Rubrieke – Bladsy 115

‘Hanteer’ neo-Nazi’s deesdae die polisie?

Die hele sage rondom die arrestasie van Uhuru Guru van South Africa Sucks is nog lank nie verby nie en vandag het ons ‘n lang brief deur hom gepubliseer waarin hy sy kant van die saak stel.

Iets wat egter ook vorendag gekom het, is die rol wat mnr. Fred Rundle, ‘n bejaarde neo-Nazi wat insgelyks bande met die AWB het, in die vervolging van die webmeester van South Africa Sucks gespeel het. ‘n Dertigtal polisiemanne het naamlik op Rundle se aandrang (of dalk sy bevel?) die voordeur van UG alias Bert Oosthuizen se huis oopgeskop, agterna al sy rekenaartoerusting, waaronder hardeskywe van sy kliënte, gekonfiskeer en sy hele gesin geterroriseer.

Ook het die polisie sorgvuldig foto’s geneem van alle boeke wat die uwe geskryf het en wat op Bert Oosthuizen se boekrak verskyn het. Die vraag het nou by my ontstaan: het dit weereens, soos destyds onder die NP-regering, onwettig geword om boeke van Dan Roodt op jou rak aan te hou?

Die gevaar wat my roman en opstelle vir die samelewing inhou, is moontlik presies waaroor dit gaan. Want Rundle en diverse aanhangers van die Israelvisie, asook die eerste wegbreekfaksie van die HNP – daar bestaan ook ‘n tweede wegbreekfaksie van die HNP, waaroor binnekort meer – is lank reeds besig met ‘n veldtog teen my en veral sekere satiriese gedigte wat ek op die ouderdom van twintig geskryf het. My juvenilia word gesien as ‘n voorbeeld van “ontaarde kuns” oftewel “entartete Kunst” soos die Nazi’s gesê het. Joost, wat by geleentheid kokaïen snuif en met ontkleedanseresse verkeer, of Steve word al hulle sondes vergewe; al praat Steve se kinders ook Engels, bly hy ‘n “trotse Boer” soos vanmôre se Beeld berig. Maar dít wat ek meer as dertig jaar gelede as student geskryf het, is onvergeeflik.

Daar is egter nog ‘n groter skandvlek wat ek (asook Bert Oosthuizen se vrou en kinders) moet dra. Want sien, “Rooi Danie Roodt” soos Jeanette Koekemoer van die HNP se tweede wegbreekfaksie, die Afrikanervolksparty, na my verwys in e-posse en op dié party se webwerf, is nie raseg nie… Soos sy in ‘n epos aan haar vriend Fred Rundle op 28 September 2009 skryf:

“Luister mooi Fred… jy mag ook weet dat dit nie ‘mense’ is wat beweer dat Rooi Daan Roodt Joodse bloed in hom het nie – dit is feite.

Sy ouma, – ‘n meisie uit ‘n stoere boerefamilie wat trots was op hul nasionalistiese herkoms en van wie die oupa (Daantjie se oupagrootjie, Pik (Botha) se oupa) die hele Anglo Boere-oorlog as held deurgeworstel het (boek beskikbaar by Bienendell), – is getroud met die Jood der Jode destyds toe geld skaars was en sy verblind is deur hierdie man (wat) sy slaafs aanbid het vir die weelde wat hy haar gebied het. Net daar het hierdie Jood haar help ophou kerktoe gaan en so is tot haar kleinkinders kerkloos…

Hoef seker niks meer te sê?”

Jeanette Koekemoer en Fred Rundle wat deesdae die SAPD se klopjagte op dissidente webmeesters orkestreer in die ware sin van die woord, want daar daag ‘n hele simfonieorkes van polisiemanne en polisieafdelings by jou huis op, se standaarde van rasegtheid is egter so hoog dat hulle s’n selfs dié van die Nazi’s oortref. Enigeen wat Anna M. Louw se pragtige roman Wolftyd gelees het, sal weet wat die woord “Mischling” beteken, met ander woorde Duitsers wat ook Joodse voorouers gehad het. My oupa aan moederskant was slegs ‘n halwe Jood omdat my oupagrootjie met ‘n Skotse vrou getroud is. Terloops, hoewel my oupagrootjie ‘n Jood was, het hy tydens die Tweede Vryheidsoorlog wapens en ammunisie aan die Boeremagte verskaf en het die Engelse ‘n prys op sy kop gesit sodat hy eers jare ná 1902 dit kon waag om weer sy voete in die land te sit. Vergelyk dit nou met die horde verraaiers aan Boerekant wat deur die Engelse vir hul verraad beloon is…

Dis algemeen bekend dat die Nazi’s se raswetenskap allesbehalwe wetenskaplik was en dat dit merendeels uit ‘n soort “potloodtoets” bestaan het. Trouens, as daar onsekerheid oor ‘n persoon se “voorkoms” was, is daar na die geloof van sy grootouers gekyk. Al vier my grootouers was egter Christene, al het sommige van hulle (soos my “stoere” Boere-ouma) eienaardige interpretasies van die Bybel gehad wat nie noodwendig met die hoofstroomteologie gestrook het nie.

Die berugte Nürnberger Gesetze van 1935 het die Nazi’s se reëls oor Mischlinge of mense van “gemengde afkoms” vasgestel. Amusant genoeg, kon “kwart-Jode” (soos my ma) met rasegte Duitsers trou en hulle kinders (agste-Jode, soos ek) is as “Deutschblütiger” (Duitsbloediges) beskou. Huwelike van kwart-Jode met mekaar is egter nie toegelaat nie.

Dít alles om te sê dat Fred Rundle ‘n soort super-Nazi is wat hoë ideale van rassuiwerheid aanhang as hy en Jeanette Koekemoer my “onsuiwere” afkoms as “feite” bespreek. Sy hele aksie teen Bert Oosthuizen word daarom ten dele ook gemotiveer deur Oosthuizen se huwelik met ‘n Christen-vrou, maar met ‘n kwart Joodse bloed in haar are…

In ‘n erg gekruide e-pos vaar Rundle teen Bert Oosthuizen en sy gade uit deur te sê: “And also you admit that the disgusting whore you are married to is a dirty Jew bitch! I have no time for dirty Jews they are worse than kaffirs… I never trusted you for betraying our people and so dirtying our blood. Your wife is a dirty Jew and your children are half-breed spawn from the synagogue of Satan. I wish the kaffirs will teach you a lesson and rape and kill your children you sick twisted perverted bastard.”

Fred Rundle gaan in dieselfde e-pos voort deur my, Bert Oosthuizen en Frikkie Potgieter as “verraaiers” te bestempel wat by ‘n AWB-vergadering aan die kaak gestel sal word:

“For the third time I invite you to show your face at Trim Park in Ventersdorp to come and face the people on Saturday. When I take the podium the people will find out who real the enemies and traitors of rhe Boervolk are. Bert Oosthuizen, Dan Roodt and Frikkie Potgieter, joiners and traitors of the Boervolk! They are working hand in hand with the ememy towards our downfall. But they have a big surprise coming. When the day comes when the Boervolk regains its freedom, these traitor bastards will be hanging from the trees with ropes around their necks.

Stay strong people our day is coming. We must fight the enemy wherever he is, even if the enemy is some of our own people.”

Is dit nie insiggewend dat die SA Polisiediens, waarvan een kwart van die lede oor misdaadrekords beskik en sommige in uniform blanke vroue verkrag, nou ook ag slaan op neo-Nazi’s en “Ariërs” soos Fred Rundle wat die wêreld van mense met hoogstens ‘n breukdeel Joodse bloed wil suiwer nie? Daar bestaan natuurlik heelwat raakpunte tussen swart nasionalisme en nasionaal-sosialisme. Marcus Garvey, die vader van swart nasionalisme wat by geleentheid ook deur Mbeki aangehaal is, was ‘n groot bewonderaar van Adolf Hitler.

Maar soos wat Suid-Afrika uitrafel, sal ons seker nog vreemder ideologiese manifestasies aanskou. Want terwyl die Jodin Gill Marcus vir Tito Mboweni as goewerneur van die Reserwebank opvolg en die Joodse gemeenskap in Johannesburg die aantal Jode in ANC-magsposisies vier, het die ANC se departement van buitelandse sake ‘n onverbiddelik pro-Palestynse standpunt ingeneem. Terselfdertyd is die polisie besig om hand om die blaas met neo- of super-Nazi’s teen Afrikanerwebmeesters op te tree wat dalk iewers ‘n baie vae verband met Jode het.

Noudat ek daaraan dink, Max du Preez het mos ook op ‘n stadium beweer dat ek nie van “suiwer Afrikanerafkoms is nie”. Sy kinders se huistaal is egter… reg geraai, Engels.

Wat ‘n sirkus! En die aartsnar Malema is nog nie eens president nie.

насосная станция

Eensames van die ortodokse geloof se godsdiensrewolusie

In die soeke na ‘n verdraagsame gespreksruimte het die Nuwe Hervormingsnetwerk (NHN) op 31 Oktober 2004 tot stand gekom. Op hierdie dag het ‘n groep mense wat hulle rug op die ortodokse leerstellinge aangaande Jesus gedraai het in Centurion vergader, onderweg na ‘n nuwe spiritualiteit. Met ortodoksie word bedoel dáárdie Christene wat die leer en lewe van Jesus, op patroon van die Grieks-heidense filosofie, vermitologiseer het. Dit is die Jesus wat ontvang is van die Heilige Gees, gebore is uit die maagd Maria, wat gely het onder Pontius Pilatus, gekruisig en vir die sondes van die mens gesterf het en sit aan die regerhand van God. Hierdie Jesus-idee het van ewigheid tot ewigheid geleef, het ‘n mens met twee nature (God en Mens in een) en ‘n middelaar tussen die mens en God geword.

Die NHN-samekoms is op 31 Oktober 2009 soos volg in herinnering geroep:

‘n Dagkonferensie van meer as honderd – klaarblyklik uitgelese ondersteuners van die Nuwe Hervormde Netwerk (NHN) – in samewerking met die Renaissance-gemeente van dr. Abel Pienaar, met as doelwit die “soeke na ‘n eietydse spiritualiteit”; en
‘n artikel oor ‘n gesprek van Neels Jackson (die Beeld-joernalis) met Pieter van der Merwe (die voorsitter van die NHN).

Merkwaardig is die feit dat Jackson van Beeld nie ‘n woord oor die inhoud en uitkomste van die konferensie geskryf het nie.

Logos versus mitologie

Dr. Abel Pienaar van die Renaissance-gemeente het die konferensie ingelui met die tema van “ewolusie van spiritualiteit”. Met eietydse spiritualiteit bedoel Pienaar ‘n ruimte waar mense ontmoet en na wetenskaplike waarheid streef (die logos) en nuwe spiritualiteit (die mythos) vind.

Perspektief op Jesus van Nasaret

Die Ou Testamentiese geleerde en geestelike vader van die NHN, prof. Sakkie Spangenberg, het dit gehad oor die Jood Jesus. Spangenberg het pas ‘n boek gepubliseer oor Jesus van Nasaret. Spangenberg verwys na ‘n verskeidenheid van gepubliseerde werke wat ‘n groot invloed op sy lewe het:

J.H. Charlesworth (1991) se Jesus’ Jewishness: Exploring the place of Jesus in Early Judaism.
P. Kennedy (2006) se Modern Introduction to Theology: New Qustions for Old Beliefs.
G. Vermes (2001) se Jesus and the World of Judaism.

Soos die Nederlandse teoloog H.M. Kuitert, in sy Filosofie van de theologie, beklemtoon Spangenberg dat Jesus buite die konteks van die Judaïsme ondenkbaar is. Soos Bultman beklemtoon Spangenberg dat Jesus ‘n Jood was en nie die eerste Christen nie. Vir Kuitert in sy Jezus: nalatenschap van het Christendom moet ware spiritualiteit verlê van Jesus na God. So gesien is die teologie van Spangenberg – op patroon van Kuitert “een terug-na-God-beweging. Jesus moet terug gebring word waar hy hoort as bystelling van God. Sonder dat Spangenberg na hom verwys, betitel James D. Tabor (2008) sy boek Restoring Abrahamic Faith. Tabor verklaar, soos Spangenberg, dat “the religion that finally developed into classic, orthodox Christianity, two to three hundered years after Jesus, is a radical departure from Biblical Faith (p.4).

Spangenberg tipeer die meestersverhaal van die Christendom as ‘n verhaal in krisis, waarin kerklik gevormde mites aangaande Jesus in konflik met die werklike rol en lewe van die historiese Jesus verkeer.

Hierdie konflik tussen rede en geloof kom byvoorbeeld in die volgende teenstellinge na vore:

As Jesus ontvang is van die Heilige Gees, dan is hy nie die beloofde seun van Dawid nie. Dan moet die Messias nog kom.
As Jesus God is wat mens geword het, dan sit hy nie aan die regterhand van God nie, maar dan is hy God self.
As Jesus God is, dan het die duiwel God op die tempeldak versoek en is God gekruisig.

Spangenberg beroep hom op Hunt (Bringing God back to Earth, 2004) wat daarop neerkom dat ‘n geloofwaardige Christendom vandag Jesus moet sien as ‘n feilbare mens wat vanaf die wieg tot die graf mense inspireer om na sy voorbeeld goed te doen. Soos Küng glo Spangenberg dat weens die invloed van keisers Konstantyn (275-337) en Theodotius (346-395) en die uitwerking van die Grieks geïnspireerde konsilies van Nicea (325), Konstantinopel (381) en Chalcedon (451), is die Joodse Messianisme verander in ‘n kerk van nie-Jode. Die Triniteitsleer verteenwoordig ‘n punt in die ontknoping van die Christendom ingevolge waarvan die Christendom gemoduleer is op ‘n heidense godsdiens, haal Spangenberg vir Kennedy (2006) met instemming aan.

‘n Stem uit die gehoor gaan akkoord met Spangenberg en verklaar dat die mitiese Jesus van die kerkvaders en van die daaropvolgende Rooms-Katolieke teologie die logos aangaande die historiese Jesus so oorskadu, dat selfs die logos van die teologie ‘n mythos geword het.

Die Thomas-evangelie as buite-Bybelse dokument

Dr. Piet Muller beklemtoon dat vroeg-christelike Nag Hammadi-geskrifte, soos die Thomas-evangelie, besig is om die hele begrip van die ortodokse Christendom radikaal te verander. Muller tipeer die Thomas-evangelie as ‘n Joodse boek wat die geheime woorde van Jesus bevat en kontrasteer dit met die deurgaans Griekse boeke van die Nuwe Testament.

Die Thomas Evangelie bring die Koninkryk van God vanaf die transendente na die aardse terug. Die Koninkryk is in ons (verwysende na die hart of siel as setel van geloof) en om ons (in die werke van die mens). Die pad na heiligmaking is volgens Muller “onthutsend en eensaam”, maar die blye boodskap van Jesus is dat ons almal kinders van God is.

Die les van alle godsidees van verskillende godsdienste

Prof. Kobus Kruger, voormalige departementshoof van Godsdienswetenskap aan UNISA, stel hom welwillend krities op teenoor alle religieuse rigtings en soek in alle godsdienste na ‘n teorie wat in een omvattende raamwerk geakkommodeer kan word. Vir Kruger is godsdiens ‘n menslike noodsaak.

Die hoorder kry die indruk dat die boodskap van Kruger daaruit bestaan dat die verskillende godsdienste kulturele verskynsels is wat as noodsaak uit menslikheid binne ‘n bepaalde konteks en geskiedenis voortspruit. Godsdienste is antwoorde op die menslike situasie. In hierdie situasie speel lyding en dood asook eksterne gevare en die onbekendheid van die toekoms belangrike rolle. In al hierdie manifestasies kan die godsdienswetenskaplike belangrike raakpunte ontdek wat die ooglopende verskille oorbrug.

Oorsigtelik

Die boeiende wetenskaplike lesing van dr. Gerrit Genis oor die mens se plek in die kosmos het die boodskap verwoord dat ‘n reis deur dieptyd en ‘n stilstaan by die mikro- (klein) en makro- (groteske) realiteite waarin ons leef ons tot nederigheid dwing.

Ds. Gert Janse van Rensburg van die Renaissance-kerk het aangedui binne watter konteks hierdie algemeen teologiese en wetenskaplike besinning oor die mens en sy wêreld binne die konteks van sy geloofsverband kan manifesteer.

Wat is die ware feite oor ZA Sucks se webmeester?

Ek het Donderdag reeds, toe gerugte oor die inhegtenisname van die webmeester van ZA Sucks begin verskyn het, my bedenkinge gehad oor die hele storie en geskryf dat daar ‘n slang in die gras is in reaksie op die eerste berigte oor die saak.

Die berig wat op ZA Sucks verskyn het rakende sy webmeester, Uhuru Guru of UG, beweer dat 28 blanke polisielede sy deur afgebreek het en sy huis deursoek het. Wat ek onmiddellik vreemd gevind het, was beide die aantal polisielede en die onverwante eenhede waaraan hulle behoort het – motordiefstal, kubermisdaad ensovoorts. So ‘n oormag roep beelde van ‘n misdaadbende wat Glenn Agliotti en sy trawante s’n ewenaar by mens op, maar dit gaan klaarblyklik oor ‘n 19 jaar oue (of is dit 16 jaar oud?) saak en die verdagte is een indiwidu wat verdink word van ‘n nie-gewelddadige oortreding. Iets klop nie. Waarom soveel polisielede vir een klopjag, as gewelddadige teenstand nie verwag word nie? Bedrog of diefstal is voorts nie sulke ernstige misdade, gemeet aan moorde of Agliotti-hulle se soort georganiseerde misdaad nie.

Miskien is dit inderdaad skoktaktieke ontwerp om bloggers te intimideer, of andersins ken ons nie die volle feitestel nie.

UG is toe na die Lindense polisiestasie geneem. Volgens die berig op ZA Sucks is hy nie na die hof geneem nie, en het die polisie alles in die boek probeer om ‘n hofverskyning en borgtog te dwarsboom, en hom gedwing om in die selle te slaap. Hy het volgens die berig nie in die hof verskyn nie, maar volgens ‘n berig in Beeld het hy egter wel in die Randburgse landdroshof verskyn en is die saak uitgestel. Watter een van die twee weergawes kan mens nou glo?

Voorts beweer die berig op ZA Sucks dat die saak 19 jaar oud is en handel oor gesteelde goedere wat iemand anders op UG se perseel versteek het (die klag sou dus diefstal wees). Volgens Beeld se berig gaan dit egter oor bedrog, nie diefstal nie, ‘n klag wat uit 1993 spruit, dus 16 jaar gelede. Watter weergawe is die korrekte een?

Verstaan goed: ek is geen bewonderaar van Naspers met sy Broedereienaars en napraters van Jonathan Jansen en kie nie. Dit sou ook skokkend wees indien UG wel geteiken is bloot omdat hy dinge skryf waarvan die regime nie hou nie. Dit sou afdoende bewys wees van die regime se poging tot gedagtebeheer, maar die twee stories weerspreek mekaar in verskeie belangrike besonderhede. Uitgesluit die aanvanklike bewerings wat op ZA Sucks gemaak is, swyg die werf sedertdien soos die graf oor die ganse aangeleentheid. UG beweer dat sy regsverteenwoordiger hom aangeraai het om stil te bly.

Om dit in platvloerse Afrikaans te stel: sou Beeld se bewerings waar wees, het dit die potensiaal om werwe en indiwidue wat oor ‘n wesentlike probleem, swart-op-wit misdaad, skryf, se name ernstig gat te maak. Wat 100% gewaarborg is om te gebeur, is dat die opponente gaan volhou dat diegene wat so oor swart misdaad kla, self ‘n paar geraamtes in die kas het en dus nie ernstig opgeneem kan word nie. Beeld het alreeds vertrek op ‘n propagandaveldtog en rojaal van die geleentheid gebruik gemaak om regses by te kom in die berig oor UG. Die boodskap in Beeld se berig is duidelik: julle regses wat so oor misdaad skree, is self skuldig.

ZA Sucks behoort na my mening spoedig ‘n amptelike verklaring te publiseer wat die teenstrydighede met Beeld se berig aanspreek en opklaar. Indien daar wel iets is om oor te bieg, en ek weet nie of dit die geval is nie, wil ek voorstel ZA Sucks neem Joost van der Westhuizen se ervarings in ag, en maak so spoedig moontlik so.

Die Berlynse muur het nie vir ons geval nie

Tans word die ineenstorting van die Berlynse muur wêreldwyd gevier. Ongeveer ‘n maand voor daardie gebeurtenis twintig jaar gelede was ek in Berlyn waar die “skandmuur” soos die Wes-Duitsers dit genoem het, nog in al sy glorie gestaan het. Ons Wes-Berlynse vriende het aan ons verduidelik dat die kommunistiese regering in Oos-Duitsland dit ‘n “anti-fascistiese beskermingsmuur” genoem het.

Deur wagte met masjiengewere op die muur te plaas wat skiet op enigeen wat sou probeer om daaroor te ontsnap, is die destydse Oos-Duitse bevolking teen “die fascisme” beskerm. Hierdie logika is eie aan kommunisme, want in ‘n kommunistiese stelsel is dit die leierskap, die party en uiteindelik die politburo wat die beste weet wat vir die bevolking goed is.

Suid-Afrika, afgesien van Kuba, Noord-Korea en China, is die enigste land ter wêreld waar daar tans ‘n Kommunistiese party in die regering verteenwoordig is. Die ANC-bewind se leiers spreek mekaar as “kameraad” – oftewel “comrade” – aan.

Ek dink ‘n mens kan met taamlike vrymoedigheid sê dat die huidige Suid-Afrikaanse leierskap, in die vorm van die politici, joernaliste en akademici, kwalik in 1989 verheug was toe die Oos-Berlyners oor die Glienickebrug gestorm en die muur stuk vir stuk begin afbreek het. Nóg Nelson Mandela, nóg Joe Slovo of enige ander leier van die ANC-SAKP, het dit destyds as ‘n positiewe verwikkeling gesien. Jakes Gerwel, die pas afgedankte voorsitter van die Suid-Afrikaanse Lugdiens en ‘n direkteur van Nasionale Pers, het blykbaar in trane uitgebars toe hy die skouspel in Berlyn op die televisie gadegeslaan het.

Terwyl die Afrikanergeskiedenis en apartheid vandag in die publikasies en op die TV-kanale van Naspers verguis word, is daar nog nooit enige inligting oor die 100 miljoen mense wat deur kommunisme gedood is, gepubliseer nie. Die Franse skrywers Stéphane Courtois en Nicolas Werth het “Die swart boek van kommunisme” geredigeer waarin die verskriklike misdade wat in die naam van die rooi ideologie geplees is, in besonderhede vermeld word. In vele kommunistiese lande is hele groepe mense in volksmoorde vermoor en in massagrafte begrawe. Tydens die Tweede Wêreldoorlog het die Russiese kommuniste feitlik die hele Poolse elite uitgemoor en in massagrafte in die Katynwoud begrawe, waarna hulle die skuld jare lank op die Duitse Nazi’s geplak het. Eers in die tyd van Boris Jeltsin het Rusland formeel erken dat hulle destyds vir dié massamoord verantwoordelik was en nie die Duitsers nie.

Maar Nasionale Pers met ekstreem-linkse direkteure soos Jakes Gerwel en Hein Willemse is nie die enigste plaaslike mediagroep wat nostalgies en ongemaklik oor die heengaan van kommunisme voel nie. In vandag se Sunday Times, wat deur die Avusa-swartbemagtigingsgroep uitgegee word, verklaar die redakteur, Mondli Makanya: “Maar met die ineenstorting van kommunisme het die wêreld ook iets goeds verloor. In die triomf oor kommunisme, het ons as mense die baba met die badwater uitgegooi…”

Suid-Afrikaanse – ook Afrikaanse – universiteite word vandag deur ‘n geswore kommunis, Blade Nzimande, beheer. Hy is die minister van sogenaamde hoër onderwys wat geen akademiese vryheid of outonomie duld nie. As die universiteite nie na sy pype dans nie, is hy gou om die sweep in te lê. Nie dat die universiteite hierteen beswaar het nie, want hulle is maar te gretig om die kommunistiese ideale van gelykheid en kollektiewe denke op die kampusse toe te pas, soos onlangs ook by Kovsies gesien is. Aan die universiteit van Stellenbosch is ‘n eredoktorsgraad aan die eertydse ondergrondse leier van die Kommunisteparty, Bram Fischer, toegeken. Die nuwe rektor van die Vrystaatse universiteit, prof. Jonathan Jansen, het Bram Fischer insgelyks as “die grootste Kovsie van alle tye” beskryf.

Terwyl die kommunistiese staat deur ‘n geslote elite of nomenklatura oorheers word, skep die stelsel ook ‘n massamens, ‘n tropmens wat nie tot eie denke in staat is nie en bloot die stroom volg. In sy roman Animal Farm het die Britse skrywer George Orwell hierdie stelsel gesatiriseer en die toepassing van die gelykheidsideaal opgesom met die woorde: “Sommige diere is meer gelyk as ander.” In ons land sanik die ANC en SAKP gedurig oor “die armes”, terwyl hulle self in weelde leef, met duur motors en rykmanswonings.

As student aan die universiteit van die Witwatersrand in die apartheidsjare is ek destyds deur die kommunistiese mentaliteit getraumatiseer. In my tweede jaar het ‘n medestudent aan my verduidelik dat, om die vak Staatsleer te slaag, ek nasionalisme moes verguis, liberalisme moes kritiseer en pro-Marx moes skryf, hoewel ons “opbouende kritiek” oor die Sowjetunie kon lewer. Vele van die studente wat destyds in die laat sewentigerjare die stroom gevolg en hul lewenslank tot kommunisme bekeer het, beklee vandag hoë posisies in die ANC-SAKP-regering. Iemand soos Barbara Hogan, die minister van gesondheid byvoorbeeld, wat tans insgelyks deur Nasionale Pers as ‘n bekwame minister opgehemel word. Is Hogan steeds ‘n oortuigde kommunis soos sy destyds op die kampus was? Waarskynlik ja.

Anders as die Oos-Duitse, die Russiese, Poolse, Tsjeggiese en ander dissidente wat die simboliese ineenstorting van ‘n ideologie met die afbreek van die Berlynse muur kon aanskou, het ons Afrikanerdissidente maar sleg daarvan afgekom. Onder die ou stelsel het die Broederbond en die Nasionale Party al hoe meer outoritêr begin handel en is kritiek, soos vandag, kwalik geduld. Hoewel – verstout ek my om te sê – onder apartheid het ons veel meer spraak- en akademiese vryheid as nou gehad. Onder apartheid kon jy by Wits of Kaapstad ‘n kommunis wees en die Rand Daily Mail het elke dag die NP-regering verguis. Vandag mag jy egter nie eens op ‘n Afrikaanse kampus ‘n Afrikaner wees nie en dis slegs op die internet, wat nie onder Blade Nzimande of Jakes Gerwel se beheer staan nie, waar ons indringende kritiek op dié korrupte, onbekwame bewind mag lewer.

Die Broederbond en die NP het op velerlei maniere verraad gepleeg. Daar was egter ook intellektuele verraad, want hulle het die Marxistiese siening van ons geskiedenis aanvaar en vandag word dit as die gekanoniseerde waarheid aan ons voorgehou. Op skool het ek destyds teen die stiksienigheid en benepenheid van die destydse Broederbondbeheerde stelsel gerebelleer, net om aan ‘n Engelse universiteit met die kommunistiese eenvormigheid van denke gekonfronteer te word. As iemand in die jare voor 1989 aan my sou sê dat die Broederbond en die NP hulle eendag tot kommunisme gaan bekeer en saam met die ANC sou werk om die Afrikaners te verdruk, sou ek seker gedink het so ‘n persoon is reg vir die groendakkies. Maar dis presies wat gebeur het. Soveel Broeders aan die universiteite, in die NP en in die media het gelinksomkeer en verkondig vandag die nuwe (rooi) evangelie met groter gemak as wat hulle destyds die gemeenplase van uitrafelende Afrikanernasionalisme herhaal het.

Ons as jeug is destyds vertel: wees Afrikaans, wees trots op jou geskiedenis, jou taal en kultuur. Maar ons vaders van destyds, die Broeders in beheer, het dit nooit self geglo nie. Vandag is ons, soos Pim Fortuyn so mooi in sy boek De verweesde samenleving verduidelik het, wees gelaat. Ons is die enigste geslag sedert die dae van die Boererepublieke wat die voorreg gesmaak het om Afrikaans te kon grootword, maar skielik is dit van ons weggeneem en moet ons by ‘n totalitêre stelsel aanpas waar ons op die Marxistiese model tot “nuwe mense” omvorm en getransformeer gaan word.

Is ek dus verkeerd as ek sê dat die Berlynse muur in ons land nooit geval het nie? Daar is geen fisieke muur nie, maar die kommunistiese mentaliteit is steen vir steen opgebou. Die mentaliteit van: “Ons het die waarheid in pag.” Of: “Bly stil, jy wat uit jou beurt uit praat of kla, en dien Ons Groot Toekomsplan.” In die plek van klassegelykheid het die ideaal van die multikulturele, sogenaamde “nierassige” samelewing gekom en dít durf niemand bevraagteken nie. Anders is jy ‘n ketter, ‘n rassis en ‘n “vyand van die staat” soos hulle in die Sowjetunie gesê het en reg vir heropvoeding in ‘n Siberiese strafkamp.

Inderdaad het ons dié November, twintig jaar ná ‘n gebeurtenis wat Europa en die wêreld verander het, niks om te vier nie. Gaan gerus uit op straat en kyk rondom u: daar is baie mure in Suid-Afrika en elke dag word nuwes gebou.

обучение

Joost maak my naar

Die Joost-storie wat op die oomblik al die koerante se voorblaaie haal, maak my naar. En dis nie vir die redes wat almal voorhou nie, nee.

Dis nie omdat hy ‘n leuenaar en ‘n skynheilige skurk is wat sy vrou vertel het dis nie hy op die video nie. Of dat hy gesê het dit was net een keer en nou kondig die koerante met genoegdoening aan van hoeveel gewillige vroue daar eintlik was nie. Nee, nie een daarvan nie.

Dis niks snaaks om mans te hoor spog oor hulle telling nie. Enige kroegtoonbank met ore sal daarvan kan getuig. Onsmaaklik en onopgevoed is dit wel, maar nie regte naarmaakstof nie. Hoogstens doodvervelig en sielloos kinderagtig.

Die rede waarom ek so naar is, is omdat die werklike skande, die onvergeeflike sonde, nie eens ‘n sinnetjie iewers gehaal het nie.

Ek vra myself af of al die seks en bedrieëry wat so breedvoerig in al die berigte geskets word, nie net ‘n verskoning vir pornografiese vermaak is nie. Nou kan ‘n Sondagkoerant wat voorgee om vir die gesin te wees, sonder meer die Son in die dag indra en dit sonder om te blik of te bloos. Dit is dalk die rede daarvoor dat die belangrikste aspek van die Joost-verhaal geen aandag geniet nie.

Nouja, dames en here, die rede vir my naarheid: Nie ‘n enkele woord oor die Springbokrugbykaptein se dwelmgebruik nie. Nie ‘n geligte wenkbrou, ‘n afwysende sin, ‘n oordeel van enige aard het nog die dooiehoutmedia gehaal nie.

Dis die Springbokkaptein om hemelsnaam! Dis ‘n held vir opgeskote seuns, ‘n man wat gekies is as kaptein vir hopelik sy leierseienskappe wat daar op die naat van sy rug lê, onderbroekloos in ‘n dwelmkoma.

Soos David Bullard onlangs skryf, moes almal onraad vermoed het toe Joost sê die man in die video is beter bedeeld as hy.

Dat Steve Hofmeyer vir Joost so opkom oor sy ontrouheid, is seker te verstane. Die arme Steve het ook gedink die media skuld hom. Maar nie eens Steve het hom uitgelaat oor Joost se dwelmafhanklikheid nie. Waarom nie? Is Steve bang Joost verwys na sy bles wat hy probeer wegsteek met ‘n pruik? Of dat hy wat Steve is se kinders nie ‘n woord Afrikaans praat nie?

Dit is asof daar ‘n verstandhouding tussen die dooiehoutmedia, Joost en Steve heers om geen woord oor Joost se verslawing te rep nie. Is dit nie die groot storie nie? Is dit nie die werklike misstap nie?

Nee, blykbaar nie. Want ons word Sondag na Sondag vertel van die twee se viriele sekskapades. Dat Joost s’n van sy dwelmgebruik afhang, is skynbaar eerder ‘n pluspunt wat verswyg moet word.

Enige verskoning, selfs verslawing, dwelmmisbruik, om die Afrikaanse na ‘n seksgod te laat lyk, is aanvaarbaar.

Ons sogenaamde voorbeelde het kennelik nog nooit van Viagra gehoor nie en die dooiehoutmedia gaan binnekort uitvind dat hulle die pornodoepa al hoe sterker sal moet aanmaak om hulle getroue lesers se aandag te hou.

free casino

Dissidente moet ‘uitgeroei’ word

Moontlik is dit toevallig, moontlik nie dat Uhuru Guru, die webmeester van South Africa Sucks, eergister deur ‘n polisietaakmag van 28 mense in hegtenis geneem is, so kort ná anonieme en minder anonieme briefskrywers op LitNet hulself skerp teen sy webwerf uitgelaat het en sommige selfs gesuggereer het dat dissidente in Suid-Afrika “uitgeroei” behoort te word:

“Maar een ding is seker, hierdie mense wat SA so afbreek moet van ‘n kant af uitgeroei word, dit kan nie so moeilik wees om hulle op te spoor nie, kry Mosad indien nodig, kry Bin Laden, maar boet moet hulle boet.

Hulle is direk verantwoordelik dat kos uit honger kinders se monde gesteel word terwyl hulself blink en vetgevoer rondwriemel soos witwurms te midde van die stront en die opkotsels van hul eie lewens … en sulke gediertes verdien geen respek, genade, of konsiderasie nie, anything goes, want hulle is sub-mense met absoluut geen respek vir hul medemens nie en die geskiedenis het al dikwels getoon hulle moet STOP gesit word ten alle koste. En daar is net een manier …”

Rondom middagete eergister het ek ‘n telefoonoproep van Uhuru Guru se regsverteenwoordiger gekry, want blykbaar het die blanke Afrikanerpolisiemanne wat soos Veiligheidspolisie uit die “ou skool” van die tagtigerjare gelyk en opgetree het, ook allerlei vrae oor my en praag.co.za gevra. Uhuru Guru het egter geweier om verdere vrae te beantwoord en so waarskynlik veroorsaak dat hy terstond in die selle gesmyt is en agterna letterlik 24 uur in die geselskap van swart moordenaars en rowers moes verkeer. Toe ek gister met hom gepraat het, het hy dit as ‘n “minder aangename ervaring” beskry.

PRAAG het gisteroggend ‘n redelik volledige berig, Ystervuis teen webwerwe, oor die insident gepubliseer, gegrond op die inligting wat ons op daardie stadium tot ons beskikking het en dis nie nodig om dit hier te herhaal nie. Hoewel Uhuru Guru uit aanhouding vrygelaat is, is ‘n volskaalse ondersoek egter nog steeds teen hom aan die gang. Hulle het selfs foto’s van die boeke op sy rak geneem, onder andere foto’s van boeke wat deur die uwe geskryf is. Waarmee is die polisie besig?

Ongeag wat nou verder gebeur, het hierdie voorval ‘n paar dinge gedemonstreer:

Dieselfde Veiligheidspolisietipes wat tydens die sogenaamde “apartheidtyd” die Afrikaner se naam deur die modder gesleep het met hul ondeurdagte hardhandige en soms moorddadige optrede, is steeds aktief. Al verskil is nou werk hulle vir die ANC, pleks van die NP. O ja, die NP onder Marthinus het mos met die ANC saamgesmelt; skielik maak alles sin.
Suid-Afrika is kwalik ‘n liberale demokrasie met vryheid van spraak. Nie net beskik die regerende party feitlik oor ‘n mediamonopolie nie, met ANC-gesindes wat op die rade en in die bestuur van al die groot mediagroepe, asook natuurlik die SAUK, dien nie, maar op die vooraand van die Sokkerwêreldbeker wil die staat, en natuurlik Fifa, alle dissidensie en kritiek oor misdaad en minderheidsverdrukking in die kiem smoor.
Die staat en sy skaduagtige handlangers wat alles lees wat ons skryf, ons telefone afluister, ons e-posse onderskep, ens., is besig om – soos in die ou Sowjetunie en ander kommunistiese lande – te probeer om alle inligting te beheer en sal ook teen dissidente optree, hulle verdag maak, hulle webwerwe probeer kraak, ens. (Vroeër vanjaar het krakers knaend virusse op PRAAG se webwerwe geplant en het die virusse veroorsaak dat ons tydelik deur Google as ‘n “aanvalswebwerf” geklassifiseer is en ons posisies op die soekenjin se ranglyste verloor het. Gelukkig beskik ons oor die tegniese kennnis om die probleem vinnig te kon oplos.)

Die groot ironie is dat van die anonieme en minder anonieme briefskrywers op ander webwerwe in die waan verkeer dat “die Nuwe Suid-Afrika” soveel anders is as die Oue. (Wel, natuurlik het ons nog water en ligte in die Ou Suid-Afrika gehad, anders as Witbank wat van naam verander het en nou reeds drie dae sonder water verkeer, dus is daar reële verskille.) Dieselfde “liberale” mense wat hierdie korrupte, misdadige stelsel wat deur ‘n plunderende mafia beheer word, in die naam van “demokrasie” ophemel, pleit sommer in dieselfde asem dat mense soos Uhuru Guru of ek “stilgemaak” – doodgeswyg of erger – moet word. Verstaan sulke mense enigiets van, hetsy demokrasie, hetsy liberalisme? Die idee van “meer as een waarheid” of Voltaire se: “Ek stem nie saam met u nie, maar ek sal u reg om dit te sê tot die dood toe verdedig.”

Ek glo nie eintlik al die praatjies oor die sogenaamde ANC-“struggle” wat die ander media vir ons opdis nie, want dis alles met Britse en Sweedse geld, asook opleiding en manipulasie deur vreemde moondhede van buite, gedoen. Soos die Sweedse ambassadeur op 27 April 2004 op RSG gesê het: “Sonder Swede, sou die ANC nooit aan bewind gekom het nie.”

Daarteenoor is die stryd wat ons nou voer, geen “Made in England”- of “Made in Sweden”-struggle nie, maar ‘n regte egte, inheemse, spontane beweging teen ‘n kleptokrasie wat ons kultuur onderdruk en anderpad kyk terwyl ou tannies se vingers met snoeiskêre afgesny word, ons vroue verkrag en ons elke dag afgeslag word.

best free topcargo

‘n Afrikaanse sekerheidsonderneming is ‘n blink gedagte

In sy rubriek skryf Anton Barnard oor die stigting van ‘n Afrikaanse sekerheidsonderneming (ASO). Die gedagte het my dadelik aangegryp en ek wil dit om verskeie redes heelhartig ondersteun. Ek het dit ook met vriende bespreek en die gevoel is eenparig dat dit ‘n baie, baie goeie plan is, wat goed ondersteun sal word.

Gemeenskapsdiens: Ek sien so ‘n ASO as ‘n gemeenskapsdiens – vir die gemeenskap en deur die gemeenskap – vandaar die beleid van regstellende aksie ten gunste van lede van ‘n kultuurgemeenskap teen wie die owerhede amptelik diskrimineer. Beamptes kan die gebied met klein dieselbakkies patrolleer.

Integriteit van amptenare: Anton is in die kol met sy uitgangspunt dat slegs persone met skoon kriminele rekords en sober drinkgewoontes oorweeg sal word. Ek het êrens gelees dat meer as 70% van die honderde duisende sekuriteitsbeamptes in die land ‘n rekord het. In ‘n ASO moet ‘n skoon rekord ononderhandelbaar wees. Deeglike opleiding en fisiese paraatheid moet die uitgangspunte wees.

Laer koste aan die huishoudings: As ‘n bampte byvoorbeeld R8,000 per maand verdien, en sy voertuigkoste ‘n verdere R6,000 per maand bedra, dan sal die direkte koste per beampte R14,000 per maand wees. Tel dan R6000 by as die gedesentraliseerde oorhoofse kostes van die konsessiehouer. Dit los ‘n bedrag van R20,000, wat maandeliks verhaal moet word. Vir elke 100 woonhuise kan een beampte in diens geneem word, en dit kos ‘n huishoudings slegs R200 per maand. Die kaliber beampte moet sodanig wees dat elke huis direkte kontak met sy sekuriteitsbeampte sal hê. Op sy beurt skakel hy weer met die omliggende beamptes, asook met die polisie vir reaksie en ondersteuning. Kostes soos beheerkamers word sodoende uitgeskakel.

Leierskap: Ek sou aanbeveel dat Praag en die TLU koppe bymekaar sit om die stigting van so ‘n onderneming te loods. Die TLU besit die nodige kundigheid en vermoë om oorhoofse leiding te gee.

Daar sal natuurlik ‘n groot bohaai opgeskop word dat regse Afrikaners hulself weer wil bewapen, dat hulle die ou kommandostelsel weer wil laat herleef of dat hulle rasse diskriminasie toepas by die aanstelling van beamptes. Hierdie politieke probleme kan opgelos word tydens die stigtingsvergadering wat deur ervare regsgeleerdes bygewoon kan word wat sal toesien dat die stigtingsakte met die landswette strook. Byvoorbeeld, waar arbeidswetgewing sekere standaarde stel vir swartes se aanstelling, moet die getalle beamptes van elke konsessiehouer buite die bepalings van die betrokke wetsvoorskrifte val.

Hoe gouer Anton so ‘n vergadering reël, hoe gouer sal die onderneming uit die blokke kan kom.

designer bridal accessories

Verdere gedagtes oor ‘n Afrikanersekerheidsmag

Ek het in ‘n vorige rubriek die noodsaaklikheid van ‘n sekerheidsmaatskappy vir Afrikaners geopper. Die volgende is nog gedagtes oor die organisasie en struktuur van ‘n Afrikanersekerheidsmag. Ek het probeer om nie te veel fynere detail in hierdie stuk te verskaf nie, onder andere omdat ek nie persoonlik genoeg kennis dra van sekerheid en beveiliging nie.

1. Missie

Dit was ‘n aantal jaar gelede hoogmode vir maatskappye om pragtige, geraamde missiestellings in hul voorportale aan te bring, wat in hogere terme praat van edele ideale wat die maatskappy nastreef. Die missie van die Afrikanersekerheidsmag is egter meer beskeie: dis eenvoudig om Afrikaners teen geweld en misdaad te beskerm, en om woongebiede wat deur Afrikaners bewoon word, te beveilig.

2. Openlikheid en wetsgehoorsaamheid

Die grondbeginsel behoort te wees dat die Afrikanersekerheidsmag nie die landswette self mag verbreek nie. In teenstelling met baie van diegene waarmee Afrikaners ‘n grondgebied deel, is die oorweldigende meerderheid Afrikaners wetsgehoorsame burgers.

Ek het persoonlik geen behoefte om in konflik te raak met die fundamenteel-korrupte Azaniese regstelsel nie, want geen Afrikaner kan ‘n regverdige verhoor voor ‘n “regter” soos Nkola Motata te wagte wees nie, laat staan nog om in ‘n Azaniese tronk te wil beland.

Enige lid wat wel die wet verbreek, behoort onmiddellik geskors te word en van sy konsessie ontneem word. Geen persoon mag voorts ‘n konsessiehouer of werknemer wees van ‘n konsessie as hy ‘n kriminele rekord het nie. (Meer oor konsessies hieronder.)

Tweedens moet die Afrikanersekerheidsmag openlik en sonder enige geheimhouding bedryf word. Ek stel beslis nie ‘n privaatweermag met enige verskuilde agenda in die vooruitsig nie – dit is ‘n wetsgehoorsame sekerheidsmag om Afrikaners en ander blankes te beveilig teen die groot gevare inherent aan Suid-Afrika.

3. Raad van trustees

Ek sou voorstel dat die Afrikanersekerheidswag ‘n raad van trustees behoort te hê, wat beleid formuleer en sorg dat daar goeie korporatiewe bestuur plaasvind. Voormalige polisie- of weermagoffisiere of diegene met kundigheid in die sekerheidsbedryf sou die aangewese persone wees om op die raad te dien.

4. Samewerking met ander organisasies

Daar is reeds bestaande organisasies wat buurtwagte, gemeenskapspolisiëringsforums en burgerlike organisasies soos Afriforum insluit, waarmee daar natuurlike sinergie is. Die Afrikanersekerheidsmag behoort as ‘n saak van beginsel alles in sy vermoë te doen om met hierdie organisasies saam te werk.

5. Konsessies (“franchises”)

Die Afrikanersekerheidsmag behoort na my mening op ‘n konsessiegrondslag te werk. Die grootte van die gebied wat aan ‘n konsessiehouer toegeken word, moet deur die aantal Afrikaners in die gebied bepaal word. Daar is 287 munisipaliteite in Suid-Afrika. Kleiner munisipaliteite sal waarskynlik slegs een konsessie lewensvatbaar maak, maar groter munisipaliteite en die metro-areas sal beslis meer as een konsessie elk moet bevat.

Konsessiehouers sal hulle eie motors en vuurwapens moet verskaf.

Die betaling aan konsessiehouers behoort te geskied op grond van die aantal intekenare in die konsessiehouer se geografiese gebied. Dit is die konsessiehouer se plig om intekenare te werf. Hoe meer intekenare die konsessiehouer kan werf, hoe groter sy inkomste. Die sentrale administrasie hieronder genoem, sal die administratiewe deel hanteer en uitbetalings aan die konsessiehouers maak. Die tipiese maandelikse fooi in ‘n stedelike gebied vir gewapende reaksiemagte is sowat R300-R400 per maand. As ‘n persentasie van hierdie bedrag verhaal word vir administratiewe kostes, bied 50 intekenare in ‘n gebied steeds ‘n goeie maandelikse inkomste.

Om dit so maklik as moontlik te maak vir arm en werklose Afrikaners om ‘n konsessie op die been te bring, behoort daar na my mening die minimumonkoste te wees om ‘n konsessie te verkry. Die konsessiehouers behoort slegs vir hulle uniforms, moontlik plakkers vir hulle motors en opleiding te betaal.

6. Opleiding

Konsessiehouers moet verpligte opleiding ondergaan alvorens hulle begin met hulle werksaamhede, en ook ‘n eksamen en praktiese toets aflê. Daar is reeds selfverdedigings- en skietkursusse wat deur lede van PRAAG-landelik aangebied word, maar hierdie opleiding sal aangepas moet word om te voldoen aan die vereistes van stedelike beveiliging. Elke lid van elke konsessie sal ook die statutêre Sekerheidsoffisiereraad (Security Officer’s Board) se eksamen moet aflê.

7. Personeelbeleid

Lidmaatskap moet beperk word tot diegene wat tans benadeel word deur die ANC-regime se rassistiese wetgewing, en veral Afrikaners. (Ek sou persoonlik Engelssprekende blankes wat wou deelneem, ook toelaat.) Dié beleid kom as’t ware neer op regstellende aksie in trurat – ten bate van Afrikaners wat aan die ontvangkant is van die ANC se skreiende diskriminasie teen ons.

8. Sentrale administrasie

‘n Sentrale administratiewe funksie moet geskep word, om byvoorbeeld intekenare te registreer, uitbetalings aan konsessiehouers te maak en om die inbelsentrum te beman. Sy bedrywighede moet befonds word deur ‘n persentasie van die intekenare se maandelikse intekengelde.

Daar moet ‘n 24×7 inbelsentrum wees, verkieslik met ‘n tolvrye, nasionale nommer. Die beheerkamer ontvang noodoproepe en verwittig die toepaslike konsessiehouer van die noodgeval per selfoon of na sy landlyn toe.

Ten slotte: Soos ek hierbo aangedui het, is ek geen kenner op die gebied van polisiëring of beveiliging nie. Ek is oortuig daarvan daar is mense wat die Afrikanersekerheidsmag veel beter sal kan struktureer as my lekepoging, maar weer eens sou ek persoonlik veel eerder my R400 per maand per debietorder betaal vir beveiliging as ek weet dat dit Afrikaners is wat my buurt patrolleer.

‘Rassisme’-geskel verraai swart minderwaardigheidsgevoel

Die bohaai oor die Vrystaatse kampus het min te make met die voorvalle wat daar plaasgevind het. Sowel die onsmaaklike poets as die optrede van professor Jonathan Jansen gaan nie oor “rassisme” en die menswaardigheid van die skoonmaaksters nie maar spreek eerder van swartmense se swak selfbeeld en werklikheidsontvlugting.

Die woede en emosie oor ‘n skadelose voorval – asof ‘n ramp die swart ras of die land oorgekom het – staan in skrille kontras met die ongeërgdheid te midde van miljoene swartmense wat aan voorkombare siektes sterf of in erge armoede in onmenslike woonplekke krepeer wat hul status tot byna dierlike vlakke verlaag het.

Betogings is besig om orals los te bars teen sulke onmenslikheid en tog behou dieselfde intellektuele en “anti-rassisme”-woordvoerders hul afstand, eer hulle aan die verkeerde kant van die regering se gunste en gawes beland, ‘n regering wat eers hierdie onmenslike toestande geskep en daarna laat vererger het. Dieselfde skreeuers teen rassisme bly stil as die regering die outonomie van universiteitsowerhede en dus van demokratiese instellings bedreig.

Betogings teen rassisme is geregverdig, daar waar blankes hulle aan werklike of skynbare pogings skuldig maak om mense van ‘n ander ras af te kraak of te verneder. Waar skendings van menswaardigheid ook al manifesteer, behoort diegene wat hulle oor sulke kwessies bekommer op te tree of hulle daarteen uit te spreek. Daarom behoort ons veel meer kommer en betrokkenheid by die aanspreek van die toenemende ellende van swartes te gesien het. Daardie ellende tas hul menswaardigheid veel meer aan as wat ‘n ligsinnige studentegrap ooit kon doen.

Die grootste tragedie van die rassismekwessie is die amperse nalatigheid of gekonkel van swartmense waar dit by hul eie vernedering as ‘n ras kom, asook hul gebrek aan selfrespek. Die meeste vernietiging, aftakeling en lyding wat die menswaardigheid van swartes aantas, word deur hul eie swart regering veroorsaak. En tog word niks hieroor gesê of gedoen met dieselfde hartstog as wat naastenby met die gejil kan vergelyk waarmee selfs geringe misstappe van blankes jeens swartes begroet word nie.

Omdat hulle in gebreke bly om die vernedering, pyn en selfs vernietiging van binne te hanteer, het swartes behoefte aan sondebokke en om in ‘n hoë mate te oorkompenseer. Blanke rassisme – feit of fantasie – is ‘n nuttige voertuig om aan frustrasies uiting te gee wat van binne af opbou.

Indien die energie en kragdadigheid wat vir “rassisme” uitgesonder word eerder aan kritiek jeens die volgehoue onderontwikkeling of selfs vernietiging deur hul regering gewy sou gewees het, sou daar baie vooruitgang onder swartes gewees het. Daar sou ‘n bestekopname van hul historiese erflating, hul huidige ellende en toekomstige vooruitsigte gewees het. Selfbesinning, om verantwoordelikhede te aanvaar en om selfbeskikking te laat seëvier, is wat tot die algemene vooruitgang van ander rasse, nasies en streke bygedra het.

Snert oor “driehonderd jaar van rassisme” is ‘n baie maklike verskoning en boonop grootliks vals. Swartes en wittes het mekaar minder as tweehonderd jaar gelede ontmoet toe groot swart koninkryke wat deur die Sjakas en Sekoekoenies gevestig is, verrys en tot laat in die negentiende eeu gebloei het. Sulke onsin laat sekere dade deur blankes as die bepalende dade voorkom wat swart onderontwikkeling moet verklaar. Dit laat die voorafgaande onafhanklike swart bestaan in die vergetelheid verdwyn, afgesien en anderkant swartes se interaksies met blankes wat ‘n diepgaande en blywende uitwerking op hul bestaan gehad het. Ironies versterk hierdie siening van hulpelose swart slagoffers die rassistiese aannames oor die “blanko swart primitiewe verlede”, van passiewe en parasitiese swartes sonder onafhanklikheid, inisiatief, erfenis en rigting.

Die konstante beskuldigings teen blankes oor “rassisme” en onregte uit die verlede moet opgeweeg word teen die revolusionêre veranderinge wat blankes teweeggebring het, in die vorm van swart state wat bestaan, ekonomieë, staatsdienste, intellektueles, ens., waarvan die verskyning grotendeels aan die blanke teenwoordigheid en bemoeienis toegeskryf kan word, veral in Suid-Afrika. Dan praat ‘n mens nie eens van die dorpe en stede, die tegnologie en nywerheid, opvoeding, gesondheid, politiek, godsdiens en ander elemente en aktiwiteite wat deur blankes op hierdie vasteland bekendgestel is nie…

Die kreet van “rassisme” word gebruik om die gepeupel op te sweep en te manipuleer, ten einde die aandag af te lei van die toenemende krisisse waarvoor swartmense te staan kom. Dit verteenwoordig die projeksie van ‘n minderwaardigheidskompleks wat uit swartes se swak selfbeeld spruit. Ook swartes se gevoel van onmag en mislukking in die aangesig van toenemende probleme en ‘n gebrek aan werklike, mensgedrewe transformasie speel ‘n rol. Voeg daarby swart afhanklikheid van blankes se kulturele, intellektuele, materiële en geestelike bydraes en ‘n mens begryp die obsessie oor rassisme soveel beter.

Die lawaai rondom die gebeure op die Vrystaatse kampus – soos die algemene lawaai oor “rassisme” – verteenwoordig die projeksie van ‘n diepgewortelde angs wat spruit uit die leemtes en gebreke van swartes as dit by hul eie oorgeërfde probleme en vooruitsigte as ‘n ras kom. Sulke reaksies sal voortduur en die krete van “rassisme” sal toeneem soos wat die huidige krisisse verdiep en vermenigvuldig en die stelsel begin wankel.

Meshack Mabogoane is ‘n skrywer en gemeenskapsleier aan die Oosrand. Hy dra gereeld meningsartikels by tot die Mail & Guardian, City Press en ander koerante en staan ‘n federale stelsel in Suider-Afrika voor.

casino online free

Hoe gevaarlik is Julius Malema?

As ‘n mens die nuusvoere sien van hierdie bloeddorstige voetsoldaatjie van opperbevelvoerder Zuma, kan ons ‘n indikasie kry van die verval waarin Suid-Afrika se totalitêre demokrasie (verskoon die oksimoron) begin verkeer.

Na heelwat spekulasie oor dié man se geloofwaardigheid as leier, veral na sy legio omstrede uitsprake wat varieer van verkragting tot doodmaak vir Zuma is dit miskien ‘n geskikte oomblik om ‘n bietjie nader te kyk na sy politieke meriete.

Tot almal se verbasing het Zuma sy aggressie nie veroordeel nie, maar hom voorgehou as ‘n goeie leier en selfs ‘n moontlike presidensiële kandidaat vir die toekoms. Vir iemand wat nouliks ‘n vak in sy matriekjaar kon slaag is dit seker nie sleg nie. ‘n Mens kan sê hy is ‘n logiese uitvloeisel van die 1976-generasie wat onderwys as iets boos beskou het. Ofskoon hy in 1981 gebore is, het die generasie net voor hom die teelaarde vir anargie geskep.

Dit is vreemd – en wys weerens op die groot kultuurverskille tussen Afrikaan en Afrikaner – hoedat die taal van moord, verkragting en roof ‘n mens se charisma en bewondering kan verhoog. Ek dink die Darwinistiese alfamannetjie beginsel geld hier meer as enigiets anders. Die Afrikaan sien kennelik ‘n leiersfiguur in hom met wie hulle kan identifiseer en sy uitsprake is vir hulle ‘n uiting van hul eie outentieke gevoelens.

Die groot kommer is egter sy portefeulje: hoof van die ANC se variant van die Hitlerjugend.

Om Churchill aan te haal: Wie teen sy twintigste geen sosialis is nie, het geen hart nie. Wie teen sy veertigste nog steeds ‘n sosialis is, het geen verstand nie.

Jongmense, net so duskant puberteit gaan deur hul fase van samesyn en testosteroon. Hulle voel hulle is onsterflik, onfeilbaar en skroom nie vir rewolusionêre optredes nie. Hierdie jeugdiges, alhoewel hulle hulself wêreldwys waan, het in feite nog baie om te leer en laat oor die algemeen hul impuls en hormonale ingewings hul politieke denke beïnvloed. Vanuit hierdie standpunt behoort dit niemand te verbaas nie dat die jeugdiges wat deur sy Charles Manson-agtige leierskap beïndruk word ‘n uiters plofbare groep vorm. Hulle is origens dié bevolkingsgroep wat die meeste verantwoordelik is vir die grootskaalse geweld, moord, misdaad en barbaarse optredes wat Suid-Afrika tot die afgrond van ‘n mislukte staat dwing.

‘n Mens is geneig om te dink dat hierdie barbaarse optredes ‘n resultaat is van verdrukking, vernedering of gekrente trots. Alhoewel daar seker ‘n element van waarheid in hierdie beskouings skuil, het navorsing in die Verenigde State aangetoon dat swartes nie oor ‘n lae selfbeeld beskik nie. Inteendeel. Hulle het juis ‘n baie hoë selfbeeld, hoër selfs as hul blanke landgenote. Dit is juis mense met hoë selfbeelde wat oorgaan tot derglike vorms van aggressie. Navorsing in Skandinawië oor skoolboelies – wat ‘n ernstige probleem is in hierdie Lutherse lande – het eweneens aangetoon dat in teenstelling tot algemene wysheid het hierdie aggressore geen minderwaardigheidsgevoel nie, maar juis ‘n oordrewe superioriteitsgevoel. Dit is juis hierdie oordrewe selfvertroue wat hulle moeilik beïnvloedbaar maak en minder sosialiseerbaar volgens beskaafde norms. Soos met Malema self, het hulle altyd ‘n ‘slim’ antwoord byderhand om hul moordlus te regverdig.

Malema beklee ‘n portefeulje oor ‘n bevolkingsgroep wat die meeste neig na gewelddadigheid en barbarisme in Suid-Afrika. As gevolg van die voedselskaarste vanweë die vermoorde boere is hulle maklik aanhitsbaar om sogenaamd “op te eis wat van hulle afgevat is”. Dat hulle “ryk blankes” gaan teiken is ‘n voldonge feit. Die ouer generasie swartes beskik in baie opsigte oor geen morele gesag meer nie en kan geen vaderlike rol aanneem om die jonger generasie op ‘n behoorlike manier op te voed nie. Die Sowetane van 1976 het daarvoor gesorg. Hierdie opstande was nie slegs gemik teen Afrikaans op skool nie, maar was ‘n algemene verwerping van alles wat outoriteit voorgestel het. Selfs ouerlike gesag moes dit ontgeld.

Aangesien Julius Malema in sy eie woorde net weet van rewolusie (en niks van motorbestuur nie) is hy die volgende skakel om Suid-Afrika verder te vernietig. Die Soweto opstande was waarskynlik die eerste in ‘n hele aantal rewolusies. Onder sy leiding sal daar ongetwyfeld ‘n nuwe rewolusie plaasvind, met die verskil dat blankes geen mag meer het nie.

Om hierdie rede is dit uitermate belangrik dat blank Suid-Afrika hierdie gevare begin insien en besef dat tyd nou min raak. Daar woed alreeds ‘n onverklaarde oorlog in Suid-Afrika. Julius Malema mag hopelik die blankes beter as wie dan ook aanspoor om ‘n nuwe Groot Trek van stapel te laat stuur.

online casino slots

Botswana se selfbeeldprobleme

‘n Suid-Afrikaanse man is in Botswana in hegtenis geneem omdat hy na bewering vir ‘n werker gesê het dié is dommer as die president. Vroeër is vier Suid-Afrikaanse vrouens ook in Botswana in hegtenis geneem, nádat hulle gesê het Ian Khama lyk soos ‘n Boesman. Hoekom sou dit ‘n belediging wees vir die president, wonder ek? Is Boesmans moontlik in die oë van die Tswanas ‘n minderwaardige ras?

Bostaande is uiteraard ‘n teken van ‘n uiters agterlike piesangrepubliek, waar die staatshoof en politici se selfbeeld so swak is, dat kritiek teen hulle ‘n misdaad is.

Die vier vrouens is egter heel moontlik reg. Dit is ‘n feit dat die Bantoe-invallers wat uit Wes- en Sentraal-Afrika suidwaarts gemigreer het, dikwels met die Boesmans ondertrou het. Daar is heelwat Koisangene in die swart bevolking. As ek nou nie bang was dat ek soos daai ou wat by Sun City ‘n plaat oor die afgod Mandela gespeel het, aangekla gaan word nie, kon ek die opmerking gemaak het dat Mandela nogal baie na ‘n Boesman lyk. Ek is egter heeltemal te bang en verklaar hiermee vir die rekord en in die openbaar dat, indien Mandela na enige groep lyk, hy ongetwyfeld op blonde Noorweërs trek.

Die arrestasie van die man wat meen dat die werker dommer is as Ian Khama, is insgelyks skreeusnaaks. Probeer die owerhede stellig daarmee te kenne gee dat die werker juis nié dommer is as mnr Khama nie? Waarom so sensitief? Soos Shakespeare gesê het: “the lady doth protest too much”. Mens sou sweer hulle woon op ‘n kontinent waar die gemiddelde IK tussen 70 en 80 is, te oordeel aan hoe dun die nerfies oor sulke opmerkings is. Ons almal weet egter dis nie so nie, en vir die rekord verklaar ek dat ek glo dat al die mensdom se mees briljante ontdekkings deur Afrikane gemaak is, en dat Afrikane in der waarheid enige ander nasie ver uitstof wanneer dit by intellek kom.

Om terug te keer na die ou wat gevang is: CJ Langenhoven het op ‘n stadium gesê dat helfte van die parlementslede bobbejane is. Toe hy gedwing is om sy woorde terug te trek, het hy gesê die helfte is nié bobbejane nie.

As ek nou die aangeklaagde Suid-Afrikaner was, het ek my woorde in die openbaar teruggetrek en gesê dat die werker inteendeel nie dommer is nie, maar in der waarheid slimmer is as die president.

Die vrot kol in die Vrystaat

Toe ‘n groep Afrikaners rondom 1917 onder leiding van ds. William Nicol ‘n aansoek om ‘n Afrikaanse hoërskool by die destydse Transvaalse Onderwysdepartement ingedien het, het die plaaslike Engelse koerant, The Star, na Shakespeare gegryp en gesê: “Something is rotten in the state of Denmark.”

Volgens The Star het Afrikaanse hoërskole bykans ‘n honderd jaar gelede die “eenheid van Suid-Afrika bedreig”. En onder heel ander omstandighede moet Engels vandag weer die gom verskaf om die bont versameling kriminele en korruptes wat hulself “Suid-Afrikaners” noem, bymekaar te hou.

Iets is egter vandag vrot in die Vrystaat. In die besonder aan die universiteit van die Vrystaat waar die nuwe, ingevoerde rektor Jonathan Jansen, openlik oorlog teen die Afrikanerstudent verklaar het. ‘n Mens moet deesdae nogal lig loop vir individue met allitererende name wat hul met onderwys bemoei, soos Jonathan Jansen en me. Mary Metcalfe wat eens op ‘n tyd al wat kleuter-, laer- en hoërskool in Gauteng is, wou verengels en weereens in ‘n hoë pos in die onderwysdepartement aangestel is.

Chris Louw, skrywer van die fameuse Boetmanbrief in die jaar 2000, het verlede Sondag vir Jansen in Rapport “‘n wolf in skaapsklere” genoem. Ongelukkig is Louw se uitstekende resensie van Jansen se boek, Knowledge in the blood, nie aanlyn beskikbaar nie. Maar ek is van plan om die knipsel in te skandeer en ‘n PDF daarvan te maak; indien enige leser hiervan belangstel om dit te bekom, stuur vir my ‘n e-pos na dan[aapstert]praag.org. (Ek gebruik nie die @-teken nie, om die internet se gemorsposadresversamelaars te flous.)

Louw se artikel, wat prominent op die middelblad van Rapport aangebied is, het soveel konsternasie by Jansen se eenmanjuigkommando genaamd Jan-Jan-Joubert (nog iemand met vele J’s in sy naam) veroorsaak dat Rapport hom as’t ware in ‘n hoofartikel in dieselfde uitgawe van Louw se siening gedistansieer het. Ook in vandag se Rapport is die Jansen-juiger Jan-Jan besig om sy hibriede held se goeie hoedanighede te besing op ‘n manier waartoe geen gillende mbongi uit die Transkei in staat is nie.

Verlede week – Vrydagoggend 23 Oktober tussen 8 en 9 om presies te wees – was ek in die ateljee van SAFM, die Engelse radiodiens van die SAUK. Die onderwerp was insgelyks die Jansen-kwessie. Dis altyd vir my leersaam om blootstelling aan Engelse radiostasies en veral die inbellers te verkry. Ek dink nie die gemiddelde Afrikaner daarbuite het ‘n idee van die vyandigheid en naakte rassehaat wat onder swart en Indiërinbellers na sulke radiostasies heers nie. Waarskynlik is dit verteenwoordigend van ‘n algemene gevoel in die land wat oor die afgelope vyftien jaar gekweek is, een van: “Voetsek Afrikaners, of ons maak julle dood!” Doodsdreigemente word sommer openlik op die lug gemaak. As jy nie tevrede is om verengels te word, asook polities en ekonomies oorheers te word nie, is daar vir jou net een keuse: emigreer. Male sonder tal moes ek dit al op SAFM, Kaya FM, Metro FM en ander radiostasies aanhoor.

Me. Mary Metcalfe het insgelyks telefonies aan die bespreking op SAFM deelgeneem. Toe ek gevra is wat ek dink van Jansen se sogenaamde kwytskelding van die Reitz-4 teen verdere dissiplinêre stappe op die kampus en die ANC se histeriese reaksie daarop, het ek geantwoord dat Jansen, die ANC en Blade Nzimande “aan dieselfde kant” verkeer en oor ‘n gedeelde einddoel beskik, naamlik om Kovsies van alle Afrikanerstudente en -personeel te suiwer. Metcalfe het ‘n skyngeveggie teen Jansen probeer handhaaf deur te sê dat hy nie “die gevoelens van die Reitz-4 se slagoffers in ag geneem het nie”.

Maar wat gebeur enkele dae later? Julius Malema lê met groot fanfare ‘n besoek aan die Bloemfonteinse kampus af en verklaar onomwonde: “Jansen is een van ons“! Gewoonlik neem dit ‘n paar weke of maande voordat ek reg bewys word en die Nasperskoerante verkeerd, maar dié keer was dit net enkele dae. Vandat Jansen die studente sogenaamd terwille van “versoening” begenadig het – terwyl hulle steeds strafregtelik en in die gelykheidshof vervolg word – het Beeld, Rapport en ander Naspersorgane ons oor en oor verseker dat Jansen “sterk sal staan teen die ANC”. Nou weet ons Jansen en die ANC-jeugliga is vinkel en koljander.

Ons sal nooit weet wat presies tussen Jansen en Malema gesê is nie, maar ek sal my regterarm verwed dat Jansen iets in die volgende trant aan Malema verduidelik het: “Man, ou Julius, jy en ek verskil van styl, maar my benadering is nie minder dodelik nie. Jy loop die Afrikaners trompop, maar ek vang hulle met ‘n slap riem. Op die ou end vernietig ons hulle saam.”

Boetman Chris Louw is ‘n fyn leser van Jansen se Knowledge in the blood. Hy meen dat Jansen die Afrikaner se aangebore beleefdheid en respek vir gesag as sy swak plekke geïdentifiseer het. Louw maak in verlede Sondag se Rapport dié insiggewende opmerking: “Engels, skryf Jansen, het markwaarde vir die nuwe mobiele en globale klas van kenniswerkers onder Afrikaners, en Afrikanerpragmatisme sal in dié konteks self sorg vir die finale uitfasering van Afrikaans as universiteitstaal. By Tukkies was die taalvoorkeur van die meerderheid studente uiteindelik beslissend Engels.”

Jansen beskou die Afrikaanse taal en kultuur as inherent rassisties en daarom vernietigbaar. Sy eerste stap by Kovsies is om 25 nuwe swart, bruin en Engelse dosente – Afrikaners is natuurlik nie welkom nie – aan te stel wat in Engels sal doseer. Afrikanerpragmatisme en -beleefdheid sal die res doen, want om in die klas op Afrikaans by ‘n swart of kleurlingdosent aan te dring, sal nie net “onbeleefd” wees nie, maar selfs “rassisties”.

Daar is egter ‘n donkerder sy aan Jansen. Dit is wat ek sy “biopolitiek” sou noem. Hoewel Jansen donker van kleur is en homself as “swart” beskryf, is hy natuurlik geen swartman nie en word ook nie deur plaaslike swartes as sodanig aanvaar nie. Uit vele van sy uitlatings, asook die strekking van Knowledge in the blood, verstout ek my om te sê dat Jansen as rasgemengde en as kleurling vanaf die Kaapse Vlakte waar hy eens op ‘n tyd gesukkel het om matriek te slaag, homself as ‘n soort model aan ons voorhou. Soos wat Breyten Breytenbach in sy gevleuelde woorde tydens sy Somerskooltoespraak van 1973 met ‘n verbysterende toekomsvisie dit gestel het:

“Ons is ‘n bestervolk met ‘n bastertaal. Ons aard is basterskap. Dis goed en mooi so. Ons moet kompos wees, ontbindend om wéér in ander vorme te kan verbind. Net, ons het in die slagyster getrap van die baster wat aan bewind kom… En soos alle basters – onseker oor hul identiteit – het ons die begrip suiwerheid begin aanhang. Dit is apartheid. Apartheid is the law of the bastard.“

Breytenbach sal seker vandag sy eie woorde wil sluk, want terwyl dit destyds romanties geklink het om basterskap, asook regering deur die Swartman (wat hy nogal met ‘n hoofletter geskryf het) op te hemel, is die werklikheid vandag allesbehalwe romanties. Die enigste stukkie waarheid uit dié aanhaling is die frase: “En soos alle basters – onseker oor hul identiteit…”

Soos ‘n vorige geslag Afrikanerantropoloë voorspel het, het hierdie identiteitsonsekerheid van die basters – en ons half verwesterde swart elite is ook maar kulturele “basters” – monsters wat daagliks moor en verkrag, gebaar.

Anders as wat Breyten Breytenbach ses-en-dertig jaar gelede beweer het, beskik Suid-Afrika vandag oor ‘n Afrikanerprobleem omdat ons juis nié basters is nie. Verlede week op SAFM maak ‘n Engelse vrou en medegas in die ateljee, dr. Terry Oakley-Smith, die opmerking teenoor my dat Afrikaans ‘n “mengeltaal” is. Helaas, nee! Moontlik is die Kreoolse Afrikaans of Kreoolse Engels wat hulle op die Kaapse Vlakte en in Sewendelaan besig, ‘n mengeltaal, maar die skoonheid en sjarme van Afrikaans is juis dat die taal deur soveel eeue samehangend Wes-Germaans gebly het. Daar is veel minder leenwoorde, hetsy Frans, hetsy Engels of enige ander taal, in Afrikaans as in moderne Nederlands, Duits of enige ander taal. Engels self is ‘n baster-Frans wat gedurende hul tweehonderdjarige oorheersing deur die Noormanne grootliks sy Saksiese en Germaanse woordeskat verloor het en ‘n geweldige hoeveelheid Franse woorde oorgeneem het.

Vir Jansen en ander verteenwoordig die voortbestaan van die Afrikaner as Kaukasiër en mens van Europese afkoms ‘n ongewenste verskynsel wat aan “rassisme” toegeskryf kan word. Volgens Chris Louw, “spreek (Jansen in sy)… boek ‘n totale veroordeling uit oor Afrikaners as onredbare rassiste – minstens in hul verband as herkenbare etniese groepering”.

Waarskylik is Jansen nog veel meer radikaal in sy benadering tot die land se Afrikanerprobleem as Malema. Terwyl Malema se soort swart nasionalisme afsydig en ongevoelig teenoor Afrikaners staan en hy ons waarskynlik op die duur bloot soos Mugabe uit die land wil verdryf, sien Jansen in ons ‘n ongewenste biologiese verskynsel wat uitgeroei – of uitgeteel – moet word.

Tydens die sogenaamde “transformasieproses” aan Kovsies gaan Afrikaans eerste sneuwel. Niemand minder nie as Tim du Plessis, redakteur van Beeld, het dit vandeesweek erken toe hy in sy koerant geskryf het: “(Jansen se) planne om die UV te ‘transformeer’ gaan daardie universiteit vinniger verengels as wat onder sy voorgangers gebeur het. Dis ‘n tragedie en rampspoedig vir Afrikaans, maar dis sy en die bestuur se prerogatief om die universiteit op daardie koers te vat.”

Ek vermoed egter dat die dood van Afrikaans aan Kovsies nie Jansen se enigste doelwit is nie. Slegs wanneer die Afrikaner ook biologies en as witmens uitsterf, sal sy revolusie voltrek wees. Jongmense aan die UV gaan nie net gedwing word om koshuise te deel nie. Daardie gedwonge assosiasie oor die kleurgrens heen sal onder Jansen nog veel verder gevoer word, om die biologiese en seksuele te bestryk. Die enigste “goeie Afrikaner” in Jansen se boek is hy of sy wat bereid is om seksuele verhoudings met iemand van ‘n ander ras aan te gaan en sodoende tot die hoër vorm van mens, die baster, te aspireer.

Ook met verwysing na Breyten Breytenbach se uitspraak dat “apartheid… die wet van die baster is”, het ek onlangs begin dink dat die ANC en hul lakeie soos Jansen – hy en Malema is mos nou hand om die blaas – eintlik besig is om ‘n vorm van apartheid teen ons te pleeg. Nie historiese apartheid soos ontwikkelingshulp in die tuislande, skole, universiteite en hospitale vir swart en bruin waartydens hulle getalle en opvoedingsvlak asemrowend in pas met hul Afrikanerhaat kon styg nie, maar “apartheid” soos dit in 1973 deur die Verenigde Nasies gedefinieer is in die “International Convention on the Suppression and Punishment of the Crime of Apartheid”.

Volgens artikel II(2) van daardie konvensie, behels apartheid die “deliberate imposition on a racial group or groups of living conditions calculated to cause its or their physical destruction in whole or in part”.

Ek vra my af of Jansen en diegene soos hy wat die Afrikaner se vernietiging, ook as rassegroep, ten doel het, nie besig is om apartheid in sy bose definisie teen ons te pleeg nie?

Maar dis miskien die onderwerp vir ‘n volgende rubriek.

topcargo отзывы

‘n Afrikanersekerheidsmaatskappy

Dit is al lankal ‘n voldonge feit dat die Azaniese stelsel van reg en geregtigheid, nes alle ander regeringstrukture, stelselmatig besig is om in duie te stort. Die verrotting het in 1994 begin, toe rassistiese transformasie die howe en die polisiemag van binne begin rysmier het. Ek hoef nie eens die skokkende moordstatistieke van tot 30 000 slagoffers per jaar aan te haal nie, want dit is alombekend.

Dit is voorts duidelik dat dit ‘n enorme fout sou wees om op die SAPD te vertrou om ons teen misdaad te beskerm. Ek loop nou die risiko van ‘n klag teen my, maar laat ek dit reguit stel: vir blankes om op ‘n swart polisielid te vertrou, het uit bittere ervaring uiters, uiters riskant geblyk te wees. Die barbaarse stukke drek (en hiermee is ek besig om drek ernstig te beledig), geklee in SAPD-uniforms, wat eers op omkoopgeld aangedring het, en toe ‘n blanke vrou hierdie pas afgelope naweek verkrag het, is net nóg ‘n bewys hiervan. Korrupsie strek skynbaar tot op die hoogste vlakke van regstellende aanstellings in die polisie, soos die korrupte voormalige kommisaris, Jackie Selebi.

Die verrotting, korrupsie en misdadigheid van die Azaniese regstelsel strek veel verder as slegs die SAPD. Die regbank word toenemend bevolk deur ontplooide ANC-kaders, wat op grond van politieke aanneemlikheid en nie bekwaamheid nie aangestel word. Watter blanke kan ‘n regverdige verhoor te wagte wees voor die leuenaar en rassis Nkola Motata, of sy mede-rassis, “regter” John Hlope?

Die meeste blankes wat dit kan bekostig, het lankal reeds die skrif aan die muur gesien en instinktief besef dat die SAPD se transformasie die sade van sy vernietiging gedra het. Sekerheidsmaatskappye soos Chubb, Securicor en andere is het as gevolg van hierdie besef die leemte begin vul. Al wat ‘n blanke huishouding is, het bykans ‘n privaatsekerheidsmaatskappy. Die probleem is egter dat hierdie sekerheidsmaatskappye heelwat lede van dikwels twyfelagtige opleidingsvlakke en met ‘n onbekende agtergrond in diens het. Estee van Rensburg, ‘n danseres van Pretoria, is juis deur ‘n sekerheidswag in die kop geskiet. Daardie einste privaatwagte wat jy betaal om jou eiendom te bewaak, kan heel moontlik juis die misdadigers wees wat by jou gaan inbreek en jou vrou gaan verkrag. Laat ek liefs swyg oor waarom ek meen dit die geval is.

Dit raak vir my toenemend duidelik dat Afrikaners sal moet ingryp, en die funksies van die falende Azaniese staat sal moet oorneem. Ek wil daarom aan die hand doen dat daar ‘n landswye Afrikanersekerheidsmag geskep moet word. Daar is derduisende Afrikaners met uitstekende ervaring en kundigheid, onder andere voormalige polisie- en weermagoffisiere, wat só ‘n mag kan bedryf. Daar is reeds organisasies met bestaande veiligheidsstrukture in plek, byvoorbeeld die Transvaalse Landbou-unie se sekerheidsafdeling.

In plaas daarvan dat derduisende blanke huishoudings ander sekerheidsmaatskappye per debietorder befonds, hoort ons veel eerder ons maandelikse bydraes aan die Afrikanersekerheidsmag te gee.

Só ‘n mag sal heelwat probleme aanspreek:

• Ek vertrou veel eerder op ‘n Afrikanersekerheidsmag as op die stukke SAPD-drek wat die vrou verkrag het, of op die sekerheidsmaatskappy wie se lid die danseres in Pretoria vermoor het.

• Weens die kundigheid van baie Afrikaners oor sekerheid, sal so ‘n mag uiters effektief wees. Die buurtwag van Louis Trichardt, beman deur voormalige polisielede, weermaglede en selfs die NGK se dominee, het binne enkele maande ‘n afname van 95% in Louis Trichardt se misdaadkoers teweeggebring. Mense verloor egter spoedig belangstelling in ‘n buurtwag, en daarom wil ek juis nié ‘n buurtwag voorstel nie, maar eerder ‘n voltydse, professionele sekerheidsmag.

• Daar is derduisende blanke weermag- en polisielede wat agv rassistiese transformasie hul werk verloor het, en wat selfs so ver soos Irak moes gaan werk soek. ‘n Afrikanersekerheidsmag sal hierdie mense ‘n heenkome gee.

• Daar gaan natuurlik aantygings wees dat hierdie ‘n rassistiese mag is. Ek kan my reeds indink hoe Jan-Jan Joubert se skril stemmetjie nog ‘n oktaaf sal styg uit pure vrees, en hoe hy gal sal braak in al wat ‘n Nasperskoerant is hieroor. Ek verwelkom dit egter. As daar een ding is waarvoor Kees die voornemende motorkaper banger is as die duiwel vir ‘n slypsteen, is dit ‘n bebaarde en bebliksemde Boer in khaki geklee. Ek sou die uniform van die Afrikanersekerheidsmag doelbewus laat herinner aan Boerekrygers of selfs die voormalige SAW se uniforms, en bonusse uitdeel aan lede wat baarde het.

• ‘n Afrikanersekerheidsmag behoort na my mening die eerste amptelike struktuur binne in ‘n Afrikanerowerheid, ‘n regering in die kuberruim vir Afrikaners, te wees – ek het iets soortgelyks as die Palestynse Owerheid en dié se polisiemag in gedagte.

Ek kan aan geen rede dink waarom so ‘n mag nie winsgewend en effektief bedryf kan word nie. Ek sal beslis lekkerder slaap as ek weet dat daar Afrikaners is wat my buurt patroller. Waarvoor wag ons?

справка от нарколога Данильченко

‘n Wêreld sonder grense

Toe ek ‘n ondergraadse student was, het ek in die anargisme as politieke filosofie belanggestel. Op daardie stadium was Suid-Afrika ‘n blanke republiek met streng reëls en is daar selfs morele voorskrifte oor naaktheid in tydskrifte en die taalgebruik van romanskrywers soos Etienne Leroux en John Miles toegepas.

Indien enigiemand twintig of dertig jaar gelede sou voorspel het dat die toepassing van reëls en wette in ons land teen die jaar 2009 eerder die uitsondering as die reël sou word, sou so ‘n persoon waarskynlik van waansin beskuldig gewees het. Nietemin het die land vandag in ‘n staat van kwasi-anargie verval en bendelede, dwelmhandelaars, korrupte politici en staatsamptenare, om van moordenaars en verkragters nie te vergeet nie, is grotendeels vry om te maak soos hulle wil.

Ons Afrikaners stam van Noord-Europese Protestante af. In Nederland, ons vernaamste stamland waarvandaan Jan van Riebeeck gekom het, bestaan ‘n kultuur van Calvinistiese orde wat sorg dat elke vierkante sentimeter van die land netjies en skoon daar uitsien. Die hele Nederland is sogenaamd “ruimtelik georden”, wat beteken dat elke moontlike menslike en ekonomiese aktiwiteit soos boerdery, nywerheidsproduksie, opvoeding, ontspanning, vervoer volgens vasgestelde reëls in vooraf bepaalde ruimtes plaasvind. ‘n Magdom regulasies beheer die omgewing, die veiligheid van werkers en ‘n aansienlike gedeelte van die bevolking is “ongeskik om te werk” verklaar weens geringe psigiese steurings, liggaamlike tamheid of chroniese maar behandelbare siektes en ontvang ruim toelaes van die staat.

In weerwil van ‘n liberale gees, is Nederland ‘n land waar alles begrens en afgebaken is, sowel ruimtelik as geestelik. In teenstelling met hierdie Westerse en Noord-Europese sin vir reëls en wette wat spontaan deur die bevolking nagevolg word sodat wetstoepassing byna nie nodig is nie, bevind die Afrikaner, die grootste Westerse volksgroep in Afrika, hom tans inderdaad in “‘n wêreld sonder grense”, wat ook die titel van ‘n bundel kortverhale deur Alexander Strachan is. Geweld, anargie, misdaad, korrupsie, het alledaagse verskynsels geword en soos meneer Kurtz in Joseph Conrad se Heart of Darkness kan ons ook die keuse uitoefen om self aan die geweld en wetteloosheid te begin deelneem.

Terwyl ons elke dag op tipiese Westerse – en blanke – wyse ons lot bekla omdat ons aan ‘n wêreld sonder reëls of met teenstrydige reëls blootgestel word, kan ons ook op ‘n ander manier daarna kyk. Anders as in Nederland, Duitsland of Switserland, kan die staat ons nie meer teen die sosiopate met hule messe, pistole en AK 47’s beskerm nie. Riool loop in die riviere, die paaie is vol gate en vir R800 kan jy ‘n “regte vals” ID-boekie op straat gaan koop wat deur amptenare binne die departement van binnelandse sake uitgereik word.

Gestel egter hierdie toestand van anargie en wetteloosheid wat ons as ‘n bedreiging sien, is eintlik ‘n potensiële bron van vryheid? As die staat in duie stort of misluk, soos in Zimbabwe, maar toenemend ook in Suid-Afrika, is dit werklik so ‘n groot ramp as wat ons geleer is om te dink?

Vir sowel die politieke anargis wat glo dat die mens vry van staatlike oorheersing behoort te lewe as die vryemarkekonoom soos Milton Friedman of Gary Becker is hierdie toestand van ‘n staat wat beheer oor sy burgers en sy grondgebied verloor eintlik ‘n positiewe ontwikkeling. Pleks van die kunsmatige vryheid van ‘n Nederland wat oor sy burgers soos kinders van die spreekwoordelike “wieg tot die graf” waak, het ons die geleentheid om waarlik vry te wees. Ons kan amper soos Nietzsche se Übermensch volgens ons eie innerlike reëls handel, juis omdat die samelewing rondom ons die pad byster geraak het.

Die Britse romanskrywer William Golding het in sy boek Lord of the flies, wat wel in die sestigerjare in Afrikaans vertaal is as Ryk van die vlieë, aan ons ‘n allegorie van menslike degenerasie geskets wat plaasvind as ‘n groep seuns op ‘n verlate eiland van die normerende invloed van die staat en die samelewing ontneem word. Soos die groep seuns in Ryk van die vlieë, word ons insgelyks vandag blootgestel aan ‘n land waarin elke soort hartstog en misdadige impuls botvier.

As ons die vertroude reëls en wette van Romeins-Hollandse reg agterlaat, gaan ons noodwendig agteruitgaan en in barbarisme verval soos die kindersoldate van Charles Taylor se Liberië of die rebellegroepe van die Kongo wat hul teenstanders en veral pigmeë opeet?

Ek meen van nee. Waarskynlik beskik die Afrikaner as blanke en as Noord-Europese immigrant in Afrika oor ‘n aangebore gewete en sin vir gehoorsaamheid aan reëls. Ons weet dit uit ons geskiedenis, want in die agtiende en negentiende eeue het ons voorouers vir lang periodes buite bereik van staatlike beheer gewoon en nogtans het ons nie in barbarisme of wetteloosheid verval nie.

Die maatskaplike eksperiment wat “die nuwe Suid-Afrika” genoem word, is bestem om te misluk. Maar ons mislukkende staat kan ons heel moontlik vrystel van die verstikkende burokrasie en beheer wat die meeste moderne Westerse samelewings kenmerk en hul burgers tot verkinderlikte staatsafhanklikes reduseer. ‘n Nuwe Afrikaner, ‘n vrye, sterk en soewereine mens wat geen oppergesag meer erken nie, maar slegs deur sy innerlike sin vir geregtigheid gemotiveer word, kan dalk uit die huidige smeltkroes verrys.

Vir Christene wat voel dat die mens in terme van die Bybel en veral die Tien Gebooie moet handel, is die idee van so ‘n bevryde Afrikaner, wat hom bokant die wette van die vervallende nuwe Suid-Afrika ag, dalk angswekkend en immoreel. Maar die houvas van die Christendom op die staat was nog altyd taamlik prekêr, behalwe miskien tydens die Middeleeue toe die Katolieke kerk se invloed op sy grootste was. Die staat is op sy beste ‘n heidense maaksel wat van die Grieke en Romeine afstam en in sy mnderne gedaante deur die Verligting en die ateïstiese Franse revolusie geskep is.

Onlangs by die volksvergadering by Vegkop het ek enkele sprekers aangehoor wat ‘n teokrasie in ‘n nuwe Afrikanerstaat bepleit het. Die kanse dat so iets sal realiseer, is uiters gering, want vir die afgelope paar honderd jaar is dit slegs in Moslemlande waar daar hoegenaamd sprake van teokrasie oftewel “regering deur God” was.

Soos wat die staat rondom ons kwyn, mag dit wees dat ons innerlike ooruigings en uiterlike bande met die res van ons Afrikanergemeenskap gesterk word. Soos die ou Voortrekkers wat noodgedwonge in die laer moes saamstaan om teen die vyand daarbuite te kon oorleef, sal ons in die afwesigheid van beskerming deur die staat ook moet leer dat ons mekaar behoort te help ten einde nie deur die misdadigers en vryheidsvegters van Afrika oorweldig te word nie.

Om dus jou eie reëls te bepaal, beteken nie noodwendig dat mens voortdurend slegs in eie belang sal optree nie, maar kan ook die natuurlike bande van bloed, taal en kultuur versterk terwyl die kwynende staat juis daardie bande wil afbreek.

Die huidige Suid-Afrika kan beskryf word as: “Hong Kong ontmoet Charles Taylor se Liberië.” Enersyds leef ons in ‘n totaal geprivatiseerde, handelsgedrewe omgewing met privaatveiligheidsmaatskappye, privaatgesondheidsdienste, privaatskole (selfs staatskole word grootliks deur ons ouers onderhou) en tolpaaie, andersyds het die staat ontaard in ‘n soort mafia wat die grondslag vir plundery en etniese of rasseoorheersing verskaf.

Terwyl die ideaal van ‘n bevryde grondgebied of volkstaat vir ons almal op die horison wink, kan ons reeds te midde van die nuwe Suid-Afrika se chaos en anargie begin om ons vryheid op te eis deur eenvoudig afsydig en selfs ongehoorsaam teenoor die staat te raak. Die manier waarop vele plattelandse gemeenskappe reeds hul eie vorme van dorpsverenigings naas – en in mededinging met – die amptelike munisipaliteite bedryf, wys die rigting aan.

Met behulp van moderne kommunikasietegnologie en die internet ontkom ons ook toenemend aan die invloed van die staat en sy muwwe, totalitêre patriotisme – hoewel sommige mense nog die onderbroekvlag by krieketwedstryde swaai. Die virtuele Afrikanergemeenskap bestaan reeds – op Facebook, Twitter, Praag, Litnet, geselsforums en oral waar Afrikaners in Afrikaans met mekaar in die kuberruim assosieer.

Ons voorouers was Germaanse barbare wat tot ‘n Semitiese godsdiens bekeer is en daarna deur Spaanse Katolieke verdruk is totdat hulle in gewelddadige opstand teen die heersende ideologie en geloof van hul tyd – die Katolisisme – gekom het. Dieselfde oranje-blanje-blou vlag wat opstandiges vandag op amptelike naamborde verf het ons voorouers ter see gehys toe hulle in ‘n oorlog teen die Spaanse vloot gewikkel was. Daarna het ons in die Kaap van die V.O.C. en die Britse Ryk se beheer weggetrek en in die binneland grootliks vry van enige staatlike beheer gewoon, soos aristokrate wat slegs hul eie gesag op hul landgoed erken het. Dit was slegs gedurende die twintigste eeu wat ons “die jaloerse god van die staat” – ‘n frase waarvoor ek Koos Malan moet bedank – begin aanbid het. Die staat is ‘n jaloerse god omdat hy geen mededinging van ander gode op sy grondgebied duld nie en daarom die monopolie op belastinggaarding en geweld deur sy amptenare in uniform wil behou.

Omhels ons tans die vryheid wat die kwynende staat van Suid-Afrika vir ons inhou? Of deins ons van vryheid terug? Eintlik bevind ons ons terug in die paradys – weliswaar ‘n “wrede paradys” soos Stephen Smith van Negrologie-faam dit benoem het – waar ons hartsbegeertes vervul kan word en waar ons kan skep, boer en handel dryf terwyl ons die staat en sy onbekwame amptenare soos lastige vlieë wegklap.

Miskien was dit die “ryk van vlieë” waarna Golding verwys het: polisiemanne en soldate sonder petrol of waarvan die voertuie onklaar geraak het.

En: indien ons as kinders van die Aandland, erfgename van die lig, by dié unieke situasie kan aanpas, kan ons heel moontlik die sterkste en voortreflikste beskawing ooit tot stand bring.

Александр Фильчаков