Die Minister van Waterwese, Edna Molewa het gesinspeel op doelbewuste sabotasie wat kon gelei het tot die waterprobleem in die swart gemeenskap by Brits.
Molewa en Thandi Modise, die premier van die provinsie, het inwoners van Mothutlung naby Brits in Noordwes besoek nadat twee betogers deur die polisie doodgeskiet is.
Modise se kantoor het gesê hulle sal Dinsdag ook die gesinne van die slagoffers besoek. Die premier het vir kalmte gepleit.
Molewa het beloof dat inwoners nog voor die naweek water sal hê.
Die minister van polisie, Nathi Mthethwa het ook die gesinne besoek van die twee mans wat tydens gewelddadige betogings doodgeskiet is.
Die gebied is reeds drie maande lank sonder lopende water met tenkwaens wat water elke drie dae moet aanry.
RSG het berig dat Molewa daarop gesinspeel het dat die waterprobleem dalk doelbewus geskep is.
Sy het glo daarop gewys dat dit vreemd is dat een van drie pompe by ‘n pompstasie onklaar geraak het.
Die Nelson Mandela-stigting se vrystellingsdatum van ‘n manuskrip geskryf deur die voormalige president Nelson Mandela, is vir Stephen Ellis, professor van sosiale wetenskappe aan die Vrye Universiteit, Amsterdam ‘n raaisel.
Die dokument van 627 bladsye is skynbaar aanlyn geplaas net ‘n paar dae voor Mandela se dood op 5 Desember. Die dokument is reeds in 1977 uit die gevangenis gesmokkel, maar nooit openbaar gemaak nie.
Ellis sê in ‘n artikel dis nie duidelik waarom so ‘n belangrike en selfs plofbare teks aanlyn geplaas is op daardie tydstip nie en die sentrum het selfs geen poging aangewend om die publikasie aan te kondig nie.
Die stigting het Ellis se beweringe ontken en gesê die manuskrip is die eerste keer op sy webwerf geplaas op 4 November 2011.
Stengel by sy seun se peetpa
Die argief van die aangetekende gesprekke tussen Mandela en die invloedryke Joodse redakteur Richard Stengel, is gemaak tydens die werk wat hulle onderneem het ter voorbereiding van die Long Walk to Freedom se manuskrip
Ellis sê in sy kritiek dat iets aan die broei is, naamlik hoe die geskiedenis van die stryd so vaardig weggesteek is vir so lank om die Suid-Afrikaanse Kommunistiese Party en sy bondgenote die geleentheid te gun om die strategiese gebruik van misleiding en propaganda te ontplooi.
Ellis het gesê daar is groot verskil tussen die 1970-manuskrip en Mandela se 1994-boek . Hy beweer dat die manuskrip belangrike inligting bevat oor die gewapende stryd in 1960.
Ellis meen verder dat Mandela heel duidelik in sy memoirs een van die mees uitstaande kenmerke van Marxisme-Leninisme volledig omhels het: Dat dit moreel toelaatbaar is om geweld te pleeg as dit sal help met “die stryd”.
Mandela het in die openbaar die formele ANC-beleid wat geweld verwerp, verdedig, terwyl hy, soos nou bekend is, in sy hoedanigheid as ‘n senior lid van die SAKP besig was om voor te berei vir presies die teenoorgestelde!
Die medeskrywer van Mandela se outobiografie, Richard Stengel het hierdie ongerieflike feite verberg.
Kommerwekkend is ook Mandela se duidelike anti-wit-houding.
In sommige gedeeltes in die Robbeneiland-teks raak die onderwerp van die geweld teen blankes heel heftig.
Mandela beklemtoon sy bitterheid jeens Suid-Afrikaanse blankes in die algemeen. Hy wil sien dat hulle “deur ‘n Isandhlwana” (bladsy 194) uitgedelg word.
Dit is natuurlik ‘n verwysing na die bloedige nederlaag van die Britse troepe deur ‘n Zoeloe-oormag in 1879.
“Suid-Afrikaanse blankes”, sê Mandela in ‘n ander gedeelte, “het op rassisme geteer vir 3 eeue, en blote toesprake alleen …. sal nooit maak dat hulle oorgee en politieke mag en die natuurlike rykdom van die land met die swartes deel nie.” (bladsy 399).
Verne Harris, Mandela se hoofargivaris. kon nie vir kommentaar bereik word nie.
Terwyl Harris by die Universiteit van die Witwatersrand werksaam was is hy gevra om Mandela se dokumente “te help regmaak”.
Harris beskryf homself as ‘n ideoloog eerder as ‘n argivaris en hy sê in ‘n onderhoud hy wou die argief se “politieke moontlikhede uitbuit”.
Die polisie ondersoek die dood van twee mense na ‘n dooiepunt tussen betogers en die polisie tydens ‘n diensleweringoproer naby Brits.
Noordwespolisie het bevestig dat twee betogers doodgeskiet en twee gewond is tydens die oproer.
Die Onafhanklike Polisie-ondersoekdirektoraat ( Opod ) lei die ondersoek na die dood van twee mense in Mothutlung, naby Brits, Maandag, het ‘n woordvoerder gesê.
“Twee ander mense is beseer en is tans in die hospitaal ,” het Moses Dlamini gesê.
Die polisie is ontbied om betogers te monitor nadat hulle ‘n pad versper het met brandende bande.
Inwoners het Sondagmiddag oor ‘n tekort aan water die strate ingevaar. Dlamini het gesê daar was na bewering ‘n onderonsie tussen betogers en die polisie .
Die swart gemeenskappe was vir ‘n week sonder water. Hulle was op pad na die munisipale se kantore toe.
Die munisipaliteit se suiweringspomp en bystandpomp is albei gebreek, het hy gesê.
Suid-Afrika se brein-dreinprobleme is omgekeer oor die afgelope paar jaar, deels te danke aan swak ekonomieë elders, sê Adcorp se arbeidsmarkekonoom Loane Sharp.
‘n Adcorp-indiensnemingsverslag wat Maandag vrygestel is, toon dat sedert die wêreldwye finansiële krisis begin het in 2008, ‘n netto 359.000 hoëgeskoolde Suid-Afrikaners uit die buiteland teruggekeer het.
Suid-Afrikaners wat 10 jaar gelede geëmigreer het tydens die wêreldwye ekonomiese opbloei tussen 2004-2008 oorskat hul werksekerheid in Engelssprekende lande, het hy aan die Businessday gesê .
Hulle het deur hul werwingsdatabasis ‘n beduidende verbetering in die aantal Suid-Afrikaners wat terugkeer uit die buiteland en op soek is na werk hier opgemerk.
Sharp het gesê “byna almal” wat terugkeer het werk gekry en die werkloosheidskoers vir ‘n hoëgeskoolde is so laag as 0,4 %.
Sowat 52% van die terugkerendes vul bestuursposisies wat “die mees kritieke tekort van enige vaardigheid in Suid-Afrika toon”.
Professionele lui soos prokureurs, dokters , ingenieurs en rekenmeesters, is 37 % van die terugkerendes.
Sharp sê die plaaslike koopkrag in Suid-Afrika is veel hoër as in ander, duurder lande.
Die positiewe tendens sal waarskynlik voortduur totdat die globale ekonomie herstel, wat nie binnekort gaan wees nie.
Die Wes-Kaapse minister van Toerisme, Alan Winde het die nuus verwelkom dat Kaapstad as van die voorste vakansiebestemmings aangewys is deur ‘n Britse asook Amerikaanse koerant.
Die Guardian sowel as die Amerikaanse New York Times in ‘n artikel, “52 Plekke om te gaan in 2014”, het Kaap aanbeveel by toeriste.
Die New York Times het Kaapstad in sy artikel ook verbind met oudpresident Nelson Mandela.
Die Guardian het in sy artikel Kaapstad se moderne restaurante en kuierplekke uitgelig.
Kaapstad is ook ‘n “pienk” bestemming, vir die sogenaamde LGBT-gemeenskap.
Winde sê die erkenning sal help Kaapstad se status as ‘n aantreklike bestemming verhoog. Hy het bygevoeg dat dit die Tuinroete sal insluit.
Die New York Times het ‘n sirkulasie van sowat 2 miljoen lesers per dag.
Amculede is van plan om op te hou werk by Impala Platinum (Implats), die tweede grootste platinumprodusent in die wêreld, ná ‘n stem ten gunste van ‘n staking oor lone.
Die vakbond het Maandag ‘n 48-uur-stakingskennisgewing aan die mynmaatskappy uitgereik.
Amcu is vroeër toestemming gegee van ‘n staatsbemiddelaar om arbeidsaksie van stapel te stuur by Implats, Anglo American Platinum en Lonmin.
Gelyktydige stakings by al drie platinum maatskappye sal ten minste die helfte van die globale produksie van die metaal tref en kan soveel as twee-derdes van Amplats se gesamentlike ondernemingsbedrywighede raak.
Die president van die mynwerkersvakbond Amcu, Joseph Mathunjwa het vakbondlede in Noordwes gevra om nie die vakbond te verlaat nie. Hulle dreig om uit die vakbond te onttrek weens beloftes wat wat die voorsitter glo nie nagekom het nie.
Mathunjwa is vroeër deur vakbondlede by Impala se Skag Ses ontbied, weens die ontevredenheid oor beloftes van verhogings en ‘n landwye staking.
Hy het egter aan die meer as vierduisend werkers ‘n sertifikaat gewys wat hulle toelaat om te begin staak. Verdere vergaderings word vir dié week beplan.
‘n Woordvoerder vir Amcu, Jimmy Gama, wou nie sê hoeveel die werkers vra nie en of hulle gaan afsien van hulle eis dat die basiese loon verdubbel moet word nie.
Mathunjwa sê intussen die beskuldigings teen hom is ongegrond en kwaadwillig, en Amcu sal veg vir ‘n beter salaris vir sy lede.
Die Rand kan onder verdere druk geplaas word weens die salarisstaking by Implats.
Die Britse Eerste Minister, David Cameron het kontant vir gesinne wat naby skaliegasprojekte woon belowe asook belastingvoordele van miljoene pond aan stadsrade as hulle die ontginning van skaliegas aanmoedig.
In die sewentigerjare het Noordsee-olie die VK gered van ekonomiese stagnasie en agteruitgang. Baie ontleders sê skalie is soorteglyk.
Dié beloftes kom nadat Total bekend gemaak het dat hulle sal investeer in skaliegas-ontginning in Brittanje.
Die Franse maatskappy sal vandag hulle planne vir skaliegasontginning bekendstel.
Cameron het vroeër die land se volle verbintenis aan skaliegasontginning en hidrobreking bevestig.
Die Britse regering hoop dat nuwe werksgeleenthede geskep sal word, gemeenskapsprojekte op die been sal kom en dat dit vir die ekonomie ‘n inspuitiong sal wees.
Skaliegas kan nagenoeg £3.7billion per jaar aan inkomste genereer en 74.000 ekstra werksgeleenthede ondersteun, het navorsing getoon.
Maatskappye het te kenne gegee dat hulle een persent van die inkomste wat gegenereer word uit elke terrein plus sowat £100,000 vir elke boorgat aan gemeenskappe sal gee.
Elke boorgat is sowat £10 miljoen werd. Stadsrade het gekla dat 1% min is omdat oliemaatskappye elders tot 10% betaal.
Stadsrade kan 100 persent van die saketariewe hou, dubbel die huidige 50 persent.
‘n Senior lid van die drukgroep het gesê dit is ironies dat ‘n Franse maatskappy skaliegas in Brittanje wil ontgin, terwyl dieselfde praktyk in Frankryk verbied word.
Holland se grootste dagblad, De Telegraaf, is besig met ‘n openlike haatveldtog teen Afrikaners.
Die koerant is uitgevang dat hulle versinsels oor plaasmoorde gepubliseer het om Afrikaners in ‘n slegte lig te stel.
‘n Blatante leuen het verskyn waarin die joernalis Catherine Keyl, 20 November 2013) beweer dat “regse blankes” agter die moorde op wit boere sit sodat swartes die skuld gegee moet word om rassespanning aan te hits.
Keyl het voorheen die sekstoerisme van haar wit middeljarige Europese vriendinne om swart minnaars te soek, goedgepraat.
Alhoewel Keyl voorheen erkenning vir haar skryfsels in Nederlands ontvang het, word daar tans in Nederland geskinder dat sy nie meer in aanvraag is wat werk betref nie. Die redes vir haar werksdroogte is nie bekend nie.
Die Orde van Oranje-Nassau vir haar diens van 35 jaar in die joernalistiek is vroeër aan haar toegeken. Sedert 2008 het sy ‘n verhouding met die Britsgebore Peter Hawthorne.
Die verstommende versinsel is van die ergste voorbeelde van kwaadwillige joernalistiek teen Afrikaners.
Die artikel beweer dat “regse blankes” agter die dood wit boere sit met die doel om die skuld op swartes te pak wat tot rassespanning sal lei.
Ene Cornelia de Wet het glo “bely” dat sy deelneem aan hierdie beplande moorde, volgens die Nederlandse dagblad.
De Wet se soort onsamehangende bewerings is reeds deur ‘n hof verwerp, toe ‘n polisiebeampte getuig het ‘n dat sy verlede jaar beweer het sy het ‘n rol gespeel in die Steenkampmoorde op ‘n plaas naby Griekwastad.
Tobie van den Bergh, redakteur van die Middelburg Observer in Mpumalanga, het ook bevestig dat De Wet se uitsprake nie ernstig opgeneem behoort te word nie.
De Wet en haar ma het een keer in hul “bebloede klere” by sy koerantkantore opgedaag en beweer dat hulle gemartel is deur swartes met skeermeslemmetjies.
Van den Bergh het gesê dit was duidelik dat hulle hulself gesny het in ‘n “poging om die aandag te vestig op hulself”.
De Wet het ook aan hom vertel dat sy verkrag is deur die regtervleuel. Van den Bergh het bygevoeg dat De Wet ‘n “dringende behoefte aan psigiatriese behandeling het”.
Met die haglike situasie wat plaasmoorde in Suid-Afrika betref, is Keyl duidelik besig met verdere aanhitsing om Afrikaners van hul eiendom te vervreem.
Lae grondpryse sal aan sekere multinasionale rolspelers die geleentheid bied om groot voordeel uit Suid-Afrika se grondgeleenthede te verkry.
Keyl het moontlik in opdrag van sulke rolspelers die berig versin, aangesien haar poging om Afrikanerboere verder te marginaliseer, lyk asof dit deel van ‘n groter agenda – soos met die organisasie PLAAS – is om grondroof aan te moedig.
Dit is tragies dat iemand sulke onverantwoordelike en gevaarlike “joernalistiek” kan pleeg teen ‘n groep wat reeds etniese uitwissing in die gesig staar.
Alhoewel Keyl glo aangebied het om die leuens “reg te stel”, is die grootste skade reeds gedoen en sal ‘n “regstelling” nie veel aan die negatiewe persepsies wat geskep is, verander nie.
Twee lede van die Tshwane Metropolisie wat daarvan aangekla word dat hulle ‘n motoris van R500.000 kontant beroof het, verskyn vandag in die Pretoria-Noord landdroshof.
Na bewering het die twee die motoris op die N-1 naby Hammanskraal weens ‘n spoedoortreding vasgetrek.
Terwyl hulle die motor deursoek het, het hulle op die kontant afgekom en die voertuigbestuurder gedreig dat hulle hom vir geldwassery in hegtenis gaan neem.
Volgens die woordvoerder van die Tshwane Metropolisie, Isaac Mahamba het hulle ‘n deel van die geld geneem en die bestuurder beveel om te ry. Die twee staar ook skorsing in die gesig. -RSG
Volgens Dambisa Moyo , ‘n Oxford-ekonoom en voormalige konsultant vir die Wêreldbank, is daar die afgelope halfeeu meer as $2 triljoen in Westerse hulp aan arm lande geskenk.
Sedert die 1940’s is ongeveer een triljoen dollar in geldelike steun aan Afrika alleen oorgedra.
Dr Moyo voer in haar blitsverkoperboek van 2009, Dead Aid: Why Aid Is Not Working and How There Is a Better Way for Africa, aan hoekom dit grootliks geldmors is.
Die boek van dié Zambiese boorling het op die New York Times se blitsverkoperlys verskyn en daarin toon sy aan hoe Westerse hulp die belofte van volhoubare ekonomiese groei en die vermindering van armoede geensins oplos nie.
Moyo sien nie ‘n korrelasie tussen hulp en ekonomiese groei ie, anders as wat byvoorbeeld die Ierse popsanger Bono sou hoop.
“Oor die afgelope dertig jaar,” skryf sy, “het die meeste hulpafhanklike lande groeikoerse van gemiddeld minus 0,2 persent per jaar getoon”.
Tussen 1970 en 1998 het hulpgeld na Afrika ‘n hoogtepunt bereik , maar in dieselfde tyd het armoede op die vasteland eintlik opgeskiet van 11 persent tot ‘n skokkende 66 persent.
Dit sou ‘n eufemisme wees om te sê dat Moyo en haar boek die hulpgemeenskap die harnas in gejaag het deur hulle fiksie oor hul eie voortrefllikheid en goedheid teenoor swartes te ontbloot.
Maar Moyo is nie die enigste prominente ekonoom wat ‘n swak vertoning van Westerse hulp-programme oopgevlek het nie.
William Easterly, voormalige seniorekonoom by die Wêreldbank, het bevind dat hulp feitlik geen impak op ekonomiese groei in die ontvangerlande maak nie.
In sy boek The White Man’s Burden: Why the West’s Efforts to Aid the Rest Have Done So Much Ill and So Little Good (Penguin, 2007),skryf Easterly, “tussen 1950-2001 het lande met ondergemiddelde hulp dieselfde groeikoers as lande met ‘ n bo-gemiddelde buitelandse hulp getoon.”
Easterly voel dit ondersteun die leuen, algemeen onder voorstanders van buitelandse hulp, dat arm lande hulp van ryk lande benodig om te ontsnap van die “armoede lokval.”
In die geheel gesien, skryf hy, “het swak lande sonder hulp geen probleme met positiewe groei nie.”
Hoe kan dit wees dat so baie geld so min goed doen?
Easterly argumenteer dat baie van die geld vir verbruik gaan eerder as vir kapitale belegging wat nodig is BBP te verhoog.
In werklikheid, het ‘n studie deur die London School of Economics se ekonoom Peter Boone bevind dat Westerse hulp absoluut geen effek op die soort belegging het nie.
Baie van die hulpgeld wat bedoel is om te gaan na die armes van Afrika, beland in die skatkis van die vasteland se korrupte regerende elite.
In 2002 het ‘n studie deur die Afrika-Unie beraam dat korrupsie die vasteland ongeveer $150 miljard ‘n jaar kos.
Vergelyk dit met meer as $22 miljard in steun aan lande in sub-Sahara-Afrika in 2008 alleen volgens die Organisasie vir Ekonomiese Samewerking en Ontwikkeling (OECD ), en ‘n mens kry ‘n gevoel van hoe endemies en verlammend korrupsie werklik is .
Baie van die geld wat spandeer word aan hulp aan Afrika, word eenvoudig vermors.
Vra net vir Paul Theroux , wat in “The Rock Star’s Burden,” NewYork Times, December 15, 2005, ‘n vernietigende kritiek van die Westerse hulp in die algemeen en Bono in die besonder, lewer.
Theroux argumenteer dat “die indruk dat Afrika noodlottig gefaal het en slegs deur hulp van buite gered kan word … is ‘n vernietigende en misleidend gedagte,” wat blywende skade aan swartes aanrig deur die bevordering van ‘n kultuur van afhanklikheid en magteloosheid om die openbare profiele en buitensporige ego’s van bekendes en politici te streel.
Theroux sê die “meer geld”-benadering van mense soos Bono, het heeltemal misluk. “Meer geld wat op dieselfde ou manier oorhandig word, is om nie ‘n verkwisting nie, maar dom en gevaarlik.”
Dom en skadelik. Dit is die mening van ‘n man wat die resultaat van hulp in oorvloed gesien het.
Malawi , sê hy, is tans “erger opgevoed, meer geteister deur siekte en slegte dienslewering, armer as wat dit was toe ek daar gewoon en gewerk het in die vroeë 60s.”
En Malawi se haglike toestand tans is nie ‘n gevolg van onvoldoende buitelandse hulp nie. “Malawi is die begunstigde van duisende buitelandse onderwysers, dokters en verpleegsters, en groot bedrae finansiële hulp, en tog het dit van ‘n land met ‘n belofte tot ‘n mislukte staat gevorder.”
Ongelukkig is die bewyse oorvloedig dat hulp aan Afrika min verskil gemaak het aan die verbetering van hul ekonomieë.
Trouens, baie gebiede van die vasteland is nou slegter af as wat hulle was dekades gelede was, voor die sluise van die Westerse hulp ten volle oopgetrek het en Apartheid afgeskaf is.
Na die dood van Ariel Sharon, het Isreal sy sekuriteit vir die voormalige Eerste Minister se begrafnis naby die grens van Gasa verhoog.
Die Amerikaanse vise-president Joe Biden sal die begrafnis bywoon.
Sharon is op die ouderdom van 85 Saterdag oorlede ná agt jaar in ‘n koma wat veroorsaak is deur ‘n beroerte.
‘n Roudiens sal in Jerusalem gehou word Maandag in die Parlement en ‘n middagbegrafnis naby die Sharon familieplaas sowat 10 km van Gasa.
Die Verenigde State van Amerika was onder 18 lande wat afvaardigings sal stuur na die staatseremonie vir Sharon in Jerusalem.
Die Wit Huis het gesê Biden sal ook na die begrafnis by Sycamoreplaas se Poppy Hill, in die suidelike Negev-woestyn, gaan.
Gedurende sy kort besoek aan Israel sal Biden poog om die vrugtelose diplomatieke vredespogings met die Eerste Minister Benjamin Netanyahu en President Shimon Peres te bespreek, Amerikaanse amptenare gesê.
Biden word deur Israel en sy Amerikaanse ondersteuners beskou as een van die land se beste vriende in Washington waar hy die Senaat se Buitelandse Betrekkingekomitee as voorsitter gelei het voor hy vise-president geword het.
Obama het onlangs na Suid-Afrika gereis om ‘n gedenkdiens vir die voormalige president Nelson Mandela by te woon, die enigste reis van die soort wat hy onderneem het as president.
Ierse rock-groep U2 het Sondag die Golden Globe-toekenning vir “die beste oorspronklike lied” in die film Mandela: Long Walk to Freedom losgeslaan.
Die toekenning is ‘n bietjie publisiteit vir ‘n rockgroep wat baie steun en aansien verloor het na ‘n skandaal die groep in 2010 getref het oor sy aanwending van liefdadigheidsfondse.
Dié Globe-toekenning aan die verklaarde politieke aktivis en Mandela-aanbidder Bono, het die vermoede verder versterk dat die fliek eerder deel maak van ‘n uitgebreide anti-wit politieke projek as wat dit vermaak is.
Hollywood is ook ‘n groot ondersteuner van president Obama.
Die toekenning is tydens ‘n lewendige uitsending vanaf Beverly Hills gemaak.
“Sjoe. Sjoe sjoe sjoe . Dit is ongelooflik. Ons het sedert die sewentigerjare vir president Mandela gewerk, sedert ons tieners was, toe ons ons heel eerste konsert teen die apartheidsbeweging gehou het, so dit het ons 35 jaar geneem om hierdie liedjie te skryf,” het die kitaarspeler gebieg.
“Dit is regtig baie persoonlik vir ons, baie, baie persoonlik, ” het Bono, die hoofsanger van U2, gesê. Bono is die produk van ‘n Ierse Protestantse sowel as Katolieke familie.
Bono se winsgewende ONE Stigting was reeds in die nuus nadat dit bekend geraak het die organisasie $14.993.873 uit openbare skenkings verdien het waarvan slegs $184.732 (of net meer as een persent) aan liefdadigheid gegaan het.
Die res, meer as $8.000.000 het salarisse vir uitvoerende beamptes en werknemers by ONE betaal en in Bono se sak geland.
Die stigting word ruim deur Amerikaanse politieke figure en miljardêrs ondersteun om “armoede in Afrika te verlig”. Bono werk al sedert 1985 “onverpoos” daaraan.
‘n Nuwe politieke party, die African United Front, sal na verwagting die politieke arena betree deur aan vanjaar se algemene verkiesing deel te neem.
Die party is opgerig deur lede van die voormalige Suid-Afrikaanse Weermag.
Dit is na bewering in September verlede jaar by die OVK geregistreer.
Die partyleier Ronnie Sauls sê hulle hulle sal aan die verkiesing in al die provinsies deelneem . Hy sê hulle wil armoede en misdaad beveg, asook werkgeleenthede te skep in hul gemeenskappe.
“Ons staan vir aanspreeklikheid, ons staan vir deursigtigheid, ons staan vir menslike waardigheid en ook goeie bestuur, net om by te voeg ons is hier vir liefde, vrede en voorspoed.”
Intussen het die president van Cope , Mosiuoa Lekota , gesê hy wil ‘n robuuste en spelbreker-opposisie sien.
Hy is het die leierskapstryd van die party gewen by COPE se konferensie in Boksburg aan Gauteng se Oos- Rand hierdie naweek.
Die konferensie het bevestig dat Lekota as COPE se onbetwiste leier dien nadat hy ‘n lang hofstryd teen die party se ander mede-stigter, Mbhazima Shilowa gewen het.
