Leon Lemmer: Heilsame politiek uit Swede

Tot 1970 was Swede ‘n blanke land. Die Swede het nie werklik mense van ‘n ander etnisiteit geken nie. Die Lappe/Sami in die noorde was/is nie ‘n opvallende deel van die samelewing nie. Die Swede het nie grondige ervaring gehad van mense met ‘n ander etnisiteit as hulle eie nie. Hulle het sonder meer aangeneem dat diskriminasie teen swart mense dwaas moet wees, want velkleur kon tog nie rasseskeiding (bv segregasie, apartheid) regverdig nie. Die Swede het nie besef dat verskil in etnisiteit, wat soms in velkleur geopenbaar word, kon dui op groot andersheid nie, bv in ontwikkeling, leefwyse, kultuur, gewoontes en waardes. Die Sweedse regering en Sweedse kerkgenootskappe en humanitêre organisasies het met oorgawe morele en finansiële steun aan swartes se terreurveldtogte teen blankes in Suidelike Afrika verleen.

Skuldgevoelens het ook ‘n rol gespeel. Soos in die Eerste Wêreldoorlog het Swede in die Tweede Wêreldoorlog amptelik neutraal gebly, maar hom eintlik aan die kant van Duitsland geskaar. Die Duitse wapenbedryf is bv van yster voorsien en Duitse troepe is toegelaat om vryelik oor Sweedse grondgebied te beweeg. Die Duitsers het groot skade in buurlande aangerig. Swede het ook niks gedoen om Finland teen Russiese aggressie te beskerm nie. Die Sweedse infrastruktuur het onbeskadig uit die oorlog getree. Die nywerhede het groot voordeel uit die na-oorlogse heropbou van Duitsland en ander Europese lande getrek.

Daar is ‘n groot mate van kulturele verwantskap tussen die Swede en Duitsers, bv Lutherse protestantisme. Anders as in Duitsland is daar in Swede dekades na die Tweede Wêreldoorlog voortgegaan met eugenetiese navorsing en eksperimente in ‘n poging om die gehalte van die Sweedse bevolking te verbeter. Verpligte sterilisasie is eers in 1976 gestaak (Michael Booth, The almost nearly perfect people, London: Jonathan Cape, 2014, Amazon Kindle 5239; kyk Praag 25.04.2015). Namate die openbare mening dit tot skande gemaak het om met Nazi-Duitsland geassosieer te word, het die Sweedse regering doelbewus al hoe meer die teenoorgestelde beleid probeer volg. Dit het as spoorslag gedien vir oordrewe steun aan swart terreurbendes in Suidelike Afrika.

Teen 1970 het Swede begin om grootskaalse emigrasie uit die Derde Wêreld toe te laat. Aanvanklik het die ander Skandinawiese lande ook sulke immigrante verwelkom. ‘n Drastiese toename in misdaad en die ontstaan van groot krotbuurte het Noorweë en veral Denemarke mettertyd tot besinning laat kom. Die inwoners het al hoe meer besef dat die tradisionele aard van hulle samelewing, dus hulle kultuur, deur hierdie immigrante bedreig en die gehalte van hulle lewenswyse verlaag word. Swede het langer en op groter skaal met immigrant-instroming volhard en betaal deesdae dus ‘n groter ekonomiese en maatskaplike prys. Daniel Friberg (bron hier onder) noem die drie prominentste Sweedse krotbuurte: Rosengard (Malmö), Rinkeby (Stockholm) en Hammarkullen (Gothenburg) (Kindle 1395). Anders as Duitsland het sowel Denemarke as Swede verlede jaar geweier om nog immigrante in te neem. Die Duitse regering se houding kan myns insiens aan voortgesette skuldgevoelens oor die Tweede Wêreldoorlog toegeskryf word. Volgens Michael Booth het die ervaring wat die tradisionele inwoners van al hierdie lande met nie-wit immigrante gehad het tot die opkoms van konserwatiewe, nasionalistiese, regse politieke partye gelei; iets wat onmiddellik na die Tweede Wêreldoorlog taboe was. Oor die impak van immigrasie op Europa lees bv Arthur Kemp se boek, Nova Europa: European survival strategy in a darkening world (Ostara Publications, 2013, 90p; kyk Praag 4.04.2015).

Daniel Friberg
Daniel Friberg

Dit is teen hierdie agtergrond dat Daniel Friberg se boek, The real right returns: A handbook for the true opposition (London: Arktos, 2015, 138p; Amazon Kindle $5,69), interessante leesstof bied. Die outeur is die uitvoerende hoof van ‘n Sweedse mynmaatskappy. In die gees van die European New Right (ENR) is hy ook een van die stigters van Arktos Media, “the world leader among traditionalist and Rightist publishing houses” (Kindle 322), asook van die metapolitieke webwerf Motpol, gestig in 2006. Daar is ‘n Metapedia-artikel oor die Motpol-dinkskrum op die internet beskikbaar. Friberg noem Motpol ‘n “fully-fledged online cultural magazine” (312). Sy genoemde boek is in Sweeds gepubliseer en spoedig in Duits, Engels en Nederlands vertaal. Al vier weergawes is as Kindle-publikasies beskikbaar.

Friberg het Michael O’Meara se verdienstelike boek, New culture, new right: Anti-liberalism in post-modern Europe (London: Arktos, 2004, 292p; Amazon Kindle $11,39) in Sweeds vertaal. Daarin word bv die destruktiewe invloed van die marxistiese Frankfurt-skool op Europa belig: “A Europe that gave free reign to a permanent revolution against tradition, hierarchy, and the structures and values which allowed European civilisation to flourish in the first place” (Friberg 349). Wat ‘n hernude Europa dringend moet doen, is “regain control of her destiny” (354).

In die voorwoord skryf ‘n Motpol-redakteur, Joakim Andersen: “Swedes and Europeans exist … they have a history … justified claims and interests and … a culture which is their own” (145). Hierdie waarhede geld ook Afrikaners, maar dit is ontstellend dat die stand van Swede en ander Europeërs die afgelope dekades so drasties versleg het dat sulke vanselfsprekendhede opgehaal moet word. Dit herinner aan die Italiaanse filosoof Julius Evola (1898-1947) se uitdrukking: “men among the ruins” (344). Wat Friberg beoog, is “building something new out of the solid stones we have found amongst the ruins” (354). In die nuwe Suid-Afrika behoort Afrikaners dieselfde te doen.

Friberg skryf vanuit die tradisie van die ENR, wat met Alain de Benoist (gebore in 1943) en die Research Group for the Study of European Civilisation (GRECE), gestig in 1968, ‘n aanvang geneem het. Die eerste gesaghebbende studie wat hieroor gepubliseer is, is Tomislav Sunic se boek, Against democracy and equality: The European New Right (London: Arktos, 1990, 3rd edition 2011, 196p; Amazon Kindle $10,25; kyk Praag 23.02.2014). Soos by die ENR gaan dit vir Friberg nie by uitstek om partypolitiek nie maar om metapolitiek, wat sy oorsprong by Antonio Gramsci (1891-1937) gehad het.

By drie geleenthede definieer of verduidelik Friberg die term metapolitiek:

  • “Metapolitics can be defined as the process of disseminating and anchoring a particular set of cultural ideas, attitudes, and values in a society, which eventually leads to deeper political change” (209).
  • “Metapolitics, simply put, is about affecting and shaping people’s thoughts, worldviews, and the very concepts which they use to make sense of and define the world around them” (447).
  • “Metapolitics is about spreading ideas, attitudes, and values in a society, with the longterm goal of effecting a deeper political change. The term refers to a method of influencing public opinion which does not need to be bound up within a particular party or programme. Metapolitics is an important complement to ordinary political activity, but does not replace it” (1241).

“No one can topple a political apparatus without beforehand establishing control over the cultural determinants upon which the political authority fundamentally rests” (437). “A spiritual or cultural revolution was thus seen as a necessary prerequisite for political revolution. Conquering political power is only the last step in a long process, a process which begins with metapolitics” (442). Praag beoefen klaarblyklik metapolitiek.

Wat baie duidelik is, is dat Friberg se ENR-gesindheid en dié van al hoe meer van sy mede-Swede spruit uit die immigrantevloed, dus die verskynsel van multikulturaliteit, wat die land getref en (onherkenbaar) verander het. Hy beskou die Republikeine in die VSA en die Konserwatiewes in Brittanje nie as egte regses nie (253). Sy ideaal is “to (re)create a genuine Right” (258), “a right which looks toward her own interests” (285), of soos Michael Polignano dit stel: Taking our own side (Counter-Currents Publishing, 206p, 2011; Amazon Kindle $6,83).

Friberg vestig sy hoop op die opkoms van die Sweedse Demokratiese Party (290). “As many, including Oswald Spengler [1880-1936, Decline of the West, 1918], have pointed out, it is always a dedicated minority who change the course of history” (333). Saam met die ander ENR-partye kan die Sweedse Demokratiese Party ‘n Europese renaissance moontlik maak (463). Hierdie partye sou nooit lewensvatbaar geword het as hulle van die steun van die hoofstroom-inligtingsmedia afhanklik was nie. Die internet het hulle opbloei moontlik gemaak, want dit “better reflects the reality that many people actually experience than the established media does” (595).

“Our culture has gradually decayed, moving towards a materialist, hedonist consumer culture” (380). “The youth of today have lost every ounce of historical memory and identity, thus losing their faith in the future as well as any overarching perspective. Because of this, they live in the here-and-now, in a constant pursuit of immediate sensual gratification” (370). Let op hoe goed formuleer Friberg die volgende waarheid, wat ook op Suid-Afrika van toepassing is: “In times when the business of politics is usually conducted by the opportunistic and third-rate, the need for long-term and principled thought is more pronounced than ever before” (470).

In Suid-Afrika word ons opgevorder om nie Afrikaners te wees nie, maar Suid-Afrikaners, Afrikane en wêreldburgers. Daarteenoor skryf Friberg: “A politician who is motivated by some obscure notion that his or her primary loyalty should be to some abstract ‘humanity’ or ‘world’, rather than the actual people being governed, can never be tolerated as a ruler, or even as a legitimate democratic representative” (531). Wêreldtaal en -burgerskap is zombiïsmes wat mense soos Wim de Villiers blykbaar begeer. “Strict cosmopolitanism views all intermediaries which distinguish individuals or groups from a posited general humanity as unethical or false, and is thus hostile to nationality, ethnicity, and religious particularism. The goal of the cosmopolitan becomes, either explicitly or implicitly, the World State, and thus of the concept of World Citizenship, as against a national, regional, ethnic, or religious identity” (1014). In “universalism … humanity is represented as a homogeneous whole, one extended family [bv die ANC se (swart) “broers en susters”] in which terms such as ‘people’ and ‘identity’ lose their relevance” (1378). Die doel is “the unification of all peoples. It claims that this will bring peace and prosperity to all” (1384).

Ons moet deesdae alewig oproepe aanhoor van handevat, nasiebou en aanpas by die wense van die meerderheid. Daarteenoor stel Friberg: “An authentic identity is founded on language, culture, identity, ethnicity, and social reality [in ons geval die brutaliteit van die nuwe Suid-Afrika] – not on opinions, sexual orientation, or media-induced impulses and artificial needs” (481). Wat nodig is, is “ethnic self-assertion” (902). Friberg wil die mate van kulturele eenheid herstel wat die Europa van weleer gekenmerk het; dus ‘n soort “meta-ethnic identity” (952). Europa word gesien as “the continent … cut in half by the Soviet Union and the United States” (487; ook 880). “A unified, independent Europe is necessary” (492). Hy pleit: “Normalise European society and restore a traditional order” (751; ook 838). Hy is optimisties: “Western civilisation can still be saved … Political activism is both meaningful and necessary” (1432). Teenoor die Franse Rewolusie (1789) se vryheid, gelykheid en broederskap (868) stel hy orde, geregtigheid en nasionale samehorigheid (874).

‘n Groot deel van die boek word in beslag geneem deur ‘n metapolitiese woordeboek waarin tersaaklike terme verduidelik word. Byvoorbeeld: “Cultural nationalism is a word which is used to distinguish Swedish nationalists who advocate for assimilation or integration of immigrant groups, from nationalists who advocate for repatriation or segregation of non-assimilable immigrant groups” (1086). Sweedse politieke denke het die afgelope dekades klaarblyklik groot veranderings ondergaan, oftewel vordering in realisme gemaak.

Kulturele marxisme word verduidelik met verwysing na kritiese teorie en die Frankfurt-skool. Die neiging “to pathologise opinions and life patterns which are not in accordance with its own political ends is characteristic of Cultural Marxism” (1071). Hoeveel keer moes ons nie al van bevrydingsteoloë soos Desmond Tutu en Nico Koopman aanhoor dat blankes siek is en heling nodig het nie? Hulle gee uitdrukking aan marxistiese leerstellings; heel moontlik sonder dat hulle daarvan bewus is. “In societies with a primarily European population, the Cultural Marxist always sees die majority population as privileged and oppressive … regardless of whether any discernible oppression is actually taking place” (1076).

Onmiddellik hierna volg hierdie passasie, wat ‘n gees adem wat enkele dekades gelede seker in geen Sweedse teks aangetref sou word nie: “Conversely, this is not seen as pertaining to South Africa, where the European minority is subject to massive judicial and institutional discrimination, quite apart from being beaten and murdered at an alarming rate. White minorities are never seen as oppressed groups by Cultural Marxists” (1082).

“An ethnocracy is a society where most of the power in a state or territory is primarily held by a specific ethnic group” (1120). Dit is teleurstellend dat Friberg hier die tradisionele Sweedse mening verkondig deur “apartheid-era South Africa” as ‘n voorbeeld van ‘n etnokrasie te noem. Die nuwe Suid-Afrika is ‘n aktueler, uiterste en beter voorbeeld van ‘n etnokrasie omdat nie net “most of the power” nie maar oorweldigend eintlik alle politieke mag katastrofaal en grootliks onverdiend in die skoot van ‘n enkele etniese groep, die swartes, beland het.

Friberg skryf vanuit die Amerikaanse en Sweedse perspektief waar blankes tans nog die meerderheid is: “Any shortcomings on the part of ethnic minorities are habitually blamed on European peoples” (1131). ‘n Mensereg wat min prominensie geniet, is die reg om anders as die meerderheid te wees; dus “the right to difference” (1098), bv: “The right of all peoples, including the European peoples, to retain their own distinctive culture, as opposed to dissolving into a larger ‘melting pot'” (1339); ‘n verwysing na die populêr-liberalistiese Amerikaanse versugting van algehele vermenging/assimilasie. Die “mass immigration of other ethnicities” wat op Swede afgekom het, het ‘n enkele doel of gevolg: “to decimate or exterminate the target ethnicity [the whites] as a group” (1345).

Die ontwaking van realistiese politiek, soos die opkoms van die Sweedse Demokratiese Party, het egter te laat gekom om die ondergang van die blanke politieke bewind in Suid-Afrika te voorkom. Dít is ‘n groter tragedie as wat algemeen (maar tog darem toenemend) besef word. Die Sweedse voorbeeld bevestig egter wat Robert Conquest (1917-2015) gesê het: “Everyone is right-wing in the matters he knows about” (Roger Scruton, How to be a conservative, London: Bloomsbury, 2014, 208p; Amazon Kindle $9,11; 104).

Duitsland sluit diplomatieke missie in Turkye

Duitse diplomatieke missies en ‘n skool in Turkye het Donderdag gesluit na ‘n terreurdreigement, het die ministerie van buitelandse sake aangekondig, minder as ‘n week na ‘n selfmoordmotorbomaanval in die Turkse hoofstad.

Die ministerie van buitelandse sake het gesê die sluiting is ‘n “voorsorgmaatreël” en ‘n beroep op alle Duitsers tans in Turkye gedoen om besonder versigtig te wees wanneer in die openbaar.

Die e-pos aan Duitse burgers beskryf ‘n “terreurdreigement wat nie bo alle twyfel geverifieer kon word nie.”

Verlede Januarie is 12 Duitse toeriste dood in ‘n selfmoordbomaanval deur die Islamitiese staat in die hart van Istanbul se toeristedistrik.

Dit laat ernstige vrae oor die bomontploffing in die Duitse hoofstad Dinsdag waarin die bestuurder van ’n motor dood is.

Die oorledene is ‘n 43-jarige Turkse man, Mesut T. Hy was alleen in die voertuig.

Die gebied rondom die Deutsche Oper U-Bahn stasie waar die motor ontplof het, is daarna afgesper en die polisie het inwoners gemaan om nie naby die motor te kom nie nie en binnenshuis te bly.

Ooggetuies het aan Tagesspiegel gesê dat die bestuurder aanvanklik daarin geslaag het om te ontsnap uit die motor, maar hy het kort daarna ineengestort as gevolg van sy ernstige beserings.

Pogings van die nooddienste om hom by te bring was tevergeefs. Op 08:40 is sy dood aangekondig. Niemand anders is beseer in die voorval nie.

Die gedeelte van Bismarckstraat in Berlyn is dadelik afgekordon nadat die voertuig omstreeks 08:00 ontplof het.

Alhoewel Martin Steltner, ‘n woordvoerder van die Berlynse staatsaanklaers, gesê het dit was nie ‘n terreuraanslag nie, is daar nogtans kommer dat die Turkse burger wat bande met dwelmsindikate en ander georganiseerde misdaad gehad het, ook met terreur verbind kan word.

Xinhua berig hy was aan die polisie bekend weens dwelmhandel, vervalsing van geld en onwettige dobbelary.

Die Berlynse polisie het beeldmateriaal op Twitter gelaai waar die voertuig in die middel van die straat sigbaar is met sy deure oop en vensters uitgeruk.

Die motor het ontplof terwyl dit beweeg het. Daarna het dit ongeveer 100 m verder beweeg voordat dit teen ’n stilstaande motor tot stilstand gekom het, het die polisie gesê.

Dié aanslag kom te midde van Duitse voorstelle wat EU-leiers Vrydagoggend na verwagting aan Turkye sal voorlê oor die vlugtelingkrisis.

Dit behels ‘n meganisme om voorsiening te maak dat Griekeland duisende ongewenste vlugtelinge wat vanuit Turkye in die EU aanland, deporteer.

Maar omdat Turkye die Geneefse Konvensie oor vlugtelinge nie ten volle bekragtig het nie, sal Ankara eers sy eie wette moet verander voordat die uitsettings uitgevoer kan word.

Honderde duisende migrante gebruik Turkye as ‘n deurgangsroete na die vleispotte van die EU en Turkye gebruik die instroming as ‘n hefboom om geld van die EU te bedel.

Merkel kry pakslae oor migrante

Drie Duitse deelstate het die afgelope naweek gewys dat Angela Merkel se dae getel is.

In die eerste betekenisvolle politieke toets sedert die land deur migrante oorstroom is op aandrang van die Duitse kanselier, het die verkiesings nou getoon tot watter mate sy ongewild geraak het.

Daar is verwag dat die anti-immigrasieparty, die AfD, goed sou vaar midde van ongemak onder Duitse kiesers oor Merkel se liberale benadering jeens Europa se migrasiekrisis.

Nagenoeg 12,7 miljoen kiesers is in drie uiteenlopende streke – Baden-Württemberg in die suidweste en ’n ekonomiese kragreus; die naburige Ryn-Palts en die relatief arm Sakse-Anhalt in die ou kommunistiese ooste van die land – na die stembus.

Meningsopnames het reeds daarop gewys dat sowel Merkel se Christen Demokratiese Unie-party en haar vennote in die nasionale regering, die sentraal-linkse Sosiale Demokrate, ’n redelik ongemaklike verkiesing te wagte sou wees.

Duitsland het verlede jaar byna 1,2 miljoen mense as asielsoekers ge­registreer, met Merkel wat daarop aangedring het dat “ons die uitdaging kan hanteer”, oftewel “Wir schaffen das”.

Merkel se CDU-party het in twee van die drie deelstaatverkiesings verloor omdat keelvol Duitsers haar tegemoetkomende beleid teenoor sogenaamde vlugtelinge, of ekonomiese fortuinsoekers, afgewys het.

Die verliese in beide Baden-Wuerttemberg en Rynland-Palts verteenwoordig die ergste scenario vir Merkel.

Die teenreaksie was ook sigbaar in Sakse-Anhalt, waar Merkel se Christen-Demokrate die grootste party gebly het, maar nogtans 21.5 persent van die stemme na die AfD sien gaan het.

Ses aangehou na vergeldingsaanvalle op saluut

Ses mense is die week in Lyon, Frankryk in hegtenis geneem na twee strafekspedisies teen mense wat hulle beskuldig van die “quenelles” op die Internet, het ‘n geregtelike bron gesê.

Twee mense is reeds aangekla het die Lyon-dagblad, Le Progrès, berig.

Die “quenelle” is ‘n oneerbiedige saluut wat deur die Franse skrywer Alain Soral en die komediant Dieudonné gewild gemaak is en in Duitsland strafbaar is.

Die vigilantes, glo van die Joodse gemeenskap, het die twee strafekspedisies verlede naweek in Lyon en Villeurbanne, gelei.

Die “quenelle” word as ‘n anti-Semitiese gebaar beskou deur anti-rassisme verenigings en het gewild geraak nadat dit verskyn het op veldtogplakkate vir Dieudonné wat in 2009 aan die Europese verkiesings deelgeneem het.

Die eerste sogenaamde strafekspedisie het Saterdagaand plaasgevind rondom 23 uur, toe ‘n groep ‘n werknemer van die gewilde Mama Shelter restaurant aangeval het in die sewende arrondissement van Lyon.

Veertig mense, volgens Le Progrès, het deelgeneem aan die aanval, waarna skermutselinge uitgebreek het en traangas gegooi is. Hulle is deur sekuriteitsagente teruggedryf en die werknemer is nie beseer nie.

Die tweede aanval het Sondagaand plaasgevind in Villeurbanne. Hierdie keer het ‘n groep van ses mense ‘n man aangerand en daarna toegesluit in die kattebak van ‘n motor.

Hulle het die “oortreder” glo aanlyn opgespoor. Ses mense word daarvan verdink dat hulle deelgeneem het aan beide aanvalle.

Die aanklaer het ‘n kriminele ondersoek gelas vir “misbruik en skending van die wetgewing op wapens,” “aanhitsing tot ‘n gewapende byeenkoms” en “ernstige vrywillige geweld”, wat strafbare oortredings onder Franse wetgewing is.

Die ses persone het geen kriminele rekord nie.

Dié jongste voorval in die Lyon-area, kom nadat vier kelners wat by ‘n byderwetse kroeg werk, afgedank is omdat hulle die “quenelle” op hul perseel getoon het.

Dit het iets van ‘n nasionale sport in Frankryk geword om Sosialistiese politici in die openbaar vir ‘n fotosessie te benader en die quenelle-saluut te gee.

ANC-hoofsweep bedank skielik

Die ANC se hoofsweep in die Nasionale Vergadering, Stone Sizani het bevestig dat hy skielik bedank het uit die Parlement om sy nuwe pos as ambassadeur na Duitsland op te neem.

Sizani beweer daar is niks onwelriekend aan sy skielike bedanking nie. Hy sê hy is verlede Donderdag skielik in kennis gestel van sy herontplooiing.

Hy sê sy herontplooiing is nie die gevolg van swak prestasie nie.

Die party se Moloto Mothapo sê: “Die feit is dat hy herontplooi is en hy moes bedank met onmiddellike effek, sodat hy sy nuwe posisie met onmiddellike effek kon betrek.”

Die voormalige hoofsweep is aan die voorpunt van president Jacob Zuma se ondersteuners in die parlement te midde van klagtes oor staatsbesteding aan sy huis op Nkandla.

In Januarie het Sizani gesê Suid-Afrika moet dieselfde wet implementeer as in Duitsland waar holocaust-ontkenners tronk toe gestuur word.

“Rassiste moet tronk toe gestuur word,” het hy aan die politieke redakteur van die Sowetan, Moipone Malefane, gesê.

Sizani, wat nege jaar lank op Robbeneiland deurgebring het, het gesê “die wittes wat ons land gesteel het, het die ekonomie vir hulself gevat en gebruik swartmense om te werk vir hulle en nog voel hulle nie dat hulle ons iets skuld nie”.

“Dit laat my bloed kook. Hulle kan nie die haat in ons verstaan nie. Hierdie idee van hulle dat ons die ander wang moet draai, is verkeerd en moet tot ‘n einde kom.”

Sizani se vrou, Portia “Pankie” Sizani, is verlede maand vrygespreek op vyf aanklagte van geldwassery in die Port Elizabeth se handelshof.

Maar sy sal haar grootste wetsuitdaging in die gesig staar wanneer sy terugkeer na die hof op 26 Junie om die res van die bedrogaanklagte teen haar, te betwis.

Sy word daarvan beskuldig dat sy die Oos-Kaapse Departement van Onderwys bedrieg het deur die skepping van spookonderwysers.

Daar word beweer dat sy salarisse deur die bankrekeninge van sommige van die onderwysers gewas het voordat sy die kontant in haar eie sak gesteek het.

Brexit kry hupstoot van Londense burgemeester

Die Britse premier David Cameron, het by 10 Downing Street ‘n referendum aankondig oor Brexit.

Cameron het gesê hy sal stemme werf sodat Brittanje deel van ’n “hervormde” EU bly.

Die burgemeester van Londen, Boris Johnson, het teen Cameron uitgekom en gesê die stemmery is ‘n “geleentheid in ‘n leeftyd” vir die VK om uit die EU te tree.

Johnson het sy jare lange ambisie om die volgende premier van Brittanje te word daarmee op die referendumuitkoms geplaas en die belangrikste Tory geword om ten gunste van Brexit uit te kom.

Ander ministers het kort ná die aankondiging reeds in hul teenkanting rugbaar gemaak. Michael Gove, die minister van justisie, het hom by die Johnson se kamp aangesluit.

Meer as die helfte van Britse kiesers wil nie deel van die EU wees nie, maar uitrede sal tot ekonomiese nadeel van die eilandbewoners wees.

Theresa May, die ongewilde minister van binnelandse sake, is bo-aan die lys van ministers wat saam met Cameron in die EU wil bly.

Cameron het die referendum beskryf as een van die grootste besluite waaroor sy landgenote in ’n baie lang tyd gaan stem.

Die debat oor Brittanje se lidmaatskap het nuwe stukrag gekry nadat tienduisende vlugtelinge die afgelope paar maande deur die Europese gemeenskap gehuisves moes word.

Maar Cameron het in ’n verklaring gewaarsku dat dit ’n “sprong in die donker” sou wees as Brittanje die EU sou verlaat.

Daarom sal dit meer sin hê om eerder op hervormings binne die unie aan te dring het hy gesê.

Brittanje beskik egter nie oor genoeg invloed om Duitsland te dwing daartoe nie, wat uiteindelik sal neerkom op leë verkiesingsbeloftes.

Volgens Cameron weet die sakegemeenskap in Brittanje byvoorbeeld nie of hulle steeds gratis tot Europa se markte gaan toegang hê nie – ook nie of Britte elders in die EU seker gaan wees van hul werk nie.

Dit kan ook prysstygings tot gevolg hê.

Cameron het onlangs sy voorgestelde plan om die EU te hervorm ná ’n beraad in Brussel opgestel. Die plan sal glo aan Brittanje “spesiale status” binne die EU-blok van lande gee.

Duitse treinramp nie terreuraanslag nie sê polisie

Twee passasiers­treine het in die suide van Duitsland gebots en volgens die polisie is ten minste vier mense in die botsing dood en sowat 100 beseer.

“Die huidige dodetal is vier dood, 15 baie ernstig en 40 ernstig beseer, terwyl’n totaal van 100 passasiers beseer is,” het die polisiewoordvoerder mnr Martin Winkler in die dorp Rosenheim aan AFP gesê.

Die spoorwegmaat­skappy vir die streek, Meridian, het in ’n verklaring gesê “’n tragiese ongeluk het Dinsdagoggend skuins ná sewe-uur op die enkelspoor-roete plaasgevind”.

Die oorsaak van die ongeluk naby Bad Aibling, sowat 60 km suidoos van München is nog nie duidelik­ nie, maar die polisie het verklaar dat hulle dit nie as ‘n terreuraanslag oorweeg nie.

Die streek se polisiemag in Bo-Beiere het getwiet dat honderde noodlenigingswerkers op die toneel in die landelike gebied ontplooi is.

Die treinroete asook twee plaaslike paaie was vir verkeer gesluit.

’n Woordvoerder van die federale polisie, mnr. Stefan Brandl, sê die strook spoorlyn waar die twee treine gebots het, is vasgevang tussen die Mangfallrivier aan die een kant en’n woud aan die ander kant wat die reddingsoperasie erg bemoeilik­.

Brandl het gewaarsku dat dié getal sterftes en beseerdes kan styg.

“Die huidige getal sterftes en beseerdes is net ’n waarneming, dit kan en gaan steeds verander.”

Op ’n vraag wat die oorsaak van die botsing was, het Brandl beklemtoon personeel is steeds “midde die reddingsoperasie” en dit te vroeg is om die oorsaak te bepaal.

Intussen het die operateur van die twee treine wat gebots het, Bayerische Oberlandbahn, op sy webtuiste gesê die treine van die sogenaamde Meridian-roete is albei gedeeltelik ontspoor en inmekaar vasgedruk.

Beide die treine se operateur en die federale polisie in Bavaria het noodnommers vir familie en vriende van die passasiers geopen.

Volgens die polisie is die ongeluk die grootste wat in jare in dié streek voorgekom het.

EU beraadslaag oor Schengen-ooreenkoms

Ministers van binnelandse sake van die Europese Unie is in Amsterdam in Nederland byeen om grensbeheerstelsels te verskerp teen die invloei van migrante.

Die Duitse media het berig dat die land beheer verloor het oor die invloei en nie daarin kan slaag om asielkandidate wat afgekeur word, terug te stuur nie.

Die Schengen-ooreenkoms bepaal dat Duitsland se huidige grensbeheer in Mei sal verval.

Volgens berigte wil Duitsland en sommige ander lande hê dat die beheerstelsels tot aan die einde van 2017 verleng word.

Die migrante-krisis in Europa dreig om die Schengen-ooreenkoms van vrye beweging in Europa in die gedrang te bring met talle lande soos Hongarye wat met streng grensbeheer ingestel het.

Die EU se beleidshoof vir buitelandse sake, Federica Mogherini sê meer as 30 000 migrante het reeds vanjaar deur Turkye in Griekeland aangekom.

EU Immigrasiekrisis: Rooi voordeure en toedeure

Asielsoekers in ‘n noordelike Engelse dorp glo hulle is maklike teikens vir rassiste omdat hulle almal gehuisves word agter rooi voordeure.

Die huise in Middlesbrough word besit deur ‘n subkontrakteur van G4S.

Nadat ‘n verslag oor die rooi deure verskyn het op die voorblad van Woensdag se Times, het ‘n woordvoerder vir G4S gesê sy subkontrakteur, Jomast, sal die deure verf.

Asielsoekers sê hulle deure en vensters is met eiers en klippe gegooi, hondontlasting besmeer en hulle moes rassistiese skimpe verduur, het die Times berig.

Oostenryk het intussen aangekondig dat hulle die invloei van asielsoekers drasties sal inperk vir 2016.

Volgens die kanselier, Werner Faymann kan die land nie soveel asielsoekers aanvaar nie.

Die owerhede sal die syfer oor die volgende vier jaar tot 30 000 per jaar beperk word, in vergelyking met die 90 000 aansoeke verlede jaar.

Serwië het in antwoord hierop gesê die getal migrante wat toegelaat word om deur die land te reis om asielaansoeke in Oostenryk en Duitsland in te dien, sal ook beperk sal word.

Die Europese Unie het intussen gevra vir ‘n beraad oor migrasie. Faymann sê hulle het nog nie besluit wat sal gebeur wanneer die beperkings bereik word nie.

Serwië sal vanaf Woensdag begin om migrante weg te wys het Reuters berig.

Die nuusagentskap het ‘n Serwiese minister aangehaal. Die minister van Arbeid Aleksandar Vulin het gesê Belgrado sal dienooreenkomstig met Oostenryk en Duitsland optree.

Die Duitse kanselier, Angela Merkel het gesê Oostenryk se besluit is nie “behulpsaam” nie.

Sy verkeer onder groot druk van haar koalisievennoot, die CSU om asielsoekers te beperk. Merkel is egter deur George Soros geloof vir haar beleid om asielsoekers te instroom.

Die miljardêrfilantroop Soros, het in ‘n onderhoud aan die New York Review of Books gesê Merkel is die sleutel om die EU te dwing om die instroming te aanvaar.

Rassepolarisering oorheers sosiale media

Die radiopersoonlikheid Gareth Cliff, Standardbank se ekonoom Chris Hart en eiendomsmakelaar Penny Sparrow se beweerde rassisme het Suid-Afrikaanse sosiale media die afgelope week aan die gons gehad.

Meer as 45% van die sosiale gesprek in sewe dae het oor rassisme gehandel met ‘n kloof wat al hoe dieper tussen wit en swart raak.

Die land se swak matriekuitslae en krieket kon nie meer as 20% se belansgstelling wek nie.

Die matriekuitslae en Hashim Amla se bedanking is deur wedersydse rasaanvalle oorheers.

Sparrow het onder skoot gekom nadat sy op Facebook swart strandgangers as “ape” beskryf het.

Cliff is ingeroep nadat hy op Twitter gesê het dat mense nie regtig vryheid van spraak verstaan ​​nie.

Hart het die huidige regime se swak bestuur uitgelig.

Internasionaal maak Donald Trump, Star Wars en die Siriese oorlog opslae met byna 45% van die internasionale mediadekking.

Ten spyte van grootskaalse sensuur in Duitsland, het die etniese massaverkragtings tydens Nuwejaar en migrante-kriminaliteit uitgelek en oorheers die media in Duitsland.

Die invloedryke New York Times, ‘n NeoCon-mondstuk, het intussen gevra dat die Duitse kanselier Angela Merkel moet bedank omdat die nuus uitgelek het.

Duitse koerante word aktief ontmoedig om oor swart en bruin kriminaliteit te berig en die nuus het vir groot verleentheid gesorg by linkse meningsmouse.

Indien bevind word dat hulle aan die voorvalle van seksuele geweldpleging op Nuwejaar in Keulen deelgeneem het, sal asielsoekers gedeporteer word het die owerhede gesê.

Die polisie sê getuies het die aanvallers as van “Arabiese of Noord-Afrika-oorsprong” beskryf.

Byna 1,1 miljoen mense het verlede jaar in Duitsland politieke asiel gekry.

Amptenare het probeer vure doodslaan en inwoners gemaan “om nie alle vlugtelinge oor dieselfde kam te skeer nie”, en die verlinkse minister van justisie, Heiko Maas, moes inderhaas strenger maatreëls teen migrante belowe.

Minstens 106 vrouens het kriminele klagte van seksuele aanvalle en roof gelê.

“Indien dit aan die lig kom dat die aanvallers vlugtelinge was, het hulle die reg verbeur om ons gaste te wees,” het die hoofsekretaris van die konserwatiewe CSU, tans die sterkste party in kanselier Angela Merkel se koalisieregering, gesê.

Duitse steden toneel van massa-aanrandingen tijdens jaarwisseling

Het was een ‘volledig nieuwe dimensie van geweld,’ zei de Duitse politiecommissaris Wolfgang Albers maandag tijdens een persconferentie. Er zijn tot nog toe zestig aangiften van zedendelicten en diefstal gedaan, meldt de Frankfurter Allgemeine Zeitung.

Tientallen vrouwen zijn tijdens de jaarwisseling in Keulen aangerand en beroofd door een grote groep mannen. Ten minste één vrouw is verkracht, volgens de politie.

Er zijn zestig aangiften van zedendelicten en diefstal gedaan. Vijf verdachten zijn aangehouden. Ze zijn 18 tot 24 jaar.

Op Oudejaarsavond hadden zo’n duizend mensen zich verzameld bij het centraal station van Keulen. Vanuit deze massa vormden zich kleinere groepen die vrouwen belaagden. Tientallen vrouwen werden omsingeld en betast. Volgens de politie was dat deels als afleiding om hun portemonnee en telefoon te stelen.

‘Zwaar beschonken’

Volgens getuigen en de politie ging het om meer dan veertig mannen met een “Arabisch en Noord-Afrikaans uiterlijk die zwaar beschonken waren” en die elkaar kenden. Er ontstond eerder al een grimmige situatie toen mensen vuurwerk op elkaar afvuurden. Volgens de politie was de groep “totaal ontspoord en agressief” en niet onder de indruk van de aanwezigheid van de politie.

De Keulse politie heeft een onderzoeksteam opgericht dat onder andere videobeelden van het station tijdens de nieuwjaarsnacht gaat bekijken. Morgen houden de burgemeester en de politie van Keulen crisisoverleg.

Politiecommissaris Wolfgang Albers noemde het vandaag op een persconferentie “een volledig nieuwe dimensie van geweld” en zei dat de vrouwen slachtoffer zijn van “een vorm van verkrachting”.

Na eerdere berichtgeving over Keulen, blijken de massa-aanrandingen zich ook in Hamburg en Stuttgart te hebben voorgedaan.

Dat melden verschillende Duitse media, waaronder Bild en Focus.

De politie in Hamburg heeft melding gemaakt van zes slachtoffers van groepsaanranding op Oudejaarsavond. Vermoedelijk zijn er nog meer slachtoffers, maar hebben die uit schaamte nog geen aangifte gedaan, zegt de politie. Volgens de meldingen werden de slachtoffers ‘als vee’ opgejaagd, werden ze onder hun rokje betast en bij verzet vastgehouden.

In Stuttgart deed zich iets soortgelijks voor: daar werden twee jonge meisjes aangerand en beroofd door een groep van vijftien mannen. Volgens de politie in de Duitse stad werden de meisjes omringd, waarna de groep mannen ze betastte en van hun portemonnee probeerde te beroven.

Omstanders schoten de meisjes te hulp, waarna de daders er vandoor gingen. Achteraf bleken de meisjes van hun telefoon beroofd te zijn. Volgens de politie zijn de daders tussen de 30 en 40 jaar oud en hebben ze een Arabisch uiterlijk.

Bron: nos.nl

Britse referendum: Meevaller of probleem vir EU?

Die Europese Unie verkeer onder groot druk en as die Britte stem om die blok te verlaat, kan volgende jaar erger wees.

Nie sedert 1989, die jaar toe die Berlynse Muur geval het en kommunisme in Oos-Europa, het geopolitieke omwentelinge die vasteland so kragtig geskud nie.

In teenstelling met daardie jaar van vreugdevolle vieringe, ook in die VSA, wat die weg gebaan het vir ‘n sprong vorentoe in Europese integrasie, wil die krisisse van 2015 dreig om die Unie uitmekaar te skeur.

Die uitbreiding na die Ooste deur NAVO onder aanvoering van die VSA, na die grense van Rusland, Oekraïne en Wit-Rusland skep aansienlike probleme en bly uiters ongewild by Europese kiesers.

Jean Monnet se verenigde Europa word eersdaags dalk uit dié vele krisisse gebore.

Politieke en ekonomiese skokke vanjaar oor ‘n toestroming van immigrante, die Griekse skuldkwessie, Islamitiese geweld en Russiese sanksies het gelei tot die terugkeer van grensbeheer in baie plekke, die opkoms van populistiese politieke kragte en ‘n kopseer vir Amerika.

Jean-Claude Juncker, wat sy EU uitvoerende raad as die “laaste kans Kommissie” beskryf, het gewaarsku dat die euro kan sneuwel as interne grense gesluit word, maar kiesers steur hulle min aan sulke melodramatiese uitlatings.

Juncker het die meeste van sy toesprake gewy aan krisisbestuur. Die Europese kiesers is egter ingelig genoeg om te besef dat hulle deur die EU onder Amerikaanse imperiale versugtinge gebuk gaan, soos om betrokke te raak in konflikte ter uitbreiding van Amerikaanse mag.

Duitsland se troue, linkse Sosialistiese bondgenoot Frankryk, het selfs Angela Merkel se oop-deur-beleid aangeval. Manuel Valls, eerste minister, het oor Merkel se beleid teenoor Siriese vlugtelinge opgemerk: “Dit was nie Frankryk wat gesê het ‘Kom!’ nie.”

Merkel se kritici raak al hoe getalryker. Italië se Matteo Renzi, gerugsteun deur Portugal en Griekeland, het haar direk teengestaan deur weiering om ‘n euro-sone bankdepositowaarborgskema te aanvaar.

Sy is egter steeds gewild vir haar besluit om ‘n direkte gaspyplyn vanaf Rusland na Duitsland te bekragtig. Die pyplyn na die arm suide van Europa is intussen geskrap.

Een voordeel is waarskynlik dat Europa se belangrikste leiers polities swakker gaan raak in 2016 en so besig gaan wees met binnelandse uitdagings dat hulle nie Amerikaanse diktate sal kan uitvoer nie.

Gegewe die Britse openbare teenkanting oor immigrasie, ‘n anti-elite bui en ‘n eeue-oue vermoede dat ‘n pro-Amerikaanse Europa aangeblaas word deur die media, is die referendum in die VK ‘n ongeluk wat wag om te gebeur vir sekere Angelsaksiese belanghebbers.

As Europa se tweede grootste ekonomie en een van sy twee hoof militêre moondhede, sal Brittanje se stem om die EU te verlaat, dalk die eerste stap wees om die vasteland saam te snoer teen ‘n inval.

Europese federaliste wil graag toesien dat ‘n “Brexit” die integrasionistiese verdeeldheid onder die lidlande weer oplos.

Meer waarskynlik, sal ‘n Brexit eise vir referendums elders laat toeneem, soos in Pole en Denemarke, te midde van bitter onderhandelinge tussen Londen en Brussel.

Regse partye beskou dié moontlikheid as ‘n meevaller om van die pro-Amerikaanse superstaat in Brussel ontslae te raak.

‘n Oorwinning vir Cameron is vol risiko vir Europa as ‘n geheel meen hulle, weens die eise wat die Britte sal stel om aan te bly.

Merkel belowe dat Moslems Duitse identiteit sal aanneem

Angela Merkel, Duitse kanselier, moes Maandag terugkrabbel oor immigrasie om haar posisie te behou as voorsitter van die CDU by die party se jaarvergadering in Karlsruhe.

Die kanselier het sogenaamde asielsoekers aangemoedig om te integreer. Binne die eerste tien minute van haar toespraak wat 70 minute geduur het, het sy die kwessie van vlugtelinge aangespreek.

Sy het die teenkanting teen haar oopgrens-beleid goed afgeweer deur te verklaar dat multikulti ‘n leuen is omdat dit lei na parallel-gemeenskappe.

Kritici beskuldig Merkel dat sy verantwoordelik is vir die vlugtelingkrisis deur grense vir migrante oop te stel.

“Ons wil en sal die aantal vlugtelinge merkbaar verminder,” het sy belowe. Sy het gesê dit is in die belang van Duitsland, Europa en ook in die belang van migrante.

Sy het ook verklaar dat regse populisme geen kans staan in Duitsland nie omdat Moslems aangemoedig sal word om Duits te leer, Duitse wette na te kom en die “Duitse identiteit aan te neem”.

Duitse spesmagte voer klopjag op huise uit

Duitse polisiebeamptes het verlede week in die westelike staat Nordrhein-Westphalia klopjagte op drie­ ­huise uitgevoer, het Reuters berig.

Inwoners van dié huise word daarvan verdink dat hulle probeer het om vervalste Franse paspoorte te bekom, het die Berlynse polisie bekend gemaak.

Niemand is dusver in hegtenis geneem nie. Die polisie kon ook nie sê of die klopjagte verband hou met die Islamitiese aanvalle op Parys verlede maand waarin 130 mense gesterf het nie.

Spesiale magte is vir die klopjagte ontplooi omdat vermoed is die verdagtes kon gewapen wees.