afrika – Bladsy 6 – praag.co.za

Oor Lothrop Stoddard se boek: The rising tide of color

‘n Scenario is ‘n voorstelling van vorige of toekomstige gebeure. Verbeelding en fiksie kan ‘n groot rol speel. ‘n Speurder kan bv verskillende scenario’s oorweeg wanneer hy probeer vasstel watter gebeure ‘n moord voorafgegaan het. ‘n Gewilde soort scenario probeer bepaal wat in die toekoms gaan gebeur. Ons weet in meerdere of mindere mate wat voorheen gebeur het. Sommige gebeure kan vorentoe herhaal word, maar dit is moeilik om te voorspel watter dit gaan wees en nog moeiliker om te antisipeer watter nuwe situasies kan opduik. Hoe breër die onderwerp van ‘n toekomsscenario en hoe langer en verder die toekoms in die tydperk, hoe moeiliker is dit om korrek te voorspel. Dit is ‘n riskante speletjie omdat dit vroeër of later sal blyk in hoeverre die voorspellings in die kol was.

Ek verwys na twee geskiedkundiges wat hulle aan hierdie spel gewaag het. Arthur Keppel-Jones (1909-1996) het in 1947 die verloop van die Suid-Afrikaanse geskiedenis vyf of ses dekades die toekoms in voorspel en klaaglik misluk, onder meer weens sy vooroordeel jeens Afrikaners (Praag 16.03.2014). Lothrop Stoddard (1883-1950) het in 1920 die hele wêreldbevolking in sy scenario betrek en in baie opsigte uitnemend in sy voorspellings geslaag. Ek verwys na sy boek, The rising tide of color against white world-supremacy (New York: Charles Scribner’s Sons, 1920, 163p; Amazon Kindle $0). Anders as wat die boektitel in die terminologie van daardie tyd te kenne gee, het dit vir Stoddard nie soseer om blanke meerderwaardigheid gegaan nie, maar veeleerder om blanke selfbehoud. Hou asseblief deurgaans in gedagte dat die teks wat ek hier aanbied bykans ‘n eeu oud is. Byvoorbeeld, die outeur beklemtoon ras/etnisiteit, terwyl die neiging deesdae is om liewer kulturele eiesoortigheid/anderheid te benadruk en daarmee die maklike/gewilde beskuldiging van “rassisme” te probeer voorkom.

Die voorwoord by Stoddard se boek is deur ‘n mede-Amerikaner, Madison Grant (1865-1937), geskryf. Grant is veral bekend as die outeur van die boek, The passing of the great race (1916). Sy idees was sterk dierkundig geöriënteerd. Stoddard het sommige van hulle oorgeneem, bv deur die Europeërs in Nordiese, Alpynse en Mediterreense groepe te verdeel. Stoddard is verkwalik omdat hy aansluiting by sommige van Grant se idees gevind het. In werklikheid was hy meer gematig as Grant. Met Grant kan egter kwalik fout gevind word as hy skryf dat blankes “[should] shake off the shackles of an inveterate altruism [ubuntu], discard the vain phantom of internationalism [wêreldburgerskap], and reassert the pride of race and the right of merit to rule” (Kindle 273). Hy voorsien dat nie-wittes sal kom as “beggars at our gates, pleading for admittance to share our prosperity. If we continue to allow them to enter they will in time drive us out of our own land by mere force of breeding” (280). Stoddard formuleer dit soos volg: “The real enemy of the dove of peace is not the eagle of pride or the vulture of greed, but the stork!” (3052).

Voor die Eerste Wêreldoorlog (1914-1918) was die invloed van blankes oral oorheersend. In Oos-Asië het China, Japan en Siam/Thailand blanke dominansie vrygespring. In Wes-Asië het dit net Afghanistan, Persië en Turkye gegeld. In Afrika was daar twee taamlik onafhanklike gebiede, Abessinië en Liberië, en in die Weste net Haïti. In 1914 was 90% van die wêreld polities wit en 40% van die wêreldbevolking was blank (327). Teen 1920 was die verhouding reeds nader aan een blanke teenoor twee nie-blankes (334). Stoddard onderskei tussen wit, geel, bruin, swart en rooi mense. “Whites tend to double in eighty years, yellows and browns in sixty years, blacks in forty years” (351). Dit is die teenwoordigheid van blankes wat, naas “natuurlike” aanwas, veroorsaak het dat nie-blankes so vinnig vermeerder omdat bv hongersnood, siektes en stamgevegte minder (jeugdige) lewens as voorheen geëis het.

Die eerste aanduiding dat blanke mag aan die kwyn was, was die Russies-Japannese oorlog (1904-1905), toe die Japannese die Russe uit Korea en Mantsjoerye verdryf het. Die onderlinge stryd tussen blanke nasies in die daaropvolgende wêreldoorlog het die mag van blankes verder verswak. Stoddard noem die Eerste Wêreldoorlog “white race-suicide. It was essentially a civil war between closely related white stocks” (2126). Om mag te behou, moet die heersers se beskawing gerespekteer en hulle mag gevrees word. Stoddard onderskei tussen koloniale gebiede wat polities bloot deur blankes beheer is en dié waar blankes hulle in beduidende getalle gevestig het. Blanke politieke beheer kon oornag opgehef word. Blanke nedersettings kon egter nie sonder meer aan die inheemses afgestaan word nie.

Die Japannese, Chinese en Koreane word as geel nasies geklassifiseer. Die Japannese het in groter mate en gouer as die Chinese en Koreane aspekte van Westerse kultuur (dus hulle maniere van dink/idees en doen/metodes) tot eie voordeel oorgeneem en aangepas. Daarom kon die Japannese eerste die Westerse dominansie uitdaag en rassegelykheid propageer (722), terwyl China se krag in sy groot bevolking gevestig was: “the world’s greatest reservoir of intelligent man-power” (2708). Let op hierdie profetiese woorde: “Whenever that day comes, she [China] may wrest the control of the world’s markets” (2771). Dit sal ‘n geval wees van “changing the trade map of the world” (2785). Die Japannese het hulleself meerderwaardig geag en gesorg dat Chinese en Koreaanse immigrante hulle nie in Japan vestig nie (587, 3387). Oor een saak was daar in geel geledere spoedig konsensus: “Asia for the Asiatics” (621).

Die Indiërs, Arabiere en Turke word as bruin mense en terselfdetyd as Asiate beskou. Hulle word veral in Suid-Asië, die Midde-Ooste en Noord-Afrika aangetref en onderskei hulle deur hulle Islamitiese godsdiens, maar in Indië se geval is Hindoeïsme oorheersend. Islam funksioneer as skakel tussen Asië en Afrika, waar hierdie godsdiens besig is om suidwaarts uit te brei.

Swart mense word oorwegend in sub-Sahara-Afrika aangetref. “The key-note of black history … has been isolation. Cut off from the Mediterranean by die desert which he had no means of crossing, and bounded elsewhere by oseans which he had no skill in navigating, the black man vegetated in savage obscurity, his habitat being well named the ‘Dark Continent’. Until the white tide began breaking on its sea-fronts four centuries ago, the black world’s only external stimuli had come from brown men landing on its eastern coasts or ascending the valley of the Nile … Advancing from the east and trickling across the desert from the north, Arab or Arabized adventurers conquered black Africa to the equator” (1193). Swartes “have never passed the boundaries of their own habitats as conquerors, and never exercised the smallest influence over peoples not black” (1331). Afrika mag dalk die wieg van die mensdom wees, in die sin dat die mens daar ontstaan het, maar Afrika is nie die wieg van beskawing (hoë, verfynde, ontwikkelde kultuur) nie.

Al waar blankes hulle in Afrika in beduidende getalle gevestig het, is in die verre noorde (bv Algerië – die inheemse Berbers word soms as oorspronklik blank beskou; 1250 en Praag 24.02.2014) en verre suide. “The continent’s northern and southern extremities were climatically ‘white man’s country'” (1203). “In Africa, unlike Asia, the European has taken root” (1206). “The crux of the African problem therefore resolves itself into the question whether the white man, through consolidated racial holds north and south, will be able to perpetuate his present political control over the intermediate continental mass which climate debars him from populating. This is a matter of great importance, for Africa is a land of enormous potential wealth, the natural source of Europe’s tropical raw materials and foodstuffs. Whether Europe is to retain possession depends, in the last analysis, on the character of the inhabitants” (1206). In Suid-Afrika “in many sections the whites are outnumbered ten to one … the South African whites feeling obliged to protect their ascendancy by elaborate legal regulations and social taboos” (1298). Reeds in 1915 is daar in Njassaland/Malawi deur ‘n predikant onder Amerikaanse invloed propaganda versprei “that Africa belonged to the black man, that the white man was an intruder, and that he ought to be killed off until he grew discouraged and abandoned the country” (1307).

“Here, then, is the African problem’s present status: To begin with, we have a rapidly growing black population, increasingly restive under white tutelage and continually excited by Pan-Islamic propaganda with the further complication of another anti-white propaganda spread by negro radicals from America” (1318). “Black unrest may grow and cause much trouble. Nevertheless, the white man must stand fast in Africa. No black ‘renaissance’ impends [anders as Thabo Mbeki se wensdenkery], and Africa, if abandoned by the whites, would merely fall beneath the onset of the browns. And that would be a great calamity” (1342). “The white man has every reason for keeping a firm hold on Africa … to north and south the white man has struck deep roots into the soil. Both extremities of the continent are ‘white man’s country,’ where strong white peoples should ultimately arise. Two of the chief white Powers, Britain and France, are pledged to the hilt in this racial task and will spare no effort to safeguard the heritage of their pioneering children” (1349). “The real danger to white control of Africa lies, not in brown attack or black revolt, but in possible white weakness through chronic discord within the white world itself” (1355).

Kom ons besin oor wat in die vorige twee paragrawe staan. Die moontlikheid is steeds daar dat Islamiete Afrika en selfs die hele wêreld kan oorheers. Stoddard se voorspelling dat die karakter van die inwoners Afrika se lot gaan bepaal, blyk korrek te wees. Frankryk en Brittanje het egter nie volgehou om die blanke pioniers in Afrika te onderskraag nie. Dit was vir hierdie koloniale lande belangriker om die guns van nie-wittes te wen, terwyl wêreldwye blanke solidariteit van deurslaggewende belang vir blanke oorlewing is (2326). Charles de Gaulle (1890-1970) het die blanke Algeryne in 1962 aan die Islamiete uitverkoop. Blanke moondhede het daarna eerder mense soos Desmond Tutu en Allan Boesak se propaganda oor Suid-Afrika gesluk en alles moontlik gedoen om die blanke bewind plaaslik te beëindig. Stoddard se oproep was dat die blankes vas moet staan; dat wit swakheid die blankes se ondergang sou beteken. Daarom hierdie retoriese vraag: Het FW de Klerk en sy groepie blanke meelopers enige blyke gegee dat hulle vas sou staan, of het hulle sonder slag of stoot en daarby mandaatloos heeltemal boedel oorgegee? Ek dink hulle het hulle as swakkelinge by uitnemendheid bewys. In die politieke oorgang het ongeëwenaarde onnoselheid ongetwyfeld ook ‘n rol gespeel.

Die Indiane van die Amerikas is Stoddard se rooi mense. In veral Meksiko en Peru het hulle daarin geslaag om beskawings te vestig. Die Spanjaarde en Portugese het daarna hibriede bevolkings in Suid- en Sentraal-Amerika laat ontstaan. Hulle “trampled the fine flowers of culture under foot” (1423). Die swart slawe wat uit Afrika afkomstig was, het ook met die Indiane gemeng. Die blankes het mettertyd die politieke beheer in Suid- en Sentraal Amerika aan dié met gemengde bloed en al hoe meer ook aan die swartes afgestaan. “The near-whites’ supremacy is now threatened” (1485). “An ‘Indianista’ movement is to-day on foot throughout mongrel-ruled America” (1573). Argentinië, Uruguay en in mindere mate Chile het egter oorwegend blank gebly. Die weskus van die Amerikas word al hoe meer deur geel mense uit Asië ingeneem. Dit word die “Yellow Peril” genoem (1734).

Stoddard toon aan dat die blankes eeue gelede deur die geel mense al hoe meer weswaarts uit Sentraal-Asië gedryf is. Die bruin mense uit die suide, bv Midde-Ooste, het die blankes later ook verder weswaarts en noordwaarts (bv in Spanje) gedryf. Blankheid het dus grootliks sinoniem met (Wes-) Europeesheid geword. Uit Wes-Europa het blankes die wêreld verken, gekoloniseer, kultureel beïnvloed en selfs beskaaf, veral in Noord-Amerika. Sowel Stoddard as Grant beskou Noord-Europeërs as oorspronklik die eintlike of ideale blankes.

Wat ons deesdae al hoe meer dwarsoor die wêreld, insluitende in die nuwe Suid-Afrika, aantref, is “the dictatorship of the proletariat, and the destruction of the ‘classes’ by social war” (2540). Daar is ‘n “fanatical determination to enforce levelling, proletarian equality; the very existence of superior … values is a crime” (2553). Die proletariaat is die massa, die gepeupel, wat “demokraties” ‘n tirannie van die meerderheid (in die woorde van John Stuart Mill,1806-1873) bedryf, weens die valse aksioma dat almal gelyk is. Die resultaat is ‘n “rebarbarized” (2564) wêreld. In die hedendaagse wêreld is kommunisme in hierdie opsigte hoog in die mode. Dit is ironies dat die oorgawe van politieke beheer aan die massa, demokrasie genoem, wêreldwyd veral deur Amerika in die naam van menseregte gepropageer word. Omdat die massa oral al hoe meer nie-wit word, ontneem die wittes by implikasie hulleself van politieke beheer, met Suid-Afrika as ‘n klassieke en onvergeefbare tragiese geval.

Hierbo het ek verwys na Stoddard se onderskeid tussen koloniale politieke beheer (“outer dikes” genoem – 2581) en blanke nedersetting/”settlement” (“inner dikes” genoem – 2585). Hy het Suid-Afrika as ‘n tussengeval beskou, want “whites have settled in large numbers without displacing the native populations” (2578). Anders as in bv Noord-Amerika en Australië was die calvinistiese Boere nie daarop ingestel om die inheemses uit te roei nie. Dit is ironies dat veral die Afrikaners dikwels as “rassiste” gebrandmerk word, terwyl dit juis hulle is wat in hierdie opsig histories ‘n veel beter rekord as die blanke Amerikaners en Australiërs het. Die mees basiese mensereg, die reg op lewe (wat ‘n voorveronderstelling vir die benutting van alle ander regte is), is deur die Afrikaners aan ander etniese groepe gegun. Juis dit kan Afrikaners se uitwissing verseël, want ‘n etniese groep se voortbestaan is verseker slegs as hy met beduidende getalle en as ‘n meerderheid ‘n eie grondgebied beset. Dit kan ‘n klassieke geval wees van “consider humanity and forget the nation” (2985). Nog ‘n ironie is dat alhoewel Afrikaners nie-wit etniese groepe eeue lank die reg op lewe gegun het, daar al hoe meer aanduidings is dat daar (baie) swartes is wat nie noodwendig die reg op lewe aan blankes, veral Afrikaners, gun nie (vergelyk bv plaasmoorde).

“The white man, however conciliatory in Asia, must stand like flint in Africa and Latin America” (2829). In Suid-Afrika is die blanke kiesers in die 1992-referendum mislei en het FW de Klerk en sy derderangse span onderhandelaars voor swart mag geswig. Dit gaan lynreg in teen Stoddard se raad: “Fight to a finish rather than yield to a finish” (3445). “Immigration is incomparably the greatest external problem which faces the white world” (2846). Dink aan die na-koloniale instroming van immigrante uit die Derde Wêreld na Europa en ander gebiede wat eens grootliks homogeen blank was. Dink aan die Amerikaners wat doelbewus en selfs by voorkeur sulke immigrante toelaat. Stoddard skryf van “the dangerous fallacy in that short-sighted idealism which seeks to make America the haven of refuge for the poor and oppressed of all lands” (2981). Volgens een waarnemer: “Our ‘melting-pot’ … would not give us in a thousand years what enthusiasts expect of it – a fusing of all our various racial elements into a new type which shall be the true American” (2998). “If America is not true to her own [white] race-soul, she will inevitably lose it” (3013).

Stoddard skryf: “Immigration restriction is a species of segregation on a large scale” (2935). Die ANC-regering wil te graag die teenoorgestelde van die vorige politieke bedeling doen. Ter bevoordeling van veral swartes het die ANC alle Suid-Afrikaners gelyk verklaar. Maar net mede-swartes word broers en susters genoem en vir ekstra bevoordeling uitgesonder. Party Suid-Afrikaners is dus Orwelliaans meer gelyk as ander. Om etniese/rassistiese redes is swart inkommers meer welkom as ander nie-wittes en sekerlik as wittes. Nie net geboortes nie maar ook die miljoene swart inkommers sal sorg dat die Suid-Afrikaanse bevolking al hoe meer oorweldigend swart en die getal wittes toenemend onbeduidend word.

China wil Afrika moderniseer

China het onderneem om infrastruktuur op die Afrika-vasteland te moderniseer.

Die Volksrepubliek van China het ‘n Memorandum van Verstandhouding met die Afrika Unie onderteken vir die bou van moderne hoofweë, lughawens en treinspoorverbindings regdeur die vasteland.

Die moderniseringsplan sal 54 lande in Afrika raak.

Die voorsitter van die Afrika Unie Kommissie, Nkosazana Dlamini-Zuma sê dié ontwikkeling sal daartoe lei om die broodnodige streeksintegrasie te bespoedig.

Restitusie – ‘n gawe idee

Ek het onlangs ‘n skreeusnaakse inbelprogram op die radio gehoor. Soos met baie goed wat werklik snaaks is, was dit nie bedoel om snaaks te wees nie, en was beide die onderhoudvoerder en haar gas doodernstig. Die ateljeegas was ene doktor Mandla Zondi, wat na bewering ‘n akademikus en navorser is. Die program het kwansuis gehandel oor die sogenaamde dekolonisering van inheemse kennis, maar heel voorspelbaar het dit vinnig gedegenereer tot klaagliedere dat westerlinge by Afrikane gesteel het, en ‘n geteem dat wat ook al die witmense glo sou gesteel het, onmiddellik teruggee moet word.

Dr Zondi is iemand wat aspirasies het om ‘n tuisgebakte Frantz Fanon te wees, maar wat die kluts totaal kwyt is. Sy uitgangspunt is dat westerlinge Afrikane se inheemse kennis vernietig het, dat blankes aan hul eie, aangebore meerderwaardigheid glo, en dat alles sou regkom as die westerlinge bloot net nie hier was nie. Wat presies daardie kennis sou wees, het die goeie doktor helaas nie bespreek nie, en uit die aard van die saak kon hy nie na enige geskrifte wat vóór 1652 geskryf is oor dié onderwerp, verwys nie.

Die eerste humoristiese aspek van dié inbelprogram was dat dit klaarblyklik glad nie by hetsy die simpatieke, swart onderhoudvoerder, of by haar gas opgekom het dat die inbelprogram in ‘n koloniale taal, Engels gevoer, is nie. Dit is ook uitgesaai op ‘n medium – radio – wat uit en uit deur sogenaamde koloniale verdrukkers bedink is. Sonder Marconi, Maxwell of Hertz was daar geen medium vir dr Zondi om sy sottighede kwyt te raak nie, en sou sy gehoor hoogstens tien mense om ‘n kampvuur gewees het. Ek twyfel of die Xhosas ooit op hul eie by Maxwell se vergelykings oor elektromagnetiese golwe sou kon uitkom, aangesien daar geen getuienis is dat Xhosas selfs die mees eenvoudige wiskunde berekenings magtig was nie. Voorts is die idee van ‘n universiteit, asook ‘n doktorsgraad, ‘n westerse konsep. Hoe sou dr Zondi sy doktorale verhandeling kon voortbring, was dit nie vir westerse konsepte soos die geskrewe woord nie?

Wat dit selfs nog meer amusant gemaak het, was dat, hoewel die goeie doktor sy snert in akademiese terme probeer verdoesel het en met min sukses probeer het om na ‘n intellektueel te klink, dit eintlik presies dieselfde gedagtegang verteenwoordig wat tans deur die besonder on-akademiese Fooliaas Malema verkondig word: Blankes het by swartes gesteel, en swartes soek dit nou terug. En maak geen fout nie: Dis ‘n besonder-effektiewe boodskap, hierdie een. Dit is in der waarheid só suksesvol dat die EFF in slegs ‘n paar maande kon vermag wat die mees hopelose en irrelevante opposisieparty op aarde, die DA, nie in twintig jaar kon vermag nie. Die EFF het daarin geslaag om die ANC te dwing om die EFF se diskoers (hoe’s daai vir ‘n groot woord wat so geliefd is onder die libgestremdes – diskoers?) sy eie te maak.

Niemand minder nie as president Zuma het oor die naweek uit die EFF se sangbundel begin sing toe hy al die skuld vir wat skeefloop, op Jan van Riebeeck probeer pak het. Jan van Riebeeck synde natuurlik ‘n metoniem vir “blankes.” Volgens president Zuma is dit Van Riebeeck, kolonialisme of apartheid (weer eens, lees: “Blankes”) se skuld dat Eskom byvoorbeeld nie in staat is om die ligte aan te hou nie. Net so min as wat dr Zondi die ironie in sy woorde besef het, besef pres Zuma dat sy eie woorde uiters ironies is. Was dit nie vir blankes nie, was daar geen elektrisiteit in Suid-Afrika nie, laat staan nog ‘n organisasie wat dit moes versprei nie.

Die VF+ het vanoggend aangekondig dat hulle hierdie pan-Afrikanistiese neigings gaan aanvat, en het ‘n klag by die MRK gaan indien oor die president se absurde uitlatings. Anders as die VF+, en ten spyte van die absurde uitsprake wat Fooliaas, Zuma en Zondi maak, staan ek nie onsimpatiek teenoor swart aansprake op restitusie nie.

Inteendeel; ek is heeltemal te vind vir restitusie, mits dit ware restitusie is.

Restitusie beteken immers om iets te herstel na ‘n vorige toedrag van sake. President Zuma het hoeka Saterdag na 6 April, 1652, verwys, en dit is na my mening ‘n goeie vertrekpunt of afsnydatum vir ware restitusie. Kom ons gee toe dat die kolonialisme ‘n onding was en Afrikane van hul idilliese bestaan onteem het. Hoe sou ons die skade tog ongedaan kon maak? Wat was die toedrag van sake op 5 April, 1652? Wat sou dit verg om kolonialisme ongedaan te maak?

Op daardie datum was die swart volke beperk tot die noordooste van die land, en veral die ooskus. Daar was geen swartes aan die Kaap nie, en bitter weinig in die Karoo of wes van die Drakensberge. Daar, aan die Ooskus, het hulle ‘n “idilliese”, pre-koloniale, pre-geletterde bestaan gevoer, met sulke plesiertjies soos ongeletterdheid, geen stemreg, despotiese en bloeddorstige stamhoofde, geen eiendomsreg nie, gereelde massamoorde en ‘n kort lewensverwagting as deel van hulle daaglikse lewens. Ek is dus heeltemal te vinde vir ‘n terugdraai van die horlosie na 5 April, 1652.

Span dus gerus ‘n elektriese heining vanaf die noordelike moot van die Drakensberge, aan die oostelike voetheuwels van die Drakensberge, tot by die Keirivier. Laat alle elektriese drade, internetverbindings, riool- en waterpype by hierdie heining eindig. Ploeg alle paaie op oos van hierdie heining se plaveisel op. Vernietig alle geboue, en veral alle skoolgeboue, oos van die heining. Verbrand alle boeke in die ooste en verbied lees as ‘n aktiwiteit. Maak die dra van skoene en klerasie wat uit enige kunsmatige vesels, asook katoen, bestaan verbode. Verbied skoolopleiding, ‘n geldeenheid, antibiotika, internasionale handel, die wiel, motorvoertuie, die internet, koloniale tale asook die demokrasie oos van die heining, en stel Goodwill Zwelithini aan as die alleenheerser van hierdie koninkryk. Gee hom die mag om mense summier tereg te stel as hulle hom nie aanstaan nie.

Slegs dan, as al die bostaande plaasgevind het, kan mens sê dat daar ware restitusie was. Slegs dan het dr Zondi en menere Zuma en Malema se wense waar geword.

Koop ‘Negrologie’ nou terwyl voorraad hou

‘Negrologie’ is verreweg een van die beste onlangse boeke oor Afrika wat daar ooit geskryf is. Elke aspek van die vasteland se probleme (bevolkingsontploffing, geweld, korrupsie) word ondersoek, tesame met ‘n hoofstuk oor Suid-Afrika. Die boek is slegs in die oorspronklike Frans en in PRAAG se Afrikaanse vertaling beskikbaar. Daar is egter min van die boeke oor en waarskynlik sal dit te duur kos om die boek te herdruk aangesien die oorspronklike uitgawe met vertaalregte en drukkoste ons meer as R100 000 uit die sak gejaag het.

Binnekort is dié vertaling dalk ‘n versamelaarsitem.

Koop dit nou by ons WINKEL waar u met direkte bankbetaling of ‘n debiet-/kredietkaart kan betaal.

Geseënde Kersfees aan al ons lesers en ondersteuners

Namens almal by PRAAG wens ons u ‘n geseënde Kersfees toe en hoop dat u ‘n aangename dag saam met u familie sal deurbring. In vandag se polities korrekte wêreld is dit al amper omstrede om so ‘n wens uit te spreek, want is Kersfees dan nie ‘n christelike fees en daarom aanstootlik vir nie-christene soos Moslems, Jode en aggressiewe ateïste nie? En wat van die gesin met ‘n heteroseksuele vader, moeder en kinders wat ook daagliks in die hoofstroommedia afgekraak word en liefs voor ander vorme van samesyn moet wyk, wat strek vanaf poligamie tot huwelike van dieselfde geslag?

Troos u egter daaraan dat sommige tradisies nie deur die tyd agterhaal word nie. Kersfees, hoe seer dit ook deur Mammon en die eenwêreldgeloof vergiftig word, is een daarvan. Ons Afrikaners het egter ‘n unieke manier om Kersfees te vier, hier in ons warm somerklimaat wat so anders as die sneeubedekte “wit Kersfees” is in die koue waar ons voorouers vandaan kom.

En as u op 25 Desember vir u Kersete aansit, dink gerus ook aan al ons mede-Afrikaners wat weer die armoede van die 1930’s ervaar en vandag in plakkerskampe of in houthuisies in agterplase hul Kersfees deurbring, danksy die eiewaan van Afrikanerpolitici wat in die verlede die wêreld terwille wou wees, maar nie hul eie mense nie.

Uit hierdie ietwat ironiese gedig van D.J. Opperman spreek iets van ons soort “Kersfees in Afrika” en die nederigheid wat daarmee gepaard behoort te gaan.

Kersliedjie

Drie outas het in die haai Karoo
die ster gesien en die engel geglo,

hul kieries en drie bondels gevat
en aangestryk met ‘n jakkalspad

al agter die ding wat skuiwend skyn
op ‘n plakkie, ‘n klip, ‘n syferfontein,

oor die sink en die sak van Distrik Ses
waar ‘n kersie brand in ‘n stukkende fles,

en daar tussen esels en makriel
die krip gesien en neergekniel.

Die skaapvet, eiers en biltong
nederig gelê voor God se klong

en die Here gedank in gesang en gebed
vir ‘n kindjie wat ook dié volk sou red …

Oor die hele affêre het uit ‘n hoek
‘n broeis bantam agterdogtig gekloek.

Albert Schweitzer, die groot wit toordokter

Albert Schweitzer het die Nobelprys vir vrede vanweë sy liefdadigheidswerk in die Franse Kongo ontvang. Tegelyk is hy egter ook omstrede oor sekere opmerkings wat hy oor swartmense gemaak het. In Afrikaans is daar ‘n gewilde biografie oor hom deur M.Z. Thomas, Albert Schweitzer – van kind tot man vanuit Duits vertaal en deur HAUM iewers in die sestigerjare gepubliseer. Hier volg ‘n uittreksel daaruit wat spreek van die kultuurverskille wat hy in sy drif om goed aan ander te doen, moes trotseer:

“Al wat my bekommer, is waar ek moet praktiseer,” sê Albert terwyl hy sy boeke en instrumente begin uitpak. “Die sendingstasie is bereid om vir my ‘n spreekkamer te bou, maar daar is geen werkers nie!”

Maar onbekommerd oor sy sorge klink die tromboodskappe oor oerwoud en grasvlakte: ‘n Groot wit oganga het aangekom. Hy woon in Ovemboe Wango in Lambarene en sal alle siekes genees. ‘n Oganga is ‘n towenaar en toordokter, en dis al wat hulle Albert Schweitzer ook noem… Alles wat die toordanse en hekserye van die swart toordokters nie kan genees nie, word na die Ogowe geneem en honderde myle stroom-af en stroom-op vervoer na die heuwel waar die wit oganga onder sy groot trope-helm op die groen gras staan en af en toe onverstaanbare woorde in die digte bos van sy snorbaard brom terwyl sy blou oë vorsend rondom hom kyk…

In Lamberene gryp Albert die graaf, en met vyf pikswart medewerkers begin hy die grond gelyk maak vir ‘n hospitaal. Albert moet egter nog leer dat daar ‘n groot verskil is tussen die werkvermoë van die negers en die Elsasser-boere. Hy moet alles self doen. Hy is nou al tuinier, timmerman, boumeester en apteker.

Eers word ‘n sementvloer gegooi, en dan verrys die gebou. Helene help met die inrigting van die twee groter vertrekke, en twee klein kamertjies wat as laboratorium en apteek moet dien. Die hele hospitaal sou maklik in ‘n middelslag-operasiesaal van ‘n kleinerige kliniek pas, maar daar is nie genoeg geld vir ‘n groter gebou nie. Van ruwe hout en palmblare bou hy negerhutte. Een word sy wagkamer, ‘n ander is ‘n siekesaal vir die bedlêende pasiënte, en in die derde moet Joseph woon. N’Zeng het met vakansie gegaan en nie teruggekeer nie.

Helene sorg vir die narkose by elke operasie en verder is sy verantwoordelik vir die linne, die verbande en instrumente, asook die huishouding.

Die narkose was die sensasie van die oerwoud. Op die sendingskool skryf die meisietjies: Vandat die dokter hier is, gebeur snaakse dinge. Hy maak eers die siekes dood. Dan genees hy hulle en maak hulle weer wakker.

Die geneesdes is ook dankbaar. Een van hulle gee aan mevrou Schweitzer ‘n seekoeivel-sambok. Wat sy eintlik daarmee moet doen, is vir haar nie duidelik nie. ‘n Ander een bring twintig frank “om die oganga vir die duur garing te betaal waarmee hy my maag toegewerk het”. Ander betaal weer met piesangs en broodwortel. Maar die merendeel van die pasiënte reken dat hulle die oganga niks skuld nie, maar dat die oganga húlle iets skuld. Het hulle hom nie hul vertroue geskenk nie? En hul tande gegee? Hou hy nie die dinge agter wat hy uit hul liggame gesny het nie? Nou verwag hulle dat hy hulle iets moet skenk – iets soos towermedisyne.

As Schweitzer hulle iets saamgee, verduidelik hy lank en noukeurig hoe hulle die medisyne moet gebruik. Joseph vertaal woord vir woord, en Schweitzer skryf nog weer groot op die dosies en die flesse hoe hulle die medisyne moet gebruik, maar heimlik vrees hy gewoonlik dat hulle die poeier wat hulle moet drink, op hul vel sal vryf, of die medisyne wat hulle druppelsgewys meot gebruik, met een teug sal drink, of die salf sal eet.

Maar die ander wat niks kry nie, word afgunstig. Op ‘n raaiselagtige manier verdwyn belangrike boeke uit sy studeerkamer. In ‘n verafgeleë dorp dra ‘n klomp singende mans ‘n kosbare skat, sorgsaam in palmblare toegewikkel, na hul hoofman. Die wit oganga het hulle genees, en hulle het die geheim van sy towerkuns saamgebring. Glimlaggend maak hulle die pakkie oop en haal ‘n groot boek uit. Op die omslag staan:

DIE MEISTERSINGER VAN NÜRNBURG
deur Richard Wagner, Klavieruitgawe.

Die hoofman bewaar die groot toorboek sorgvuldig. Nou sal een van hulle mos nie weer siek word nie. In ‘n ander dorp hou swart mans versigtig wag oor Bach se Matthéüs-passie. Vir Schweitzer was die boek onvervangbaar, maar vir die bygelowige oerwouddorp nog meer. Dit is mos ‘n boek met groot towerkrag. Die bose geeste en seiktewurms sal nou mos nie meer die dorpsbewoners oorval nie!

As Schweitzer Sondae preek, het hy al weer die diefstalle vergewe, al het dit ook hoe moeilik gegaan, en al kan hy nie begryp to watter nut die Matthéüs-passie vir hulle kan wees nie. Hy bid saam met sy melaatses en watersugtiges en rumatieklyers, en in die skaduwee van die palms en mangobome verkondig hy aan hulle die evangelie van die liefde: “Jy moet jou naaste liefhê soos jouself.”

Hy skryf briewe na Günsbach, Straatsburg en Parys, briewe wat gedrenk is in die gloed van die Afrikaanse son, en elke brief is ‘n erkenning dat hy reg gehandel het deur na Afrika te gaan. (bll. 90-92)

Omstrede wetenskaplike wil Nobelprys laat opveil

Een van die wêreld se groot wetenskaplikes, die genetikus James Watson, is uit die openbare lewe verstoot na kommentaar oor swart IK in 2007.

Hy wil nou sy 1962-Nobelprys vir die ontdekking van die struktuur van DNS op ‘n veiling verkoop. Dit sal na verwagting meer as $3 miljoen haal.

“Omdat ek ‘n ‘onpersoon’ is, is ek afgedank van die direksies van maatskappye, so ek het geen inkomste nie, afgesien van my akademiese inkomste,” het die wetenskaplike gesê wat noodgedwonge moes bedank by die Cold Spring Harbor Laboratory, waar hy vir vier dekades gewerk het.

“Niemand wil regtig erken ek bestaan nie,” het hy aan die Financial Times gesê.

Ten spyte van sy moeilike omstandighede – Watson is nooit weer genooi om openbare lesings te gee sedert 2007 nie – leef die Amerikaanse wetenskaplike nie in algehele armoede nie.

Hy het gesê hy beplan om die opbrengs van die medalje te skenk aan die “instellings wat na my gekyk het,” insluitend sy alma mater, die Universiteit van Chicago, en Cambridge, waar hy en sy laboratoriumvennoot Francis Crick, ontmoet het en met wie hy die Nobelprys gedeel het.

Die 86-jarige Watson beplan ook om kuns te koop.

“Ek wil regtig graag ‘n [skildery deur Engelse skilder David] Hockney besit.”

Crick se medalje wat verlede jaar opgeveil is, is deur Jack Wang opgeraap, ‘n relatief onbekende Chinese biotegniese entrepreneur, en het sowat $2,3 miljoen gehaal.

Die verkoop van Nobelpryse is ‘n onlangse verskynsel, met Watson wat slegs die vierde ontvanger is wat dit wil laat opveil.

Die Amerikaanse skrywer William Faulkner se 1950-medalje het nie die reserweprys op ‘n veiling verlede jaar gehaal nie. Faulkner se werk handel oor rasseverhoudinge in die Amerikaanse Suide.

In Oktober 2007 het Watson aan die Sunday Times gesê dat hy “somber voel oor die vooruitsig van Afrika”, want “al ons sosiale beleidsrigtings is gebaseer op die feit dat hulle intelligensie dieselfde is as ons s’n, terwyl al die toetse sê dis nie regtig so nie.”

Hy het later dieper in die moeilikheid geraak ná hy anekdotiese verslae aangehaal het wat beweer swart werknemers is minder intelligent, en dat daar geen talentvolle swart wetenskaplikes bestaan wat gewerf kan word om in sy laboratorium te werk nie.

Watson se rasseteorieë oor IK het akademiese ondersteuning uit ‘n paar oorde ontvang, soos onder meer in Richard J. Herrnstein en Charles Murray se omstrede boek The Bell Curve, wat beweer dat Ashkenazi-Jode en Chinese oor ‘n hoër IK beskik as gewone blankes.

“Ek is nie rassisties in ‘n konvensionele manier nie,” het hy aan die Financial Times gesê.

“Ek vra om verskoning … die [Sunday Times] joernalis het op een of ander manier geskryf dat ek bekommerd is oor die swartmense in Afrika as gevolg van hul lae IK. En jy is nie veronderstel om te sê dat dit so is nie.”

Swart SA miljardêr skenk miljoene teen ebola

Die mynmaatskappy African Rainbow Minerals, A.R.M, het bevestig dat die sakemagnaat, Patrice Motsepe, meer as tien miljoen rand aan die Ebolafonds in Guinee geskenk het om te help om die siekte in Wes-Afrika te bestry.

Die skenking van een miljoen Amerikaanse dollar is namens die Motsepestigting en A.R.M gedoen, waarvan Motsepe die uitvoerende voorsitter is, het RSG berig.

A.R.M sê die nodige regulatoriese toestemming wat gister verkry is sal Guinee van hulp wees met kliniese bestuur, maatskaplike mobilisering, mediese koördinasie en ander belangrike meganismes om die siekte te beheer.

Ebola het volgens amptelike syfers reeds die lewens van bykans vyfduisend mense in veral Liberië, Guinee en Sierra Leone geëis.

Katolieke in Afrika eis transformasie

Die Rooms Katolieke Kerk gaan nie transformasiedruk vryspring nie, veral omdat die kerk se lidmate in Afrika groei.

Leiers van die kerk meen uitdagings van gelowiges in Afrika word nie behoorlik aangespreek nie.

Die byeenkoms van kerkleiers en akademici by die St Augustine-kollege van Suid-Afrika in Johannesburg volg nadat Pous Franciskus twee weke met die 200 Katolieke biskoppe in die Vatikaanstad vergader het.

Dokter Jakub Urbaniak van die teologie-afdeling by die kollege sê Afrika het die vinnigste groeiende aantal lidmate van die kerk, maar min aandag word ongelukkig volgens hom aan Afrika se probleme gewy.

Urbaniak sê vir Afrika is kwessies soos hoe MIV/Vigs gesinne raak, enkelouers en families wat deur kinders versorg word, belangriker as dié wat wel bespreek is.

‘n Professor van die departement van kerkgeskiedenis by die Universiteit van Pretoria, Graham Ducan sê die kerk het nie met planne vorendag gekom om die kerk te transformeer nie.

Groen-aanbieder verras deur Rwanda

Dave Pepler is die aanbieder ‘n natuurprogram Groen, op TV. Hy skryf uit Rwanda:

Hulle president in Rwanda, sê die mense met trots, wil hê hulle moet gesond wees deur baie groente te eet. Geen oorgewigprobleme nie en baie min diabetes.

Geen outomatiese besproeiing, slegs leivore waaruit die kinders ritmies per plastiekemmer die lande natmaak. Reusesakke aartappels word deur kinders van ongeveer 12-14 jaar per fiets mark toe aangery . Jy kan jou oë nie glo nie.

Ons het gemerk dat almal lig oranje “Crocs” dra. Hulle verduidelik hulle president voel as jy skoene aan het, het jy waardigheid. Elke Rwandees wat nie skoene het nie, kry by die regering crocs. Die skoene word dan by plaaslike markte vervang met nuwes teen ’n lae prys.

Ons was die laaste Saterdag van die maand daar. Alle winkels, banke, kafees en net mooi alles is toe . Dit is “we clean our country”- dag. Vanaf die president tot elke kind wat kan, maak skoon, verf huise, vee strate, en ons het mense gesien wat op lang brandweer-tipe lere die lamppale skrop, en mense wat padtekens was. Ons laat ons vertel dat President Kagame en sy seuns saam skoonmaak op straat.

Nie een kind het ooit by ons gebedel nie. Hulle kom nuuskierig nader en vra: “Where are you from? Welcome to Rwanda.” Vra nooit vir iets nie.

Interessant . . . hulle praat sag met mekaar, nooit ’n skreeuery nie. In winkels is gedempte geluide hoorbaar, nooit luid nie.

As die politieke wil daar is, en korrupsie is uitgeroei, is enige iets moontlik.’n Merkwaardige ondervinding.

Pepler is verras deur dié Afrikaland:

Na al die jare ken julle my mos as een van die aarde se mees deurweekte bitterbekke, en ook as uitgesproke sinikus. Ek beskou die meeste mense as reddeloos verlore, oninteressant en gewetenloos, en dit geld veral vir die inwoners van onse kontinent. Bykans elke stad in Afrika is ‘n nagmerrie van besoedeling, onvoltooide projekte, opdrifsels van vuilgoed en lugbesoedeling. Chaotiese verkeer, onpadwaardige voertuie en varkagtige gedrag van bestuurders bevestig elke keer dat hier geen beplanning is nie, dat elke mens eenvoudig net vir homself sorg, en dat omgee vir jou medemens nie meer bestaan nie.

En toe, ‘n paar dae gelede, land ek vir die eerste keer in my lewe met ‘n groepie eko-toeriste van Live the Journey in Kigali, die hoofstad van Rwanda. Toe ons by die lughawe uitry, het dit dadelik doodstil in ons bus geword, en almal het sprakeloos na buite gestaar en eers minute later tot hul sinne gekom. Dis nou drie dae later, en steeds kan my gaste nie uitgepraat raak nie – in die stede, langs die nasionale paaie is daar nie ‘n stukkie papier of rommel te bespeur nie. Net waar jy kyk is daar groot plakkate wat uitroep: Keep our Country Clean! Reg deur die land tel mense rommel op, vee stof en blare op hopies en sny heinings netjies.

Maar dit hou nie by netheid op nie, dis net die begin van een van die mees verrassende en verfrissende sosiale rewolusies wat ek al ooit gesien het. Mens kan jou beswaarlik indink dat, so onlangs soos 1994, Rwanda betrokke was in een van die mees skrikwekkende volksmoorde in die geskiedenis van die mensdom. Die slagting was op ‘n byna ondenkbare skaal en het mens laat dink aan die gruwels van die Middeleeue. Uit die puin van vernietiging en ondenkbare lyding het die leiers van die land besluit om die herstel tot vrede en welvarendheid opnuut aan te pak. Die eerste teiken was korrupsie, en binne twee jaar het hulle dit wortel en tak uitgeroei deur eenvoudig lokvalle vir korrupte amptenary te stel en hul brutaal uit die sisteem te boender.

Die boodskap was klokhelder – indien ons land wil groei met vertroue, moet ons saamstaan teen misbruik en diefstal. Alle motorfiets-bestuurders wat ‘n taxidiens bedryf, dra ‘n veiligheidshelm met ‘n spaarhelm vir die passasier. By taxi-staanplekke staan almal netjies in ‘n ry en wag hul beurt geduldig af. Ek is stomgeslaan oor die orde in hierdie land.

Sodra jy die stad verlaat, sien jy verder tekens van innoverende denke om landbouproduksie op te stoot, mense te laat saamwerk in kooperasies en om die produkte teen regverdige pryse te bemark. Nuwe damme word gebou vir visplase met hoender- en haashokke bo die water. Die mis val in die water, die water word verryk en so word die visse vinniger groter as gevolg van die alge wat in die vrugbare water groei. Daar is byeplase, landerye vol piritieen vir die produksie van organiese en eko-vriendelike insekdoder, en mielielande wat die Vrystaat sal laat bloos.

Hiermee wil ek net dit sê, waar daar ‘n gesonde politieke wil is, is daar ‘n menslike en beskaafde weg. Dit maak my triestig om te sien dat die politieke bestel in Suid Afrika uitsluitlik gefokus is op selfverryking terwyl ons hierdie lieflike voorbeeld aan eie deur het. Ek voorspel dat die geskiedenis ons gaan verdoem en Rwanda gaan verheerlik. Laat die wat oë het om te sien en ore het om te hoor, nou kennis neem van die suksesse van Rwanda.

Om diefstal te legitimeer

Sedert 1994 is Afrikaners nuwe lesse geleer – veral in die hoofstroommedia wat ons soos kritikasters betig as ons nie polities korrek bly nie.

Ons is geleer dat politieke leierskap nie deur beginsels gelei word nie, maar deur pragmatisme, oftewel gedienstigheid. Met hierdie insig verstaan ons nou die gebeure van die laaste tien jaar van NP-bewind soveel beter.

Ons is geleer dat die begrip Afrikaner ‘n kunsmatige sosiale konstruk was en ingespan is om die Afrikaner-establishment se politieke mag te verseker. Toe hulle die mag verloor het, het die konstruk verval en slegs by klein kerngroepies bittereinders behoue gebly.

Op ons beurt het ons geleer van volkstaatkunde; die haalbaarheid daarvan, asook die mites daaromheen. Vandag is daar in Afrikanergeledere honderde kitsvolkekundiges…

Maar die grootste les wat ons geleer het, is dat dr. Verwoerd se differensiasiepolitiek finaal bewys dat witmense en swartmense verskillende psiges het en baie moeilik as sosiale gelykes sal kan saambestaan. Hul korporatiewe psiges is botsend van aard.

Dit is by hierdie les waar ek vir ‘n oomblik wil stilstaan.

Dit is alom bekend dat Westerlinge skeppend van aard is en dat hulle aan die onbeperkte potensiaal van hul eie vermoë glo. Hierdie eienskap het meegehelp dat hulle van die feodale stelsel van driehonderd jaar gelede kon onsnap. Europeërs het die landbourewolusie meegemaak, gevolg deur verskillende rewolusies soos die nywerheidsrewolusie en inligtingsrewolusie. Hul lewensbeskouing en ekonomiese welvaart het daardeur ingrypend verander. Hulle het ervaar dat welvaart en groei uit innovering spruit. Dat nuwe rykdom deur innovering geskep word.

Afrika was nooit deel van daardie historiese rewolusies nie en sy mense se psige het feodaal gebly. Maar hulle trek vandag voordeel uit die huidige digitale en kommunikasierewolusie.

Afrika se feodale ingesteldheid is presies soos dié van Europa se prerewolusionêre lewensbeskouing. Dit word bepaaal deur ‘n natuurwet waarvan hulle nie kan ontsnap nie.

Daardie wet is die begrip van beperkte rykdom wat diep in die psige gewortel is.

Beperkte rykdom beteken dat mens jou eie finansiële posisie slegs ten koste van iemand anders s’n kan verbeter. Die koek word dus gereeld onderverdeel en word nooit groter nie. Diefstal en batestropery verteenwoordig ‘n legitieme oorlewingstrategie wanneer jy die mag besit om jou koekdeel te vergroot.

Dit is hier waar die elfde gebod sy ontstaan het, naamlik, dat jy nie uitgevang mag word nie, want dan moet jy die straf wat onvermydelik volg, kan vat. Dis nie verkeerd om te steel nie; die misdaad is dat jy nie uitgevang mag word nie.

Dit verklaar waarom endemiese korrupsie regoor Afrika heers en nie maklik gaan verander nie.

Dit verklaar waarom die ANC vir Zuma beskerm en ‘n R246-miljoen bate vir hom geskep het wat wettiglik sy eiendom sal word wanneer hy oor ‘n paar jaar gaan uittree. Belastingvry.

Dit verklaar die beleid van swart ekonomiese bemagtiging en regstellende aksie, wat niks met historiese ongelykhede te doen het nie, maar met die herverdeling van die nasionale ekonomiese koek.

Dit is bloot te wyte aan die Afrikapsige wat nooit verder gevorder het as die verbruiksfase nie, en altyd sal teer op medeburgers wat die rykdom skep.

Wit mans mag nie poste in die staatsdiens kry nie. As entrepreneurs moet hulle die stroperbendes se honger voed.

Dít is wat dr. Verwoerd voorsien het en dit is waarvan die Kodesa-onderhandelaars weggeskram het.

‘Profeet’ se gastehuis stort ineen

Amptenare van die Suid-Afrikaanse ambassade in Lagos in Nigerië fynkam hospitale in die hoofstad op soek na Suid-Afrikaners.

Hulle kan moontlik slagoffers wees van ‘n gastehuis wat by ‘n kerk, die Synagogue Church of All Nations, SCOAN ineengestort het. Die dodetal staan op 41.

Die gastehuis was glo besig om aanbouings te doen om nog verdiepings by die gebou te voeg. Meer as 130 beseerdes is reeds lewend uit die puin gered.

Die gebou huisves meestal buitelanders wat vanoor reg die wêreld kom om die omstrede pastoor en politieke prediker, T.B. Joshua te sien. Dit is onduidelik wat tot die ongeluk gelei het.

Die “Profeet” soos Joshua homself noem, sê ‘n klein vliegtuig het vier keer bo die gebou gedraai wat dalk ‘n aanduiding mag wees dat iemand hom wou dood hê, want vyf minute later het die struktuur meegegee sê hy.

Hy het omstanders aangemoedig om te getuig.

Die Departement van Internasionale Betrekkinge het bevestig dat die Suid-Afrikaanse Hoëkommissariaat in Nigerië in samewerking met die owerheid in Abuja probeer vasstel of daar enige Suid-Afrikaners beseer is in die ineenstorting.

EFF-leier, Julius Malema het Joshua, Nigerië se voorste charismatiese geneser en vyfde rykste pastoor in die land, ook vroeër besoek.

Winnie Madikizela-Mandela het in ‘n onderhoud in 2011 op Josua se televisiekanaal, Emmanuel TV, ná haar besoek aan SCOAN sy kerk geprys.

Ander besoekers sluit Zimbabwe se voormalige eerste minister Morgan Tsvangirai, Malawi se president Joyce Banda, koning Goodwill Zwelithini, en rugbyspeler Jaco van der Westhuizen in.

Nigeriese owerhede het bewerings verwerp dat die noodlottige ineenstorting van ‘n gastehuis in Lagos verbind kan word met verdagte vliegtuie.

Joshua, het intussen beeldmateriaal van die oomblikke voor die ineenstorting op sy TV-netwerk vertoon. Die polisie en reddingswerkers in die land sê die vliegtuie op die beeldmateriaal is duidelik daar omdat die gastehuis naby die lughawe geleë is.

Amerikaanse weermag in Afrika ontplooi teen ebola

Die Amerikaanse weermag gaan toetree tot die stryd teen die ebola-epidemie in Afrika. President Barack Obama het dié aankondiging gemaak in ‘n onderhoud Sondag, maar hy het gewaarsku dit sal maande wees voordat die epidemie verlangsaam. Hy het op NBC se Meet the Press verskyn.

Obama het gesê dat, in sy huidige vorm, sal ebola nie die Verenigde State bereik nie, maar het gewaarsku dat die virus kan muteer en ‘n veel groter bedreiging vir diegene wat buite Afrika woon, inhou. Die president het aangevoer dat die dodelike aard van die siekte vererger word as gevolg van die gebrekkige openbare gesondheidsinfrastruktuur in Afrika.

Hy sê die Amerikaanse weermag sal betrokke raak by take soos die oprigting van afsonderingseenhede, die installering van toerusting en beskerming verskaf aan gesondheidswerkers wat met die siekte te doen het.

Die dodetal in veral lande soos Liberië, Sierra Leone en Guinee het reeds meer as 2000 lewens geëis. Meer as 30 sterftes het ook in die noorde van die Demokratiese Republiek van die Kongo voorgekom.

“Jy weet, soms sê die Amerikaanse publiek: ‘Hoekom geld mors op hulle?'” het hy gesê.

“Wel, deels, want as ons nou die korttermyn-belegging maak, kan dit werklik baie van dividende in die toekoms betaal.” Obama het gewaarsku dat dit in ‘n nasionale veiligheidsaangeleentheid kan ontaard indien die VSA nie optree nie.

Obama het nie besonderhede gegee oor die Amerikaanse weermag se toetrede nie, maar hy het bygevoeg: “As ons nie nou ‘n poging insit nie, en dit versprei nie net regdeur Afrika nie, maar na ander dele van die wêreld, is daar die vooruitsig dat die virus kan muteer. Dit raak makliker oordraagbaar. En dan kan dit ‘n ernstige gevaar vir die Verenigde State van Amerika inhou.

Ebola wys die ‘morele bankrotskap’ van farmaseutiese bedryf

Brittanje se voorste geneesheer belas met openbare gesondheid het die gebrek aan ‘n entstof teen die Ebolavirus geblameer op die “morele bankrotskap” van die farmaseutiese bedryf.

Professor John Ashton sê hulle wil nie belê in die siekte nie, want dit het tot dusver net swart mense geraak in Afrika, ten spyte van honderde sterftes.

Lees verder.