Pierre de Vos klink deesdae vir my of hy die soort van afskuwelike sielshartseer ervaar wat die Hexvallei se werkers teister na ‘n uitmergelende dag se geswoeg, waar hy sy buurman verwurg het, sy vrou hospitaalryp geslaan het, die verkragte baba in die vuur gegooi het, en dan die enigste kas in sy armoedige, rookgevulde plakkersgehuggie oopgemaak het om te ontdek dat die papsak klaar is.
Pierre beteken glo klip in Frans, hoor Skoppensboer, maar hy dink dis ‘n verkeerde spelling vir die regte naam Pere. Niks aan die vent se hardvogtigheid is hard genoeg om nie onder die aanslag van ‘n paar sagte vrugte te vou nie. Nie dat Skoppensboer veel van Frans weet nie, maar dit staan nie in ons Grondwet nie.
Pere se pyn kom van sy bemoeienis met groot sake waar die leier van die Vrye Wêreld, sy swart rolmodel, daagliks stoei met sake van uiterste belang soos hoe om kougom ongesiens uit te haal as jy dit klaar oopbek gekou het. En ou Pere glo vas hy kan al hierdie planetêre kwessies in sy Morele Eskatalogie vir ons oorvertaal in Grondwets.
Skoppensboer verwonder hom altyd aan al die gemiddeldes wat nog nooit basiese wiskunde kon baasraak nie, maar die Grondwet voorhou as vordering op Fermat. Daar’s nou ‘n bietjie Frans wat Skoppensboer wel ken.
Uit Grondwets leer ons sulke dinge soos dat Pere skitter met projeksie waar hy die gewildste sanger in Suid-Afrika se ondersteuners as hartseer beskryf, terwyl hy met trane in sy nywieblou oopgerekte oë vas onder die indruk verkeer dat die aanvaarding van pedofilie ‘n hoofstroomdebat is. Dis om van te gril. En Skoppensboer gril nie maklik nie.
Die hele gegrondwettery is so opgeblaas soos ‘n leë papsak op ‘n Saterdagaand, dws baie opgepomp. Amper so baie dat ‘n mens se oë wil uitpeul daarvan. En diesulkes wat ons vertel hoe vreeslik ingewikkeld Grondwets is, het glo ewe erg gesukkel om deliktereg baas te raak.
Ewenwel, gelukkig is Skoppensboer nie op papsak nie, maar op papsakke van die tweebeenspesie wat al wat ‘n alie is moet lek teen hulle enorme hartseer van verlies. Die grootste verlies synde natuurlik die een aan waardigheid en eer soos hulle skarrel om nie van die anti-misdaad-, swart, bendewerende elektriese veiligheidsdraad af te val nie.
As daardie grondwetterkennis nog groter was, was dit so gevaarlik soos ‘n plassie op die vloer. Van daai waarna ‘n mens wys as jy sê: “Pasop! Moenie daarin trap nie!”.
Geen wonder die Katalane het dié week kies-‘n-vinger met Spanje se regering gespeel nie. Skoppensboer verneem hulle het Sondag vinger-etes, tapas, op die Spaanse grondwetters se dekrete bedien toe hulle gaan stem het vir onafhanklikheid.
Skoppensboer kan met redelike sekerheid dinge voorspel, en een is dat die wolf Rooikappie se grondwet gebruik het om sy smoel mee af te vee eers nadat hy haar ingesluk het, ten spyte van wat ou Pere homself wysmaak.
Dis nie dat Skoppensboer Grondwetsweersin wil aanwakker nie, maar waar gashere na parasietpartytjies uitgenooi word sonder ‘n waarskuwing, en dit in die naam van ‘n stel dooie letters wat mense soos Pere adverteer, sit hy sy voet dwars neer. Soos hulle in ‘n antieke taal sê: Aikôna!
Nog so ‘n man wat nie deur ‘n hartseer papsakstorie van stryk gebring word nie, is Skoppensboer se held, Wladimir.
Hier is die onlangse lugfoto van Poetin se motorkade. Duidelik was hy net agter Obama toe dit geneem is. Pere moet begin kennis neem van hoe dié manne rol.
In hierdie tweede gesprek oor die Oekraïne gesels Dan en Karin Roodt oor die onlangse verwikkelinge in die oorlog, asook die uitlek van die gewraakte uitlating deur Wladimir Poetin dat hy die Oekraïne “binne twee weke sou kon verower”.
Toneel tydens die openingseremonie van die Sotsji-winterspele
deur Joseph Secrève
So sien ons weer met die opening van die Olimpiese Winterspele hoe Rusland nouliks ’n stap in enige rigting kan waag sonder om op een of ander manier belaster te word vanuit die “alternatiewe” hoek.
Eers was dit popsterre soos Madonna en diverse ander bekendes wat kapsie gemaak het teen Poetin oor die Pussy Riot-sage, en nou probeer hulle al weer Poetin in die sop laat beland oor die sogenaamde anti-gay-wetgewing.
Vir mense soos ons wat begrip het vir Suid-Afrika se geskiedenis met sy voortdurende gekonkel agter die skerms, sogenaamd onder die voorwendsel van menseregte, behoort ons instinktief aan te voel dat dieselfde prosesse in Rusland geld.
Inderdaad, daar is meer op die spel as wat ons dink. Soos ons weet is Suid-Afrika se politiek grotendeels gegrond op die haat wat die Engelse elite al honderde jare teen Afrikaners koester. Ongelukkig het hulle die voordeel van wêreldmedia gehad wat veroorsaak het dat die anti-apartheidspropagandamonster ’n eie lewe begin lei het, totaal verwyder van die daaglikse werklikheid.
Joseph Secrève
Die situasie in Rusland is nie veel anders nie. Vir ongeveer tweehonderd jaar, volgens Aleksandr Solsjenitsin altans, was daar elemente wat ’n diepgewortelde haat teen alle vorme van Russsiese volksnasionalisme gekoester het. Karl Marx was een van hulle. Hierdie kragte het uiteindelik gekulmineer in die Bolsjewistiese Rewolusie en was magtig genoeg gewees om die tsaar en sy gesin uit te moor en die hele land in ’n staat van terreur te laat verval. Na bewering sou die Rewolusie meer as sestig miljoen Russiese Christene vermoor en in die goelags uitgehonger het.
Dit is nou twintig jaar ná die val van Kommunisme en Rusland is besig om sy nasionale volksbewussyn te herstel. Die energie van die volk is na binne gerig en geloof vorm die belangrikste bousteen van waaruit hierdie land “jonk en skeppend herbore” kan word, om NP van Wyk Louw se uitdrukking te leen. Dit verklaar waarom die Christendom die snel groeiendste geloof in Rusland op hierdie stadium is. In literêre terme het Rusland ontslae geraak van Tolstoi die rewolusionêr en Dostojewski die eksistensialis omarm. Waar Tolstoi geglo het dat rewolusie die antwoord is, is Dostojewski meer begaan oor metafisiese waarhede. Iwan Karamazof – ’n karakter uit Dostojewski se Gebroeders Karamazof – wil graag Wes-Europa sien, maar besef dat daardie wêrelddeel ’n kerkhof is. Desondanks wil hy oor die boustene aldaar wandel omdat elke steen getuig dat daar eens vurig geleef is, met ’n geloof in die mens se eie vermoëns.
Dit is altyd interessant om te sien hoe die geskiedenis homself herhaal. Dostojewski en Tolstoi se gees is nog springlewendig in die hedendaagse Rusland. Daardie land moderniseer voortdurend en kyk oogluikend na die Weste, maar konsentreer hoofsaaklik op sy eie groeiende kultuur.
Dit is in hierdie konteks waarmee ons na die Rusland van vandag moet kyk. Die pro-gay-aktiviste vorm die nuwe golf van rewolusionêre agitators, soortgelyk aan diegene op vooraand van die Oktoberrewolusie. Dis egter nie meer grys duffeljasse en kanonne in die strate nie, maar helderkleurige vlae en poeierkwaste. Hulle doel is één en dieselfde: omverwerping van die opkomende Russiese volksnasionalisme en Christelike karakter.
Vir die twyfelaars, kom ons kyk net gou na die presiese aard en omvang van hierdie “omstrede” anti-gaywetgewing:
Ten eerste kom die woorde homoseksueel, lesbies, gay of geen enkele verwysing van soortgelyke aard na vore in hierdie wet nie.
Die wet fokus byna uitsluitend op kinders. Dit wil minderjariges beskerm teen nie-tradisionele sekspraktyke en propaganda, presies in ooreenstemming met ander bevriende lande in die wêreld se wetgewings.
Snaaks genoeg is Rusland juis besig om homoseksuele mense meer regte en beskerming te gun, en statisties gesproke het ’n gay mens ’n (heelwat) groter kans om in die VSA slagoffer van haatmisdade te word as in Rusland.
In Rusland kan ’n gay mens nie uit sy funksie ontslaan word as gevolg daarvan nie. In die VSA wél.
Die verbod op homoseksuele omgang is in 1993 in Rusland opgehef, terwyl 12 state in die VSA dit nog as ’n misdaad beskou.
Diegene wat verder ondersoek wil instel kan gerus hierdie dokument raadpleeg.
Die vraag is waar kom die massahisterie dan vandaan? Hierdie wette is doodgewone sedewette wat elke land met selfrespek graag in sy wetboeke sou wou sien. Dit wil byna voorkom asof die pro-gay-aktiviste ten gunste van seksuele omgang met kinders is. En die Weste steun dit?!
Dit is hier waar Rusland ons ’n interessante lewensles kan leer: Hulle het hul kommunisme gehad en probeer nou daarvan te herstel. In die Weste hang kommunisme aan die oggendskemer, weliswaar onder ander benamings, meestal eindigend op “-regte”, soos burgerregte, vroueregte, gayregte ensovoorts. Dit is allerlei taktieke om die volkskarakter skade te berokken en mense van hul kultuur en nasionale karakter te vervreem.
Ook is daar in die VSA na raming oor die laaste paar jaar al 600 FEMA-konsentrasiekampe opgerig wat blykbaar gebruik gaan word om mense van die strate af te haal om goedkoop arbeid te verrig, en daarmee enige vorm van persoonlike welvaart en opwaartse mobiliteit uit die burgers se hande te neem.
Dalk is die FEMA-konsentrasiekampe effens vergesog vir die meeste mense om te glo, maar as ons sien hoe die Amerikaanse regering mense se telefone afluister en hul wapens te probeer afneem, waardelose onderwys aanbied en die platteland probeer ontvolk, is hierdie gedagte dalk nie so uitheems nie. Tot Solsjenitsin se Goelag Argipel, het daar in Rusland ook geen publikasie verskyn by die gewone mense oor die goelags nie, nóg het die Westerse volke geweet van die gruwel van die Nazi-konsentrasiekampe totdat dit op film vasgelê was.
Vir ’n volk om na sulke trauma’s terug te keer na sy nasionale erfenis is geen psigopatologiese reaksie nie, maar ’n doodgewone aanpassing en heroriëntering, soos ’n kompas wat sy noord moet vind nadat dit versteur was.
En dit is wat Poetin probeer vermag.
Soos PW Botha se destydse vrees vir ’n “totale aanslag”, waarin hy bedoel het dat kommunisme op allerlei lewensterreine sou oorneem, het Poetin met ’n soortgelyke totale aanslag te kampe. Op diverse terreine van die Russiese kultuur soos hul kuns, hul burgerregte, hul geloof en sport word opgetree om ’n karikatuur te maak van alles waarvoor die etniese Russe staan. Tegelyk sal hy voortdurend belaster word deur die vyande in sy midde, soortgelyk aan die situasie in Suid-Afrika.
Sy standpunt teenoor Sirië het ook sleg by die Weste geval. Waar Obama sy volk vir die soveelste keer in ’n oorlog wou insleep om die gematigde Assad omver te werp ten gunste van die Al-Kaïda-gesteunde Moslem-broederskap, het Poetin sy voet neergesit en Obama se spreekwoordelike tjank afgetrap; iets waarvoor Poetin myns insiens ’n Nobelprys verdien het.
Duidelik staan ons aan die begin van ’n nuwe Koue Oorlog, maar dan met die EU en VSA as nuwe kommunistiese moondhede en Rusland as kapitalis. Daar is geen atoombomme soseer nie, maar mediapropaganda wat die uiteindelike uitkoms sal beslis.
Kom ons hoop maar dat die Nuwe Kommunisme in die Weste die stryd nie sal oorleef nie. Wêreldwyd sien ons ’n terugkeer na eiesoortige volksnasionalismes, en die geskiedenis het aangetoon dat hierdie kragte meestal sterker is as die opkoms van hierdie globale fascisme.
Die belangrikste prys wat Rusland in Sotsji kan wen is nie op nie ys- of skibane nie, maar om die volksgees te herstel.
Dit is immers die krag van daardie gees wat die spele moontlik gemaak het.
Poetin besoek ‘n slagoffer van die Wolgograd-aanval
Rusland sê misdadige terreuraanvalle volg oral in die wêreld presies dieselfde patroon.
Die land se veiligheidsmagte het, ‘n maand voordat die winterspele in die Swartsee-oord, Sotsji begin, een van die grootste veiligheidsoperasies in die geskiedenis van die Olimpiese spele van stapel gestuur.
Die onlangse selfmoordbomaanvalle in Wolgograd toon dat dit tyd vir internasionale spelers is om op te hou om terroriste in “goeie” en ” slegte” mense op grond van ‘n geopolitiese agenda in te deel, het Rusland se ministerie van buitelandse sake gesê .
Die wêreld moet verenig in ‘n stryd teen die bedreiging, het die ministerie bygevoeg.
“Die aanvalle, sinies beplan op die vooraand van die Nuwejaarsvieringe, is ‘n poging deur die terroriste om ‘n tuisfront oop te maak, paniek en chaos te veroorsaak, intergelooftwis en konflik binne die Russiese samelewing te saai,” het die ministerie in ‘n verklaring gesê.
Die ministerie het beklemtoon dat die Wolgogradaanvalle presies op dieselfde patroon as die afgelope terreuraanvalle in die VSA , Sirië , Irak , Libië, Afghanistan , Nigerië, en ander lande uitgevoer is.
“Die posisie van sommige politici en politieke strateë , wat nog steeds probeer om terroriste as “goeie” en “slegte” mense, afhangende van die huidige geopolitieke doelwitte, te verdeel, is duidelik slu,” het die ministerie beklemtoon.
“Terrorisme is altyd ‘n misdaad en die straf daarvoor moet onvermydelik wees.”
Die owerhede het meer as 30.000 polisiebeamptes en troepe van die departement van binnelandse sake in die gebied ontplooi.
Die grootste bron van kommer is ‘n moontlike aanval deur Islamitiese militante uit die Kaukasus wat deur Westerse belangegroepe befonds en bestuur word.
Verlede maand is twee dodelike bomaanvalle in die stad, Wolgograd uitgevoer.
Dít mag dalk na ‘n vreemde vraag lyk, maar ek kon seker ook die vraag anders gestel het deur te vra: Is die Bantoe inheems aan Suid-Afrika? Vir my is die Afrikaner – die mens, die bees, die blom – inheems aan Afrika en Suid-Afrika, vandaar dus my vraag.
In Duits, die grootste Germaanse taal waaraan Afrikaans verwant is, beteken die woord “Afrikaner” gewoon “Afrikaan”. Dus kan my vraag ook só gelees word: Is die Bantoe ‘n Afrikaan? Op die oog lyk dit na ‘n vreemde of selfs radikale vraag, maar verlede week het ek die biografie oor Joe Slovo en Ruth First gerensenseer. Hulle was twee van die mees radikale politieke denkers wat nog ooit in Suid-Afrika geleef het. Daarom verbaas dit ook nie dat First die eerste was om die stelling te maak dat “blankes in Suid-Afrika die swartes se grond gesteel het” nie.
Afrikaner(tjie)
Toe Ruth First die eerste keer in die 1940s daardie stelling, of liewer teorie, geformuleer het, was daar seker baie mense wat haar uitgelag het. ‘n Mens sou dit ‘n marxistiese leuen kon noem. Vandag word dit egter as die heilige waarheid in die koerante van Media24/Naspers verkondig. Op 26 Julie vanjaar het ‘n artikel uit die pen van die Britse marxis, Ruth Hall, in al die Media24-dagblaaie se Saterdaguitgawes verskyn met die spottendene, ironiese titel O boereplaas, naturellegrond. Daarin word ‘n hele kommunistiese versinsel rondom grondbesit en kapitaal gekonstrueer, wat beteken dat alles wat ons as Afrikaners besit eintlik aan swartes behoort.
Die probleem is: baie min mense opper enige beswaar teen al dié radikale teorieë wat ons Afrikaners as indringers in ons eie land voorhou. Die ironie dat immigrante uit Litaue soos First en Slovo ons tot vreemdelinge of buitelanders in Suid-Afrika kan verklaar, skrei natuurlik ten hemele.
Ons leef in ‘n baie radikale tydvak van revolusie en “transformasie”. Suid-Afrika het oor die afgelope twintig jaar meer verandering beleef as Wes-Europa oor die afgelope 200 jaar. In vele Europese lande kom die regering tot ‘n val as die staatsmediesefonds se uitbetalings met ‘n paar persentasiepunte gewysig word, wat nog te sê die soort revolusie wat ons ervaar. Van hier af gaan die revolusie versnel en ons bates sal toenemend deur die staat en die groepe in beheer – wat ook ander lande, gemeenskappe en hul veiligheidsdienste insluit – gekonfiskeer word.
Radikale omstandighede verg radikale denke. Die Afrikaner skram in sy versigtigheid en konserwatisme instinktief van radikalisme weg, maar soos Van Wyk Louw ook iewers verduidelik, beteken om “radikaal te dink” bloot “om tot aan die wortel te dink”. Diegene wat soos ek in die goeie ou dae nog Latyn op skool gehad het, sal weet dat “radix” in Latyn “wortel” of “bron” beteken. Die reuseverandering wat ons beleef, dwing ons om alles in heroënskou te neem.
Ruth First en die ander kommunistiese teoretici het alles op die idee gebou dat die swartman op grond van sy ras eerste aanspraak op Suid-Afrika het. In die Suid-Afrikaanse kommunisme is ras = klas en daarom behels die klasseomwenteling terselfdertyd ‘n rassetransformasie. Mbeki en ander swart denkers herhaal eintlik maar net Joe Slovo en Ruth First se idees as hulle na Suid-Afrika se “kolonialisme van ‘n spesiale tipe” verwys. Veral Slovo se boesemvriend, Harold Wolpe, is sover ek onthou vir daardie term verantwoordelik. In weerwil van die Afrikaner se teenwoordigheid van 360 jaar in die land, asook sy inheemse kultuur en taal wat hier gestandaardiseer is, word ons summier tot “kolonialiste” verklaar. Die verengelste swart elite en hul Litause of Britse teoretici is die “inheemses” wat ons binnekort van ons grond af gaan skop en wie weet sommer landuit gaan jaag sodat hulle oplaas Suid-Afrika se aansienlike hulpbronne na willekeur kan plunder.
Maar hoe stewig is daardie fondament wat Ruth First gebou het? Vir elke argument is daar ‘n teenargument. Toevallig val my oog nou die dag op ‘n klassieke boek deur die Afrikanerhistorikus, Gustav Preller, Daglemier. Amper asof Preller die dag voorsien het dat die Afrikaner of die blanke in Suid-Afrika tot indringer verklaar gaan word, beklemtoon hy deurentyd dat ons volksplanting aan die Kaap vóór die groot migrasie van die Bantoetaalsprekers na ons land geskied het. Onder andere skryf hy dat die Vendas eers teen 1700 in die Soutpansberg aangekom het.
Die eerste helfte van die twintigste eeu, toe Preller geskryf het, was ‘n baie interessante tydvak in die Weste, sowel wat die natuur- as die geesteswetenskappe betref. Toe is die grondslag in die fisika gelê wat uiteindelik tot die atoombom en vandag se geweldige tegnologiese opbloei sou lei. Terwyl die natuurwetenskappe ná die tweede wêreldoorlog aanhou groei het, het die marxistiese gordyn egter in hoë mate oor die geesteswetenskappe, maar ook gedeeltes van die argeologie, antropologie, biologie en die genetika, gesak. Die aandrang op gelykheid het eenvoudig sekere vorme van navorsing taboe gemaak.
President Poetin van Rusland het onlangs die Amerikaners gewaarsku met ‘n boodskap in die trant van: die marxisme het nie vir ons gewerk nie, moenie dink dat dit by julle iets goeds gaan teweegbring nie. Feit is egter dat die geesteswetenskappe aan die Amerikaanse universiteite sedert die sestigerjare deur marxisme oorspoel is en nog nooit weer herstel het nie. Die Suid-Afrikaanse universiteite volg hulle min of meer slaafs na, dus geld dieselfde in ons land.
Lees gerus ook die volledige aanhaling vanuit Erik von Kuehnelt-Leddihn in my Engelse rubriek vandag waarin hy na die “gewapende bordele wat ons aanhou om universiteite te noem”, verwys. Suid-Afrika se gewapende bordele word egter feitlik volledig deur epigone van Ruth First en Joe Slovo beset, ten minste in die geesteswetenskappe. As u my nie glo nie, gaan maar net Leon Lemmer se rubrieke oor die Universiteit van Stellenbosh deur, veral vandag s’n.
Sedert 1994 word die antropologie en die evolusieleer insgelyks deur ons nuwe heersers gebruik om die “eenheid van die mens” te postuleer. Veral prof Phillip Tobias van Wits het die voortou hiermee geneem. Net soos in die Sowjetunie waar alle fasette van menslike kennis onder kommunisme gebruik is om die politieke stelsel te regverdig, word antropologie, argeologie en geskiedenis by ons só geskryf dat dit die huidige orde en veral die revolusie regverdig. Die indruk word bowenal gewek dat die Bantoetaalsprekers reeds duisende jare in die land teenwoordig is. Trouens, met propaganda-instellings soos die Cradle of Man-kompleks aan die Wesrand word gepoog om die indruk te wek dat die Bantoe so min of meer die nasaat van die australopithecus africanus of suidelike aap van 2 miljoen jaar gelede sou wees.
Ons beskik eenvoudig nie oor die inligting om oor twee miljoen jaar se evolusie te spekuleer nie en soos elke teorie moet dit alles met ‘n knippie sout geneem word.
Feit is egter dat Preller ‘n hele paar teorieë van sy eie aanbied wat gegrond is op antropologiese en argeologiese navorsing vanuit die eerste helfte van die twintigste eeu – vóór die marxistiese gordyn gesak het en voor Ruth First, Shula Marks en ander se lesing van ons geskiedenis as die evangelie aanvaar is.
In ‘n paragraaf van Daglemier op bladsy 53 sê Preller (ek behou die oorspronklike spelling):
Aangeneem word dat die Bantu’s nie Afrikaners van oorsprong is nie, terwyl daar die sterkste redes aanwesig is om ook aan te neem dat hulle van oud-Asiatiese afkoms is, en die Afrikaanse vasteland bereik het uit hulle oorspronklike heimat, binne die trope van suid-oostelik Asië, oor die kuslande van Indië en Arabië. – (Frank)
Die Jawa-mens, rekonstruksie na die gevonde skedel
Preller verwys taamlik baie na George McCall Theal, die vader van die Suid-Afrikaanse geskiedskrywing, maar die “Frank” in hakies moet na ‘n ander antropologiese of argeologiese kenner verwys. Met ‘n bietjie speurwerk op die internet behoort ‘n mens te kan uitvind wie dit was. Op die volgende bladsy (54) in Daglemier suggereer Preller dat die Bantoe dalk van die sogenaamde Jawa-mens, Pithecanthropus erectus, waarvan die fossieloorblyfsels in 1891 deur Eugène Dubois ontdek is, kan afstam, wat sy Asiatiese oorsprong mag verklaar. Volgens ‘n Amerikaanse antropoloog uit die 1920s, prof Roland B. Dixon, is daar ‘n verwantskap tussen die Bantoes en sommige Melanesiërs. Preller skryf:
Eersgenoemde tiepe is gekonsentreer vernamelik aan die boorde van die Indiese oseaan: en in Afrika is hulle te vinde in die suide en langs die ooskus: die Bantu’s. Hulle oorsprong is gewees êrens in die trope van suid-oostelik Asië, dieselfde streek waar, binne die Pliocene tyd, die Pithecanthropus erectus, of die Java-mens geleef het. Vandaar het hulle sig versprei na Australië, en, weswaarts oor die tropiese kuslande van Indië en Arabië, tot in Afrika.
‘n Ander stelling wat my nog altyd bygebly het, is dié deur die bekende SA ekonomiese historikus, C.W. de Kiewiet, wat agterna die hoof van die prestigieuse Cornell-universiteit in die VSA geword het. Iewers in sy boek oor Suid-Afrika bied hy die verklaring waarom ons land nie blankes in groter getalle kon aanlok nie, want, seg hy: “Haar immigrante was swart.”
As ek Preller reg lees, wil hy eintlik beweer dat die enigste twee inheemse volkere in ons land die Afrikaner en die Boesman was. Die res is almal latere immigrante. In die onlangse tyd het elke Jan Rap en sy maat natuurlik oor ons landsgrense gestroom. ‘n Vriendin wat by binnelandse sake werk, het op ‘n keer aan my verduidelik hoe maklik dit vir enigiemand sonder ‘n Suid-Afrikaanse geboortesertifikaat is om ‘n verklaring by die polisiestasie te gaan aflê dat sy geboorte nooit geregistreer is nie, waarna hy vanself ‘n ID-boekie en burgerskap bekom.
Terwyl die marxiste ons daarvan beskuldig dat ons “kolonialiste van ‘n spesiale tipe” is, beskik ons Afrikaners, asook ons voorouers, darem oor geboortesertifikate, doopseëls, titelaktes, testamente en boedelopgawes wat eeue terug strek en wat bewys dat ons nog altyd hier was! Ons is nie onlangse immigrante of kolonialiste nie.
Van die Boesmans het daar as inheemse volk baie min oorgebly, want die Bantoes het ‘n volksmoord op hulle uitgevoer. Dus is die Afrikaner eintlik die enigste oorblywende inheemse volk in die land, maar wat tans onder geweldige druk verkeer aangesien ons met geweld en vyandige wetgewing uit die land verdryf word.
Vandeesweek het ek ‘n brief in Engels aan die Business Day gerig wat ook hier te lese is, waarin ek meen dat ons tans ‘n vorm van swart of Bantoe-kolonialisme beleef. Dis seker nie baie polities korrek om so iets te sê nie, maar dis waar. Ook bestaan daar ander minderhede in die land wat reeds ‘n soort staat-binne-die-staat bedryf, kompleet met hul eie intelligensie- en veiligheidsdienste wat lyk my ten nouste met Suid-Afrika se misdaad-intelligensie saamwerk. In vandag se Rapport verskyn daar ‘n artikel oor die sogenaamde “wit weduwee” en daar word onder andere voorspel dat daar binnekort Moslem-terreur in die noordelike voorstede van Johannesburg kan plaasvind. Maar lees veral die tweede helfte van die artikel waarin die veiligheidsdienste ter sprake kom.
Preller maak in sy boek die verdere interessante bewering dat daar op ‘n stadium ‘n baie ou blanke beskawing in Suider-Afrika was, vóór die koms van ons Nederlandse voorouers aan die Kaap en beslis ook voor die koms van die Bantoetaalsprekers. In die teenswoordige ZImbabwe is daar oorblyfsels van uitgebreide mynbou-aktiwiteit wat insgelyks in die 1920s deur ‘n Duitse wetenskaplike, prof Leo Frobenius, blootgelê is. Volgens hom is die bewerking van yster in Afrika 2 500 jaar ouer as in Europa. ‘n Transvaalse geoloog, dr Percy Wagener, het in Augustus 1929 op ‘n wetenskaplike kongres in Johannesburg verklaar dat Suid-Afrika, tesame met die ou Rhodesië, “eenmaal in die voorgeskiedenis, ‘n baie belangriker posisie in die wêreld ingeneem het as wat die land vandag beklee”. Duisende jare gelede is daar reeds goud en ander metale hier by ons gemyn op ‘n gesofistikeerde manier waarvan die Bantoes nie kennis gedra het nie.
Is die goue renoster deel van ons Afrtikaner-erfenis, eerder as die Bantoe s’n?
Die mitiese stam wat die goue beeldjies en juweliersware by Mapungubwe vervaardig het, was inderdaad Afrikane want hulle het reste van hul teenwoordigheid agtergelaat, anders as die nomadiese Bantoes. Sonder die Universiteit van Pretoria sou niemand van daardie voorwerpe geweet het nie, daarom behoort hulle tot óns erfenis en nie tot dié van die Bantoe nie. Die Mapungubwe-renoster behoort na regte by die Voortrekkermonument uitgestel te word as deel van ons Afrikaner-argeologie. Dit sal ook die band met ons verre voorouers bevestig wat reeds in die tyd van die Egiptiese dinastieë 3 500 jaar voor Christus goud en yster in ons land gemyn het.
Dis hoog tyd dat die Afrikaner ‘n groter kontinentale bewussyn ontwikkel en sterker op sy inheemsheid aanspraak maak – teenoor die uitheemse Litauers en Bantoes wat ons vanuit Londense skakelhuisies tot vreemdelinge in ons eie land verklaar het.
Margarita Simonjan, 33, hoofredaktrise van Russia Today. Sy is reeds op die ouderdom van 25 in dié pos aangestel.
Margarita Simonjan, 33, is die hoofredaktrise van die staatsbeheerde satellietnuusnetwerk, Russia Today. In hierdie onderhoud, wat met die Duitse tydskrif Der Spiegel gevoer is, beweer sy dat Westerse joernaliste steeds verkies om Rusland as ‘n booswig te skilder en dat haar stasie geen uitlaatklep vir regeringspropaganda bied nie.
Die Russiese president, Wladimir Poetin, het ‘n anti-CNN vir Westerse gehore geskep deur middel van die internasionale satellietnuusnetwerk, Russia Today. Hy het die netwerk van stapel gestuur ten einde “die monopolie van die Angel-Saksiese massamedia te verbreek”. Die regering het kennelik in sy doel geslaag, want die netwerk geniet meer kykers in die vernaamste stede van die Verenigde State as enige buitelandse uitsaaier.
In Washington skakel 13 keer soveel kykers op Russia Today in as op sy Duitse eweknie, Deutsche Welle. ‘n Totaal van 2 miljoen Britte volg die program. Op YouTube het Russia Today, wat in Moskou geleë is, onlangs die miljardgrens verbygesteek, die eerste uitsaaier ter wêreld wat dit regkry. Die hoofredaktrise, Margarita Simonjan, 33, sien die uitsaaier as ‘n soort ministerie van mediaverdediging vir Rusland.
U netwerk sien sigself as ‘n teenvoeter vir die vernaamste Amerikaanse uitsaaiers. Hoe het u daarin geslaag om die CNN-legende, Larry King, 79, van alle mense af te rokkel?
Simonjan: U sal hom daardie vraag moet vra, maar ek weet dat hy hoogs tevrede is om weer in spel te kom.
Wat kan Russia Today aan King bied wat ander nie kan nie?
Simonjan: Ek kan uit een van sy onlangse onderhoude aanhaal: “Ek het gedink ek kan aftree, maar ek is versot op my werk. Ek het nie gedink ek sal dit mis nie, maar ek mis dit wel.”
U netwerk word deur die Russiese regering befonds. Wat staan in u missieverklaring?
Simonjan: As u op enige gewone dag op CNN of die BBC inskakel, is 80 tot 90 persent van die berigte identies. Ons wil wys dat daar baie meer stories daarbuite bestaan as die 10-per-dag wat ‘n mens gewoonlik teëkom. Ek sê nie dat mense nét na ons program moet kyk nie, ek sê hulle behoort dit óók te kyk.
Die Russiese media het ‘n ietwat meer dramatiese siening van u doelwitte. Vele vergelyk u netwerk met die departement van verdediging. U het dit self al gesê, as Rusland gaan oorlog maak…
Simonjan: … dan sal ons by die geveg betrokke raak, ja. Dit is op die land se regte, gewapende konflikte van toepassing. Onthou u die oorlog in Augustus 2008? Op daardie tydstip het die meeste Westerse mediahuise gereageer asof hulle Georgië se departement van verdediging was.
In 2008 het Russiese troepe die Georgiese grondgebied binnegeval nadat president Mikheil Saakasjwili die bevel gegee het om Suid-Ossetië aan te val, ‘n separatistiese republiek wat noue bande met Rusland handhaaf.
Simonjan: Al die Westerse uitsaaiers het slegs die Georgiese kant van die verhaal weergegee. Saakasjwili is op al die netwerke vertoon; sy verklarings is op alle programme uitgesaai. Daar is gesê dat Rusland die oorlog begin het. Daar is gesê dat die land se troepe ‘n besige mark in die provinsiale dorpie Gori gebombardeer het. Ons het dadelik ons korrespondente soontoe gestuur, wat geen spoor van hetsy ‘n geskietery, hetsy bombardemente, kon vind nie. Westerse uitsaaiers het hul dekking in die geheel op die lyding van Georgiese burgerlikes gefokus. Daar was geen verwysing na Suid-Ossetiërs nie, wat intussen elke nag artillerie-aanvalle deur Saakasjwilli moes verduur. Dit was suiwer pro-Georgiese propaganda.
Dit was nie só eensydig nie. SPIEGEL het byvoorbeeld vroeg reeds verslag gedoen dat dit Saakasjwilli was wat die eerste skoot geskiet het. ‘n Komitee van die Europese Unie het tot dieselfde gevolgtrekking gekom.
Simonjan: Sekerlik, maar bloot agterna! Hoeveel mense het werklik die EU-verslag gelees? Die meerderheid mense glo tot vandag toe dat Rusland die oorlog geheel en al sonder provokasie begin het. Die bose Rusland bespring arme klein Georgië.
Dis nie ongewoon om Rusland in die rol van aggressor te sien nie.
Simonjan: Daarteen maak ek beswaar! Rusland het geen oorlog met ‘n ander land oor die afgelope 20 jaar begin nie. By hoeveel gewapende konflikte was Amerika in dieselfde tyd betrokke? Aan hoeveel oorloë het Europa deelgeneem?
Hoe verklaar u Rusland se negatiewe beeld?
Simonjan: Die Weste het nog nooit van die Koue-Oorlog-stereotipe afgesien nie. Een ding wat min joernaliste verstaan, is dat Rusland die Sowjetunie van binne af begin afskaf het. Dit was ons wat besef het dat kommunisme ;’n mislukking was. Ons het verstaan dat dit verkeerd was om ons wil op ander volkere af te dwing. Ons het die Oosblok sy vryheid gegun. Vandag is ons ‘n ander land, met ‘n heel anderse mentaliteit — iets wat Westerse joernaliste soms moeilik vind om te begryp. U, byvoorbeeld, het vroeër verklaar dat Rusland aggressief opgetree het sonder om dit met feite te staaf.
Is Russia Today se oogmerk om objektief verslag te doen? Of gaan dit ten eerste en bowenal daaroor om ‘n perspektief te bied wat anders as dié van die Westerse media is?
Simonjan: Het u al baie voorbeelde van objektiewe verslaggewing in die algemeen raakgesien?
Daar word pogings aangewend om objektief te wees. Maar u netwerk dek net een kant, en bied die Siriese diktator Bashar Assad ‘n platform vir sy politieke boodskap aan.
Simonjan: Daar is mense wat na Assad se politieke teenstanders as die “demokratiese opposisie” verwys. Maar selfs die rebelle het vroue verkrag en kinders vermoor. Neem byvoorbeeld vir Saakasjwilli. Hy word deur die BBC as ‘n held voorgehou. Vir ander verteenwoordig hy ‘n verdrukker. Daar is geen objektiwiteit nie – slegs benaderings van die waarheid deur soveel stemme as moontlik.
Die Russiese opposisie word slegs by uitsondering op u netwerk getoon, behalwe as ‘n teiken vir smeerveldtogte. U het selfs die Russiese woernaalskrywer en dissident Roestern Adagamof van pedofilie sonder die geringste bewys daarvan beskuldig.
Simonjan: Waarom het ons oor Adagamof berig? Want hy was besig om hom in die openbaar as ‘n kampvegter vir geregtigheid te posisioneer
Die beskuldigings wat teenoor hom gemaak is, is uitsluitlik gegrond op verklarings deur sy gewese vrou wat sê dat hy baie jare gelede ‘n minderjarige meisie in Noorweë seksueel mishandel het. Die owerheid het weens ‘n gebrek aan getuienis verseg om ‘n klag teen hom aanhangig te maak.
Simonjan: Ons het hom nie vervolg nie; ons het bloot ‘n verslag uitgesaai. Ons het ook gepoog om ‘n verklaring van die vrou en van Adagamof te verkry. Sou die Duitse media versuim om oor ‘n politieke aktivis wat daarvan beskuldig word dat hy ‘n 12-jarige meisie seksueel mishandel het, te berig? Ek het self met die eggenote gepraat, en ek het beslis nie die indruk gekry dat sy kranksinnig is nie.
Hoe het dit gebeur dat u netwerk die eerste was om beeldmateriaal van die inhegtenisname van ‘n CIA-spioen in Moskou gedurende Meimaand te verkry? Hoe nou werk u met die owerheid saam?
Simonjan: Ons het daardie beeldmateriaal van ‘n agentskap verkry op dieselfde manier as wat elke ander Russiese televisienetwerk te werk gaan. Dit was nie eksklusiewe materiaal nie. Ons was eenvoudig vinniger as die ander om dit te publiseer. – Spiegel Online
Barack Obama en Dmitri Medwedef het Maandag in die Kremlin ooreengekom om die twee lande se kernarsenale met byna ’n derde te verminder. Obama se tweedaagse besoek aan Moskou het Woensdag ten einde geloop.
Agt verdere voorlopige verdrae is ook deur die leiers van Amerika en Rusland onderteken.
Medwedef het ingestem om 4 500 Amerikaanse militêre vlugte per jaar oor Russiese grondgebied toe te laat om NAVO-voorraad aan Afganistan te lewer.
President Obama en premier Wladimir Poetin het klem gelê op hulle goeie verhoudinge maar ten spyte daarvan is geen handelsooreenkoms bereik nie. Amerika se plan om ’n missielafweerstelsel in Tsjeggië en Pole op te rig is tydens die ontmoeting nie besleg nie.
Die Russe is fel gekant teen die beoogde missielafweerstelsel.
Obama het Michail Gorbatsjof en opposisieleiers ontmoet voor sy vertrek na die G8-spitsberaad in Italië.
