In sy rubriek skryf Anton Barnard oor die stigting van ‘n Afrikaanse sekerheidsonderneming (ASO). Die gedagte het my dadelik aangegryp en ek wil dit om verskeie redes heelhartig ondersteun. Ek het dit ook met vriende bespreek en die gevoel is eenparig dat dit ‘n baie, baie goeie plan is, wat goed ondersteun sal word.
Gemeenskapsdiens: Ek sien so ‘n ASO as ‘n gemeenskapsdiens – vir die gemeenskap en deur die gemeenskap – vandaar die beleid van regstellende aksie ten gunste van lede van ‘n kultuurgemeenskap teen wie die owerhede amptelik diskrimineer. Beamptes kan die gebied met klein dieselbakkies patrolleer.
Integriteit van amptenare: Anton is in die kol met sy uitgangspunt dat slegs persone met skoon kriminele rekords en sober drinkgewoontes oorweeg sal word. Ek het êrens gelees dat meer as 70% van die honderde duisende sekuriteitsbeamptes in die land ‘n rekord het. In ‘n ASO moet ‘n skoon rekord ononderhandelbaar wees. Deeglike opleiding en fisiese paraatheid moet die uitgangspunte wees.
Laer koste aan die huishoudings: As ‘n bampte byvoorbeeld R8,000 per maand verdien, en sy voertuigkoste ‘n verdere R6,000 per maand bedra, dan sal die direkte koste per beampte R14,000 per maand wees. Tel dan R6000 by as die gedesentraliseerde oorhoofse kostes van die konsessiehouer. Dit los ‘n bedrag van R20,000, wat maandeliks verhaal moet word. Vir elke 100 woonhuise kan een beampte in diens geneem word, en dit kos ‘n huishoudings slegs R200 per maand. Die kaliber beampte moet sodanig wees dat elke huis direkte kontak met sy sekuriteitsbeampte sal hê. Op sy beurt skakel hy weer met die omliggende beamptes, asook met die polisie vir reaksie en ondersteuning. Kostes soos beheerkamers word sodoende uitgeskakel.
Leierskap: Ek sou aanbeveel dat Praag en die TLU koppe bymekaar sit om die stigting van so ‘n onderneming te loods. Die TLU besit die nodige kundigheid en vermoë om oorhoofse leiding te gee.
Daar sal natuurlik ‘n groot bohaai opgeskop word dat regse Afrikaners hulself weer wil bewapen, dat hulle die ou kommandostelsel weer wil laat herleef of dat hulle rasse diskriminasie toepas by die aanstelling van beamptes. Hierdie politieke probleme kan opgelos word tydens die stigtingsvergadering wat deur ervare regsgeleerdes bygewoon kan word wat sal toesien dat die stigtingsakte met die landswette strook. Byvoorbeeld, waar arbeidswetgewing sekere standaarde stel vir swartes se aanstelling, moet die getalle beamptes van elke konsessiehouer buite die bepalings van die betrokke wetsvoorskrifte val.
Hoe gouer Anton so ‘n vergadering reël, hoe gouer sal die onderneming uit die blokke kan kom.