Anton Barnard – Bladsy 2

Suid-Afrika se witwarm vraagstuk: tussenrassige misdaadkoerse

Die Brandon Huntley-geval het weer eens die baie aktuele vraag oor misdaadkoerse – en spesifiek misdaadkoerse oor rasgrense – in die kollig geplaas. Suid-Afrika se amptelike misdaadsyfers word nie op ‘n rassegrondslag gepubliseer nie. Ons het nie amptelike syfers wat sê hoeveel blankes deur swartes vermoor word en andersom nie.

Die blanke publiek het wel ‘n baie sterk vermoede dat die swart-op-wit misdaadkoers, selfs op ‘n proporsionele grondslag, die wit-op-swart koers totaal verdwerg. (Vir die doeleindes van hierdie stuk gebruik ek die ANC-regime se definisie van swart om ook ander rassegroepe soos kleurlinge as swart te kategoriseer.) Die publiek moet egter staatmaak op oorvertellings en nuusberigte.

Hoeveel van ons was nie self al die slagoffer van swart misdadigers, of ken ander blankes wat deur swart misdadigers beroof, vermoor, aangerand of verkrag is nie?

In die uiters rare en uitsonderlike gevalle waar blankes wel geweldsmisdaad teenoor swartes pleeg, word dit tot so ‘n mate in die pers uitgebasuin dat ‘n leser wat nie van beter weet nie, sou sweer daar is ‘n enorme probleem met rassistiese blankes wat swartes uitwis. Ironies genoeg is die lynregte teendeel waar. Die Waterkloof-4 en die Skierlik-aanvaller was uitsonderlik slegs weens die skaarsheid van hulle soort aanvalle.

Dikwels word sogenaamde blanke misdade totaal en al verdraai. Nie één van die skoonmakers in die sogenaamde Reitzhuis-voorval is beseer nie. Hulle het inteendeel laggend saamgespeel. Dis egter nie wat ‘n leek sou dink as hy CNN of die BBC se berigte hieroor gesien het nie. ‘n Boer het per ongeluk ‘n swart seun op sy plaas geskiet omdat hy hom vir een van die bobbejane wat die boer se plaas plunder, aangesien het. Dit was ‘n ongeluk. Die boer het intense berou oor die ongeluk getoon (hoeveel swart plaasmoordenaars toon soortgelyke berou?), maar nietemin hou Cosatu en sy trawante vol dat dit ‘n rassistiese moord sou wees.

Aan die ander kant is dit slegs die mees sensasionele moorde en aanvalle op blankes, byvoorbeeld die blanke meisie wat deur ‘n swart taxibestuurder vermoor is, wat nog enigsins die koerante haal. Swart-op-wit aanvalle is so algemeen en wydverspreid dat dit nie eens meer skokwaarde het nie. Bykans elke uitgawe van ‘n lukraak gekose koerant met blanke lesers bevat berigte oor swart-op-wit moorde. Sulke berigte word egter dikwels in die binneblaaie weggesteek. Dis slegs as ‘n blanke ‘n swarte aanval, dat dit tot vervelens toe voorbladnuus word. In Engels noem mens dit “man bites dog reporting”.

Die niksseggende en inderdaad absurde verskoning wat die polities korrektes aangebied het om Brandon Huntley se suksesvolle asielaansoek as belaglik te probeer afmaak, was dat swartes ook deur misdaad getref word. Dit is ongetwyfeld waar, maar dis nie die volle verhaal nie. Brandon Huntley het beweer dat hy, as lid van die blanke etniese groep, deur swartes, ‘n ander etniese groep, geteiken word. Dis iets heel anders as gewone misdaad, nie waar nie?

(Indien iemand bostaande sou betwis, gaan ek volhou dat die Waterkloof-4 se aanval en die Skierlik-skietery ook blote misdaad was, iets waaroor die linkses nooit sal toegee nie.)

Indien dit slegs blote misdaad is wat hier ter sprake is, sonder ‘n rassemotief, volg dit dat daar ook in verhouding met ons getalle ‘n proporsionele aantal blankes moet wees wat misdaad pleeg en swartes aanval. Gegewe dat blankes 10% van die bevolking uitmaak, en misdaad volgens die linkses ewekansig is wanneer dit by oortreders en slagoffers kom, volg dit dat 10% van al die misdaad in Suid-Afrika deur blankes gepleeg moet word. Ons moet dus verwag dat huise in Soweto ook deur blanke terreurbendes geteiken moet word en dat swart bejaardes se vingers ook tydens plaasaanvalle deur blanke misdadigers afgeknip sal word.

Is dit werklik die geval? Niemand het harde syfers nie, want misdaadstatistieke word weer eens nie per rasgroep aangegee nie. Kan ons egter ‘n ingeligte raaiskoot hieroor waag? Hoeveel misdaad word deur blankes gepleeg? Hoeveel deur swartes? Hoeveel swart-op-wit aanvalle teenoor wit-op-swart aanvalle? Ek sou reken die antwoord is ja. Mens kan buitelandse statistieke gebruik om minstens verdedigbare syfers mee voort te bring.

Suid-Afrikaanse blankes se voorouers kom grootliks uit 4 lande: Nederland, Brittanje, Duitsland en Frankryk. Siende dat blankes se voorouers van daar af kom, hoe vergelyk dié lande se misdaadkoerse met Suid-Afrika s’n? Die antwoord is: daar is bykans nie ‘n vergelyking nie. Suid-Afrika se moordkoers is sowat 40-50 per 100 000 bevolking per jaar, sowat dertig keer hoër as hierdie lande s’n, wat tipies 1,5 per 100 000 bevolking is. Hier moet mens ook in ag neem dat ‘n baie groot persentasie van misdaad in die genoemde lande deur swart immigrante gepleeg word.

Dus: Suid-Afrika het sowat 4,5 miljoen blankes. As Suid-Afrikaanse blankes se misdaadkoers soortgelyk aan ons stamlande s’n is, en daar is geen rede om te vermoed dit sou anders wees nie, sou daar slegs 67 uit die 20 000 of meer moorde jaarliks deur die land se blankes gepleeg word. Siende dat al die ander moorde, 20 000 of meer, deur anderskleuriges gepleeg word, wat is die proporsionele moordkoers, maw die koers wat die aantal moorde normaliseer op grond van bevolkingsgetalle?

Die linkses is lief daarvoor om oëverblindery te probeer toepas op grond van bevolkingsgetalle. Hier volg ‘n gunstelingfoefie van die linkses: “Omdat daar baie meer swartes as blankes is, is daar noodwendig meer swart moordenaars.”

Wel, ja, maar dis nie so eenvoudig nie. Daar is nie net getallegewys meer swart moordenaars nie, daar is ook proporsioneel meer swart moordenaars. As jy moordkoerse normaliseer, met ander woorde die koerse op ‘n gelyke basis vergelyk, is die swart koers steeds astronomies groter as blankes s’n. Hier is ‘n maklike manier om laasgenoemde te bedink:

As daar 10 000 witmense in ‘n dorpie sou woon, sou daar slegs elke 7 jaar 1 (een) moord gewees het.

As daar 10 000 swartmense in ‘n dorpie woon, sou daar elke jaar sowat 5 moorde gewees het.

Die grafiek hieronder gee die onderlinge moordkoerse per capita weer op ‘n visuele manier. Let opnuut op: dit is genormaliseer om die getalle swartes en blankes in ag te neem.

moordkoers

Siende dat Brandon Huntley aanspraak gemaak het daarop dat blankes deur swartes geteiken word, hoeveel van daardie 67 blanke moordenaars per jaar se slagoffers is swart en andersom? Ons moet weer eens na oorsese navorsing verwys om ‘n ingeligte raaiskoot te waag. Die VSA het bykans dieselfde aantal swartmense as wat daar in Suid-Afrika is. Die VSA het wel sulke statistieke beskikbaar.

Volgens die webwerf Color of crime pleeg swartes in die VSA 85% van alle tussenrassige misdaad. Swartes verteenwoordig slegs 10% van die totale bevolking in die VSA. ‘n Eenvoudige berekening toon dat swartes in die VSA gevolglik vyftig (50) maal meer geneig is om alle soorte misdaad oor rasgrense heen te pleeg as die res van die bevolking.

Dis moontlik dat Suid-Afrika se tussenrassige moordkoers selfs nog meer skeefgetrek is. Siende dat daar moontlik slegs 67 moorde per jaar deur wittes gepleeg word (sien die dele oor die moordkoers in blankes se stamlande), en ‘n groot deel van die slagoffers ander blankes is, word slegs ‘n baie klein aantal swartes deur blankes vermoor. Dis onbekend hoeveel, maar die boonste perk is 67, en slegs met die aanname dat alle moordslaggoffers van blanke moordenaars swart is. Dis duidelik nie die geval nie – blankes vermoor ook ander blankes.

Dis ook onbekend hoeveel blanke moordslagoffers daar per jaar is. As almal ewekansig deur misdaad geteiken word (in teenstelling met die tempo waarteen verskillende groepe misdaad pleeg), is daar minstens 2000-3000 blanke moordslagoffers jaarliks. Siende dat daar maksimum 67 blankes deur ander blankes vermoor word, is bykans al die ander blanke vermoordes die slagoffers van tussenrassige moord.

Om dit op ‘n ander manier te stel: dis sowat 30 maal meer waarskynlik dat ‘n blanke moordslagoffer se aanvaller swart sou wees as wat die aanvaller blank sou wees.

Vir swart moordslagoffers lyk die prentjie heel anders. Dis sowat 300 maal meer waarskynlik dat ‘n swarte deur ‘n ander swarte vermoor sou word, en weer eens dis slegs as alle blanke moordenaars se slagoffers swart sou wees.

Ek laat dit aan die leser self oor om te oordeel of die polities korrektes se siening, dat misdaad geen kleur ken nie, ‘n goeie weergawe van die werklikheid is. Ek verwag dat daar diegene sou wees wat van my verskil, en ek verwelkom dit. Dit sou veral baie interessant wees om van diegene wat met my verskil se syfers te hore te kom. Is dit nie moontlik tyd vir organisasies soos Praag en Afriforum om te begin aandring op misdaadstatistieke op grond van ras nie? Vir solank as wat die ANC-regime die waarheid van ons probeer weerhou, so lank sal die redelike vermoede bestaan dat die regime iets het om weg te steek, dat die inhoud van hierdie stuk nie ver van die waarheid is nie.

Lees meer op Anton Barnard se woernaal SAmizdat.

ASA se rassistiese gekonkel

My oog vang toevallig die voorblad van die nuutste uitgawe van die You-tydskrif in ‘n winkel. ‘n Klaarblyklike fopdosser met ‘n pruik op pryk op die voorblad. Toe ek die byskrif lees, sien ek die persoon is Caster Semenya. Sy / haar /dit se “dreadlocks” is gepluis, wat verklaar hoekom ek Semenya nie dadelik herken het nie. Volgens die You het die tydskrif se modekenners Semenya tot ‘n glansmeisie getransformeer.

Wel, ja, moontlik in dieselfde sin dat RuPaul ‘n “glansmeisie” is.

Ook is dit besonder interessant dat ‘n soortgelyke foto nie op die voorblad van die Huisgenoot, You se Afrikaanse ekwivalent, verskyn nie. Ek wonder waarom nie? Is Semenya ander mense, nie Huisgenoot se grootliks Afrikaner-lesers nie, se held(in)? Hoe strook dit met Naspers se reënboognasie-ideologie? Is ons nie veronderstel om ‘n gelukkige, patriotiese, kleurblinde swartwitbruingeelpienk mengelmoes te wees wat almal per definisie dieselfde waardes, helde en kultuur het nie?

Hoe dit ook al sy, ten spyte van You se pogings om sy lesers te oortuig van Semenya se vroulikheid, asook Atletiek SA en die ANC regime se voorspelbare geskree oor rassisme nav die atletiek-owerhede se geslagstoetse op Semenya in Berlyn, blyk dit dat daar ook by ASA twyfel bestaan het oor Semenya se geslag, en dat sodanige twyfel bestaan het vóór Semenya se vertrek. Wilfred Daniels, ASA se spanbestuurder, het bedank agv die toetse wat op Semenya uitgevoer is. Volgens Daniels is daar geslagstoetse op die klaarblyklike hermafrodiet Semenya uitgevoer sonder sy / haar / dit se medewete.

Sodoende ontstaan daar heelwat vrae oor die aangeleentheid:

1. As die toetse wel in Suid-Afrika uitgevoer is, wat was die uitslag? Soos sal blyk uit (2) hieronder, is daar ‘n sterk vermoede dit was nie die gewenste een nie.

2. Indien die uitslag van die toets in Suid-Afrika daarop gedui het dat hy / sy / dit wel ‘n vrou sou wees, waarom is hy / sy / dit weer in Berlyn getoets? Waarom nie bloot die uitslae van die Suid-Afrikaanse toets as bewys ingedien het in Berlyn nie? Al gevolgtrekking wat mens hieruit kan maak, is dat die uitslag van die toets in Suid-Afrika doelbewus verswyg is. Gevolglik ontstaan die vermoede dat Semenya baie dinge mag wees, maar ‘n glansmeisie is sy nié.

3. As dit rassisme sou wees vir die Internasionale Atletiekfederasie om Semenya in Berlyn te toets, volg dit dat ASA se optrede ook rassisties was. Wie is die skuldige rassiste binne ASA? Ons soek name, indien nie hulle bedankings nie…

Lees meer op Anton Barnard se woernaal SAmizdat .

розетка коляски

Regter Kriegler leer op die harde manier

In enige beskaafde land sou “regter” John Hlope se loopbaan lankal verby gewees het. Hlope se optrede lei tot die slotsom dat hy op geen manier bevoeg is om ‘n regter te wees nie.

• Hy het korrupsie gepleeg deur geld van ‘n party in ‘n hofsaak, Oasis, te aanvaar. Wiens brood men eet…

• Hy het op verskeie geleenthede rassistiese aanmerkings teenoor blankes gemaak. Ek wonder hoe lank enige blanke regter wat soortgelyke opmerkings teenoor swart regters gemaak het, sy pos sou behou?

• Hlope het probeer om mede-regters ten gunste van Jacob Zuma te beïnvloed.

Nietemin is Hlope op skokkende wyse deur die Regterlike Dienskommissie (RDK) kwytgeskeld, sonder dat die aanklagte teen Hlope eens behoorlik ondersoek is. Die ANC regime het blatant by die RDK se werksaamhede ingemeng, en sodoende enige oorblywende vertroue wat blankes nog teenoor die regbank kon koester, vernietig. Om dit prontuit te stel: watter moontlike hoop het ‘n blanke op ‘n regverdige verhoor wat deur die rassistiese “regter” Hlope aangehoor word?

Daar is helaas nie veel in bostaande wat enige piesangrepubliek-realis sou verbaas nie. Dit is so duidelik soos daglig dat rassistiese transformasie en die etniese reiniging van blankes uit hul poste en enige posisies van invloed in die sogenaamde reënboognasie, ook blanke regters, die hoogste voorrang in Mzansi geniet. Bekwaamheid vir die pos en eerlikheid beklee ‘n verre tweede plek in die vreemde wêreld van transformasie. Was daar iewers op aarde sedert Nazi Duitsland ‘n ideologie wat so blatant teen ‘n spesifieke minderheid diskrimineer as die ANC regime se allesoorheersende beheptheid met rassetransformasie?

Ongelukkig is daar steeds diegene in liberale, blanke geledere wat hulle eenvoudig wil blind hou vir die ware aard van die Azaniese samelewing. Een van hierdie naïewes was regter Johan Kriegler. Hy het sekerlik oor die afgelope paar dae tot heel ander insigte gekom. Regter Kriegler is die voorsitter van die organisasie Freedom Under Law (FUL) asook ‘n vorige voorsitter van die Onafhanklike Verkiesingskommissie. Duidelik geskok deur die ANC se blatante manipulasie van die RDK ten gunste van die korrupte rassis Hlope, het Kriegler ‘n hofsaak teen die RDK aanhangig gemaak, wat die RDK wil dwing om die saak teen Hlope behoorlik te ondersoek.

Regter Kriegler het waarskynlik gedink dat die swart lede van FUL hom in hierdie saak sou steun, maar dit was ‘n groot mistasting aan sy kant. Regter Kriegler het op die harde manier geleer dat rassesolidariteit allesoorheersend in die swart psige is. Swart lede van FUL het bedank, onder hulle Cyril Ramaphosa, adv Dumisa Ntsebeza en adv Kgomotso Moroka.

Weer eens: Hlope is ‘n korrupte rassis, iemand wat nie eens ‘n bode vir die hof hoort te wees nie. Daardie aantoonbare feit het egter geen punte by Ntsebeza, Moroka en Ramaphosa getel nie. Soos hulle is Hlope swart, en daardie eenvoudige feit kanselleer al Hlope se fatale tekortkominge in hulle verwronge denkraamwerke.

Blankes, en ook liberale blankes, behoort hierdie les ter harte te neem. Daar is nimmereindige propaganda wat ten doel het om blankes te oortuig dat rassesamehorigheid onder blankes ‘n skande sou wees. Blankes word bykans gedwing om hoog en laag te sweer hoe kleurblind ons sou wees. Swartes is egter nie onderhewig hieraan nie. Sodra een van hulle, maak nie saak wie of hoe korrup die persoon is nie, aangekla word, staan hulle eendragtig op ‘n rassegrondslag saam teen die klaers.

Dit is hoog tyd vir blankes om ook onder alle omstandighede namens ons eie ras te begin optree. Nie-rassigheid is ‘n grap en wensdenkery, iets wat slegs vir blankes geld. Hoe gouer ons daardie les leer en ook begin om primêr in ons eie ras se belang op te tree, hoe beter vir ons langtermyn oorlewing.

Anton Barnard skryf ook op sy woernaal SAmizdat. Besoek dit gerus.

Blydskap oor Kanadese vlugtelingstatus is voortydig

Die Kanadese owerhede het besluit om vlugtelingstatus aan ‘n blanke Suid-Afrikaner, Brandon Huntley, te verleen. Mnr Huntley het heeltemal akkuraat aangevoer dat die Azaniese piesangrepubliek se ANC regime versuim in sy plig om mnr Huntley teen misdaad te beskerm.

In ‘n sonderlinge uitspraak het die voorsitter van die Kanadese tribunaal, William Davis, bevind dat Huntley geviktimiseer word omdat hy blank is, en omdat swart geweldenaars blankes doelbewus teiken. Dit is ‘n feitelike bevinding geskoei op misdaadstatistieke wat in enige normale, Westerse land sou dui op ‘n volksmoord of burgeroorlog. Mnr Davis het egter geen idee van die linkse argwaan wat hy hom op die hals gaan haal hieroor nie.

Heel voorspelbaar het ‘n segsman vir die ANC-regime, Ronnie Mamoepa, dié uitspraak reeds as “belaglik” (sic) afgemaak. Kennelik vind die nar Mamoepa die sowat 300,000 moorde sedert die ontstaan van die Azaniese piesangrepubliek in 1994 ook lagwekkend en ‘n blote komedie daar waar hy veilig in sy blouligkonvooi sit terwyl die konvooi se bobbejane agter die stuur ander padgebruikers van die pad dwing.

Alhoewel William Davis se uitspraak 100% akkuraat is, en ‘n grondige weerspieëling van die realiteite op die grond in Suid-Afrika verteenwoordig, sou ek dink dis voortydig vir blankes om bly te raak oor hierdie beslissing en vir ons om en masse vir asiel aansoek te doen. Die geskiedenis het geleer dat blankes allermins op die Weste kan staatmaak vir morele en fisieke steun.

Dit was juis ons mede-Westerlinge, onder andere die Nederlanders en veral die Britte en Skandinawiërs, wat die ANC se terreurveldtog befonds het. Die lot van enkele miljoene Westerlinge in ‘n verafgeleë kontinent traak Kanadese, Amerikaners en Europeërs bitter min. Ek sou persoonlik nie verbaas wees as Davis se uitspraak onder druk van die Azaniese regime omgekeer word nie.

Dat daar druk op die Kanadese owerhede sal kom om nie in die toekoms sulke uitsprake te maak nie, is ook gewis. Daardie druk sal ongetwyfeld kom vanuit die anderskleurige gemeenskappe in Kanada en die VSA. Dis sal gebore word uit vrees onder die allochtone dat dit hulle kanse sou benadeel om die res van hulle uitgebreide families na Noord-Amerika te bring om ook daar te kom plak, omdat dit die anti-immigrasie groeperings se hand sal sterk. Dit sal egter veral uit die linkse blanke geledere binne Kanada kom. Davis se uitspraak is naamlik heiligskennis wat lynreg indruis van die linkse se blindelingse geloof in die dogma van nie-rassigheid.

Die feitelike waarheid, dat swartes blankes vermoor teen ‘n koers ‘n orde groter as blank-op-swart moorde, bots met die linkse se lewensmodel wat geskoei is op ‘n grootskeepse en moedswillige blindheid vir die gewelddadige aard van Afrika en Afrikane. Dit sou olie op die vuur wees vir anti-immigrasie-aktiviste in die VSA en Kanada, diegene wat luidkeels vra waarom immigrante soveel misdaad in Noord-Amerika pleeg, ‘n vraag waarop die linkses geen antwoord het nie, buiten om telkens hul towerwoordjie “rassisme” as verweer te probeer gebruik. Die Suid-Afrikaanse organisasie Lawyers For Human Rights, by monde van segsman Jaco van Garderen, het inderdaad alreeds en heel voorspelbaar aan’t skree gegaan en die uitspraak as rassisties bestempel, iets wat bloot dien om LFHR se intellektuele bankrotskap uit te basuin.

(Verbeel diegene wat die woord rassis telkens uitgil hulself waaragtig dat om dit tot vervelens toe te herhaal, hoegenaamd nog enige indruk maak? Sien hulle dit moontlik as ‘n soort abrakadabra-woordjie wat enige moontlike argument onmiddelik wen en hul opponente sal stilmaak?)

Ek sou dus bietjie wag voor ek my paspoort afstof en voor die hek van die Kanadese hoëkommisaris gaan kampeer in die hoop dat ek ook vlugtelingstatus sal kan bekom.

(Nota: hierdie bloginskrywing is vroeg op Dinsdagoggend gepubliseer. Sedertdien het die ANC regime luidkeels rassisme begin gil. Groot verrassing, daai een. Sodra die regime uitgevang word en verneder word, word die rassekaart uitgehaal, en soos hierbo aangedui is dit die laaste uitkoms van diegene wat g’n teenargument kan opper nie. Snaaks dat hulle so stil is as wittes tydens rassistiese moorde en ander swart-op-wit geweld aangeval word.)

Lees Anton Barnard se woernaal, SAmizdat.

spins no

Moedertaalonderrig en -afrigting

Ek het my seuntjie na Toyota se Pa’s en Seuns-krieketdag by Supersportpark in Centurion geneem. Dit was ‘n heel aangename dag waartydens die kannetjies in groepe opgedeel is en krieketafrigting ontvang het van nasionale en provinsiale spelers. Die dag was goed georganiseer en dinge het heel professioneel afgeloop.

Met die heel eerste oefening het ek en ‘n paar van die ander pa’s gestaan en kyk hoe ‘n speler van die Titans die kinders leer hoe om die kolwe ordentlik vas te hou en hoe om die aflewerings te ontvang. Dié afrigting, soos al die ander, het egter in Engels plaasgevind. Bykans al die Afrikaanse kinders (en synde die Pretoria-omgewing en te oordeel aan die taal op die veld was die meerderheid van kinders ongetwyfeld Afrikaans) het met wisselende grade van verbystering en onbegrip na die afrigters gestaar.

Krieket

Dis nie asof Engels vreemd is vir hulle nie, inteendeel. Hierdie is kinders wat Engels op skool as vak het. Hulle kyk TV-programme in Engels. My seuntjie kan Engels heel goed praat, lees en skryf vir sy ouderdom. Ek en die ander pa’s het egter telkens nodig gehad om te vertaal en aan hulle te verduidelik wat die afrigter gesê het. (Ek is juis van plan om ‘n skrywe aan Toyota Suid-Afrika te rig wat hulle daarop wys dat ‘n groot deel van hul kliënte Afrikaanstalig is.)

Ekstrapoleer nou die situasie op die krieketveld na ‘n swart skool, waar die ouers aandring daarop dat hulle Xhosa-, Zoeloe- en Sothosprekende kinders in Engels onderrig moet word. Dis een ding om ‘n kolf te moet leer vashou, maar iets heeltemal anders om algebra te moet leer in ‘n taal wat vreemd is vir jou. Die kinders en selfs die onderwysers in swart skole is waarskynlik Engels swakker magtig as die kindertjies op Supersportpark. Die pa’s op Supersportpark het almal self krieket gespeel, maar hoeveel swart pa’s wat deel was van die “no education before liberation” geslag, kan inspring en aan hulle kinders verduidelik wat ‘n veranderlike of ‘n vektor is?

Swartes se aandrang op onderrig in Engels is ‘n selfmoordstrategie in opvoedkundige terme. Sommiges is verbaas dat Mzansi se skooluitslae jaar na jaar verswak. Mamphele Ramphele sug dat Bantoe-onderwys beter was, en die owerhede tas rond na allerhande verduidelikings. (Apartheid is natuurlik ‘n gunstelingsondebok, soos vir vele ander dinge wat skeefloop.) Ons word dikwels vertel hoe moeilik omstandighede in die townships is, hoe kinders met kerslig huiswerk moet doen.

Die groter probleem, ‘n gesukkel om selfs die basiese konsepte baas te raak, omdat die onderwysers en die kinders nie die taal waarin dit aangebied word behoorlik magtig is nie, word egter dikwels oor die hoof gesien.

Onlangs deur Anton Barnard op sy woernaal, oor Jonathan Jansen: Die verskil tussen kak en modder

‘Dank blankes af, of ons maak julle vrek!’

Wat sou gebeur as 'n groep volkstaatondersteuners iets in die volgende trant sou kwytraak?

"Gee ons 'n volkstaat of anders is daar 'n rasse-oorlog!"

Dit sou onmiddellik 'n koor van veroordeling ontlok, asook natuurlik die onafwendbare aantygings van rassisme. Ongelukkig geld daar egter dubbele standaarde in Suid-Afrika. Swartes, en veral lede van die ANC-bewind, kan met vrymoedigheid selfs die mees opruiende uitsprake besig, sonder enige vrees vir teëspraak of die nagevolge van hulle haatspraak teenoor blankes. Ons almal weet immers swartes kan per definisie nie rassiste wees nie, nie waar nie?

Neem byvoorbeeld die skokkende uitlatings van die minister van arbeid, Membathisi Mdladlana. Mdladlana en Jimmy Manyi, daardie voorste voorbeeld van 'n toutologies gesproke nuttelose RA-aanstelling, is ontstoke omdat werkgewers hardnekkig kundigheid bo passasiers verkies, iets wat totaal strydig is met die ANC se parasitiese en vernietigende kultuur.

(Manyi se pos by Tiger Brands is terloops Direkteur: Korporatiewe Aangeleenthede. Dis uiteraard 'n totaal niksseggende titel. Wat doen hy presies? Sien hy om na die skoonmakers? Hou hy toesig oor die teedames? Dis duidelik dat Tiger Brands se ander direkteure vir Manyi 'n pos geskep het ten einde hom so ver as moontlik te verwyder van enige besluitneming of insae in aktiwiteite wat saakmaak. Manyi ry stellig elke dag in sy luukse motor met die wete dat hy 'n nuttelose bron van uitgawes vir sy maatskappy is, wat g'n dooie duit waarde toevoeg nie.)

Menere Mdladlana en Manyi is kwaad omdat werknemers traag is om blankes af te dank om die heilige staat van transformasie te bereik. Ja, reg gelees: af te dank. Siende dat Suid-Afrika aktief werksgeleenthede verloor en dat dit dus nie moontlik is om demografiese verteenwoordiging met 'n groei in werksgeleenthede te bereik nie, is die grootskeepse afdanking van blanke professionele en bestuurslui die enigste manier om Manyi-hulle se eise te laat realiseer.

Mdladlana se dreigement is onomwonde. Dit kom neer op: "Dank blankes vinniger af, of die swartes maak julle vrek." Hier is dit:

Comply with the law instead of manufacturing a revolution that is not going to take us anywhere," he said referring to apartheid uprisings.

You better touch our hand whilst we are still giving it," he said.

I want to warn them that the revolution will be a revolution of all black people.

Vir jou, meneer en mevrou die blanke werknemer, is die keuse strak: óf jy bedank of word afgedank, óf netnou is 'n volksmoord jou en jou kinders se voorland. Onmoontlik of vergesog, dink jy? Dink weer. Binne slegs 'n paar maande in 1994 is 'n miljoen of meer in Rwanda uitgewis.

Lewer kommentaar en lees ander rubrieke deur Anton Barnard op SAmizdat .

Фильчаков

Die howe se dubbele standaarde teenoor blankes

Indien enige iemand nog getwyfel het oor die onafhanklikheid van die regbank asook die onpartydigheid van die ANC se heksejag op blankes, bekend as die Waarheids- en Versoeningskommissie (WVK), behoort die geval Wybrand du Toit sodanige illusies finaal die nek in te slaan.

Wybrand du Toit is in 1996 skuldig bevind aan die moord op die sogenaamde Motherwell 4. Hy is tronkstraf opgelê en het outomaties sy senior pos by die polisie verloor. Hy is egter deur die WVK amnestie verleen vir sy daad en sy kriminele rekord is gevolglik geskrap. Amnestie beteken uiteraard dat jy kwytgeskeld is van jou politieke misdaad. Dit beteken effektief jy het nie meer ‘n kriminele rekord nie.

Lees verder op SAmizdat, Anton Barnard se woernaal.

самокаты topcargo развод

District 9: moeisame Hollywood-propaganda

‘n Jong Suid-Afrikaanse filmmaker, Neill Blomkamp, het ‘n rolprent by name District 9 gemaak. As die naam van die prent nie onmiddellik die intrige verklap nie (dink aan Distrik 6 destyds), is die inhoud van die rolprent uiters banaal en voorspelbaar.

‘n Ruimteskip verskyn bokant Johannesburg. Die klein groen mannetjies (lees: anderskleuriges) aan boord word na hul eie woongebied, District 9 (lees: Soweto), verban (lees: apartheid.) Swaar gewapende veiligheidsmagte hou die ruimtewesens in toom. (Die vorige bedeling se SAP en SAW.) Wikus (’n stereotipiese Afrikaner – jy en ek wat glo so wreed en militaristies is) help om die ruimtewesens te onderdruk. Wikus beleef egter ‘n Damaskuservaring en kom tot ander insigte. Hulle is, behalwe vir die uiterlike, nes ons, is die boodskap.

Gaap. Hoe fantasties oorspronklik. Dit moes seker ‘n hele halfuur gesneem het om die draaiboek te skryf. ‘n Nobelprys vir die letterkunde wink. Of nie.

Die probleem is dat sulke Hollywoodse multikulti-drek en propaganda nooit die hele verhaal vertel nie. ‘n Veel meer realistiese draaiboek sou gehandel het oor hoe, toe die mense tot ander insigte kom oor die ruimtewesens en District 9 afskaf, dit lei na:

Ongebreidelde misdaad, wetteloosheid en die moord deur die ruimtewesens op onskuldige mense en hoe die ruimtewesens mense dikwels martel voordat hulle vermoor word.
Hoe die mense moet terugstaan by die werk vir die ruimtewesens op grond van permanente (ruimte)stellende aksie, omdat die ruimtewesens nie op gelyke voet met mense kan meeding nie.
Hoe die mense agv die heersende religie nie durf vra waarom die ruimtewesens nie op gelyke voet kan meeding nie. Niemand mag vra of die ruimtewesens nie miskien minder intelligent is as die aardbewoners nie. (Ons sal maar die inkonsekwentheid ignoreer dat die ruimtewesens in die storie ‘n ruimteskip kon bou, anders as sekere kontinente se bewoners wat nooit daarin kon slaag om ‘n seilskip te bou wat oseane kon oorsteek nie.)
Hoe mense gedwing word om miljoene van die ruimtewesens wat vinnig voortplant, te onderhou ten koste van hulself.
Hoe die aarde se infrastruktuur deur die ruimtewesens wanbestuur en vernietig word.
Hoe die mense gedwing word om die vreemde taal van die ruimtewesens te praat, en hoe die aandrang van mense op die gebruik van menslike taal gesien word vir ruimte-isme.

Hollywood is egter in die greep van die religie van nie-rassigheid en glo aan hulle eie multikulti-snert. Realisme en ‘n nugtere ondersoek na wesentlike probleme veroorsaak deur die godsdiens van nie-rassigheid, is heeltemal te veel gevra. Dit sou inderdaad vir die linkse kabaal wat Hollywood beheer, neerkom op kettery teen iets wat vir Hollywood en die linkses heel letterlik ‘n godsdiens is.

District 9 het kennelik by die loket in Amerika die pas afgelope naweek uitstekend gevaar. Die vraag is egter of Suid-Afrikaanse gehore hul swaarverdiende geld op sulke moeisame propaganda sal wil uitgee. Ek kan aan baie beter dinge dink om te doen as om ‘n paar rand en ‘n paar uur aan afgodediens by die tempel van nie-rassigheid te wy.

Lewer kommentaar oor District 9 op Anton Barnard se woernaal SAmizdat waar nog van sy skrywes te sien is.

online casino slot

Jonathan Jansen – Naspers se Idols-wenner

Jonathan Jansen se arrogansie word waarskynlik slegs deur sy groeiende boepmaag oortref. Tog snaaks, terloops, hoe swart ekonomiese bemagtiging en regstellende aksie so ‘n uitwerking op die voordeeltrekkers daarvan se liggaamsmassa-indeks het. Dink aan “Shrek” Balfour, Tito Mboweni en Jansen self.

Die fatale fout wat Jansen uiteraard maak, is om sy regstellende-aksie-aanstelling met leierseienskappe en diep filosofiese insigte aan sy kant te verwar. Nie net beskou hy homself klaarblyklik as ‘n akademikus van formaat nie, maar ook as een of ander selfaangestelde soort leier van Afrikaners, indien nie ‘n Messiasfiguur wat Afrikaans en Afrikaners moet red nie, soos ek al voorheen uitgewys het.

In Jansen se kop het hy reeds die metamofose ondergaan: van iemand wat ‘n akademiese pos en later ‘n rektorskap by twee Afrikaanse universiteite bloot op grond van sy velkleur ontvang het, tot by die volgende Paul Kruger, op wie se skouers die voortbestaan van Afrikaans kwansuis sou rus.

Daar is wel enkelinge wat Jansen se grootheidswaan ernstig opneem. Jansen se grootste groep aanhangers en juigkommando is Naspers. Met klakkelose heldeverering wat slegs geëwenaar word deur tienjarige dogtertjies se oorblufde bewondering vir Hannah Montana, hang Naspers aan Jansen se iedere woord. Jansen kan kwalik in die stort sing, of dit verskyn as ‘n rubriek in die Beeld of Die Burger.

In ‘n onlangse rubriek, juis in die Beeld, meen Jansen dat Afrikaners hulle houding moet verander. Hy beskou die stryd om oorlewing van die taal klaarblyklik as ‘n gewildheidskompetisie. Iets dus soos gemors-TV – die Idols-kompetisie, byvoorbeeld, waar dit gaan oor hoe mooi jy gegrimeer is en hoeveel die tropvee wat teksboodskappe stuur van jou hou.

Dit is geen geheim wie beide Jansen en Naspers as dié Idols-kompetisie se wenner sien nie. Ja, reg geraai, dis Jansen met sy pretensieuse ou brilletjie wat aan hom sekerlik na sy eie, onbeskeie mening ‘n sekere gravitas verleen. Jansen wat self glo Engels as huistaal besig, word deur Simon Cowell as Afrikaner-Idol gekroon, met Jan-Jan Joubert wat sy broek moet gaan omruil omdat hy ‘n orgasme van ekstase in die gehoor beleef het.

Ek hoef kwalik aan mede-Afrikaners uit te wys dat iemand soos Jansen beslis te veel tik gerook het. Hy sal nooit, in ‘n miljoen jaar, deur ons vir ‘n leier aangesien word nie. Tweedens hoef ek nie uit te wys dat ‘n oorlewingstryd kwalik ‘n gewildheidskompetisie is nie. Naspers het al vir vyftien jaar lank nie kon asemhaal soos Ton Vosloo en kie. gatgekruip het by die ANC-bewind nie, maar dit het g’n dooie duit vir Afrikaans beteken nie.

Die teendeel is waar: dit is hoog tyd dat Afrikaners baie meer militant en aggressief word in ons stryd. Ons moet die lesse van ons medelandsburgers ter harte neem. Daar is niks wat die ANC-bewind se aandag so vinnig boei soos padversperrings en ‘n klipgooiery nie. Mooi praat en ‘n valse kruipery help net mooi bôkkerôl.

Om af te sluit: alhoewel ek nie geweld voorstaan nie, sou daar min dinge wees wat my sulke diepgaande en blywende genot sou verskaf as iemand wat vir Jansen vierkantig in die gevreet tref met ‘n (groot) melktert, nes iemand ‘n aantal jare gelede vir Bill Gates getref het nie. Sou dit nie wonderlik wees as my dag nooit weer versuur sou word deur Jansen se opperste arrogansie nie?

Laat kommentaar op hierdie rubriek op Anton Barnard se woernaal, SAmizdat.

наборы инструмента

Die tweede gedenkmuur

‘n Aantal jare was daar groot omstredenheid toe die ANC sy sogenaamde “Vryheidspark” in Pretoria opgerig het. Die

Vryheidspark se muur van herinnering het die ANC se “helde” van sy sogenaamde vryheidsstryd gedenk.

Hierdie sogenaamde helde was uiteraard niks van die aard nie. In werklikheid was hulle ‘n besmetting van boewe, terreursaaiers en kriminele skuim; moordenaars van onskuldige mense wat nie eens een vierkante sentimeter grondgebied militêr kon bevry nie. Op die ANC se muur van herinnering is daar ook die name van Kubaanse aggressors, wat hul bewind se Marxistiese ideologie op Afrika wou kom afdwing het. Daar was egter diegene in blanke geledere wat ontsteld was omdat gestorwe blanke soldate en dienspligtiges se name nie ook op die ANC se skandmuur sou verskyn nie.

Ek was nie een van hulle nie.

Ek het inteendeel die besluit van die ANC heelhartig gesteun. Dit sou vir my as voormalige dienspligtige ‘n uiterste klap in die gesig gewees het om op enige manier geassosieer te word met die ANC se sogenaamde helde. Dit sou ‘n onreg teenoor my gevalle mede-soldate gewees het om ‘n muur te moes deel met die ANC se sogenaamde helde.

Ek verwelkom daarom met groot blydskap die besluit om ‘n muur van herinnering by die Voortrekkermonument op te rig. Anders as Beeld, wat steeds die uitgediende evangelie van ‘n sogenaamde reënboognasie probeer predik. Beeld is opgeklits omdat daar nou twee mure gaan wees, maar dit spreek slegs van hoe uit voeling Naspers met die werklikheid is.

Die twee mure se simboliek strek uiteraard veel verder as blote aparte monumente aan enersyds soldate en andersyds die plaag wat eersgenoemde moes beheer. Dit spreek ook luidkeels van die volslae mislukking van die reënboognasie, ‘n links-liberale versugting na iets wat fundamenteel onwerkbaar en gedoem was. Die simboliek van die ligging van die tweede gedenkmuur, by die Voortrekkermonument, is insgelyks diepgaande.

Ek meen dat die ANC, interessant genoeg, geen beswaar sou hê teen die aparte gedenkmure nie. Dit is ‘n voldonge feit dat die ANC steeds Thabo Mbeki se twee-nasies siening aankleef. Tweedeklasburgerskap vir blankes, en die gevolglike skeiding van Suid-Afrika in ten minste twee volke, swart aan die een kant en Afrikaners en ander blankes aan die ander kant, is inderdaad ANC-beleid. Praktyke soos regstellende aksie, die veldtog teen Afrikaanse skole en kultuur en die uitwissing van blankes se geskiedenis is ‘n blote praktiese vergestalting van hierdie ideologie.

Die aparte gedenkmuur by die Voortrekkermonument is derhalwe ‘n baie welkome verwikkeling, wat ‘n terugkeer na realisme oor die wenslikheid van skeiding tussen volke verteenwoordig. Mag dit die voorspel wees tot selfs ‘n groter skeiding tussen die volke wat die geografiese streek Suid-Afrika bewoon.

Фильчаков прокурор

Hoe nou, Sadou?

Die Natalse tak van die Suid-Afrikaanse Demokratiese Onderwysers-Unie, Sadou, kla oor hoe eksamenantwoordstelle nagesien word. (Is dit nie terloops interessant hoe menige lande en organisasies met “Demokraties” in hulle name juis niks van die aard is nie? Sadou is ‘n gawe versameling Staliniste, en so ook was die Duitse Demokratiese Republiek allermins demokraties.)

Volgens Sadou word nie-moedertaalsprekers van Engels glo benadeel deur die wyse waarop antwoordstelle nagesien word.

Sadou se lede is uiteraard die einste onderwysers wat skoolhou vir juis diegene– swart leerlinge en hulle ouers – wat ten alle koste aandring daarop om in Engels onderrig te word. Die Hoërskool Ermelo verkeer byvoorbeeld nie onder druk om klasse in plaaslike tale – Zoeloe of Tswana – aan te bied nie. Nee, dit móét Engels wees.

Die resultaat is voorspelbaar. Die Zoeloesprekende skoolkind sit op die skoolbank en word uit ‘n Engelse handboek onderrig in wiskunde of biologie. Die onderrig word verskaf deur ‘n onderwyser wat Engels probeer praat, maar eintlik self ‘n Zoeloe is en wie se taalvaardigheid in Engels swak is. Nóg die skoolkind, nóg die onderwyser verstaan hetsy Engels op ‘n aanvaarbare vlak, hetsy begryp hulle alles wat in die handboeke in Engels gekryf is. Die kinders gaan skryf dan hul eksamens, ook in Engels, en druip soos vlieë.

Sadou se lede is nie net die kluts met Engels kwyt nie, maar gaan soek ook die blaam vir swak prestasies op die verkeerde plek. Die leerlinge se swak prestasie word summier toegeskryf aan die nasieners, wat glo eers die Engels wat die leerling probeer besig beoordeel, en dan eers na die vakkundige inhoud van die antwoordstel kyk.

Die driedubbele mededingende nadeel –‘n onderwyser wat nie eintlik Engels kan praat nie, ‘n leerling wat nie die Engels in die handboek ordentlik kan lees nie en dan in Engels eksamen moet skryf, word egter totaal en al deur Sadou geïgnoreer.

‘n Voor-die-hand-liggend oplossing vir swak prestasie sou logieserwys insluit om a) handboeke in die moedertaal van die leerlinge op te stel, b) vir die leerlinge om onderrig in hulle moedertaal te ontvang, en c) om die eksamen ook in hulle moedertaal te skryf. Daar is sowat vier keer meer Zoeloes as Afrikaners en dus regverdig hul getalle al die bostaande stappe.

Luister is egter min. Dit móét teen wil en dank Engels wees, al lei die gebruik van Engels regstreeks daartoe dat ‘n groot aantal leerlinge druip. In die Marxistiese onderwysvakbondlid, asook die leerlinge en hul ouers, se koppe is dit egter beter om in te Engels druip as om in Zoeloe deur te kom.

топкарго отзывы

Waarom bestaan die SANW nog?

Die DA se skaduminister van verdediging, David Maynier, maak geldige punte oor die wanfunksionele aard van Suid-Afrika se weermag. Wat eens die mees formidabele militêre masjien in Afrika was, is vandag ‘n MIV-deurtrekte groep narre wat almal saam sou sukkel om ‘n enkele kompanjie Amerikaanse soldate te verslaan, laat staan nog die Zimbabwiese weermag.

Ek hoef ook nie uit te wy oor die oorsake hiervan nie – transformasie, swak dissipline onder voormalige MK-lede ensovoorts.

Ek bevraagteken wel waarom die land in die eerste plek ‘n weermag het. Is een van ‘n weermag se belangrikste funksies nie juis om die land teen buitelandse invallers te beskerm nie? Die Franse het byvoorbeeld die Maginot-lyn gebou, ‘n reeks vestings en loopgrawe naby die noordoostelike grens van Frankryk, om hulle grondgebied teen die Duitse invallers te beskerm. (Die bouers van dié lyn het egter nie voorsien hoe ingrypend Blitzkrieg-taktieke die reëls van die spel sou verander nie.)

Met bostaande in gedagte is Suid-Afrika se SANW se bestaan vir my raaiselagtig. Waarom het Suid-Afrika byvoorbeeld Gripen-vegvliegtuie of duikbote? Watter Afrikaland of ander vyand gaan Suid-Afrika vanuit die lug bedreig? Watter vyandige vaartuig gaan deur ‘n duikboot afgeweer word – ‘n vlot vol onwettige immigrante, moontlik?

Die probleem is egter veel groter en dieper as die afwesigheid van ‘n huidige lugbedreiging. As Suid-Afrika se weermag ten doel het om die land se grondgebied teen invallers te beskerm, het hy die oorlog lankal reeds verloor. Een kwart van Zimbabwe se bevolking het die land reeds binnegeval, tesame met beduidende getalle Mosambiekers en invallers vanuit ander lande.

Daar is reeds 10-15 miljoen vreemdes wat die land se grondgebied binnegeval het, sonder dat die SANW ‘n vinger verroer het om die invallers te stuit. Nie net het die SANW geensins die kapasiteit om hulle te stuit nie, maar die ANC-bewind het ook inderdaad duidelik gemaak dat Suid-Afrika se grense vir alle praktiese doeleindes nie meer bestaan nie. Visumvereistes vir Zimbabwiërs is afgeskaf. Geen realistiese pogings word aangewend om Zimbabwiërs, Mosambiekers of enige ander inwoners van die res van Afrika te repatrieer nie, buiten ‘n paar honderd wat dan en wan per trein na Beitbrug vervoer word, net om dieselfde dag weer terug te keer.

Watter doel dien ‘n weermag dus as die land se territoriale integriteit ‘n grap is, as daar geen grense meer bestaan nie? Is dit bloot om ‘n orkes te verskaf by die opening van die parlement? Wie of wat presies moet die weermag afweer? Wie gaan die Gripens bombardeer of watter vliegtuie gaan hulle afskiet, siende dat die invallers reeds die land binnegeval het, en die oorlog dus alreeds oorweldigend beslis is ten gunste van die invallers?

Kan dit wees om die land binnelands te beveilig, as’t ware ‘n soort laaste loopgraaf-oefening, waar die weermag die land se inwoners in klein deeltjies van die grondgebied probeer verdedig teen die invallers? Weer eens is die antwoord nee. ‘n Laegraadse burgeroorlog soos vergstalt in plaasmoorde, veral in landelike gebiede waar die weermag hom die meeste tuis sou voel, woed onverpoosd voort.

Waarom bestaan die SANW nog enigsins, dus, buiten as ‘n werkgewer vir die ANC bewind se kaders?

Gray Davis, Rapport en Eksdom

Tydens die jare 2000 en 2001 was daar ‘n elektrisiteitskrisis in die Amerikaanse deelstaat Kalifornië. Die besonderhede van die krisis sou bekend voorgekom het aan Suid-Afrikaners wat tans onderhewig is aan die wanbestuur van ‘n getransformeerde Eksdom, waar regstellende-aksiehoofbestuurders R30 miljoen jaarliks “verdien” het, maar die land met kragonderbrekings moes sukkel.

Ten spyte daarvan dat die Kaliforniese bevolking met 13% gegroei het tydens die jare negentig, is geen nuwe kragsentrales opgerig nie. ‘n Rampspoedige derugeleringsprogram van grootmaatpryse vir elektrisiteit, gekoppel aan regulering van kleinhandelpryse en mislukte privatisering, het tot chaos gelei. Die berugte beurtkrag – so welbekend aan Suid-Afrikaners – het die Kaliforniese verbruiker in die jaar 2000 begin tref.

Die Enron-maatskappy, eweneens berug vir sy sonderlinge boekhoumetodes, en andere het die situasie tot hul eie voordeel uitgebuit en en deur markmanipulering buitensporige winste gemaak. Die Demokratiese goewerneur, Gray Davis, het te laat wakkergeskrik en nes ‘n getransformeerde Eksdombaas daarin misluk om die krisis te bestuur. In 2003 is Davis deur die Kaliforniese kiesers herroep as goewerneur en deur Arnold Schwarzenegger, “The Governator”, vervang.

Die Kaliforniese kieser het dus hul demokratiese mag by die stembus gebruik om hul misnoeë teenoor die politici uit te druk. Davis het die prys vir sy onbeholpenheid betaal en is sy pos kwyt. Min mense sou met my verskil dat dit presies is hoe ‘n demokrasie veronderstel is om te werk. Kiesers behoort die mag te hê om politici wat nie na hulle belange omsien nie, in die pad te steek.

Naspers asook Rapport was tot onlangs toe een van die groot lofsangers van die Nuwe Suid-Afrika. Bykans alles wat onder die vorige bedeling plaasgevind het, is deur ‘n verskeidenheid skrywers in Nasperspublikasies as boos en onmenslik voorgehou. Vir ‘n hele aantal jare was Ton Vosloo en sy bende liggewigte soos Jan-Jan Joubert voor in die koor van lofsangers vir die ANC-bewind. Tans is Naspers byna volledig getransformeer, nes Eksdom, met die bruin Mafia wat tans die boonste bestuursvlakke van Naspers se publikasies beheer.

Met die paleisrewolusie in Pietersburg (Polokwane) in Desember 2007, toe Mbeki deur die Zuma-faksie ontset is, het Rapport se lojaliteit na Helen Zille en haar DA verskuif. Die koerant het egter deurentyd sy steun vir die sogenaamde “demockracy” te kenne gegee, of dit nou as ondersteuners van die ANC of van die DA was.

Nóg ‘n linkse liggewig, Lisa Albrecht, het onlangs die leisels van Rapport by Tim du Plessis oorgeneem, nádat laasgenoemde na Beeld verskuif is. Siende dat die redakteur dikwels die hoofberigte in die koerant hetsy skryf, hetsy goedkeur, is dit redelik om aan te neem dat me Albrecht ook vandag s’n geskryf of goedgekeur het.

Die titel van die genoemde rubriek is Weerlose verbruiker. Dit handel oor die uitwerking wat Eksdom se verregaande prysverhoging van 31,3% op die verbruiker gaan hê. Niemand sal daarmee stry nie, en almal weet ook wie die ergste daardeur getref gaan word. Wenk: dis beslis nie die wanbetalers in die townships of diegene wat krag steel in plakkerskampe nie. Dis die gewone verdagtes, die blanke melkkoeie in die voorstede.

En dan, in ‘n verstommende bekentenis, maak die skrywer van die redaksionele stuk dit duidelik dat die Mzansiese “demockracy” eenvoudig nie werk nie. Gedagtig aan goewerneur Davis se herroeping in Kalifornië, haal ek die volgende sin uit Rapport se hoofartikel aan: “Die groot tragedie vir die verbruiker is dat hy self niks aan die situasie kan doen om verbruikerspryse in toom te hou nie.”

Kontrasteer bostaande fatalisme met Gray Davis se ontsetting. Snaaks dat die Kaliforniese kieser wel iets aan die chaos in dié deelstaat se elektrisiteitsbedryf kon doen, maar daar het julle dit uit die perd se bek: Suid-Afrika se verbruikers is magteloos, aldus Rapport. Ons kan niks doen aan Eksdom nie.

Ek stem uiteraard saam met Rapport. Veral blanke kiesers is volledig onmagtig om langs die weg van die rassesensus bekend as Mzansi se verkiesings iets aan ons eie lot te kan doen. Die stemvee wat eendragtig vir die ANC stem, gaan aanhou om so te maak, maak nie saak hoe sleg dinge gaan nie.

Rapport is heeltemal reg dat Suid-Afrika se “demockracy” onwerkbaar en ‘n mors van tyd is, al was dié bekentenis per abuis en waarskynlik onbedoeld implisiet in gister se hoofartikel. Die enigste vraag wat oorbly, is hoe lank dit vir Rapport sal neem om twee en twee bymekaar te tel, om te besef dat selfbeskikking vir blankes en Afrikaners die enigste pad uit die moeras van die “demockracy” is.

люстра итальянская

Iran se kernplanne sal verkiesing oorleef

Selfs al verslaan die hervormer Hossein Mousavi president Mahmoud Ahmadinejad in Vrydag se verkiesing, is dit nie seker dat dit enige iets aan Iran se kernambisies gaan verander nie. Israel sal in ieder geval daarvan hou om die hoogsgeheime kernaanleg naby Isfahan uit te wis.

Dié aanleg wek kommer by kenners en daar is gerugte dat Benjamin Netanyahu en sy konserwatiewe regering reeds besluit het om Iran aan te val. Volgens die Israelse koerant Haaretz gee die premier die VSA tot die einde van die jaar om 'n onderhandelde skikking te bereik. Indien Amerika nie suksesvol is nie gaan Israel glo sonder Washington se goedkeuring optree.

Mohammed el Baradei, hoof van die IAEA, waarsku dat só 'n aanval katastrofies vir die magsbalans in die Midde-Ooste sal wees en militêre kenners meen dit is reeds onmoontlik om Iran se kernprogram uit te wis. 'n Aanval sal die Iranese eenvoudig meer vasberade maak om 'n kernbom te bou en die kernprogram is reeds só uitgebrei dat een aanval dit nie sal omkeer nie.

Westerse moondhede klou aan die skrale hoop dat Ahmadinejad Vrydag uitgestem sal word, maar die verskille tussen die vier kandidate oor die kernkwessie, is nietig.

Ironies genoeg is Iran, wat deur vele in die VSA as die grootste vyand beskou word, die mees pro-Westerse land, met die uitsondering van Israel, in die Midde-Ooste. Dié houding staan bekend as die Persiese paradoks.

Die verkiesingkwessies konsentreer hoofsaaklik op die ekonomie en 'n debat oor moraliteit, en nie op 'n moontlike kernoorlog nie. Die regse kandidaat, Mohsen Rezaei, 54, eerydse bevelvoerder van die Rewolusionêre Wag, is eerder daar om die dienende president se persoonlikheidsfoute te korrigeer, naamlik onvoorspelbaarheid en hardkoppigheid en hom op koers te hou.

Mehdi Karrubi, 71, nog 'n kandidaat en 'n godsdienstige leraar is 'n ander hervormer wat Westerse liberalisme voorstaan. Maar Mousavi, 'n vorige eerste minister, staan volgens ingeligtes die beste kans om Ahmadinejad, te vervang. Sy besuinigingsmaatreëls van 20 jaar gelede word postief deur ouer Iranese kiesers bejeën, alhoewel die toename in arrestasies en onderdrukking onder sy beheer, nie as so rooskleurig gesien word nie.

Hy is meer gesofistikeerd as Ahmadinejad en sal waarskynlik nie na 'n geheimsinnige "lig" verwys soos die president tydens sy toespraak in New York in die Algemene Vergadering-sitting van die VN in 2005 tot almal se verleentheid gedoen nie.

Die voordeel wat Mousavi het, is dat hy die polisie beheer en dus onbelemmerd geskenke kan uitdeel op sy veldtog. Sy gehoor ontvang glo tonne aartappels vir hul moeite om na hom te kom luister.

лобановский класс