Mandela – Bladsy 5 – praag.co.za

Kobus Kok, Jesus en Mandela

Nelson Mandela het tereg al meerdere kere opgemerk dat hy nie ‘n heilige is nie en sy eerste vrou het ook hierdie feit beklemtoon. Politici en feitlik al die openbare media, bv koerante, tydskrifte, radio- en televisie-uitsendings, benader Mandela kritiekloos en wek die indruk dat hy ‘n heilige is. Sy minder vleiende verlede word nie opgehaal nie. Daar is deesdae nie ‘n gesonde balans in die uitlatings nie; iets waarop ware historici hopelik mettertyd die aandag sal vestig.

Die era waarin ons leef, dra die stempel van sogenaamde politieke korrektheid. In die praktyk beteken dit enersyds dat wit mense deur enigeen sleggesê mag word. Andersyds – en bowenal – beteken politieke korrektheid dat mense wat nie-wit is nie, nie gekritiseer mag word nie. Hoe verder van wit die pigmentasie, dus hoe donkerder die velkleur, des te meer gebiedend is dit dat net goed van diesulkes gepraat word.

Dit is in hierdie milieu dat Kobus Kok, ‘n dosent in teologie aan die Universiteit Pretoria, dit pas wys geag het om Mandela in dieselfde asem as Jesus te noem. ‘n Mens sou dink dat Kok as ‘n teoloog bewus daarvan sou wees dat gelowige mense emosioneel baie sensitief kan wees vir watter sterfling ook al met hulle godsbegrip geassosieer word. Voorspelbaar was daar dadelik kritiek. Politieke korrektheid eerder as wysheid was ongetwyfeld die dryfveer agter Kok se uitlatings en hy het verkies om daarby te hou.

In sekere kringe op die kampus, in die politiek en in die sosiale lewe – in ag genome die toestand waarin hierdie geledere is – sal Kok verhoogde aansien geniet. Daardie mense sal dink Kok se (politieke) hart is reg. Sy gesindheid is soortgelyk aan dié van die Springbok-rugbyspan en die -sewesspan wat onlangs by monde van hulle kaptein verklaar het dat hulle vir “Madiba” speel; dus nie rugby ter wille van rugby en gewoon rugby speel om te wen nie. Hierdie jongmense weet blykbaar nie dat nie-wittes in die vorige eeu herhaaldelik daarop aangedring het dat sport en politiek geskei moet word nie. Insgelyks behoort politiek uit godsdiens gehou te word, maar Kok dink anders; of beskou hy Mandela as bo die partypolitiek verhewe? – soos die DA doen.

Ek reageer na aanleiding van twee berigte, geskryf deur Neels Jackson, wat pas in Die Burger gepubliseer is. Eers die 27ste (p 4) se berig. “Daar is aspekte van … Mandela se lewe wat hom herinner aan Jesus, het … Kok … gesê. Kok het gesê hy wil nie daarmee Mandela gelykstel aan Jesus nie … Maar Jesus was ook volledig mens en ‘n visioenêre leier. In hierdie opsig toon Mandela se lewe ooreenkomste met Jesus s’n.” Dan hierdie lysie: “Leiers soos Moses, Jesus, Gandhi, Martin Luther King en Mandela het almal ‘n lang lydingspad geloop ter wille van ander.” Kok vertel hoe swaar al vyf gehad het om “hoop op ‘n beter toekoms” te wek. Deur te vergewe, “kon hulle die spiraal van geweld breek.” Hierdie bewoording wek die indruk dat die geweld net van bv die nie-Mandela-kant af gekom het en/of daar begin het. Kok meld nie of die hoop op ‘n beter toekoms werklikheid geword het nie.

Kok moes nooit met hierdie storie begin het nie. In die 29ste (p 5) se opvolgberig hou Kok egter by sy standpunt. Daar is darem ‘n ligpunt teen die einde wanneer hy tussen die jonger (en minder heilige) en die ouer (en meer heilige) Mandela onderskei: “Kok het gesê Mandela was ‘n politikus en vryheidsvegter in ‘n stadium in sy lewe. Dit was [liewer: is] nie ‘n mooi verhaal nie. Hy glo egter dat Madiba se mooi hart later in sy lewe vir hom iets beliggaam het van wat Jesus kom leer het.”

Kyk weer na Kok se lysie van vyf wonderlike indiwidue: Moses, Jesus, Gandhi, King en Mandela. Die eerste twee is tradisioneel as wit beskou, hoewel dit deesdae al hoe meer teengespreek word. Die ander drie is ongetwyfeld nie-wit. Naas die gebruik om van “liewe Jesus” te praat, is daar die gewoonte om ‘n troetelnaam vir Gandhi en Mandela te gebruik. Mahondas Gandhi word meesal Mahatma (vader van die nasie) genoem. Pleks van Nelson Mandela by sy voornaam en van te noem, gebruik sy ondersteuners graag sy stambenaming, Madiba of Tata. Terseldertyd word hy, soos Gandhi, as die vader van die nasie beskou; enersyds asof daar nie ‘n kontradiksie tussen die stam- en nasie-assosiasie is nie en andersyds asof daar regtig ‘n Suid-Afrikaanse nasie is. Suid-Afrika het klaarblyklik inwoners, maar daar is plaaslik nie ‘n inklusiewe nasie nie; daarvoor is die kulturele verskille te groot.

Daar is veral een vraag wat ek in die midde wil laat. Is daar in hierdie era van politieke korrektheid enige moontlikheid dat ‘n wit mens in dieselfde mate as Gandhi, King en Mandela verheerlik en geheilig en met ‘n troetelnaam toebedeel sal word? Ek dink nie so nie; maar daar kan baie mense wees wat moreel en andersins baie beter as daardie drie is.

Weermag op gereedheidsgrondslag vanweë Mandela

Beeld berig dat die weermag op 24 uur-bystand geplaas is en van die lugmag se vlugbemannings is gewaarsku om hul selfone te alle tye by hulle te hou terwyl die hele land asem ophou oor oudpres. Nelson Mandela.

Soldate is reeds toe Mandela sowat tien dae gelede begin siek word het, gewaarsku dat die weermag se gebeurlikheidsplan van krag is.

Die presiese bepalings van dié plan is egter “uiters geheim” geklassifiseer en word dus nié bekend gemaak nie.

Die geniekorps, wat gemoeid is met die inrig van geriewe en infrastruktuur, het reeds in die Oos-Kaap gehelp om die water- en elektrisiteitstoevoer na van die betrokke gebiede te help verbeter.

Volgens Beeld sal “nagenoeg 1 200 soldate betrokke wees indien Mandela se gesondheid ‘n keerpunt bereik.

Dié betrokkenheid sluit alles in van vlugte tot die ontvangs van BBP’s en seremoniële vertoon.”

1 Militêre Hospitaal het ook ‘n bystandkamer vir Madiba gereed, sou daar om een of ander rede ‘n behoefte ontstaan vir ‘n alternatiewe hospitaal as die Medi Clinic-harthospitaal in Pretoria waar hy tans versorg word.

Die weermag is in die Oos-Kaap besig met Oefening Shared Accord, ‘n oefening saam met die Amerikaanse weermag.

Na wat verneem word, kan die soldate wat dáárby betrokke is ook na Madiba se tuisdorp Qunu verskuif word om hulp te verleen as dáár ‘n behoefte sou ontstaan.

Wenke aan ‘n volksmoeder

In Rapport (10.03.13) begin Sonja Loots haar rubriek deur na ID du Plessis se “sogenaamde” Maleierverhale te verwys. Hoewel Du Plessis werklik ‘n kenner van die Kaapse Maleiers was en sekerlik meer kontak as Loots met hulle gehad het, word sy skryfwerk verdag gemaak.

Loots vertel vervolgens hoe sy as goeie moeder haar kinders inlei in die wonderwêreld van die Moslems. Toe een van hulle beweer dat daar duiwelsheid skuilgaan, neem sy haar kinders na ‘n Moslem sodat hulle kan sien watter goeie mense Moslems is; dus, een swaeltjie maak ‘n somer.

By die Woordfees gaan Loots na ‘n gesprek luister waaraan Shaka Sisulu en Carel Boshoff deelneem. Heel voorspelbaar hou sy van wat Sisulu te sê het, maar Boshoff irriteer haar en sy wil nie na hom luister nie.

Dit lyk asof die fout nie soseer by Loots se kind lê nie, maar by haar as ouer. In opvoeding is ewewig noodsaaklik. Dit is waar dat daar goeie Moslems is, maar kinders behoort daarvan bewus gemaak te word dat daar ook slegte Moslems is, dat daar in die verlede en ook in die hede baie onheile deur sommige van hulle gepleeg is.

Wanneer ‘n ouer sy kinders oor bv Nelson Mandela inlig, moet daar nie vasgesteek word by die getal jare wat hy in die tronk deurgebring het en dat dit sogenaamde bose wittes is wat hom sy vryheid ontneem het nie. Daar moet ook vir hulle vertel word van bv die bomplantveldtog wat Mandela aangevoer het, dus hoekom hy in die tronk was, en dat hy baie korter in die tronk sou gewees het as hy bereid was om geweld af te sweer. Dan sal Loots se kinders besef dat Mandela nie sonder meer ‘n vredesikoon is nie, dat hy hierdie beeld verwerf het eers nadat hy in sy doel geslaag het om die politieke mag oor te neem en hy dit raadsaam geag het om die wittes oor hulle magsverlies te paai.

As Loots ‘n goeie ouer wil wees, sal sy haar kinders leer dat daar onder die spreekwoordelike wit omies met grys skoene uit die apartheidsera, soos ID du Plessis, ook goeie mense is. Sy sal haar kinders dan ter illustrasie na sommige van hierdie omies neem wat taalbulle genoem word omdat hulle veg vir die behoud van Afrikaans as voertaal aan die Universiteit Stellenbosch. Die kinders sal dan besef dat om vir jou moedertaal te veg, eerbaar is, dat nie net Engels ‘n reg op voortbestaan het nie.

Vir ‘n ewewigtige uitkyk op sake sal Loots haar kinders na bv Orania neem en uitwys dat dit oorwegend ordentlike mense is wat in ‘n grootliks misdaadvrye omgewing arbei en dat hulle nie bakhand staan vir gratis huise en dienste nie. As hulle “Neanderdalmense” is, kan dit nie net sleg wees om so te wees nie.

Mandela, lekker verjaar maar onthou jou nalatenskap

‘n Mooi gewone dag waarop mense werk toe gegaan het om hulle brood te verdien in Kerkstraat, Pretoria, toe jou ANC-bom se oorverdowende knal n sekonde deur stilte en toe die gekerm en gegil van dié wat nog leef opgevolg is.

Die nalatenskap van ‘n eerstewêreldland wat jy deur verraad en leuens bekom het en binne ‘n skrale 16 jaar op sy knieë gebring en vernietig is.

Toegelaat het deur jou stilswye dat derduisende blankes vermoor, verkrag en vertrap geword het.

Jou eie swart mense tienvoudig verarm is.

Lekker verjaar, mnr Mandela, maar geen dank vir jou nalatenskap nie.

курна для хамама цена Фільчаков прокурор

Verloor kan tot swart geweld lei

Ek het gister met ‘n gematigde en welsprekende swart werker by ‘n groot winkel in Johannesburg oor vanmiddag se sokker gesels en hy het my ondubbelsinnig gewaarsku oor lelike dinge wat gaan gebeur indien Bafana teen Meksiko verloor. Hy het duidelik sy oor op die grond.

Dis glashelder dat die geweldige WB-“hype” sy tol kan eis indien dinge vanmiddag vir die tuisspan verkeerd loop.

As gevolg van die totale irrasionele massahisterie is grootskaalse geweld in die lokasies moontlik, of selfs waarskynlik.

Sedert die loting in Kaapstad verlede Desember heers ‘n partytjiestemming in SA en neem amper dag vir dag in intensiteit toe tot by die huidige totaal histeriese euforie. Dit ken basies geen perke onder die swartes nie en hierdie mense is in so ‘n beswyming dat hulle nie eens daaraan dink dat Bafana vandag teen Meksiko die onderspit kan delf nie.

Dit is juis hierin waar die onheilspellende gevaar lê.

Indien die Bafana vandag, soos enige onbevooroordeelde sokkerkenner verwag, teen Meksiko verloor, gaan die teleurstelling en frustrasie van miljoene besope swart toeskouers gewelddadig op veral minderheidsgroepe, asook die breë publiek losgelaat word. Die SAPD sal weinig daaraan kan doen.

Blankes en vreemdelinge sal dan die uitsoekteikens word. Miljarde rande se eiendom kan in rook opgaan.

Dit is nie iets wat ek die land toewens nie, maar elke nugtere en verantwoordelike persoon behoort hiervan kennis te neem en sy paraatheid te verskerp.

Die liberale, polities korrekte media sal die groot skuldiges hieraan wees asook onvrantwoordelike politici, want hulle het die afgelope tyd in ‘n al groter mate hierdie malle en onrealistiese verwagtinge aangeblaas.

Selfs in die middelklas-, oorwegend Afrikaanssprekende blanke woonbuurt waar ek bly, blaas amper elke tweede wit snuiter ‘n verdomde vuvuzela!

Vandag kan ‘n werklik donker dag in ons geskiedenis word, nieteenstaande Cele se dom braggadocio.

Dit kan lei tot totale chaos en anargie – aangeblaas deur rassehaat en xenofobie.

Blaam gaan onmiddellik op onskuldige burgerlikes gepak word.

Dit is natuurlik geen uitgemaakte saak dat Meksiko gaan wen nie, want elke skeidsregter het sy prys.

Geweld sal die gevolg wees van die Suid-Afrikaanse swarte se “entitlement mentality” en die sieklike geloof dat die wêreld hom iets skuld. ‘n Psigose wat al geslagte gelede by hom deur die ANC geplant is.

Mandela se droom kan maklik in ‘n nagmerrie ontaard!

игры длядєвочєк топкарго отзыв

Nasiebouer of vryheidsoeker?

Die ondenkbare is besig om te gebeur. Die gedrukte media noem dit die verregsing van Afrikaners, oftewel ‘n migrasie na die regterkant van die politieke spektrum. Dit is die einde van Afrikaners se deelname aan die ANC se nasiebouproses. Die sokkerwêreldbeker sal geen verskil aan hierdie fenomeen maak nie.

Polarisasie tussen die rassegroepe is ‘n werklikheid. Daar het egter ook ‘n sterk polarisasie binne Afrikanergeledere ontstaan. Dit is dié tussen die nasiebouers, oftewel diegene wat binne die ANC-oorheerste politieke stelsel wil bly, en wat glo dat ‘n Westerse liberaal-demokratiese bestel wel deur die huidige kleptokrasie bestuur sal kan word. Dan is daar die vryheidsoekers wat nie onder dieselfde vlag as die ANC-ideoloë en hul populistiese ondersteuners wil bly nie Vryheidsoekers weier om veel langer dieselfde vlag, grondwet of volkslied met ANC-simpatiseerders te deel of om langer die grusame moorde op onskuldige mans, vrouens en kinders te duld.

‘n Nuwe politieke stryd tussen die nasiebouers en vryheidsoekers het dus ontstaan.

Sommige waarnemers sal wil beweer dat dit die historiese kloof tussen die verkramptes en verligtes is wat weer manifesteer.

Ander sal weer volhou dat hierdie polarisasie nog altyd latent was sedert die Anglo-Boereoorlog en nou weer na vore kom.

‘n Derde groep sal beweer dat Julius Malema se gedrag en uitsprake asook ET se dood vir hierdie polarisasie verantwoordelik is.

‘n Laaste groep sal beweer dat die beskawingsbotsing tussen wit en swart nou besig is om uit te woed en dat die grondoorsake veel dieper lê as bogenoemde redes; wat hulle as snellermeganismes vir polarisasie beskou.

In die hedendaagse konteks was die oorgrote meerderheid blankes voor 1994 nog regs, ja selfs die NP-ondersteuners. (Lees weer my artikel Om regs of verregs te wees om die generiese omskrywing van die term binne die regte konteks te verstaan.)

Maar tydens die Mandela-tydvak was daar ‘n sigbare migrasie na links, weg van die beskerming van eiebelang, na die belange van die NSA-nasie en die land as geheel. Dit was verantwoordelik vir die opkoms van die DA, self ‘n liberale party, met ‘n lang linkse geskiedenis.

Ná 1994 het baie blankes hulself as entoesiastiese nasiebouers beskou. Diegene wat die hasepad na oorsese lande gekies het, het nie kans gesien vir die nasiebouproses nie, maar het terselfdertyd ook nie geglo aan die haalbaarheid van vryheid vir Afrikaners binne die nuwe ANC-oorheerste “kleptokrasie” nie.

Begin mens om te delf na oorsake waarom die nasiebouers al hoe minder raak en die vryheidsoekers al hoe meer, kom jy by die punt waar jy moet erken dat die Afrikaners inderdaad uit twee hoofgroepe bestaan, nl. die etniesgesinde Afrikaners en die nasiebou-Afrikaners. Na gelang van die politieke gebeure in die land ossileer die groepe tussen die twee pole.

Die migrasie na regs kan nie net toegeskryf word aan die geskiedkundige gom van godsdiens, taal en kultuur nie, maar waarskynlik eerder aan oorlewingsopsies wat al minder raak. ‘n Natuurlike aansluiting vind dus plaas by die tradisionaliste, oftewel die historiese Boere-Afrikanergemeenskap wat dieselfde onderliggende weersin in die beskawingsbotsing beleef.

Nou waarom is alle Afrikaners dan nie vryheidsgesind nie? Waarom is hulle dan nie etniesgesind nie en verkies hulle om Suid-Afrikaners te wees?

Daar moet in gedagte gehou word dat duisende Afrikaners ten brode van die staat of sy instellings afhanklik is. ‘n Sigbare afwysing van hul nuwe base sal dus hul loopbane benadeel. Heimlik is baie van hulle waarskynlik reeds besig om te verregs.

Dan is daar nog die stoere De Klerk-aanhangers wat uit historiese lojaliteit glo dat die nuwe bestel sal werk of gemaak kan word dat dit kan werk. Hierdie groep krimp waarskynlik by die dag.

Vir die vryheidsoekers sal dit betaamlik wees om hierdie beweging na regs te verstaan en akkommoderend te bestuur. Dit sal betaamlik wees om die verlore Afrikanerseuns en – dogters weer binne die laer te verwelkom.

In die verlede het die media smalend na die sogenaamde laertrekmentaliteit as isolasionisme verwys, byna asof dit ‘n refleksbeweging van ‘n sterwende groepie is. Vandag bespeur mens egter weer ‘n sterk opwelling van daardie mentaliteit, maar hierdie keer as ‘n noodsaaklike oorlewingsmeganisme.

Die stryd het dus veel groter geword as ‘n stryd om net bepaalde ideologieë te ondersteun. Die stryd begin nou fisiese dimensies aanneem, waarvoor vryheidsgesinde Afrikaners hulle moet voorberei.

Die eerste stap is om bymekaar te maak wat bymekaar hoort. Dit is die totstandkoming van ‘n gesagsowerheid vir etniesgesinde Afrikaners. Daarsonder kan en sal daar geen vordering na vryheid wees nie. Ons kan nie net staatmaak op die beskerming wat Solidariteit of Afriforum ons in die howe bied nie. Buiendien is hul hande gebind deur hul eie ledekorps se belange en hul eie grondwet en beleid.

Die terrein waarop beweeg moet word, strek veel verder as net dit. Die gesagsowerheid moet ‘n volk verteenwoordig by bilaterale gesprekke met die staat en die buiteland.

Daarmee moet daar nie langer gesloer word nie.

Mevrou Hogan mislei belastingbetalers om Madiba te beskerm

Meneer Mandela het die openingsrede van die Hillside-aluminiumsmelter gelewer, en ook die uitvoer van goedkoop krag na die daaropvolgende smelter in Mosambiek, sy nuwe vrou se tuisland, goedgekeur.

Australië wek nes Suid-Afrika 90% van sy krag met steenkool op, maar nogtans is dit vir BHP Billiton beter om Australiese erts na die anderkant van die aardbol, na Suid-Afrika te verskeep, eerder as om dit in Australië waar die erts gemyn word, te smelt.

Vanaf Suid-Afrika en Mosambiek word die meeste van die Australiese aluminium weer terug gevaar na die anderkant van die aardbol, en in die Ooste verkoop.

Vandag is aluminiumsmeltkrag wat Eskom aan BHP BIlliton lewer selfs goedkoper as die materiaalkoste van Suid-Afrikaanse steenkool. Waarde word dus vernietig, soos weerspieël in die onlangse R9,5 miljard Eskom-verlies, vir die rekening van die belastingbetaler.

Meer krag is nodig om veel meer van Suid-Afrika se eie inheemse chroom-, mangaan- en platinumertse op plaaslike bodem te smelt, sodat die waardetoevoeging van ons primêre mynprodukte hier ter plaatse plaasvind. Daarom het Standard Bank gevra dat die vraatsige BHP-roofsmelters in Suid-Afrika gesluit moet word.

Tans word miloene tonne Suid-Afrikaanse chroom- en mangaanertse spotgoedkoop uitgevoer, weens ‘n tekort aan krag. Suid-Afrika beskik oor 80% van die aarde se ekonomies ontginbare chroom en mangaan, genoeg om aan elke Suid-Afrikaner ‘n formele werk te verskaf, sou meer waarde tot hierdie plaaslike primêre produkte gevoeg word.

Dit was die versiende meneer Mandela se uitgesproke bedoeling met die opening van die Hillside-, en latere Mozalaluminiumsmelter: “By using energy generated from our abundant supplies of coal to produce aluminium, the smelter will contribute to the drive to add more value to our primary products before export.”

Die vraag moet dus nou gevra word: is meneer Mandela mislei?

Meneer Mandela is nie ‘n myner nie. Is hy eerlik ingelig dat Suid-Afrika glad geen aluminiumerts het nie, en dat die miljoene tonne uitheemse aluminiumerts vanaf Australië ingevoer sou word? Om daarna weer verskeep te word vir werkskepping in China en ander mededingerlande?

Dít terwyl Australië genoeg steenkool het om sy eie aluminiumerts te smelt, maar dit nie doen nie, omdat Suid-Afrika se steenkool vir die smelt van Australiese aluminium benede Eskom produksiepryse verbrand word, sodat arm Suid-Afrikaanse verbruikers en voorheen benadeelde belastingbetalers die verliese moet betaal.

Vergelyk dit – Suid-Afrika se armoede – met Marius Kloppers se BHP-Billiton-salaris sowel as wit en welgestelde Australië se Bruto Binnelandse Produk, wat danksy aluminiumroofsmelt ry op die rug van ‘n arm Suid-Afrika se swart hulpbronne, weens meneer Mandela se misverstand.

Regstellende aksie is nou nodig, maar mevrou Hogan van die ANC blameer apartheid, pleks van as minister van openbare ondernemings oop kaarte met die arme belastingbetaler te speel.

Winnie skel Mandela en Tutu

Winnie Madikizela-Mandela het verbitterde uitlatings oor Nelson Mandela gemaak in ‘n onderhoud wat hierdie week in die London Evening Standard gepubliseer is.

Sy het gesê Suid-Afrika se eerste demokraties verkose president, wat ook haar voormalige eggenoot was, ‘n “korporatiewe basis” geword het wat “uitgestal word om geld te maak.”

Madikizela-Mandela het ook vir Aartsbiskop Emeritus Desmond Tutu ‘n “idioot” genoem in die onderhoud met Nadira Naipaul, wat saam met haar man, die skrywer VS Naipaul, in Soweto kuier.

“Mandela het ons teleurgestel,” het Madikizela-Mandela gesê.

“Sy bydrae was ‘n swak ooreenkoms vir swartmense. Ekonomies staan ons steeds aan die buitekant.

“Die ekonomie is steeds meestal ‘wit’. Daar is ‘n paar swartmense wat op grond van hul meeloperstatus gekies is, maar so baie wat hulle lewe in die struggle gegee het, het sonder beloning gesterf,” het Madikizela-Mandela gesê in die onderhoud wat op www.standard.co.uk gepubliseer is.

Sy het ook gesê Mandela het geen beheer meer oor die ANC nie en dat hy net deur die Nelson Mandela-fonds gebruik word om geld in te samel.

Sy het gesê dat ander ook swaargekry het – dat Mandela nie die enigste een was nie.

“Hierdie naam Mandela is ‘n albatros om die nekke van my familie. Julle moet almal besef dat Mandela nie die enigste man was wat swaargekry het nie.”

Madikizela-Mandela het hom verder gekritiseer omdat hy die Nobelprys vir vrede in 1993 saam met FW de Klerk gaan haal het.

“Ek kan hom nie vergewe dat hy die prys saam met FW de Klerk, wat hom in die tronk geplaas het, gaan afhaal het nie. Hand aan hand het hulle gestap.”

топкарго развод

Julius belowe nasionalisering

Die huidige ANC-leierskorps is “skattebolle”, hetJulius Malema, ANC-jeugleier, gister in ’n toespraak gesê waarin hy Nelson Mandela se woorde gebruik het om sy strewe na ’n beleid van die nasionalisering van myne te regverdig.

“Ons gee nie om wie sê wat nie, nasionalisering sal die ANC se beleid word,” het hy by die Universiteit van die Witwatersrand in Johannesburg gesê in ’n toespraak ter herdenking van Mandela se vrylating uit die tronk 20 jaar gelede.

“Ons wil nie Zuma of (Fikile) Mbalula (adjunkminister van polisie) se steun hê nie … Ons wil die steun van die massa hê.

As die massa sê jy is reg, dan sal ons voortgaan.”

Dinsdag het pres. Jacob Zuma in sy repliek op sy staatsrede gesê die nasionalisering van myne is nie regeringsbeleid nie.

Malema is egter vasberade om ANC-takke te beïnvloed om nasionalisering partybeleid te maak, wat dan na die regering sal deursyfer.

Sy toespraak in ’n stampvol saal is met dawerende applous en dreunsang en dansery begroet. Voordat hy gepraat het, het die gehoor na ’n uittreksel uit ’n video van ’n onderhoud met Mandela kort voor sy vrylating gekyk.

In die onderhoud het Mandela gesê nasionalisering is deel van die land se geskiedenis en hy begryp nie hoe privatisering geregverdig word nie.

Mandela het gesê wittes het besluit die enigste manier om beheer oor die land se swartes uit te oefen, is om te privatiseer.

Met verwysing na die huidige ANC-leierskorps het Malema gesê: “Vandag wil hulle ons vertel hulle is die beste denkers en hulle kan die Vryheidsmanifes beter as Nelson Mandela vertolk.

“Ons moet vandag hier sê … ons eis ekonomiese vryheid in ons leeftyd.”

Winnie Madikizela-Mandela, lid van die ANC se nasionale uitvoerende komitee, was saam met Malema op die verhoog.

“Jy is baie slim, my kleinseun Julius,” het sy gesê. “Jy het argiefmateriaal oor die nasionalisering gaan versamel. Ek wonder waar jy dit gekry het.”

In reaksie op koerantberigte oor haar afwesigheid by die Drakenstein-gevangenis verlede week by die herdenking van haar gewese man se vrylating, het sy gesê: “Ek en my familie is nie genooi nie.”

Vroeër het Malema na Madikizela-Mandela as “populisties” verwys.

Sy het in antwoord gesê ’n populis is iemand wat die onkundiges “uitbuit” om “aan die mag vas te klou” asook “’n luukse leefstyl en wat ons nou ‘bling’ noem” te handhaaf.

“Ek wil niks daarvan hê nie.”

Madikizela-Mandela het gesê dit is belangrik om al die fasette van Mandela te onthou en watter soort man hy is.

slots online no deposit bonus

Kultuur as vyeblaar en beloftes wat skuld maak

Toe pres. Jacob Zuma die boonste politieke sport in Suid-Afrika as, soos hy dit gestel het, “100 % Zulu boy” verower het, sou dit ‘n aantal domino’s aan die val sit wat moeilik gestuit gaan word.

Die moderne demokrasie is gebou op die beginsel dat beloftes skuld maak. ‘n Kandidaat wat oorboord gaan met verkiesingsbeloftes, sien kort na sy verkiesing die skrif aan die muur. ‘n Goeie voorbeeld is pres. Barack Obama wat nou reeds in die Amerikaanse pers ‘n “embattled president” genoem word, en wat besonder vinnig op die gewildheidspeilings die kreeftegang gegaan het.

Hierteenoor is dit in die meeste van Suid-Afrikaanse inheemse kulture goeie maniere om aan die vraesteller die antwoord te verskaf wat gemeen word die vraesteller wil hoor. Hierdie gebruik het al pandemonium in die reklamewêreld veroorsaak soos dat die teikengroep aandui hulle verkies Engels, terwyl ter plaatse ondersoeke aandui die kykers volg hoofsaaklik programme in hul moedertaal.

Solank almal verstaan dat die beloftes binne ‘n sekere kulturele raamwerk gemaak is, kan die een wat die beloftes maak ver kom. Te midde van paaie wat weggeteer raak, hospitale sonder medisyne, skole sonder bevredigende uitslae, kan ‘n regerende party of die hoof daarvan in peilings steeds baie goed doen en selfs sy gewildheid verhoog.

Op die duur skep hierdie los en vas maak van beloftes – voor en na verkiesings – tog verwagtings dat minstens sommiges daarvan nagekom sou word. Iewers gaan dit gewoon net nie af om nie werk te hê nie, maar ministers gaan voort om luukse vuurwaens aan te skaf.

Die gaping tussen onrealistiese verwagtinge en die werklikheid op die model van relatiewe deprivasie het reeds onder oud-President Thabo Mbeki die regeringshoof se kop lat rol. Pres. Jacob Zuma het sy termyn gepak op dieselfde noot as die populisme waarmee hy sy opmars suksesvol gevoer het.

Toe dié tegniek se stoom opraak, is probeer om op die populariteit van oud-president Nelson Mandela se rug nog stoom op te bou. Binne dae was dié stoom egter ook op.

Terselfdertyd is dit ook tradisioneel goeie hoofmanskap om in ‘n kraal van familie tot familie se vuurtjie te loop en by daardie vuurtjie te gaan verkondig wat daardie familie wil hoor. Ook hierdie praktyk boemerang omdat die media saamloop, en berig wat nie vir die ore van ander bedoel is nie. Vrae word oor teenstrydige beloftes gevra.

Vanoggend lui voorblad-koerantopskrifte: Hou op beloftes maak.

Dit vereis kennelik veel meer vernuf en kundigheid om ‘n land – van die sentrale regering tot die plaaslike regering – te regeer en bestuur as wat geglo is. Al die beplanningskommissies in die wêreld gaan niks vermag as daar nie plan gemaak word om die planne op grondvlak te laat realiseer nie. Dit beteken ‘n behoefte aan fondse sonder om die gans wat die goue eiers lê te slag, en ongelooflik baie kundigheid.

Pres. Zuma se repliek op die opposisiepartye se kritiek, asook die verskillende manifestasies van gemeenskapspolitiek soos die briewe teen misdaad, sal toon of ‘n les geleer en ter harte geneem is. Kulturele gebruike dien nie altyd as geskikte vyeblaar nie.

топкарго

Zuma daag nie op vir vieringe nie

President Jacob Zuma en Winnie Madikizela Mandela het nie opgedaag vir die vieringe by die Drakensteingevangenis nie, volgens ‘n berig in die Cape Argus.

Swart en Indiër ANC-leiers het Donderdag saam by die hekke van die gevangenis uitgestap om Nelson Mandela se vrylating uit die tronk 20 jaar gelede te vier.

Mandela en Madikizela Mandela het op 11 Februarie 1990 dié roete gevolg.

Adjunk-president Kgalema Motlanthe, Zwelinzima Vavi, leier van Cosatu, Gwede Mantashe, die sekretaris-generaal van die ANC, en kabinetsministershet die geleentheid bygewoon.

Duisende ANC-ondersteuners was teleurgesteld omdat Zuma nie opgedaag het nie.

Trevor Manuel en Cyril Ramaphosa het buite die hekke met die media gesels oor hulle aandeel in Mandela se ontvangs op dié historiese dag.

для шиномонтажа

‘Mandela ondersteun nasionalisering’

Nasionalisering was ‘n beleid wat Nelson Mandela self ondersteun het, het Julius Malema Donderdag gesê.

Malema het gepraat by ‘n ANC-ontbyt wat by Drakensteingevangenis naby die Paarl gehou is om die 20ste herdenking van Mandela se vrylating te vier.

Malema het gesê dat Mandela ‘n generasie verteenwoordig het wat die ANC van ‘n gemiddelde organisasie na ‘n strydende mag verander het.

Hy sê Mandela het gepraat van nasionalisering as ‘n beleid van die beweging.

“Ons is gekant teen enige helde wat nasionalisering wil teenstaan en sê dit is nie ‘n beleid van die ANC nie,” het Malema gesê.

“Madiba self is beter geplaas om ‘n behoorlike interpretasie te gee van die Vryheidshandves, want hy was op die voorgrond as ‘n hoofvrywilliger.”

Malema het verwys na die ANC se veldtog van openbare teenstand van die 1950s.

Hy het gesê dat Mandela by die Kliptownkongres van die mense ‘n leier was.

“Hy het baie goed verstaan wat die Vryheidshandves beteken. Dus wil vandag se jeug nie toestemming hê van enige individu om op te leef na die verwagtinge van die 1944-generasie nie.

“Mandela en sy generasie het gesê vryheid in ons leeftyd en ons wil vandag ekonomiese vryheid in ons leeftyd verkondig,” het Malema gesê.

Ballon wat geprik is

Werklikhede is dikwels baie anders as die Utopia wat politici voorhou, en kandidate wat tydens ‘n verkiesingsveldtog op ‘n golf van gewildheid kon ry, is dikwels kort na hulle tot die tuig verkies is baie ongewild.

Die jongste voorbeeld is pres. Barack Obama wat ‘n jaar na sy verkiesing reeds in meningsopnames druip. Tot die Tea party, ‘n konserwatiewe beweging wat onlangs tot stand gekom het, vaar in peilings beter as pres. Obama se Demokratiese Party.

Iemand wat egter loshande die gewildheidstoets oorleef het, is oud-pres. Nelson Mandela. Hy word steeds wyd – internasionaal en plaaslik – as ikoon voorgehou. Vandag, twintig jaar na sy vrylating, is koerante vol artikels waarin menings gehuldig word oor hoekom hy die status van grootsheid kon verwerf.

In werklikheid was hy ook ‘n regeringshoof met voete van klei. Onder sy grootste flaters was ‘n hele rits baie swak ministers waarvan die sleurkrag in departemente soos Binnelandse Sake, Onderwys, Verdediging en verskeie ander gesien kan word. Swak aanstellings sedertdien het verseker dat sake in die reël nie verbeter het nie, en dikwels nog verder die kreeftegang gegaan het.

Hy het ook die onverpoosde misdaadgolf geloods met die vrylating van 9 000 misdadigers uit tronke in Suid-Afrika toe hy sy amp aanvaar het.

Om sake te vererger het Mandela ook klagtes wat moedelose mense en instansies oor hierdie swak ministers aan sy adres gerig het, as prosedure na daardie ministers verwys. Dit behoef geen Einstein om te besef hierdie prosedure het niks beredder nie.

Die euforie oor Mandela by ‘n groot deel van die publiek het tot gevolg gehad dat ‘n groeiende bewuswording dat die land ‘n grondwet vol leemtes het, eers in die Mbeki-era posgevat het. Die polarisasie wat later besonder opvallend sou word het ook eers in die Mbeki-era behoorlik ingesink. Anders as met Mandela het Mbeki roemloos ondergegaan en is byna dadelik vergeet.

Die Zuma-era het egter baie gou die grondwetlike leemtes ontbloot. Rubriekskrywers, kommentators, briefskrywers in koerante en vele meer probeer as’t ware mekaar oorbie in hul ywer om die langste lys gebreke op skrif gestel en gepubliseer te kry. Die kommentators uit die pro-Mandela-dampkring bly hoegenaamd nie agter by skeptici wat die huidige grondwetlike bedeling vanuit die staanspoor geopponeer het nie.

‘n Opvallende les is dat ‘n grondwet wat onder slegs een regeringshoof skynbaar slaag, geen geslaagde grondwet is nie. ‘n Grondwet moet die toets van geslaagdheid meer holisties kan deurstaan.

Tog het van die kommentators wat so die probleme lys steeds volgehou dat die grondwet goed is en op ‘n manier gebruik moet word om die probleme wat hulle lys aan te spreek. Oor die meganika hiervan was daar heelwat minder duidelikheid as oor die lys van probleme, en stellings is gemaak soos “deur harde werk”.

Pas het dit aan die lig gekom dat ‘n peiling in November aan Zuma ‘n gewildheid van 77 % gee, teenoor 70 % wat meen die regering vaar goed. Intussen is heelwat water die see in en het verskeie dorpe gebrand of brand steeds.

Dit lyk nogtans of diegene wat die land se probleme so lys, baie lank gaan wag dat die demokrasie onder die huidige grondwet die probleme gaan oplos.

Nou wag die land op die president se staatsrede.

De Klerk pleit vir versoening

Oudpresident Nelson Mandela se vrylating van 20 jaar gelede word vandag herdenk by die gevangenis waar hy destyds as ‘n vry man uitgestap het nadat hy 27 jaar opgesluit was vir hoogverraad.

Die naam van die Victor Verster-gevangenis is intussen na die Drakenstein-gevangenis verander. Dit is Woensdag tot nasionale erfenisgebied verklaar.

Mandela sal nie dié verrigtinge bywoon nie, maar sal wel teenwoordig wees gedurende die staatsrede van president Zuma Donderdagaand.

Oudpres. F.W. de Klerk, wat erg deurloop onder kritiek van sowel die ANC as Afrikaners vir sy aandeel in die vrylating, het nietemin die dag as ‘n spesiale gebeurtenis uitgesonder.

De Klerk het by monde van ’n verklaring gesê die gebeure van Februarie 1990 was ’n oorwinning vir alle Suid-Afrikaners.

“Wanneer ons die vrylating van Nelson Mandela vandag vier, moet ons dit met die wete doen dat ons nuwe grondwetlike demokrasie die skepping van al ons mense en al ons gemeenskappe is.

“Ons moet die dag vier deur onsself opnuut te verbind tot die doel van nasionale versoening – oudpresident Mandela se grootste nalatenskap aan ons mense.”

жадеит свойства для