Sport – Bladsy 7 – praag.co.za

Van Asse tot as… Engeland slag die Aussies af

David Strauss, die Engelse kaptein, hou die Ashouer omhoog

Gister, nie lank voor uitskeityd nie, het "Meneer Krieket" sy balans effens na die wegkant verloor en 'n futlose aflewering van Graeme Swann opgeskep na die bykant waar Alistair Cooke die bal moeiteloos gevang het. Daarmee is 'n grootse verskuiwing in internasionale krieket bevestig. Engeland het met Michael Hussey se paaltjie die Asse 2-1 teen die Australiërs beklink. Die Engelse span het alle betaamlikheid afgeskud en soos apies in 'n wildevyeboom tekere gegaan, rondgenael, mekaar omhels, in groepies gedans. Hierdie was geensins 'n herhaling van die 2005-Asse-sege nie. Hierdie keer het hulle nie naelskraap deurgeskuur, komplimente van een of twee foutaflewerings, 'n skaduagtige skeidsregterbeslissing of twee nie. Dié keer het hulle die Aussies afgestof en weggevee. Daarmee het hulle finaal 'n einde gebring aan 'n era van Aussie baasskap wat begin het onder die nukkerige leierskap van Allan Border, wat versterk is onder die bestendige Mark Taylor en tot ongekende wenhoogtes gevoer is deur die meedoënlose Steve Waugh. Australië is nie meer baas op die krieketwerf nie.

Engeland het die vyfde en laaste toets in die reeks met 197 lopies gewen. Hulle Suid-Afrikaans gebore kaptein, Andrew Strauss, het die loot op die eerste dag gewen en – natuurlik – gekies om te kolf. Hulle eerste beurt van 332 was nie die stoffasie van legendes nie maar het die Aussies se lamlendige 160 heeltemal oorskadu. Nog 'n Union Jack-ingekleurde Suid-Afrikaner, Jonathan Trott, het die slaanwerk in Engeland se tweede beurt gedoen en 119 van hulle 373 ingesamel. Dit het die Australiërs die taak gelos om meer as 500 lopies in twee dae aan te teken. Dit sou 'n nuwe wêreldrekord gewees het, iets wat nie buite die ruim van moontlikheid was in 'n seisoen van rekords nie. Maar daar is nie 'n Smith, Kallis, De Villiers of Duminy in die Ponting-weergawe van die draers van die sakkerige groen pet nie. Dit was net Hussey wat soos van ouds gekolf het en 121 lopies verkry het. Die ander kolwers het of saggies hulle paaltjies opgeoffer of is in fratsvoorvalle uit. Dis veral hulle hedendaagse voorste kolwer, Michael Clarke, wat op 'n bitter manier uit is toe hy die bal teen die enkel van 'n veldwerker vasgedryf het en hy met 'n uithardloop geskok is. Taai hande soos Brad Haddin en Mitchell Johnstone het konsentrasieblapse gehad en hulle paaltjies aan die Engelse geskenk.

Vir die Engelse, wat die afgelope paar dekades gruwelik onder die Australiese tirannie moes ly, was hierdie wraak gouestroopsoet. Maar terwyl hulle op die Ovaal se biljardtafelgroen veld gerinkink het, sou dit die Engelse betaam om te erken wie die nuwe kitaarslaner in toetskrieket is. En hulle sal moet erken dit is nie hulle nie. Die kroon bly steeds Suid, steeds by 'n span met groen en goud vir maatskappyklere, al is dit in 'n omgekeerde rangskikking. Suid-Afrika is nou amptelik en werklikwaar die voorste toetskrieketnasie ter wêreld. Mickey Arthur en Graeme Smith het 'n span sonder enige werklike swakhede gesmee, een wat weet wat dit is om te verloor en die gevoel verpes. Maar meer nog, dis 'n span wat weet hoe om te wen; iets wat hulle nie net skouspelagtig in Australië gedoen het nie, maar ook verlede jaar in Engeland.

Engeland het 'n ruggraat van verloopte Suid-Afrikaanse spelers in die trio van Strauss, Kevin Pietersen en die nuweling Trott. Maar Suid-Afrika het veel meer van hierdie straatvegters. Jacques Kallis bly die onbetwiste voorste allesdoenspeler in die wêreld en hy is 'n lid van 'n voororde wat enige boulaanval flou kan foeter. Aan die agterkant is die angel van Dale Steyn en Morné Morkel liederlik giftig en met Paul Harris wie se linkstollers besig is om met elke uitstappie te verbeter, kan die Proteas op twintig paaltjies per wedstryd staatmaak.

Engeland moet 'n bietjie sjampanje vir Smith en sy vrolike makkers bêre. Dit was Suid-Afrika wat Ponting se span gekneus en kwesbaar gemaak het.

Dit sal ons, terwyl ons verlig is dat die Australiese oorheersing vir eers verbreek is, wel betaam om die hoed te lig ter herinnering van een van die beste balspanne in die geskiedenis van georganiseerde sport. Knap gedaan, Aussies!

бурение

Griekwasavontuur vir eers verby

Albert van den Berg lak vir Ryno Barnes in gister se wedstryd tussen die Haaie en die Griekwas

Die pret het gister finaal uit die Griekwas se voetbal verdwyn en die gevolg was ‘n pynlike drag slae wat hulle teen die Haaie in Durban op die lyf geloop het. Die Groot Gaters het die seisoen volspoed begin en opwindende, heerlike en – belangriker – wenrugby gespeel. Afrigter Dawie Theron het ‘n atmosfeer van durf, ‘n mate van astrantheid, spantrots en spelvreugde geskep waarin die span gefloreer het. Maar nadat die weeklikse sloegstryd verlede Saterdag teen die Blou Bulle begin het om die lekkerte uit hulle avontuur te dreineer, het die laaste daarvan hierdie week op die Absa Stadion weggekwyn. Al wat oorgebly het was die durf en astrantheid, bestanddele wat hopeloos minderwaardig was om ‘n bedrewe genootskap soos die Haaie flou te speel.

Waar die avontuurgees vroeër dié seisoen die Griekwas se voetbal laat vloei het, die aangeë laat behoue bly het, die steekskoppies laat reg spring het, het gister se oorangstigheid, gespannendheid en periodieke desperaatheid die hele masjien laat stotter. Vroeër dié seisoen sou Naas Olivier, die poublou losskakel, na ‘n kronkelende lynbreuk sy ondersteunende speler se hande met ‘n slingeraangee gevind het. Gister het Waylon Murray dié aangee teruggeskep, vasgevat, omgetol en net groen gras en ‘n doelgebied voor hom gesien. Monty Dumond, een van daardie netjiese losskakels wat blykbaar orals langs die kus uitpeul, het dit van die kantlyn af verdoel en die Haaie was skielik 13-0 voor.

Die Haaie, in teenstelling het daardie heerlike ritme waarvoor hulle bekend geword het, gevind en het gebaljaar soos kaalvoetseuntjies in ‘n reënwaterpoeletjie. Hulle vaste vyf het sterk genoeg gestaan en gedryf om die ligter, haastiger losvoorspelers soos Jacques Botes en Keegan Daniel vry te stel om sorgeloos die veld vol te nael. En terwyl nael die onderwerp is, gee voorspeler het dit met groter uitgelatenheid en meer vernietigend gedoen as daardie vleuel in hakervermomming, Craig Burden, nie. Rory Kockett-luitenant, die skrumskakel Charl McLeod, het self koek uit krummels gebak toe hy ‘n losbal opgepik en die Haaie se tweede drie onder die pale gedruk het.

Hoe meer die Haaie hulle uitstappie geniet het, hoe meer iesegrimmig het die Griekwas se spel geword en hulle mees waagmoedige en astrante pogings, gelei deur ‘n uiters waagmoedige en astrante Godfrey Mokuena, het uiteindelik weinig wins gewys. Uiteindelik het hulle punte uit twee skamele strafdoele van Naas Olivier bestaan. Hoewel hulle soos die laaste Trojane verdedig het, was dit nie goed genoeg om Monty Dumond, Lwazi Mvovo en Keegan Daniel te keer om drieë aan te teken nie. Met die metronomiese Dumond wat gister blykbaar nie mag mis geskop het nie en wat 18 punte voetgewys gebank het, het die Haaie ‘n ordentlike oorwinning van 41-6 opgestapel.

Die Griekwas se avontuur is vir eers verby. Soos wat die onbeïndrukte musiekprofessor opgemerk het aan die oorgretige jong pianis wat ongevraagd ‘n oudisie by ‘n dinee gespeel het: Jy het ‘n snaakse gesig. Wees nou tevrede. Griekwas het ‘n heerlike, stuitige eerste helfte van die Curriebeker-seisoen beleef. Hulle was so astrant as om tot voor vandag voor te loop op die puntetabel. Hulle moet nou tevrede wees. Die Blou Bulle se instaanspan het hulle ritme gevind en die Haaie speel met al hoe meer presiese venyn. Normaliteit is besig om terug te keer na die rugbyheelal. Een van die dae is die Drienasiesreeks verby en keer die Springbokke na hoofsaaklik die voorloperunies terug. Sit dan reg… want dán begin die Curriebeker-reeks.

ппр оборудования

Pieter de Villiers: die Springbokke se grootste hindernis?

Die ‘besnorde filosoof’ in aksie

'n Kampioen, word daar gesê, is iemand wat iets regtig moeiliks en ingewikkelds maklik laat lyk. Dink maar aan 'n Darryll Cullinan wat 'n wegbewegende snelbal deur die dekke kon dryf met soveel elegansie en presiese aanwending van spoed en tydsberekening dat iets ontsaglik veeleisends as baie eenvoudig voorgekom het. ("As 'n mens teen Darryll geboul het, was dit altyd asof die kolfblad twee meter langer was," het Andrew Hall by geleentheid beduie.)

Wel, wat dan van iemand wat iets baie makliks so vrekkens moeilik laat lyk? Die maklikste werk, in die post-Jake White-era is dié van Springbok-afrigter. Dít is moontlik sy grootste bydrae tot die eierbalsport. Voor White het die Springbokafrigter al die werksekuriteit van 'n Kongolese mynopspoorder gehad. Van die eerste ná-isolasieafrigter, John Williams, tot en met die einde van die bisarre Rudolf Straeuli-heerskappy, het net Kitch Christie die goeie grasie gehad om te bedank voordat die Rugbyraad se swaar stewel sy agterwêreld getref het. Williams, Macintosh, Markgraaff, Du Plessis, Mallett, Viljoen en Straeuli het almal saggies in die donker by die agterdeur uitgesluip na bitter, verwytende aftredes. Maar Jake White het met "Bill", (soos die Aussies die William Webb-Ellis-trofee noem) in sy handbagasie van die Wêreldbekertoernooi in Parys teruggekeer. Hoewel dit in ‘n relatiewe bloedlose veldslag gewen is (sonder om met Australië, Nieu-Seeland óf die Franse slaags te raak,) is 'n Wêreldbeker 'n Wêreldbeker, en hierdie een is gewen met 'n span wat oor vier jaar sorgvuldig versamel, geslyp en aanmekaar gesit is. Al wat die nuwe afrigter moes doen, was om die span as’t ware in die regte rigting te beduie, 'n klap op die boud te gee en te kyk hoe hulle holderstebolder oor die opposisie stormloop. Jy hoef nie vir hierdie rugbymonsters te beduie wat om te doen nie – elkeen ken sy werk, sy plek en sy doel en hy weet hoe om dit te doen.

Hierdie jaar het die werk nóg makliker geword met die Bulle wat 'n onstuitbare voetbalpatroon bemeester het: Gebruik 'n strategies bedrewe losskakel om die vyand in sy eie gebied op hok te hou en versmoor hom daar met jou trop voorspelerbuffels totdat hy onder die druk knak en jy jou ligvoetige missiele op die vleuel kan afvuur of, as die bui jou voorspelers pak, hulle sommer kortpad bo-oor hom hardloop. As jy die wedstryd in hierdie pan bak, en jou span se bestanddele is in elke opsig beter as jou opponent s’n, dan gaan jy elke wedstryd wen. So nou hoef die Springbokafrigter nie eens meer spelers van ander provinsies in te vlieg nie. Hy kan maar net, in die woorde van daardie melodieuse pleidooi, Bokke van al die Bulle maak: Trek die hele span in groen aan, gee hulle daai klap op die boud en laat hulle jou bel wanneer hulle die Leeus vernietig en die Drienasiesbeker gewen het. Maklik.

Maar blykbaar is niks vir Pieter de Villiers, die besnorde filosoof, maklik nie. Die Springbokke het verloor toe hulle moes gewen het en het net-net gewen toe hulle die opposisie moes verbrysel het. Die maklike het moeilik geword en is nêrens meer sigbaar as by die afrigter self nie. Hy, wat nooit 'n senior span afgerig het nie, was uitdruklik 'n regstellende aanstelling, en nie bestand teen die onthutsing wat só 'n posisie gewoonlik by die begunstigde veroorsaak nie. Nog voordat hy sy intrek in die afrigter se kantoor geneem het, het hy dit duidelik gemaak dat hy nie tevrede sou wees om 'n blote proseliet en voortsetter van die Jake White-doktrine te wees, sê nou maar op die manier wat Frans Luddeke die werk van Heyneke Meyer in Bloubulland voortbou nie. Hy sou sy eie voetbalfilosofie ontwikkel en toepas. In 'n ommesientjie het hy die Springbokke gekondisioneer om alles wat hulle oor die wen van wedstryde en wêreldbekers geleer het, te vergeet. Hy het in 'n swerm woorde iets onsamehangends verduidelik. Blykbaar was sy meestersidee om die Springbokke nie op die veld te jaag met 'n enkele wedstrydplan nie, maar met vyftien wedstrydplanne. Die Springbokke, wat soos die Bulle, gedy het omdat elkeen sy plek, funksie en aanwending verstaan het, moes nou elkeen 'n "besluitnemer" op die veld word. In krygsterme was hulle vyftien geheime agente. Van 'n eenvormige doelgerigtheid was daar niks te sien nie.

Wat 'n eenvoudige veldtog was om die Drienasiesbeker langs Bill te laat inskuif, het gou in 'n verbysterde gespartel, 'n ellendige geploeter ontaard. 'n Middelmatige All Blacks-span, wat nog aan bomskok ná die Wêreldbekertoernooi gely het, asook 'n lotjie ondergemiddelde Wallabies het die Springbokke met 'n sekere doelgerigtheid afgeransel.

Iewers in die proses verlede jaar, het senior spelers, vernaamlik Victor Matfield en John Smit, 'n satynrevolusie gelei. De Villiers is agteraf gepaai en vooraf opgehemel… terwyl die senior manne die woord laat uitsypel het dat die span maar net die woorde van agter die snor moet verontagsaam. Die ommeswaai het net betyds vir die laaste Drienasieswedstryd gekom en die Springbokke, met stoere Jake White-doelgerigtheid, het die Wallabies met 'n rekordtelling afgeslag en later, op die Britse toer, die Engelse op Twickenham, ook met rekordpunte, verneder.

De Villiers en sy voetbalfilosofie het 'n doelgerigte terugkeer hierdie jaar gemaak en dit was net die half-toevallige ingrype van die klassieke Blou Bul-losskakel, Morné Steyn, wat vir die Springbokke 'n sege oor die Britse en Ierse Leeus gegee het. Een van die stelreëls van die Jake White-stelsel is dat 'n oorwinning 'noorwinning is. Ja, maar regtig… Met die rypste oes primatalent wat Suid-Afrika in dekades gehad het, moes die Leeus opgefrommel en weggepak gewees het.

Die Smit-Matfield-metode het weer die oorhand gekry en die Springbokke het 'n goeie openingsalvo in hierdie jaar se Drienasies geskiet. De Villiers is weereens sielsaliglik uitgeskuif om onsamehangende uitsprake in mediamikrofone te maak.

Hierdie afgelope week sê hy in 'n televisieonderhoud dat die Springbokke uiteindelik geleer het om volgens sy patroon te speel. Agteraf grinnik Matfield en Smit. Laat hom maar so dink. Dis nie dat daar nie 'n leerproses was nie. Daar wás! Hulle hoop net Pieter de Villiers vergeet nie alles wat hy geleer het voor die volgende toets nie.

play slots for топкарго

Onderduimsheid of chromosoom?

Nadat dit bekend geraak het dat wetenskaplikes selulêre materiaal deur 'n speekselmonster van die Suid-Afrikaanse atletiekster Caster Semenya aangevra het, geniet vrae oor die uitkoms van die werklike geslag van die atleet tans die wêreld se aandag.

Volgens sportwette, moet die paneel deskundiges wat die ondersoek gaan voer, 'n endokrinoloog en 'n sielkundige insluit.

Daar was al talle gevalle van doodgewone oneerlikheid en onderduimsheid, maar ook gevalle waar atlete wat as vroue geklassifiseer is, hulle hele lewe lank deurgaan met manlike chromosoommateriaal waarvan hulle nie bewus is nie.

In die 1930's is die Duitse hoogspringer Dora Ratjen ontbloot as Hermann, 'n man wat homself as 'n vrou voorgedoen het. Hy het daarna gesê die Nazi's, met hulle obsessie oor die volk se meerderwaardigheid, het hom daartoe gedwing

In 1964, is die Poolse naelloper Ewa Klobukowska met twee medaljes by die Somerspele in Tokio beloon, maar het in 1967 'n chromosoomtoets nie geslaag nie.

Die mees misterieuse geval bly egter dié van Stella Walsh, nog 'n Poolse naelloper. Sy is in 1980 in 'n gewapende roof gedood en 'n nadoodse ondersoek het aan die lig gebring dat sy manlike en vroulike geslagsdele gehad het.

free bet

Is SA se nuwe kampioen ‘n man of ‘n vrou?

Semenya, Woensdag in Berlyn

Die IAAF, die internasionale atletiekliggaam, het gesê daar is drie weke gelede ’n versoek aan Atletiek Suid-Afrika (ASA) gestuur om Caster Semenya, Suid-Afrika se nuwe 800m-kampioen, vir ’n geslagstoets te stuur.

Die versoek het gekom nadat sy op die Afrika-junior-byeenkoms in Mauritius die 800 in1:56.72 gewen het

Die toets is ’n besonder ingewikkelde proses en die uitslae sal eers oor ’n twee tot vier weke bekend gemaak word.

Die IAAF het 'n mediese kommissie bestaande uit 12 lede aangestel en dit sluit toevallig 'n Suid-Afrikaanse dokter in. Hulle sal ook met medici in Suid-Afrika skakel.

Dit is ironies dat Semenya by dieselfde stadion deur vrae oor haar geslag geteister word. In 1936 was die Poolse naelloper Stella Walsh onder verdenking nadat sy die silwermedalje gewen het.

Walsh het in 1932 by die Los Angeles Olimpiese Spele die goue medalje gewen. Ná haar dood in 1988 is bevind dat sy "dubbelsinnige genitalië" gehad het wat meer manlik as vroulik was.

Tot die uitslag bekend is, mag Semenya aan wedlope deelneem.

Semenya het Woensdagaand in Berlyn die eindronde van die 800 m vir vroue met die vinnigste tyd van 1:55.45 hierdie jaar gewen, byna 20 m voor haar naaste teenstander, Janeth Jepkosgei Busienei van Kenia.

Phiwe Mlangeni-Tsholetsane, bestuurder van die Suid-Afrikaanse span, sê sy gewete is skoon. Hy wou nie bevestig of ontken dat die 18-jarige atleet van die Universiteit van Pretoria die toets tans ondergaan of nie.

детская посуда киев

Rugby betree volwaardige politiek

Vir diegene wat nog glo dat rugby nie 'n politieke spel is nie, moet die minister van Nasionale Beplanning se brief Dinsdag aan die Business Day se redakteur 'n openbaring wees.

Springbokafrigter Peter de Villiers het ondersteuning gekry van niemand minder nie as die magtige Trevor Manuel.

In 'n brief aan Business Day se redakteur Peter Bruce, kla Manuel omdat Bruce gesê het die afrigter is nie opgewasse vir sy taak nie. Die Springbokke het klaaglik in die derde en laaste toets verloor teen die Britse en Ierse Leeus Saterdag, alhoewel hulle die reeks met 2 -1 beklink het.

"Wat die meeste tel in sport is die resultaat. Daarom moet die feit dat die Springbokafrigter in hierdie geval, soos so min van sy voorgangers, die reeks gewen het in sy guns tel?" Manuel het Bruce daaraan herinner dat hy nie 'n sportskrywer is nie en hom aangeraai om de Villiers met sy voorgangers te vergelyk.

Hy het bygevoeg dat Suid-Afrikaners dikwels tot gevolgtrekkings kom sonder dat hulle na "feite of statistieke" verwys.

Manuel sê hy was "erg misverstaan oor die onderwerp van die resessie" omdat hy, net soos met die rugby, gesê het "die syfers praat". Manuel het voorheen, voordat dit amptelik geword het, verklaar dat Suid-Afrika nie tegnies in 'n resessie is nie.

"Ek pleit by die redakteur van die Business Day dat hy die syfers sal laat praat selfs terwyl hy laat Sondagmiddag sy hoofartikel skryf," het die minister gesê.

Лобановский

Britse Leeus kom jag in SA

Die tyd is hier! Die groot jagtog van 2009 deur die Leeutrop uit die Britse en Ierse Eilande het in Afrika se suidpunt aangebreek.

Twaalf jaar vantevore het daar ‘n trop Leeus met geslypte tande, ‘n groot maanhaar in Martin Johnson as kaptein en ‘n ou wyse leeu, in breier Mcheechan, in Suid-Afrika aangekom en onverwags deur slim rugby, baie karakter en ‘n skepskop die Springbokke verslind.

Suid-Afrika was besig om ‘n span te bou ná die geskiedkundige Wêreldbekersege van 1995 in die nuwe Suid-Afrika. Maar enige toets wat die Springbokke verloor, word vir jare onthou. Soveel te meer ‘n neerlaag in ‘n toetsreeks.

Dit is dus juis daardie seer wat ‘n volbloed Suid-Afrikaner laat smag na die groot rugby-avontuur en geskiedenis wat die Britse en Ierse Leeus na Suid-Afrika bring. As mens dink aan die ongelooflike Leeuspan van 1974 onder leiding van die Ierse legende, Willie John McBride met die legendariese Walliesers soos JPR Williams, Gareth Edwards en Phil Bennett en dan aan die span van Martin Johnson in 1997 met groot spangees, dan kan mens nie help om daardeur meegevoer te raak nie! Die Leeus in Suid-Afrika is meer as spesiaal. Dit het ‘n ryker geskiedenis en bring ‘n unieke atmosfeer, wat nie vir Leeus-toere na Nieu-Seeland en Australië geld nie.

Vir die Suid-Afrikaanse spelers wat betrokke is in toerwedstryde teen die Leeus is dit ‘n eenmalige ervaring. Baie spelers kry nooit daardie besondere kans nie, want die Leeus kom een maal in 12 jaar in ons land kragte meet. Maar die grootste voorreg bly nog om vir die Springboktoetsspan gekies te word en nóg meer spesiaal is om teen die Leeus op ‘n volgepakte Suid-Afrikaanse rugbystadion te kan uitdraf.

Sommige van ons beste spelers het die pond en euro van die hand gewys, of teruggekeer uit die vreemde, net sodat hulle ‘n kans kan hê om in die Springbokspan teen die Leeus te speel. Ander spelers het operasies vir nou eers uitgestel tot ná die Leeus-toer, en speel met pyn en ongemak. Dit dien as bewys van hoe baie hulle bereid is om vir hierdie ongelooflike geleentheid op te offer.

Die Victor Matfields, John Smits, Habanas, Bakkies Bothas, Schalk Burgers, Fourie du Preez’s, Jean de Villierse en ander word gedryf en deur een ding aangevuur: om in ‘n toetsreeks teen die Leeus te speel en legendes in hul eie reg te word deur die reeks te wen!

Met drie wedstryde van die toer reeds gespeel en veral ná die eerste wedstryd in Rustenburg teen die Royal XV, was baie Britse rugbykenners ongelukkig oor die Britse Leeus se vertoning. Maar dit sal maar altyd ‘n moeilike begin wees vir ‘n span wat mekaar nog leer ken teen ‘n span met spelers wat weet dat dit die grootste wedstryd in hul rugbyloopbaan mag wees. Ná Woensdag se vertoning met ‘n heel nuwe span en meer gewoond aan die klimaat, het mens die akkuraatheid en formaat van die Leeus begin sien. Kom ons wees eerlik, die Goue Leeus verstaan nie verdedigingspatrone nie en is ook nie aangehelp deur die probleme by die unie van die veld af nie. Maar nietemin het ons gesien dat die Leeus goed afgerig is en besig is om hulle vir die toetse reg te kry. Die Vrystaat het ‘n verdedigingspatroon in plek maar sonder Juan Smith het die Cheetahs hulle leier en beste speler verloor en is hulle nie dieselfde span nie. Hulle verdediging en die briljante Heinrich Brussouw het egter gewys hoe belangrik druk en die tegniek in die kontakarea, gepaard met ‘n fisieke aanslag, is.

Elke Leeus-speler weet hoe om sy kans te gebruik. Daar is net ‘n handjie vol wedstryde voor die toetsspan gekies gaan word. Spelers wat my oog gevang het, was Tommy Bowe van Ierland wat alles en nog meer gedoen het op vleuel. Saam met die kombinasie van Brian O’Driscoll en Jamie Roberts in die senterposisies lyk hulle baie gevaarlik. Shane Williams op die ander vleuel sal heel waarskynlik die nommer 11 trui in die toets dra en Lee Byrne sal na my mening die heelagter wees.

Onder die voorspelers het die slotte my beïndruk en dit sal ‘n titaniese stryd wees vir plekke, maar ek vermoed dat Alun Wyn Jones in dié departement Paul O’Connel se vennoot sal wees. Victor Matfield, Bakkies, Danie Rossouw en Andries Bekker is van die heel beste slotte ter wêreld. Drie van hulle het ‘n wêreldbeker, asook twee Super-14-titels op hul kerfstok.

Die Britse voorrye is bekend vir hulle werk in die skrums, alhoewel Gethin Jenkins vir sy prestasie op die veld bekend is.

Dit gaan baie interessant wees om te sien wat Warren Gatland en Graham Rowntree daar gaan doen teen die tyd dat die toetse aanbreek. So ook die losvoorspelers. Gaan hulle ‘n ou en slim kalant soos Martyn Williams kies?

Die balans gaan belangrik wees om die beste lostrio in wêreldrugby hok te kan slaan. Pierre Spies is op dreef en gaan nog beter word, Juan Smith is die beste toekantflank en Schalk Burger is Schalk Burger. Al drie is ook lystaanopsies en die Leeus het spelers gekies wat in die lynstane kan meeding, maar die balans sal hulle moet handhaaf anders gaan hulle sukkel om vir die bal op die grond mee te ding.

Die Bokbestuur het die Bokgroep Maandag aangekondig en het nie veel verrassings gehad nie. Een insluiting verdien na my mening ‘n groot regmerkie en dit is dié van Morné Steyn wat vanjaar nog meer gegroei het en nou seker die mees volmaakte losskakel in Suid-Afrika is. En in die persoon van Ruan Pienaar wat nog bietjie meer in die rol moet ontwikkel, maar na my mening een van die bestes kan word, het ons goeie balans en mededinging in die span.

Earl Rose se insluiting laat my wonder. Ek voel dat hy nog baie moet ontwikkel en aan sy swakpunte moet werk Ek dink nie hy is reg vir toetsrugby nie, maar as sy insluiting bedoel is om hom meer ervaring tydens Springbokoefeninge te gee, dan het ek nie beswaar nie. Maar ek sal hom glad nie oorweeg vir die eerste twee toetse nie en ook nie die derde as die reeks gelyk is nie.

Dan is Conrad Jantjies beseer en moet daar ‘n nuwe heelagter gekies word. Zane Kirchner het ‘n baie goeie Super 14 gehad, so ook Stefan Terblanche. Jaque Fourie en JP Pietersen kan daar speel en verkeer in die groep, so ook François Steyn. Ek voel François Steyn moes, nadat Percy Montgomery uitgetree het, dadelik in dié posisie gekies gewees het. Hy kan ontwikkel in een van die beste heelagters wat ons nog gesien het. Hy is volgens my nog nie reg vir losskakel nie en ek dink sy beste posisie kan dalk die nommer-15-trui wees. Hy is ‘n goeie senter. Hy is uiteraard ‘n goeie rugbyspeler. Maar van heelagter af kan hy meer betrokke raak. Hy kan die lyn met verwoesting sny. Hy is solied onder die hoë bal, sy verdediging is sterk en sy skepskop is so lank dat hy kan doen wat Naas al die jare gedoen het: punte van die halflyn af vir die Bokke inryg!

Een verrassing was dat daar nie ‘n erkende plaasvervanger vir Schalk Burger in die groep is nie. Rugby word deesdae gewen deur die afbreekpunte te wen en fisiek en akkuraat op daardie gebied te wees, en dan vandaar af te kan aanval. Dit kan dalk die Bokke duur te staan kom. Blykbaar is daar hoop in die Leeugroep dat die Bokke sonder ‘n plaasvervanger vir Schalk Burger in die toetse sal opdraf. Ek is bekommerd oor wat die Bokbestuur hier gedoen het.Ek weet ook dat Juan Smith tot ‘n mate die rol kan vervul, maar in toprugby mens het spesialiste nodig. Heinrich Brussouw, Deon Stegmann, Jacques Botes en Luke Watson is meesters op die gebied en kan ongelukkig voel dat hulle nie die paal gehaal het nie. Luke Watson het ‘n goeie seisoen gehad maar sal nie in die huidige opset van spelers inpas nie. Maar Pieter de Villiers moet dalk heroorweeg en vir Heinrich Brussouw vir ‘n versekeringspolis nader trek.

Om by die hoofsaaklik spelergedrewe proses te hou, sedert Pieter de Villiers oorgeneem het, sal heel waarskynlik die slimste opsie vir die Springbokafrigters bly. Suid-Afrika het die sterkste groep spelers vir baie jare en beving hom in ‘n goue tydvak as gevolg van afrigters soos Heyneke Meyer, Dick Muir, Jake White, John Plumtree en Rassie Erasmus se werk oor die laaste paar jare en spelers wat weet hoe om groot wedstryde te speel. Spelers is beter voorbereid, spesiale spelers is gekweek en hulle ervaring voer Suid-Afrikaanse rugby die laaste paar jaar tog nuwe hoogtepunte en kan, ná ‘n reeksoorwinning, hulle name in die boek van rugbylegendes verewig!

Ná die Bulle se sterk vertoning van konstante druk deur verdediging en direkte rugby in die Super-14-finaal, hoop ek dat die Bokke ons en die wêreld hulle ware krag in die reeks van 2009 gaan wys. Mag die toetse gou kom! Maak reg vir hierdie avontuur!

Данильченео

Pistorius buite gevaar

Die lemnaeler, Oscar Pistorius, is in ‘n bevredigende toestand ná ‘n bootongeluk op die Vaalrivier verlede naweek, het Gautengse polisie Woensdag gesê.

Mazibuko het gesê polisie stel tans ondersoek in na ‘n saak van roekelose en nalatige bestuur, maar kon nie sê of alkohol ‘n rol gespeel het in die ongeluk nie. Mazibuko het gesê ‘n besluit of Pistorius aangekla sal word of nie, sal later geneem word.

Beeld het aan verslaggewers gesê dat Pistorius die tweedehandse boot net 4 dae voor die ongeluk in ontvangs geneem het.

Die ongeluk het Saterdag gebeur en Pistorius het ernstige gesigbeserings opgedoen.

соль для

Hoskins gekant teen Maori’s op grond van ras

Die president van die SAU Rugby-unie, Oregan Hoskins, meen daar "moet nog baie water onder die brug loop" voordat 'n Maori-span in die land sal kan kom toer. In 'n radio-onderhoud het Hoskins ook gesê dat Suid-Afrika nie maklik oorsese spanne kan toelaat wat "op grond van ras en etnisiteit saamgestel is nie".

Aan die ander kant bly die Nieu-Seelandse Rugby-unie (NZRU) vol hoop dat 'n wedstryd teen die Springbokke vanjaar nog kan plaasvind, het die algemene bestuurder van die NZRU, Neil Sorensen Donderdag gesê.

Mnr. Sorensen het gesê 'n paar vergaderings is gehou om die moontlikheid te bespreek van 'n Nieu-Seeland Maori – Springbok wedstryd met SA Rugby se waarnemende bestuurder Andy Marinos en is ondersteun deur Springbokafrigter Peter de Villiers.

"Soos ons in Desember gesê het, ons werk hard om 'n verskyning vir die NS Maori span te reël vir vanjaar en die Springbokke wedstryd is die een wat ons tans najaag."

"Natuurlik sal dit fantasties wees vir NS Maori, die Springbokke en hulle onderskeie geesdriftiges indien die wedstryd kan plaasvind, maar dit is nog vroeg en daar is struikelblokke wat oorkom moet word om so wedstryd werklikheid te maak."

Mnr. Sorensen het gesê die SA Rugby presidentsraad resolusie wat klaarblyklik verhoed dat SA Rugby spanne speel teen spanne wat gekies word op grond van ras het sover nog nie na vore gekom in die gesprekke tussen die NZRU en SA Rugby nie.

"Dit is duidelik net een van die dinge wat SA Rugby nog intern moet bespreek, maar ons hoop natuurlik dat die wedstryd sal voortgaan, en ons sal verdere vergaderings hou met SA Rugby in die komende weke."

Nieu-Seeland Maori het in 1994 laas in Suid-Afrika getoer en vier wedstryde gespeel teen Vaal Driehoek, Vrystaat, Griekwaland Wes en Oostelike Provinsie.

Bontpratery oor sportregulasies veroorsaak chaos

Die chaos wat veroorsaak is deur gemengde boodskappe oor die omstrede sportregulasies waaroor vandag berig is, is die resultaat van die ANC se bontpratery oor sport.

Die VF Plus-woordvoerder, Willie Spies, het gereageer op die herrie wat losgebars het nadat die adjunkminister van sport, mnr. Gert Oosthuizen, verkeerdelik te kenne gegee het dat die regering die omstrede sportregulasies wat die Sportminister tot ‘n sogenaamde “super keurder” proklameer, teruggetrek sou word. Beeld en Die Burger het vandag berig dat Oosthuizen te kenne gegee het dat die regering nie voortgaan met die omstrede regulasies wat sal neerkom op blatante regeringsinmenging in spankeuses nie.

Dit blyk nou dat Oosthuizen buite orde was en dat die regering wel van plan is om die regulasies deur te voer. Spies het gesê die herrie wat ‘n reuse verleentheid vir die regering kan raak, is die gevolg van die ANC se dubbelpratery oor omstrede sake. Die adjunkminister van sport speel lank reeds die rol van ‘n Judasbok wat minderhede moet oortuig dat die regering nie van plan is om met sport in te meng nie. Die adjunkminister het egter die rol nou te ver geneem en ‘n reuse verleentheid vir homself en die Sportministerie veroorsaak.

Die VF Plus het reeds meer as ‘n jaar gelede aan die regering kennis gegee dat enige poging van die minister om uitvoering te gee aan sy ingrypende magte wat die omstrede sport en ontspanningswet aan hom verleen, met ‘n internasionale veldtog by internasionale sportbeheerliggame begroet sal word. Die party staan by hierdie dreigement en sal die beoogde regulasies fyn dophou.

mega joker

Regering trek omstrede sportwetgewing terug

Die regering het 'n omstrede sportregulasie, wat aan die minister van sport, Makhenkesi Stofile, die mag sou gee om spanne te kan kies, teruggetrek, het Beeld Woensdag berig.

"Die regulasie sou effektief aan Stofile die mag gee om te kan sê wie as losskakel vir die Springbokke sou speel, of wie die openingsbouler sou wees vir die Proteas," het die Afrikaanse dagblad 'n senior regeringsbron aangehaal.

Die regulasies is in Desember aan sportfederasies gegee en die afsnydatum vir kommentaar was kort ná Kersfees.

Die voorstel is gepubliseer as 'n bylaag by die bestaande wetgewing oor sport en ontspanning, is Beeld Dinsdagaand meegedeel ná die regulasie teruggetrek is.

Die SA Rugby-president, Oregan Hoskins, het gesê die regulasie is heeltemal onaanvaarbaar.

"Ek het my reg om spanne te verander lank reeds prysgegee, sodat die finale besluit by die afrigter kan berus. Nou kan die regering kom besluit wie speel en wie nie?" het Hoskins gesê.

набор детской посуды Лобановский Харьков

Proteas verneder Australi? in Melbourne

Skare by die Melbourne-krieketklub

Die Proteas se Nuwejaar gaan ekstra spesiaal wees nadat hulle Australië Dinsdag geklop het met 9 paaltjies in die 2de toets by die Melbourne-krieketveld.

Neil McKenzie en Hashim Amla het Suid-Afrika gedra tot by hulle historiese oorwinning, met net 15 boulbeurte wat nodig was.

Dit was 'n sterk spanpoging net soos die groot terugveg in Perth verlede week.

Nadat die Australiërs hulle eerste beurt verklaar het op 394 lopies, het hulle Suid-Afrika vasgeboul met 184 vir 7 teen Saterdagmiddag.

Suid-Afrika het opgestaan uit dié moeilike omstandighede en deur die werk van Paul Harris, Dale Steyn en Jean-Paul Duminy het hulle Australië verbygesteek toe die wenlopies behaal is deur Amla om 14:05 Melbourne-tyd.

Die reeks het aan Suid-Afrika en die krieketwêreld baie nuwe helde besorg. Steyn, wat die man-van-die-wedstrydtoekenning gewen het vir sy 10 paaltjies en merkwaardige 76 lopies, het homself getoon as die wêreld se beste snelbouler en enige twyfel omtrent sy status uit die weg geruim. Hy het sy beste spel nog ooit gelewer teen die bestes ter wêreld wêreld op hulle eie veld.

online game

Engeland se terugkeer ‘n oorwinning vir krieket

Engeland se besluit om voort te gaan met die twee toetsreeks in Indië ná die Moembaaibloedbad is 'n sege vir krieket, het 'n vooraanstaande Indiese krieketbeampte Dinsdag gesê.

"Ons verwelkom Engeland terug in Indië, hulle het verseker dat krieket die wenner is in hierdie moeilike tye," het Inderjit Singh Bindra gesê. Bindra is nou die hoofkonsultant by die Internasionale Krieketraad (IKR).

"Ons is dankbaar tenoor die besoekers aangesien die reeks belangrik is vir wêreldkrieket, vir Indiese entoesiaste en vir die land in die algemeen."

Kevin Pietersen se span het Maandagnag in 'n Suid-Indiese stad aangekom uit Aboe Zhabi 10 dae nadat hulle die eendagreeks verlaat het en huistoe gevlieg het né die aanvalle op Moembaai.

Die besoekers het twee dae om te oefen voor die aanvang van die eerste toets in die Chidambaramstadion Donderdag.

hair headbands

Gibbs se dronkbestuursaak weer uitgestel

Herschelle Gibbs

Die dronkbestuursaak van die Proteaskrieketspeler, Herschelle Gibbs, is uitgestel tot 24 Maart volgende jaar.

Hy het Woensdag voor 'n Kaapstadse landdros verskyn, maar sy advokaat Craig Webster het gesê die verdedigingspan het verdere besonderhede nodig van die staat oor die werking van die asemanalise-apparaat.

Webster het gesê sy instruksies was om die hele proses te bevraagteken en dat hy kundiges sal inroep.

Landdros Ingrid Freitag het die 24ste, 25ste en 26ste Maart as verhoordatums vir die saak vasgestel.

Gibbs is in Seepunt gearresteer op 28 Maart nadat hy afgetrek is omdat hy te vinnig gery het. Sy borgtog is verleng.

Тепловой