Rubrieke – Bladsy 120

Ons eie, fraaie aster

Ons pragmeisie, Aster Schoeman

Alhoewel min mense van haar prestasies bewus is, het Afrikaners ook ons eie verteenwoordiger in die gewigstoot vir dames by die Berlynse IAAF-kampioenskappe gehad.

Haar naam is Aster Schoeman. Sy is 'n boorling van Louis Trichardt. Alhoewel wenkbroue gelig het toe sy die gewigstoot vir dames met sowat 18m gewen het en die vorige dameswêreldrekord sodoende met 17.8m verbeter het, verwerp Atletiek SA se baas Leonard Chuene enige spekulasie oor Aster se geslag.

Volgens Chuene is dit slegs rassiste wat hul sal bekommer oor 'n paar donsies op die gesig, 'n totale afwesigheid van borste, 'n knop in die broek en 'n uiters gespierde bolyf. Volgens Chuene kan almal sien dat Aster in der waarheid 'n dame is en skuil daar bloot 'n neokoloniale agenda agter die Westerse imperialistiese pers wat ons heldin se geslag in twyfel sou wou trek.

Alhoewel Aster op 'n stadium vir die eerste rugbyspan van die Hoërskool Louis Trichardt as slot uitgedraf het, is sy eintlik 'n fyn en delikate meisie met tipiese vroulike belangstellings. Aster hou van naaldwerk, ballet en kook en sien sy daarna uit om die man van haar drome te ontmoet.

Gevra deur joernaliste na die man van haar drome, het Aster beskeie gebloos en met 'n fyn basso-profundo-stemmetjie gesê sy sou verkies om 'n lang, gespierde, donker man te ontmoet, siende dat sy self die skaal trek op 120kg en 2,05m lank is. In die afwesigheid van mans wat aan hierdie kriteria voldoen, buiten miskien op nommer vier en vyf in die Springbokspan, is Aster tans in 'n verhouding met 'n blondine, Poppie Pelser. Volgens Aster is dit heeltemal natuurlik vir mense soos sy om haar eie seksualiteit te verken deur met mense van dieselfde geslag as sy 'n verhouding aan te knoop.

Wat eweneens aan min mense bekend is, is dat die IAAF ook vir Aster aan geslagstoetse wou onderwerp, veral nádat sekere van haar mede-atlete gekla het dat Aster met te veel belangstelling na hulle in die stort gestaar het. Dié toets is egter afgestel omdat Aster die amptenaar wat dit voorgestel het, se kakebeen met 'n delikate linkerhaakhou verbrysel het.

Lewer kommentaar en lees ander rubrieke deur Anton Barnard op SAmizdat.

освещение лестницы в Данильченко Харьков

Nuwe presidensi?le vlie?nier uit plakkerskamp

Die presidensiële vliegtuig gaan dalk eersdaags deur 'n werklose swart man uit Orange Farm gevlieg word. Hierdie moontlikheid word sterk in ANC-kringe oorweeg en die aanstelling van 'n swartman uit die Orange Farm-plakkerskamp, Samuel Ramogothi, as presidensiële vlieënier, is al in 'n gevorderde stadium.

Hierdie verwikkeling aangaande wie die president se vliegtuig moet vlieg, is teweeggebring deur die nuus dat 'n blanke man, luitenantkolonel Glen Warden, een van die vlieëniers van die president se vliegtuig is. Volgens die ANC is dit uiters rassisties dat 'n blanke man dié pos beklee en voldoen dit ook nie aan die vereistes van regstellende-aksie- en SEB-programme nie.

Luitenantkolonel Glen Warden is 'n vlieënier van die Mirage III Cz, wat vroeër vanjaar met dié vliegtuig by die Durbanse lugskou deur die klankgrens gebreek het. Luitkol. Warden is 'n veteraanvertoonvlieënier in die lugmag. Sy onlangse verbreking van die klankgrens in 'n eiesoortige Mirage was die eerste keer in 45 jaar; die vorige keer het in 1964 plaasgevind toe die Mirages aan Suid-Afrika gelewer is. Die soniese knal wat deur luitkol. Warden met die 'Black Widow' teweeggebring is, was so ver as Van Reenenspas hoorbaar.

Byna net so ver as die politieke gevolge van sy historiese en supersoniese vlug.

Warden het die Vrydag uit Pretoria vertrek en sowat 16 minute tot in Durban gevlieg, in die Mirage wat bekendstaan as die "Black Widow".

Die groot mediadekking wat die aangeleentheid geniet het as deel van die Durbanse lugskou van 11 tot 12 Julie, en die feit dat die "Black Widow" deur 'n blanke vlieënier gevlieg is, het die ANC klaarblyklik rasend gehad.

Daar is onmiddelik begin soek na 'n werklose swartman wat aangestel kan word as vlieënier van die president se vliegtuig. En in die Orange Farm-plakkerskamp kry hulle toe vir Sam Ramogothi. Sam Ramogothi het al van kleintyd af draadkarre gebou met politoerblikke vir wiele. En nou bou Sam draadvliegtuie met roomysstokkies vir skroewe. Sam het ook al 3 plakkershutte gebou, waarvan die eerste een met plastiek aanmekaar gesit was en in die eerste sterk wind weggewaai het.

Met Sam se tweede en derde plakkershutte het hy gaatjies in die sinke ontdek, en dit toe met draad in die gaatjies aanmekaar gebind. Hierdie gevorderde Afrika-meganiese vermoeëns, asook die feit dat hy swart is – en boonop werkloos – het hom toe volgens die ANC 'n ideale kandidaat gemaak om die ANC se program van regstellende aksie tot sy logiese konsekwensies deur te voer tot by die vlieëniers van die presidensiële vliegtuig.

Hierdie verwikkeling is wyd deur sommiges veroordeel, veral vanuit die kringe van die internasionale lugvaartowerheid, asook regerings van Europese, Skandinawiese, en Amerikaanse lande, waarheen die presidensiële vliegtuig moet vlieg. Volgens hierdie kritici is dit 'n roekelose en gevaarlike besluit.

Die ANC self het kritiek in eie geledere teen die besluit. Sommiges meen dat Sam nie vir die taak is nie opgelei is nie en dat die vliegtuig kan neerstort.

Die ANC se Nasionale Uitvoerende Komitee, die SAKP, asook die vakbondbeweging COSATU, meen dat pogings om Sam uit die vlieënierskring van die president te hou, rassisties is, op werkreservering neerkom en dat Sam bloot daarvan weerhou word om ook 'n leefbare salaris te verdien, net omdat hy 'n swart werklose plakker in Orange Farm is.

En ek stem persoonlik saam met die ANC se nasionale uitvoerende komitee, die SAKP en COSATU. As 'n beginsel soos "regstellende aksieAffirmative Action" so weldeurdag is dat dit in wetgewing vervat is, waardeur honderde duisende Afrikaners uit die werkplek verban is, moet die wetgewing ook op die presidensiële vlieëniers van toepassing gemaak word. En sodoende behou die ANC konsekwentheid en geloofwaardigheid.

As die koor van die kritici uit Westerse lande dalk 'n punt beet het, moet daarna gekyk word. Maar is regstellende aksie nie dalk 'n argetipe van intellektuele denke wat ver bo kritiek verhewe is nie ?

Moet 'n vlieënier opgelei wees om 'n land se staatspresident rond te vlieg ?

Die program van regstelling sê: "nee". Jy moet net swart wees en by die ANC-beweging ingeskryf wees.

Maar moet 'n vlieënier nie soms noodlandings op riviere kan uitvoer, soos die vlieënier onlangs in New York nie? Moet 'n vlieënier nie soms 'n vliegtuig kan land terwyl storms op 'n aanloopbaan heers nie? Moet 'n vlieënier nie soms in staat wees om op 'n aanloopbaan vol sneeu te land nie? Vlieëniers van die SAL vlieg met miljoene rand kontant rond om op die snaaksste plekke in Afrika brandstof te kan koop. As die SAL-vlieëniers die kontant steel, styg die vliegtuig nie op nie. Klaar. So die vlieëniers moet nie korrup en omkoopbaar wees nie, anders word daar nie gevlieg nie. In stormweer in die groot internasionale lugruimtes val passasiersvliegtuie maklik 'n honderd meter of meer in lugleegtes. Die vlieëniers van ander Westerse lande moet in so 'n geval weet wat om te doen.

Maar nie volgens die ANC se Nasionale Uitvoerende Komitee, of die SAKP, of COSATU nie.

En ek stem saam met die SAKP, COSATU en die ANC se Nasionale Uitvoerende Komitee: – die program van regstellende aksie moet tot by sy logiese uiteinde gevoer word. Geen ANC regeringsamptenaar mag ooit weer in 'n vliegtuig vlieg wat deur blanke vlieëniers beheer word nie. Geen ANC-regeringsamptenaar mag ooit weer deur mediese spesialiste behandel word wat blank is nie. Indien 'n opehartoperasie uitgevoer word, of wanneer 'n leweroorplanting moet geskied, soos in die geval van me Msimang, moet dit deur plakkers uit Orange Farm uitgevoer word. Geen swartman met 'n mediese fonds mag ooit weer 'n Medicross-kliniek besoek en hom deur blanke dokters laat ondersoek en behandel nie.

Want as die kritici teen Sam as presidensiële vlieënier dalk reg is en Sam 'n gevaar vir hulle burgers verteenwoordig omdat hy dalk die vliegtuig bo-op hulle burgers in 'n veraf land kan laat neerstort, begin ek wonder…

Ek wonder wat die verskil is om die vlieënier van 'n presidensiële vliegtuig te wees, of die regering van 'n land in al sy fasette. Volgens die internasionale kritici,kan onoordeelkundige besluite of gebrekkige opleiding in beide gevalle tot lewensverliese ly. In beide gevalle is die DNS en 'n swart velpigment nie die enigste faktor wat sukses waarborg nie. In beide gevalle word duisende mense se lewens deur onnadenkende en oppervlakkige ideologiese standpunte nadelig geraak. Hospitale in Suid Afrika wat dokters en verpleegsters in diens neem wat 'n "Afrika-mediese opleiding" by instellings soos Medunsa ondergaan het, kan die lewens van duisende onskuldige mense kos. Dis benewens die honderde duisende wat verkeerde operasies, amputasies en verkeerde, of te laat behandelings ondergaan. Die eise teen die departement van gesondheid, weens mediese wanpraktyke, kos die staat en die belastingbetalers jaarliks honderde miljoene rande.

En die ligte gaan stadig maar seker aan vir my. Die regstellendeaksieprogram maak honderde duisende swartmense dood, op 'n skaal waaraan die konserwatiewe, godvresende en piëtistiese Afrikaners nog nooit gedink het nie. En ek begin vermoed daar is groter denke verborge agter die program van regstellende aksie as wat ek tot nog toe besef het. As ek by die begraafplaas naby Lenasia wat so groot soos 'n woestyn is, verbyry, besef ek dit weereens. En 'n mediese verteenwoordiger wat by die Chris Hani Baragwanath se lykshuis verbyloop en sien dit is tot teen die dak oorvol, en wanneer sy 20 minute later weer daar verbyloop is dieselfde lykshuis dolleeg, begin ek 'n nuwe en meer volledige prentjie in my kop vorm oor wat in Suid-Afrika aan die gang is.

Uiteindelik mag regstellende aksie vernietigend inwerk op dieselfde bevolking as wat dit veronderstel is om begunstig. Dit mag 'n ietwat siniese gedagte wees, maar dalk is Sam Ramogothi en sy eweknieë my en my mede-Boere se beste vriend!

En ek ry in Soweto rond en skree hardop van blydskap: Viva Sam! Viva Affirmative Action! Viva!

online casino games to play for free

Geweld in SA: Die groter prentjie

Die Kanadese joernalis Naomi Klein het so twee jaar gelede ‘n boek gepubliseer genaamd “The Shock Doctrine: The Rise of Disaster Capitalism”, waarin sy geargumenteer het dat die grootmagte in die wêreld dikwels wag vir rampe om te gebeur sodat hulle die verskillende lande se ekonomieë of strukture kan heropbou en na hul hand kan skik. Sy stel dus dat rampe die deur oopmaak vir ‘n soort ekonomiese imperialisme.

In Suid-Afrika gebeur min of meer dieselfde, as ‘n mens die geskiedenis van die aanvang van die Anglo-Boereoorlog en anti-apartheidsbewegings op ekonomiese gebied ontleed. Egter dink ek ons kan Klein se boek vir Suid-Afrika aanpas onder die subtitel: “Die Opkoms van Rampkommunisme” in plaas van rampkapitalisme. Die rede hiervoor is as volg:

Apartheid het ondanks al sy kritiek en tekortkominge gesorg vir ‘n verhoogde stabiliteit en het geïnvesteer in die opkoms van ‘n swart middelklas. Ons wat albei tye meegemaak het – voor en na – kan getuig dat SA destyds heelwat stabieler en misdaadvry was as vandag. Die polisie was effektief en die basiese konsep van moraliteit was duidelik omlyn met relatief min grys gebiede.

Ervaring in die verlede het aangetoon dat middelklasburgers moelik mobiliseerbaar is vir protes. Die destydse Frankfurtskool Marxiste, wat wêreldwyd gepoog het om ‘n einde te maak aan Westerse kapitalisme, was gefrustreerd gewees met hul onvermoë om die middelklas voor hul wa te span. Die middelklas vorm die bousteen van ‘n kapitalisitese samelewing, en is ipso facto die grootste vyand van die antikapitaliste.

Vandaar het hulle uitgewyk na mense wat nie aan die middelklas-profiel voldoen nie, soos feministe, homoseksuele, diverse hippiegroeperinge en eksentriekelinge, wat selfs vandag oorverteenwoordig is aan sosiaalwetenskaplike fakulteite aan universiteite. Hulle bepaal van bo-af die maatskaplike klimaat met hul ‘progressiewe’ opvattings wat stadigaan die samelewing se waardestruktuur in hul guns bespeel. ‘n Voorbeeld hier is Obama se Public Allies-stigting wat multikulturaliteit wil bevorder en slypskole aanbied waarin hulle stel dat heteroseksuele gesinne ‘n negatiewe byproduk is van kapitalisitese, wit baasskap, en ‘n patriargale man-gedomineerde samelewing.

Nikita Khroestsjef het destyds aan Kennedy gesê dat Kennedy geen illusies moet hê oor die toestand van kommunisme nie: “Ons [kommuniste] sal julle [kapitaliste] bietjie vir bietjie sosialisme voer, sodat julle een oggend wakker word en vind dat julle in ‘n sosialistiese land woon.” Obama se beleid is ‘n sterk bevestiging van Khroestsjef se standpunt.

My vermoede is dat die ANC dieselfde taktiek toepas op ‘n minder verfynde manier. Die aantal swartes wat die ANC gesteun het was maar min tydens die NP se bewind. Oliver Tambo het tydens die Rivonia-verhore toegegee dat die ANC nog geen 1% steun geniet het onder swartes nie. In die tagtigerjare het hierdie steun uitgebrei tot ongeveer 5%, nog nie naastenby genoeg vir ‘n rewolusie nie. Enkele jare gelede het ‘n ondersoek van die Institute for Justice and Reconciliation aangetoon dat 39% van die gehele Suid-Afrikaanse bevolking meen dat apartheid ‘n goeie idee was. Overgezet zijnde is die kans vir protes te klein om te praat van ‘n rewolusie.

Die onwilligheid vir protes is nodeloos om te sê, ‘n doring in die vlees vir rewolusionêre. Die jonger generasie Suid-Afrikaners moet dus goed geïntoktrineer word met opvattings oor die slegte blanke bewind, die verlosser Mandela ens. ens. Kennelik het hulle by Noord-Korea geleer dat die tweede generasie na die rewolusie heelwat meer vatbaar is vir propaganda en linkse heldeverering as die generasie wat ervaring het van voor die tyd. Noord-Korea-kenner Bradley K. Martin het in sy uitstekende werk “Under the Loving care of the Fatherly Leader” gestel hoedat jonger Koreane heelwat meer onder die indruk is van Kim Il soeng se grootsheid as Kim se leeftydgenote. Hoe minder feitlike ervaring, hoe groter die mite.

Die huidige golf van anargie en armoede is ‘n manier om die land te destabiliseer en mense maklik oor te haal tot rewolusionêre optredens. Dit is juis onder sulke omstandighede waar kommuniste uitblink. Enkele jare gelede het daar ‘n koerantartikel verskyn waarin vermeld was dat in Ronnie Kasrils se kantoor ‘n plan ontdek was om die ANC omver te werp. Hiermee wou Kasrils ongetwyfeld ‘n kommunistiese hegemonie vestig in Suid-Afrika. Selfs Tim du Plessis het enkele weke gelede in sy rubriek vermeld dat sedert Zuma se aantrede sien hy orals rooi soos wat kommunisites-gesindes hul weg vind in topstrukture van die land se instellings.

Deur mense tot op die randjie van wanhoop te dryf kan die rooies hulself weldra voorgee as die groot verlossers, en sodoende ‘n soveelste poging aanwend om Sowjet sosialisme tot volle bloei te bring. En enige middel word deur die doel geheilig.

светильники купить

‘Dank blankes af, of ons maak julle vrek!’

Wat sou gebeur as 'n groep volkstaatondersteuners iets in die volgende trant sou kwytraak?

"Gee ons 'n volkstaat of anders is daar 'n rasse-oorlog!"

Dit sou onmiddellik 'n koor van veroordeling ontlok, asook natuurlik die onafwendbare aantygings van rassisme. Ongelukkig geld daar egter dubbele standaarde in Suid-Afrika. Swartes, en veral lede van die ANC-bewind, kan met vrymoedigheid selfs die mees opruiende uitsprake besig, sonder enige vrees vir teëspraak of die nagevolge van hulle haatspraak teenoor blankes. Ons almal weet immers swartes kan per definisie nie rassiste wees nie, nie waar nie?

Neem byvoorbeeld die skokkende uitlatings van die minister van arbeid, Membathisi Mdladlana. Mdladlana en Jimmy Manyi, daardie voorste voorbeeld van 'n toutologies gesproke nuttelose RA-aanstelling, is ontstoke omdat werkgewers hardnekkig kundigheid bo passasiers verkies, iets wat totaal strydig is met die ANC se parasitiese en vernietigende kultuur.

(Manyi se pos by Tiger Brands is terloops Direkteur: Korporatiewe Aangeleenthede. Dis uiteraard 'n totaal niksseggende titel. Wat doen hy presies? Sien hy om na die skoonmakers? Hou hy toesig oor die teedames? Dis duidelik dat Tiger Brands se ander direkteure vir Manyi 'n pos geskep het ten einde hom so ver as moontlik te verwyder van enige besluitneming of insae in aktiwiteite wat saakmaak. Manyi ry stellig elke dag in sy luukse motor met die wete dat hy 'n nuttelose bron van uitgawes vir sy maatskappy is, wat g'n dooie duit waarde toevoeg nie.)

Menere Mdladlana en Manyi is kwaad omdat werknemers traag is om blankes af te dank om die heilige staat van transformasie te bereik. Ja, reg gelees: af te dank. Siende dat Suid-Afrika aktief werksgeleenthede verloor en dat dit dus nie moontlik is om demografiese verteenwoordiging met 'n groei in werksgeleenthede te bereik nie, is die grootskeepse afdanking van blanke professionele en bestuurslui die enigste manier om Manyi-hulle se eise te laat realiseer.

Mdladlana se dreigement is onomwonde. Dit kom neer op: "Dank blankes vinniger af, of die swartes maak julle vrek." Hier is dit:

Comply with the law instead of manufacturing a revolution that is not going to take us anywhere," he said referring to apartheid uprisings.

You better touch our hand whilst we are still giving it," he said.

I want to warn them that the revolution will be a revolution of all black people.

Vir jou, meneer en mevrou die blanke werknemer, is die keuse strak: óf jy bedank of word afgedank, óf netnou is 'n volksmoord jou en jou kinders se voorland. Onmoontlik of vergesog, dink jy? Dink weer. Binne slegs 'n paar maande in 1994 is 'n miljoen of meer in Rwanda uitgewis.

Lewer kommentaar en lees ander rubrieke deur Anton Barnard op SAmizdat .

Фильчаков

Ermelo: gaan Grondwethof Afrikaans die doodskoot gee?

Die taalsaak rondom Hoërskool Ermelo wat tans voor die Grondwethof dien, hou verreikende implikasies vir die voortbestaan van Afrikaans as skooltaal in. Die ANC-bewind, asook die Britse kerke en regering wat die organisasie dekades lank ondersteun en uiteindelik aan bewind gebring het, was nog nooit gediend met 'n ander taal wat die hegemonie van Engels in die land versteur nie.

Te oordeel aan al die Afrikaansvyandige maatreëls wat sedert 1994 deur die ANC getref is, ly dit geen twyfel dat sy einddoel die totale vernietiging van Afrikaans as kultuur- en onderwystaal is nie.

Nadat die Appèlhof in Bloemfontein Ermelo-hoërskool gelyk gegee het dat die skool en sy beheerraad die reg het om sy taalbeleid te bepaal, het die staat na die Grondwethof geappelleer. Sedert sy ontstaan kort na die inwerkinstelling van die nuwe grondwet, is die Grondwethof hoofsaaklik 'n politieke hof wat deur linkse, ANC-gesinde regters oorheers word.

Die teenstrydigheid tussen Afrikaanse taalregte en die sogenaamde "toegangsreg" van die Suid-Afrikaanse rassemeerderheid wat Engelse verkies, is die spil waarom die saak draai. Dit sou uiters verbasend, selfs verrassend wees, indien die Grondwethof met sy linkse, Engelssprekende regters hoegenaamd dieselfde argument as die Appèlhof eerbiedig. Daarvoor weeg die geskiedenis van die ANC en sy meelopers in regskringe te swaar. Van die vyandige vrae wat reeds deur regters Kate O'Regan en Dikgang Moseneke aan die skool se regspan gevra is, het reeds 'n aanduiding gegee van hoe die wind waai.

Waarskynlik gaan die skool en Afrikaans op een of ander manier deur die Grondwethof gestraf word. Indien beheerrade se reg om 'n skool se taalbeleid vas te stel, afgewys word, sal dit die deur open vir die onderwysdepartement om feitlik alle oorblywende Afrikaanse skole binne enkele jare tot oorgawe te dwing en Engels in te stel.

So 'n radikale uitspraak deur die hof mag egter die spreekwoordelike vonk in die kruitvat wees wat 'n apatiese Afrikanervolk in beroering bring. Getrou aan die agterbaksheid van sowel die ANC as die Britise koloniale bewind in Suid-Afrika, gaan die hof egter heel waarskynlik 'n dubbelsinnig uitspraak lewer wat op die duur Afrikaans-negatief gaan wees, maar wat in polities korrekte terme geklee gaan wees.

'n Ander alternatief is dat die skool op tegniese gronde gestraf mag word en verengels mag word, maar dat die beginsel van "meertaligheid" of "moedertaalonderwys" in naam bevestig mag word. Dit sou die deur vir die onderwysdepartement oophou om Afrikaanse skole een na die ander aan te val en te verengels, alles in die naam van meertaligheid en menseregte.

Een ding staan egter vas: die Grondwethof se uitspraak kan heelwat doen om die vernietiging van Afrikaans te verhaas, maar gaan nie die taal se haglike toestand verbeter nie. Selfs 'n neutrale uitspraak of handhawing van die Appèlhofsiening sal blote oëverblindery wees om die naïewelinge daar buite te oortuig dat ons waarlik in 'n demokrasie woon waarin taalregte erken en geag word.

Paradoksaal genoeg, kan 'n uitspraak téén Afrikaanse skole deur die Grondwethof, hoewel skadelik vir Ermelo, vir Afrikaans dalk positief wees omdat dit finaal die skille van ons mense se oë sal laat afval en tot een of ander vorm van daadkragtige optrede mag lei. Hoewel Ermelo 'n verbete stryd in die howe geveg het om die onredelike afdwing van Engels deur die staat teen te staan, moet ons besef dat honderde ander Afrikaanse skole reeds sonder slag of stoot gesneuwel het en vandag eentalig-Engels is.

Die proses van taalmoord gaan dus nie deur 'n selfs gunstige hofuitspraak gestuit word nie. Daarvoor is daadwerklike en doeltreffende verset teen die anglosentriese ANC-regime nodig.

Ons kan net hoop dat, hetsy positief, hetsy negatief, die uitspraak wel iewers 'n snaar kan roer om Afrikanerwoede teen die onreg wat daar tans teen Afrikaans gepleeg word, te laat opvlam.

Energiekrisis, watter energiekrisis?

In Mei 2007 skryf die gesiene PRAAG-rubriekskrywer, Buks van Rensburg, oor die dreigende oliekrisis in Die komende permanente oliekrisis. In 'n ander stuk Energiekrisis kan ons beskawing vernietig ontleed Buks die drastiese gevolge wat ons in die gesig staar wanneer die mensdom se “piek-olie” die dag opraak. Die term piek-olie is ontleen aan die sogenaamde Hubbard-kurwe wat toon dat ons oliereserwes in 2003 ‘n piek bereik het en dat die olie teen 2050 sal begin opraak.

Vir die afgelope tien jaar of so woed daar egter ‘n debat oor die oorsprong van aardolie en aardgas. Die uitkoms van die debat is nie slegs om die akademiese begronding daarvan vas te lê nie, maar dit het fundamentele gevolge vir die mensdom.

Die debatspunt is die vraag: is die oorsprong van aardolie en aardgas organies of anorganies, oftewel, is aardgas en aardolie van ‘n biologiese oorsprong of ‘n abiogeniese oorsprong?

Sou dit biologies wees, dws afkomstig van die reste van oerdiere en plante wat op die aarde sowel as in die see gelewe het, dan is daar ‘n beperkte hoeveelheid olie en gas beskikbaar. Dit kan slegs die reste van die oorspronklike organismes verteenwoordig.

Sou die oorsprong egter abiogenies wees, dus, nie ‘n fossielbrandstof nie, dan word geredeneer dat die aarde sy olie en gasreserwes aanhoudend self hernu. Dit beteken selfs dat uitgeputte olievelde mettertyd weer produktief sal kan raak!

Die strategiese implikasies van hierdie twee standpunte is enorm.

Die Hubert-piek-oliebenadering jaag die olieprys omhoog en bring die wêreld al nader aan ‘n Armageddon, aangesien olie die hoofdryfweer van nywerheidslande se ekonomiese stelsels is. Energiesekerheid is van strategiese belang vir die groot moondhede. Benewens die omgewingskwessies stimuleer daardie standpunt ook die vraag na hernubare energiebronne, na nuwe tegnologie en energiebesparingsmaatreëls op vele gebiede.

Daarenteen, bereik die abiogeniese standpunt presies die teenoorgestelde. As ons wel genoeg olie vir honderde jare het, sal die olieprys daal, sal politieke spannings verminder en sal olie-oorloë iets van die verlede wees. Volgens hierdie uitgangspunt kan mens letterlik op enige plek vir olie boor, mens moet net diep genoeg afgaan.

Maar om diep gate te boor, is ‘n baie duur onderneming en beleggers sal nie maklik oortuig word nie.

Thomas Gold, ‘n sterrekundige van Cornell-universiteit, skryf in sy boek “The Deep Hot Biosphere: The Myth of Fossil Fuels” dat dit onwaarskynlik is dat planeet aarde sy koolwaterstowwe slegs biologies verkry het deur organiese fotosintese van koolstofdioksied uit die atmosfeer. Hy wys op die onwaarskynlikheid van biologiese omskakeling van koolhidrate na koolwaterstowwe as die bron van die aarde se oliereserwes.

Maar ekonomiese en politieke beplanners wil intussen weet: Bestaan daar enige wetenskaplike gronde waarop die algemene aanvaarding van die oliekwessies opgelos kan word?

‘n Interessante waarneming van NASA is dat Saturnus se reusagtige maan Titanus, groot hoeveelhede metaangas in sy atmosfeer bevat. (Aardgas is oorwegend metaan.) Aangesien daar geen moontlikheid van ‘n organiese oorsprong op Saturnus bestaan nie, moet die metaan deur geologiese prosesse in stand gehou word; waarskynlik vanaf die maan se binneruim. Dit strook met sommige wetenskaplikes se standpunt wat beweer dat alle petroleum afkomstig is van abiogeniese prosesse en wat deur die aarde se kors in koolwaterstowwe ontwikkel word. Planete wat van alle vorms van lewe ontdaan is, sal dus noodgedwonge vir hul koolwaterstowwe van abiogeniese oorsprong afhanklik wees. Dit sluit planeet aarde in.

Sasol se Fischer-Tropsch-proses maak sintetiese olies uit koolstofmonoksied en waterstof in die teenwoordigheid van metaalkatalisators. Dit is alombekend dat waterstof en koolstof die mees algemene elemente op aarde is; waterstof in verbinding met water en koolstof in verbindings met karbonate. Die komplekse geologiese strukture diep onder die aarde se oppervlak is dus logiese plekke waar koolwaterstowwe soos in reaktore gevorm kan word — veel makliker as op Titanus wat geen see besit nie. Die abiotiese teorie beweer ondermmeer dat petroleum deur water gevorm word wat vanuit die aardkors wegsak, oor metaalkarbiede migreer en waterstof onder hoë druk afgee. Koolstof, afkomstig van karbonate, gaan in verbinding met waterstof en vorm komplekse koolwaterstowwe, nie veel verskillend van Fischer-Tropsch nie. Dit is dus nie so vergesog nie.

In hul belangwekkende boek “Black Gold Stranglehold: The Myth of Scarcity and the Politics of Oil”, beweer die skrywers dat olie en gas abiotiese produkte is, en nie fossielbrandstof wat biologies deur die reste van dooie dinosourusse en oerwoude geskep is nie. Hulle beweer dat olie teen ‘n konstante tempo diep onder die aarde se oppervlak gesintetiseer word en deur sentrifugale krag, wat deur die aarde se rotasie veroorsaak word, na die aardkors migreer.

Hulle beklemtoon dat die biologie nie ‘n meganiese reaktor is nie en kan nie C12 en C13, wat ‘n groot deel van natuurlike aardolie uitmaak, vervaardig nie. Nogtans beweer die literatuur dat aardolie met sy groot C12- en C13-komponent hoofsaaklik van plante afkomstig is. Dit is baie meer waarskynlik dat isotopiese fraksionering op pad na die oppervlak plaasgevind het en steeds plaasvind.

Maar die grootste enkele bewys, is die voorkoms van helium in aardgas en ru-olie. Biologies is dit nie moontlik vir plante en ander organismes om helium te versamel nie. Ons het dus twee botsende kwessies, die voorkoms van helium sowel as biologiese molekules in petroleum. Die opwaartse migrasie van petroleum saam met die helium verklaar dus waarom die twee saam voorkom. Dit is waarom Thomas Gold beweer dat olievelde wat reeds uitgeput is, stadig besig is om te hervul, en waarom petroleumeksplorasiemaatskappye angstig is om die oorsprong van petroleum vas te stel.

Maar ten spyte van al die hedendaagse argumente en nuwe bewyse bly die meeste geochemici vas oortuig dat ru-olie en aardgas van organiese oorsprong is. Hulle glo dat petroleum afkomstig is van die lipiede fraksie van mikro-organismes wat in anaërobiese sedimente versamel het. Boor dus slegs in die sedimentekomme, is daardie mense se opdrag.

‘n Russies-Ukraïense denkskool het reeds in 1951 ‘n uitdaging aan die geologiese wêreld gerig toe hulle beweer het dat aardolie en —gas deur anorganiese materiaal in die aardkors vervaardig word en dus nie van biologiese oorsprong is nie. Totdat die wêreld se leidende wetenskaplikes daarvan oortuig is en totdat die teorieë van die abiotiese denkskool algemeen aanvaar word, sal almal vas glo dat ‘n energiekrisis op pad is en onbesonne dinge beplan.

Ek sien dus uit na Buks van Rensburg se ontleding aan die hand van hierdie artikel wat die teendeel is van sy aanname van die Hubbard-kurwe.

Die howe se dubbele standaarde teenoor blankes

Indien enige iemand nog getwyfel het oor die onafhanklikheid van die regbank asook die onpartydigheid van die ANC se heksejag op blankes, bekend as die Waarheids- en Versoeningskommissie (WVK), behoort die geval Wybrand du Toit sodanige illusies finaal die nek in te slaan.

Wybrand du Toit is in 1996 skuldig bevind aan die moord op die sogenaamde Motherwell 4. Hy is tronkstraf opgelê en het outomaties sy senior pos by die polisie verloor. Hy is egter deur die WVK amnestie verleen vir sy daad en sy kriminele rekord is gevolglik geskrap. Amnestie beteken uiteraard dat jy kwytgeskeld is van jou politieke misdaad. Dit beteken effektief jy het nie meer ‘n kriminele rekord nie.

Lees verder op SAmizdat, Anton Barnard se woernaal.

самокаты topcargo развод

District 9: moeisame Hollywood-propaganda

‘n Jong Suid-Afrikaanse filmmaker, Neill Blomkamp, het ‘n rolprent by name District 9 gemaak. As die naam van die prent nie onmiddellik die intrige verklap nie (dink aan Distrik 6 destyds), is die inhoud van die rolprent uiters banaal en voorspelbaar.

‘n Ruimteskip verskyn bokant Johannesburg. Die klein groen mannetjies (lees: anderskleuriges) aan boord word na hul eie woongebied, District 9 (lees: Soweto), verban (lees: apartheid.) Swaar gewapende veiligheidsmagte hou die ruimtewesens in toom. (Die vorige bedeling se SAP en SAW.) Wikus (’n stereotipiese Afrikaner – jy en ek wat glo so wreed en militaristies is) help om die ruimtewesens te onderdruk. Wikus beleef egter ‘n Damaskuservaring en kom tot ander insigte. Hulle is, behalwe vir die uiterlike, nes ons, is die boodskap.

Gaap. Hoe fantasties oorspronklik. Dit moes seker ‘n hele halfuur gesneem het om die draaiboek te skryf. ‘n Nobelprys vir die letterkunde wink. Of nie.

Die probleem is dat sulke Hollywoodse multikulti-drek en propaganda nooit die hele verhaal vertel nie. ‘n Veel meer realistiese draaiboek sou gehandel het oor hoe, toe die mense tot ander insigte kom oor die ruimtewesens en District 9 afskaf, dit lei na:

Ongebreidelde misdaad, wetteloosheid en die moord deur die ruimtewesens op onskuldige mense en hoe die ruimtewesens mense dikwels martel voordat hulle vermoor word.
Hoe die mense moet terugstaan by die werk vir die ruimtewesens op grond van permanente (ruimte)stellende aksie, omdat die ruimtewesens nie op gelyke voet met mense kan meeding nie.
Hoe die mense agv die heersende religie nie durf vra waarom die ruimtewesens nie op gelyke voet kan meeding nie. Niemand mag vra of die ruimtewesens nie miskien minder intelligent is as die aardbewoners nie. (Ons sal maar die inkonsekwentheid ignoreer dat die ruimtewesens in die storie ‘n ruimteskip kon bou, anders as sekere kontinente se bewoners wat nooit daarin kon slaag om ‘n seilskip te bou wat oseane kon oorsteek nie.)
Hoe mense gedwing word om miljoene van die ruimtewesens wat vinnig voortplant, te onderhou ten koste van hulself.
Hoe die aarde se infrastruktuur deur die ruimtewesens wanbestuur en vernietig word.
Hoe die mense gedwing word om die vreemde taal van die ruimtewesens te praat, en hoe die aandrang van mense op die gebruik van menslike taal gesien word vir ruimte-isme.

Hollywood is egter in die greep van die religie van nie-rassigheid en glo aan hulle eie multikulti-snert. Realisme en ‘n nugtere ondersoek na wesentlike probleme veroorsaak deur die godsdiens van nie-rassigheid, is heeltemal te veel gevra. Dit sou inderdaad vir die linkse kabaal wat Hollywood beheer, neerkom op kettery teen iets wat vir Hollywood en die linkses heel letterlik ‘n godsdiens is.

District 9 het kennelik by die loket in Amerika die pas afgelope naweek uitstekend gevaar. Die vraag is egter of Suid-Afrikaanse gehore hul swaarverdiende geld op sulke moeisame propaganda sal wil uitgee. Ek kan aan baie beter dinge dink om te doen as om ‘n paar rand en ‘n paar uur aan afgodediens by die tempel van nie-rassigheid te wy.

Lewer kommentaar oor District 9 op Anton Barnard se woernaal SAmizdat waar nog van sy skrywes te sien is.

online casino slot

Obama se ongewildheid

Obama as Skoppensboer

Enigeen wat slegs Afrikaanse koerante lees of na plaaslike TV- en radionuus kyk en luister sal sekerlik dink dat Barack Obama steeds die gewildste president is wat Amerika in sy onlangse geskiedenis gesien het. Dit is egter geruime tyd nie meer waar nie, en eintlik presies die teenoorgestelde – sy gewildheid het oor die eerste ses maande van sy presidentskap geval soos 'n klip in water na ongekende laagtepunte vir 'n nuwe president.

Volgens die jongste peiling van Rasmussen Polls keur slegs 47% van voornemende kiesers Obama se beleidsrigtings goed en 52% keur dit af. Die ommeswaai teen Obama het sowat ses weke gelede gekom – skaars ses maande na sy inhuldiging toe sy gewildheidsyfers gestaan het op 65% vir en 29% teen. Dit word bestempel as die grootste daling vir enige nuwe president die afgelope 50 jaar en meer. Selfs Bush het beter gevaar!

Rasmussen het 'n bykomende maatstaf wat nog interessanter is. Hulle onderskei tussen “sterk goedkeuring” en “sterk afkeur“. Volgens die jongste peiling op 13 Augustus staan die sterk goedkeurders op 29% teenoor die sterk afkeurders op 40 persent. Die negatiewe indeks van 11 (-11) persentasiepunte is die hoogste nog vir 'n president. Dit het ‘n skrale 3 maande gelede op +1 gestaan en aan die begin van die jaar op +25.

Hoekom ek self Rasmussen se syfers verkies bo dié van Gallup en ander wat deur TV-nuuskanale soos CNN gebruik word, is dat Rasmussen seker twee maande gelede en meer die eerste was om te wys op Obama se toenemende ongewildheid. Dit het die ander peilers twee weke en langer geneem om dit raak te sien en te erken. Rasmussen verduidelik dat hy slegs voornemende kiesers se menings gebruik, want dit is die menings wat eintlik tel.

Obama se gewildheid het begin afneem met sy hantering van die insinking in die Amerikaanse ekonomie, maar dit het vinnig versnel toe hy en sy handlangers feitlik vir General Motors en Chrysler gedwing het om tydelike bankkrotskap te aanvaar, die GM-grootbaas en ander direkteure eenvoudig in die pad gesteek het en nuwes – onder meer uit sosialistiese vakbondgeledere –aangestel het om die eertydse motorreus te bedryf. Die reaksie teen hierdie "nasionaliserng" van GM soos dit gesien is, was sterk. Een van die insiggewendste aanduidings hiervan is die jongste motorverkoopsyfers in die VSA. Ford, wat nie staatshulp gevra of gevat het nie, se verkope het skerp gestyg en die van GM en Chrysler het gedaal. Dit is in nuusberigte bestempel as motorkopers wat met hul geld teen regeringsbeheer en van GM stem. Op een van die regse nuuskanale het ‘n tekenprentjie verskyn van Chavez, die ultra-linkse president van Venezuela wat vir Castro van Kuba sê: “Hierdie Obama is ‘n baie beter sosialis as ons. Hy nasionaliseer sommer die hele GM!”

Wat Obama se aansien ook skerp laat daal het, is sy plan om die Amerikaanse gesondsheidstelsel te hervorm. Dit word bestempel as onverbloemde sosialisme met algehele staatsoorname van alle gesondheidsdienste en 'n einde aan privaatverpleging en mediese versekeringsdienste. Die Demokrate in die Amerikaanse kongres met Nancy Pelosi, Speaker van die Huis van Verteenwoordigers en tweede in die ry van potensiële president (net na die vise-president) as Obama iets oorkom, op die voorpunt, is sterk voorstanders van die plan, maar is besig om groot teenstand te kry – in die afgelope dae selfs uit Demokratiese geledere.

In die afgelope week of so was die ontwrigting van vergaderings wat die kongreslede in hul kiesafdelings gehou het om die plan te verduidelik, die grootste nuus in die VSA. Teenstanders teen die plan – natuurlik hoofsaaklik Republikeine – het in hul massas na die vergaderings opgeruk en luidkeels hul teenstand gewys. Hulle is uit liberale kringe en veral deur die liberale media skerp veroordeel, maar die teenstand laai eerder verder op.

Maar die enkele insident wat Obama die kwaaiste geknou het, was toe hy 'n wit polisieman in reaksie op 'n beweerde rasse-insident as "stupid" bestempel het. Die storie – wat na die beste van my wete nie juis aandag in plaaslike media gekry het nie – het begin toe 'n vrou in Cambridge, Massachusetts, die polisie gebel het en gesê het dat daar twee mans is wat lyk of hulle by haar buurman se huis inbreek. ‘n Patrollie is uitgestuur en hulle het ‘n swartman in die huis gekry. Die man het aan die polisie gesê dat dit sy huis is, maar toe die wit polisieman, sersant Crowley, hom vra vir identifikasie, begin die swarte op hom vloek. Hy is aangekla van poging om die polisie in die uitvoering van hul pligte te belemmer, maar vrygelaat toe dit blyk dat hy wel die eienaar van die huis is.

Die moles het eintlik begin toe dit bekend word dat die man, Louis Gates, nie alleen ‘n professor is aan die wêreldbekende Harvard nie, maar ook ‘n persoonlike vriend van Obama is. Gates het later erken dat hy en ‘n vriend probleme gehad het om sy huisdeur oop te kry nadat hulle met vakansie was, maar nogtans ten hemele geskreeu teen wat hy as rassisme deur wit polisie bestempel het. Obama het feitlik onmiddellik in reaksie te kenne gegee dat die polisie “stupid” was in hul optrede. Hy – en Gates – moes vinng terugkrabbel toe opnames van radio- en telefoongesprekke geopenbaar is en dit geblyk het dat die polisieman deurentyd reg en ordentlik opgetree het en dit Gates was wat rassisties en ongeskik was. Maar dit het nie ongesiens verbygegaan dat Obama nie verskoning gevra het vir sy verkeerde reaksie nie – al het hy toe vir Gates en Crowley genooi om in die Withuis se tuin bier saam met hom bier te drink.

Dit was olie op die vuur vir regsgesindes wat geruime tyd al vir Obama beskuldig van openlike rassisme, veral met sy aanstellings in top regeringsposte. Dit is waar dat ‘n buitengewone hoë persentasie van die poste nou deur swartes beklee word – aansienlik meer as die bevolkingverspreiding waarvolgens slegs 10% van Amerika se burgers swart is. Daar is mense wat al sê dat Amerika nou ‘n swart minderheidsregering het!

Een van die interessante gevolge van hierdie anti-Obama houdings is dat kiesers skerp teen die Demokrate en vir die Republikeine swaai.Volgens die peilings sal 43% van voornemende kiesers vir Republikeinse kandidate stem in volgende jaar se kongresverkiesings, terwyl 38 persent die Demokrate steun.

Maar vir my is seker die veelseggendste aspek van die gebeure die nuus wat nou die dag op sekere webwerwe verskyn het dat Hillary Clinton besig is om fondse in te samel vir die vale om Obama aan te vat vir die presidensiële kandidaatskap van die Demokratiese Party wat oor sowat twee jaar weer begin. Dit is heftig ontken, maar daar is sekerlik ‘n rokie wat waai. Die Clintons – wat mens ook al van hulle mag dink – is uitgeslape politieke waarnemers en dit maak baie sin dat hulle ook opgemerk het dat die knou wat Obama se aansien gekry het, hom uiters kwesbaar vir herverkiesing maak.

Suid-Afrikaners wat nie DSTV het nie, sal egter nie van al die dinge weet nie en dan sal hulle ook baie dikwels na CNN se politieke programme moet kyk waar dit tog ‘n bietjie uitslaan of na die finanskanale soos Bloomberg en CNBC. Die beste plek om ‘n redelike prentjie te kry van wat aangaan, is egter die regse nuuskanale soos Newsmax en Rightwingnews op die internet.

Daar is kostelike goed daar te sien – soos die plakkate wat enkele dae gelede op mure en pale verskyn het – Obama as die “joker” (Skoppensboer) in ‘n pak kaarte. Dit versprei soos ‘n veldbrand – en die linkses is woedend.

Blykbaar verkoop selfs aandenkings soos t-hemde en koffiebekers met negatiewe slagspreuke oor Obama al hoe flukser. Baie gewild is die 'No we can't!', in teenstelling met sy vroeëre belofte van 'Yes we can'.

Die Amerikaanse politieke prentjie het in net ses maande ongelooflik verander, maar lesers van Beeld en kie soek verniet na berigte hieroor want sedert Charles Smith teruggebring is nadat hy in ekstase was oor Obama se verkiesing, is daar bitter min berigte oor wat in die VSA aangaan. Naspers maak nou staat op Leopold Scholtz in België – en dit lyk my hy kyk net Europese TV!

Praag het so week of twee gelede ‘n spotprentjie op die nuusblad gehad oor ‘n man wat aan sy vriend vra: “Is jy dan ‘n liberalis dat jy Obama nog steun?” “Nee, ek is ‘n Europeer,” antwoord die vriend. Ek wonder hoeveel van selfs Praag se lesers het mooi besef dat die prentjie eintlik vertel dat daar net nog ‘n klompie slinkslinkse liberales in die VSA (en in SA?) is wat Obama steun.

шланги для

Jonathan Jansen – Naspers se Idols-wenner

Jonathan Jansen se arrogansie word waarskynlik slegs deur sy groeiende boepmaag oortref. Tog snaaks, terloops, hoe swart ekonomiese bemagtiging en regstellende aksie so ‘n uitwerking op die voordeeltrekkers daarvan se liggaamsmassa-indeks het. Dink aan “Shrek” Balfour, Tito Mboweni en Jansen self.

Die fatale fout wat Jansen uiteraard maak, is om sy regstellende-aksie-aanstelling met leierseienskappe en diep filosofiese insigte aan sy kant te verwar. Nie net beskou hy homself klaarblyklik as ‘n akademikus van formaat nie, maar ook as een of ander selfaangestelde soort leier van Afrikaners, indien nie ‘n Messiasfiguur wat Afrikaans en Afrikaners moet red nie, soos ek al voorheen uitgewys het.

In Jansen se kop het hy reeds die metamofose ondergaan: van iemand wat ‘n akademiese pos en later ‘n rektorskap by twee Afrikaanse universiteite bloot op grond van sy velkleur ontvang het, tot by die volgende Paul Kruger, op wie se skouers die voortbestaan van Afrikaans kwansuis sou rus.

Daar is wel enkelinge wat Jansen se grootheidswaan ernstig opneem. Jansen se grootste groep aanhangers en juigkommando is Naspers. Met klakkelose heldeverering wat slegs geëwenaar word deur tienjarige dogtertjies se oorblufde bewondering vir Hannah Montana, hang Naspers aan Jansen se iedere woord. Jansen kan kwalik in die stort sing, of dit verskyn as ‘n rubriek in die Beeld of Die Burger.

In ‘n onlangse rubriek, juis in die Beeld, meen Jansen dat Afrikaners hulle houding moet verander. Hy beskou die stryd om oorlewing van die taal klaarblyklik as ‘n gewildheidskompetisie. Iets dus soos gemors-TV – die Idols-kompetisie, byvoorbeeld, waar dit gaan oor hoe mooi jy gegrimeer is en hoeveel die tropvee wat teksboodskappe stuur van jou hou.

Dit is geen geheim wie beide Jansen en Naspers as dié Idols-kompetisie se wenner sien nie. Ja, reg geraai, dis Jansen met sy pretensieuse ou brilletjie wat aan hom sekerlik na sy eie, onbeskeie mening ‘n sekere gravitas verleen. Jansen wat self glo Engels as huistaal besig, word deur Simon Cowell as Afrikaner-Idol gekroon, met Jan-Jan Joubert wat sy broek moet gaan omruil omdat hy ‘n orgasme van ekstase in die gehoor beleef het.

Ek hoef kwalik aan mede-Afrikaners uit te wys dat iemand soos Jansen beslis te veel tik gerook het. Hy sal nooit, in ‘n miljoen jaar, deur ons vir ‘n leier aangesien word nie. Tweedens hoef ek nie uit te wys dat ‘n oorlewingstryd kwalik ‘n gewildheidskompetisie is nie. Naspers het al vir vyftien jaar lank nie kon asemhaal soos Ton Vosloo en kie. gatgekruip het by die ANC-bewind nie, maar dit het g’n dooie duit vir Afrikaans beteken nie.

Die teendeel is waar: dit is hoog tyd dat Afrikaners baie meer militant en aggressief word in ons stryd. Ons moet die lesse van ons medelandsburgers ter harte neem. Daar is niks wat die ANC-bewind se aandag so vinnig boei soos padversperrings en ‘n klipgooiery nie. Mooi praat en ‘n valse kruipery help net mooi bôkkerôl.

Om af te sluit: alhoewel ek nie geweld voorstaan nie, sou daar min dinge wees wat my sulke diepgaande en blywende genot sou verskaf as iemand wat vir Jansen vierkantig in die gevreet tref met ‘n (groot) melktert, nes iemand ‘n aantal jare gelede vir Bill Gates getref het nie. Sou dit nie wonderlik wees as my dag nooit weer versuur sou word deur Jansen se opperste arrogansie nie?

Laat kommentaar op hierdie rubriek op Anton Barnard se woernaal, SAmizdat.

наборы инструмента

Jansen begryp min van taalstryders se motiewe

Dit blyk uit prof. Jonathan Jansen se artikel 'n Probleem met houding dat hy maar min begryp van die werklike motiewe van die taalstryders.

Hy beweer dat dit vir baie van hulle om die behoud van mag gaan. Watter mag het die taalstryders wat hulle sou wou behou?

Dit gaan vir hulle om die voortbestaan van Afrikaans – onder meer as onderwystaal.

Die werklike rede vir die taalstryd is die maghebbers se benadeling van Afrikaans.

Daar was geen taalstryd voordat onderwysdepartement e begin het om sommige Afrikaanse skole se taalmedium te verander, en die gebruik van die taal by histories Afrikaanse universiteite soos dié van Stellenbosch en Pretoria so ingekort is dat bepaalde vakke glad nie meer in Afrikaans gedoseer word nie.

Die howe het die taalstryders gelyk gegee in ’n hele paar gevalle waar departemente Afrikaanse skole se taalmediumbeleid wou verander.

Wil Jansen eintlik sê dit was verkeerd om in sulke gevalle vir die taal te veg?

Jansen praat van die “afdwing” van Afrikaans, maar geen taal is in ons geskiedenis in so ’n groot mate afgedwing as Engels in die afgelope 200 jaar nie – veral nou weer in die laaste vyftien jaar.

Geen taalstryder wil Afrikaans afdwing op ander nie; al wat ons vra, is “ ’n vaste plek vir Afrikaans”, soos Hermann Giliomee en Lawrence Schlemmer in hul boek met hierdie titel vra.

Behandel Afrikaans billik, en die taalstryd sal ophou.

Gee jy nog om vir Afrikaans?

'n Mens kan nie ontken dat 'n wolk van mismoedigheid en magteloosheid toegesak het oor dié wat nog vir Afrikaans omgee nie. Van alle kante word Afrikaans getakel – as dit nie van staatskant is nie, kom dit uit die geledere van Afrikaanssprekendes self, soos Koos Kombuis wat in sy kenmerkende mieksertaal in 'n rubriek in Rapport reken Afrikaans is 'n "pavement special".

Koos se "pavement special" slaan op die gemengde afkoms van Afrikaans. Hy reken Algemeenbeskaafde Afrikaans (die suiwer ras) moet die knie buig vir die "eiesoortige, loslit-Afrikaans" (die basterras) wat in koerante soos Die Son en The Voice gebruik word. Sien, want ons mag nie ons bruin broers en susters onwelkom in ons taalstal laat voel nie. Die feit dat die meeste bruinmense vere voel vir Afrikaans en so gou as moontlik wil verengels, ontgaan hom heeltemal. Die feit dat invloedryke bruinmense Afrikaans aktief by akademiese instellings ondermyn, is blykbaar nie ter sake nie.

Om van iemand soos Koos Kombuis – wat 'n vadoek dra om die werklikheid van sy kaalhoofdigheid te verdoesel – te verwag om verder as sy ingeteelde skuldgevoel en naïwiteit te dink, is egter te veel gevra. Ek los die man en sy brabbeldenke dus maar in die kombuis met sy voorraad doeke … ekskuus … vadoeke.

Waaroor dit egter gaan, is die vraag: Wil die Afrikaner nog vir Afrikaans veg? soos Dan Roodt tereg in 'n onlangse artikel gevra het.

As jy nog omgee, hier is één manier hoe jy kan veg: Jy kan die Hoërskool Ermelo ondersteun in sy stryd vir Afrikaans teen die ANC-regering. 'n Geskiedkundige toetssaak vir Afrikaans vind op 20 Augustus in die Grondwethof plaas.

Mpumalanga se departement van onderwys het na dié hof geappelleer nadat die Appèlhof beslis het dat die skool se beheerraad, en nie die onderwysdepartement nie, die laaste sê oor die taalbeleid van die skool het.

Die onderwysdepartement wil die skool, die enigste Afrikaanse hoërskool in die provinsie, dwing om na parallelmediumonderwys oor te skakel omdat 27 leerlinge toegang tot die skool wil hê en nie in Afrikaans geleer wil word nie. Daar bestaan genoeg Engelse skole in die omgewing waar die kinders in die taal van hul keuse onderrig kan word.

Parallel- en dubbelmediumonderrig is die eerste stap na 'n eentalige Engelse skool of universiteit, soos die dalende getal Afrikaanse onderwysinstansies al duidelik bewys het.

As 27 Afrikaanse leerlinge nou toelating tot 'n Engelse skool soek en aandring dat hulle in Afrikaans onderrig word, wat sal gebeur? Is daar in die hele land 'n enkele voorbeeld van Afrikaanse leerlinge wat by 'n Engelse skool durf vra het om in hul eie taal, wat deur die grondwet gewaarborg word, onderrig te word?

Luister na die geskrewe argument wat die departement by die Grondwethof ingedien het: "We submit that the refusal by the governing body of the school, despite several endeavours to change the language policy so as to be inclusive of other language groupings, and the persistence to retain Afrikaans medium of instruction as an exclusive language policy at the school, has a direct impact on the provisions of … the constitution which prohibit discrimination on the grounds of language.

"We submit, despite the denial by the respondents, that the preservation of Afrikaans language policy at the school at all costs by the governing body demonstrates that the governing body intends to preserve the school exclusively for Afrikaners. This effectively amounts to discrimination directly or indirectly on the grounds of language and accordingly this raises a constitutional issue."

Is dit ironie? Massale selfmisleiding? Die blatantste vorm van vermetelheid denkbaar? Met die fanatisme van 'n Middeleeuse inkwisiteur jag die ANC-regering "rassiste" soos hekse terwyl hy self die flagrantste rassediskrimineerder en skender van taal- en menseregte is.

Die Hoërskool Ermelo het jou hulp nodig om sy saak te verdedig. Dis een skool teen die mag van die hele staat. In werklikheid gebruik die ANC my en jou belastinggeld om ons taal te beveg. (Sal 'n mens lag of sal 'n mens huil?)

Jy kan R10 vir die skool se regskoste skenk deur die woord ERMELO na 38655 te teks. Die burgerregte-inisiatief AfriForum het onderneem om 'n bykomende rand te skenk vir elke rand wat die publiek só bydra.

Ek skenk R100 en ek is 'n arm vryskutter wat sommige maande R0 verdien. Wat gaan jy, wie se gordel nog nie tot by die vierde gaatjie ingetrek is nie, bydra?

Die ANC-regering sal geen rus vir sy siel kry tot hy die blankes en by name die Afrikaner en sy taal uitgeroei het nie: hulle is 'n pynlike doring in sy vlees wat hom voortdurend aan sy onvermoë en agterlikheid herinner. Dié wat nog glo dat Zuma & Kie dit goed bedoel met die Afrikaner, wat nog glo 'n mens moet die man 'n kans gee, se oë sal baie vinnig moet oopgaan.

Watter enkele voordeel het Zuma se aanstelling die Afrikaner en Afrikaans al besorg? Pieter Mulder se aanstelling as adjunkminister van landbou? Wat was die koste in terme van verdere verdeeldheid in die reeds verskeurde Afrikanergeledere?

14 Augustus: n? 134 jaar word Afrikaans weer onderdruk

Soos wat die onderdrukking van Afrikaans onder die toenemend totalitêre ANC-bestel met sy "demonokrasie" toegeneem het, het verskeie Afrikaanse organisasies en individue spontaan begin om 14 Augustus as 'n belangrike datum op die Afrikaanse en nasionale kalender te gedenk.

Vir diegene van my geslag wat in die ou tweetalige Suid-Afrika grootgeword het – en wat eintlik 'n model vir taalbillikheid was, gegewe dat elke tuislandregering ook 'n swart streekstaal kon bevorder – het die Engelse brander wat sedert 1994 oor die land gebreek het as 'n groot skok gekom.

Vandag swyg die regime se media in Afrikaans en veral natuurlik in Engels oor 14 Augustus en die wonderbaarlike verhaal van enkele Afrikaners wat op dié datum in 1875 die besluit geneem het om die wêreld se jongste standaardtaal te begin "skryf soos jy praat".

Die feit dat hulle hulself die "Patriotbeweging" genoem het, het ook geslaan op die sterk Republikeinse opwelling wat in die 1790s onder Kaapse Afrikaners plaasgevind het, toe daar insgelyks 'n politieke Patriotbeweging bestaan het.

Die mate waartoe die geskiedenis hom, veral op taalgebied, in Suid-Afrika herhaal, is eenvoudig verstommend. Terwyl taalregte en taalgelykheid ná Hertzog se taalwet van 1925 in die land byna as 'n gegewe beskou is, het ons in ons tyd weereens die byna kolonialistiese arrogansie van Engelse jingoïsme gesmaak.

Net soos in die verlede en veral die 1940s toe verengelsde Afrikaners die sterkste voorstanders van verengelsing was, beskik ons vandag oor sogenaamde "stryders vir meertaligheid" wat Afrikaans wil marginaliseer en uiteindelik tot 'n stukkie ignoreerbare folklore wil verskraal. Tereg is sulke mense, waaronder die magtige bruin of "swart" akademici – soos hulle verkies om hulself te noem – in hul vername poste aan voorheen Afrikaanse universiteite as Trojaanse perde bestempel wat die uitwissing van Afrikaans met hul mooiklinkende gemeenplase wil verhaas.

Gister skryf prof. Jaap Steyn in Die Volksblad 'n waar woord teenoor juis een van die Trojaanse perde, die Afrikaner- en Afrikaanshater Jonathan Jansen wat teen die "taalhouding van Afrikaners" uitgevaar het: "Jansen praat van die “afdwing” van Afrikaans, maar geen taal is in ons geskiedenis in so ’n groot mate afgedwing as Engels in die afgelope 200 jaar nie – veral nou weer in die laaste vyftien jaar."

Dat Engels vandag in Suid-Afrika afgedwing word, so te sê met wapengeweld, is 'n feit. Sowel die staat- as die korporatiewe sektor ly aan geheueverlies oor die feit dat Afrikaans bestaan. Taalstryders wat bloot logiese vrae oor die illusie dat Suid-Afrika 'n Engelstalige land sou wees, vra, word deur die SAUK en die korporatiewe media doodgeswyg, gesensureer of belaster.

Vandaar die feit dat 'n "nie-Afrikaanssprekende" soos Jansen vandag as die buikspreker en gelukbringer van fascistiese Engelsheid in Suid-Afrika optree.

Afrikaners, asook daardie tweedetaalsprekers of selfs vreemdelinge wat met ons onregverdige en ongelyke stryd meegevoel het, sal moet besef dat ons voortaan veel harder teen 'n magtige en ongenaakbare vyand sal moet veg.

Gegewe die volslae vertrapping van ons taalregte en die graad van etniese suiwering wat daar reeds teen Afrikaners toegepas word, hetsy in die sin dat ons vanuit ons eie instellings geweer word, hetsy in 'n letterlike sin waar gruwelike moorde en verkragtings teen ons gepleeg word, is die natuurreg voortaan aan ons kant.

Ons het die reg om ons teen Engelse taalaggressie te verdedig. En al moet dit uiteindelik uitloop op meer radikale optrede soos die afbrand van Engelse skole, net soos wat die pro-Britse swartes van Johannesburg teen Afrikaans beswaar gemaak het deur hul eie skole af te brand, mag ons nie nou tou opgooi nie.

Een van die lesse van 14 Augustus is dat 'n Gideonsbende in 1875 – teen die hoon en bespotting wat hulle van die destydse Kaapse burgery ontvang het – die strydvlag vir Afrikaans opgeneem het en uiteindelik geseëvier het. Die aantal mense wat vandag Standaardafrikaans liefhet en wil bewaar, is moontlik nie veel groter as in 1875 nie. Hulle verteenwoordig egter die room van ons kultuur en van ons volk.

Dit het tyd geword dat ons die SAUK-TV en KykNet met hul lagwekkende en dom Kreools afskakel en televisielisensies begin boikot. Dis ook hoog tyd dat ons ons onderdrukte, maar steeds aristokratiese en voortreflike taal met skokkende welsprekendheid begin praat, skryf en op die mure begin verf.

Die Britse Ryk kon Afrikaans nie doodmaak nie. Die Nguni-ryk en hul verteenwoordigers vanuit die Engelstalige Ooskus van die land gaan dit ook nie regkry nie.

Solank as wat daar nog "regte Afrikaners" met "Afrikaanse harte" bestaan.

lego киев

Ons eie Muur van Herinnering byna voltooi

Etlike maande gelede was daar heelwat polemiek oor die sogenaamde muur van herinnering wat die departement van kuns en kultuur by Fort Klapperkop laat oprig het. Die name van terroriste asook hul handlangers soos Kubane en Russe wat in Angola en Suid-Wesafrika in gevegte teen die SAW omgekom het, is daarop aangebring. Die name van Boeresoldate wat in die Anglo-Boere Oorlog gesneuwel het, is egter wel op die muur aangebring.

Lede van die SAW, wat vandag as die "vyand van die mense" beskou word, is doelbewus weggelaat. Dit het baie ontsteltenis by sommige instansies veroorsaak, maar die uiteinde van die saak was dat ons eie Muur van Herinnering nou by die Voortrekkermonument opgerig word.

Genl Gert Opperman het verlede jaar soos volg berig: "Die muur word ongeveer 100 m ten weste van die VTM aan die binnekant van die ringpad om die VTM geplaas, waar dit 'n logiese geheel vorm met, maar heeltemal afsonderlik staan van die Erfenissentrum en die VTM-Gedenktuin. Dit word geplaas in die gedeelte wat as deel van die VTM se makrobeplanning goedgekeur is as 'n Tuin van Standbeelde, wat eers later verder ontwikkel sal word."

Dit is só geplaas dat dit glad nie inmeng met die VTM nie. Trouens, dit is agv groot bome bykans nie moontlik om die VTM te sien vanaf die plek waar die Muur opgerig gaan word nie.

Die Muur word ontwerp deur MEG Argitekte, die kasteel word as embleem daarin vervat en dit sal ook voorsiening maak vir 'n vlam van herinnering.

Alhoewel daar in die onmiddellike omgewing voorsiening gemaak sal word vir .n standbeeld wat later aanvullend opgerig sou kon word, vorm dit nie deel van die aanvanklike ontwerp en beplanning nie.

Daar sal voldoende ruimte wees vir herdenkingsgeleenthede, alhoewel dit eerder as besoekpunt vir besoekers aan die VTM en nie net vir herdenkingsgeleenthede nie, gebruik sal word.

Oprigting en koste

Ons het reeds die granietpanele gratis bekom en die gravering sal ook gratis vir ons gedoen word. Die basiese grondwerk word ook gratis vir ons gedoen.

Die fisiese oprigting, afronding en landskapering sal deur die VTM uit eie vermoë gedoen word en die vlak van afwerking sal minstens net so goed soos díé van die VTM- (Nis-)Gedenktuin wees.

Daar sal fondse ingesamel moet word ten einde die publiek die geleentheid te gee om betrokke te raak en om te verseker dat geen staats- of VTM-fondse daarvoor aangewend word nie.

In 'n opvolgverslag berig generaal Gert opperman vandag soos volg:

"…ons vorder baie goed met die oprigting van die Muur van Herinnering vir die afgestorwe lede van die SA Weermag. Die grondwerke is afgehandel, die fondasies word tans gegrawe en die beton sal vroeg volgende week gegooi word, waarna die bou van die muur sal begin.

Daar word ook baie goed gevorder met die bywerking van die naamlys wat op die Muur sal verskyn. Die granietpanele sal teen einde September 2009 gereed wees en ons behoort op 18 Oktober gereed te wees om die Muur in te huldig.

Ons het reeds net meer as R105 000,00 in kontantbydraes vir die muur ontvang, asook by 'n R100 000,00 se skenkings in terme van goedere en arbeid. Ons benodig daarbenewens nog ongeveer R90 000,00 in die vorm van kontantbydraes, om te verseker dat ons nie van belastingbetalers- of VTM-fondse daarvoor gebruik maak nie."