landbou – Bladsy 7 – praag.co.za

Eens florerende landboubedryf binnekort geknak

Dit lyk asof die ANC met die hulp van die EFF die eens florerende landbousektor binnekort op sy knieë sal hê.

Die Ekonomiese Vryheidsvegters sê die voorstel dat wit boere 50 persent van hulle grond aan hulle werkers moet gee, sal ‘n massa-uitsetting van plaaswerkers tot gevolg hê.

‘n Woordvoerder van die EFF oor grondsake, Andile Mngxitama, sê die regering kan die eiendomsklousule in die Grondwet verander met die hulp van die EFF om ‘n tweederde meederheid te monster.

Op die manier sal grond sonder vergoeding onteien kan word.

‘n Tweederde meerderheid is nodig om artikel 25 in die Grondwet te wysig om ‘n einde aan die beleid van gewillige koper-gewillige verkoper te maak.

Boere het tot April volgende jaar tyd om op die voorstel van die ANC te reageer.

Deur die skep van verdere onsekerheid in die landbou – vir werkers ook – sal die minister verseker dat boere groener weivelde opsoek. Die EFF gee verdere aansporing daartoe.

Boerdery vereis belegging, maar ook krediet. Volgens Agri SA is landbougrond in Suid-Afrika R155 miljard werd, maar dra ‘n skuldlas van R89 miljard.

As die regering die helfte van die grond wat boere kommersieel besit wegneem en aan werkers gee, wat gebeur met daardie skuld?

Sal banke tevrede wees om te sien hoe hul sekuriteit verdwyn in ‘n verwarde smeltkroes van kollektiewe eienaarskap?

Dis ook ‘n feit dat 90% van swart boerderye op totale mislukking uitloop en daar word tans van boere verwag om dié las op hulself te neem met die wete dat die staat daarbenewens ook oor die mag beskik om die grond te konfiskeer met die hulp van die EFF.

Daar is seker kwalik groter afskrikmiddels vir enige belegger. Voeg daarby landelike onveiligheid waar plaasmoorde gedy, en dis donker op die horison.

Dit is duidelik dat boere sal ophou om te belê. Dit het reeds op talle plase gebeur onder die huidige grondhervormingskemas en die situasie kan net verder versleg.

Dit strek almal tot nadeel, insluitende plaaswerkers. Die verbruiker sal uiteindelik vir die gelag moet betaal.

Die regering “koop” die belang van 50% van die kommersiële boer, maar die opbrengs gaan nie na die boer nie. Dit is ‘n doodgewone ekonomiese onsinnigheid.

Die ANC-kieser, net soos die EFF-kieser, brand van wit haat en hebsug, maar terwyl hulle grondgryp as ‘n doelwit stel, stroom honderde duisende ironies genoeg na stede sonder die minste belangstelling in boerdery.

Swart Suid-Afrikaners meen grondhervorming is nodig want hulle is ideologies verblind deur verslete beloftes. Die Afrikaners se eiendom is in hulle visier. Aanstons sal dit waarskynlik elke eiendom raak, nie alleen plase nie.

Die ANC skep aaneenlopende chaos in die landboubedryf en ondermyn doelgerig voedselsekuriteit, terwyl die EFF dié treurige stand van sake verder aanhelp.

Elke besorgde landsburger sit magteloos en toekyk hoe die landbousektor stelselmatig vernietig word.

Vuil water ons voorland, waarsku TLU

Die President van TLU SA, mnr. Louis Meintjes waarsku dat die land afstuur op ‘n situasie dat die krane in die huise wel water sal lewer, maar dat daardie water totaal onbruikbaar sal wees.

“As die Staat homself as die beskermer van die water wil aanstel, moet hy ook toesien dat hy daardie rol vervul. Nou word ons gedwing om vir vuil en onbetroubare water te betaal en dit is onaanvaarbaar.”

Mnr. Meintjes het gesê dat daar gepraat word van Grondwetlike regte.

“Die landbou het ook ‘n Grondwetlike reg op skoon water om voedsel te produseer. Die regering sal moet besef dat die gebeure verlede week in Brits net die oortjies van die seekoei sal wees in vergelyking met wat kan kom as hy nie vinnig ingryp nie. Die gebeure by Brits belig die feit dat drie of vier mense gedood is deur die polisie. Wat egter verdere aandag benodig, is dat honderde, indien nie duisende, mense sterf as gevolg van besoedelde water in die land,” sê mnr. Meintjes.

“Nadat die water na Britse se woongebiede herstel is, het inwoners juis gekla dat dit water nie drinkbaar was nie. Dit is juis die probleem waarmee die land, en landbou, sit. Waterbronne, wat op sigself reeds skaars is, word toenemend besoedel, het hy gesê.

“TLU SA het etlike jare gelede hierdie saak reeds op die hoogste vlak aangespreek en selfs strafregtelike klagtes teen betrokke ministers gelê wat volgens TLU SA hulle plig versaak en nie toesien dat waterbronne beskerm word teen besoedeling nie. Ter wille van voedselsekerheid en voedselveiligheid is dit krities belangrik dat water skoon moet wees. Talle boere kan nie meer rivierwater of selfs boorgatwater gebruik vir besproeiing of vir veesuiping nie,” het die TLU SA president gesê.

Droogtehulp aan boere in Noordwes

Boere in Noordwes wat aansoek gedoen het vir droogtehulp, gaan aanhou om voer te kry om die impak van die droogte op hul lewende hawe te verlig.

Voer sal aan 23.000 boere in die provinsie verskaf word. Meer as 14.000 sakke is sedert verlede week versprei.

Die departement van Landbou en Landelike Ontwikkeling sê meer as 100.000 sakke sal uiteindelik uitgedeel word.

Volgens die departement sal ‘n boer met 30 of meer diere ‘n maksimum van 14 sakke ontvang, terwyl die res minder sal kry.

Die verspreiding van voer volg op die goedkeuring en toewysing van ‘n noodlenigingsfonds van 43 miljoen rand deur die Nasionale Tesourie. – RSG

Indiese beleggers na Lesotho

‘n Sake-afvaardiging van Indië het in Lesotho aangekom om beleggingsmoontlikhede te ondersoek.

Die ministerie van Buitelandse Sake sê die afvaardiging van 15-lede sal moontlike beleggings ondersoek in sektore soos landbou, die mynbedryf en toerisme.

Hulle sal met amptenare van die Lesotho Nasionale Ontwikkelingskorporasie vergader, asook die Lesotho Toerisme Ontwikkelingskorporasie en die Basotho Ondernemingsontwikkelingskorporasie.

Die afvaardiging sal Donderdag ‘n sakeforum in Mafeteng, suidwes van Lesotho bywoon. – RSG

Regering stel plaaswerkers se werk in gevaar

TLU SA het die Minister van Landbou, Tina Joemat-Pettersen, versoek om haar uit te spreek oor haar kollega van Landelike Ontwikkeling en Grondhervorming se ideologiese proses om blanke grondeienaars van hulle regmatige eiendom te ontneem.

TLU SA se president, mnr. Louis Meintjes, noem minister Nkwinti se planne “konstruktiewe ontneming van blanke grondeienaar, indien dit nie doodgewone gewettigde grondgryp is nie”.

Mnr. Meintjes het Minister Joemat-Petterson in ‘n brief gevra of haar kollega se beleid dan regeringsbeleid is, en of sy, in wese ook as die minister wat ‘n direkte belang by voedselsekerheid het, kan saamgaan met daardie ideologiese benadering wat kommersiële landbou totaal gaan vernietig.

Terselfdertyd is Minister Nkwinti per brief ingelig dat totdat hy en sy departement die ordentlikheid aan die dag lê om op korrespondensie te reageer, TLU SA nie deel sal wees van die NAREG-proses of enige van sy ministeriële werksessies nie, en dat TLU SA sy optrede nie erken as deel van openbare deelname proses nie en dat dit ook nie voldoen aan administratiewe vereistes nie.

Mnr. Meintjes het ‘n beroep gedoen op Minister Joemat-Petterson om toe te sien dat die planne en voorstelle van grondhervorming, nie soveel reg aan werkers gee dat voedselsekerheid in gedrang kom nie, want in terme van daardie voorstelle sal boere uiteindelik geen besluite meer op hulle eie plase kan neem sonder arbeiders se goedkeuring nie.

“Hierdie voorstelle plaas die Regering effektief in beheer van alle landbou-eiendomme. Dit is ‘n kommunistiese benadering wat gevolg word, en sal TLU SA geen ander keuse hê as om boere aan te moedig om binne die korste moontlike tyd maatreëls in plek te kry om sonder arbeid hulle bedrywe voort te sit,” sê mnr. Meintjes.

Sou hierdie voorstelle in wetgewing vervat word sal dit die totale ekonomie negatief beïnvloed en voorspel ons hongersnood in Suid Afrika.

‘Omvattende studie oor landbou en arbeid nodig’

Die statistikus-generaal Pali Lehohla sê 5,2% van die arbeidsmag werk in die landbousektor, terwyl dié sektor slegs 2,5% persent tot die land se Bruto Binnelandse Produk bydra.

Dit beklemtoon die belangrikheid van landbou vir werkskepping, het hy gesê.

Lehohla het in Pretoria die media toegespreek by die vrystelling van statistiek oor boerdery in Suid-Afrika wat tydens die sensus in 2011 ingesamel is.

Lehohla sê ‘n meer omvattende studie sal oor landbou in die besonder gedoen word.

Die sensus het getoon dat 2,8 miljoen huishoudings betrokke is in die landbou in een of ander vorm. Dit het vrae bevat wat verband hou met die landbou, maar het nie ‘n duidelike onderskeid tussen kommersiële en bestaansboerdery getref nie.

‘n Meer genuanseerde prentjie is nodig, het Lehohla gesê.

Die provinsies met die grootste aantal huishoudings wat landbou beoefen is in KwaZulu-Natal met 24,9%, Oos-Kaap met 20,7% en Limpopo met 16,3%. Die Noord-Kaap het die hoogste persentasie van huishoudings wat vee besit.

Die regering beplan om die inligting te gebruik om die landbousektor te versterk om te verseker dat meer werksgeleenthede in die sektor geskep kan word. – Sapa

Werkloosheid styg

Suid-Afrika se werkloosheidskoers het in die tweede kwartaal van die jaar tot 25,6% gestyg, hoofsaaklik as gevolg van verlore poste in landbou en vervaardiging.

Daar was 122 000 méér mense teen einde Junie sonder werk as in die vorige drie maande, wat die aantal werkloses tans op 4,7 miljoen te staan bring.

Nog ‘n kommerwekkende styging is dat die aantal ontmoedigde werksoekers van die eerste tot die tweede kwartaal met 35 000 meer geword het.

In die eerste kwartaal (tot einde Maart) was die werkloosheidskoers 25,2%.

In vergelyking met verlede jaar het werkloosheid in die tweede kwartaal met 5,7% gegroei.

Daar is 18 000 poste in vervaardiging besnoei en 26 000 in landbou. Selfs in die sektor vir gemeenskaps- en maatskaplike dienste – wat die staatsdiens insluit – het 22 000 poste verloor.

Konstruksie het egter 62 000 poste geskep en handel 52 000. In die mynbou is 9 000 poste geskep en in vervoer 19 000.

Die Reserwebank meen ekonomiese groei vanjaar sal nie 2% haal nie – die stadigste sedert die 2009-resessie. Die land word ingeperk deur trae vraag uit Europa, terwyl inflasie plaaslik verbruikers se sak raak. Meer as 60% van die besteding in die ekonomie word deur verbruikers gedoen.

Die regering se teiken is dat 5 miljoen poste teen 2020 geskep word, maar dit sou ’n groeikoers van minstens 5% vereis. – Bloomberg

Groenskrif oor grond

Gevaarligte flikker helder rooi as berigte oor die voorgenome groenskrif oor grondhervorming enigsins in die kol is.

‘n Opsigtelike probleem, luidens ‘n berig in Rapport, is dat die groenskrif steeds van die veronderstelling uitgaan dat slegs 13 % van die grond in swart besit is, en 87 % in wit besit. Dit het blykbaar betrekking op alle grond in privaat besit.

Hoe die regering by so ‘n sommetjie kan kom sonder ‘n grondoudit, wat deur georganiseerde landbou versoek maar volstrek deur die regering geweier word, is onverstaanbaar. Verskeie opnames dui daarop dat die prentjie aansienlik anders daaruit sien.

Die bewoording klink verdag baie na ‘n blaps enkele maande gelede toe die Minister van Landbou, Tina Joemat-Pettersson, in Rapport geskryf het dat met die aanbreek van die nuwe bedeling, dieselfde persentasies grond in wit aan die een kant, en swart, bruin en Indiër aan die ander kant, se besit was. Sy is in verskeie artikels reggehelp.

Dié syfers is opsigtelik ontleen van die ou persentasies waaruit die tuislande saam 13 % van die oppervlak beslaan het, en die res 87 %. Hierdie syfer kan kwalik as vertrekpunt gebruik word, onder meer oor die ligging van die land se droë dele, die feit dat die meeste natuurparke soos die Kruger Wildtuin en Kalahari-Gemsbokpark ook in die 87 % geleë is, en dat staatsgrond, soos staatsplase en weermaggronde, dorpsmeente en vele meer kwalik na 1994 by sogenaamde blanke grond gereken kan word.

Om bruin grondbesit by die 13 % in te reken is moedswillig foutief. Bruin landelike gebiede soos die Richtersveld, Mier, Ebenhaeser, die Oppermansgronde en talle kleiner areas soos Thaba Patchoa, Genadendal en sowat 30 ander beslaan saam honderde duisende hektaar. Die groter gebiede is ook in droër gebiede.

Uiteindelik handel dit nie werklik oor ‘n paar persent hier en ‘n paar persent daar nie, dit handel oor die wyse waarop persepsies as feite opgedis word, en sodoende ‘n vraagteken plaas oor ander gegewens wat die beplande groenskrif gebruik. Is dit werklike onkunde – wat moeilik is om te glo nadat meer betroubare feite al soveel kere onder die regering se aandag gebring is – of blote moedswilligheid?

Die probleem is dat as daar eers onversigtig met ‘n stel feitefoute omgegaan word, erodeer dit die vertrouensposisie wat nodig is om die proses enigsins sinvol op die tafel te kan plaas.

Meningsvormers uit die liberale dampkring, soos Max du Preez en dr. Piet Croucamp, stel dit periodiek dat die kommersiële landbou dalk baie tot ‘n ontspanne klimaat oor grondhervorming kan bydra deur nie vir die regering te wag nie, en self in so ‘n program die leiding te neem. Die werklikheid is dat dit al verskeie kere probeer is, en selfs geïmplementeer is, maar by die regering die koue skouer, of hoogstens lippediens gekry het.

‘n Sinvolle beginpunt sou dalk wees om politieke retoriek en propaganda links te laat en met feite te werk.

90% van ‘hervormde’ grond onproduktief

Negentig persent van grond wat aan sogenaamde “ontluikende” swart boere uitgedeel word, is tans onproduktief. Die ANC-regering het ook nagelaat om R3,4 miljard se toelaes aan die ontvangers van grondhervorming uit te betaal, met potensiële gevaarlike gevolge, het die minister van landelike ontwikkeling en grondhervorming Gugile Kkwinti gister gesê.

Ontvangers het in 389 gevalle nie hul toelaes ontvang nie, het die minister op ‘n parlementêre vraag van die DA gesê.

“Grondbesettings kan plaasvind waar ontvangers nie plase kan betrek as gevolg van oponthoude met uitbetalings nie,” het hy gesê.

Nkwinti het gesê Mpumalanga is die provinsie wat die meeste deur die gebrekkige uitbetalings geraak word, met 173 hervormingsprojekte wat steeds R2,6 miljard “geskuld” word.

Hierna volg die Oos-Kaap, waar 49 projekte vir R395 miljoen van die staatskas wag. In die Wes-Kaap, word 17 projekte R196 miljoen geskuld. Sekeres van diegene wat vir geld wag is families wat uit Distrik Ses gesit is.

Nkwinti het aangetoon dat toelaes nie direk aan begunstigdes deur sy ministerie betaal word nie, maar oorgedra word aan ‘n “genomineerde agent”, wat in die meeste gevalle die tersaaklike munisipaliteit is, soos bepaal deur die Wet op Openbare Finansiële Bestuur.

Die minister het geen redes vir die teruggehoue betalings aangevoer nie.

Hy het ook op ‘n vraag deur die DA onthul dat die departement boonop R268 miljoen aan deposito’s op grondrestitusieprojekte.

Die departement het 972 473 hektaar grond vir restitusiedoeleindes oor die laaste drie jaar in 1 300 transaksies gekoop, maar in sekere gevalle kon dit nie aktevervaardigers se trusts betaal nie wat 50% deposito’s verlang het.

“Betalings kon nie gemaak word met betrekking tot sekere van die ooreenkomste nie weens begrotingstekorte in die 2008/09 en 2009/10-finansiëlejare.”

In Maart het Nkwinti laat blyk dat die ANC-bewind se grondhervormingsprogramme nie volhoubaar was nie en het bevestig dat die teiken om 30% van landbougrond teen 2014 aan swart boere oor te dra nie gehaal sal word nie.

Hy het onthul dat ten minste nege uit tien “ontluikende boere” wat grond onder die regering se grondhervormingsbeleid ontvang het nie ‘n kommersiële sukes van hul plaasgrond kon maak nie.

‘n Totaal van 5,9 miljoen hektaar is sedert 1994 herversprei, maar 90% van daardie grond is nie produktief nie.

In reaksie op die probleem beplan die ANC-bewind om vanjaar miljoene rande daaraan te bestee om die mislukkende plase te herkapitaliseer.

Nkwinti het gesê dat grondrestitusie en -herverspreiding word deur ‘n gebrek aan kapasiteit in die wiele gery aan die kant van diegene wat grond ontvang het en weerhou hulle daarvan om “aan te hou om effektief en optimaal op die grond te produseer”.

In Maart het Nkwinti tydens sy begrotingsstemming in die nasionale vergadering kommer in landbougeledere gewek toe hy aangekondig het dat hy binnekort in ‘n groenskrif ‘n drieledige stelsel van grondbesit gaan voorstel wat dit vir blanke boere moeilik of onmoontlik sal maak om grond te besit.

Hy het ontken dat dit beteken dat nasionalisering van grond vir die land voorlê.

Skeefgetrekte rasionaal oor grond

Die aanslae op ons eiendomsreg met die klem op ons landbougrond neem in felheid toe met min. Tina Joemat-Pettersson aan die voorpunt. Uit die bloute word grondeienaars verras met ‘n nuwe slenter om 40% van ons eiendom aan die een of ander parasiet gekamoefleer as ‘n aandeelhouer af te staan.

Die agbare minister maak groot gewag rondom die volgende as rasionaal hoekom grond dringend en drasties herverdeel moet word:

Witmense besit agv apartheid 87% van alle grond.
’n Gebrek aan waardigheid by die massa is gelyk aan ‘n gebrek aan toegang tot grond.
Toegang tot grond is gelyk aan voedselsekerheid.
Nouer samewerking met die staat is die sleutel tot oorlewing en groei.

Vergun my die volgende kommentaar op bg illusies:

By ‘n vorige herverdeling of afbakening van grond het lande soos Botswana, Lesotho en Swaziland hul ontstaan gehad; hiervoor is ongeveer 50% van van SA afgestaan. Dit laat die witmense en ander met 50%. Verdere herverdelings het plaasgevind waar spesifiek swartmense gronde in Kwa-Zulu Natal, asook in die Oos- en Noord-Transvaal van destyds, duisende vierkante kilometers grond ontvang het. Voeg hierby die latere TBVC-state, dan raak die 87% witmansgond belaglik en verregaande.

Dít wat ons oor het, is agv regeringsmanupulasie gereduseer tot ‘n bate wat baie handelsbanke sien as riskant en grondeienaars sodoende uitlewer aan die staat as enigste rolspeler.

Waardigheid, agbare mimister, word myns insiens gemeet aan verantwoordelike burgerskap en nie noodwendig grondbesit nie. Ek ken duisende waardige witmense wat nie ‘n duim grond besit nie.

Hoe belaglik om toegang tot grond as voorwaarde vir voedselsekerheid voor te hou teen die agtergrond van die staat se selferkende mislukkings met sy sg grondherverdeling waar derduisende uiters produktiewe plase misvorm is tot uitgestrekte, onkruidbegroeide, nikswerd grond.

Nouer samewerking wat op niks anders dui as onbeholpe staatsinmenging nie. Die vrye mark sonder inmenging reguleer homself. Goeie regering het ten doel om goeie infrastruktuur en ‘n veilige omgewing te skep waarin voedsel- en veselproduksie kan gedy.

Die agbare minister skroom nie om blatant te dreig nie. Haar ongevraagde opmerking dat, sou die boere nie gehoor gee en saamwerk (kapituleer) nie, dít wat in SA gaan kom Zimbabwe met sy bekende vergrype sal laat lyk soos ‘n teddiebeerpiekniek. Was die kwessie nie so ernstig nie, sou ek dit amusant gevind het.

Troos u die moeite en besin met u kollegas rondom die gesubsidieerde aanwas wat u kunsmatig skep om toekomstige onwaardige mense daar te stel wat nog groter druk op ons beperkte hulpbronne gaan plaas met gepaardgaande en nimmereindende konflik. Maak ‘n plan met die miljoene der miljoene onwettiges wat ons eindeloos dreineer en nog meer druk plaas op die groepie verantwoordelike en waardige mense wat hulle met dade beywer om hierdie land te maak werk. U en u regering het uitstekende infrastruktuur oorgeneem. Begin gerus by die lewensgevaarlike slaggate en verkrummelde paaie; hiermee kan tasbare en broodnodige onderbou vir voedselsekerheid verskaf word.

Aan medeboere: Hou aan en hou uit, koester julle eiendomsreg op die trant van: die boere is hier om te bly.

Aan die groter waardige gemeenskap: daar is nog Boere, daar is nog hoop!

casino free Фильчаков прокурор

De Klerk bietjie bekommerd oor landbou

Die voormalige staatspresident F.W. de Klerk het gister gesê dat Suid-Afrika op ‘n “Zimbabwe” afstuur indien grondhervorming op dieselfde wyse as tans voortgaan.

De Klerk het in Kaapstad ‘n aantal sakeleiers op Fortune, Time en CNN se wêreldforum toegespreek. Volgens die oudstaatshoof speel “ideologie” ‘n te groot rol in die landbou en kan voedselsekerheid in die gedrang kom. De Klerk se siening oor kommunisme het heelwat na regs verskuif want hy het gister gesê: “Ideologie het in lande soos Rusland die landboubedryf duur te staan gekom. Ons sit in hierdie land met daardie uitdaging. Ek herhaal: haal ideologie uit landbousake, anders is Zimbabwe jou voorland.”

Desnieteenstaande is De Klerk steeds ‘n ondersteuner van “omvattende grondhervormingspogings” en dat swart boere plase moet kry, asook meer hulp om sulke plase te bedryf. “Ons het hier gesien hoe boere in die steek en sonder finansiering of ondersteuning gelaat word. Dit knou produksie en laat dit in sommige gevalle heeltemal tot stilstand kom.”

Is De Klerk ten gunste van kollektiewe boerdery soos dit destyds in Oos-Europa toegepas is? Die oud-NP-leier het hom soos volg ten gunste van privaateiendom uitgespreek: “Eienaarskap verskaf die dryfkrag vir verbouers om genoeg te produseer en in hul ondernemings te belê. Dít stimuleer produksie en gee voedselsekuriteit.”

Die ANC beskik oor verskeie radikale planne om grondeienaarskap in Suid-Afrika feitlik te beëindig ten gunste van ‘n huurpagstelsel. Blanke boere gaan ook gedwing word om 40% van hul plase met regeringsaangestelde swartes te deel.

miomare yachting

Landbou en regering binne ‘n regering

Tydens die provinsiale grondberaad in die Vrystaat, na afloop waarvan Vrystaat Landbou ‘n klag van haatspraak teen die destydse hoof van Veiligheid en Sekuriteit in die Vrystaat, Jack Klaas gelê het, het ‘n spreker sydelings opgemerk dat Robert Mugabe gekry moet word om Suid-Afrika se grondhervormingsprogram te lei.

Hy is toegejuig.

Dieselfde het by verskeie ander forums gebeur.

Hierdie onverkwiklikheid het gekom kort na die regering, onder leiding van die destydse president Thabo Mbeki, ‘n landbou-ontwikkelingsplan met Agri SA onderteken het. Kort hierna, lynreg in stryd met die ondertekende dokument, ruk die minister van Landbou, Toko Didiza, ‘n dokument uit. Na groot ontsteltenis uit lanbdbougeledere het hierdie dokument ‘n besprekingsdokument geword.

Sedertdien is dit duidelik dat daar twee denkrigtings binne die regering is – ‘n populistiese sonder voete in die praktyk, en ‘n kleiner praktykgerigte benadering.

Die populiste beskou skynbaar die praktykgerigte insette as irrelevant, al is dit formeel deur die regering onderteken, of hoogstens as ‘n tydrowende lastigheidsfaktor.

Die dualisme is in ‘n mate vererger deur die departemente van landbou en van grondsake op Kabinetsvlak te skei.

Intussen wil die landbou standvastigheid in ‘n erg veranderende omgewing vind, sodat hul eie bestaan, asook dié van hul werkers, bestendig kan word en die land ‘n mate van voedselsekuriteit kan beleef.

Die jongste bontpratery oor eiendomsreg in die landbou is die jongste manifestasie van dié teenstrydighede.

Ongelukkig strek die ideologiese dwalinge oor ‘n wye front, soos die vrye teuels wat aan Julius Malema gegee is om “Skiet die Boere” te sing, herhaalde onkunde aan selfs die kant van die president wat skynbaar glo klein lappies grond kan so lewensvatbaar wees dat dit landelike armoede kan teenwerk, en vele meer.

Landbou en grondsake is gans te gespesialiseerde velde om salarisse aan gefrustreerde ideoloë te betaal, en dan dié ideoloë se indienshouding te regverdig deur van hul produkte as iets voor te hou wat nie maar bloot in die snippermandjie hoort nie.

Dit is goed en wel die Departemente van Landbou en van Grondsake trek van tyd tot tyd akademici in om te help met beleidsformulerings. Van hierdie mense word selfs oortuig dat dit die werklike hartklop van die departemente verteenwoordig, en is dan in besprekingsforums minder alarmisties.

Die ideologiese politieke kommissarisse is egter dié met die politieke invloed, en loop gereeld die tegnokrate uit ontkantposisies plat. .

Die gevolg is dat Suid-Afrika nou erg begin neig in die rigting van ‘n dupliserende regering.

Nie, soos die minister van Samewerkende Regering meen op munisipale vlak gebeur waar belastingbetalersverengings as noodmaatreël instaan vir onkapabel munisipale owerhede nie, maar op alle vlakke waar die land tegelyk uit die parlement en Lethuli-huis regeer word. In die proses is daar te veel teenstrydige belange wat gekoester word, en rig hierdie twee regerings saam minder uit as wat een regering behoort te doen. En al hoe meer sake beland in die howe.

free games bonus

Nasionalisering van landbougrond

“Daar kan geen twyfel wees dat as alle produktiewe grond in Suid-Afrika in ’n nasionale bate omskep word, dit die nasionalisering van grond beteken nie.” Aldus dr. Pieter Mulder, adjunkminister van landbou en leier van die Vryheidsfront Plus.

Volgens media-verslae is een van die opsies wat die ANC vir die groenskrif op grondhervorming oorweeg, ’n voorstel dat alle landbougrond voortaan aan die staat behoort en bestaande eienaars se eiendomsreg in ’n erfpagstelsel omskep word.

Mulder sê: “As so ’n voorstel regeringsbeleid sou word, sal dit teen die grondwet wees, sal dit alle beleggers in Suid-Afrika permanent afskrik en sal dit groot onsekerheid op die platteland veroorsaak wat weer voedselsekerheid sal vernietig.”

Die ontwikkeling van die platteland is tans een van die prioriteite van die ANC.

Volgens Mulder is “onsekerheid die belangrikste rede waarom kommersiële boere in die platteland nie tans hulle boerderye uitbrei of meer werksgeleenthede skep nie. As ’n sogenaamde gronderfpagstelsel regeringsbeleid word, sal dit totale onsekerheid oor grond op die platteland skep. Enige regeringsamptenaar wat dink dat die ontwikkeling van die platteland moontlik is sonder die samewerking van die kommersiële boere, ontken die werklikhede van Suid-Afrika.

In belang van Suid-Afrika en van landbou sal hierdie voorstel met alle moontlike middele en deur alle belanghebbendes beveg moet word.”

сауна дома

Mentaliteit van die familievuurtjie

In verskeie dele van die land is daar gemeenskappe wat betreklik gewelddadig raak oor diensleweringsbeloftes wat na dié beloftes gemaak is, soos mis voor die son verdwyn. Dié ongemak met owerheidsuitsprake word versterk deurdat mense via die media verneem van opmerkings en beloftes wat politici vir gehore maak wat baie duidelik net vir daardie gehore se ore bedoel is.

Tradisioneel is dit as goeie hoofmanskap beskou as die hoofman saans van familievuurtjie na familievuurtjie loop en by elk aan die uitgebreide familie vertel wat hulle wil hoor. Dit het ook nie saak gemaak dat dié aandpraatjies erg teenstrydig met mekaar kon wees nie.

Vandag maak dit wel deeglik saak. ‘n Hoë politikus kan verwag dat die media hom gaan volg en rapporteer wat hy te sê het. ‘n Boodskap by Julius Malema se tuisdorp dat Malema ‘n aangewese president van die land is, word met afsku in baie ander dele van die land aangehoor. Hierdie mentaliteit maak dit ook moeiliker om nasionalaiseringspraatjies wat in sekere kringe gevoed word, behoorlik in landsbelang dood te slaan en klaar te kry.

Omdat tribalism in hierdie selfde geledere ‘n vloekwoord bly en steeds as deel van die politieke inkorrekte spektrum bly kleef, is dit moeiliker om hierdie praktyk verkoop te kry aan gehore vir wie ‘n man se woord sy woord is en bedoel is om in dade neerslag te vind.

Met gemiddeld twee plaasmoorde per week pleit die landbougemeenskap deurlopend by die regering om dié verskynsel te veroordeel. Dit is immers nie gewone moord nie, omdat die moordkoers onder boere volgens die Vryheidsfront Plus se syfers byna tien keer hoër as die land se reeds hemelhoë moordkoers is. Die regering het egter taamlik konsekwent dawerend in al elf amptelike tale geswyg.

Tot by die regte familievuurtjie aangeland is. By Agri SA se kongres verklaar die minister van Veiligheid en Sekuriteit dat die regering plaasaanvalle ten sterkste veroordeel.

Die onvermydelike vraag is nou: Is dit weer ‘n geval van woorde wat vir ‘n sekere gehoor bedoel is? Daar is ongelukkig verskeie aanduidings dat dit wel die geval is.

– Die minister het selfs te midde van die veroordeling hiervan plaasmoorde tot niks buitengewoon vir die land probeer reduseer nie. Dit beteken die minister is oningelig oor die statistiese moordkoerse, of hy kyk dit moedswillig mis.

– Daar was ‘n dawerende swye binne regeringsgeldere toe minister Tokyo Sexwale die afgesaagde kulkunsie opdiep om die blaam vir plaasaanvalle op die boere te pak. Terwyl niemand stry dat daar vrot appels is nie, is die werklikheid, anders as die politici se persepsies van die werklikheid, dat hierdie kwessie al verskeie kere ten duurste deur die regering self ondersoek is, en steeds sonder bewyse vir hul opvattings sit. Die resultate van hul eie ondersoeke het die stroom kritiek op boere, en om hulle sodoende in baie se oë eintlik voëlvry te verklaar, nie beïnvloed nie. Die uitsprake op die nasionale grondberaad enkele jare gelede het byvoorbeeld gevolg op ‘n Wes-Kaapse ondersoek van meer as tagtig beweerde voorvalle in ses maande, waarvan almal vals bewys is. Wes-Kaapse afgevaardigdes by die beraad het eenvoudig hierdie feit geïgnoreer. ‘n Soortgelyke ondersoek in die Vrystaat se bevindings is eenvoudig nooit bekend gemaak toe dit dadels opgelewer het nie.

– Die minister van samewerkende regering het pas weer die rassekaart teenoor wit belastingbetalers gespeel.

– Die Wêreldbekersokkerstadion in Polokwane is na die voormalige ANC-jeugleier vernoem wat bekend geword het vir sy slagspreuk, Kill the Boer, kil the farmer. Enige verantwoordelike regering wat sy grondwetlike plig tot nasionale versoening ernstig opneem sou met afsku vervul gewees het.

– Vrystaat Landbou het aangekondig dat hy met sy hofsaak teen die regering voort te gaan omdat die weermag nie, soos onderneem is, op 1 April die grensbeveiliging met Lesotho oorneem nie. Trouens, dit is nog nie moontlik om vas te stel of die SAPD tot die nuwe ontplooiingsdatum oor drie of vier jaar aan die grens gaan aanbly nie.

Minister Nathi Mthethwa kan niemand verkwalik wat sy beloftes van ‘n omvattende landelike beveiligingsplan wat op hande is, met ‘n knippie sout neem nie. Dat dié plan nou nog nie gefinaliseer is nie, terwyl plaasmoorde al in 1994 hande begin uitruk het, is doodgewoon skandalig. Boonop het van ander beloofde strukture, soos dit wat in plek sou wees voor die kommando’s uitgefaseer sou wees, dadels gekom.

Of hierdie plan soos die water in steeds droë krane gaan realiseer hang ongelukkig nie van regeringspraatjies af nie. Veel meer sal die hofsaak van Vrystaat Landbou rigtinggewend wees, soos verskeie ander onlangse hofsake waarin die regering die kous oor die kop gekry het omdat versuim is om sy grondwetlike verpligtinge jeens sy burgers na te kom.