Haaie – praag.co.za

Curriebeker skop af met Griekwa-oorwinning

In die eerste Curriebekerwedstryd van die seisoen het die Griekwas gisteraand in Durban met die Haaie afgereken.

Die Haaie het die laaste tien minute van die wedstryd nog met 30-25 voorgeloop, maar ‘n verdoelde drie nadat die eindfluitjie geblaas het, het die Haaie se doppie geklink.

Die telling was 32-30 met die Haaie wat met ‘n bonuspunt tevrede moes wees. Die Haaie het drie drieë gedruk en die Griekwas twee.

Almal is verdoel, maar die Griekwas het ses strafdoele oorgeklits teenoor die Haaie se drie.

In vandag se twee ander wedstryde speel die Leeus op Ellispark teen die Cheetahs, terwyl die WP op Nuweland teen die Blou Bulle te staan sal kom.

En toe die Haaie weer kyk, verloor hulle

Gister het ek geskryf dat as daar een span is wat die Cheetahs se nommer het, dan is dit die Haaie. Daar het gister niks op King’s Park gebeur om my van mening te laat verander nie. Oorweeg die volgende: Dis tien minute na rustyd. Die Haaie loop voor met 18 punte teen drie. Hulle het reeds twee van hulle handelsmerkende karwatsdrieë gedruk, die eerste ‘n knikskoppie deur Stefan Terblanche in die doelgebied toegeval en die tweede ‘n netjies vervaardigde een met al die styl en presiesheid van die tipiese Haaie-teenaanval wat deur Ruan Pienaar gefinaliseer is.

Die Haaie dirigeer nou in die skrums, die lynstane en die vaste los. Die wind is tussen hulle skouerblaaie en Juan Martin Hernandez het so pas ‘n skepskop tussen die regoppes deur versend. Dít is ‘n span wat die teenstaanders se nommer het. Wat niemand kon voorspel het nie is dat hulle toe sou weier om ‘n munt in die tiekieboks te gooi en die Vrystaters te bel.

Wat hulle gedoen het is om hulle speelgoed te begin wegpak, boonop onder die indruk dat die Cheetahs weet wanneer hulle verloor het. Met die balbesit wat hulle kant toe gekom het, het die Vrystaters strooptogte in Natalse gebied geloods en kort voor lank het die jong stut, WP Nel, ‘n tonnel deur die pak verdedigers gevind en ‘n drie gedruk. Hierdie punte, op twee Jacques-Louis Potgieter-strafskoppe gestapel, het die Vrystaters skielik binne reikafstand gebring. Die laaste ding wat die Natallers nodig gehad het, was ‘n opraap-en-skoertdrie teen hulle. En dis presies wat hulle getref het toe Ruan Pienaar die bal aangegee het dat dit soos ‘n nat kombers trek. Die ontembare Potgieter het dit opgepik en sy bonkige lyf wonderbaarlik voor die agtervolging van JP Pietersen gehou vir ‘n drie onder die pale.

Die Haaie het grootoog in ontkenning na die telbord gestaar waarop die Spikkelkatte asof deur goëlery twee punte voor was. Ruan Pienaar het wel orde in die Natalse rugbywêreld herstel met ‘n strafskop wat die Haaie laat voor kruip het met een magtige punt.

Daar was nog twintig minute se spel oor en daar was alle rede om te vermoed dat die Cheetahs se reserwetenk nou ook sou droog loop. Al wat nou moes gebeur was vir die Haaie om die tiekieboks te voer… In stede daarvan het hulle op die skepskop as wedstrydbeklinker besluit. Die wiskunde was dat sou hulle troffe, dan het hulle ‘n voorsprong van vier punte. Mis hulle, wel, dan is die Vrystaat immers in kwartgebiedkwarantyn. Soos wat dinge uitgewerk het, het Hernandez die pale aan alle kante misgeskop.

‘n Skepskop het wél die wedstryd beklink. Potgieter het die bal op een of ander manier tussen ‘n falanks Haaispelers deurgeryg om die volle place-drop-en-score pakket te behaal. Sy oes vir die dag was 18 punte.

‘n Eindstryd oor twee weke is op die Cheetah-rooster. Dit gaan ‘n fassinerende een op Loftus tussen twee kontrasterende spanne wees. En wie sou die Vrystaters kwalik neem as hulle daarheen gaan met die vaste geloof dat enige iets kan gebeur?

для сварки Фильчаков прокурор

Kop op die Blok: Haaie het Cheetahs se nommer

Al Bernstein, die legendariese boksontleder, het die reël geformuleer dat, maak nie saak hoe goed ‘n bokser is nie, daar ís iemand wat net weet hoe om hom te klop. Ter stawing wys hy na die ellende wat Muhammed Ali teen Ken Norton ondergaan het. Norton was nie die beste swaargewig van sy tyd nie – Ali was. Hy was nie eers die tweede of derde beste nie. George Foreman en Joe Frazier was. Beide van hulle het Norton behoorlik in die kryt gekasty.

Maar Norton het presies die regte styl, aggressie, liggaamsbou en taktiek gehad om vir Ali al sy dae te gee. Hulle het tweemaal teen mekaar deur die toue geklim. Norton het die eerste gewen en in die proses die beroemdste kakebeen in wêreldboks afgeslaan. Ali het die tweede naelskraap gewen, en dit meer deur bloedige vasbyt as flambojante bokskuns. Dwarsdeur was Norton ‘n raaisel wat Ali nie ontrafel kon kry nie. Hy het, om Bernstein te vertaal, Ali se nommer gehad.

Die Vrystaat is goed geposisioneer om môre se wedstryd te wen. Nadat hulle uit die blokke gestruikel het aan die begin van die Curriebekerseisoen, het die Spikkelkatte deurgaans verbeter. En hou in gedagte dat hulle die Haaie se Super 14-planne vroeër dié jaar flenters gespeel het. Hulle het die tipiese Grey Kollege-flair om enige verdediging vanuit enige posisie op die veld verdwaas te laat. Hulle is ‘n hegte, tipiese span, meer broers as kollegas, en al die onderdele van hulle spel klop net reg. Die voorpak is vol perdekrag, hulle het die wêreld se voorste balkleptomaan in Heinrich Brüssouw en die prentjie word voltooi deur ‘n flambojante agterlyn wat gestabiliseer word deur ‘n ernstige losskakel. Maar hulle gaan verloor.

Die rede daarvoor, glo ek, is dat die Haaie hulle nommer het. As die Natallers ‘n teenstaanderspan kon ontwerp, dink ek ons sou die Cheetahs uit hulle bloudrukke herken het. Die Haaie is ‘n span aasdiere. Hulle wedstrydontwerp is om druk te gebruik om vyandelike flaters te veroorsaak en dan is dit asof iets in hulle invaar. Daar is waarskynliker nie ‘n gevaarliker span op die teenaanval nie – nêrens in die wêreld nie. Maar ‘n teenaanval vereis ‘n mislukte aanval. En dis net hier waar hulle die Vrystaat gaan opbel.

Die Vrystaters, vir al hulle voortreflikheid op die aanval, vir al die eerlike werk wat hulle voorlangs insit, en vir al die stoerheid waarmee hulle verdedig, het ‘n manier om uit sinchronisasie te spring. As daar nou een span is wat hulle linies op die aanval verloor, is dit die Vrystaat. Wat meer kan sulke roofvisse soos Keegan Daniel, Ruan Pienaar en Stefan Terblanche vra, om nie van die stroper Ryan Kankowski te praat nie?

Die Natallers sal die eerste tweederdes van die wedstryd punte uit alle oorde insamel. Daarna sal die tipiese Vrystaatse paniek inskop en sal hulle balbesit domineer en self goeie punte met skouspelagtige drieë maak.

Ek sit my kop op die blok: Die Haaie wen ‘n hoëpuntetellingstryd met tien punte of meer.

casino gamed

Haaie se mistroostige oorwinning

Die Haaie het gister op Kingspark in hulle wedstryd teen die Leeus baie aan hulle geliefde Indiese Oseaan herinner: Nie so woes, so groot of so koel nie, maar so vasberade soos branders om hulleself stukkend te loop teen rotse. Uiteindelik het hulle gewen met ‘n volle verdoelskop se punte tussen hulle en die Leeus.

Niks was meer veelseggend van die Leeus se vertoning as die glinstering in Stephan Terblanche se oë toe hy oor die WP se wedstryd aanstaande week teen Transvaal gespekuleer het nie. “Ek hoop hulle (die Leeus) daag op vir die partytjie.” Na tagtig minute se verbete, maar grootliks vrugtelose, worsteling teen die Leeus, is dit duidelik dat hy iets van Leeujoligheid weet.

Die Haaie, met veertien toetsspelers teen nul, het ‘n amperse monopolie op die bal gehad en het meer tyd in Leeugebied as ‘n onwettige Nigeriese immigrant in Sunnyside deurgebring. Hulle het beslag gelê op ‘n groot gros van die Leeus se lynstaanbal en het genoeg balle op die grond gewen. Hulle het strooptog na strooptog geloods, maar het nie veel meer uitgerig as ‘n soutwatergolf teen ‘n rots nie. En maak nie fout nie, op verdediging was die Leeus soos hoogs mobiele rotse. Onbesonge voorspelers soos Kevin Buys en Nico Luus het nie net teenstaanders raakgevat nie, maar hulle geplant. As Keegan Daniel, byvoorbeeld, ‘n boom was, het daar nou ‘n laning van hom op Kingspark gegroei.

Agterlangs kon Ruan Pienaar, Juan Hernandez en JP Pietersen geen gleuwe in die verdediging vind nie. Hulle enigste drie was ‘n Bismarck du Plessis-afronding van ‘n rolgemaal teen ‘n Leeuvoorpak wat met ‘n geelkaart uitgedun was.

Die Leeus het ook net een drie gedruk, maar dit was darem ‘n baie lustiger poging gewees, vroeg in die wedstryd toe Doppies le Grange die Haaie se agterlyn versplinter het om skrumskakel Chris Jonck om te stuur vir ‘n netjiese vyfpunter. Herkie Kruger het die doelskop gemis en dít was uiteindelik die twee punte wat die Leeus vir ‘n gelykopwedstryd nodig gehad het.

Vooraf het ek voorspel dat die Leeus kan wen as dit nie was dat hulle deur Earl Rose op heelagter belemmer sou wees nie. Maar Rose is soos ‘n basterbrakkie – dis net as jy iets van hom verwag dat hy hopeloos is. Gister het niemand enige verwagtinge van hom gehad nie en dié keer was hy voortreflik – dapper onder die hoë bal, netjies in posisie, geniepsig op die aanval.

‘n Ander speler wat aangenaam verras het, was Ruan Pienaar, meer spesifiek met sy skopwerk pale toe. Hy het skielik ritme gevind, was goed gebalanseer wanneer hy die bal tref en het nie net die bal oor die dwarslat gekry nie – hy het dit reg in die middel tussen die torings deurgeklits.

Twee Pienaar-strafskoppe en ‘n Hernandez-skepskop het gehelp om die Haaie met halftyd voor te kry met 16-11.

Die tweede helfte was vol aksie, maar het net 9 punte geproduseer waarvan die Leeus ses gekry het. Hulle het, om presies te wees, met vyftien minute om te gaan, 17-16 voorgeloop. Ruan Pienaar het daarna ‘n kosbare strafskop oorgekry, maar uiteindelik was dit die Haaie wat moes vasbyt om te wen.

Vanaand kou afrigter John Plumtree sy binnewang. Die Haaie was goed genoeg om die Leeus te klop, maar as hulle nie ‘n paar geheime wapens kry om te ontplooi nie, gaan hulle vasval, indien nie teen die WP nie, dan teen die span uit Pretoria. Hierdie jaar se tuiste van die Curriebeker lyk blou; nie die grysblou van die Indiese oseaan nie, maar Noord-Transvaalse ligblou.

games online

Kop op die blok: Leeuehart nie goed genoeg in Durban

Tussen die Haaie en die Leeus het hulle veertien toetsspelers wat die veld vanmiddag in Durban neem – en al veertien speel vir die Haaie. Nogtans sou ek my kop op ‘n blok gesit het dat die Leeus die oordonderende gunsteling vandag op hulle tuisveld sou klop.

Ek sou geredeneer het dat daar so iets is soos ‘n seisoenale bioritme vir spanne en dat die Leeus nog een goeie wedstryd in hulle oor het en die Haaie reg is om die draad van die verhaal te verloor. Verlede week het die Leeus teen ‘n werklik onindrukwekkende Boland gespeel, maar alles in die Rooibontmasjien het gekliek en hulle het die telbord met meer as 80 punte belas.

Die Haaie, daarteenoor, het nog net een wedstryd hierdie seisoen gehad waar hulle diep mos uithaal. Dit was teen die WP en hulle het soos nat toiletpapier gevou. Wanneer alles vir hulle werk, is hulle ‘n indrukwekkende span, maar as ‘n ander span húlle patroon op die Haaie afdruk, óf hulle spelpatroon ontwrig, is dit ‘n span wat maklik in 15 rigtings spat.

Ek kan ook daarop wys dat die Haaie reeds ‘n suksesvolle Doelwit Een – om die halfeindrondte te haal – agter die rug het en gevolglik sal sukkel om die stoomketels op volle druk te kry. Die Leeus, aan die ander kant, sal soos vasgekeerde katte veg vir die skrale kans op oorlewing in die kompetisie.

Al hierdie dinge is waar, en moenie uit die oog verloor word nie. Al hierdie dinge is uiteindelik ook van min belang. Die Leeus het vir Earl Rose op heelagter gekies – einde van die argument.

Die Haaie gaan met meer as tien punte wen.

Daaroor sit ek my kop op ‘n blok.

пупсы купить лобановский харьков

Haaie boelie kalfies op Loftus

Chris Jordaan van die Haaie duik vir Francois Hougaard in gister se wedstryd

Ja, die Haaie het gister op Loftus met 29-23 gewen, in ‘n groot mate te danke aan die pogings van hulle ingevoerde losskakelster, Juan Martin Hernandez, wat 24 punte gemaak het. Maar die Natallers is ongetwyfeld baie onrustig uit Pretoria uit. Volgende week kom die groot Haaie en die groot Bulle terug vanuit die verre vreemde waar hulle Springbokke was.

En ja, die Haaie sal darem baie meer manhaftig wees met Smit, Du Plessis, Muller, Kankowski, Pienaar en Frans Steyn in die poel. Die Bulle, dié weet die Haaie, wag vir veel magtiger versterkings, beeste soos Steenkamp, Matfield, die pyniger Bakkies Botha, Pierre Spies, Fourie du Preez en die nuwe Koning van Loftus, Morné Steyn. Die Blou Bulle herinner dan… wagwagwag. Daar’s nog Danie Rossouw ook. Hoe goed ís ‘n span as hulle jou van Danie Rossouw laat vergeet. So, die Blou Bulle herinner dan alteveel aan ‘n span wat onlangs die Super 14 gewen het.

Gister was dus die laaste maklike wedstryd vir enige Blou Bul-opponent. Vir ‘n maklike wedstryd was dit dan ook nie so danig maklik nie. By tye het die Kalfies darem alteveel na befoeterde brahmane gelyk en met sluitingstyd was dit die Haaie wat gebid het die tyd moet omgaan. Dit was inderwaarheid die Blou Bulle wat in die eerste helfte die Haaie in klein sirkels laat swem het en 12-6 met lemoentyd voor was.

Na rustyd het die geslepe Haai-veterane met hulle bejaarde, maar uitmuntende, kaptein op heelagter, Stefan Terblanche, wat die Blou Kalfies se koppe laat draai het met presiese grootmensrugby. Hernandez het deurgesypel vir ‘n drie en toe Jacques Botes ook. Die agterstand is uitgewis en ‘n voorsprong opgebou.

Teen die einde was dit egter die Haaie wat soos Jacob Zuma se regspan moes verdedig. Selfs hulle beste pogings was nie genoeg om Werner Kruger te keer om ‘n stutdrie met die Bulle se handelsmerk daarop te druk nie. In die laaste minuut was die Blou Bulle ‘n aangee daarvan af om die wedstryd uit die Haaie se kake te ruk.

So, die Haaie het gewen. Hierdie seisoen se Bulletjierugby is nou verby. Volgende week begin die ware Curriebekerstryd.

Die Haaie het 29 punte gekry. Juan Hernandez het ‘n drie, twee verdoelings, vier strafskoppe en ‘n skepskop aangeteken.

Die Blou Bulle se 23 punte bestaan uit ‘n drie deur Werner Kruger, vier strafskoppe van Burton Francis en twee deur Francois Brummer.

ыгри для дивчат кухня

Kop op die blok s?: Haaie gaan vertrap word op Loftus

Gustav Venter

‘n Haai swem nie so lekker op droë grond nie. En die ongemak kan ‘n foltering word as die vis boonop deur ‘n trop beeste vertrap word. Dít is wat Stefan Terblanche môre gaan leer wanneer hulle, dorsale vinne pronkend na ‘n paar wenslae, die Blou Bulle tussen die horings op Loftus moet kyk.

Protesteer soos wat Haaie-afrigter John Plumtree wil, sy span neem te veel dinge vanselfsprekend aan. Die vernaamste daarvan is dat die plaasvervangers wat die Pretoriaanse Springbokke se plekke moet warm hou, nie die Blou Bul-rugbyfilosofie mooi ingestudeer het nie. ‘n Mens kan hierdie mistasting verstaan: Die Bulle het deurtrek met stywesiekte gelyk teen die Leeus en die WP. Frans Ludeke is egter ‘n boer wat al hoe meer tuis lyk in die bulkraal en hy weet wat die regte doepa is om slym uit die oë en stramheid uit die spiere te verdryf.

Vir die Haaie om te wen, moet hulle ‘n voorpak geskoei op ‘n tradisionele voorspelerlees tem, en dit is juis hier waar hulle gaan vasval. Daar is min te kies tussen die voorrye, maar van daar af is die Blou Bulle die ene brahmaan. Dit is veral te betwyfel of die Haaie se basketbaltipe slotte, Albert van den Bergh en Steven Sykes, die brekerbenadering van Wilhelm Steenkamp en Flip van der Merwe sal kan weerstaan. En hoewel die Haaie ‘n gebalanseerde losdrietal, vol flair en werksywer, het, sal Pedrie Wannenburg hulle te gereeld terugdryf, sal Dewald Potgieter se kortpadrugby hulle verskrik en sal Deon Stegmann net te veel balle van hulle af wegbrüssouw.

Die Haaie floreer as daar bloed in die water is, wanneer die spel losrafel en goedkoop balle rondlê van waar hulle tussen ongeorganiseerde agterspelers kan inkom. Die Blou Bulle se agterlyn het egter te veel struktuur. Burton Francis verstaan die bestanddele van die Blou-Bul-resep al hoe beter en weet hoe om die pap aan te maak. Nie net sal die Pretoorsdorpers se agterlyn nie in die verdediging skiet gee nie, hulle het genoeg karwatskrag om self pak uit te deel, met veral Jaco Pretorius wat nou wys dat hy weer begin verstaan waar die doellyn is.

Praag se voorspelling: Die Haaie se drie drieë is te min om ‘n Blou-Bul-oorwinning te keer.

Griekwasavontuur vir eers verby

Albert van den Berg lak vir Ryno Barnes in gister se wedstryd tussen die Haaie en die Griekwas

Die pret het gister finaal uit die Griekwas se voetbal verdwyn en die gevolg was ‘n pynlike drag slae wat hulle teen die Haaie in Durban op die lyf geloop het. Die Groot Gaters het die seisoen volspoed begin en opwindende, heerlike en – belangriker – wenrugby gespeel. Afrigter Dawie Theron het ‘n atmosfeer van durf, ‘n mate van astrantheid, spantrots en spelvreugde geskep waarin die span gefloreer het. Maar nadat die weeklikse sloegstryd verlede Saterdag teen die Blou Bulle begin het om die lekkerte uit hulle avontuur te dreineer, het die laaste daarvan hierdie week op die Absa Stadion weggekwyn. Al wat oorgebly het was die durf en astrantheid, bestanddele wat hopeloos minderwaardig was om ‘n bedrewe genootskap soos die Haaie flou te speel.

Waar die avontuurgees vroeër dié seisoen die Griekwas se voetbal laat vloei het, die aangeë laat behoue bly het, die steekskoppies laat reg spring het, het gister se oorangstigheid, gespannendheid en periodieke desperaatheid die hele masjien laat stotter. Vroeër dié seisoen sou Naas Olivier, die poublou losskakel, na ‘n kronkelende lynbreuk sy ondersteunende speler se hande met ‘n slingeraangee gevind het. Gister het Waylon Murray dié aangee teruggeskep, vasgevat, omgetol en net groen gras en ‘n doelgebied voor hom gesien. Monty Dumond, een van daardie netjiese losskakels wat blykbaar orals langs die kus uitpeul, het dit van die kantlyn af verdoel en die Haaie was skielik 13-0 voor.

Die Haaie, in teenstelling het daardie heerlike ritme waarvoor hulle bekend geword het, gevind en het gebaljaar soos kaalvoetseuntjies in ‘n reënwaterpoeletjie. Hulle vaste vyf het sterk genoeg gestaan en gedryf om die ligter, haastiger losvoorspelers soos Jacques Botes en Keegan Daniel vry te stel om sorgeloos die veld vol te nael. En terwyl nael die onderwerp is, gee voorspeler het dit met groter uitgelatenheid en meer vernietigend gedoen as daardie vleuel in hakervermomming, Craig Burden, nie. Rory Kockett-luitenant, die skrumskakel Charl McLeod, het self koek uit krummels gebak toe hy ‘n losbal opgepik en die Haaie se tweede drie onder die pale gedruk het.

Hoe meer die Haaie hulle uitstappie geniet het, hoe meer iesegrimmig het die Griekwas se spel geword en hulle mees waagmoedige en astrante pogings, gelei deur ‘n uiters waagmoedige en astrante Godfrey Mokuena, het uiteindelik weinig wins gewys. Uiteindelik het hulle punte uit twee skamele strafdoele van Naas Olivier bestaan. Hoewel hulle soos die laaste Trojane verdedig het, was dit nie goed genoeg om Monty Dumond, Lwazi Mvovo en Keegan Daniel te keer om drieë aan te teken nie. Met die metronomiese Dumond wat gister blykbaar nie mag mis geskop het nie en wat 18 punte voetgewys gebank het, het die Haaie ‘n ordentlike oorwinning van 41-6 opgestapel.

Die Griekwas se avontuur is vir eers verby. Soos wat die onbeïndrukte musiekprofessor opgemerk het aan die oorgretige jong pianis wat ongevraagd ‘n oudisie by ‘n dinee gespeel het: Jy het ‘n snaakse gesig. Wees nou tevrede. Griekwas het ‘n heerlike, stuitige eerste helfte van die Curriebeker-seisoen beleef. Hulle was so astrant as om tot voor vandag voor te loop op die puntetabel. Hulle moet nou tevrede wees. Die Blou Bulle se instaanspan het hulle ritme gevind en die Haaie speel met al hoe meer presiese venyn. Normaliteit is besig om terug te keer na die rugbyheelal. Een van die dae is die Drienasiesreeks verby en keer die Springbokke na hoofsaaklik die voorloperunies terug. Sit dan reg… want dán begin die Curriebeker-reeks.

ппр оборудования

Groot Vyf nou Sewe

Witdoodhaai in Valsbaai

Suid-Afrika se sogenaamde Groot Vyf sal binnekort as die Groot Sewe bekend staan wanneer die haai en die walvis amptelik by dié toeriste aantreklikheid gevoeg word.

Volgens die minister van Omgewingsake, Buyelwa Sonjica, het die departement besluit om die twee by die huidige groot vyf te voeg, wat tans uit die leeu, luiperd, renoster, olifant en die buffel bestaan, het SAUK Dinsdagoggend berig.

Sonjica het die verandering as ’n “hoogs sigbare skuif in ons land se toerisme” beskryf wat beteken dat “Suid-Afrika die enigste land sal wees wat met die Groot Sewe sal spog.”

“Ons sal toeriste kan aanmoedig om saam met haaie in Gansbaai te gaan duik. Ons gaan hierdie seediere aan die wêreld bemark en dit sal ’n sigbare impak op toerisme hê,” het sy gesê.

’n Groot verskeidenheid spesies van walvisse en haaie word aan die Suid-Afrikaanse kusgebied aangetref.

Фільчаков прокурор