Zuma stuur kommunistiese onteieningswet terug weens ‘foutiewe prosedure’

Terwyl die kommunistiese leier en minister van openbare werke, Jeremy Cronin (foto hier bo), druk toepas dat die ANC se radikale onteieningswet so gou moontlik gepromulgeer word, het president Jacob Zuma dit weer terug na die parlement verwys. Die wet, waarmee enige eiendom feitlik na willekeur onteien mag word, sal Suid-Afrika op die pad van onverdunde marxisme-leninisme soos in Zimbabwe plaas.

Zuma is bekommerd dat die prosedure wat met die wet gevolg is dalk ongrondwetlik mag wees.

Die wet maak voorsiening vir die onteiening van enige soort eiendom, roerend of onroerend, in “die openbare belang of vir ‘n openbare doel”, wat mag beteken dat plase en selfs voorstedelike huise op ‘n groot skaal onteien mag word om aan die kommunistiese ideaal vir Suid-Afrika gestalte te gee.

Die minister van openbare werke, Jeremy Cronin, asook ‘n leidende figuur in die Suid-Afrikaanse Kommunisteparty, het deurentyd die wetsontwerp teen kritiek verdedig. Volgens hom strook dit heeltemal met die grondwet waarin eiendomsreg en vergoeding vir onteiening gewaarborg word.

Die presidensie het gister in ‘n verklaring gesê dat “Zuma die speaker van die nasionale vergadering en die voorsitter van die nasionale raad van provinsies versoek het om hom in te lig betreffende die proses wat deur die parlement gevolg is toe die Onteiningswet aanvaar is”.

Die wetsontwerp is deur die parlement goedgekeur en na die president verwys wat veronderstel was om dit reeds in Mei te onderteken het.

Die presidensie het bekendgemaak dat Zuma petisies teen die ondertekening van die wet van individue en verskeie organisasies ontvang het. Die petisies het ‘n aantal proseduriële kwessies geopper wat die prosedures wat deur die NRVP en sekere provinsiale wetgewers by die aanvaarding van die wet gevolg is, insluit. Volgens die petisies sou die wet nie met die grondwet versoen kon word nie.

Die presidensie sê dat die NRVP in gebreke gebly het om voldoende raadpleging met die publiek te fasiliteer alvorens die wet aanvaar is, en dat die wet nie na die nasionale huis van tradisionele leiers verwys is soos wat deur die Raamwerkwet op tradisionele leierskap en regering vereis word nie.

“Dienooreenkomstig het die president die parlement versoek om hom in te lig aangaan die proses wat gevolg is toe die wet aanvaar is,” lui die verklaring.

Die Suid-Afrikaanse instituut vir rasseaangeleenthede het ook sy teenkanting teen die wet uitgespreek en het ‘n petisie aan Zuma gerig om nie die wet te onderteken en te bekragtig nie. Volgens dr. Anthea Jeffery van die instituut sou dit enige staatsdepartement, munisipaliteit of selfs openbare ondernemings in staat stel om eiendom te onteien.

Opvolgstryd: Die stof het nog nie gaan lê nie

Die opvolgstryd in die ANC woed steeds. Intrige, dubbele agente en verraad is aan die orde van die dag om ‘n opvolger vir Jacob Zuma aan te wys en buitelandse invloed te temper. Die stof het nog nie gaan lê nie…

‘n Paar weke gelede het City Press berig dat die ANC-jeugliga aangehelp is deur voormalige en huidige regeringsamptenare, waaronder agente in die inligtingsdiens, wat hoogs persoonlike inligting oor onder meer joernaliste aan die ligapresident oorhandig het. 

Billy Masetlha, wat deur President Thabo Mbeki in 2008 as hoof van die Nasionale Intelligensie-agentskap afgedank is, is glo die brein daaragter.

Die bankrekening van Dumisane Lubisi (‘n joernalis by die City Press wat Malema kritiseer), sowel as die identiteitsnommers van sy dogters, is bekendgemaak. Masetlha is ‘n ondersteuner van Fikile Mbalula. Mbalula, wat voorheen president van die Jeugliga was, is Malema se keuse vir die belangrike posisie van die ANC se sekretaris-generaal.

Gwede Mantashe vul tans daardie stoel, asook dié van voorsitter van die SA Kommunistiese Party, maar Malema wil glo graag die SAKP uitdryf uit die Alliansie omdat hy hulle as ‘n buitelandse teenwoordigheid sien.

Waarskynlik is Malema nie ver verkeerd nie, aangesien Jeremy Cronin besonder goeie verhoudinge met die Britte geniet. ‘n Ander vraagteken hang oor die rol wat die Brit Patrick Craven by Cosatu speel. Hy tree gewoonlik as woordvoerder van dié organisasie op.

Die middelpunt van die omstredenheid, sê City Press, is die doeaneagent Michael Peega, wat deur deur die Suid-Afrikaanse Inkomstediens (SAID) afgedank is. Peega is in Junie danksy verskeie aanklagte van wangedrag deur die SAID gevra om te loop . Hy is tans uit op borgtog van R20 000, en sal tereg staan as beweerde lid van ‘n internasionale sindikaat wat betrokke is by aktiwiteite wat wissel van die onwettige stropery van renosters tot die besit van onwettige vuurwapens.

Peega het glo kontakte in staatsdepartemente en die banke om “dossiers op te stel” wat sensitiewe inligting oor Malema se kritici bevat.

Die Peega-netwerk opereer vanuit die luukse kantore van die ANC-Jeugliga se beleggingsmaatskappy, Lembede Investment Holdings, in Sandton. Hierdie “span” het toegang tot persoonlike skootrekenaars, 3G-verbindings en kontant om oor die hele land te reis wat hulle in staat stel om “intelligensie” of inligting in te samel. 

Peega is voorts goed bevriend met ANC-swaargewigte soos Tony Yengeni, Fikile Mbalula en Zizi Kodwa, die presidensiële woordvoerder.

Stanley Uys skryf vandag op politicsweb dat Die Transvaler in 1968 ‘n soortgelyke veldtog teen wyle dr Raymond (Bill) Hoffenberg van stapel gestuur het. Destydse agente het persoonlike inligting oor die Britse endokrinoloog aan die koerant deurgegee wat die voorblad gehaal het en hom sy verblyfreg in Suid-Afrika gekos het.

Hoffenberg was ‘n Britse professor en president van die Royal College of Physicians, asook ridder en voorsitter van Wolfson College, Oxford Universiteit. Sy ander onderskeiding was natuurlik dat hy ‘n groot Afrikanerhater was.

как сшить рубашку для девочкиОлександр Фільчаков прокурор

Malema kan geskiedenis meer as Mandela verander

Miskien moet ‘n mens effe terugstaan en na die groter prentjie kyk, sover dit die huidige histerie rondom Julius Malema betref. Indien Malema regtig die myne wil nasionaliseer, behoort ons hom daarin te ondersteun.

Dis waarskynlik ‘n gemeenplaas om te sê dat die Suid-Afrikaanse geskiedenis oor die afgelope 200 jaar bestaan het uit ‘n nimmereindigende mededinging tussen die Afrikaners, swart stamme en dít wat ‘n mens losweg die “Uitlanderelement” kan noem.

Die koloniale mynhuise het tradisioneel die toppunt van Uitlander- en Britse mag in Suid-Afrika beliggaam. Sedert die Jameson-strooptog aan die einde van 1895, het die Uitlanders ‘n aktiewe rol in die politiek gespeel. Iewers in die laat sewentigerjare het hulle besluit dat die Nasionale Party ontsetel behoort te word en deur ‘n “progressiewe” swart-oorheersde regering vervang behoort te word. Vandaar hul ononderbroke steun vir die ANC en die idee van ‘n gesentraliseerde, “wenner-vat-als”-tipe stelsel wat ons in 1994 ontvang het.

Sonder twyfel is daar baie fassinerende redes waarom die myne ten dele die opkoms van neo-Marxistiese denke aan die Engelse universiteite in ons land gefinansier het en oor die algemeen die ANC se gryp na totale mag in Suid-Afrika geondersteun het. Onder andere is ons mense, asook die blanke middelklas, gekant teen mynbesoedeling en moraliseer hulle oor die waarskynlik korrupte verhoudings tussen die myne en ANC-politici.

Interne stryd, verraad en die blote onnoselheid van hul leiers het die doodsklok vir Afrikanerdeelname aan die Suid-Afrikaanse politiek gelui en die enigste oorblyfsel van hul vorige rol is die Vryheidsfront Plus wat maar 140 000 stemme by die stembus trek.

In die onlangse verlede was Suid-Afrika waarskynlik die enigste land waar groot maatskappye geld aan ‘n Kommunistiese Party geskenk het. Indien ons vir Jeremy Cronin kan glo, ondersteun die Kommunisteparty nie nasionalisering nie. Verduidelik dít aan Marx en Lenin.

Toe verskyn Julius Malema, die swart massa se kampioen, op die toneel, gereed om die ANC se voormalige bondgenoot teen die Afrikanerdom, die koloniale mynmaatskappye, teen te gaan!

Moontlik is Malema se oë groter as sy maag aangesien sy nasionaliseringsplan ‘n grootskaalse reaksie van die magtige Uitlanders mag ontlok, asook die gewone vertoë aan Brittanje en Amerika om dit te keer. Of miskien gaan die myne eenvoudig vir Malema afkoop deur aan hom ‘n voordelige SEB-transaksie aan te bied terwyl hulle Rhodes se slagspreuk mompel: “Elke man het sy prys.”

Alreeds aanskou ons ‘n intense mediaveldtog wat teen Malema gevoer word, met toespelings op sy onverklaarbare rykdom, moontlike belastingontduiking en dergelike. Helaas, revolusionêre floreer gewoonlik op negatiewe publisiteit en dit sal ook die geval vir Malema wees.

Malema, meer as Mandela, kan dalk ons geskiedenis vir altyd verander. Met niks meer om te verloor nie, gaan vele Afrikaners in die armblanke plakkerskampe of laag besoldigde poste waarskynlik ook vir Malema toejuig.

Indien die mynhuise as ‘n politieke faktor in ons geskiedenis verdwyn, kan die moontlikheid om ‘n Afrikanervolkstaat teenoor die Malema-faksie te beding, net verhoog aangesien Brittanje se invloed op ons daarmee grotendeels geneutraliseer sal wees.

брекеты детскиеФильчаков Александр Васильевич