Rubrieke Archives - Page 151 of 214

Zuma is ‘n geskenk aan Afrikaners

‘Enigeen wat in Londen ‘n “vuige hanswors” genoem word, kan nie heeltemal sleg wees nie,’ skryf L.I. Bertijn.

Bertijn het hom dié week verkneukel in Jacob Zuma se besoek aan Groot Brittanje. Die ou bleek nasie op hul nat eiland het behoorlik die pers tapyt vir Zuma uitgerol. Dat die ou heks van ‘n Engelse koningin deel van die pers tapyt vir ‘n rok aangehad het, tesame met ‘n koddige hoed van dieselfde kleur, was maar een van die baie redes vir binnepret.

Daar ry die poligame Zoeloe-beeswagter van Nkandla toe saam met die Britse koninklikes in die koets, tesame met sy mollige gade nommer drie, Thobeka Stacey Madiba. Bertijn hoop maar Zuma het ‘n paar duur geskenke vir sy ander twee amptelike vrouens by Harrods of Harvey Nicks gekoop, want dit lyk darem erg na voortrek om net een van sy eerste dames op staatsbesoek te neem.

Heel moontlik het die Britse koninklikes, wie se fornikasies en buite-egtelike manewales veel verrig om die fameuse poniekoerante van Fleetstraat aan die gang te hou, slegs een van Zuma se vrouens uitgenooi, wat nogal ‘n klap in die gesig vir Suid-Afrika sou wees. Nie dat Zuma se toegewings aan Britse etiket hoegenaamd deur die plaaslike meningsvormers en hoernaliste gewaardeer is nie, want sowat van ‘n verguising van die Suid-Afrikaanse president het ons laas in die dae van PW Botha ervaar. Of nie eens nie.

‘n Mens sou sweer Zuma het al wandelende op die veelkleurige tapyte en wiegende in die koetse in ‘n Afrikaner of Boer ontpop, want al wat Britse hoernalis is, het die stuipe van verontwaardiging gekry. In Johannesburg is daar mos ‘n linkse poniekoerantjie genaamd die Mail en Guardian. Hulle kan maar net sowel die “Mail” van hul mashoof skrap, want meer as die helfte van die artikels daarin is afkomstig uit – u het reg geraai – die Londense Guardian. ‘n Erg liberale, sosialistiese en anti-Afrikaanse koerant.

Wat die Guardian vandag skryf, sal die Mail & Guardian môre publiseer en sal Rapport en Beeld aanstaande week vertaal. Sedert die dae – wat tot in die 1930s geduur het – toe Suid-Afrika nie deur Brittanje toegelaat is om eie ambassades of buitelandse betrekkinge te hê nie, was die bewondering vir alles wat Engels is in dié land seker nie so groot nie. Dit was nou tot en met Vader (van vele) Jacob se verskeidenheid inspeksies van Britte met harige pette en koninklikes met harige harsings.

So lees Bertijn nogal in so ‘n oorgeneemde vis-en-tjips-artikel in die Johannesburgse Guardian dat daar nou selfs sprake van “rassisme” is wat deur Suid-Afrikaanse swartes van die Britse media ervaar word. Volgens die ANC-jeugliga – dis nou Malema en sy maters – “het die Britse media die gewoonte ontwikkel om ons president te verguis en hom konstant as barbaars of van mindere afkoms voor te stel. Dit is heel duidelik dat die Britse media deur die ergste vorm van barbarisme, agterlikheid en rassisme gekenmerk word.”

Bertijn het amper van sy sitkamersofa af geval soos hy gelag het. Dis nou dieselfde Britse media wat enkele jare gelede nog ‘n propagandaoorlog-in-die-kleine gevoer het omdat die Springbokrugbyspeler en “bebaarde Boer” Geo Cronjé na bewering nie sy hotelkamer met ‘n gekleurde wou deel nie. Toe is die R-woord ook lustig rondgeslinger.

Dink net daaraan: die afgelope veertig of vyftig jaar het die Britse propagandamasjien bestee om die ANC, Mandela, Slovo, Kasrils, Tambo en hul medeterroriste tot helde op te bou en die Afrikaners as rassiste, Nazi’s en massamoordenaars uit te kryt. En nou draai die spul Britte teen hul eie maaksel!

James Bond, Ian Fleming se ideaal van nonchalante Britse manlikheid wat self ‘n erge rokjagter was, werk seker nie meer vir Haar Majesteit se geheime diens nie, want Whitehall het die kluts kwytgeraak. Miskien het hulle lesse by die Broederbond of FW de Klerk geneem, want om jou vriende te verraai en jou vyande terwille te wees, is lyk my die nuwe slagspreuk in Londen.

So gepraat van die Britse geheime diens en James Bond. Lesers het seker al agtergekom dat Bertijn weinig ontsag vir hoernaliste koester, veral die Suid-Afrikaanses. Behalwe Stefaans Brummer van genoemde Mail & Guardian wat dan en wan ‘n skandaal uitkrap, is die res van dié skadelike spesie in ons veel geteisterde landjie dom, lui en lelik. En die vrouens dra nie eens pers hoedens soos die ou dierasie van Buckhouse nie. Daarom staan Bertijn maar hoogs skepties oor die haarfyn besonderhede oor Zuma se vrouens, minnaresse en kinders wat telkens met fanfare in die pers aangekondig word. Die gemiddelde hoernalis kan nie eens tot twintig tel nie; hoe op aarde sou hy sonder hulp en bystand al die sappige besonderhede oor Zuma se wywe en bywywe, spruite egtelik en buite-egtelik, kon opdiep?

Kan u sien waarop ek sinspeel, liewe leser? As die Britse geheime diens, genaamd MI6 of dalk die CIA – hoewel die Amerikaners deesdae te veel hooi op hul vurk het vir sulke speletjies – nie ons hopelose hoernaliste met allerlei skandalige detail gevoer het nie, sou ons nooit in die pers van Zuma se liefdeslewe gelees het nie.

Dink nou bietjie terug aan Thabo Mbeki. Was daar ooit ‘n fluistering oor dié man se privaatlewe? Bertijn is geen bewonderaar van Mad Max du Preez nie, maar dié verloopte Afrikaner was so te sê die enigste wat daarop gesinspeel het dat Mbeki ‘n “rokjagter” was. Verder het die media, Brits en Suid-Afrikaans, in alle tale geswyg. Die Naspeskoerante het onder die Mbeki-bewind mos ‘n hele kruisvaart teen rassisme geveg en Afrikaners daaraan herinner dat ons ons tweede Xhosa-president moes respekteer. Ook in Ingeland is hy opgehemel en aangeprys.

Bertijn is geen James Bond nie, maar hy het ook vriende in invloedryke posisies. Of dan sommer gewone mense wat toevallig nuus aandra. Een ding is seker: daadie teertou Thabo het, anders as Zuma, nooit lobola vir ‘n vrou betaal nie. Moontlik het ‘n paar note laatnag in Mahlamba Ndlopfu – dis mos nou die nuwe naam vir die ampswoning Libertas neffens die Uniegebou – van hande verwissel as Mbeki vir hom ‘n wit prostituut of twee laat kom het, maar ‘n mens kan dit beswaarlik “lobola” noem.

Terwyl Zuma heeltemal eerlik en openlik oor sy reeks huwelike is wat hy volgens sy tradisie aangaan, was Mbeki se huwelik met Zanele blote skyn, is Bertijn al herhaalde male verseker. Dan is daar nog die man se drankprobleem en allerlei gerugte oor sy MIV-status. ‘n Verpleegsuster by Die Wilgers-hospitaal in Pretoria beweer dat Mbeki een maal per maand in die geheim vir ‘n bloedoortapping opgedaag het, waarskynlik ‘n manier om sy virustelling onder beheer te hou.

Mbeki was en is seker nog steeds ‘n volslae alkoholis. Jare gelede het oorle Chris Louw aan Bertijn vertel van ‘n insident wat taamlik tipies van Mbeki was. In 1989 was daar mos ‘n byeenkoms van Broederbonders, bruikbare Afrikaneridiote en sekerlik spioene te Marly, wes van Parys in Frankryk, met komplimente van George Soros, die Amerikaanse miljardêr se Open Society Foundation. Die NP se oorgawe aan die ANC is daar in breë trekke beplan. Mbeki is toe gevra om die Franse parlement, die Assemblée Nationale, die volgende oggend om tienuur toe te spreek. Maar volgens Chris Louw het Mbeki die vorige aand oudergewoonte erg gesuip en boonop in dieselfde kamer en bed as ‘n kleurlingjoernalis – sy sou later taamlik opgang by die SAUK maak – opgeëindig.

Nou ja, die volgende oggend staan al 577 Franse parlementslede as’t ware op aandag vir die toekomstige president van “die wêreld se jongste swart republiek” soos Mbeki ons land op besoek aan Haïti genoem het. Hulle wag en hulle wag…. maar geen teken van die seun van Govan Mbeki nie. Dié is steeds in die dame se hotelkamer besig om sy roes af te slaap. Ten einde laas het Pallo Jordan maar ‘n baie onvoorbereide toespraak aan die Franse parlement gegee.

By ‘n ander geleentheid was Thabo op staatsbesoek aan ‘n Afrikaland. Die visepresident het hom by die lughawe in die hoofstad gaan verwelkom. Mbeki se peperduur privaatstraler wat u en ek betaal het – per dag was die onderhoud seker veel meer as as dié van twintig Zoeloedames mét kredietkaarte – het so half eenkant geland, die rooi tapyt is uitgerol, die orkes was reg om die eerste noot te speel, maar… niks gebeur nie. Ná so ‘n rukkie vou die vliegtuig se deur toe oop en ‘n beskonke vroulike minister, moontlik Manto, maar dit kon ook Miesies Zuma gewees het, klim uit. Nee, seg sy, ons sal maar die besoek moet afstel, onse president is, nou ja, effe “ongesteld”. Dit was nie ‘n baie lang vlug nie, dus moes Thabo meer as ‘n regmaker op die vliegtuig gehad het. Gerugte dat hy dikwels voor amptelike funksies gelawe moes word en byna permanent dronk was, word deur hierdie voorval gestaaf. Volgens Bertijn se informant het hy dié verhaal eerstehands van die betrokke Afrikastaatshoof verneem.

Bertijn se meer invloedryke of gekonnekteerde vriende wat soms met die Zoeloe vergader, vertel verder dat Zuma nie Skotse whiskey drink nie, maar rooibostee. Dit tel reeds in die man se guns dat hy eerder ‘n plaaslike drankie geniet wat boonop gesond is. Waarskynlik sal Zuma nooit soos Antie Manto ‘n leweroorplanting benodig nie.

Voordat Afrikaners hul kinders na Engelse skole begin stuur het en dwelmafhanklik van die Kaapse Naspes geraak het – Kaapstad is eintlik maar ‘n Britse stad, al is daar soveel kleurlinge – het hulle nooit beswaar gemaak teen die aantal vroue van swart hoofmanne nie. Sou Paul Kruger ooit ‘n kaptein met wie hy vrede gesluit het oor sy aantal vroue en bywywe uitgevra het? Bertijn het op ‘n stadium ‘n interessante gesprek met die ontslape Oom PW (Botha) gehad. Waar trek Oom PW toe los met allerlei staaltjies oor hoe hy geen moeite ontsien het om die tuislandleiers, onder andere Oupa Gqozo, van logistieke steun en geld te voorsien om allerlei Afrika-rituele en seremonies uit te voer nie. Op ‘n stadium is Oupa Gqozo van die Ciskei op staatsonkoste met sy hele gevolg op ‘n fregat van die vloot en met ‘n militêre helikopter heen en weer tussen Kaapstad en die Oos-Kaap vervoer. Iets te make met ‘n opgrawe van beendere en ‘n herbegrafnis, alles in belang van die voorvaders.

Wat ons mense van die skynheilige Engelse onderskei, is dat ons respek het vir die swart kultuur. Dis nie te sê dat ons ooit daardie kultuur ons eie wil maak nie. Maar ek twyfel of enige van ons vorige leiers, van Andries Pretorius af regdeur tot by PW Botha, ooit beswaar teen ‘n swart leier se aantal eggenotes sou gemaak het Ons mense het ook grootliks die handboeke vir inheemse reg – waarin lobola ‘n vername rol speel – geskryf.

Nou lees ons vandeesweek uit die pen van Stephen Robinson in die Londense Daily Mail: “Zuma is ‘n seks-geobsedeerde rassis met vier vroue en 35 kinders. Waarom pamperlang Brittanje dié vuige hanswors?”

Brittanje se helde was die listige Mandela vir wie hulle ‘n standbeeld langs hul parlementsgebou opgerig het, asook die fornikerende dronkaard Mbeki. Zuma is, nou ja, seker te eerlik en pretensieloos vir die Britte. En eerlikheid word in die land van Lord Milner waarskynlik as ‘n groteske swakheid gesien.

As ek ‘n konserwatiewe Zoeloe met beginsels soos Zuma was, sou ek beledig gevoel het dat ek langs hertogin Camilla van Cornwall by die staatsbanket moes sit. Want was sy nie betrokke by ‘n buite-egtelike verhouding met prins Charles terwyl dié nog met Diana getroud was en sy met Andrew Parker Bowles nie? Die poëtiese prins het op ‘n stadium die wens uitgespreek dat “hy graag haar tampon sou wou wees”. Ek weet nie wat ‘n tampon in Zoeloe is nie, maar ek is seker Zuma beskik oor veel beter romantiese sêgoed as dít.

Pieter Mulder van die Vryheidsfront was reg om ‘n posisie, hoe gering ook al, in Zuma se kabinet te aanvaar. Enigeen wat in Londen ‘n “vuige hanswors” genoem word, kan nie heeltemal sleg wees nie.

Waarskynlik waardeer Afrikaners nie vir Zuma genoeg nie. As ons nie self so sleg geword het nie, sou ons al die wonderlike politieke en ekonomiese geleenthede wat sy presidentskap aan ons bied met albei hande aangegryp het. Anders as Amerika en Brittanje, wat toenemend in die wêreld geïsoleer raak, is Suid-Afrika onder Zuma vriende met die hele aardbol, met die Russe, die Chinese, die Brasiliane, die Indiërs, die Duitsers, die Franse, die Moslems, Iran, die res van Afrika en die hele Suid-Amerika. Ons kla oor misdaad, maar doen geen moeite om onsself meer paraat te kry en beter te organiseer nie. Ons laat toe dat ons mense in blanke plakkerskampe krepeer, pleks dat ons onsself van die Brits-oorheersde finansiële stelsel in Johannesburg bevry, ons eie kapitaal weer monster, nuwe bedrywe skep en sodoende werksgeleenthede vir alle Afrikaners verseker.

Wie se idee was regstellende aksie in dié land? Sekerlik het dit nie uit Zoeloeland of selfs die Transkei gekom nie, maar uit Brittanje en die VSA. Al ons anti-blanke, rassistiese wetgewing is geskoei op Amerikaanse wetgewing wat in die meer liberale deelstate deur blanke liberale ingestel is. Van die propagandiste agter die skerms wat so vurig grondhervorming in ons land bepleit, is insgelyks Britse akademici en hoernaliste. Die ANC-minister van grondsake voer maar net hul idees en geformuleerde beleid uit.

Hoe meer die Britse media in Londen en Johannesburg – en dit sluit die Naspes-organe in – Zuma afkraak, hoe groter die kanse dat Afrikaners dalk ‘n paar kastaiings uit die vuur kan krap, daar waar die Britse marionet, FW de Klerk, so liederlik verbrou het.

online slots free money no deposit

Peetpa Buys lem die Vryheidsfront

Vandeesweek het dit vir jou behoorlik gegons rondom Willie Spies se skielike bedanking by die VF Minus. Tot die orakels van Mediapark het twee dae laat die lamppale in J.G. Strijdomlaan (dit heet nou een of ander onuitspreekbare naam) in Johannesburg met plakkate versier wat lui:

VF PLUS SE

WILLIE VAL

OP SY EIE SPIES

Met die e-posse wat vlieg en die riemtelegramme wat gons, lyk dit toe al minder na ‘n politieke selfmoord. Eerder ‘n geval van ‘n bevel van Bo. En hier raak ek nou nie godslasterlik nie, maar volgens binne-inligting het Willie Assegaai op aandrang van Kallie Kriel van Afriforum bedank. Soos ene Vorster hier op die PRAAG-werf geskryf het: “In elk geval, ek dink Willie sal verseker in die geskiedenis kan afgaan as die eerste en waarskynlik laaste en enigste leier wat uit ‘n politieke party bedank het oor dit in die openbaar genoem is dat hy verbonde aan die party is!”

Selfs dr. Pieter Mulder, leier van die VF Positief, het – immer positief – per mediaverklaring laat weet dat daar nie sprake is van mededinging tussen die VF en Afriforum/Solidariteit nie. Luidens Mulder: “Enigeen wat spanning tussen Afrikanerorganisasies skep, is onverantwoordelik en verloor die groter saak uit die oog.”

Mmmm, op hierdie sondige onderaardse van ons is daar maar bitter min harmonie, veral tussen Afrikanerorganisasies. Daar bestaan mos ‘n ou spreuk in die Afrikanerpolitiek: “Die vyand is nie dóér voor jou nie, maar hier langs jou.”

Terwyl daar nou so oor Willie se spies geskinder word, kom die rol van Peetpa Flip (“the Godfather”) Buys toe ook ter sprake. Iemand sweer hoog en laag dat die bevel om Willie uit die Vryheidsfront te verwyder van Heel Bo in Solidariteit moes gekom het. In Willie Assegaai se bedankingsboodskap wat wyd gesirkuleer is, praat hy dan hoeka van ‘n “koue oorlog” tussen die uitvoerende dagbestuur van die VF+ en Solidariteit/Afriforum : “Terwyl hierdie koue oorlog onder die oppervlak gevoer word, skroom die party nie om na buite deurlopend en ten onregte by AfriForum en Solidariteit aan te klamp nie.”

Vir diegene wat nie met die term “aanklamp” bekend is nie, dit beteken iets soos “om met iemand anders se kallers te ploeg”. Dit klink nogal baie asof dit van Peetpa Flip af kan kom, want vir iemand wat self agter die deur staan, is hy besonder sensitief vir iemand wat dalk kan lyk asof hy met ‘n Buys-vers mog ploeg. En al sy teksversies kom glo uit sulke Amerikaanse boeke oor bestuur… van die soort met titels soos: “Wie het my kaas geskuif?” en dergelike.

Gerugte dat Solidariteit/Afriforum ‘n politieke party wil begin en dus die Vryheidsfront Plus as ‘n lastige oorblyfsel uit die Afrikanerverlede sien, word ook gereeld ontken. Nog ‘n skinderstorie is dat Peetpa Buys op ‘n keer gesê het: “Man, ek het veel groter ambisies as om ‘n politieke party te begin.” Nou wonder Bertijn, wat kan sulke “groter ambisies” wees: Voorsitter van Anglo American? President van die Afrika-unie? Die man in sy gebruiklike mosterd-en-bruin monderings prikkel jou nuuskierigheid genadeloos!

Enigiemand wat dink dat Bertijn vir Buys onbillik as “Peetpa” bestempel, het nie die taamlik uitgebreide (outo?)biografiese ode aan hom tydens vandeesweek se “scenario”-konferensie op Garsfontein onder oë gehad nie. Moedswilliges sal seker sê: Eers is die Afrikaner bestook met “wigte en teenwigte” in Kemptonpark en nou word ons bewierook met scenario’s in Garsfontein. Bertijn het nogal ‘n voëltjie hoor fluit dat Dirk Hermann van Solidariteit/Afriforum en FW de Klerk (voorheen van die Broederbond en Nasionale Party) deesdae erg hand om die blaas is. Dirk vlieg glo gereeld af Llandudno toe om FW se partytjies by te woon.

Bertijn kyk nie so baie TV nie, maar die SAUK, daardie nare ANC-beheerde orgaan, is amper so dolverlief op die Solidariteitstyl as Naspers. As dit nie mosterd-en-bruin Buys is nie, is dit Dirkie die Kondensmelkseun met sy groen das en swart leerbaadjie. Bertijn dag Solidariteit/Afriforum se kleure is groen en oranje?

Hoe dit ook al sy, soos Buys deur homself of deur een of ander mbongi van Solidariteit beskryf word:

“Flip is tans Uitvoerende Hoof van Solidariteit.

Flip demonstreer sy leierskap in sy diens aan die gemeenskap in verskeie direksies en rade, waaronder:

dien as ‘n direkteur van die Mynpensioenfonds; die Rand Mutual Versekeringsmaatskappy; die Dagbreek Trust; die Erfenisstigting;
raadslid en lid van die uitvoerende komitee van die Noordwes-universiteit;
direkteur en lid van die UK van die Rapport Onderwysfonds (ROF) en ‘n lid van die Suid-Afrikaanse Akademie.
Hy is voorsitter van Solidariteit se Sakebeen, die vakbond se burgerregte-inisiatief Afriforum en nou ook voorsitter van die ABN.”

Dis rof, selfs sonder ‘n onderwysfonds! En as u nou gewonder het wat die ABN is… Eers was daar ‘n AB, oftewel Afrikanerbond en nou ‘n ABN, alias die Afrikaner Burgerlike Netwerk. Soos ‘n bitterbek dit gister teenoor Bertijn stel: “Daar ís ‘n nuwe Broederbond!”

Bertijn voel sommer nou gerus: ons is bepaald, soos hulle sê, in goeie hande. Die AB en FW het vir ons dié pragtige bestel ontwerp en Peetpa Buys se scenario’s sal sorg dat, soos die ABN se dokument dit onder andere stel: “waarde toegevoeg word in terme van risiko-beoordeling en -bestuur”. As jy iemand met ‘n AK 47 in jou inrypad gewaar, reik na die ABN se handleiding waar wenke vir elke situasie gevind kan word!

Die geskiedenis, soos Buys se sêgoed wat uit sulke slapband- Amerikaanse boeke kom, herhaal homself, nie waar nie? Veral Peetpa se konneksies met Potchefstroom is nogal, om ‘n bertijnse adjektief te gebruik, frappant. Het FW en Ouboet Wimpie nie ook sulke hegte bande met die rustige Dopperkampus gehad nie? Daar is amper net soveel Doppers in die onlangse, roemryke – of rampspoedige, afhangand van u “scenario” – Afrikanergeskiedenis as wat daar Jode by die Rivoniaverhoor of Indiërs in die wapenskandaal was.

Dat Nasionale Pers doer vanuit die Wes-Kaap vir Peetpa Buys as “Onse Leier” – om die gepaste Kaapse vorm te gebruik – gesalf het, spreek ook die spreekwoordelike boekdele. Tim du Plessis skryf juis verlede week in hul noordelike spreekbuis, Beeld, oor die (hoor u die Wagner-musiek in die agtergrond?) “seldsame Flip Buys”: “Sy brein werk in toekomsprentjies, baie strategies. Hy’s heeltyd besig om scenario’s te sien en plannetjies te maak.”

Eers was daar by Kemptonpark en Kodesa, in Z.B. du Toit se gevleuelde woorde, “Boere sonder planne”. Nou het ons “Afrikaanses met plannetjies”.

As u dus ooit oor u toekoms in dié land getwyfel het, ontspan en handig sommer u handwapen by die naaste polisiestasie in! Daar word namens ons “plannetjies gemaak”. U en ek word nie na sulke belangrike plannetjiepartytjies uitgenooi nie, maar teen die einde van Augustus 2010 kan ons uitsien na ‘n verslag wat deur prof. André Duvenhage van die NWU (Pochefstroom-kampus) opgestel sal word en deur “onderskeie organisasies en instansies vir strategiese besluitneming… gebruik” sal word.

Miskien lyk die fameuse scenario’s so:

Volkselfmoord.
Emigrasie.
Pas aan, verengels en assimileer.
Trek na ‘n blanke plakkerskamp en ontvang kospakkies van Solidariteit se Helpende Handfonds.

Soos wat die scenario’s met fanfare bekendgestel word, sal Bertijn u op hoogte van u toekoms hou.

все для скважин

Welgedaan, Jaap Kelder!

Jaap Kelder is die voorsitter van die Nasionale Belastingbetalers-Unie. Hulle is die mense wat belastingboikotte reël wanneer die ANC-beheerde stadsrade voorspelbaar en onafwendbaar in duie stort; wanneer Jonas en Sipho, die ANC raadslede, eerder vir hulself S-klas-Mercedesse koop as om geld te verkwis op trivialiteite soos dienslewering, riolering, watervoorsiening en paaie.

Maak geen fout nie: die ineenstorting van dienste onder ‘n ANC-regering is nie uitsonderlik of iets wat slegs in klein dorpies gebeur nie, dis onafwendbaar in alle ANC-beheerde munisipaliteite. Omtrent twee weke gelede het ek ‘n slaggat getref op ‘n groot verkeers-aar in Johannesburg, wat derduisende rande se skade aan my kar aangerig het. Amos Masondo-hulle se lae intelligensie en volslae gebrek aan bestuursvermoëns het regstreeks hiertoe gelei. Ek woon in Trashtown, Aapstat, die metrogebied voorheen bekend as Pretoria, wat ook gebuk gaan onder die wanbestuur van die ANC. Vir die afgelope drie weke gaar ons rommel op ons sypaadjies op, omdat die ANC nie ‘n pomp in ‘n hoerhuis kan organiseer nie, laat staan nog ‘n moderne stad aan die gang kan hou.

Jaap Kelder-hulle het gedoen wat ek al lankal meen blankes moet doen: hulle is besig om ‘n alternatiewe regering daar te stel, afsonderlik van die falende Azaniese piesangrepubliek. Sodra blankes ophou om die ANC-regime te befonds dmv ons belastinggeld, stort hy in duie en kan hy ons nie meer onderdruk nie. Jaap Kelder-hulle doen presies dit. Hulle is besig om blankes op plaaslike regeringsvlak van die ANC se dwingelandy te bevry. Hulle is inderdaad reeds besig om ‘n parallele regering daar te stel.

Sowat 300 munisipaliteite se inwoners betaal reeds geld in ‘n trustfonds wat deur die NBU bedryf word, eerder as om belasting aan die ANC-stadsrade te betaal. Dis terloops snaaks dit gebeur nie in die enkele DA-beheerde stadsrade nie, nie waar nie? Niks vestig Sipho en Jonas se aandag so vinnig as die moontlikheid dat hulle hul S-klasse sal moet prysgee vir trapfietse nie, en daar is duidelik paniek by die ANC regime. Minister Sicelo Shiceka skree dat die NBU se optrede onwettig is, maar soos mens kan verwag van ‘n ANC-kader, het hy die kat aan die stert beet. Die NBU het reeds ses uit sewe hofsake teen stadsrade gewen.

Dis heeltemal wettig, indien nie ook moreel verdedigbaar nie, om belasting te weerhou en ons eie planne te maak om dienslewering te verseker. Aan die einde van hierdie maand sal ek my Aapstatse erfbelasting met ‘n bedrag gelykstaande aan driekwart van my maandelikse fooi vir vullisverwydering verminder. As Aapstat nie ‘n diens aan my kan lewer nie, kan hulle ook nie verwag om my geld te ontvang nie. Die slag as 400,000 blanke huishoudings in Aapstat ons eie ding begin doen, kan antie Gwen maar loop slaap. Blankes moet na my mening nie bloot ophou by die plaaslike regering nie, maar ook belasting weerhou van die sentrale regering, op welke moontlike manier ook al.

Shiceka, raas, skree en dreig selfs met oorlog, volgens vandag se Beeld. Tipies van Afrika-politici. Hulle soek sondebokke vir hulle totale onbekwaamheid. Plaas daarvan dat Shiceka die oorsaak van die probleem aanspreek – die per-definisie-onbekwaamheid van swart regering – blameer hy die wittes. Ek sal my reaksie vir hom in Engels gee: “Bring it on! Let the whites’ own Struggle begin!”

slots play for

Afrikaners behoort Nederlandse sokkerspan te ondersteun

Vanoggend is my sewejarige seuntjie skool toe met gewone klere as deel van die opbou na die Sokkerwêreldbeker wat oor 100 dae afskop. Al die kinders moes groen, geel en wit dra.

Die ANC se manipulasie van sport vir politieke doeleindes – soos nou in ons skole – steek my sommer dwars in die krop. As dit nie rassekwotas vir spanne is nie, is dit die aanwakker van ‘n pseudopatriotisme soos tydens Mandela se fameuse rugbytruivoorval in 1995. Of nou die bohaai rondom die sokker.

Sekerlik gaan dit moeilik wees om die Wêreldsokkerbeker in Suid-Afrika te ignoreer, aangesien die land vir die volgende drie maande waarskynlik oor niks anders gaan praat nie. Teen wil en dank sal ‘n mens moet kennis neem van die verskillende spanne en hul lotgevalle tydens die toernooi.

Persoonlik kan ek nie die Suid-Afrikaanse span ondersteun nie. In die eerste plek is ek geen Suid-Afrikaner nie, maar ‘n Afrikaner, iemand wat deur mnr. FW de Klerk in 1994 tot ‘n soort staatloosheid verdoem is omdat die ANC met sy Afrosentriese Suid-Afrikanisme deesdae aanspraak op ons totale grondgebied maak.

Ek is geen Engelsman of jingo of bewonderaar van die Britse kultuur en geskiedenis nie. Dit diskwalifiseer my nog verder van Suid-Afrikanerskap want deesdae is ons land so Engels soos roast beef of fish and chips. Dan het ek boonop ‘n broertjie dood aan die aapagtige manewales op TV wat gewoonlik as swart of “Afrikakultuur” deurgaan. Rubbersteweldanse en kwaito maak my naar. Tydens die openingseremonie van die Sokker 2010 sal ek liefs ‘n Afrikaanse boek lees of dalk iewers in die veld gaan loop, want ek kan nou al voorspel dat dit ‘n spul Afrosentriese kitsch gaan wees waarmee geen Afrikaner sal kan identifiseer nie, ‘n viering van die non-kultuur wat die ANC op ons almal afdwing.

Wat hulle – die Suid-Afrikaners se – sokkerspan betref, kry ek die spul nogal jammer. Heel waarskynlik gaan hulle nie ‘n enkele wedstryd kan wen nie en die paternalistiese treurmares in die media agterna gaan bydra tot die algemene mislikheid wat die land se pseudopatriotisme by elke regdenke mense veroorsaak. Dis nie dat ek die Bafana Bafana kwaadgesind is nie: hulle kan ook nie help dat die land se sokkeradministrasie korrup en onbekwaam is soos die meeste dinge wat deur die ANC oorgeneem is nie. Ek wens hulle alles van die beste toe, wel wetende dat hulle omtrent so goed speel as wat begunstigdes van grondhervorming kan boer.

Nietemin gaan ‘n mens “uit” voel as jy nie darem iewers ‘n span vir die doeleindes van die Wêreldbeker ondersteun nie. As Afrikaners oor ‘n sokkerspan beskik het, sou ons dit sekerlik ondersteun het, selfs al was hulle nie baie goed nie – hoewel, ek kan my kwalik voorstel dat enige Afrikanersokkserspan so sleg soos die Bafana kan wees. Eintlik is dit hoog tyd dat ons sokker begin speel, om weg te kom van sportsoorte soos rugby en krieket wat slegs deur Engelse en Engelse kolonies beoefen word.

Daarom: Kom ons Afrikaners ondersteun die Nederlandse span!

Waarom Nederland? In die eerste plek is oranje ‘n mooi kleur en gegewe ons historiese identifikasie met daardie kleur, gaan dit maklik wees om oranjegesind te raak.

Verder was Nederland nog altyd een van die topspanne ter wêreld en het by geleentheid al vir Brasilië, Duitsland, Italië, Frankryk, Engeland en ander kampioenspanne geklop. In hul aanloop tot Sokker 2010 het hulle geen wedstryd verloor nie en was die eerste span om vir die toernooi te kwalifiseer.

Nederland is, soos Duitsland en Frankryk, een van ons stamlande. In die verlede, veral tydens die Anglo-Boereoorlog, het Nederland ons gesteun, al kon hulle nou nie troepe stuur nie. Boonop is ons tale wedersyds verstaanbaar.

Dis waar dat Nederland in die jare sewentig en tagtig ‘n insinking beleef het, met hippies en linkse daggakoppe wat agter die Britse propagandaveldtog teen Afrikaners aangeloop het, maar in onlangse tye heers daar ‘n groter mate van nugterheid en realisme by Nederlanders teenoor ons. Boonop het figure soos Pim Fortuyn, Theo van Gogh en Geert Wilders balans in die daggakopbeeld van die Hollanders gebring. Deesdae herken ons die tradisionele Dietse nugterheid, aweregsheid en vasberadenheid by die Nederlanders wat ook ons Afrikaners kenmerk.

Vele Nederlanders ken die woorde van “Die Stem” (ek praat van Langenhoven s’n, nie die gemors wat die ANC se ideoloë daarvan gemaak het toe dit met “Oom Kosie soek ‘n lêplek in Afrika” verbaster is nie) en die “Wilhelmus”, die Nederlandse volkslied, staan ook trots in die FAK-sangbundel.

Afrikaners en Nederlanders is sustervolke. Op die hoogtepunt van die destydse anti-apartheidsboikot in 1984, het die Nederlandse skrywer Gerard Reve in ons land besoek afgelê en hom só oor Afrikaans uitgelaat: “Ik vind het boeiend, aangrijpend, ontroerend dat er ergens overzee een gemeenschap, een groep mensen is, acht miljoen ongeveer in totaal, die Nederlands als eerste taal spreken. En dan een Nederlands dat heel weinig, eigenlijk betrekkelijk weinig afwijkt van het moderne, Europese Nederlands.”

Ook het Reve tydens dieselfde onderhoud met die toentertydse boekhandelaar Marcus de Jong gesê: “I voel me erg verwant met de oude Afrikaner cultuur… Ik ben in diepste wezen een christelijk auteur, een calvinistisch schrijver. Mijn werk is doortrokken van eigenlijk in diepst wezen een calvinistische levensvisie.”

Op die keper beskou, het ons Afrikaners – by gebrek aan ‘n eie sokkerspan – veel meer in gemeen met Nederlanders as met die bonte versameling kinderverkragters, korrupte politici en ander sosiopate wat hulself in hul gewoontebesopenheid graag “Suid-Afrikaners” noem. Soos die Hollanders, is ons ‘n beskaafde, gedissiplineerde en Calvinistiese volk wat prestasie – hetsy op die sportveld, hetsy op ander gebiede – op ‘n eerlike manier nastreef sonder om die reëls in ons guns te wil verander.

Terwyl hulle gaste in ons land is, kan ons net sowel die Nederlanders as ere-Afrikaners beskou en hulle span ondersteun. Of dan voortaan: óns span.

Waarom nie? Hierdie Engelse Afrostaat erken nie ons taal of geskiedenis nie en wil al wat Afrikaanse pleknaam is, verander. Dit was so hittete of Pretoria se naam is op die vooraand van die Wêreldbeker verander.

Haal dus gerus maar jou Prinsevlag of Vrystaatvlag of enigiets anders oranjekleurigs – ook die “ou vlag” – uit en skree vir Holland. Ons kanse om die toernooi te wen is net so groot as die Springbokspan se kanse om ‘n rugbywêreldbeker te buit, verstout ek my om te sê.

Totdat die ANC die kleur oranje verbied, laat ons aan die partytjie deelneem!

deposit mobile

Hoe lank gaan die gelieg oor misdaad voortduur?

Andries (Roof) Bezuidenhout besig weer eens in Rapport die standaard-verskoning vir blankes se klagtes oor Suid-Afrika se hemelhoë vlakke van misdaad: “Swartmense word ook deur misdaad getref.”

Ja, én?

Ek het geen, maar geen idee hoe op dees aarde hierdie banale nikssgeggendheid enige iets aan die dodelike situasie in Suid-Afrika verander nie. Mense in Medellin sterf ook in dwelmoorloë.

“So what?” Is diegene onder ons wat geliefdes aan misdaad verloor het, veronderstel om beter te voel omdat iemand in hetsy Soweto, hetsy Medellin, ook deur misdaad getref word?

Dis vir my dus ‘n vreemde redenasie. Of nee, nie vreemd nie, en mens kan dit eenvoudig nie vlei met die term redenasie nie. Dis eerder absurd tot op die punt van totale breinloosheid. Dis asof ‘n arm skoolkind se ma-hulle hom sonder kos skool toe stuur en vir hom sê: “Toemaar, jou maatjie, Pietie, het ook nie toebroodjies nie.” Gaan die skoolkind minder honger voel? Gaan die naasbestaandes van blanke moordslagoffers insgelyks vertroosting daarin vind dat daar ook swartes, of, les bes, inwoners van Medellin, vermoor word?

Waarom dan so ‘n belaglike cliché besig in die eerste plek? Hoe onnosel dink diegene wat sulke snert besig is hul lesers presies? Verwant hieraan is nog ‘n cliché, een wat ook in Bezuidenhout se rubriek voorkom: blankes pleeg ook misdaad. In die rubriek waarna ek verwys is dit glo ‘n blanke wat agter ene Xolani se misdaad sit (Heel waarskynlik ‘n verbeelde blanke, siende dat die vermeende baasbrein nooit gevang is nie. Hoekom is ek nie verbaas hy is nooit aangekeer nie? Duh…)

Hoe dit ook al sy, wat ‘n aardskuddende onthulling is dit dat blankes ook misdaad pleeg nie! Wil jy my wragtig vertel daar was ook ‘n Marlene Lehnberg en ‘n Pieter Grundlingh onder ons? Kan jy nou meer!

Sarkasme tersyde: mens kan uit sy skrywes agterkom Bezuidenhout voel half gekrenk dat die “mislike regses” (wat deesdae 99% van Naspers se lesers is, te oordeel aan die groot meerderheid reaksies op rubrieke (met net ‘n paar linkses wat nog magteloos teen die donderweer probeer poep) so lelik met hom is. ‘n Paar weke gelede het Bezuidenhout glad

gepoog om ‘n sarkastiese rubriek te skryf oor hoe hy glo nou nie meer ‘n linkse sou wees nie.

Ek sou egter dink dat selfs ‘n ekstreem-linkse dosent in die sosiologie (is daar enige ander soort sosiologie-dosente as diegene met Marxistiese oortuigings?) sou kon verstaan dat daar lank genoeg vir ons blankes, Jan Alleman en ek, gelieg is. Ons, en ek praat nou hier van gewone outjies, en nie AWB- of American Renaissance-lede nie, se geduld met die leuens van die linkses is op. Die waarheid oor wie misdaad pleeg ken ons almal, maar dit word al vir bykans

twee dekades onderdruk. Niemand durf dit hardop sê of skryf nie, maar: Ons weet hoe diegene wat plase aanval, lyk. Ons weet watter bendes voorstedelike huise binneval. Wenk: dis nié blankes wat swart huishoudings binneval nie.

Ons weet dat die pers berserk raak oor die enkele blanke booswigte, maar dat misdaad wat deur ander groepe gepleeg word so alledaags geword het, dat dit kwalik ‘n woord regverdig. Ons koop eenvoudig nie meer die snert en bog dat armoede glo misdaad sou veroorsaak nie.

Waarom ‘n bejaarde se vingers met ‘n snoeiskêr afknip as jy honger is? Hoe maak armoede mens dooierus neem terwyl ‘n vierjarige dogtertjie op haar ma se skoot sit, en haar dan tussen die oë skiet? Jammer vir die taal, maar moenie met ons kak praat nie, man!

Vir heeltemal te lank verkoop diegene soos Bezuidenhout polities korrekte perdevye aan ons vir soetkoek, en ons het genoeg gehad. Hoeveel dooie blankes gaan dit nog neem voordat die leuens en propaganda, ook in Bezuidenhout se rubrieke, ophou, en ons die ding op sy naam noem?

Wat lê anderkant die demokrasie?

Tydens sy onlangse onderhoud in die SAUK TV-program Morning Live het dr Dan Roodt beweer dat daar reeds baie navorsing gedoen is oor die kwessie van volke en hul gemiddelde IK’s. Ek het hierdie stelling gaan navors en bevind dat dit inderdaad die waarheid is.

In hul omstrede boek IQ and the Wealth of Nations (2002) beweer dr Richard Lynn, Professor Emeritus in Sielkunde by die Universiteit van Ulster, Noord-Ierland en dr Tatu Vanhanen, Professor Emeritus in Politieke Wetenskap by die Universiteit van Tampere in Finland dat verskille in lande se bruto nasionale produk per kop ‘n sterk en byna direkte korrelasie met die gemiddelde IK van hul bevolkings toon.

Die skrywers vertolk hierdie korrelasie dat IK ‘n belangrike determinant is om die verskille tussen volke se rykdom en hul gemiddelde IK te verklaar, maar dat dit nie noodwendig die enigste determinant is nie.

Hul bevindings het hewige kritiek ontlok wat aanleiding gegee het tot die opvolgboek, IQ and Global Inequality.

Lynn en Vanhaven verskaf ‘n tabel wat die resultaat was van hul onderskeie berekenings en skattings. Aangesien die opname van individuele volke se gemiddelde IK’s ‘n onbegonne taak sou wees, het die skrywers bestaande data en navorsingsmateriaal as basis gebruik met goed beredeneerde aanpassings.

Daar was byvoorbeeld geen studies beskikbaaar vir 104 van die 185 nasies nie en het die skrywers ramings gemaak van die naaste verwante volke. Hulle het byvoorbeeld Salvador se gemiddelde IK vasgestel op 84 wat die gemiddeld is van Guatamala se 79 en Colombia se 88. Dit gee ‘n korrelasie van 0.62 met die BNP van daardie land.

Vir Suid Afrika het hulle die gemiddelde IK van die verskillende volke geneem. Die Koi se afstammelinge asook die verbastering met ander Bantoevolke kanselleer die Westerlinge se 100 en dit bring hulle by die nasionale gemiddeld van 72.

Die tabel van die wêreld se gemiddelde IK’s, wat deur Wikipedia verskaf is, volg aan die einde van hierdie artikel. Suid Afrika se demokrasie word deur mense wat ‘n gemiddelde IK van 72 het, geregeer. Die politieke elite het waarskynlik ‘n IK van 100 of meer, maar hul volgelinge se gemiddeld is natuurlik heelwat laer. Landswette word gepromulgeer om die bevolkingsgroep met ‘n gemiddelde IK van 100 te vervang met lede van ‘n bevolkingsgroep wie se gemiddelde IK 72 is.

Natuurlik was daar baie skerp kritiek op Lynn en Vanhaven se werk ingebring, maar daar bestaan desnieteenstaande genoeg bewyse dat die korrelasie tussen BNP en gemiddelde IK van land tot land te sterk is om deur politiek korrekte argumente weg te redeneer.

Verskeie vrae duik nou op:

Is dit moontlik dat Suid- Afrika, met sy ingewikkelde kapitalistiese ekonomie deur mense bestuur kan word wat regoor Afrika bewys het dat hulle onbevoeg is om oor koloniale, oftewel Westerse ekonomieë te regeer?
Bring ‘n een-mens-een-stem-demokrasie sonder ingeboude meganismes ‘n verbetering of verslegting van Suid-Afrika se ekonomie?
As daar geredeneer word dat daar ‘n verbetering sou wees, waarom word die teendeel dan daagliks bewys deur getransformeerde korporasies en owerhede wat klaaglik misluk?
Sou daar geredeneer word dat daar noodwendig ‘n verslegting sou intree, waarom is die kriminele fout dan by die onderhandelings begaan om die hele ekonomie sonder enige voorbehoud aan ‘n swakker bestuurskorps oor te dra?
By die onderhandelings en daarna is beweer dat die nuwe demokrasie die waarborg vir toekomstige ekonomiese vooruitgang sou wees, en dat ‘n uitgerekte onderhandelingsproses die ekonomie sou verwoes. Klop dit met die feite?
Is vandag se politieke situasie dus volhoubaar? Kan dit veel langer so voortduur?

Daar is ‘n basiese natuurwet wat lui: Binne ‘n situasie van disekwilibrium werk baie sterk kragte daaraan om die balans te herstel. Hierdie wet is van toepassing op die aardkors wat homself daagliks regstel, op organisasies, op die huwelik, die politiek en op besighede. Ons het so pas Kumba se kansellering van hul voorsieningskontrak met Mittal gesien. ‘n Wesenlike wanbalans wat nie volhoubaar was nie is eensydig gekanselleer.

Die primitiewe demokrasie soos ons dit vandag ken, is ook nie volhoubaar nie. Iets sal moet breek. Daar sal óf ‘n verswakking aan die een kant moet plaasvind óf ‘n versterking aan die ekonomie se kant. Óf die politieke hegemonie van die ANC sal moet breek, óf die weerstand vanuit die ekonomiese sektor, wat tans doodbloei, sal hulself polities moet orden en die ANC uit die magsposissie verwyder soos hulle die vorige bestel verwyder het.

Wat lê dus anderkant die demokrasie…?

Rang	Land	IK- beraming^[3]
1	Hong Kong	107
2	Suid-Korea	106
3	Japan	105
4	Taiwan	104
5	Singapoer	103
6	Oostenryk	102
6	Duitsland	102
6	Italië	102
6	Nederland	102
10	Swede	101
10	Switserland	101
12	België	100
12	China	100
12	Nieu-Seeland	100
12	Verenigde Koningkryk	100
16	Hongarye	99
16	Pole	99
16	Spanje	99
19	Australië	98
19	Denemarke	98
19	Frankryk	98
19	Mongolié	98
19	Noorweë	98
19	Verenigde State	98
25	Kanada	97
25	Tsjeggiese Republiek	97
25	Finland	97
28	Argentinië	96
28	Rusland	96
28	Slowakye	96
28	Uruguay	96
32	Portugal	95
32	Slowenië	95
34	Israel	94
34	Romanië	94
36	Bulgarye	93
36	Ierland	93
36	Griekeland	93
39	Maleisië	92
40	Thailand	91
41	Kroasië	90
41	Peru	90
41	Turkye	90

Rang	Land	IK- beraming^[3]
44	Colombia	89
44	Indonesië	89
44	Suriname	89
47	Brasilië	87
47	Irak	87
47	Meksiko	87
47	Samoa	87
47	Tonga	87
52	Libanon	86
52	Filippyne	86
54	Kuba	85
54	Marokko	85
56	Fidji	84
56	Iran	84
56	Marshall-eilande	84
56	Puerto Rico	84
60	Egipte	83
60	Saoedi-Arabië	83
60	Verenigde Arabiese Emirate	83
61	Indië	81
62	Ecuador	80
63	Guatemala	79
64	Barbados	78
64	Nepal	78
64	Katar	78
67	Zambië	77
68	Kongo	73
68	Uganda	73
70	Jamaika	72
70	Kenia	72
70	Suid-Afrika	72
70	Soedan	72
70	Tanzanië	72
75	Ghana	71
76	Nigerië	67
77	Guinee	66
77	Zimbabwe	66
79	Democratiese Republiek van die Kongo	65
80	Sierra Leone	64
81	Ethiopië	63
82	Ekwatoriaal- Guinee	59

игрь длядевочек лобановский депутат

Malema en ons wanbegrip oor die politiek van plundery

Daar woed tans ‘n groot storm oor Julius Malema se miljoene, wat hy uit sy tenderpreneurskap “verdien” het. Al wat ‘n koerant is dra dit as voorbladnuus, en ek is seker dat daar in die komende weke groot gewag gemaak gaan word hiervan deur al wat ‘n redakteur en briefskrywer aan ‘n koerant is. Dié ontstokenheid spreek egter myns insiens van ‘n fundamentele gebrek aan begrip oor die ware aard van politiek op hierdie vasteland. Diegene wat ontstoke is oor Malema se miljoene, verstaan duidelik nie wat ons op onsself losgelaat het met 1992 se referendum nie.

Politiek is maar ‘n morsige spulletjie, selfs in Westerse lande. Daar is oral rugstekery, gekonkelry en oneerlikheid. Nietemin is daar in die meeste Westerse demokrasieë ten minste ‘n voorgeëry dat dit gaan daaroor om die land te verbeter, of om die land se bevolking tot diens te wees. In ‘n Westerse demokrasie verwag die kiesers weliswaar dat daar vuilspel sal wees, maar as die vuilspel te erg is, soos met die Watergate-skandaal, word die regerende party in die volgende verkiesing uitgestem. Sodoende is daar minstens sprake van toerekeningsvatbaarheid.

Bogenoemde toerekeningsvatbaarheid en ‘n voorgee dat dit sou gaan om dienslewering aan die publiek, bestaan egter nie in Afrika nie. Afrika-politici pleeg politiek met een, en slegs een, doel voor oë: dit gaan oor plundery. Politieke mag beteken bloot toegang tot geleenthede om die land se rykdom te plunder. Dit gaan allermins oor die verbetering van die samelewing. Die kiesers verstaan laasgenoemde baie goed. Daarom sal hulle klippe gooi oor swak dienslewering, maar dan in die volgende verkiesing soos tropdiere vir die regerende party stem. Die Afrika-kieser verstaan wat baie van ons Westerlinge nie verstaan nie: die betogende kieser in Balfour wil nie die ANC ontset nie. Hy wil self ‘n raadslid word, sodat hy ook sy beurt kan kry om te plunder. Selfs Sint Mandela, daardie heilige van die liberalis, het deelgeneem aan dié plundery. Hoe anders het Mandela aan sy rykdom gekom? Waar kom sy stigting aan sy geld? Hoe bekostig hy sy verskeie huise en hou hy sy lewensstyl vol? Hy was slegs vir vier jaar lank president, en het in daardie tydperk sowat ‘n miljoen rand per jaar aan salaris verdien. Dis kwalik ‘n fortuin.

Malema is dus niks indien nie verteenwoordigend van die Afrika-politikus se inherente aard nie. Sy organisasie, die ANCYL, maak al lankal gebruik van die geleenthede tot plundery wat hul politieke mag hulle bied. Dikwels heul Westerlinge en Westerse maatskappye met die plunderaars om hul doelwitte te bereik. Oliemaatskappye betaal omkoopgeld aan politici in Nigerië en Angola. ‘n Blanke sakeman en beweerde rampokker, Brett Kebble, het glo miljoene aan die ANCYL geskenk, sodat Kebble politieke gunste by laasgenoemde kon bekom.

Derhalwe hoort die nuutste “onthullings” oor Malema se rykdom niemand te verbaas nie. Natuurlik is hy ryk – hy is immers ‘n Afrika-politikus. Die feit dat diegene wat onstoke is oor sy rykdom hulself opwerk, spreek bloot van ‘n opperste naïewiteit en ‘n grootskeepse gebrek aan begrip oor Afrika se politiek van plundery, en waaroor die “demockracy” eintlik in Afrika gaan.

пазла для детей

Blankes kan die ANC se marionetmeesters teiken

Baie witmense, ekself inkluis, is geneig om die ANC te blameer vir meeste dinge wat verkeerd loop in Suid-Afrika. Dis meestal geldig. Die ANC is inderdaad korrup, onbevoeg, misdadig en hopeloos daarmee om ‘n land te bestuur. Die groot meerderheid blankes is insgelyks gatvol vir staatsrassisme soos regstellende aksie en swart ekonomiese bemagtiging.

Twee gebeurtenisse die afgelope week het my egter bietjie maak nadink: minister Gordhan se begrotingsrede, asook The Times se berig oor Malema se “onverklaarbare” rykdom (let op die aanhalingstekens.)

Gordhan se toespraak was eintlik ‘n merkwaardige een. Onthou dat Zuma se presidentskap ‘n maaksel van die linkses was; die SAKP en Cosatu. Nietemin gaan Gordhan en hou hy die skip op presies dieselfde ekonomiese koers as wat onder Mbeki gegeld het. Cosatu is woedend daaroor. Dis verraad, skree die linkses. Hulle is ontnugter met “hulle” president Zuma. Al wat ek hierop kan sê is dat die linkses bitter, bitter naïef is, en ek beveel Niccolò Machiavelli se “Die Prins” vir hulle aan as verpligte leesstof.

In die bogenoemde berig in The Times lees mens dat Malema glo slegs R20 000 per maand verdien, maar twee luukse huise, ‘n Breitling-horlosie en verskeie duur motors besit. The Times is amper net so verbaas soos Cosatu. Waar kom Malema tog aan sy rykdom, maak The Times of hulle wonder? Asseblief! Spaar ons die hoogheiligheid. Die liberale pers in Suid-Afrika weet bitter, bitter goed waar Malema se befondsing vandaan kom.

Die antwoord op beide raaisels is natuurlik nie heeltemal so moeilik om te bedink nie. Maak soos Thabo Mbeki se broer, Moeletsi, in sy boek Architects of Poverty oor hierdie onderwerp, volg bloot die geld, en vra die voor-die-hand-liggende vraag: Wie befonds die ANC? Wie slaat die kitaar wat diegene wat saakmaak in die ANC maak dans?

Wenk: die rampokker, Brett Kebble, het miljoene aan Malema se ANCYL geskenk. Nog ‘n wenk: iemand is steeds besig om aan Malema geld te verskaf. Malema se uitlatings is bloot daar om die onnosel massas te paai. Die ANC sal hom nie stilmaak nie, want dit pas hulle dat hy sy populistiese retoriek spu, terwyl sy lewensstyl ten hemele skrei dat Malema nie ‘n woord van sy eie retoriek glo nie. Iemand het vir Zuma ook bygekom (byna nes Zuma bykans alle swart vrouens in die land tussen 18 en 80 al bygekom het), en in sy oor gefluister dat ‘n swaai na links in terme van ekonomiese beleid nie die aangewese ding sou wees nie. In wie se belang sou dit wees vir Zuma om sy linkse bondgenote van 2007 uit te verkoop?

Dis weer eens nie te moeilik om dit te bedink nie. Die marionetmeesters in beheer van die ANC is uiteraard die groot sakebelange in Suid-Afrika, veral daardie ondernemings wat, durf ek dit skryf, deur Joodse en Engelse sakemanne besit word. Dis egter nie slegs die Jode en Engelse nie. Gisteraand is die nuwe kanselier van die Universiteit van Stalinbos, Johann Rupert, hand om die blaas met kameraad Blade Nzimande.

Dit is selfs nie vergesog om te sê dat Kodesa ‘n weerligafleier was nie. Die onderhandelinge wat werklik saak gemaak het, het waarskynlik oor ‘n glas whisky of ses (Blue Label, natuurlik) in een of ander Sandtonse klub or restourant plaasgevind, met die ANC aan die een kant, en die Oppenheimers en Ruperts aan die ander. Tydens daardie onderhandelinge is daar ooreengekom dat kaders met die regte verbintenisse bemagtig sou word, sodat Tokyo Sexwale en kie goue trone in hul badkamers kon installeer. In ruil hiervoor sou die groot sakemanne se bates nie gestroop of genasionaliseer word nie. In hierdie opsig is Malema se warm lug oor die nasionalisering van die myne gevul met skreeusnaakse ironie. Die rampokker wat hom en sy maatjies befonds het, was die deeltydse mynmagnaat, Brett Kebble.

Soos ek hierbo geskryf het, is hierdie nie juis ‘n aardskuddende onthulling nie, en het Moeletsi Mbeki die geheul tussen die Oppenheimers en die ANC lankal reeds gestriem in sy boek. Wat ek wel meen is dat ons wat aan die ontvangkant van regstellende aksie en SEB is, bietjie buite die kassie moet dink. Want sien, buiten vir die staatsdiens, is dit mense wat net so wit soos ek en jy is, wat teen ons diskrimineer. Dis nie gesiglose Jimmy Manyi’s nie. Dis daai direkteure in die hoekkantore in jóú werkgewer se gebou wat die agente is van die ANC. Dis húlle wat regstellende aksie deel van jou maatskappy se beleid gemaak het.

Hulle sal hulself uiteraard verontskuldig en agter die ANC se rassistiese wetgewing skuil, maar dié verskoning gaan nie op nie. Verskeie maatskappye het onttrek uit die vorige Suid-Afrika op grond van besware teen die destyds rassewette. Waarom is die ANC se rassistiese wette nou skielik aanvaarbaar vir hierdie maatskappye? Dit spreek van dubbele standaarde vir General Motors om Suid-Afrika in die ou dae te boikot, maar vandag wanneer ‘n swart regime rassisties teenoor wittes optree, niks daarmee verkeerd te sien nie. ‘n Rassistiese wet bly ‘n rassistiese wet, al het hy ‘n pragtige, positiewe naam soos reg-stelende aksie. Weer eens: blanke vetkat-sakemanne het met die ANC geheul om jou en my kinders bloot te stel aan regstellende aksie. Blanke sake-eienaars se geheime ooreenkomste het gesorg dat jou blanke onderneming nie kan meeding sonder swart passasiers aan boord nie. Nicky Oppenheimer en Johann Rupert se kinders kan oorsee gaan studeer as hulle nie plek kry by die mediese fakulteit in SA nie, maar joune en myne nie.

Blankes het nie die getalle om die land onregeerbaar te maak soos wat die ANC se binnelandse vleuel, die UDF, in die jare tagtig gemaak het nie. Ons hoef egter nie so te maak nie. As ons werklik kwaad genoeg is oor regstellende aksie en SEB, en die politieke wil het, behoort ons myns insiens die marionetmeesters te teiken. Moet ons wat besware het teen die Nuwe Suid-Afrika nie daaraan begin dink om ‘n vakbond te stig nie? Ek besef Solidariteit is reeds daar, maar te oordeel aan hulle uitsprake, is hulle NSA-entoesiaste en twyfel ek of hulle radikaal genoeg sal optree.

Ek dink hier aan ‘n eie, regse, vakbond soos Pole se Solidariteit onder Lech Walesa, een met ‘n baie meer radikale politieke doelwit: om die ANC se bondgenote te teiken met duidelike politieke doelwitte in gedagte. Dis presies waarmee Cosatu die ANC tans dreig, terloops. Solidariteit het die Poolse Kommunistiese Party se lewe hel gemaak, en regstreeks bygedra tot die val van die kommunisme in 1989. Wat is die ANC nou in vergelyking met die magtige Sowjet-Unie van weleer? Die slag as al die blanke kundiges, rekenmeesters, tegnici en ingenieurs staak, knars Eksdom, Telkom, Anglogold, Impala Platinum en al wat ‘n groot onderneming is tot stilstand. Laasgenoemde is diegene wat die agente is van die ANC. Hulle pas regstellende aksie teen hul mede-blankes toe. Nie net tree hulle rassisties teenoor hulle mede-blankes op nie, maar befonds hulle ook die ANC.

Getalle maak nie saak as jy Eksdom tot stilstand wil dwing nie. Dit sal slegs ‘n honderd of wat blanke tegnici en ingenieurs kos wat staak, en die land is donker. Staak bloot lank genoeg, en welke mynbaas ook al tans vir Malema befonds, sal noodgedwonge moet ophou, want sy geld sal op wees. Sulke stakings moet myns insiens beplan word met spesifieke doelstellings in gedagte, byvoorbeeld die afskaffing van regstellende aksie en outonome selfregering vir Afrikaners.

Kortom: ek dink nie ons blankes is heeltemal so magteloos as wat ons dink nie. Mens kan weliswaar vra of daar tans genoeg politieke wil is om onsself effektief te organiseer, en of blankes bereid is om groot opofferings te maak, soos om sonder ‘n salaris te sit as ons staak. Ek moet bieg dat ek nie dink genoeg van ons is op die oomblik kwaad genoeg vir die ANC en hul sake-trawante nie.

Gee egter kans. Die slag as dinge regtig in ‘n Zimbabwiese rigting begin beweeg, en genoeg van ons begin besef dat ons sal moet plan sien, kan dinge vinnig verander. Wie weet – miskien sal die huidige Suid-Afrikaanse Solidariteit ook besef dat die spel verander het, dat voortgesette voorgeëry oor die reënboognasie geen verdere doel sal dien nie.

Lees ook Anton Barnard se woernaal, SAmizdat.

Skynheilige reaksie op staatsgreep in Niger

Is ‘n staatsgreep om demokrasie te herstel slegter as ‘n statutêre staatsgreep?

Pres. Jacob Zuma het die staatsgreep in Niger gekritiseer omdat die Afrika-Unie die “ongrondwetlike oordrag van mag” veroordeel.

Hiermee is op die oog af nie fout te vinde nie. Die probleem is egter dat die president wat nou uit die kussings gelig is, self sy twee termyne as president uitgedien het waarvoor die grondwet voorsiening maak, en daarna die grondwet en parlement opgeskort het om nog langer aan bewind te bly. Toe die land se grondwethof sy optrede as ongrondwetlik afmaak, het hy sommer die grondwethof ook ontbind.

In enige taal het die president dus ‘n statutêre staatsgreep uitgevoer om aan bewind te bly. Daar is selfs sanksies teen sy land ingestel.

Hierteenoor maak die mense aan die spits van die jongste staatsgreep daarop aanspraak dat hulle so gou as wat moontlik is, die land se demokrasie wil herstel.

Hoekom is die jongste staatsgreep verkeerd, maar nie die vorige wat die president self uitgevoer het nie? Omdat, soos Zuma dit stel, dit in die tweede geval met die verwisseling van mag gepaard gegaan het?

Dié vraag is veral relevant nadat pres. Jacob Zuma self die afgelope week in die pers en elders daarvan beskuldig is dat hy sy middelvinger vir die grondwet wys.

Om die grondwet nie te eerbiedig nie, is ‘n vorm van ‘n statutêre staatsgreep, en die opskorting van die grondwet is die volledige voltrekking daarvan.

Dit is verstaanbaar dat Afrikalande baie senuagtig oor staatsgrepe is. Ook omdat Westerse lande nou hul hulppakette koppel aan die mate van demokrasie wat in ‘n land geld.

As Afrika egter regtig ‘n demokratiese kultuur wil vestig, moet dit net so heftig optree wanneer lande se regeerders hul grondwette skend of opskort.

Wat dit betref, is dit nodig dat die kiesers fyn oplet dat die grondwet hier te lande nie deur die regering ondermyn word nie. Op ‘n dag kan dit blyk dat Suid-Afrika sy grondwet in effek kwyt is deur wat in Engels ‘n “coup by stealth” genoem word. Selektiewe aanstellings op die regbank en die erodering van gemeenskapsregte ter wille van die tirannie van die meerderheid is vroeë waarskuwingstekens.

Om demokrasie in Niger te herstel is nie so maklik nie. Die Toearegs, waarskynlik die sterkste oorblywende Berbervolk, is al verskeie jare in verskeie Afrikalande soos Niger en Mali in wisselende vlakke van opstand. Hoe meer minerale rykdomme onder die woestyn ontdek word, hoe opstandiger word die Toearegs wat dikwels hiervan uitgesluit word.

Terwyl die staatsgreepvoerders ‘n herstel na demokrasie in die vooruitsig stel, kan hulle dit net sowel op ‘n wyse doen wat die heterogeniteit van die land behoorlik en regverdig ondervang.

детские палатки Фільчаков прокурор

Malema kan geskiedenis meer as Mandela verander

Miskien moet ‘n mens effe terugstaan en na die groter prentjie kyk, sover dit die huidige histerie rondom Julius Malema betref. Indien Malema regtig die myne wil nasionaliseer, behoort ons hom daarin te ondersteun.

Dis waarskynlik ‘n gemeenplaas om te sê dat die Suid-Afrikaanse geskiedenis oor die afgelope 200 jaar bestaan het uit ‘n nimmereindigende mededinging tussen die Afrikaners, swart stamme en dít wat ‘n mens losweg die “Uitlanderelement” kan noem.

Die koloniale mynhuise het tradisioneel die toppunt van Uitlander- en Britse mag in Suid-Afrika beliggaam. Sedert die Jameson-strooptog aan die einde van 1895, het die Uitlanders ‘n aktiewe rol in die politiek gespeel. Iewers in die laat sewentigerjare het hulle besluit dat die Nasionale Party ontsetel behoort te word en deur ‘n “progressiewe” swart-oorheersde regering vervang behoort te word. Vandaar hul ononderbroke steun vir die ANC en die idee van ‘n gesentraliseerde, “wenner-vat-als”-tipe stelsel wat ons in 1994 ontvang het.

Sonder twyfel is daar baie fassinerende redes waarom die myne ten dele die opkoms van neo-Marxistiese denke aan die Engelse universiteite in ons land gefinansier het en oor die algemeen die ANC se gryp na totale mag in Suid-Afrika geondersteun het. Onder andere is ons mense, asook die blanke middelklas, gekant teen mynbesoedeling en moraliseer hulle oor die waarskynlik korrupte verhoudings tussen die myne en ANC-politici.

Interne stryd, verraad en die blote onnoselheid van hul leiers het die doodsklok vir Afrikanerdeelname aan die Suid-Afrikaanse politiek gelui en die enigste oorblyfsel van hul vorige rol is die Vryheidsfront Plus wat maar 140 000 stemme by die stembus trek.

In die onlangse verlede was Suid-Afrika waarskynlik die enigste land waar groot maatskappye geld aan ‘n Kommunistiese Party geskenk het. Indien ons vir Jeremy Cronin kan glo, ondersteun die Kommunisteparty nie nasionalisering nie. Verduidelik dít aan Marx en Lenin.

Toe verskyn Julius Malema, die swart massa se kampioen, op die toneel, gereed om die ANC se voormalige bondgenoot teen die Afrikanerdom, die koloniale mynmaatskappye, teen te gaan!

Moontlik is Malema se oë groter as sy maag aangesien sy nasionaliseringsplan ‘n grootskaalse reaksie van die magtige Uitlanders mag ontlok, asook die gewone vertoë aan Brittanje en Amerika om dit te keer. Of miskien gaan die myne eenvoudig vir Malema afkoop deur aan hom ‘n voordelige SEB-transaksie aan te bied terwyl hulle Rhodes se slagspreuk mompel: “Elke man het sy prys.”

Alreeds aanskou ons ‘n intense mediaveldtog wat teen Malema gevoer word, met toespelings op sy onverklaarbare rykdom, moontlike belastingontduiking en dergelike. Helaas, revolusionêre floreer gewoonlik op negatiewe publisiteit en dit sal ook die geval vir Malema wees.

Malema, meer as Mandela, kan dalk ons geskiedenis vir altyd verander. Met niks meer om te verloor nie, gaan vele Afrikaners in die armblanke plakkerskampe of laag besoldigde poste waarskynlik ook vir Malema toejuig.

Indien die mynhuise as ‘n politieke faktor in ons geskiedenis verdwyn, kan die moontlikheid om ‘n Afrikanervolkstaat teenoor die Malema-faksie te beding, net verhoog aangesien Brittanje se invloed op ons daarmee grotendeels geneutraliseer sal wees.

брекеты детские