Etiket: Nederland

‘Het einde van Nederland is nabij’

De linkse elite is nu net zo blind voor de islam als ze destijds voor het communisme was. Ook in zijn tweede boek, over Zuid-Afrika, draagt PVV-Kamerlid Martin Bosma dit credo uit.

Tegenwerpingen dat een moslimmeerderheid zich in Nederland echt niet aftekent, ziet Bosma als het bewijs van een ‘linkse tunnelvisie’.

Alles werd goedgepraat om het ANC in Zuid-Afrika maar te laten triomferen, schrijft PVV-Kamerlid Martin Bosma (50) in zijn boek ‘Minderheid in eigen land’. Een kloek werk, met ruim 2000 voetnoten, over links Nederland dat 25 jaar lang de strijd van het ANC ongeclausuleerd en enthousiast steunde.

Bosma telt allerlei wandaden op van de toenmalige verzetsorganisatie – martelkampen, autobandmoorden – en de huidige regeringspartij ANC. Hij trekt conclusies die buiten de kring van Afrikaner nationalisten weinig weerklank vinden.

Volgens Bosma troffen de blanken in de zestiende eeuw een ‘leeg’ land aan. En het ANC voerde niet zozeer een strijd tegen de blanke machthebbers alswel een vuile oorlog tegen de ‘veel grotere’ ‘anti-apartheidspartij’ Inkatha – waarbij hij onbesproken laat dat deze organisatie bestond bij de gratie van het thuislandbeleid, dat hun door de Zuid-Afrikaanse veiligheidspolitie getrainde militie een vuile oorlog voerde tegen het ANC, en dat ze in tegenstelling tot het ANC niet verboden was, wat de hogere ledentallen kan verklaren. En omdat onder het huidige ANC-regime blanke boerengezinnen worden gemarteld en vermoord en blanken moeilijk aan werk komen, heerst volgens Bosma in het land nu apartheid, sterker: er vindt genocide plaats.

Aan het eind van zijn boek stelt Bosma de vraag: moeten oorspronkelijke Nederlanders hetzelfde lot ondergaan als de Afrikaners, en maar toestaan dat ze een minderheid worden?

De moordaanslag die Bosma zich nog elke dag herinnert, is die op Theo van Gogh in 2004. De plek, ‘half op het fietspad, half op de parkeerplek’, staat op zijn netvlies gegrift. Hij is rustig, onderhoudend, bezorgd.

Bron: Trouw

Ek skaam my!

Hoe moet het zijn geweest? Nederland achterlatend, maanden doorbrengen op een schip en niet wetende wat je uiteindelijk zult aantreffen en of je de reis überhaupt wel overleeft. Het zijn vragen die ik zou willen stellen aan Jan van Riebeeck en de zijnen. Het zijn vragen die het lot van mijn volk verbindt aan dat van de Afrikaners.

Het is onze geschiedenis, van jullie en van mij. Het is tijd dat de broeders zich met elkaar verzoenen.

Het Krugerplein, de Transvaalbuurt en de De la Reystraat. Vervlogen herinneringen aan een grijs verleden waarin Nederland trots was op haar verwanten in Zuid-Afrika, tijden waarin Nederlanders de Boeren steunden in hun oorlogen en tijden waarin kabinetten hun zorgen uitspraken over het lot van de Afrikaners.

De band tussen de Afrikaners en hun Nederlandse bakermat was zo sterk dat na de verloren Tweede Vryheidsoorlog Paul Kruger zijn heil zocht in Nederland. Opgewacht door duizenden Nederlanders wachtte hem een warm welkom, de beelden spreken voor zich. Hoe schril kan het contrast zijn met het heden en hoe pijnlijk is de constatering dat de Afrikaners aan het lot overgelaten zijn?

Er wordt mij dan ook vaak gevraagd waar mijn fascinatie voor Zuid-Afrika vandaan komt, waarom ik sympathiseer met de Afrikaners en of ik ‘dus’ voorstander ben van Apartheid door het ANC openlijk een ‘communistische terreurbeweging’ te noemen.

Het is een Pavlov-reactie van de weldenkende Gutmensch: een ieder die een niet in hun denkbeelden passende ideologie steunt demoniseren en moreel uitschakelen. Dat je zowel tegen Apartheid alsmede tegen het ANC kunt zijn, past niet in het straatje van deze mensen.

Dat Afrikaners niet gelijkstaan aan Apartheid ook niet, laat staan het feit dat de Engelsen als eersten een vorm van Apartheid invoerden, als onderdeel van hun koloniale wetgeving.

De banden waren ooit zo sterk, maar zijn nu flinterdun. De ophemeling van Mandela’s ANC ging zelfs zo ver dat, zoals PVV-Kamerlid Martin Bosma schrijft in zijn nieuw uitgebrachte boek, ‘links Nederland’ openlijk terreur steunde.

Het Nederlandse volk keerde zich eensgezind tegen haar broeders in Zuid-Afrika, openlijk verraad tegen de verwanten met wie wij zoveel historie en cultuur delen. Ek skaam my.

In tijden waarin onze culturele identiteit belangrijker dan ooit is neemt het belang om banden te koesteren met de aan ons verwante volkeren toe. Nederlanders, Vlamingen, maar ook zeker Afrikaners, kennen tot op zekere hoogten gedeelde kenmerken.

Zij die ooit ons land verlieten op zoek naar een beter bestaan verdienen beter dan wat zij nu krijgen. Ze verdienen onze aandacht, onze vriendschap en politieke erkenning van hun bestaan.

Dennis de Witte

PVV: standbeeld Paul Kruger in Pretoria op Werelderfgoedlijst van Unesco

De Partij voor de Vrijheid wil dat Nederland zich gaat inzetten voor het standbeeld van president Kruger in Pretoria. De PVV hoopt dat het kabinet gaat bevorderen dat ‘Oom Paul’ op de Werelderfgoederenlijst van de Unesco geplaatst wordt.

Gisteren was het standbeeld het onderwerp van agressieve acties van het anti-westerse EFF van Julius Malema.

President Kruger leidde de Afrikaners tijdens de Boerenoorlog, de anti-koloniale strijd tegen het Britse wereldrijk. Nederlands was toen de officiële taal van de Zuid-Afrikaanse Republiek. Veel Afrikaners hebben Nederlandse voorouders.

Op veel plekken in Zuid-Afrika woedt een strijd tegen westerse standbeelden, waarbij racistische taal wordt gebruikt. In de universiteitsraad van de Kaapstad klonk “one settler, one bullet’.

Velen vrezen dat de beeldenstorm de opmaat is voor geweld.

MH17 in die doofpot

Enkele maanden na het neerhalen van Malaysia Airlines vlucht 17 boven oost-Oekraïne op 17 juli vorig jaar publiceerde journalist Joost Niemöller zijn eerste bevindingen in een boek, ‘MH17—de Doofpotdeal’. Het is in oktober verschenen bij Van Praag in Amsterdam, met een voorwoord van oud-mariniersgeneraal K. Homan, en beslaat 193 pagina’s met een katern kleurenfoto’s die het boek een meerwaarde geven omdat de foto’s enkele belangrijke punten uit de tekst van bewijsmateriaal voorzien. Dit, uiteraard snel geschreven boek, is een prestatie die m.i. een belangrijke bijdrage levert aan een beoordeling van het drama.

Niemöller begint met een hoofdstuk waarin hij uiteenzet dat ‘Nederland’, dus onze regering, niet zo maar slachtoffer was op grond van het aantal omgekomen landgenoten, maar een bewuste keuze heeft gemaakt om niet met de ‘separatisten’ te onderhandelen. Daarmee werd toegang tot de wrakstukken bemoeilijkt, en het lot van het onderzoek in handen van Kiev gelegd—alle lijnen lopen daarheen; ‘of lopen ze eigenlijk naar Washington?’ vraagt Niemöller zich af (p. 13).

Immers, de Russische kant van het verhaal wordt in het Westen genegeerd, iets waarbij de schrijver het niet wil laten. Hij geeft in dit boek een proeve van onderzoeksjournalistiek die niet op van te voren ingenomen standpunten is gebaseerd maar die alle feiten en interpretaties waar hij de hand op heeft kunnen leggen, meeneemt. De schaliegasbelangen van grote Westerse bedrijven, ja directe betrokkenheid van familie van hoge Amerikaanse regeringsfunctionarissen, de stoute plannen om de NAVO uit te breiden met Oekraïne en Georgië, alles passeert de revue.

Heel belangrijk: het feit dat op het moment dat MH17 werd neergehaald, hadden Merkel en Poetin een omvattend akkoord bereikt (pp. 37-8).

Een boek als dit kan geen grote theoretische beschouwingen als uitgangspunt nemen. Toch levert Niemöller een nuttig raamwerk waarin we iets beter gaan begrijpen waarom er zo koppig aan bepaalde standpunten wordt vastgehouden (men denke bv. aan NRC of Volkskrant die nooit ook maar de mogelijkheid noemen dat de Oekraïense en/of Westerse partij in het conflict iets met het ongeluk te maken zou kunnen hebben gehad). Niemöller hanteert hiervoor het begrip ‘tunnelvisie’, het vasthouden aan bepaalde uitgangspunten of eerste indrukken, een mechanisme dat heel diep in de menselijke psyche ligt opgeslagen en dus makkelijk bespeeld kan worden (pp. 45-8). Timmermans’ speech in de VN, die alom de handen op elkaar bracht, hem ‘politicus van het jaar’ maakte, enz. enz. wordt door Niemöller teruggebracht tot zijn ware proporties als een staaltje demagogie dat de tunnelvisie nog eens scherp stelt.

Dat Niemöller het verhaal van de andere kant (de Russen in dit geval) even zorgvuldig analyseert als ‘onze’ positie, geeft het boek een grote waarde. Langzaam legt hij de puzzelstukjes (o.a. de inslagen van projectielen, wrakstukken en het patroon waarin ze verspreid zijn neergekomen) naast elkaar om uit te komen bij de mogelijkheid dat een Oekraïense straaljager middels boordkanon en/of -raket MH17 heeft neergehaald (overigens ook het officieuze standpunt van Maleisië) Zonder dat Niemöller zelf deze theorie noodzakelijk omhelst (de schrijver behoudt een prijzenswaardige afstand die het boek natuurlijk alleen maar ten goede komt), komen we dan bij de ondertitel: ‘de Doofpotdeal’.

Want Nederland en een aantal andere Westerse landen tekenden op 8 augustus 2014 een overeenkomst met Kiev dat bevindingen over de ramp alleen naar buiten zouden worden gebracht bij overeenstemming van alle partijen (p. 125). Daarbij raken de politieke belangen steeds verder verweven. Zo is Timmermans eerste vice-voorzitter van de Europese Commissie geworden, in een EU die voortgaat Rusland aan sancties te onderwerpen. Van de ‘leidende rol’ die Nederland in het onderzoek zou hebben, blijft dus steeds minder overeind (p. 134). Uitvoerig worden dan de procedurele constructies uiteengezet die bijna garanderen dat er geen sluitend resultaat uit de verschillende onderzoeken zal komen. ‘Het klinkt cynisch, maar het enige waar Nederland goed in bleek, was de rouwceremonie’ (p. 146). Sinds het verschijnen van het boek hebben we dat dan ook nog een paar keer overgedaan.

‘MH17—de Doofpotdeal’ is niet alleen belangrijk als documentatie over de ramp, het laat ook heel goed zien hoe ‘feiten’ nieuws worden. Anders dan de leek zou denken gaat dat immers niet door reportages ter plekke of bestudering van het (beeld- of ander) materiaal, vervolgens redaktie enz., maar via het steekspel van regeringsverklaringen over en weer. Dus een belangrijk gegeven als het feit dat het vliegtuig lager vloog dan eerst aangenomen werd, wordt pas nieuws anderhalve maand na het gebeurde, .n.a.v. een verklaring van de Nederlandse regering (p. 61). Het beeld dat de mensen voor ogen hebben is dan echter al zo stellig, dat deze technische details op de al (bewust of onderbewust) beantwoorde schuldvraag geen invloed meer hebben.

Voor eenieder die zich in de tragische geschiedenis van MH17 (en de achterliggende politiek van het Westen om Oekraïne uit de bufferzone met Rusland te breken) wil verdiepen, is dit boek een onmisbare eerste stap.

Kees van der Pijl

Een Nederlandse film die de moeite waard lijkt

Het is meer dan 400 jaar geleden dat Michiel de Ruyter werd geboren, één van Nederlands grootste en bekendste helden. In 1667 versloeg de Ruyter de Engelse vloot op zee.

Wanneer het diep verscheurde Nederland van alle kanten wordt aangevallen en op de rand van een burgeroorlog staat, probeert één man te vechten voor het landsbelang: De Ruyter. Maar zijn successen maken hem in ogen van de machthebbers te populair

Actiegroep Michiel de Rover heeft een demonstratie aangekondigd bij de première van de “nationalistische propagandafilm” Michiel de Ruyter in het Amsterdamse Scheepvaartmuseum 26 januari aanstaande. Volgens de actiegroep was De Ruyter “beschermheer van de Nederlandse slavenhandel” en is de demonstratie gericht tegen de “verheerlijking” van de zeeheld.

Op hun Facebookpagina schrijven de activisten: ,,Door middel van lawaai en andere middelen zullen we ter plekke ons ongenoegen laten blijken over de verering van De Ruyter en over het nationalistische feestje rond de wereldpremière.”

De actiegroep is van mening dat de rol van De Ruyter als “militaire beschermheer van de slavernij” wordt verzwegen: ,,In 1665 heroverde hij na strijd tegen de Engelse koloniale concurrenten in West-Afrika slavenfort Gorée en beschermde hij slavenfort Elmina, waardoor hij de Nederlandse slavenhandel veilig stelde. Dat moet niet worden geëerd, maar juist verafschuwd.”

Koloniale overheersing

Behalve tegen de film over De Ruyter wordt ook gedemonstreerd tegen de aanwezigheid van VOC-schip De Amsterdam bij het Scheepvaartmuseum. “Alsof koloniale overheersing en onderdrukking een leuk tafereeltje is om naar te kijken.” Bovendien zal de “kwalijke rol” van het museum bij de verering van “zeeschurk” De Ruyter worden bekritiseerd.

Volgens Het Parool is het persbericht over de demonstratie verstuurd door het steunpunt De fabel van de illegaal in Leiden.

Bron: De Telegraaf

Le Pen rig ope brief aan Franse bankgoewerneur oor goud

Die leier van Frankryk se Front Nasionaal het ‘n ope brief aan die goewerneur van die Franse Reserwebank, Banque de France gestuur waarin sy eis dat ‘n oudit gedoen word om vas te stel wat die stand van die land se goudreserwes is.

Marine Le Pen het aangedui dat die kwessie van nasionale belang is en so gou moontlik onderneem behoort te word.

Dié eis kom te midde van Amerikaanse kommer oor die uitslag van die Switserse goudreferendum wat eersdaag plaasvind om die edelmetaal aan 20% van die onderliggende waarde van die Switserse Frank te verbind.

Nederland het pas hul eie goudreserwes gerepatrieer.

Intussen het die uiters ongewilde Franse president gesê hy sal die aflewering van twee oorlogskepe aan Rusland opskort tot verdere kennisgewing.

President Francois Hollande het in sy reaksie gesê daar moet eers ‘n “politieke oplossing” vir die krisis in die Oekraïne gevind word. Die VSA probeer om die land by NAVO in te lyf nadat hulle ‘n burgeroorlog ontketen het om Rusland te destabiliseer.

Die Franse skeepsbouers het egter aangedui dat hulle sal voortgaan met die bou van die omstrede skepe ten spyte van die jongste uitlatings.

Die Vladivostok is die afgelope paar dae besig met seetoetse met ‘n Russiese bemanning wat opgelei word om die vaartuig te beheer.

Dit sou later vandeesmaand aan Rusland oorhandig word.

Daar is ook druk van Europese vassalstate onder Amerikaanse beheer, veral Pole en die Balkanlande, om nie die skepe aan Rusland te lewer nie.

Die VSA poog om dmv NAVO verder oos uit te brei en dreig kleiner en swakker state op die vasteland af om nie bande met Rusland te onderhou nie.

MH17-wrak na Nederland, Duitsland blus NAVO-hoop

Wrakstukke is eindelik van die toneel in die ooste van die Oekraïne verwyder waar die Maleisiese Vlug MH17 neergeskiet is.

Die stukke sal per vragmotor en per trein onder toesig van Nederlandse kenners vervoer word na Kharkof.

Van die stukke was te groot om per trein vervoer te word, het die Nederlandse regering gesê.

Die wrakstukke sal saam met die oorskot van slagoffers, wat nog nie geïdentifiseer is nie, na Nederland geneem word.

Die vliegtuig is in Julie afgeskiet en al 298 passasiers, van wie die meeste Nederlanders was, is dood.

Getuienis dui daarop dat die vliegtuig deur Kiëf afgeskiet is, maar die juntamisdadigers word beskerm deur die VSA wat ‘n kleurrewolusie geloods het om die land by NAVO in te lyf.

Die Organisasie vir Veiligheid en Samewerking in Europa se woordvoerder van die Spesiale Sending na die Oekraïne, het die operasie om die wrakstukke te skuif, bevestig.

Duitsland se minister van Buitelandse Sake, Frank-Walter Steinmeier, het intussen verklaar dat hy gekant is teen die Oekraïne se aansluiting by NAVO.

In ‘n onderhoud met Der Spiegel, het hy gesê hy beskou nie lidmaatskap as ‘n opsie nie.

Hy het ook bygevoeg dat hy nie glo dit is realisties vir die Oekraïne om by die Europese Unie aan te sluit in die afsienbare toekoms nie, want die ekonomiese en politieke modernisering van die Oekraïne is ‘n “projek vir ‘n paar geslagte”.

Steinmeier het voorts versoek dat Kiëf ten eerste korrupsie en wanbestuur van die ekonomie aanpak as die mees dringende uitdagings, alvorens hulle aansluitingsplanne maak.

NAVO hou vegvliegtuie op bystand in Oos-Europa as deel van sy Baltiese missie, maar het intussen die aantal verhoog met die oog op uitbreiding na die ooste.

Daar was voorheen vier NAVO-vegvliegtuie om die Europese lugruim te bewaak, maar nou is daar 18.

Die Russiese presidensiële woordvoerder Dmitri Peskof het intussen aan die BBC gesê NAVO se geleidelike uitbreiding maak Rusland “senuweeagtig”.

Rusland eis ‘n “100 persent waarborg dat niemand die Oekraïne aansluiting by NAVO sal oorweeg nie,” het Peskov gesê.

Jeff Rathke, ‘n woordvoerder vir die Amerikaanse State Department, het egter verklaar dat Washington die Oekraïne se ambisie om by NAVO aan te sluit, ondersteun.

Hy het gesê die “finale besluit” berus by Kiëf se Amerikaans-gesteunde junta.

Rathke het ook gesê dodelike militêre hulp aan die Oekraïne is nog nie “van die tafel af” nie.

Nederlandse TV-opsporingsprogram toon ‘te veel Marokkaanse misdadigers’

Die Nederlandse regering pas druk toe op Nederlandse TV-kanaal wat misdaad wil oplos en ‘te veel Marokkaanse misdadigers’ vertoon. Maar amper 6% van Marokkane in Nederland word van misdade verdink, waaronder ‘n ongelooflike 20% van jong Marokkaanse mans.

Eist politiek Den Haag minder Mocro’s in de AVROTROS-kijkcijferhit Opsporing Verzocht? Bij de omroep ontkennen ze, maar de ophef is groot onder de politieagenten, verbonden bij de productie van het misdaadprogramma. ‘We willen misdaden oplossen, maar tegelijk  krijgen we het verwijt
dat we een Marokkanenprobleem helpen creëren.

De bekendste nouveau riche-familie van Nederland die wordt afgeperst en een hoofdverdachte die volgens de compositietekening een goedlachse blanke grijsaard met kenmerken van Marcel van Dam moet zijn. Dat dinsdagavond 30 september inderdaad een ongewone uitzending van
Opsporing Verzocht betreft, wordt direct duidelijk als presentatrice Anniko van Santen stil staat bij de uiterlijke kenmerken van de criminele kwelgeest van Linda en John de Mol. ‘Hij praat gewoon Nederlands, niet slordig.’ Nog tijdens de uitzending van Opsporing Verzocht, barsten de reacties los op sociale media. Zo sneert op Twitter @Anniemannie: ‘Een blanke Marokkaan met een geblokte blouse zie je zelden in #opsporingverzocht’.

Ook voor politieagenten die betrokken zijn bij de productie van Opsporing Verzocht, moet het even wennen zijn geweest
dat een blanke taartjesbesteller de blikvanger vormt. Zij zullen de laatsten zijn om te ontkennen dat alle andere uitzendingen van het gelijknamige AVROTROS-misdaadprogramma vallen of staan met verdachten
die ‘Nederlands met een Marokkaans accent spreken’ dan wel behept zijn met ‘een Noord-Afrikaans uiterlijk’. Maar navraag van Nieuwe Revu onder enkele politieagenten die in het productieteam zitten van Opsporing Verzocht, leert dat er veel meer aan de hand moet zijn.

Onder hen heerst grote onrust. Vanuit politiek Den Haag en de Nederlandse Publieke Omroep (NPO) zou druk zijn uitgeoefend op de programmaleiding van Opsporing Verzocht om minder aandacht te besteden aan zaken waarbij
Marokkanen of andere allochtonen worden gezocht. De overheid zou ‘een betere afspiegeling van de samenleving’ terug willen zien bij het misdaadprogramma van de publieke omroep, zo is de strekking van de boodschap volgens de betreffende politieagenten. Omwille van hun privacy
willen zij alleen anoniem hun verhaal kwijt.

Haagse bemoeienis

‘Pertinent onjuist’, meldt een woordvoerder van Opsporing Verzocht desgevraagd en haar collega-persvoorlichter van de NPO zegt ook van niets te weten politiek correcte druk. Maar tegenover Nieuwe Revu blijven politieagenten vasthouden aan een andere lezing. ‘Het grote aantal Marokkanen in Opsporing Verzocht wekt weerzin op in politiek Den Haag’,
vertelt een in het belpanel actieve jonge politie-agent. ‘We hebben laatst weer te horen gekregen minder aandacht te moeten besteden aan zaken waarbij allochtone verdachten worden gezocht.’ De ergernis over deze Haagse bemoeienis is dan ook groot volgens een oudere collega. ‘We willen misdaden oplossen, maar tegelijk krijgen we het verwijt dat we een Marokkanenprobleem helpen creëren. De wereld op zijn kop. Alsof we erop uit zijn om reclame voor Geert Wilders te maken. De politie heeft nu eenmaal zijn handen vol aan het opsporen van Marokkaanse criminelen.’

Een andere collega valt hem bij. De oververtegenwoordiging van Marokkanen in de criminaliteit (zie kader) is helaas de ‘harde realiteit’, stelt hij. ‘Opsporing Verzocht kan hier niet omheen. Maar zodra Wilders in de Kamer verwijst naar de show, worden ze hier bij de programmaleiding knap zenuwachtig.’

Demoniseren

Daarmee doelt de politieagent op een felle woordenwisseling tijdens de Algemene Politieke Beschouwingen, medio september. tussen premier Rutte en PVV- leider Wilders over het al dan niet bestaan van een ‘Marokkanenprobleem’. Met zo’n begrip ging Wilders over de schreef volgens Rutte. Waarop Wilders getergd reageerde: ‘Degene die na een week
naar Opsporing Verzocht te hebben gekeken, zegt dat we geen Marokkanenprobleem hebben, snapt er helemaal niets van.’

Voor PVV-Kamerlid Martin Bosma is de maat vol. Hij overweegt Kamervragen te stellen. ‘Als ook maar iets waar is van die bemoeienis van overheidswege, is dat natuurlijk volslagen idioot. Aan de andere kant verbaast het me ook niet, want de kernopdracht van de publieke omroep luidt immers: allochtonen op een voetstuk zetten en de PVV
demoniseren.’ Alleen al het feit dat er ophef heerst on- der
politiemedewerkers van Opsporing Verzocht is een veeg
teken volgens Bosma. ‘Ik deel dan ook volledig de frustratie van politieagenten over deze kwestie. Marokkanen zijn aanmerkelijk crimineler dan autochtonen, zeker als het gaat om diefstal en geweldsmisdrijven. En dat is niet mijn mening maar een feit, ontleend aan harde criminaliteitscijfers van het CBS.’

Sensatiejournalistiek

Mohammed Rabbae, voorzitter van de Stichting Landelijk Beraad Marokkanen (LBM), heeft geen boodschap aan de onrust binnen het productieteam van Opsporing Verzocht over het hoge aantal mocro’s in de gelijknamige crimerubriek. ‘Het heeft geen zin om hierop te reageren.’ Dat verhoudingsgewijs veel Marokkaanse jongeren in Nederland van het rechte pad raken, zijn volgens Rabbae ‘helaas harde feiten die niemand mag verzwijgen.’ Maar kom niet bij de oud-GroenLinks-politicus aan met de suggestie dat er een verband bestaat tussen etnische herkomst en crimineel gedrag. ‘Dat heeft niks te maken met etniciteit en vrijwel
alles met het feit dat een bevolkingsgroep een onderklasse vormt met zeer weinig kansen. Sommigen van deze groep, vaak jongeren, zien de criminaliteit dan als de enige uitweg om de sociaal-maatschappelijke ladder te bestijgen.’

Marokkanen en misdaad in cijfers

Volgens cynici mag Opsporing Verzocht dan veel weg hebben van Mocro Gezocht, maar is dat ook echt waar? Recente cijfers van het CBS over de van misdrijven verdachte Marokkanen liegen er in elk geval niet om. Volgens
het CBS daalt weliswaar het aantal jonge verdachten in ons land, maar groeit juist verhoudingsgewijs het aandeel van jonge allochtone criminelen in de dop. Een greep uit de cijfers: in 2012 werden gemiddeld 572 van de 10 000 inwoners van Marokkaanse herkomst in Nederland
verdacht van een misdrijf. Ter vergelijking: onder autochtonen zijn dit er 106 per 10.000 inwoners. Vooral mannen van Marokkaanse herkomst tussen de 18 en 25 jaar behoren tot the usual suspects: 20,3 procent van hen werd in 2012 van een of meer misdrijven verdacht. Dat is ruim vier
maal zo veel als bij autochtone mannen in dezelfde leeftijdsgroep (4,5 procent). Marokkaanse ‘rotjochies’ doen het ietsje beter: in de leeftijdsgroep 12-17 jaar werd 13,1 procent in 2012 verdacht van een misdrijf. Dat is vijf keer zo veel als onder autochtone jongens (2,6 procent).

Toch moeten deze cijfers ietwat genuanceerd worden, zo blijkt uit bestudering van het door het CBS gepubliceerde Jaarrapport Integratie 2012. Mensen met een ‘lage
sociaal-economische status’ worden nu eenmaal vaker verdacht van criminaliteit, zo valt in het rapport te lezen. ‘Na correctie voor verschillen in sociaaleconomische achtergrond neemt de criminele oververtegenwoordiging onder alle herkomstgroepen af, maar verdwijnt niet helemaal. Marokkanen en Antillianen worden ook na correctie nog
steeds twee keer vaker verdacht van een misdrijf dan autochtonen.’

– Tekst Libben Reeskamp, Nieuwe Revu – Blendle

Ondersoekverslag van MH17 eersdaags bekend

Ondersoekers in Nederland het aangekondig dat ’n voorlopige verslag eerskomende Dinsdag bekendgestel sal word oor vlug MH17 van die Maleisiese lugdiens wat in die ooste van die Oekraïne neergestort het.

Daar het 298 passasiers het in die lugramp omgekom.

“Die voorlopige verslag sal feitelike inligting bevat wat ontvang is van bronne wat aan die Nederlandse Veiligheidsraad beskikbaar gestel is,” het ondersoekers in ’n verklaring gesê,

Die langverwagte eerste verslag sal nie tydens ‘n mediakonferensie vrygestel word nie. Nederland en Brittanje het die inhoud van die vlugopnemers ondersoek.

Nederland is glo in beheer van die ondersoek wat in die VK plaasgevind het. Die ondersoek is onderneem om te bepaal hoe Boeing 777 op 17 Julie 2014 bo die konflikgeteisterde Oekraïne afgeskiet is en almal aan boord – insluitende 193 Nederlandse burgers – dood is.

Dit is nie duidelik wat Brittanje se rol in die ondersoek is nie, aangesien hulle soseer geraak is deur die ramp nie.

Beeld het die lugramp as ‘n “voorval” beskryf.

Westerse lande het die lugramp intussen as verskoning gebruik om Rusland aan te val en ‘n militêre operasie teen Russiessprekende inwoners in die ooste van die Oekraïne te loods om hulle te verdryf uit die land.

Meer as 150.000 vlugtelinge het oor die grens na Rusland gevlug nadat die VSA en NAVO die operasie gesteun het waarvan die dodetal aansienlik hoër is as die onlangse Israelse aanval op Gasa.

Rusland het intussen data vrygestel wat die vinger wys na die Oekraïnse magte se betrokkenheid by die lugramp.

Oorskot van slagoffer van MH17 na SA

Die oorskot van die Brit wat dood is in vlug-MH17 wat oor die Oekraïne afgeskiet is, is geïdentifiseer.

Cameron Dalziel, 43, ‘n helikoptervlieënier, het verlede jaar saam met sy gesin na Maleisië verhuis vir werk en het van ‘n vliegtuigopleidingskursus terugkeer in Nederland toe vlug MH17 vermoedelik deur Kiëf afgeskiet is op 17 Julie.

Die VSA probeer Rusland vir die ongeluk blameer, maar data wat deur die Russe vrygestel is, toon dat Kiëf doelbewus die ongeluk beplan het, waarskynlik om ‘n oorlog vir gas te ontketen.

Die VSA het ondanks beskuldigings dat hulle geen data vrystel om hul eie weergawe te steun nie, nogtans voortgegaan om sanskies teen Rusland in te stel na die ongeluk.

Dalziel se weduwee en hul twee seuns het onmiddellik na Suid-Afrika gereis saam met ander familielede na die huis van Dalziel se ouers, Meryl en Doug, wat in Umhlanga woon.

DNS is van Dalziel se ouers geneem om te help om hul seun se liggaam te identifiseer. Suid-Afrikaanse amptenare het daarna na Nederland gevlieg met die DNS asook Dalziel se tandheelkundige rekords.

Die familie het bevestig dat Dalziel se liggaam verlede week geïdentifiseer is.

‘n Gedenkdiens is op 30 Julie vir Dalziel in die Starlite Aviation Hangar gehou. Hy het voorheen daar gewerk voor hy na Maleisië is.

Dalziel se broer Campbell het gesê hy weet nie presies wanneer sy broer se oorskot sal terugkeer na Suid-Afrika nie. Hy het gesê dat hy en sy suster, Candice, na Nederland wil gaan om die “waardigheid en eer” van sy broer te bly beskerm.

Hulle sal mense aanmoedig om branderplanke te neem en in die getal van die vlug, MH17 op te stel by die beoogde begrafnisdiens.

Campbell het gesê ‘n oorvlug is ook in die beplanningstadium.

Hewige gevegte sper MH17-ongelukstoneel af

Maleisië probeer ‘n skietstilstand tussen pro-Russiese seperatiste en die Oekraïense regering bemiddel in die gebied waar ‘n Maleisiese passasiersvliegtuig op 17 Julie afgeskiet is, het RSG berig.

Die hoof van die Maleisiese ondersoekspan sê hulle wil verseker dat die oorskot van passasiers teruggekry word en dat die ondersoek by die ongelukstoneel afgehandel word.

‘n Regeringsbron in Kuala Lumpur sê hy hoop ‘n ooreenkoms kan bereik word voor die eerste minister, Najib Razak Woensdag na Nederland vertrek.

Najib het gister ‘n ooreenkoms aangekondig waarvolgens die seperatiste die internasionale polisie toegang tot die ongelukstoneel gee.

Hewige gevegte tussen die rebelle en Oekraïense regeringsmagte het verhoed dat Nederlandse en Australiese polisiebeamptes toegang tot die toneel kry.

Liggame van Maleisiese vliegramp na Nederland

Die liggame van die slagoffers van die Maleisiese vliegramp sal vandag per vliegtuig na Nederland geneem word.

Die land, wat 193 burgers verloor het toe die vliegtuig in die Oekraïne afgeskiet is, se vlae sal halfmas hang.

Die Amerikaanse intelligensiegemeenskap het intussen erken dat hulle geen getuienis het dat Rusland direk betrokke is by die vliegtuigramp nie.

Drie senior inligtingsamptenare het die media Dinsdag in Washington op voorwaarde van anonimiteit toegespreek.

Hulle glo dat die vliegtuig per ongeluk deur Russies-gesinde separatiste geteiken is, maar geen nuwe getuienis vir hul jongste “scenario” aangebied nie.

Marie Harf, woordvoerder, sê hulle het nog nie “al die feite nie”.

Die intelligensiebronne het gesê dat hulle oor geen inligting beskik dat Russe teenwoordig was of opleiding verskaf het nie.

‘n Senior amptenaar het gesê die mees waarskynlike verklaring is dat die daders nie die nodige opleiding gehad het om die missielstelsel te kan gebruik nie.

Hulle het bygevoeg dat dit hoogs onwaarskynlik is dat die daders ooit uitgewys sal word.

Die amptenare het geweier om meer besonderhede oor die satelliete en ander gesofistikeerde sensors te gee wat hulle in staat gestel het om die missiel op te spoor.

Russiese amptenare het enkele dae gelede baie spesifieke tegniese data vrygestel in die openbare domein wat tot opheldering van die oorsake kan lei.

Die Amerikaanse inligtingsdiens het nie daarop gereageer nie en herhaal dat hulle YouTube en sosiale media gebruik en afleidings maak om tot hul gevolgtrekking te kom.

Van die beskikbare oopbroninligting is reeds uitgewys as vervalsings deur kenners.

Die twee vlugopnemers van die vliegtuig is intussen aan Nederlandse kundiges oorhandig, wat die ondersoek na die voorval lei.

Dit sal na Farnborough in Brittanje gestuur word waar die gestoorde data afgelaai sal word.

Die hoof van die Nederlandse forensiese span in die Oekraïene sê die trein wat vroeër in Kharkof aangekom het, vervoer 200 liggame van die vliegramp van die Maleisiese Lugdiens asook liggaamsdele.

Dit is minder as die liggame wat deur die selfverdedigingseenhede vermeld is. Vroeër is aangedui dat daar was 282 liggame is.

Die span het in die dorp gesê hulle sal na die ongelukstoneel moet terugkeer vir verdere ondersoek.

Toe die vliegtuig verlede week neergestort het, was daar na bewering 298 mense aan boord. Die meeste was van Nederland.

Die plan is dat die liggame van Kharkof af na die Nederlandse stad Eindhoven gevlieg sal word.

Oorlog om MH17?

Mark Rutte mag voor de buitenwacht Vladimir Poetin nog een diplomatieke handreiking hebben gedaan inzake het MH17 drama, achter de schermen wordt samen met de Verenigde Staten een plan B gesmeed. Dat melden bronnen van Spitsnieuws.nl in Polen, die dichtbij de Amerikaanse ambassade staan.

Op zo’n twintig kilometer van de Poolse hoofdstad Warschau bereiden Nederlandse, maar vooral Amerikaanse, militairen zich volgens de Spitsnieuws.nl bronnen voor op een invasie in het gebied waar donderdag de brokstukken van vlucht MH17 van Malaysia Airlines neerkwamen. Daarbij kunnen eventueel ook Nederlandse F16’s worden ingezet. Deze voeren normaal gesproken patrouillevluchten boven de Baltische staten uit. Zowel de Nederlandse als de Amerikaanse autoriteiten hebben zich tot nu toe nog niet geuit over een plan B.

Zowel premier Mark Rutte als minister van Buitenlandse Zaken Frans Timmermans gaven vanmiddag afzonderlijk van elkaar aan de situatie rondom het neergestorte vliegtuig in het oosten van Oekraïne via diplomatieke weg op te willen lossen. Ondertussen zou dus ook al aan een plan B gewerkt worden.

Minister Timmermans is teruggekeerd uit Oekraïne. Het ministerie van Buitenlandse Zaken laat weten dat Timmermans daar “heeft gedaan wat hij kon doen en heeft gesproken met wie hij wilde spreken“. De bewindsman heeft in Kiev onder meer ontmoetingen gehad met president Porosjenko en premier Jatsenjoek. Ook heeft hij een bezoek gebracht aan de Nederlandse ambassade, waar veel Oekraïners sinds donderdag bloemen leggen.

Timmermans vertrok vrijdagavond samen met forensische onderzoekers, een officier van justitie en leden van de Onderzoeksraad voor Veiligheid naar Kiev. De minister wilde zich er persoonlijk voor inzetten dat de delegatie in Oekraïne ongehinderd aan de slag kan gaan. Daarover zijn de afgelopen dag afspraken gemaakt.

Een militaire actie klinkt niet heel ongeloofwaardig na de felle bewoordingen waarin president Barack Obama zich gisteravond uitsprak. Aangenomen mag worden dat zodra Washington voldoende aanleiding heeft, de crash site door militairen zal worden ingenomen, afgeschermd en de plunderende separatisten worden ingerekend. Vervolgens kan normaal, onafhankelijk onderzoek worden verricht en de stoffelijke overschotten van de inzittenden van de rampvlucht op correcte wijze worden geborgen.

Bron: Spitsnieuws.nl

Mark Krygsheer Rutte

Ook de Nederlandse regering ziet al jaren brood in de Russische militaire wederopstanding. ‘Parallel met de krimp in de wapenexport geven de twee kabinetten Rutte vol gas om de Nederlandse militaire industrie te ondersteunen. Soms gebeurt dat door marineschepen uit te lenen ter promotie van de Nederlandse defensieindustrie,’ zo schrijft Frank Slijper in zijn rapport voor de Campagne Tegen Wapenhandel. De wapenhandelanalist, die inmiddels werkzaam is bij Pax, schrijft verder dat het tijdens het Nederland-Ruslandjaar niet bleef bij de ‘hand en spandiensten’ van de Nederlandse marine op de defensiebeurs in Sint-Petersburg.

‘Dit werd nog eens dunnetjes overgedaan tijdens de NEVA beurs in september, ditmaal aan boord van het fregat De Zeven Provinciën.’ Onder andere Thales, Damen Shipyards en de Rotterdamse Haven vertegenwoordigden de Nederlandse industrie op de NEVA, de grootste vakbeurs voor scheepsbouw in de voormalige Sovjetregio.

‘Op die beurs showen we wat Nederland allemaal kan op Maritiem gebied,’ zo vertelt luitenant ter zee der eerste klasse Rob Pulles in Alle Hens, het personeelsblad van de marine. ‘Radarsystemen, geïntegreerde communicatiesystemen, afwasmachines voor in de kombuis. Alles is daar on display. Het mes snijdt dus aan twee kanten. De Russen hebben namelijk veel interesse in onze producten.’

‘DE RUSSEN HEBBEN VEEL INTERESSE IN ONZE PRODUCTEN’

Het actieve wapenexportbeleid van het kabinet-Rutte leidt nog niet tot veel resultaat in Rusland. De afgelopen 10 jaar is er voor slechts een schamele 1,73 miljoen euro naar Rusland aan wapens geëxporteerd. Wapenverkopen zoals geshowd en besproken op de Nederlandse fregatten tijdens het Nederland-Ruslandjaar gaan echter niet over één nacht ijs. Ook met de doorvoer van wapens naar Rusland boekt Nederland weinig resultaat. De aantallen zijn laag, op één lading van ruim 2,5 miljoen patronen die in 2011 via de Haven van Rotterdam naar Rusland verscheept werd.

Maar niet getreurd. Kijkend naar de exportvergunningen van ‘dual use’ goederen lijkt Rutte’s BV Nederland niet helemaal met lege handen te staan. Deze goederen kunnen ook militair ingezet worden en krijgen daarom speciale aandacht van de Nederlandse overheid. Maar ‘al jaren is onduidelijk welke vergunningen wel een militaire relevantie hebben. Het gaat dan vooral om nachtzichtapparatuur en sommige radar,’ licht wapenhandelexpert Frank Slijper toe. ‘In het geval van Rusland wordt het gebruik meestal wel vermeld. Mogelijk door de gevoeligheid van leveranties aan het Russische leger, vanwege de mensenrechtenreputatie en de militaire operaties in de Kaukasus.’

Rusland jachtland
Slijper zet vraagtekens bij de in de exportvergunningen regelmatig terugkerende omschrijving ‘tbv de jacht’. ‘Kent Rusland zoveel jagers met nachtvizieren dat daarvoor beeldversterkerbuizen ter waarde van vele miljoenen euro’s vanuit Nederland worden verkocht?’ In de periode 2009 tot en met 2012 verstrekte Nederland voor ruim 21 miljoen euro aan vergunningen voor beeldversterkerbuizen met als bestemming Rusland, waarvan bijna 15 miljoen euro ‘tbv de jacht’.

Hoe is het te achterhalen of het product daadwerkelijk voor de jacht gebruikt wordt? We bellen met Photonis en Lahoux Optics, die geregeld op de Interpolitex wapenbeurs in Rusland staan. Photonis is één van de grote spelers in de wereld op het gebied van beeldversterkerbuizen, maar de medewerker die zou kunnen helpen was niet bereikbaar voor commentaar. ‘Ik weet niet hoe dat werkt,’ vertelt Sales Manager Roy Ten Wolde van Lahoux Optics, dat naar eigen zeggen ‘maar een kleine speler’ is ten opzichte van Photonis. ‘Maar voor ons is dat ook niet belangrijk. Dat is aan de overheid.’ Uit antwoorden op Kamervragen van de toenmalige regering (2007) blijkt dat de overheid zich op haar beurt vooral baseert op de verklaringen van de koper.

Voor grote wapenverkopen aan Rusland lijkt het kabinet-Rutte te moeten wachten op resultaten van de inspanningen in het Nederland-Ruslandjaar. Het zou ook helpen als de situatie in Oekraïne met een sisser afloopt. Dan kan de Nederlandse industrie vrijelijk verkopen aan Poetin. Door leveranties aan Rusland creëert de defensie-industrie tegelijkertijd nieuwe vraag. Door de Russische militaire wederopstanding gaan overal stemmen op de defensiebudgetten op te schroeven. Waar de Britse premier David Cameron pleit voor een wapenembargo tegen Rusland, ziet minister van Buitenlandse Zaken Frans Timmermans hier vooralsnog niks in.

Bron: ftm.nl