, is daar meer van hulle as ooit. Onderdrukking is seker die beste ding vir groei, soos die kunsmatige aanmoediging deur die ou NP die slegste ding daarvoor was. Ek dink ons sal 'n vorm van selfregering binne 15 jaar vekry. Ja, dis lank, maar dis lank want 'n nuwe "nie-skuldige geslag" moet eers grootword en meer mag begin bekom (hier, asook in Europa en die VSA).

Die mode in Europa is om vir minderhede kultuurregte te gee. Ons moet oor die volgende 5 jaar die idee propageer. Ons moenie vir mense vertel dat hulle dit wil hê nie, ons moet hulle vertel dat dit die nuwe wêreldmode is, dat dit vroeër of later gaan gebeur omdat Europa en die VSA dit van lande gaan vereis, net soos hulle tans "demokrasie" vereis.

Dit moet ook duidelik gemaak word dat dit goeie wêreldklasskole (nie Afrikaanse skole nie, maar wêreldklasskiole; hulle gaan toevallig Afrikaans wees) sal beteken en beter veiligheidsdienste. Dit moet ook gepropageer word dat dit nie die voorloper vir afstigting is nie, maar 'n poging om mense beter te integreer (soos in Europa). Die heel belangrikste is dat dit gaan gebeur, vroeër of later; dis onkeerbaar.

насосная станция пожаротушенияОлександр Васильович Фільчаков

Jonathan Jansen – Naspers se Idols-wenner

Image

Jonathan Jansen se arrogansie word waarskynlik slegs deur sy groeiende boepmaag oortref. Tog snaaks, terloops, hoe swart ekonomiese bemagtiging en regstellende aksie so ‘n uitwerking op die voordeeltrekkers daarvan se liggaamsmassa-indeks het. Dink aan “Shrek” Balfour, Tito Mboweni en Jansen self.

Die fatale fout wat Jansen uiteraard maak, is om sy regstellende-aksie-aanstelling met leierseienskappe en diep filosofiese insigte aan sy kant te verwar. Nie net beskou hy homself klaarblyklik as ‘n akademikus van formaat nie, maar ook as een of ander selfaangestelde soort leier van Afrikaners, indien nie ‘n Messiasfiguur wat Afrikaans en Afrikaners moet red nie, soos ek al voorheen uitgewys het.

In Jansen se kop het hy reeds die metamofose ondergaan: van iemand wat ‘n akademiese pos en later ‘n rektorskap by twee Afrikaanse universiteite bloot op grond van sy velkleur ontvang het, tot by die volgende Paul Kruger, op wie se skouers die voortbestaan van Afrikaans kwansuis sou rus.

Daar is wel enkelinge wat Jansen se grootheidswaan ernstig opneem. Jansen se grootste groep aanhangers en juigkommando is Naspers. Met klakkelose heldeverering wat slegs geëwenaar word deur tienjarige dogtertjies se oorblufde bewondering vir Hannah Montana, hang Naspers aan Jansen se iedere woord. Jansen kan kwalik in die stort sing, of dit verskyn as ‘n rubriek in die Beeld of Die Burger.

In ‘n onlangse rubriek, juis in die Beeld, meen Jansen dat Afrikaners hulle houding moet verander. Hy beskou die stryd om oorlewing van die taal klaarblyklik as ‘n gewildheidskompetisie. Iets dus soos gemors-TV – die Idols-kompetisie, byvoorbeeld, waar dit gaan oor hoe mooi jy gegrimeer is en hoeveel die tropvee wat teksboodskappe stuur van jou hou.

Dit is geen geheim wie beide Jansen en Naspers as dié Idols-kompetisie se wenner sien nie. Ja, reg  geraai, dis Jansen met sy pretensieuse ou brilletjie wat aan hom sekerlik na sy eie, onbeskeie mening ‘n sekere gravitas verleen. Jansen wat self glo Engels as huistaal besig, word deur Simon Cowell as Afrikaner-Idol gekroon, met Jan-Jan Joubert wat sy broek moet gaan omruil omdat hy ‘n orgasme van ekstase in die gehoor beleef het.

Ek hoef kwalik aan mede-Afrikaners uit te wys dat iemand soos Jansen beslis te veel tik gerook het. Hy sal nooit, in ‘n miljoen jaar, deur ons vir ‘n leier aangesien word nie. Tweedens hoef ek nie uit te wys dat ‘n oorlewingstryd kwalik ‘n gewildheidskompetisie is nie. Naspers het al vir vyftien jaar lank nie kon asemhaal soos Ton Vosloo en kie. gatgekruip het by die ANC-bewind nie, maar dit het g’n dooie duit vir Afrikaans beteken nie.

Die teendeel is waar: dit is hoog tyd dat Afrikaners baie meer militant en aggressief word in ons stryd. Ons moet die lesse van ons medelandsburgers ter harte neem. Daar is niks wat die ANC-bewind se aandag so vinnig boei soos padversperrings en ‘n klipgooiery nie. Mooi praat en ‘n valse kruipery help net mooi bôkkerôl.

Om af te sluit: alhoewel ek nie geweld voorstaan nie, sou daar min dinge wees wat my sulke diepgaande en blywende genot sou verskaf as iemand wat vir Jansen vierkantig in die gevreet tref met ‘n (groot) melktert, nes iemand ‘n aantal jare gelede vir Bill Gates getref het nie. Sou dit nie wonderlik wees as my dag nooit weer versuur sou word deur Jansen se opperste arrogansie nie?

Laat kommentaar op hierdie rubriek op Anton Barnard se woernaal, SAmizdat.

наборы инструменталобановский александр отзывы

Gee jy nog om vir Afrikaans?

Image

'n Mens kan nie ontken dat 'n wolk van mismoedigheid en magteloosheid toegesak het oor dié wat nog vir Afrikaans omgee nie. Van alle kante word Afrikaans getakel – as dit nie van staatskant is nie, kom dit uit die geledere van Afrikaanssprekendes self, soos Koos Kombuis wat in sy kenmerkende mieksertaal in 'n rubriek in Rapport reken Afrikaans is 'n "pavement special".

Koos se "pavement special" slaan op die gemengde afkoms van Afrikaans. Hy reken Algemeenbeskaafde Afrikaans (die suiwer ras) moet die knie buig vir die "eiesoortige, loslit-Afrikaans" (die basterras) wat in koerante soos Die Son en The Voice gebruik word. Sien, want ons mag nie ons bruin broers en susters onwelkom in ons taalstal laat voel nie. Die feit dat die meeste bruinmense vere voel vir Afrikaans en so gou as moontlik wil verengels, ontgaan hom heeltemal. Die feit dat invloedryke bruinmense Afrikaans aktief by akademiese instellings ondermyn, is blykbaar nie ter sake nie.

Om van iemand soos Koos Kombuis – wat 'n vadoek dra om die werklikheid van sy kaalhoofdigheid te verdoesel – te verwag om verder as sy ingeteelde skuldgevoel en naïwiteit te dink, is egter te veel gevra. Ek los die man en sy brabbeldenke dus maar in die kombuis met sy voorraad doeke … ekskuus … vadoeke.

Waaroor dit egter gaan, is die vraag: Wil die Afrikaner nog vir Afrikaans veg? soos Dan Roodt tereg in 'n onlangse artikel gevra het.

As jy nog omgee, hier is één manier hoe jy kan veg: Jy kan die Hoërskool Ermelo ondersteun in sy stryd vir Afrikaans teen die ANC-regering. 'n Geskiedkundige toetssaak vir Afrikaans vind op 20 Augustus in die Grondwethof plaas.

Mpumalanga se departement van onderwys het na dié hof geappelleer nadat die Appèlhof beslis het dat die skool se beheerraad, en nie die onderwysdepartement nie, die laaste sê oor die taalbeleid van die skool het.

Die onderwysdepartement wil die skool, die enigste Afrikaanse hoërskool in die provinsie, dwing om na parallelmediumonderwys oor te skakel omdat 27 leerlinge toegang tot die skool wil hê en nie in Afrikaans geleer wil word nie. Daar bestaan genoeg Engelse skole in die omgewing waar die kinders in die taal van hul keuse onderrig kan word.

Parallel- en dubbelmediumonderrig is die eerste stap na 'n eentalige Engelse skool of universiteit, soos die dalende getal Afrikaanse onderwysinstansies al duidelik bewys het.

As 27 Afrikaanse leerlinge nou toelating tot 'n Engelse skool soek en aandring dat hulle in Afrikaans onderrig word, wat sal gebeur? Is daar in die hele land 'n enkele voorbeeld van Afrikaanse leerlinge wat by 'n Engelse skool durf vra het om in hul eie taal, wat deur die grondwet gewaarborg word, onderrig te word?

Luister na die geskrewe argument wat die departement by die Grondwethof ingedien het: "We submit that the refusal by the governing body of the school, despite several endeavours to change the language policy so as to be inclusive of other language groupings, and the persistence to retain Afrikaans medium of instruction as an exclusive language policy at the school, has a direct impact on the provisions of … the constitution which prohibit discrimination on the grounds of language.

"We submit, despite the denial by the respondents, that the preservation of Afrikaans language policy at the school at all costs by the governing body demonstrates that the governing body intends to preserve the school exclusively for Afrikaners. This effectively amounts to discrimination directly or indirectly on the grounds of language and accordingly this raises a constitutional issue."

Is dit ironie? Massale selfmisleiding? Die blatantste vorm van vermetelheid denkbaar? Met die fanatisme van 'n Middeleeuse inkwisiteur jag die ANC-regering "rassiste" soos hekse terwyl hy self die flagrantste rassediskrimineerder en skender van taal- en menseregte is.

Die Hoërskool Ermelo het jou hulp nodig om sy saak te verdedig. Dis een skool teen die mag van die hele staat. In werklikheid gebruik die ANC my en jou belastinggeld om ons taal te beveg. (Sal 'n mens lag of sal 'n mens huil?)

Jy kan R10 vir die skool se regskoste skenk deur die woord ERMELO na 38655 te teks. Die burgerregte-inisiatief AfriForum het onderneem om 'n bykomende rand te skenk vir elke rand wat die publiek só bydra.

Ek skenk R100 en ek is 'n arm vryskutter wat sommige maande R0 verdien. Wat gaan jy, wie se gordel nog nie tot by die vierde gaatjie ingetrek is nie, bydra?

Die ANC-regering sal geen rus vir sy siel kry tot hy die blankes en by name die Afrikaner en sy taal uitgeroei het nie: hulle is 'n pynlike doring in sy vlees wat hom voortdurend aan sy onvermoë en agterlikheid herinner. Dié wat nog glo dat Zuma & Kie dit goed bedoel met die Afrikaner, wat nog glo 'n mens moet die man 'n kans gee, se oë sal baie vinnig moet oopgaan.

Watter enkele voordeel het Zuma se aanstelling die Afrikaner en Afrikaans al besorg? Pieter Mulder se aanstelling as adjunkminister van landbou? Wat was die koste in terme van verdere verdeeldheid in die reeds verskeurde Afrikanergeledere?

насосного оборудованияданильченко юрий брониславович прокурор

Afrikaanse voetspore en bestemming

Ek volg die debat oor Afrikaans en Afrikaners in krisis op hierdie webblad noukeurig en sien die noodsaak om twee dinge reg te kry:

  • Die kom tot klarigheid oor wat ons te doen staan in die huidige omstandighede

  • Om hierdie klarigheid gefokus in een rigting te laat saamtrek

Antwoorde hieroor uiteenlopend. Daar is diegene wat 'n vorm van samewerking met die owerheid en gesagstrukture voorstel, sommige lê klem op 'n eie geografiese gebied en nog ander vra vir meer daadwerklike aksie in die huidige opset, veral wat die alledaagse omgang met die taal en kultuurgoedere betref. Daar is natuurlik 'n saak uit te maak vir baie van hierdie voorstelle, maar ek verwys weer na my voorstel gedurende November 2008 op hierdie webwerf in Die antwoorde op die dinge oor watter moontlike metodes ons kan gebruik om verantwoorde antwoorde te probeer kry op situasies waarmee ons gekonfronteer word. Ek dink die eis vir 'n min of meer eenvormige antwoord op die huidige situasie is onontbeerlik. Maar waarin lê hierdie eenvormige antwoord? Maklike antwoorde hierop is ons nie beskore nie. Ek wil tog die een en ander hieroor opmerk:

  • Die debat oor eie grondgebied kom lank en diep en ek wil nie nou hier oor die meriete al dan nie hiervan debatteer nie. Realisties gesien: ons moet net oortuigend antwoord op die vraag wat die moontlikheid is dat so 'n werklikheid ooit toegelaat sal word om te bestaan, veral as dit enigsins blyk 'n betekenisvolle sukses te wees.
  • Die klem op aksie rondom Afrikaans as taal en kultuurverskynsel is bo twyfel, maar ons moet oppas. Ek haal die Spaanse skrywer Carlos Ruiz Zafón se openingswoorde aan uit sy mees onlangse boek, uit Spaans vertaal as "The Angel's Game" : "'n Skrywer vergeet nooit die eerste keer wanneer hy 'n paar munte of 'n aanprysing aanvaar het in ruil vir 'n storie nie. Hy vergeet nooit die ydelheid in sy bloed wat hom laat glo dat, indien hy sy gebrek aan talent vir ander kan wegsteek, die droom van die letterkunde hom sal voorsien van 'n dak oor sy kop, 'n warm bord kos aan die einde van die dag, en dít wat hy die meeste begeer: sy naam op 'n stukkie papier wat hom waarskynlik sal oorleef. 'n Skrywer is veroordeel om daardie moment te onthou, aangesien hy van daardie oomblik af gedoem is en sy siel 'n prys het." (my vertaling).  Hoe waar is dit van die moderne Afrikaanse letterkunde en kultuur? As ek so om my kyk het ons eerlike "kultuur" met iets om die lyf, broodnodig.
  • Die reeds gemaakte voorstelle in bogenoemde debat wys duidelik uit: die nakom van ingeligte verantwoordelikheid, in die een of ander vorm van aksie, en deursettingsvermoë (wilsoortuiging) is ononderhandelbaar. Daarsonder kan ons net sowel nie begin nie.
  • En oor fundamentele keuses: Johann Rossouw raak hieraan in sy bespreking van R.W. Johnson se onlangse boek oor Suid-Afrika na Apartheid (South Africa's Brave New World: The Beloved Country Since the End of Apartheid), veral Afrikaners se sug na deelname aan die hoofstroom. (Sien: Glasoog, Beeld BY, 11 Jul 09). Hierdie keuses en, belangriker, hulle geskiedenis (hoe het ons gekom tot in hierdie situasie), kan nie uit eerlike besinning uitgelaat word nie, beide op fundamentele gronde en daarom ook uiteindelik op die vlak van hulle praktiese uitkomste

Aanvaarde besigheidsteorie sê ons moet versigtig wees dat struktuur nie die pas aangee en strategie volg nie. Dit hoort andersom. Dit beteken dat daar duidelikheid (eenvormige antwoorde hierbo) moet bestaan oor die bestemming terwyl ons voetspore trap. In die besigheidswêreld is dit waarskynlik waar. In die samelewing ook, maar dalk sit ons nou met 'n situasie wat (vir eers) om strukture vra bloot ter wille van oorlewing. As daar hiervoor 'n saak uitgemaak kan word, is die instelling van alternatiewe strukture iets om verder te verken. Dit geld nie net strukture rondom taal en kultuur nie, maar ook in die praktiese sfere van onderwys (op alle vlakke), diensteverskaffing, sosio-maatskaplike ondersteuning en opheffing, ensovoorts. Daarvoor is daar gesprek en koördinasie nodig, ook om prioriteite te bepaal. Neels de Ridder maak in sy artikel opmerkings rondom finansiering hiervan – uit verskeie persoonlike gesprekke ter plaatse en enkele in die buiteland, is ek glad nie oortuig van die feit dat befondsing van hierdie voorstelle onmoontlik is nie, veral as jy weet waar en by wie om te soek en jy benut vaardige agente en woordvoerders. Dieselfde geld vir kundigheid om dit te doen. Johann Wingard se artikel oor die Boere en die Russe skets so 'n tipe prentjie. Dit is egter 'n ander, weliswaar noodsaaklike, onderwerp. In kort kom dit daarop neer dat niemand (individue en organisasies) meer kan sit en wag dat iets vir ons gedoen word nie; ook nie dat ons beloftes in dié verband in ruil vir samewerking kan aanvaar nie – daarvoor het die praktyk en geskiedenis te veel lesse te leer. Aangesien niks ooit werklik eindig nie, staan ons optrede in die alhier in die oordeel van tyd. Sou ek my naam onder aan die uiteindelike uitkoms hiervan wou teken?

хороший стоматологлобановский александр биография

Waarom is daar universiteite in Mzansi?

ImageDie vraag in die titel hiervan is eintlik belaglik, nie waar nie? Enige mens met meer as twee breinselle sal antwoord dat 'n universiteit daar is om tersiêre opleiding te verskaf en om navorsing te doen.

Daardie siening is egter vanuit 'n eurosentriese perspektief en spreek van diepe rassisme aan die kant van diegene wat só 'n mistasting huldig.

Suid-Afrikaanse universiteite het 'n heel ander bestaansrede. Daardie groot Marxistiese intellektueel, dr. Blade Nzimande, stel dit onomwonde: Mzansi se universiteite is in werklikheid religieuse instansies wat daar is om offerandes te bring aan die altaar van die god Transformasie.

 

Dit help dus g'n jy kry 15 onderskeidings in matriek nie. As jy nie getransformeerd is nie, jammer, boet, kry jy nie 'n plek in die mediese fakulteit nie.  Jy kan as navorser kennelik geweldige deurbrake maak op die gebied van kwantummeganika en die Nobelprys vir fisika wen, maar o, wee, as jy nie getransformeerd is nie, soek Blade jou nie in 'n Mzansi-universiteit nie.

 

Wat beteken dit in die praktyk om getransformeerd te wees? Kom, ek gee jou 'n wenk. As jou melanienvlakke te laag is, is jy bes moontlik nie getransformeerd nie. Is jou velkleur wel te lig, kan jy nietemin moontlik tog op jou gatvelle deurskuur. Dis mits jy 'n onberispelike struggle-verlede het soos 'n wafferse Cheeky Watson (tot ereswarte verklaar), of 'n Black Sash-lid en Rand Daily Mail-joernalis was soos ’n Helen Zille. Slegs dan kan jy moontlik toelating verkry, maar slegs as jy elke dag die heilige kategismus van transformasie minstens 70 maal in Engels herhaal, en bevestig hoe gekant jy teen Afrikaans en rassiste is.

 

Dit is egter diegene wat aan die dubbele gestremdhede van lae pigmentasie en Afrikaans as moedertaal ly, wat per definisie ongetransformeerd is. Dis juis húlle wat etnies gereinig moet word uit universiteite, volgens kameraad Blade. Transformasie en Afrikaans is immers lynregte teenstrydighede. Die twee kan eenvoudig nie sy aan sy bestaan by dieselfde akademiese instansie nie.

 

Soos Latyn voorheen die taal van die Roomse kerk was, is Engels die amptelike taal in die Kerk van Transformasie. Geen akademikus, geen universiteit, geen student kan waarlik daarop aanspraak maak dat hy getransformeerd is, as hy nie sy geloofsbelydenis in Engels aflê nie.

 

Siende dat Mzansi se universiteite se fokus sedert 1994 verander het na een van transformasie, is dit weliswaar goeie nuus vir heelwat studente en personeel. Verby is die dae toe toelatingsvereistes soos goeie matriekuitslae, ongerieflike eksamens, 'n aandrang op die wetenskaplike metode en ander rassistiese, neokoloniale praktyke op die arme studente en dosente afgedwing is. Halleluja!

 

In Mzansi se universiteite sal daar dus genadiglik van nou af ander kriteria geld. Studente en dosente sal gemeet word aan hoe getransformeerd hulle is. Daag jy by die hekke van 'n kampus op met 'n donker gelaat en praat jy met die sekerheidswag Engels, gaan direk na die Admingebou en gaan haal vir jou 'n cum laude-graad, indien nie 'n pos as dosent nie.

магазин игрушкаФильчаков прокуратура харьков