Menings – Bladsy 74 – praag.co.za

Volstruispolitiek, gemeenskapspolitiek en die media

Hoe harder die media en die gemeenskapsorganisasies swoeg om die regering uit sy koers van volstruispolitiek te dwing, hoe bitsiger word die teenreaksie.

Pas het die minister van Polisie die vakbond Solidariteit verkwalik oor die jongste inisiatief om die misdaadprobleem onder die regering se aandag te bring. Die minister verkwalik die vakbond oor ‘n dokumentêr wat op die internet, onder meer op YouTube, gelaai is wat landsburgers se misdaadtrauma uitlig, eerder as om met die regering daaroor te praat. Dat dit die gevolg van die polisie en die regering se optrede was, word misgekyk.

Nie alleen het die presidensie geweier om bykans 30 000 briewe teen misdaad in ontvangs te neem nie, maar die nasionale polisiekommissaris het stil-stil die teikens vir die afbring van ernstige misdaad soos moord en verkragting, verlaag.

Selfs die parlement, wat bykomende geld vir hierdie doelwit bewillig het, moes agterna uitvind dat die teikens reeds verlaag is.

Intussen weet die parlement steeds nie wat die groot sosiale polisiesaamtrek in Bloemfontein die belastingbetalers uit die sak gejaag het nie; ‘n saamtrek wat duidelik in ‘n morsige dronknesorgie ontaard het en waaroor die polisiebase steeds volstruispolitiek speel.

Ook die media word nou gereeld skyf. Pas het die regering teen die openbare gevoel in Nersa se aangekondigde Eskom-verhogings in, die verhogings geloof.

Toe die media hieroor vrae vra, is die media in ‘n tirade hel toe gestuur, in die woorde van tesourier-generaal Matthews Phosa. Dié reaksie van die regering gee ‘n slegte reuk af in die lig van die saketransaksies tussen Eskom en die ANC se beleggingsarm, Chancellor House.

‘n Media wat nie sou delf in hierdie gebeure wat oënskynlik dui daarop dat partybelange bo landsbelang gestel word nie, is die naam media nie werd nie.

Internasionaal word die media as die nie-amptelike vierde been van die demokrasie erken weens onder meer die waghondfunksie wat dit speel.

Voeg hierby dat president Jacob Zuma die indruk van ‘n sg “lame duck”-president skep ten opsigte van ooglopende ongerymdhede – in der mate dat groot koerante reeds die skrif aan die muur sien van ‘n magstryd wat sy kop kan eis, en dit is klokhelder waarom gemeenskapsorganisasies deur gemeenskapspolitiek en die media se rolle onontbeerlik word.

Onder die jongste voorbeelde tel die rol van Afriforum om Suid-Afrikaanse boere se belange in Zimbabwe teen Robert Mugabe se grondroof te beskerm. Volgens die grondwet, gestaaf deur die presendentereg, is dit in die eerste plek die regering se plig om sy burgers te beskerm. Die jongste hofuitspraak kom egter nie danksy die regering se grondwetlike pligsbesef nie, maar ten spyte daarvan.

Ten midde hiervan klink pres. Jacob Zuma se oproep vir die herlewing van die morele herlewingsaksie met homself aan die spits hol en eerder na ‘n publisiteitsfoefie om sy tanende beeld te beredder.

Лобановский

Wie is die mees suksesvolle waghond?

As deel van die grondwetlike wigte en teenwigte het die Menseregtekommissie tot stand gekom. Tog kon dié kommissie selde oortuig, en veral die Bloemfonteinse kantoor is voortdurend in die spervuur. Nou is die Kommissie ook daarvan beskuldig dat dit die skikkingsproses rondom die Reitz-vier doelbewus laat skipbreuk ly het, en dit is moeilik om tot ‘n ander gevolgtrekking te kom dat daar ‘n mate van nydigheid betrokke is.

Die Menseregtekommissie se beeld is vroeg reeds geknou toe dit halsstarrig geweier het om die slagspreuk, Kill the Boer, kill the farmer, tot haatspraak te verklaar. Eers na ‘n appèlproses waaraan eksterne kundiges deelgeneem het, is dié standpunt gewysig.

In vandag se Volksblad meen die bekende prof. Herman Giliomee dat die reputasie van die kommissie bygedra het daartoe dat die skikking waarop die grondwet bebou is, sy aansien verloor het. Hy skryf die ANC het hierdie kommissie en die ander sg. Hoofstuk 9 liggame gebruik as instellings om die aandag van die regering weg te trek, of met die fokus op rassisme, die spervuur op die minderhede te hou.

Boonop het die regering die vorige Openbare Beskermer as voorsitter van die Menseregtekommissie herontplooi. As Openbare Beskermer het hy na twee hofsake wat verloor is, waaronder die Petro-SA- saak, nie ‘n wafferse reputasie van sukses gehad nie. Sake by die OB is tot 15 jaar nog uitstaande.

Onder die vreemdhede by die Bloemfonteinse kantoor van die MRK tel die netelige kwessie van die FS-nommerplate. Nadat Pansat jare gelede bevind het die gebruik van VS moet naas FS gemagtig word, het die destydse LUR vir Vervoer die saak op sogenaamde appèl na die Mensregtekommissie geneem. Toe daar na ‘n ruim tydsverloop niks verneem is nie, het die media die saak opgeneem, en vasgestel dat die saak na die Bloemfonteinse kantoor verwys is. Dié kantoor het bewusteloosheid oor die aangeleentheid gepleit.

Die media het dié saak periodiek opgeneem, en selfs die verwysingsnommer gekry waaronder die MRK die saak na sy Bloemfonteinse kantoor verwys het. Die Bloemfonteinse kantoor bly hieroor egter steeds so in die duister soos die Vrystaatstadion.

Hierteenoor het die kantoor baie gou die destydse Vrystaatse hoof van Veiligheid en Sekuriteit onskuldig bevind nadat Vrystaat Landbou hom vir haatspraak verkla het.

Twee sake wat die Vryheidsfront Plus in 2008 verwys het, kry nie aandag nie. In een geval kon die verklaagde glo nie opgespoor word nie, maar dit het Volksblad presies vyf minute geneem om haar telefonies op te spoor. In die ander geval het dokumentasie by herhaling uit die MRK se kantoor weggeraak.

Indien daar erns is dat die MRK sy rol as deel van die wigte en teenwigte voortspruitend uit die Rubicon-skikking wil speel, moet ernstig besin word en minstens ‘n behoorlike ondersoek na die werking van die Bloemfontein-kantoor gedoen word.

Tot tyd en wyl die Kommissie nie tot die teendeel oortuig nie, is die media en deesdae die internet waarskynlik die belangrikste wigte en teenwigte om die regering op sy tone te hou, en instansies soos Afriforum wat onder andere die howe inspan, die belangrikste instrumente wat sorg dat iets aan magsvergryp en die sabotasie van ewewigtige belange gedoen word.

камины в стиле лофт Фильчаков прокурор

Howe moet regmaak wat krom is

Terwyl die koppe nog gestamp word oor hoe goed of sleg die grondwet is, het ‘n paar belangrike hofsake weer laat blyk hoe belangrik dit is dat howe hul politieke onafhanklikheid en juridiese suiwerheid moet behou.

Waarskynlik die ingrypendste hofbeslissing het in die Grondeisehof gekom toe ‘n gemeenskap se eis op die plase van agt grondeienaars by Koster in Noordwes van die hand gewys is.

Van die belangrikste bevindings is dat die eisers wél kompensasie gekry het toe hulle oorspronklik hervestig is, en dat nie hulle of die staat die vermoë het om kosproduksie vol te hou op die grond wat hulle nou geëis het nie.

Omdat alle voormalige grondbesitters ‘n vorm van kompensasie ontvang het toe hulle hervestig het – ‘n feit wat dikwels deur die politici verswyg word – sal hierdie saak ‘n bepaalde impak hê. Die toets is dus nou of die kompensasie billik en redelik was, en nie dat hulle verskuif is nie.

Hierdie uitspraak volg kort op nog ‘n saak, dié keer uit KwaZulu-Natal, waar die huidige eienaars ‘n navorser aangestel het om te bewys dat die aanspraakmakers op hul grond geen historiese aanspraak daarop het nie. Dié feite is aan die Grondeisekommissaris oorgedra, wat egter halsstarrig ‘n hofsaak afgedwing en met koste verloor het.

Nog ‘n rigtinggewende uitspraak is ‘n hofsaak wat die DA teen die Matjhabeng by Welkom met koste gewen het. Dié hofsaak spruit uit ‘n mosie van wantroue, waarvoor die ANC ‘n stemming met die wys van hande afgedwing het, in plaas van ‘n geheime stemming soos die DA op geregtig was. Nou gaan die DA sy sin kry.

Die uitvoerende burgemeester, Mathabo Leeto, was al verskeie kere weens omstredenhede in die nuus. Sommer gou na haar aanstelling het ‘n herrie losgebars nadat haar dogter van die skool huis toe geneem is in ‘n brandweerwa.

Hierna is verbeterings van R1,5 miljoen aan haar huis van R70 000 aangebring, en kort hierna het sy aan die minister gesê sy was onbewus van die stad se rioolprobleme. Dit, terwyl Mathabeng waarskynlik die enigste munisipaliteit in die land is waar amptenare krimineel tereg staan weens versuim met rioolwerke.

Ten slotte het die Grondwethof beslis slagoffers van misdade wat uit die politieke geweldpleging spruit waaroor die Waarheids- en Versoeningskommissie beheer gehad het, inspraak moet hê by beslissings oor presidensiële kwytskelding.

Hierdie uitspraak kan op verskeie maniere vertolk word, veral in die lig daarvan dat talle weens hul politieke verbintenisse nooit vervolg is nie, al het hulle ook nie om vrywaring aansoek gedoen nie.

Weens die kategorie-beperking sal dit ook nie verhinder dat misdadigers steeds potensieel kwytskelding in ruil vir gunsies of politieke lojaliteite kan kry nie. Inspraak deur die slagoffers sou so iets in ‘n mate kon rem.

Teen hierdie agtergrond maak dit sin dat Afriforum ‘n regsfonds op die been bring, die burgerregtefonds, om die regering oor onregte in die howe te kan pak. Dit is veral verblydend dat die fonds in ‘n japtrap reeds ‘n halfmiljoen rand kon bymekaar maak. Boonop het Afriforum reeds die reputasie verwerf dat dit sake met koste wen, en so sal verseker dat die fonds ook nie sommer uitgeput sal word nie.

Maar, dan moet die onafhanklikheid van die regbank ten ale koste beskerm word.

Ongelukkig blyk dit dat die ander wigte en teenwigte, soos die Openbare Beskermer en die Menseregtekommissie, veel te wense oorlaat. Die howe is die laaste linie teen meerderheidsdiktatuur en om te verseker dat die regering in algemene belang regeer soos wat demokratiese beginsels vereis. Ongelukkig beteken dit dat die uitvoerende gesag se jagseisoen op die howe se onafhanklikheid oop is.

Book of Fortune

Gemeenskapspolitiek en Malema se stryd om die kalklig

Terwyl ‘n storm losbars oor die verskynsel van tenderpreneurs, met die hooffokus op die luidrugtige Julius Malema, word ‘n groot politieke wedstryd langsaan op die B-veld gespeel. Op hierdie veld sê gemeenskapspolitiek die vrot viskop van Suid-Afrikaanse politiek die stryd aan.

Solidariteit voer die veldtog teen misdaad verder en maak nog meer briewe bymekaar nadat die presidensie geweier het om die duisende briewe van beswaar teen misdaad na afloop van die staatsrede in ontvangs te neem. Vanuit die Vrystaat brei ‘n aksie oor die land se swak padtoestande nou landswyd uit.

Met laasgenoemde aksie is dit opvallend dat ‘n politieke party, die DA, hom nou op hierdie skaal tot gemeenskapspolitiek wend. Tipies, en verkieslik, sou ‘n mens burgerlike organisasies aan die spits hiervan wou sien, terwyl politieke partye fokus op hul statutêre rol.

Dat selfs die amptelike opposisie hom tot gemeenskapspolitiek wend, dui in ‘n mate die magteloosheid aan waarin die ANC se magsposisie die land in ‘n beergreep beet het. Dié magteloosheid word verder onderstreep deur die naatlose kritiekloosheid waarmee die ANC Jeugliga hom agter Malema skaar – tot uiterste verleentheid van die land, maar ook die ondermyning van die land as beleggersland.

Op dieselfde dag het ontevredenes by Orange Farm en daar naby by Sebokeng oproerig geraak in nog ‘n manifestasie van gemeenskapspolitiek. Behalwe dat laasgenoemde aksies elemente van geweld bevat, verskil dit van die ander gemeeskapspolitieke aksies in dié sin dat hierdie mense ANC-ondersteuners is, en juis vir die ANC gestem het om via die milde verkiesingsbeloftes hul lewensomstandighede verbeter te sien. Ook hulle, en mense in soortgelyke posisies elders in die land, ervaar ‘n gevoel van magteloosheid.

Hierdie situasies skep ‘n nagmerrie vir instansies en mense wat baie hoop op buitelandse toerisme geplaas het om die wêreldbeker-sokkertoernooi positief te benut. Die toernooi moet as enjinkamer dien om die land oor die langer termyn as toerismebestemming te bemark.

In plaas daarvan dat die groter fokus op die land positiewe nuusdekking tot gevolg het, kom die gebreke aan die lig: diefstal uit lughawegebruikers se bagasie, die wreedheid van plaasmoorde, ‘n president wat – soos die buitelandse pers mildelik berig het, sy lyf ‘n Bill Clinton, Tiger Woods en Henry die 8ste in een hou, en dan is daar Julius, en nogmaals Julius met sy onwelkome nasionaliseringspraatjies. Pas het die Britse pers die Engelse sokkerspan se tuisbasis tydens die toernooi naby Rustenburg as ‘n vullisterrein beskryf.

In die geskiedenisboeke sal eendag van ons eie Julius opgeteken staan: “Ek het gekom, ek het gesien en ek het die allerverskriklikste klomp bollie kwytgeraak.”

Ongelukkig gee Zuma self aan Julius die gesaghebbendheid wat hy so in oordaad nie verdien nie. Die media word gereeld gemaan om Julius te ignoreer want dit is al wat hy verdien. Diegene wat hierdie stelling maak, onderskat egter die onverdiende gesag wat Zuma en die kalkligdief se ondersteuners aan hom verleen. Dit wat Julius verteenwoordig, en waarvoor hy steun by jong mense geniet, voorspel niks goeds vir die land nie.

Die drywers van gemeenskapspolitiek is ook van die kalklig afhanklik om ‘n impak te kan hê, en ongelukkig moet hulle vir hierdie kalklig meeding teen iemand wat die meester daarvan is.

online casino no лобановский обыск

Afrikanerpaddas kook gaar

Dis lekker warm hier... Dit lyk my die Afrikaners sit en wag soos die padda in die bak water wat al warmer gemaak word. Uiteindelik as die Zimbabwe-fase finaal in SA realiseer, is die “padda” waarskynlik half of heeltemal gaar en kan “dit” (die Afrikaners) nie meer uit die bak water spring nie (hulself teen die toestand verskans nie).

Hoe gaan die ontkennende Afrikaners gemobiliseer word om daadwerklik teen die ANC se groeiende vloedgolf ellende op te staan en wie gaan dit doen? Nasperskoerante se leserskommentaar op berigte en briewe oor ANC-vergrype is deurspek van woede, maar dit bly ook net by keelskoonmaak. Ek sien nie vordering, uitgesonderd Afriforum se aksies, met daadwerklike optrede uit Afrikanergeledere nie.

Was Max du Preez dalk reg met sy voorspelling dat daar min Afreikaners is wat bereid is om enigsins te ontbeer vir ‘n beter bedeling?

люстры италия бренды

VF+ se dilemma

Die Vryheidsfront Plus is die enigste gekrediteerde party van die Afrikaner maar is vernuftig ontman met n groot glimlag en een vriendelike “versoenende” gebaar – en die slagoffer Dr. Pieter Mulder – ‘n man wat reeds voor 94 met die ANC vir Afrikaner selfbeskikking onderhandel het.

Sy stem is netjies stil gemaak deur die ANC se vernuftige aanbod van adjunk-minister van Landbou, ondergeskik aan sy ANC minister Joemat Pietersen wie se ANC-beleid en opdragte hy as nou as ondergeskikte moet uitvoer tot haar bevrediging.

‘n Dilemma wat net reggestel kan word deur dr. Pieter Mulder se bedanking as leier van die Vryheidsfront Plus party. Daar moet ‘n dinamies en onbevreesde leier in sy plek kom.

‘n Verdere absurde realiteit is die feit dat die Afrikaners Afriforum en Solidariteit met hulle swaar verdiende geld finansier sonder dat hulle daarvan kennis dra waar hulle geld vir die kospakkies gaan. Een uit tien kospakkie gaan na blankes, en 9 kospakkies na swartes. Is die Afrikaner nog nie genoeg ondergrawe nie?

Ek hoop van harte dat die persvryheid van Praag vergenoeg strek om my brief te plaas.

Oog op die bal

Met bykans 100 dae oor voor die groot Fifa-toernooi in Suid-Afrika afskop, word nog meer kaartjies aan Suid-Afrikaners beskikbaar gestel, en boonop teen verlaagde pryse.

Dit haal die media oorsee, soos ook berigte oor die wreedheid van plaasaanvalle, pres. Jacob Zuma se poligamie en buite-egtelike kinders, Julius Malema se nasionaliseringspraatjies, en misdaad in die algemeen.

Voeg hierby dat talle Suid-Afrikaanse entrepreneurs waarskuwings vooraf in die wind geslaan het en blatant probeer het om die verwagte getal buitelandse besoekers met hemelhoë pryse te melk.

Berigte oor korrupsie en misdaad wil maar nie gaan lê nie. Die regering se antwoord op die misdaadprobleem was skynbaar om dit min prominensie te gee, maar met ongekende lompheid is juis gesorg dat in die oë van die wêreld weerlig trek – en boonop lyk dit nou of die regering hieroor volstruispolitiek speel. Die weiering om die duisende briewe teen misdaad in ontvangs te neem gaan nog lank hard by die regering spook.

Volgens sommige syfers word nou net die helfte van die getal buitelandse besoekers verwag as wat aanvanklik verwag is, hoewel sommiges steeds volhou dat die volledige kontingent te wagte kan wees.

Entrepreneurs wat duidelik nie ‘n afskaling verwag nie, is die koppelaarbedryf. Volgens koerantberigte uit Bloemfontein lyk dit of die koppelaars, dikwels Nigeriërs, vir niks stuit nie en selfs ontvoering inspan om meisies van so jonk as 13 jaar vir die groot geleentheid gereed te kry.

Intussen is ‘n nuwe woord ook gebore: Tenderpreneur. Die jongste tenderpreneur wat aan die kaak gestel is, is Julius Malema, maar dit is klaarblyklik net die oortjies van die seekoei. In die Vrystaat is alle provinsiale tenders vir padbou en padherstel op die oomblik deur ‘n hofbevel op ys geplaas nadat onsuksesvolle tenderaars lont geruik het. Een van Mangaung se vernaamste straatherstelprogramme met die oog op die Wêreldbekertoernooi het ook in die howe beland, ook weens vermoedens oor tenderbedrog.

In provinsies soos Noordwes gaan dit klaarblyklik nie beter nie.

‘n Gevolg van ‘n geknoeiery met tenders is dat te veel aan paaie per kilometer spandeer word en dat die bou- en herstelwerk dan ook dikwels veel te wense oorlaat. Uiteindelik is die begrote bedrae te min, en word agterstande opgebou, met die kenmerkende slaggate die gevolg.

Uiteindelik lei die land se beeld en ekonomie daaronder.

Dit word algaande duideliker hoekom die wêreldbank korrupsie as die diefstal van ‘n land se toekoms beskou.

Die gevaartekens dat die toernooi ‘n verdere wig in rassepolarisasie sou dryf was toe blankes in die algemeen die skuld by heethoofde gekry het dat hulle minder entoesiasties oor die toernooi sou wees, of selfs deur foutvindery dit aktief probeer saboteer.

Intussen is ruim belastingbetalersgeld in die toernooi belê, sodat elkeen ‘n belang by die sukses sal hê. Maar, so lyk dit nou, die fout is by die verkeerde adres gesoek. Die groot sondaars is die regeringslui wat foute deur ‘n boemerangspel probeer verdoesel het.

Pas het dit byvoorbeeld aan die lig gekom dat die SANW, wat veronderstel is om die grensbeveiliging eersdaags by die SAPD oor te neem, beoog om minder soldate te ontplooi en minder geld vir dié doel aan te wend as wat die SAPD gedoen het. Die funksie is juis weer na die SANW terugverskuif omdat die SAPD nie werklik die mas opgekom het nie. Trouens, Vrystaat Landbou het met ‘n ambisieuse regsaksie teen die regering begin oor die ontoereikende beveiliging van die grens met Lesotho, en dit word op die ys gehou na aanleiding van beloftes vir beterskap deur die regering.

Nou blyk dit dat die weermag glad nie beplan om die grens met Lesotho te beveilig nie, en so ook nie die grens met Namibië en met Botswana nie.

Niemand kan die kieser verkwalik as hy die indruk kry dat die regterhand van die regering nie net dikwels nie weet wat die linkerhand doen nie, maar dat die linkerhand dikwels ook nie weet wat die linkerhand verbrou nie.

Met ‘n effektief-onbewaakte Lesothogrens kan die regering hom maar by voorbaat vetsmeer dat berigte oor vee- en weidingdiefstal en selfs plaasmoorde volop kan wees terwyl die Fifa-toenooi aan die gang, en die oë van die wêreld op die land gerig sal wees. Die regering kan hom by voorbaat oor die Lesothogrens vir nog ‘n vernederende hofsaak regmaak om sy grondwetlike pligte na te kom.

кладка печи

Jode is ‘baas van die plaas’

Elkeen van ons het ‘n begeerte om ‘n stuk grond te besit en daarop te boer. Om die baas van jou eie plaas te wees en ‘n bestaan te maak deur boerdery is die strewe van die meeste Afrikaners. Dit is ons definisie van vryheid. Ons wil in vrede gelaat word om te kan boer.

Ons leef egter in ‘n wereld wat stelselmatig deur Joodse mense oorgeneem word. Ek is nie anti-Semities nie, en ek weet dat daar goeie Boerejode is wat ook Afrikaners is, maar sekere groep Jode glo dat hulle alleen die volk van God is en dat alle heidene ondergeskik aan hulle is. Hulle glo dat hulle die wêreld behoort te beheer, en doen dit ook deur die finansies, groot maatskappye, grondstowwe, banke, ens. in elke land beheer en deur die regerings wat hulle goedgesind is te befonds. Dit gebeur tans regoor die wêreld.

Hierdie Jode glo dat hulle heidene behoort dood te maak wat in hulle pad staan. So is die wêreldoorloë gebruik om hulle vyande te vermorsel (vors gerus na oor Hitler en Mussolini se Britse konneksies), en so het Josef Stalin meer as 100 miljoen mense in die vorige eeu vermoor.

So het Rhodes, wat deur die Rothschilds befonds is, gesorg dat tot 50 000 Afrikaners van ellende sterf ná die oorlog. So word daar heelwat Afrikaners jaarliks vermoor met die “seën” van die Oppenheimer-befondste ANC. En ons moenie dink dat hulle klaar is met ons nie. Hulle sal nie rus voordat die laaste een van ons geneutraliseer is nie.

Die Bybel sê dat die een wat leen die slaaf is van die een wat uitleen. So het die Jode die hele wêreld verslaaf en voer hulle oorlog d.m.v. die VSA se oorlogsmasjien teen die paar lande wat nie saamwerk nie .

Die Afrikaner en sy vryheidstrewe val nie so lekker in by die Jode se planne om die wêreld te oorheers nie. Die grond waarop ons wil boer, bevat die grondstowwe wat hulle wil myn. Daarom is ons nou besig om die pad van die blanke volk in Rhodesië te volg. Ons is besig om uit te sterf.

Ons Afrikaners bevind onsself weer in die posisie waarin die trek van Piet Retief hom bevind het. Ons is omring deur die vyand en daar is geen menslike uitkomkans nie. Hierdie keer is daar egter nie veel Afrikaners wat wakker genoeg is om die vyand rondom die laer raak te sien nie. Hulle is te besig om die Bulle te ondersteun, in hulle 4×4’s te ry en Naspers se stories te lees. Die oogklappe van die NSA se leë beloftes en hulle geloof dat God in beheer is laat hulle soos paddas die louwarm water van die pot op die vuur geniet.

In my skoonpa se gang hang daar ‘n ou portret wat koue rillings by my ruggraat laat afgaan elke keer as ek dit sien. Hulle het dit saamgebring toe hulle gevlug het. Dit is die buitelyne van die kaart van Rhodesië; daar is ‘n wit soldaat met ‘n geweer en daar staan: “As my volk hulle verootmoedig en bid, en My aangesig soek, sal Ek uit die hemel hoor en hulle land genees.”

Rhodesië het in die laaste tyd twee groot geestelike herlewings beleef. Die eerste was tydens die oorlog, en die tweede een toe die plase gevat is. Met Buchan se herlewing stewig aan die gang, herinner dit sterk aan die herlewings wat Rhodesië beleef het. Die skrif van ons volk se vernietiging is aan die muur, mense.

Nie nou tyd vir Uhurugedagtes

“Ontvang hiermee julle politieke vryheid en alles sal vir julle daarby toegevoeg word.”

Dit, min of meer was die woorde wat Kwame Nkruhma tydens Ghana se onafhanklikheidsvieringe gesê het, en het die oormatige verwagtinge wat Uhuru sou bring netjies onderstreep.

Die misplaaste Uhuru-verwagtings het in Afrika al geleidelik soveel klappe van die werklikheid weg dat daar al stewige tekens van hande in die moue steek is, maar in Suid-Afrika leef die gees van absurditeit in ‘n groot mate voort. Die gevolg is dat einste Ghana ‘n hoër plek as Suid-Afrika op die persvryheidsindeks beleef, en verskeie Afrikalande suid van die Sahara se onderwysstelsel beter standaarde en resultate as dié van Suid-Afrika oplewer.

Die Suid-Afrikaanse grondwet is onlangs soos selde onder die vergrootglas geplaas. Dit het uit talle oorde onder kritiek deurgeloop, en dikwels is die vinger – darem nie die middelvinger nie – na die opstellers verwys.

Die debat het ook ‘n laertrekkery tot gevolg, maar niemand kan dié keer die vinger wys na die konserwatiewer bevolkingsegment nie. Dit is die liberale ondersteuners van die grondwet wat geledere gesluit het en die ore probeer toedruk het vir die kritiek.

Vanoggend, in Volksblad, laat Beeld se redakteur Tim du Plessis hom opnuut uit oor die deugde van die grondwet, en plaas die blaam vir die skending van die grondwet op die regering. Hiermee argumenteer hy dat Suid-Afrikaners nie deur die grondwet uitverkoop word nie, maar deur die regering. Hy argumenteer dat die grondwet nog méér geskend sou gewees het as dit sterker klem op sekere regte sou plaas.

In ‘n onlangse artikel het prof. Koos Malan egter ook ‘n ander perspektief hierop gewerp. Volgens hom is die grondwet mildelik besaai met regte, maar gaan mank aan gesag om hierdie regte te verskans. Malan het min ooghare vir die Artikel 9-instellings wat deel van die wigte en teenwigte moet uitmaak, en is selfs krities oor die howe se vermoëns. Afgesien daarvan dat kostes die hofroete buite gewone Suid-Afrikaners se bereik plaas om hul regte te laat afdwing, word die regters uiteindelik ook deur die uitvoerende gesag aangestel, soos nou uit die omstrede aanstelling van adv. Moketedi Mpshe as waarnemende regter.

Was die grondwet so goed soos voorgegee is, sou so iets nie kon plaasvind nie.

Ongelukkig gaan die argument dat die grondwet ‘n gegewe is en dat water wat onderdeur die brug is, te ene male gedane sake is ook nie volkome op nie.

Die grondwet is, anders as die oorgangsgrondwet wat boonop deur onderhandelde grondwetlike beginsels gerig is, baie vaag geskryf. Regsgeleerdes gebruik die uitdrukking dat ‘n wa en span osse daarbinne sal kan draai.

Die verklaarde doel hiervan is dat die detail gevorm moet word. Dit behels dat verskeie wette, soos die taalwet, nog geskryf moet word, dat internasionale konvensie deur presedentereg en gewoontereg neerslag moet vind en die leë kamers uiteindelik so volledig en toepaslik gemeubileer moet word.

Die voorvereistes hiervoor is dat die regbank volledig onafhanklik moet wees van binnelandse politiek, en slegs deur internasionaal aanvaarde regsbeginsels ondervang sal wees.

SEB-wetgewing druis egter reeds volledig in teen die grondwetlike doelstelling van nie-rassigheid, regstellende aksie word as diskriminerende wetgewing toegepas onder die vaandel van ‘n grondwet wat gelykheid waarborg, onteieningswetgewing was al stewig op koers, lynreg in stryd met internasionale verdrae waarvan Suid-Afrika mede-ondertekenaar was en vele meer wat op, soos Volksblad dit in sy hoofartikel stel, die wys van die middelvinger vir die grondwet neerkom.

Die kamers kan eenvoudig nie gemeubileer word terwyl instansies soos die Black Lawyers’ Forum en soortgelyk nie net nog bestaan nie, maar openlik ras as norm vir standpuntinname ook gebruik.

Uiteindelik – as genoeg mense saamstem dat die grondwet wel nie die wonderwerk is wat voorgehou word nie, kan daar met erns aan die werk gespring word om die leemtes aan te spreek. Dit sou onder meer behels die opbou van ‘n fonds wat sterk genoeg is om die regering konsekwent deur hofaksies te stuit solank hierdie weg nog moontlik is.

Wanneer dit weens strategiese aanstellings onmoontlik word, moet die internasionale howe en tribunale gebruik word.

Terselfdertyd sal binne-gesprekvoering nodig wees en bly.

Skeltaal vir wittes

Ek was al self in die moeilikheid nadat ek Herman Charles Bosman se werke aan studente voorgelees het wat deurspek was van die k-woord.

Die skelwoord vir witmense deur Sothosprekers is ‘lekgowa’, meervoud ‘makgowa’. Die spreker sal hom- of haarself nietemin dadelik verdedig as jy sê dis ‘n skelwoord.

Met my omswerwinge in beide die Nguni- en Sothotale het die woord ‘lekgowa’ my deurentyd gepla omdat daar altyd draaie geloop is om die woord deur die moedertaalsprekers.

Totdat ek eendag ‘n Sepediboek gelees het en op die volgende reël afgekom het: [G]o etela makgoweng a dimpsa le maribeng a ditswene (die-ng agter makgowa dui lokaliteit aan). Vry vertaal beteken dit: “Om te kuier by die ‘makgoweng’ van die honde en die slaapplek van die bobbejane.” Dit het my vermoede bevestig dat dit ‘n skelwoord moet wees.

Die woord is ‘n Sothowoord en is nie ontleen uit ‘n ander taal nie. Dus was die woord daar voordat die inheemse swart volke met die Westerse beskawing in aanraking gekom het.

Die werklike betekenis van die woord word seker in stamskole geleer. Maar soos hulle sê: Koma ke sephiri, oftewel “Die stamskool is ‘n geheim”.

Die naaste wat ek kon kom aan die betekenis is iemand wat pla, uittart, skreeu.

Ek sou die woord in dieselfde katagorie plaas as ‘kaffer’. Lekgowa word algemeen op straat en werkplek gebesig. Dit pla egter nie die wittes nie want hulle ken nie die tale nie.

Die wat ‘lekgowa’ gebruik kapitaliseer op die onkunde van ander. Hoeveel was al in die moeilikheid oor die k-woord, maar nog nooit is iemand aangespreek oor lekgowa nie!

Dis tyd dat die mense ingelig word oor die ware toedrag van sake en die woord verwyder word uit die openbaar en wetboeke.

инвертор с

Demokrasie in aksie en verkiesingsbeloftes

In die praktyk is die nakom van verkiesingsbeloftes nie altyd so maklik nie. Selfs die Amerikaanse president, Barack Obama wat op ‘n golf van euforie die Wit Huis ingeseil het, voel die hamerhoue van realiteit, en op die oomblik kom daar in die praktyk dadels van ondernemings oor die terugroep van Amerikaanse soldate uit konflikgebiede. Trouens, in Afganistan moet die soldate eers vermeerder word om te kan verminder.

Die VSA is egter nie die enigste Navo-land wat met hierdie taai toffie en verkiesingsbeloftes opgesaal sit nie. In Nederland dreig die koalisieregering om hieroor uitmekaar te spat.

Die Nederlandse kontingent is in die Afgaanse provinsie Uruzgan ontplooi. Die afgelope aantal jare het Uruzgan in Nederland so ‘n huishoudelike naam soos Friesland geword, en die pers vind dit baie selde nodig om by te voeg dat dié plek in Afganistan is.

Juis noudat ‘n fase aanbreek waar konvensionele militêre stratege meen die oorlog kan konvensioneel beëindig en die situasie bestendig word, sit verskeie lande met verkiesingsbeloftes opgeskeep dat hul magte onttrek sal word. Hierdie beloftes is ook mildelik in Nederland aan die kiesers gemaak, en nou breek die oomblik van waarheid aan.

Die Nederlandse koalisie bestaan uit drie partye – die Christen-Demokratiese Appèl wat die grootste is, die Partij van de Arbeid (PvdA), wat met die Britse Arbeidersparty eerder as tradisionele Europese Sosialistepartye vergelyk kan word, en die kleiner ChristenUnie. Die PvdA skop nou vas teen planne om die onttrekking uit Uruzgan met ‘n jaar uit te stel – iets wat nodig is om die huidige militêre suksesse teen die Taliban te bestendig, maar ook onontbeerlik vir die heropbou van Afganistan.

Die PvdA se besluit is nie noodwendig gewild nie. Die militêre vakbond daag die PvdA uit om aan naasbestaandes van gevalle soldate en aan soldate wat in Afganistan gewond is te kom verduidelik dat dié opofferings vrugteloos was.

Die PvdA, onder die vaandel van die nakom van verkiesingsbeloftes, spreek sy verbasing uit oor sy koalisievennote se verbasing dat hy by sy verkiesingsbeloftes wil bly. Die koalisievennote is op hul beurt weer verbaas dat die PvdA nie die realiteit in die praktyk kan beoordeel en daarop reageer nie.

Deur die Taliban nou te laat ontsnap, gaan eenvoudig beteken dat die Weste binnekort weer die wrang vrugte gaan pluk.

Aan die ander kant, ‘n oorlog met diep ideologiese en religieuse wortels, word ook selde op die slagveld beslis. Juis daarom, beoordeel die stryders, is die heropbou van Afganistan nodig om die harte van die mense te wen. Hierdie opsie is ook nie die produk van teoretici agter hul lessenaars duisende kilometer van die toneel af nie, maar van bevelvoerders wat al jare lank aan die realiteite op die Afgaanse voetsoolvlak blootgestel is.

куплю бра лобановский харьков

Dianne se gekruide parlementêre taal

Dat politici nie op hul monde geval is nie, is nie ‘n geheim nie.

Trouens, die Britse lords het gemeen hulle is sulke ysters as kommunikators dat hulle nie nodig het om kundiges met verkiesingsveldtogte te gebruik nie. Toe doen Margaret Thatcher se Tories dit, en uit die amperse bloute verskyn die ystervrou op die toneel.

Nou het die DA se Dianne Kohler-Barnard in dingetjie in die parlement kwytgeraak wat haar vyf dae se skorsing deur haar eie party op die lyf laat loop het, en sy moet nog die parlement vir dié geturksvyde woorde om verskoning vra ook.

Oud-Minister Hendrik Schoeman, indertyd Minister van landbou, is volgens oorlewering een nag wakkergebel deur ‘n boer wat kla oor die mieliepryse of iets. Volgens hierdie oorlewering het Hendrik vir die boer in geen onduidelike taal nie laat verstaan hy moet gaan &*&.

Dis reg, dis hoe my minister met my moet praat.

Alles volgens oorlewering.

Beloftes maak het ministers ook al reputasies en byname besorg, soos Piet Promises. Maar, so lyk dit ook, is Piet se “rekord” soos wyle Hendrik s’n, lankal verpletter. As hedendaagse “promises” nie donkievye geblyk te gewees het nie, smaak dit my sou daar nie meer ‘n arm mense in Afrika gewees het nie, en sou die strate en paaie al ‘n goudlagie gehad het. Nou het die paaie ‘n skrootlagie soos goed deur die slaggate uit die rygoed uitgeruk word.

Politici wat groen blaartjies opsoek, is ook nie iets heeltemal nuuts nie. Maar ook hier, meen ek, is alle rekords ook nou al herskryf.

Iemand wat natuurlik vir Dianne lesse sou kon gee oor parlementêre kwinkslae, was Neelsie Langenhoven. Maar ek het net ‘n spesmaas as iemand vandag iets sou herhaal wat Langenhoven volgens oorlewering kwytgeraak het, naamlik daai een dat die helfte van die lede ‘n klomp ape is, sal die poppe veel erger dans as destyds.

Volgens oorlewering het Langenhoven daarmee weggekom toe hy die beswaarde agbare lede in sy terugtrekking verseker het die helfte van die lede is nié ‘n spul ape nie.

Trouens, ‘n hele rits opmerkings, selfs onskuldig bedoel, sal waarskynlik veel meer as vyf skorsingsdae en ‘n terugtrekking tot gevolg hê. Om so ‘n paar te noem: “Dit lyk of Kaapstad se dieretuin verhuis het.” Of: “Die sirkus is in die stad.”

‘n Opmerking soos: “Die ooievaar sit op die dak,” kan dalk ook groot teenspoed beteken.

So fyngevoelig is die mense in die praathuis nou dat gebaretaal onverwags teenspoed gekry het. ‘n ANC-lid het glo vir Zuma se prosessie op pad parlement toe gewuif, maar is gearresteer en van crimen injuria aangekla oor dié vingertaal. Hy het na bewering net met sy middelvinger gewaai.

Ja-nee, dinge sal nooit weer dieselfde wees nie. Ek bedoel, nie lank gelede nie het Johnny de Lange nog ‘n gedoktorde NNP-lid binne die parlement so hard gemoker dat die agbare lid op sy agbare agterent beland het. So hard, hy is heeltemal binne-in die ANC ingemoker is.

Ek meen, dié insident sal nou seker maak dat Dianne nou ook ‘n vurige kampvegter vir Afrikaans word. Het sy maar, soos ‘n bekende Afrikaanse tennisspeler vir die skeidsregter in Afrikaans gesê het is ‘n &8&huis, haar ding in Afrikaans gedoen, het sy weggekom daarmee.

Hoewel, ek dink daai spesifieke woorde sou die agbare verontregde lid ook verstaan het al was dit in Afrikaans gebesig.

Maar niemand sal stry nie. Dianne het as kommunikator soos min ontpop. Net twee woorde en sy het meer aandag op haar gevestig en is ernstiger opgeneem as ‘n prez met twee spietse.

Steeds volstruispolitiek oor misdaad

Dit is steeds onduidelik waar pres. Jacob Zuma sy handboek gekry het oor hoe om ‘n land nié te regeer nie. Hy wend dit egter klaarblyklik steeds mildelik aan.

Terwyl nog ‘n uiters grusame plaasmoord in die Oos-Kaap, te midde van ‘n dawerende swye in al elf amptelike tale deur die regering, aan die lig kom, word ‘n parlementslid gedwing om ‘n opmerking terug te trek dat die regering wetteloosheid bevorder. Buite die parlement was meer as twintigduisend protesbriewe van die publiek om beswaar oor misdaad te maak, maar die regering weier om dit in ontvangs te neem.

Dié protesbriewe was die gevolg daarvan dat pres. Jacob Zuma in sy staatsrede slegs enkele futlose sinne aan misdaad en die bekamping daarvan afgestaan het.

Aan die vooraand van hierdie staatsrede het ver skeie aanvalle op gesinne in veiligheidskomplekse plaasgevind, was daar lewensverlies en is die vrou van ‘n gospelsanger verkrag. Minstens vyf boere of hul gesinslede is vanjaar reeds in plaasaanvalle vermoor, die meeste uiters grusaam.

Onlangs het die Nederlandse koerant Trouw ‘n artikel geplaas waarin met taamlike grusame detail oor Suid-Afrika se plaasmoorde berig word. Sedertdien het minstens nog drie sulke moorde plaasgevind.

Om tot die gevolgtrekking te kom dat die regering wetteloosheid aanmoedig is dus nie te moeilik nie, en ‘n eis om so ‘n opmerking wat onder parlementêre privilegie gemaak is terug te trek sonder om opposisiebetoë hieroor aan te hoor, laf.

Vrye mark ekonome is dit eens dat die staat se rol in die ekonomie beperk moet wees tot die verskaffing van ‘n veilige omgewing waarbinne markkragte optimale spierkrag kan toon. Al is almal nie ewe oortuig dat die staat se rol so beperk kan word nie, beteken dit nie dat iemand die veilige omgewing as voorvereiste betwis nie. Dat die regering juis nou, aan die vooraand van die nasionale begroting volstruispolitiek oor misdaad aan die dag lê druis in teen landsbelang, net soos die onwilligheid om nasionaliseringspraatjies behoorlik nek om te draai.

Te midde hiervan het die Minister van landelike Ontwikkeling en Grondhervorming weer die opmerking gemaak dat die beginsel van vrywillige verkoper, gewillige verkoper, nie bekostigbaar is nie, en daarom ‘n groot bedreiging vir die land se veiligheid inhou. Die verwagtinge wat die regering op hierdie wyse wil paai, is in ‘n land met marginale landboustoestande egter nog gevaarliker, aangesien betreklike groot plase nodig is om ‘n inkomste gelykstaande aan die regering se minimumlone te verseker. Tog hou die regering vol met stellings dat hy landelike armoede wil teenwerk deur die grootskaalse vestiging van kleinboere. Enige landbou-ekonoom sal uitwys dat hierdie beleid armoede skep en voedselsekuriteit na die maan stuur – juis die grondslag vir geweld.

free slot games

Fatsoenlikheid

Gewoonlik is ek, Blik Oor, maar swygsaam nadat die Cheetahs se sterte geknoop is. Maar iets moet darem nou die aandag van rugby en krieket (eina!) aftrek.

Die ongelukkigheid oor Afriforum en Solidariteit wat in sekere kringe meer geduld word as ander organisasies wat pro-Afrikaans is, se antwoord is eintlik baie eenvoudig – die mate waarin Afrikaners via daardie organisasies as fatsoenlik beskou word. Van die vroegste opgetekende geskiedenis word na fatsoenlikheid as van die Afrikaner se grootste deugde beskryf, soos ‘n nasaat op die internet na sy voorouer, Paul Kruger as “stoere, edele, patriotiese en fatsoenlike Oom Paul Kruger” verwys.

Fatsoenlik is ook die woord wat dikwels rondom oud-pres. M.T Steyn en die Tweede Afrikaanse Taalbeweging gebruik word.

Nie alle Afrikaners was seker ewe fatsoenlik nie, maar die persepsie eerder as die realiteit tel immers gereeld.

En dit is ‘n persepsie wat Afriforum en Solidariteit probeer handhaaf.

Volgens MWeb se eertydse blogmeester is blogs per definisie die plek waar mense (onder skuilname) hul monde sonder diskresie uitspoel, en omdat hulle agter “die reg op privaatheid” kan skuil, taamlik verregaande kan raak en wegkom met ‘n vry sê oor ander. Daarom dat ek, Blik Oor, nooit van ‘n skuilnaam gebruik sal maak nie.

Wêreldwyd is regerings maar omtrent net so ongelukkig met joernaliste wat volgens die regering “onfatsoenlik” optree as met mense wat die internet vir “onfatsoenlikhede” inspan. Op die oomblik is daar 200 joernaliste in aanhouding, teenoor 120 “kuberdissidente.”

Nou voordat Jors Troelie bietjie lat inlê, laat dit nooit gesê word dat ou Blik nie groot genoeg om jammer te sê nie.

Jammer ou Riempies, dat ek die hoë Doppers so gelys het wat anderkant die draad gaan kuier het. Die bedoeling was beslis nie om ‘n kerk by te sleep nie. Sien, ou Blik sal in die reël nie draak steek met iets wat nie ook sy eie is nie, en vir ‘n oomBlik het dit my ontgaan dat ek nie meer ‘n Dopper is nie nadat tot baie onlangs self ‘n dekadeslange Dopper was. Dis nou van die faksie wat Cloete-omdigtings sing, wat Nagmaal in die banke gebruik, waar vrouediakens ‘n algemene gebruik is, wat die sinode se standpunt oor Deïstiese evolusie steun en lippie trek omdat vroue-ouderlinge nie goedgekeur is nie. Eerder as om dolerend te word is die Blikke toe na ‘n ander susterkerk toe.

En ja, destyds het ek ook die kwessie oor die hoës se sekskapades formeel met die kerk opgeneem en selfs ‘n brief van die ouderling gekry. Ek kan dus bevestig, hoë Doppers wat so anderkant die draad wei, dra nie die kerk se goedkeuring weg nie.

En as ‘n mens mooi dink, die vier hoës wat gelys was, maak maar ‘n druppel aan die emmer uit as die hele kerkverband in Brandy & Cokepark (ou Ellispark) sou saamtrek.

Ek sal dus voortaan ons voorsate, presidente Kruger en Steyn, probeer nadoen met fatsoenlikheid.

Maar gaan kyk met ‘n oop gemoed na sommige van die skuilnaam-insetsels op internetartikels. Baie van hierdie insetsels is hoogs intellektuele werk, maar word ontdaan deur net ‘n bietjie te onfatsoenlik in onverdraagsaamheid te wees. Om nou sommer Riempies se klagte oor die Dopperkerk te gebruik om die susterkerke as “preAdamisties” en vertakkings van die Rooms-Katolieke Kerk af te maak, byvoorbeeld. Na Jors Troelie se wete is dit omtrent net die Armeense Kerk en kerke uit die Koptiese tradisie wat nie iewers terug na die Roomse Kerk herlei kan word nie.

En nee, ek gebruik ook nie Adam en Eva se kinders om verwantskappe te bepaal nie – nie terwyl daar iets soos DNA-toetse hiervoor beskikbaar is nie.

Olie oupa-grootjie, wat saam met sy vrou Bittereinders was, was met die rebellie glad nie lekker met sommige van die rebelle nie. In die oorlog, toe daar geveg moes word, het van hulle hul maar skaars gemaak. Toe die koeël deur die kerk is, toe is hulle bakleilustig.

Wat die internetgebruikers, ook op Naspers se webblaaie, betref glo ek die Afrikaners het “voldoende konsensus” dat FW drooggemaak het. Ek is self die BlikOorsem in. Kom dit by die pad vorentoe, dan is konsensus min of meer afwesig. Heel duidelik is daar ‘n groot deel van die deelnemers wat meen van die ander gaan darem heel te wyd met fatsoenlikheid om.

Natuurlik verdien Zuma en Malema en ander ook slae, maar dan darem ‘n fatsoenlike drag slae.

best online casinos