Swart en rooi is pasmaats…
Skrywer: Dan Roodt
‘Ek wil nie kak hoor van kulturele verskille nie’
Prof. Jonathan Jansen het Donderdag by ’n mediakonferensie in Johannesburg gesê die Universiteit van die Vrystaat (UV) sal van volgende jaar af eerstejaarkoshuise dwing om te transformeer.
“En ek wil nie kak hoor van kulturele verskille nie,” het hy gesê.
Die koshuise sal 50% wit en 50% swart wees en na verwagting sal 'n raadsbesluit binnekort hieroor geneem word. Ontgroening gaan ook afgeskaf word.
Volgens Jansen is die UV steeds een van die mees gesegregeerde kampusse en die verskillende rasgroepe meng nie na wense nie.
Jansen het aangedui dat hy graag die verandering teen ’n baie vinnige tempo wil sien gebeur en dat hy nie nog ’n jaar van "apartheid" gaan duld nie.
Nie net eerstejaars nie, maar meer senior studente gaan ook onder dwang van die universiteitsowerheid integreer, volgens die nuwe rektor.
Jansen het gesê hy, as leiersfiguur, tree in belang van die universiteit en die land op en bygevoeg dat studente wat nie daarmee gediend is nie, 'n ander heenkome kan soek.
Hy het ook gesê dat Afrikaanse en Engelse klasse tot segregasie bydra en voorgestel dat studente albei klasse bywoon.
Van dosente sal verwag word om vlot in albei tale te wees.
Zuma en Mugabe kuier lekker saam
Jacob Zuma… staan saam met Mugabe teen apartheid en kolonialisme
Die Zimbabwiese politieke leierskap is gereed om politieke en maatskaplike uitdagings die hoof te bied, het president Jacob Zuma by 'n staatbanket gister in Harare gesê.
Die dinee is deur die Zimbabwiese president, Robert Mugabe, aangebied en onder die gaste was die eerste minister, Morgan Tsvangirai.
"Ons bring broederlike groete van Suid-Afrika se mense wat met gespitste aandag die positiewe ontwikkelings in dié land in onlangse tye gevolg het," het Zuma gesê.
Zuma het erken dat die land se prestasies aan die plaaslike inwoners en aan die wêreld 'n sein uitgestuur het dat Zimbabwe se politieke leierskap "gereed was om die politieke en sosio-ekonomiese uitdagings trompop te loop".
"Ons is almal baie bemoedig deur die manier waarop die drie partye hul geskille in belang van die land bygelê het.
"Dis inderdaad baie bemoedigend om te sien dat merkbare vooruitgang onder beskerming van dié inklusiewe regering gemaak is."
Zuma het gesê die SAOG bly beskikbaar om hulp aan te bied.
"Die oorblywende kwessies is nie onoorkomelik nie en kan te bowe gekom word.
"Die moeilikste pad is reeds afgelê… die bande wat ons aan mekaar verbind het toe ons die onmenslike stelsels van apartheid en kolonialisme beveg het, rig ons steeds vandag waar ons poog om 'n beter lewe vir al ons mense te skep."
Klik hier vir die volledige toespraak in Engels.
Wie gaan eer kry en wie gaan seerkry?
Dié naweek se rugby en wat die Blou Bulle en die Leeus aan mekaar gaan doen
Cobus Grobbelaar glo die Leeus gaan aansit vir blou biefstuk dié naweek. Hy’s oortuig sy trop gaan wen. Hy’s áltyd oortuig sy trop gaan wen. Dié keer kan hy reg wees, en dit nie in die minste mate omdat hy sy terugkeer maak na ‘n besering nie. Baywatch is een van daardie eerlike hardwerkende baljagters – hoewel die gedagte aan ‘n “eerlike baljagter” so oksimoronies blyk te wees as “eerlike dief” of doeltreffende ANK-staatsamptenaar. Hy is een van daardie amper-amper spelers wie se naam al in ‘n paar vroegseisoen skadu-Springbokspanne ingepotlood is. Hierdie jaar was dit weer so, en dit was net daardie natuurfrats van ‘n losbalmagneet, Heinrich Brüssouw, wat hom voorgespring het. So, Grobbelaar stort al sy hartstog in die Leeu-span in. En dis juis sy passie, en die desperaatheid van sy hele span wat my laat glo dat hulle gaan wen.
Die ideale span is een waarvan die breër spelmetodiek en bemanning so gevestig is dat die span selde, en net as hulle in ‘n onverwagse verknorsing is, in hulle emosionele voorraad gaan delf. Ander spanne, minder voortreflik bedeel in sekere afdelings, middelmatig om die minste te sê, kan net op passie reken om wedstryde te beklink. Die probleem is dat hartstog en durf sulke vervlugtende elemente is. Dit kan die een minuut daar wees, en die volgende oomblik het dit verdamp, en dan het hulle nie strukture, tegniek en krag om hulle deur te trek nie. Maar ‘n sielsgedrewe span kan vir die regte tagtig minute enige span se lewe versuur. Gewoonlik het so ‘n span net een so ‘n wedstryd per jaar in hulle. En ek reken hierdie Saterdag is dit die Leeus se wedstryd van die jaar. Hulle is net desperaat genoeg om die Bloues se bulkalfies plat te trek.
Die Blou Bulle se instaanspelers maak hulleself gaandeweg in die dodelike, doodsmoorpatroon waarvan bekersukses gemaak word. Maar dis te betwyfel of hulle genoeg geduld en teenwoordigheid van gees het om ‘n vasgekeerde Leeu vasgekeer te hou. Terwyl die voorpak, met ‘n bosbrekervoorry van Kruger, Kuun en Engels en Flip van der Merwe op slot, lyk al hoe meer soos die geestelike afstammelinge van die Noord-Transvalers van ouds en Dewald Potgieter gaan beslis vir Grobbelaar al die pad bal toe jaag.
Agterlangs is waar dit kan lol, met te min terugvalplanne vir rou spelers soos Burton Francis en Francois Hougaard om verbete teenaanvalle te smoor. En aangeval gaan hulle aangeval word, en dit nie net deur die nuwelingsenter Pieter Engelbrecht en buitesneller Hollenbach nie, maar deur die venynige Jano Vermaak en die rammelende Willem Alberts van agsteman af. Voorts kan die Bloues maar vra wie de joos is Earl Lewis. Die antwoord is dat hy nie die ander een, Earl Rose, is nie. Hierdie jaar kon die Leeus se opponente deurgaans staatmaak dat wanneer hulle in die knyp teen die rooibontes is, Rose iewers ‘n geskenk vir hulle sal opdiep. Maar Pieter de Villiers se gunsteling “X-faktorspeler,” Rose, is uit die laaste vesting verwilder en, hoe of wat Lewis ook al is, so totaal selfvernietigend soos Rose kan hy nie wees nie.
Die wedstryd word op die Stadion-Voorheen-As-Ellispark-Bekend beding en hoewel tuisvoordeel nie soveel vir die Leeus beteken nie, is dit darem stukke beter as die teendeel: Om die Blou Bulle tussen die horings te kyk op Fort Loftus.
Tuisveld, hartstog, desperaatheid en die afwesigheid van Earl Rose. Hierdie een is die Leeus s’n. Dis hulle Groot Wedstryd vir die jaar.
SANW laat rooi ligte flikker
Die onwettige SANW-betoging op Woensdag 26 Augustus, is kommerwekkend. 'n 'Weermag' wat die staatsgesag (wat hy veronderstel is om te beskerm) uitdaag, laat rooi ligte flikker. En dit nogal teen 'n Hooggerregshofbevel. Om nie te praat van die ongelooflike gebrek aan dissipline nie – waar was die militere polisie?
Gelukkig is dit nie soldate in die ware sin van die woord wat die Uniegebou bestorm het nie; die SANW se MK-kern se "krygsondervinding" is beperk tot lafhartige sluipaanvalle op sagte, nie-terugvegtende teikens. Toe die handjie vol SAPD-lede op hulle skiet, het hulle weggehol soos wat mens sou kon verwag.
Dit word al duideliker dat die SANW 'n Vigs-besmette, ongedissiplineerde gewapende gepeupel is wat nie die naam van weermag werd is nie.
Vlak van debat op Beeld en op Praag
Ek kyk na Praag se webblad en daar is benewens die jongste nuus oor 'n wye verskeidenheid sake, ook 'n interessante en inligtende debat tussen Johann Wingard en Buks van Rensburg oor biotiese en abiotiese olie en die moontlikheid van verdere ontdekkings.
Ek kyk na Beeld en die hoofdebat gaan oor Habana 'n verraaier is of nie oor hy glo WP toe skuif. En al die foto's en feitlik al die berigte op die eerste drie bladsye gaan oor swartes.
Een raai na watter nuusblad ek my eerder wend.
Ns, Hierdie brief is onveranderd na sowel Praag as Beeld gestuur.
Mandela hou van kommunisme, maar vier die ondergang daarvan
Die muur soos hy gelyk het
Nelson Mandela, wat gereeld sy bewondering vir Suid-Afrikaanse kommuniste uitspreek, neem egter aan die viering van die twintigjarige ineenstorting van die Berlynse muur deel.
Die Mandela-familie het twee dominostene van 2,5 meter hoog na die Duitse hoofstad gestuur. Die kunswerk sal twee dae lank vertoon word alvorens dit – saam met 1000 ander domino's wat die Berlynse muur voorstel – omgestamp word.
Lede van Nelson Mandela se familie het die reusedomino's geverf, wat as 'n geskenk aan die stad van Berlyn gestuur word as deel van die vieringe om die afbreek van die muur twintig jaar gelede te herdenk. Mandela se uitgebreide familie, waaronder kleinkinders en agterkleinkinders, het vandeesweek afskeid geneem van die stukke wat in groot houtkratte gepak en na Berlyn gestuur is.[
Leonie Schirra, wat die vieringe in Berlyn bestuur, verduidelik dat die besluit om die Mandela-familie uit te nooi om aan die projek deel te neem, geskied het om die gebeurtenis 'n breër, internasionale fokus te gee. "Ons wou erken dat die ineenstorting van die muur in 1989 nie net 'n simbool van hoop vir Duitsers was nie, maar ook vir mense wat in konflikgebiede oral oor die wêreld woon."
Mandela se familie het vyf ure bestee om die twee stene in Nelson Mandela se Johannesburgse kantoor te versier. As inspirasie het die vieringtema, "Vrede, liefde en begrip", gedien.
"Dit was groot pret om ons groot familie byeen te bring. Om dit opwindend te maak, het ons ingestem om niemand van ons idees oor wat ons gaan verf te vertel totdat ons aangekom het nie," het Mandela se dogter Zindzi gesê.
Zindzi se bydrae tot die twee stene is 'n skildery van 'n vrou met kroeshare wat "my intepretasie van kultuur en identiteit voorstel", het sy gesê. Van naderby kan mens ook 'n skildery van 'n sokkerbal uitmaak, wat volgens Zindzi die familie se liefde vir sokker uitbeeld, asook na aanstaande jaar se 2010-wêreldbeker verwys.
Nelson Mandela se kleinseun, Kweku Mandela, sê: Jare lank het Duitsland 'n sigbare muur gehad terwyl ons in Suid-Afrika 'n onsigbare gehad het. Dit is wat ons twee lande met mekaar verbind." Zindzi Mandela het dié gevoel van wedersydse begrip tussen die twee lande beaam en gesê: "Ons verstaan wat Duitsland deurgemaak het en waar die land hom 20 jaar ná die ineenstorting van die muur bevind."
ANC-haatspraak teenoor blankes wek kommer
Ek vind dit verstommend hoe openlik en met hoeveel oortuiging funksionarisse van die swart regime haat teen blankes aanblaas.
Leonard Chuene, voorsitter van Atletiek Suid-Afrika (ASA), maak ongegronde aantygings dat blanke Suid-Afrikaners vir die debakel rondom Caster Semenya se seksualiteit verantwoordelik is. Tydens die ontvangs van Semenya op die Jan Smuts-lughawe (sg. “O.R. Tambo-lughawe”) val Julius Malema, voorsitter van die ANC-jeugliga, blankes aan omdat hulle nie ook in groot getalle opgedaag het nie. Blankes word dus allerweë verdag gemaak as die vyande van Semenya en dus alle swart (sport-)helde.
Intussen dreig die sogenaamde "minister van arbeid", Membathisi Mdladlana, blankes met totale uitwissing. Die sogenaamde "arbeidsminister" dreig werkgewers om van blanke werknemers ontslae te raak, so nie sal "alle swartes" oorgaan tot rewolusie. Dit moet gelees word as Dank blankes af, of ons maak julle vrek! soos Anton Barnard skryf.
Dat blankes en Afrikaners spesifiek reeds soos vlieë uitgemoor word, in wat duidelik swart-op-wit-haatmisdaad is, is reeds ‘n kruipende genoside. Dit is die biologiese komponent van volksmoord. Terselfdertyd kom die wyse waarop ons taal uit die openbare lewe verban word, sowel as die vele ander vorme van rassistiese wetgewing, in die werksplek en elders, op niks minder as etnoside neer nie. Dit is die kultuurkomponent van volksmoord en gaan dikwels massagenoside vooraf.
Dus hang ons bestaan reeds aan ‘n dun draadjie. Chuene, Malema en Mdladlana se anti-blanke haatspraak en verdagmakery kan net vet op die vuur wees.
Die gemak en sukses waarmee die ANC duisende swartes op die ingewing van die oomblik kan mobiliseer, soos nou weer gesien is met Semenya se verwelkoming, ná haar prestasie in Berlyn, bly kommerwekkend. Sou Membathisi Mdladlana se “rewolusie” met net soveel sukses gereël kon word? Stellig reken ek: “Ja”.
Mdladlana se uitspraak dat dit die “rewolusie van alle swartes” sal wees laat my dink dat ‘n volskaalse volksmoord op Afrikaners op die hoogste vlak van die regime begeer word.
Die Suid-Afrikaanse media en veral die Afrikaanse media (Naspers/Media24) ontken die gevaar waarin ons leef. Enkele internetwebwerwe, waaronder Perspektief, PRAAG, Censorbugbear en enkele ander stel die alternatiewe mening aan die Afrikaner en blanke Suid-Afrikaner.
Dit wil voorkom asof die ANC se haatspraak jeëns blankes toeneem en selfs meer blatant raak. Mdladlana, Malema en Chuene se uitsprake herinner aan die haatspraak wat in Rwanda bedryf is tot en met die volskaalse volksmoord waartydens 1 miljoen Toetsis binne drie maande uitgemoor is.
Dit is egter die plig van diegene onder ons wat besef hoe benard die situasie is om ons volksgenote in te lig. As volk moet ons ingelig en weerbaar wees.
Meer as miljoen misdade per jaar nooit opgelos
Slegs 10,3% skuldigbevindings
Meer as 'n miljoen van die twee miljoen misdaadsake wat elke jaar in die land geopen word, word nooit opgelos nie, berig die Mercury.
"Die sake gaan iewers verlore – hulle val deur die krake in die stelsel. Ons moet seker maak dat sake nie wegraak nie," het Willie Scholtz, hoof van die Suid-Afrikaanse Strafregstelselwerkgroep, gesê.
Scholtz het verlede week 'n toespraak by Universiteit van Kaapstad se Nagraadse Bestuurskool gelewer.
Hy blameer die onbevredigende ondersoeke na misdaadgevalle, verhore wat vir 'n baie lang tyd aanhou, asook ondoeltreffende hofprosedures, vir die land se 10,3 persent skuldigbevindingskoers in strafsake.
Aanklaers en Regshulpraadprokureurs speel ook 'n rol by die "oneindige uitstel van sake".
Scholtz is hoof van 'n span wat behulpsaam is by 'n hersiening van die strafregstelsel.
Die regte toerusting
